พลิกรักจากหลังไมค์ ^_~

ตอนที่ 42 : เฮ้ย !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 เม.ย. 64


ในจังหวะที่หันกลับมาทางด้านระเบียงนั้นเอง ภัทรก็หันไปเจอเข้ากับใบหน้าขาวๆ ที่โผล่พ้นขอบปูน แค่ตั้งแต่ตรงส่วนคอขึ้นมา อยู่ตรงฝั่งระเบียงห้องข้างๆ จนเขาเผลอตกใจร้อง “เฮ้ย” ออกมาเสียงดังลั่น 

เสียงร้องของเขาก็ทำให้เด็กนักศึกษาชื่อจอย ซึ่งทาแป้งหน้าขาววอก และยืนอยู่ที่ตรงระเบียงห้องของเธอเองถึงกับสะดุ้งเฮือกตามไปด้วย

หลังจากที่เด็กสาวแอบยืนมองแบบตกตะลึงในความหล่อเหลาของชายหนุ่ม ผู้ซึ่งยืนเป็นพระเอกมิวสิควีดีโออยู่ตรงระเบียงห้องข้างๆ ตอนเธอยกตะกร้าผ้าออกมาตาก


จังหวะก่อนหน้าที่จะสะดุ้งตกใจ จอยที่ยืนมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของภัทรอยู่นานเป็นนาทีแล้วก็แอบละเมอเพ้อพกในใจไปเรียบร้อยแล้ว

กรี๊ด... คนอะไร ทั้งสูง หล่อ ขาว ตี๋ งานดีชะมัด

 “ขอโทษค่ะ คุณ พอดีหนูออกมาตากผ้า” 

จอยรีบขอโทษขอโพยภัทร ก่อนจะแอบเพ้อต่อในใจมากกว่าเดิม ในตอนที่ได้เห็นใบหน้าของผู้ชายคนนั้นแบบเต็มๆ 

อ๊าย... หล่อมาก พระเอกซีรีส์เกาหลีสุดๆ

มะ.. ไม่เป็นไรครับ พอดีพี่คิดอะไรเพลินๆ อยู่ หันมาเจอน้อง ก็เลยตกใจจนร้องซะดังลั่นเลย” 


ภัทรรีบขอโทษเด็กนักศึกษาข้างห้องของรินอย่างสุภาพ

อ๊าย... เป็นผู้ชายสุภาพด้วย จอยยังไม่เลิกกรี๊ดในใจ 

พี่เป็นคู่หมั้นของอาจารย์แบบที่เขาเล่าลือกันเหรอคะ?” จอยถามอย่างอยากรู้อยากเห็นแบบยอมเผือก แม้ว่าเธออาจจะโดนอีกฝ่ายนึกตำหนิอยู่ในใจ ว่าเธอไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเขาก็ตาม

ครับ นี่รินเขารถล้ม เจ็บตัวหนักอยู่ แขนขวาหักด้วย ยังไงถ้าพี่กลับไปทำงานที่กรุงเทพฯ สัปดาห์หน้า พี่ฝากน้องช่วยดูๆ เขาให้หน่อยได้ไหมครับ เดี๋ยวแป๊บหนึ่งนะครับ เดี๋ยวพี่กลับมา” 

ภัทรรีบเดินกลับเข้าไปในห้อง แต่ก็ระวังพยายามเลื่อนเปิดปิดบานประตูกระจกแบบไม่ให้เกิดเสียงดังจนทำให้รินตื่น  เพื่อเข้าไปหยิบเงินจากในกระเป๋าสตางค์ของเขาออกมาห้าร้อยบาท โดยที่ทิ้งให้เด็กจอยยืนงงๆ อยู่คนเดียวที่ตรงระเบียงห้องของเธอเพียงครู่หนึ่ง

อะ... พี่ฝากซื้อข้าวเย็นมาให้อาจารย์รินเขาหน่อยนะครับ พี่คงลาช่วงสัปดาห์หน้าไม่ได้ เพราะนี่ลาไปเฝ้าเขาที่โรงพยาบาลมาสองวันแล้ว คงต้องรีบกลับไปเคลียร์งานที่ค้างให้เสร็จก่อน” พูดเสร็จชายหนุ่มก็ยื่นเงินส่งข้ามฝั่งให้กับจอยไป

ค่ะ ว่าแต่มันเยอะเกินไปรึเปล่าคะ ตั้งห้าร้อย” จอยไหว้ และรับเงินมาเสร็จก็รีบถามแบบเกรงใจ

ไม่เป็นไรครับ ที่เหลือพี่ให้เราเอาไว้ไปซื้อขนมกินก็แล้วกัน แต่ยังไงก็ฝากช่วยดูรินเขาให้ด้วยนะครับ” ภัทรเอ่ยอย่างดูเกรงใจเธอเช่นกัน

ค่ะ ไม่ต้องห่วงค่ะ ถ้าจอยจะออกไปข้างนอก จอยจะมาถามอาจารย์รินนะคะว่าอาจารย์เขาจะเอาอะไรรึเปล่า แล้วจะช่วยซื้อเข้ามาให้นะคะ” จอยรับปากพร้อมกับรอยยิ้มหวานจ๋อย

โห ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ ดีได้อีก จะหาสักคนแบบนี้ได้ที่ไหนเนี่ย’ จอยพร่ำเพ้อในใจไปไกลมาก

ขอบคุณมากครับ งั้นฝันดีนะครับ พี่ไปนอนก่อนล่ะ บายครับน้องจอย” ภัทรพูดเสร็จ ก็โบกมือลาก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไปสวดมนต์ และล้มตัวลงนอนที่ตรงโซฟาทันที 


ส่วนยายจอยก็ยังไม่ตากผ้าแต่กลับกระโดดเผ่นผลุงเข้ามาหาเพื่อนที่นั่งดูทีวีอยู่ในห้องทันที

น้ำ แฟนอาจารย์หล่อเว่อร์มากอะแก แถมเป็นคนดีสุดๆ” จอยยังเพ้อไม่เลิก

ขนาดนั้น” น้ำถามแบบยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อมากนัก เพราะเธอรู้ดีว่าเพื่อนสนิทของเธอชอบพูดอะไรเว่อร์เกินจริงอยู่บ่อยๆ

         “คิดดูแก ฝากตังค์ไว้ห้าร้อย ให้ช่วยซื้อข้าวเย็นเข้ามาเผื่ออาจารย์รินช่วงสัปดาห์หน้านี้ ส่วนที่เหลือให้ฉันเป็นเงินค่าขนม” จอยรีบหยิบเงินในมือมาโบกประกอบคำพูดของเธอ

         “เอ้า แล้วอาจารย์เขาเป็นอะไรล่ะ ถึงต้องซื้อข้าวเข้ามาให้” น้ำถามเพราะอดรู้สึกสงสัยไม่ได้

รถล้ม แขนหักอะแก” จอยรีบตอบ

งั้นเมื่อเย็นที่อาจารย์แกร้องเจ็บๆ ก็ไม่ใช่อย่างที่แกคิดแล้วล่ะมั้ง” น้ำขำพรืดออกมาแบบเพิ่งนึกได้

เออเนอะ ใครมันจะบ้าไปปล้ำคนแขนหักนะ สงสัยอาจารย์เขาร้องเพราะเจ็บแผลมั้ง” จอยพูดอย่างนึกขึ้นมาได้ตามที่เพื่อนบอก

ว่าแต่จะทักทำไมเล่า จินตนาการอันบรรเจิดเลิศล้ำของฉันเลยล่มสลายหมดเลย’ จอยแอบนึกบ่นเพื่อนในใจ

 


      ช่วงบ่ายๆ ของวันเสาร์ 

        ตอนที่รินนอนหลับอยู่ แม่ภาก็โทร. มาหารินอย่างที่ท่านชอบแอบโทรมาอยู่เรื่อยๆ  เมื่อภัทรเห็นชื่อแม่ภาปรากฏขึ้นบนหน้าจอมือถือของริน ชายหนุ่มเลยแอบออกไปที่ระเบียงและกดรับสายที่โทรเข้ามา เพราะเขาก็อยากจะรู้ว่ามารดาของตนนั้นโทร. มาหารินด้วยเรื่องอะไร 










To be continued...


โปร E-book ช่วงงานสัปดาห์หนังสือ 

งานนี้ลดมากกว่าเล่มไหนและครั้งใดๆ จริงๆ ค่า  

<3<3<3


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น