พลิกรักจากหลังไมค์ ^_~

ตอนที่ 45 : จะยอมดีๆ หรือว่าจะให้ใช้กำลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    14 เม.ย. 64


จะให้ผมใช้กำลัง รึว่าจะยอมเปลี่ยนชุดดีๆ หา ริน” 

ภัทรพูดแบบหน้านิ่งๆ ทั้งที่จริงๆ ในใจของเขาก็กำลังแอบขำแทบตายกับหน้าตาท่าทางตื่นๆ ของยายริน ที่ถูกตัวเขาจับยึดแขนข้างซ้ายเอาไว้อย่างแน่นหนา

ฉันกำลังเจ็บอยู่นะ นายยังจะใจร้ายกับฉันลงอีกเหรอ” 

รินซึ่งเพิ่งจะหายอึ้ง จากคำพูดของภัทร ก็เริ่มใช้การอ้อนวอนเข้ามาช่วยแทนการเถียง

 “ปกติแล้ว ผมก็ไม่ชอบบังคับใคร แต่กรณีนี้มันก็ช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะรินอยากดื้อเอง เมื่อวานก็รอบหนึ่งแล้ว บอกว่าจะช่วยเปลี่ยนชุดเช็ดตัวให้ ก็ไม่ยอม” ภัทรแกล้งทำสีหน้าดุๆ ใส่

เออๆ ยอมแล้วก็ได้ แต่ไปเปลี่ยนที่โซฟาได้ไหม ไม่เอาที่เตียงแบบคราวก่อนแล้วนะ” 

รินพูดแบบยอมจำนน เพราะหญิงสาวก็กำลังถูกหว่านล้อมในเชิงขู่บังคับ และเพราะเหตุผลหลายๆ อย่าง ที่ภัทรพูดมาก่อนหน้านี้ ซึ่งมันก็ล้วนแล้วแต่เป็นความจริงไปเสียทุกข้อ จนเธอเองก็ไม่รู้จะสรรหาเหตุผลอะไรมาปฏิเสธอีกดี นอกจากข้อที่ว่าเธอรู้สึกอายจนแทบจะเป็นบ้าแล้ว

 ‘เฮ้อ... หวังว่ามันคงกระอักกระอ่วนน้อยกว่ารอบที่แล้วนะ ครั้งก่อนตอนที่เขาช่วยเธอเปลี่ยนชุด กับเช็ดตัวให้บนเตียงนี่ก็นะ รู้สึกล่อแหลมเกิน

รินนึกภาพเหตุการณ์เมื่อเย็นวันศุกร์ขึ้นมา แล้วก็แอบนึกหวาดเสียวอยู่ในใจ

นี่คุณ ผมไม่ใจร้ายขนาดคิดจะทำอะไรคนป่วยหรอกน่า ไว้รอให้คุณหายก่อน” 

ภัทรจงใจพูดประโยคสุดท้าย เพื่อกลั่นแกล้งริน จนหล่อนถึงกับตกใจ อ้าปากค้าง เธอหันมามองหน้าร่างสูงด้วยดวงตาอันเบิกโต ประหนึ่งเห็นเขาเป็นผีสางที่น่ากลัวก็ไม่ปาน


การเปลี่ยนเสื้อและเช็ดตัวรอบนี้ รินใส่เพียงเสื้อกับเสื้อคลุมตัวนอก เธอจึงขอนั่งหันหลังให้ภัทรบนโซฟา และขอให้เขาช่วยถอดเสื้อแต่ละชั้นออกให้ โดยที่รินออกปากขอเป็นคนแกะกระดุมเสื้อชุดนอนของเธอเอง จนเมื่อภัทรถอดเสื้อคลุมออกให้และปล่อยให้รินนั่งแกะกระดุมเองจนเสร็จ

ด้วยความที่ใช้เวลานานมากจนภัทรแทบอยากจะหลับรอ เขาก็ค่อยๆ ช่วยถอดเสื้อชุดนอนของเธอออกให้ 

ด้วยความทุลักทุเลในตอนที่ภัทรต้องพยายามค่อยๆ ช่วยดึงแขนข้างที่เจ็บของรินออกมาจากเสื้อชุดนอน ท่าทางของทั้งคู่นั้นก็เลยคล้ายประหนึ่งกับว่าร่างสูงซึ่งนั่งอยู่ทางด้านหลังของร่างบางนั้นก็แทบจะไปอยู่ในท่าที่โอบกอดหล่อนเอาไว้ในวงแขน จนรินนั้นก็ถึงกับใบหน้าร้อนผ่าวไปหมด แต่เธอก็ต้องระงับความตื่นเต้นและข่มอาการเขินอายอันนั้นเอาไว้ข้างใน

อ๊ะๆ โอ๊ย” รินเผลอหลุดร้องเสียงดังออกมาเพราะรู้สึกเจ็บแปลบที่แขนจนกลั้นไม่ไหว

เมื่อภัทรเงยหน้ามาเห็นใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อ เขาก็เลยเข้าใจไปว่าหญิงสาวรู้สึกเจ็บแขนมาก

เจ็บมากไหมริน โทษทีนะ เดี๋ยวคราวนี้ภัทรจะพยายามทำค่อยๆ นะ” 

ไม่ต้องเกร็งนะ ริน ทนเจ็บนิดเดียว เดี๋ยวก็จะรู้สึกสบายตัวแล้ว

พูดจบเขาก็ก้มลงไปค่อยๆ ปลดแขนเสื้อออกจากแขนบางของหญิงสาวอย่างตั้งอกตั้งใจ และพยายามทำให้เบามือมากที่สุด โดยที่ไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าหญิงสาวร่างบางนั้นรู้สึกอายจนใบหน้าแทบจะไหม้อยู่แล้ว เมื่อเธอได้ยินคำพูดแบบนั้นของเขา

อีคนพูดอะ ไม่คิดอะไร แต่อีคนฟังเนี่ยแทบอยากจะมุดทั้งหัวและตัวให้หายเข้าไปในโซฟาอยู่แล้ว


นอกจากนี้ช่วงที่ภัทรกำลังช่วยค่อยๆ ใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดลงไปบนหัวไหล่มน ก่อนที่เขาจะลากไล้มันลงไปยังซอกคออันขาวนวล และมือใหญ่ก็ค่อยๆ ใช้ผ้าผืนนั้นไล่เช็ดต่ำลงไปเรื่อยๆ จนถึงแผ่นหลังอันเรียบเนียนน่าสัมผัสของริน ณ เวลานั้นชายหนุ่มก็แอบเกิดมโนภาพบางอย่างขึ้นมาในหัว ในแบบที่ตัวเขาเองก็ยังตกใจ จนถึงกับต้องรีบจับสติของตัวเองให้มาหยุดความคิดที่เกิดขึ้นอันนี้เอาไว้ เพราะร่างสูงก็รู้ดี ว่าตอนนี้เขาเริ่มเกิดความต้องการอะไรบางอย่างขึ้นมาแล้ว

เพราะเมื่อกี้ภาพที่เขาคิดในหัวก็คือ ภาพที่ตนเองก้มลงไปกอดรินเอาไว้จากทางด้านหลัง ก่อนที่เขาจะเริ่มใช้ริมฝีปากแตะสัมผัสลงไปบน







To be continued...

ปล. นี่ก็พยายามจะไม่คิดอะไรแล้วนะ แต่คำพูดก็ชวนให้คิดเหลือเกิ้น >___<

555+ 


พลิกรักจากหลังไมค์

ลดพิเศษแบบที่ไม่เคยลดเยอะขนาดนี้มาก่อน

เหลือเล่มละ 40/259

437 หน้า (≈ 80,506 คำ)

พึ่งแอดเข้าแคมเปญเมื่อวานนี้ใหม่ๆ สดๆ

ลดเฉพาะสองสัปดาห์นี้เท่านั้นค่า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODA2Nzc2IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTMyODMiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น