พลิกรักจากหลังไมค์ ^_~

ตอนที่ 6 : ความลับแค่เราสอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    6 ก.พ. 62


บนโต๊ะอาหารมื้อเย็นวันนั้น ทั้งคู่ก็เล่นละครกันได้แบบแนบเนียนพอสมควร จะมีขลุกขลักบ้างเล็กน้อยก็ตรงที่ถ้าบังเอิญมือเธอมาชนกับมือของภัทรเข้าเมื่อไหร่ หญิงสาวก็จะต้องรีบชักมือกลับเสียทุกครั้ง ทำให้พ่อและแม่ของชายหนุ่มแอบงงๆ อยู่นิดหน่อย ว่าเป็นแฟนกันประสาอะไร โดนตัวกันแล้วถึงมีปฏิกิริยาแปลกๆ แบบนั้น 

แต่ด้วยปฏิภาณไหวพริบของภัทร เขาก็สามารถพูดเอาตัวรอดไปได้อย่างแนบเนียน โดยทำเป็นแกล้งแซวรินแบบขำๆ ว่า

นี่คุณจะเขินไปทำไม โดนมือกันแค่นี้เอง พ่อแม่ท่านไม่ว่าอะไรเราหรอกน่า” 


นอกจากนั้นบิดามารดาของภัทรก็ซักถามรินแบบพอเป็นพิธี ว่าเป็นคนพื้นเพที่ไหน เรียนจบอะไรมา ทำงานทำการอะไรอยู่ตอนนี้ โดยภัทรก็แกล้งช่วยตอบไปบ้างตามข้อมูลที่เขาจดจำมาอีกด้วย 

นั่นยิ่งทำให้พ่อและแม่ของภัทรรู้สึกพอใจในตัวของรินมากเลยทีเดียว เพราะคุณสมบัติของเธอก็ถือว่าเพียบพร้อม พูดจาก็ไพเราะอ่อนหวาน ดูมีมารยาทและรู้จักเคารพนบนอบผู้ใหญ่ แต่คุณสมบัติหลักๆ ที่พ่อกับแม่ของภัทรไม่ทราบก็คือ รินเป็นเลสเบี้ยน ที่นิยมชมชอบผู้หญิงนั่นเอง


ช่วงที่รินช่วยแม่ภายกจานชามไปล้างในครัว หลังจากทานอาหาร และนั่งพูดคุยกันสักพักเสร็จ ก็มีอยู่ช่วงหนึ่งที่แม่ภาแอบหายตัวไปสักครู่ ก่อนที่เธอจะกลับเข้ามาพร้อมกระดาษใบเล็กๆ สองใบในมือ ที่ใบหนึ่งจดเบอร์มือถือของแม่ภาเอาไว้ แม่ภายื่นกระดาษใบเล็กๆ นั้นให้รินเก็บใส่กระเป๋ากางเกงไว้ ก่อนจะขอเบอร์มือถือของหญิงสาวไปจดเก็บไว้ในกระดาษอีกใบหนึ่งด้วยเช่นกัน แล้วหญิงสูงวัยกว่าก็บอกเธอเพิ่มว่า

อย่าไปบอกภัทรเรื่องนี้นะลูก เก็บไว้เป็นความลับแค่เราสองคนก็พอ เพราะเดี๋ยวภัทรจะหาว่าแม่เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับความสัมพันธ์ของหนูสองคนมากเกินไป” 

แถมตอนมาส่งรินขึ้นรถกลับบ้าน แม่ภาก็ยังเดินมาจับมือเธอ ก่อนจะแอบกำชับเสียงเบาๆ พอให้ได้ยินกันแค่สองคนว่า

แม่ชอบหนูมากจริงๆ นะลูก ยังไงก็โทรมาหาแม่บ้างนะ รินเสร็จแล้วแม่ภาก็ยิ้มให้เธออย่างจริงใจ จนรินอดรู้สึกผิดขึ้นมาไม่ได้

 

เนื่องจากบ้านของพ่อแม่ภัทรตั้งอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งใกล้ๆ กับ*วัดวรเชษฐ์ (วรเชต) (วัดวอ-ระ-เชด) ซึ่งเป็นวัดเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองเก่าทางทิศตะวันตกของเมือง ก่อนที่จะพารินกลับไปส่งยังหอพักในจังหวัดนครปฐม เขาจึงพาเธอไปแวะเดินเล่นและไหว้ขอพรพระเสริมสิริมงคลที่นั่นก่อนกลับ

ฉันไม่เคยมาที่วัดนี้มาก่อนเลยนะคุณ บรรยากาศเงียบสงบร่มรื่น แถมคนก็ยังไม่พลุกพล่าน ฉันชอบที่นี่จังเลยค่ะ” เธอพูดอย่างสบายใจ หลังภารกิจวันนี้เสร็จสิ้นลงไปได้ด้วยดี

แต่นึกๆ ดูแล้วก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่เลย ที่ต้องมาเล่นละครโกหกผู้ใหญ่ใจดีแบบพ่อแม่ของภัทรแบบนี้

รินแอบเหม่อลอย อย่างครุ่นคิดอะไรภายในใจคนเดียว ขณะที่เดินไปตามทางของวัด จนทำให้เธอลืมสนใจมองว่าภัทรได้เดินแยกไปอีกทางหนึ่งตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วก็ไม่รู้

คุณๆ เป็นอะไรรึเปล่า ดูใจลอยๆ นะ” ภัทรพูดขึ้นเสียงดัง เพราะเห็นเธอเดินเลยผ่านเขาไปเฉยเลย หลังจากที่ชายหนุ่มเดินเลี้ยวซ้ายมาอีกทาง

เปล่าๆ คุณ ไม่มีอะไร” รินหยุดคิดมาก พลางรีบปฏิเสธ ก่อนจะรีบหันหลังเดินกลับมาหาภัทรที่หยุดยืนรออยู่

นี่คุณ รู้ไหมว่าวัดนี้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ด้วยนะ เพราะวัดแห่งนี้อาจจะเป็นที่ปลงพระบรมศพของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช” ภัทรอธิบายไปตามที่เขาเคยอ่านมาจากในหนังสือ

งั้นเหรอคุณ!” รินมีสีหน้าแปลกใจ

ป่ะ.. ไปใหว้พระปรางค์กัน เสร็จแล้วผมจะได้ไปส่งคุณกลับ คุณจะได้ไปพักผ่อน ยังไงก็ขอบคุณมากๆ เลยนะที่มาช่วยผมวันนี้ ถ้าวันหลังคุณมีอะไรจะให้ผมช่วย ก็บอกได้เลยนะ ผมอยากตอบแทนคุณบ้าง” ภัทรพูดขอบคุณหญิงสาวขณะที่ทั้งคู่เดินเคียงคู่กันไปยังพระปรางค์เก่า ซึ่งเชื่อกันว่าอาจจะเป็นที่เก็บพระบรมอัฐิของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช




credit: siamsouth.com&ETDGuide



 

หลังจากวันที่รินและภัทรกลับมาอยุธยาวันนั้น ทั้งสองคนก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย นอกจากแค่ที่ภัทรโทรมาขอบคุณรินเรื่องที่เธอช่วยเหลือเขา ต่างคนก็ต่างทำงานของตนไปตามหน้าที่ จนกระทั่งในวันนี้ที่เป็นวันเลี้ยงอำลาของเด็กปีสี่ที่คณะในมหาวิทยาลัยที่รินทำงานอยู่

เด็กนักศึกษาหญิงชายแต่ละคนต่างแต่งตัวกันมาอย่างสวยหล่อราวกับจะมาเดินงานประกาศรางวัลออสการ์ก็ไม่ปาน แต่อาจารย์อย่างเธอน่ะหรือ... ก็ต้องมานั่งหัวฟูนั่งเขียนโครงการขอทุนวิจัยให้กับตัวเอง ก่อนที่จะถึงวันหมดเขตส่งวันสุดท้ายในวันมะรืนนี้น่ะสิ

เนื่องจากรินลืมเอาต้นเรื่องกลับไปที่ห้อง เธอเลยต้องเข้ามาที่ห้องทำงานในมหาวิทยาลัยอีกรอบ และไหนๆ ก็มาแล้ว หญิงสาวก็นั่งเขียนโครงการขอทุนวิจัยมันที่นี่เสียเลย

ห้องทำงานห้องนี้นั้นหันหน้าต่างไปทางด้านสระน้ำกลางมหาวิทยาลัยพอดี มองออกไปตอนกลางคืนวิวก็สวยมาก เห็นไฟที่ประดับอยู่ที่ตัวสะพาน ทอดเป็นสายข้ามจากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่ง บรรยากาศก็เงียบสงบ เสียอย่างเดียว ก็ตรงที่เธอเป็นคนที่กลัวผีมากๆ นั่นเอง

แต่วันนี้ที่คณะมีงานอยู่ ผู้คนก็เพียบ แล้วถ้ามันจะมีอะไรเกิดขึ้นนะ... ฉันจะ วิ่งกรี๊ดลงไปกลางงานนักศึกษาเลย คอยดู

รินคิดขำๆ แต่พอคิดไปคิดมา ก็กลัวว่าจะเป็นการไปลบหลู่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ปกปักคุ้มครองตึกนี้อยู่เข้า เธอจึงรีบยกมือขึ้นมาพนมและเอ่ยปากขอขมาว่า

"ท่านเจ้าที่คะ หนูมาทำงานเพื่อความก้าวหน้าของที่ภาคจริงๆ หนูไม่ได้มีเจตนาจะลบหลู่ท่านนะคะ ที่เผลอคิดไปเมื่อตะกี้ หนูขอโทษค่ะ อย่าโกรธที่หนูเผลอคิดพิเรนทร์ๆ ไปเมื่อกี้เลยนะคะ"


เธอคิดเสร็จก็นั่งทำงานต่อไปสักพัก แต่จู่ๆ ก็มีสายของนักศึกษา ที่เธอเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิจัยโทรเข้ามา โดยที่ปีนี้ก็มีเด็กที่มาทำวิจัยกับเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เพราะรินเพิ่งเริ่มทำงานมาได้แค่เทอมเดียว ก็เลยสนิทสนมกับนักศึกษาคนนี้ค่อนข้างมาก

ยายแป้ง โทรมาตอนนี้มีอะไรด่วนหรือเปล่าจ้ะ?” อาจารย์สาวรีบกรอกเสียงถามลงไปตามสายด้วยความสงสัย






*จากบทความของ น. ณ ปากน้ำ ที่เขียนไว้และฟันธงระบุชัดว่า วัดวรเชษฐ์ ที่คนอยุธยามักเรียกสร้อยต่อท้ายชื่อว่า วัดวรเชษฐ์นอกเกาะตามที่ตั้งของวัด ที่อยู่ในเขตอรัญญวาสีนอกเขตเกาะเมืองอยุธยา

ในสมัยโบราณ วัดวรเชษฐ์ ถูกเรียกว่า วัดเจ้าเชษฐ์ ถือเป็นวัดประจำพระองค์พระนเรศวร แต่ที่มาเพี้ยนเป็น วัดวรเชษฐ์ นั้นอนุมานได้ว่า เป็นเพราะภายหลังการถวายพระเพลิงพระบรมศพของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชแล้ว สมเด็จพระเอกาทศรถ ได้พระราชทานชื่อใหม่ เพื่อเป็นที่ระลึกถึงพระบรมเชษฐาธิราช จึงให้เรียกขานวัดนี้ว่า วัดวรเชษฐ์ อันแปลว่า วัดพี่ชายผู้ประเสริฐ


*ข้อความจากผู้เขียน : เหตุผลที่เลือกวัดนี้ก็เพราะสถานที่บางที่อาจจะดูเป็นสถานที่เล็กๆ เหมือนไม่มีอะไร แต่ถ้าคุณลองสืบค้นข้อมูลลงไปให้ลึกๆ คุณอาจจะพบอะไรที่น่าทึ่งและน่าสนใจที่แอบซ่อนอยู่ในนั้นก็ได้ ไม่ต่างกับคนเราหรอกค่ะ บางคนอาจจะดูธรรมดาไม่น่าค้นหา ไม่น่าสนใจ เพียงเพราะเขาเป็นคนที่คุณมองข้ามไปรึเปล่า จริงๆ คนๆ นั้นอาจจะมีอะไรดีๆ ที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาก็ได้ และคุณก็จะไม่มีวันรู้เลยจนกว่าคุณจะเริ่มหันมองไปที่เขาดูบ้าง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น

  1. #63 คาระ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 20:21
    สวัสดีค่ะ เราตามมาจากกระทู้หาบัดดี้ช่วยอ่านนิยายนะคะ

    ปรับอารมณ์ไม่ทันตอนที่ชวนไปเที่ยววัดวรเชตอยู่ดี ๆ ตัดภาพมาอีกที รินนั่งตรวจรายงานที่คณะซะงั้น
    ตัวละครเรื่องนี้ ความคิดเยอะ การกระทำน้อย อย่างที่เคยบอกอ่ะค่ะ พออ่านความคิดบ่อย ๆ มันก็คือลูกระนาดดี ๆ นี่เอง

    ที่จริงตอนนางเอกกลัวผี เพราะคณะมืดมาก เลือกความคิดไว้สักอันก็ได้ ไม่น่าจะต้องมีสองความคิดที่สื่อเรื่องเดียวกันเลยค่ะ ถึงจะตั้งใจให้มันดูเป็นคอเมดี้ก็เถอะ แต่ความที่อ่านความคิดมาก่อนหน้านี้บ่อย ๆ แล้ว พอมาเจอความคิดอันนี้อีก ก็ไม่ทันนึกตลกแล้วอ่ะค่ะ

    ฝากไว้พิจารณา
    #63
    1
    • #63-1 chinchang22(จากตอนที่ 6)
      24 มีนาคม 2561 / 21:00
      พิมพ์ละความเห็นหาย คือ เราลองปรับดูค่ะ แบบนี้เวิร์คขึ้นมั้ยคะ
      เราแก้ธีสิสบทท้ายอยู่ เดี๋ยวส่งงานเสร็จ จะไปลองอ่านและ
      บอกความเห็นของเราเพิ่มเติมดูนะคะ ขออภัยถ้าอาจจะช้าสักนิด
      ขอบคุณมากๆ ค่ะคุณคาระ ^^
      #63-1
  2. #59 Aoohapyn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 21:21
    อ่านเพลินมาก ๆ เลย

    คุณปูเนื้อเรื่องดีมากอ่า

    รินผู้เป็นนางเอก กับภัทรผู้เป็นพระเอก เป็นตัวละครที่มีความลับได้เจ๋งสุด ๆ (ไม่สิ ภัทรต้องนางเอก ส่วนรินเป็นพระเอก)

    เหมาะกันจริง ๆ นะ เกย์กับเลสเบี้ยน ถ้าได้กันนี่มุมมองใหม่สำหรับเรา 555

    ชอบภาษาที่อ่านลื่นไหล คำผิดไม่มีเลย แต่ละตอนก็ไม่สั้นไม่ยาวเกินไป ทำให้อ่านแล้วไม่เบื่อ อ่านได้เรื่อย ๆ

    ว่าง ๆ จะแวะเวียนมาใหม่นะครับ

    ขอบคุณที่แต่งนิยายดี ๆ ออกมานะครับ

    #เม้นท์มาเม้นท์กลับ challenge


    (mystic day ภารกิจอลวน ทะลุมิติมหัศจรรย์)
    https://writer.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=1449598

    #59
    0
  3. #53 พยัคฆ์ขาว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 22:19
    #เม้นท์มาเม้นท์กลับ Challenge

    ขอบคุณ คุณเนตรมากนะคะที่เข้าไปเม้นท์ในนิยายของเสือ เม้นท์ให้ซะยาวเลย ชอบมากค่ะ

    ต้องขออภัยที่อ่านของคุณเนตรไปได้แค่ 6 ตอน ไม่ใช่ว่า เนื้อเรื่องไไม่น่าติดตามนะคะ ตรงข้าม เสือเองก็อยากรู้เรื่องราวต่อไป แต่ว่า เสือต้องรีบแต่งนิยายของตัวเองให้จบตอนภายในคืนนี้ เลยไม่สามารถอ่านต่อไป ถ้าว่างๆ จะกลับมาอ่านต่อนะคะ

    ต้องขอชมคุณเนตรว่า ใช้ภาษาไทยได้ดี คำผิดมีบ้างเล็กน้อยแค่คำสองคำ เช่น ตอนนางเอกเรียนทำต้มยำกุ้งกับแม่พระเอก คำว่า 'วันนี้ เพื่อความสุขของคุณน้า'  คำว่า 'วันนี้' คุณเนตรตกไม้โท ค่ะ   

    แล้วก็ตอนที่นางเอกคิด  คำว่า "ก็แล้วกันเนอะ"  จริงๆ น่าจะตัดคำว่า เนอะ  ออก  (เสือเข้าใจว่า นางเอกพูดกับตัวเองในใจ แต่พอมารวมประโยคแล้ว มันเหมือนถามคนอื่นมากกว่า เราคงไม่ถามแบบ "ก็แล้วกันเนอะ" กับตัวเอง มันอออกจะแปลกๆ" 

    ส่วนบุคลิกนางเอก เสือว่า มันหลุดนิดๆ  เช่น บอกนางเอกเป็นทอม เป็นเลสเบี้ยน (ซึ่งทอมกับเลสเบี้ยนต่างกัน) บุคลิกก็ต่างกัน  เท่าที่อ่าน นางขี่บิ๊กไบค์ มีบุคลิกคล้ายผู้หญิงเท่ๆ น่าจะห้าว แต่นางกลับเขินอายหน้าแดงง่ายๆ ดูเหมือนเป็นผู้หญิงทั่วไป เลยดูขัดๆนิดหนึ่ง ...อันนี้ เสือ คิดในมุมมองของเสือนะคะ เพราะตัวเองไม่ค่อยมีเพื่อนเพศที่สามเท่าไร


    ตอนที่นางเองตอบข้อความว่า "ไม่      แล้วตัดไป ตอนที่อ่าน มันเป็นอะไรที่พลิกล็อคกว่าที่เสือคิดมาก นึกว่า นางเอกปฏิเสธ แต่เสือคิดว่า นางเอกน่าจะตกลง พอตัดจบแบบนั้น เลยคิดว่า น่าจะมีอะไรแน่ๆ ต้องติดตาม  พอมาอ่านต่อ  ถถถถ คุณหลอกดาวววว  5555

    แม้พล็อตจะไม่แปลก แต่กลับมีเรื่องราวให้น่าติดตามมากค่ะ

    ขอบคุณนะคะ 
    เสือ


    #53
    0