พลิกรักจากหลังไมค์ ^_~

ตอนที่ 38 : ถอด ไม่ถอด (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    21 พ.ย. 63

แม้ว่าจะรู้สึกเขินกันและกันอยู่ไม่น้อย แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี จนกระทั่งชายหนุ่มบอกว่า เขาจะช่วยเปลี่ยนชุดให้ด้วยเท่านั้น รินก็เริ่มโวยวายเสียงดังขึ้นมาทันที

ฮะ นายจะช่วยฉัน..ถอดเสื้อผ้าเนี่ยนะ ไม่เอาหรอก!” รินร้องเสียงหลง

นี่ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกน่า แค่อยากให้เปลี่ยนไปใส่ชุดที่สะอาดๆ นอน ไม่ใช่นอนทั้งชุดที่เพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาลแบบนี้ แล้วอยู่นี่ก็ไม่มีคุณพยาบาลมาช่วยแล้วด้วย ถ้าฉันไม่ทำ แล้วใครจะทำกันหา ริน” ภัทรรีบอธิบายเหตุผลให้รินฟัง

ใครมันจะปล้ำคนแขนหักวะ

ภัทรแอบกรอกตาบนใส่หญิงสาว

ปล่อย ไม่เอานะ” รินโวยวายขึ้นมาอีก ตอนที่ร่างสูงเอื้อมมือมาจับแขนซ้ายของเธอไว้

ฉันช่วยถอดให้น่า” คนหวังดีก็ยังคงยืนยันคำเดิม

ไม่เอา ฉันไม่ถอด” ร่างบางโวยวายเสียงดังหนักกว่าเดิมเข้าไปอีก

เอ้า.. ไม่ถอด แล้วจะใส่ตัวใหม่ยังไงเล่า” ภัทรถามแบบเริ่มรู้สึกหงุดหงิด

โอ๊ย เจ็บๆ” หญิงสาวร้องเสียงดังลั่น เพราะดิ้นแล้วเจ็บแขนขึ้นมา

ก็อย่าดิ้นสิ” ภัทรดุ

ไม่เอาๆ ปล่อยนะ” รินยังร้องเสียงดังไม่เลิก

จะร้องให้ห้องข้างๆ นึกว่าเธอกำลังโดนปล้ำอยู่รึไงกันฮะ” ร่างสูงดุเสียงดัง จนทำให้รินถึงกับเงียบเสียงไป

เออเนอะ เดี๋ยวเด็กนักศึกษาห้องข้างๆ เข้าใจผิดไป ทำไงเนี่ย แต่ละประโยคก่อนหน้านี้นี่มันก็ช่างส่อซะเหลือเกิน

 รินแอบคิดในใจ

 

ณ ห้องข้างๆ

เฮ้ย น้ำ ฉันหันมาคุยกับแกแป๊บเดียว อาจารย์ริน ก็เงียบเสียงไปแล้วว่ะ” นักศึกษาที่ชื่อจอย ซึ่งอาศัยอยู่ห้องข้างๆ และกำลังเอาหูแนบกับกำแพงเพื่อแอบฟังเสียงจากห้องของอาจารย์สาวอยู่ก็รีบหันไปบอกเพื่อน

ไอ้บ้าจอย แกไปแอบฟังอาจารย์กับแฟนเขาทำไมฮะ” น้ำบ่นเพื่อน เรื่องที่ไปแอบฟังเสียงอาจารย์ที่พักอยู่ห้องข้างๆ ทั้งที่จริงๆ แล้วเธอก็แอบได้ยินเสียงผู้หญิงกับผู้ชายเถียงกันอยู่แว่วๆ เหมือนกัน

ก็อาจารย์ร้องเสียงดังเสียขนาดนั้น ถึงไม่ได้ไปแอบฟังด้วย ก็ยังพอจะได้ยินแว่วๆ อยู่ดี

หลังจากจอยแอบฟังต่อ แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรแล้ว จอยก็รีบพุ่งหลาวมานั่งลงบนเตียงเพื่อน ข้างๆ เก้าอี้ที่น้ำกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ทันที

แหม.. แก ก็ก่อนหน้านี้ฉันนึกว่าอาจารย์เขาเป็นทอมแบบที่คนเขาลือกันนี่หว่า แถมบุคลิกอาจารย์กับไอ้ที่แกขับรถบิ๊กไบค์สุดเท่นั่นอีก แต่พออาจารย์แกมีข่าวว่าหมั้น แต่ไม่ยักกะเคยเห็นผู้ชายขึ้นมาบนนี้เลยสักคน ฉันก็เลยเริ่มไม่แน่ใจว่าผู้ชายตี๋ๆ หล่อๆ ที่เคยมาส่งอาจารย์เป็นคู่หมั้นแกจริงๆ รึเปล่า แต่คราวนี้ ชัดเลยอะ

อ๊าย... เกินคู่หมั้นไปแล้วมั้งเนี่ย ฟังแล้วเขินอะแก ” จอยพูดออกมาแบบเขิน ๆ

ไอ้จอย ไอ้โรคจิต” น้ำหัวเราะเสียงดังเพราะเธออดขำไม่ได้กับจินตนาการอันบรรเจิดเลิศล้ำในสามโลกของเพื่อน



          ขณะเดียวกันในห้องข้างๆ ซึ่งกำลังถูกสองนักศึกษาสาวนั่งนินทาถึงอยู่นั้น ภัทรก็กำลังช่วยถอดเสื้อของรินออกให้ โดยที่หญิงสาวก็ได้แต่นั่งหน้าแดงแป๊ดเป็นลูกตำลึงสุกอย่างขัดขืนอะไรไม่ได้มากนัก

     เกิดมาก็ไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมานั่งเขินใครขนาดนี้ ถึงตานี่จะไม่แมนเต็มร้อยก็เถอะ แต่ยังไงสรีระร่างกายของเขาก็ยังเป็นผู้ชายอยู่ดี แถมข้อแลกเปลี่ยนเรื่องที่ยอมหมั้นกับเธอนี่ ก็ยิ่งทำให้เธอไม่แน่ใจว่าตานี่เป็น*ไบ รึเปล่า เพราะถ้าเป็นตุ๊ดจริงๆ ใครเขาจะอยากลองมีอะไรกับผู้หญิงกันเล่า’  รินเริ่มมโนไปไกล

ส่วนภัทรตอนเริ่มแกะกระดุมเสื้อคนตรงหน้าที่นั่งอยู่บนเตียงจากเม็ดบนสุดลงไปจนถึงเม็ดสุดท้าย เขาก็รู้สึกเหมือนกับว่าเวลามันเดินช้าลงจนดูผิดปกติอย่างไรก็ไม่รู้ แถมยังเริ่มรู้สึกคอแห้ง จนต้องกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อกไปอีกตั้งสองรอบ 

ทั้งยังเริ่มรู้สึกร้อนๆ ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เหมือนกับว่าความเย็นจากแอร์คอนดิชั่นในห้องนั้นเริ่มไม่ช่วยอะไร ยิ่งคนตรงหน้านั่งหน้าแดงแจ๊ดและเขินจัดขนาดนี้ เขาก็ยิ่งมือสั่นแบบเกร็งๆ ตอนแรกก็ว่าจะหลับตาทำ แต่ถ้าทำแบบนั้นก็มองไม่เห็นอีก อาจจะไปโดนตัวเธอหนักขึ้นกว่าเดิมได้ ก็เลยต้องลืมตามอง


 เมื่อถอดเสื้อเสร็จ หญิงสาวก็รีบละล่ำละลักพูดขึ้นว่า “ขอฉันหันหลังเข้ากำแพงได้ไหม ตอนนายช่วยถอดบราเซียร์ออกน่ะ

ภัทรเลยรีบตอบว่า ได้ๆ

เธอจึงรีบก้มหน้างุดๆ และหันหน้าเข้ากำแพงตรงหัวเตียงทันที ก่อนที่จะปล่อยให้ภัทรเริ่มช่วยปลดตะขอบราเซียร์ออก ตอนมือของร่างสูงสัมผัสไปโดนแผ่นหลังอันเปลือยเปล่าของหล่อนเข้า เธอก็ถึงกับสะดุ้งโหยงขึ้นมาเลยทีเดียว











To be continued... (>___<)

E-book สนุกๆ ค่า

มีโปร 59 บาท พรุ่งนี้วันสุดท้ายแล้วนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น