พลิกรักจากหลังไมค์ ^_~

ตอนที่ 49 : ทำไมถึงไม่ชอบผู้ชาย 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 เม.ย. 64


คุณตอบคำถามผมก่อนสิ แล้วผมจะตอบคำถามคุณ

 ดวงตาคมปราดคู่นั้นมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยของหล่อน ประหนึ่งเพื่อจะพยายามค้นหาความจริงภายในนั้นก่อนที่เธอจะตอบมันออกมาเสียอีก


รินนั่งก้มหน้าคล้ายกับว่าหล่อนกำลังคิดหรือตัดสินใจอะไรอยู่สักครู่ ก่อนที่ร่างบางจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาคู่คมของคนตรงหน้าอีกครั้ง แล้วหล่อนก็เริ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะสั่นๆ และไม่ค่อยมั่นคงนัก

คะ..คือ ฉันลองคิดทบทวนมานานแล้วว่าทำไม แต่เหตุผลมันคงจะมีหลายๆ อย่างรวมกัน” สายตาของเธอเริ่มเคลื่อนไหวไปมาเหมือนมันกำลังหวนนึกไปถึงเรื่องราวต่างๆ ในอดีต

ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นเพราะเมื่อก่อนที่ฉันเคยโดนเพื่อนผู้ชายแกล้งหอมแก้ม ทำให้ฉันโดนเพื่อนล้อ และอับอายมากจนต้องไปนั่งแอบอยู่ใต้โต๊ะนักเรียนเป็นชั่วโมงๆ ตอน ป. 1 แล้วก็มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฉันนั่งรถไปกับน้าข้างบ้านแล้วฉันนั่งไปเบาะหลังกับลูกชายของน้าเขา แล้วโดนเด็กผู้ชายคนนั้นแอบบีบก้นไปตั้งหลายทีตลอดเวลาที่นั่งรถไปด้วยกันวันนั้น 

ตอนนั้นฉันยังเด็กไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ฉันก็เลยได้แต่แอบหยิกมือเด็กคนนั้นตลอดทางแค่นั้น แต่ก็ไม่กล้าฟ้องน้าเขา เพราะกลัวว่าคุณน้าจะเข้าข้างลูกชาย ฉันคิดว่าเหตุการณ์สองเหตุการณ์นี้ ทำให้ฉันเริ่มไม่ชอบผู้ชายตั้งแต่เด็กๆ เพราะฉันคิดว่าผู้ชายชอบรังแกผู้หญิง


ร่างสูงเริ่มสังเกตได้ถึงแววตาที่เริ่มสั่นระริกของร่างบาง 

เธอคงเริ่มกลัวผู้ชายเพราะแบบนี้สินะ’ รินมองสบตากับร่างสูงตรงหน้า และมันก็ทำให้เขาสามารถเห็นแววตาอันวูบไหว ที่เริ่มฉายทอความเศร้าออกมา

แต่หลายๆ ปีมานี้ ฉันมาลองนึกถึงเหตุผลที่แท้จริงและลองถามตัวเองดูแล้ว จริงๆ เหตุผลมันคงลึกกว่านั้นมาก มันคงเป็นเรื่องจิตใจของฉันเองมากกว่า จริงๆ แล้วฉันคงไม่ได้อยากเกิดมาเป็นผู้หญิง แล้วก็อยากให้ตัวเองเกิดมาเป็นผู้ชายเสียเลยด้วยซ้ำมั้ง

เธอเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มพูดต่อว่า ก็ฉันอยากให้แม่รักฉันมากๆ มั้งคะ เพราะตั้งแต่เล็กจนโตที่ผ่านมา ฉันรู้สึกว่าต่อให้ฉันทำดีแทบตาย ต่อให้ทำตัวเป็นเด็กดี ปฏิบัติตามคำสั่งของแม่ ทำตัวอยู่ในกรอบมากแค่ไหน หรือเรียนหนังสือเก่งขนาดไหน ลูกที่แม่รักที่สุดก็คือน้องชายของฉัน ไม่ใช่ฉัน...” 

ถึงตอนนี้น้ำตาก็ไหลออกมาจากดวงตาสวยคู่นั้นไม่หยุด จนภัทรต้องรีบหันไปคว้าหยิบกระดาษทิชชูมาส่งให้เธอและความรู้สึกของเขาก็แอบวูบไหวไปมา เมื่อเขาคิดในใจขึ้นมาได้ว่า


ตอนนี้เขากำลังรู้สึกสงสารเธอมากเหลือเกิน จนอยากจะดึงเธอมากอดปลอบ แต่ก็รู้ดีว่าเธอไม่ชอบให้ผู้ชายคนไหนมาแตะเนื้อต้องตัวเธอ ที่จริงแล้วเธอคงไม่ได้อยู่ดีๆ ก็อยากลุกขึ้นมาแต่งตัวแมนๆ เท่ๆ หรือทำตัวแบบนี้ แต่คงเป็นเพราะผู้หญิงคนนี้มีปมในใจบางอย่างต่างหากทำให้เธอแสดงออกมาอย่างนี้ในทุกวันนี้

ภัทรมองเข้าไปในดวงตาคู่นั้น และเขาก็พยักหน้าให้หล่อนเบาๆ อย่างให้กำลังใจ

แล้วพอฉันอยากให้ตัวเองเป็นผู้ชาย บวกกับไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนมาจีบหรือมายุ่งกับฉัน แบบตอนช่วง ม.ปลาย อีก ตอน ป.ตรี ฉันก็เลยเริ่มทำตัวเลียนแบบผู้ชาย เริ่มแต่งชุดแบบผู้ชาย เริ่มลองทำเป็นมองผู้หญิงมากขึ้น แกล้งทำเป็นว่าสนใจสาวๆ ซึ่งวิธีนี้มันก็ได้ผลนะ ไม่มีผู้ชายคนไหนเข้ามายุ่งวุ่นวายกับฉันอีกเลย 

แต่พอทำไปเรื่อยๆ นานๆ เข้า วันหนึ่งฉันก็กลับเริ่มชอบผู้หญิงขึ้นมาจริงๆ ฉันไม่ได้แค่แกล้งทำอีกต่อไป เพราะตอนนั้นฉันเกิดหลงรักผู้หญิงคนหนึ่งเข้าจริงๆ ซะแล้ว คุณเองก็คงเข้าใจดีใช่ไหมว่าจริงๆ ฉันเองก็ไม่ได้ตั้งใจอยากให้ตัวเองต้องมาเป็นแบบนี้


ภัทรค่อยๆ เอื้อมมือไปบีบมือบางของรินเบาๆ อย่างให้กำลังใจ และเขาก็ไม่ปล่อยมือออกไปจากมือของเธออีกเลย

     “แต่บางทีฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวประหลาด ฉันเป็นตัวอะไรก็ไม่รู้ที่ไม่เหมือนคนปกติเขา ฉันไม่ได้อยากเป็นผู้หญิงที่ไม่ชอบผู้ชายแบบนี้ บางทีช่วงหลังๆ เวลาที่มีผู้ชายที่ดีๆ เข้ามา ฉันก็รู้สึกกลัวนะ ว่าถ้าเลือกเขาไปแล้ว แล้ววันใดวันหนึ่งค้นพบว่าคนๆ นั้นเกิดไม่ใช่ขึ้นมา เกิดฉันรักเขาอีกแบบหนึ่งเข้า แล้ววันนั้นฉันจะทำยังไงต่อไป... จนตอนนี้ก็เลยไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ทั้งๆ ที่จริงแล้ว ฉันเองก็รู้สึกเหงา ฉันเองก็อยากมีใครสักคนที่คอยอยู่เคียงข้างกัน แต่ก็ไม่กล้ารักใครอีกแล้ว เพราะฉันกลัว กลัวว่าจะต้องเจ็บอีก

ถึงตอนนี้แววตาของร่างบางก็สั่นระริกอย่างหนัก และน้ำตาของหล่อนก็ไหลรินลงมาไม่หยุด ภัทรจึงลุกมานั่งข้างๆ รินบนเตียง ก่อนที่ร่างสูงจะดึงร่างบางเข้ามากอดเอาไว้แนบอก โดยที่ตัวเธอก็ไม่ได้ขัดขืนและหล่อนก็ร้องไห้อยู่กับบ่ากว้างของร่างหนาจนเสื้อของเขาเปียกชุ่มไปหมด 

จนกระทั่งหญิงสาวรู้สึกว่าความเศร้าและความกดดันที่ถูกกักเก็บเอาไว้ในใจมานหลายปี มันได้เริ่มทุเลาเบาบางลงไปบ้าง เมื่อมีใครสักคนมารับฟังแบบนี้ ขณะเดียวกันเธอก็เริ่มรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย เมื่อได้เข้ามาอยู่ในวงแขนกว้างของใครบางคน







https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODA2Nzc2IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTMyODMiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น

  1. #70 mars15 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 เมษายน 2564 / 04:10

    ก็ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติเถอะ ไม่ต้องฝืน ให้เป็นไปตามความต้องการของหัวใจก็พอ

    #70
    0