พลิกรักจากหลังไมค์ ^_~

ตอนที่ 46 : ทำหน้าที่คู่หมั้น 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 เม.ย. 64


เพราะเมื่อกี้ภาพที่เขาคิดในหัวก็คือ ภาพที่ตนเองก้มลงไปกอดรินเอาไว้จากทางด้านหลัง ก่อนที่เขาจะเริ่มใช้ริมฝีปากหนานั้นแตะสัมผัส และจุมพิตลงไปบนแผ่นหลังขาวนวลของหล่อน แต่เมื่อภัทรดึงสติกลับมาได้ ร่างสูงก็รีบข่มใจเช็ดเนื้อตัวทางด้านหลังให้เธอต่อจนเสร็จ ก่อนที่เขาจะออกปากขอตัวไปเปลี่ยนน้ำในชามใบใหญ่ให้

 รินเองจึงรีบออกปากบอกชายหนุ่มไปว่า ภัทรไม่ต้องช่วยเช็ดตัวรินเพิ่มหรอก แต่ช่วยใส่เสื้อผ้าให้รินเลยได้ไหมคะ” 

ภัทรที่ได้ยินเช่นนั้นก็รีบรับคำของหล่อน ก่อนที่เขาจะรีบใส่เสื้อให้แบบมือสั่นๆ และถึงแม้ว่าจะแอบใจสั่นอยู่บ้าง แต่ชายหนุ่มก็ยังสามารถควบคุมตัวเองได้เป็นอย่างดี เพราะเขาพยายามที่จะมองไปที่สายคล้องเฝือกที่คล้องคอเธออยู่แทน ทำให้ภัทรเกิดความรู้สึกสงสารรินขึ้นมา มากกว่าที่จะคิดอกุศลแบบที่เริ่มจะคิดเมื่อสักครู่ก่อนหน้านี้

ทำให้ขณะที่รินเริ่มนั่งหันหลังติดกระดุมเสื้อของเธอเองอยู่นั้น ภัทรจึงสามรถควบคุมอัตราการหายใจของเขาซึ่งเริ่มเร็วขึ้นเมื่อสักครู่ให้กลับมาสู่ในระดับปกติได้ในที่สุด

 

ขณะที่ขับรถกลับกรุงเทพฯ ในคืนวันนั้น เขาก็อดคิดขึ้นมาไม่ได้ว่า

ถ้าวันนี้รินไม่ได้กำลังเจ็บอยู่ ป่านนี้เขาจะทำอะไรบ้าๆ ลงไปบ้างรึเปล่านะ.. เพราะตอนนั้นเขารู้สึกได้อย่างชัดเจนเลยว่า เขาเกิดความต้องการบางอย่างขึ้นมา ในตอนที่เขาได้เห็นผิวกายอันเปลือยเปล่าบางส่วนของริน แล้วถ้าเขารู้สึกแบบนี้ เขาจะทำยังไงต่อไปดีนะ เขาจะทวงสัญญาในตอนที่รินหายป่วยแล้วดีไหม

 ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทำให้ภัทรเริ่มคิดถึงเรื่องสัญญาก่อนงานหมั้นขึ้นมาอย่างจริงจังมากกว่าในช่วงแรกๆ ที่เหมือนเขาจะคิดทีเล่นทีจริงแบบขำๆ ปนรู้สึกสนุกที่จะได้ทดลองดูว่ารินจะหาทางหลีกเลี่ยงสัญญาเรื่องนี้อย่างไรเสียมากกว่า  


หลังจากภัทรกลับไปนั้น วันจันทร์รินก็ยังขอลาป่วยต่ออีกวัน เพราะยังรู้สึกระบมปวดแผลอยู่พอสมควร แต่แล้วเธอก็ต้องแปลกใจ เมื่อตอนช่วงกลางวันก่อนที่จะเข้าคาบบ่าย มีเด็กนักศึกษาชื่อจอยที่อยู่ห้องข้างๆ ซึ่งเป็นเด็กคณะอื่นไม่ใช่นักศึกษาคณะที่เธอสอนอยู่มาเคาะประตูห้อง

ก๊อกๆๆ

เมื่อเปิดออกไป จอยก็ถามเธอว่า

ตอนเย็นอาจารย์จะทานอะไรไหมคะ?”

คะ? เมื่อกี้หนูว่าไงนะคะ” รินถามกลับไปด้วยอาการงงๆ

คือพี่ผู้ชายคู่หมั้นของอาจารย์ เขาฝากให้หนูช่วยดูแลอาจารย์แทนให้ช่วงสัปดาห์นี้ค่ะ

จอยตอบพร้อมกับกระพริบตาปริบๆ ใส่เธอ แล้วนักศึกษาสาวก็อธิบายให้เธอฟังเพิ่มว่าคู่หมั้นกำมะลอของเธอนั้นฝากเงินไว้ให้คอยซื้ออาหารมื้อเย็นเข้ามาให้ เพราะจอยบังเอิญออกไปเจอกับภัทรตอนออกไปตากผ้าที่ระเบียงห้องของหล่อนเมื่อคืนวันศุกร์ อาจารย์สาวก็เลยฝากให้ยายจอยซื้อบะหมี่เกี๊ยวปูหมูแดง กับบะหมี่เกี๊ยวปูแบบแห้งและน้ำมาอย่างละถุง

เผื่อจะเอาใส่ตู้เย็นไว้อุ่นทานมื้อเช้าพรุ่งนี้ หรือถ้าหิวก็จะได้กินเป็นมื้อดึกมันซะคืนนี้เลย’  

รินคิดถึงก๋วยเตี๋ยวแล้วก็แอบรู้สึกมีความสุขอยู่ในใจ เพราะก๋วยเตี๋ยวเจ้านี้เป็นร้านโปรดของเธอ แต่หลังจากนั้นเธอก็เริ่มคิดถึงภัทรขึ้นมาอีกรอบ

 ‘ถ้าจะละเอียดอ่อนขนาดนี้ เขาก็คงไม่ใช่ชายแท้จริงๆ ด้วยแหละ ก็ผู้ชายบ้าอะไรจะละเอียดอ่อน แล้วก็เก็บรายละเอียดกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ได้มากขนาดนี้ จะว่าไปแล้วถ้าเมื่อไหร่ที่เราอาการดีขึ้น เราคงต้องหาทางตอบแทนอะไรให้กับเขาบ้างเสียแล้วสินะ

  รินคิดหาทางจะทำอะไรสักอย่างเพื่อเป็นการขอบคุณภัทรอยู่ในใจ

 

เย็นวันอังคาร

 พ่อกับแม่ของรินที่กลับมาจากจีนแล้ว พอทราบข่าวเรื่องที่หญิงสาวรถล้มเข้าก็เกิดอาการเป็นห่วงอย่างมาก โดยที่คนเจ็บก็โดนสวดเสียยับเลยทีเดียว จนรินเองก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเธอกำลังฟังแม่บ่นรึฟังแม่แร๊พอยู่กันแน่ เพราะมันยาวเป็นชุดจนฟังกันแทบจะไม่ทันเลยทีเดียว

แต่หญิงสาวก็พยายามเอาตัวรอดโดยการอ้างว่าภัทรนั้นลางานมาคอยช่วยเฝ้าและดูแลเธออยู่ตลอดเวลา จนเพิ่งจะกลับไปทำงานตั้งแต่วันจันทร์ ช่วงต้นสัปดาห์นี้เอง 

 หลังจากนั้นพ่อก็ให้แม่ของเธอมาคอยช่วยดูแล เวลาเธอจะไปทำงานก็โทรเรียกพี่วินมอเตอร์ไซค์มารับถึงหน้าหอ พอจะกลับบางทีก็มีอาจารย์ท่านอื่นๆ ช่วยขับรถมาส่งให้บ้าง โทร. เรียกพี่วินฯ ขาประจำมารับบ้าง ส่วนแม่ก็คอยช่วยเช็ดตัว หาข้าวหาปลา คอยจัดยาให้ทาน พลางดูแลหญิงสาวเป็นอย่างดี แถมแม่ยังช่วยทำงานบ้านแทนเธออีกตลอดสิบเอ็ดวันเต็มๆ 

 โดยที่ภัทรก็มีน้ำใจโทรมาถามไถ่อาการของเธออยู่ไม่ขาดทุกเช้าเย็น และพ่อกับแม่ของภัทรก็มีน้ำใจกับเธอมากๆ จนถึงขนาดว่าไปไหว้วานให้หลานที่อยู่แถวบ้าน ช่วยขับรถพาทั้งคู่มาเยี่ยมเธอกันเองที่หอพัก โดยไม่ยอมรอลูกชายไปรับเสียอีกด้วย ในวันเสาร์ครั้งหนึ่งที่ภัทรติดธุระ


จนกระทั่งสุดสัปดาห์ที่สอง หลังจากที่แม่ของรินมาคอยอยู่ดูแลเธอ 

ภัทรก็มาเยี่ยมคู่หมั้นสาวถึงที่ห้องอีกครั้ง ในตอนที่พ่อกับแม่ของเธอกำลังอยู่ที่ห้องด้วยพอดี พ่อของรินจึงเอ่ยขึ้นว่า

เดี๋ยวพ่อจะพาแม่กลับบ้านสักสองวัน แล้วจะพากลับมาส่งอีกทีเช้าวันจันทร์นะ ยังไงพ่อฝากภัทรดูรินให้สักสองคืนนะลูก






To be continued...

ปล. เอะอะได้ค้างห้องยายรินตลอดนะคะคู้ณ ;)



ถ้าใจร้อนอยากรู้ว่าภัทร

จะทำหน้าที่ของคู่หมั้นต่อไปย่างไร

ก็ไปอ่านต่อใน E-book ได้นะครัช

<3

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODA2Nzc2IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTMyODMiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น