พลิกรักจากหลังไมค์ ^_~

ตอนที่ 37 : บนเตียง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 พ.ย. 63

ชายหนุ่มละสายตาจากหน้าหนังสือและหันมาตอบริน 

ผมโทรไปลาหัวหน้าตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว ลาพรุ่งนี้เพิ่มอีกวันด้วย

ฉันจ้างพยาบาลมาเฝ้าฉันพรุ่งนี้เองก็ได้นะ คุณกลับไปทำงานเถอะ” รินกล่าวอย่างเกรงใจ

ไม่เป็นไรหรอกน่า ไหนๆ ผมก็ลางานไปแล้ว” ภัทรยิ้มใจดี  

ขอบคุณมากนะที่ไม่โทรไปบอกพ่อแม่ตามที่ฉันขอ แล้วก็ยังมาคอยช่วยดูแลฉันแบบนี้อีก” 

รินกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ จนภัทรสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกในแววตาว่าเธอกำลังซาบซึ้งกับการที่เขามาช่วยดูแลเธออยู่ในตอนนี้ หลังจากมองตากันนิ่งๆ อยู่สักครู่หนึ่ง จู่ๆ ภัทรก็พูดขึ้นมาว่า

 “สิทธิพิเศษสำหรับคู่หมั้นเลยนะยะ หาไม่ได้แล้วในสามโลก ฮ่าๆ” ภัทรพูดตอบแบบแรดๆ ขำๆ ออกมาแทน เพื่อแก้เขิน

 

ในชีวิตปกติคนทั่วไปมักจะมองว่าภัทรเป็นชายหนุ่มที่มีมาดนิ่งๆ เป็นคนสุภาพเรียบร้อย ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา แต่ไอ้การที่เขาติดสำนวนพวกนี้มาก็ไม่ใช่จากใครที่ไหนหรอก ก็จากการพูดคุยกับเพื่อนอั้ม การดูพวกรายการเทยท่องไทย และก็จากสำนวนในโลกออนไลน์ ที่เขาชอบเล่นอยู่ทุกวันนั่นแหละ 

แต่เอาเข้าจริงๆ แล้ว ในชีวิตจริงเขากลับไม่เคยแม้แต่จะพูดเล่นในแนวนี้กับใครเลยด้วยซ้ำ แต่ที่พูดนี่ก็เพราะว่าตอนนี้เขาอยู่กับรินแค่สองคน ซึ่งในเวลาแบบนี้ เขาก็ไม่ต้องมานั่งปิดบังความลับอะไร แล้วตัวเขาก็ไม่อยากอยู่ในโหมดซึ้งนานๆ ด้วย

ยิ่งเขานั้นเป็นพวกบ่อน้ำตาตื้นอยู่ด้วย เดี๋ยวเกิดซึ้งจนน้ำตาแตกขึ้นมาล่ะก็ อายยายรินแย่เลย

ส่วนรินที่ได้ยินแบบนั้น จากอารมณ์ซึ้งๆ อยู่ มันก็เลยเปลี่ยนโหมด กลายเป็นการขำพรืดออกมาแทน 

ฮ่าๆ ฮ่าๆ” 

ไอ้บ้านี่ ก็ชอบแต๋วแตกใส่ฉันอยู่เรื่อยเลย

 

 

               หลังจากที่รินนอนโรงพยาบาลอยู่สองคืนกับอีกสองวัน หมอก็อนุญาตให้ภัทรพาเธอกลับบ้านได้ และเธอก็เลือกที่จะกลับไปพักที่อพาร์ตเมนต์ของตน เพราะพ่อกับแม่ของหญิงสาวไปเที่ยวที่จีนกับกรุ๊ปทัวร์เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ โดยได้เริ่มออกเดินทางตั้งแต่เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา

ดังนั้นเธอจะกลับไปพักที่บ้านพ่อกับแม่ก็ไม่ได้ แถมเธอยังไม่อยากให้พวกท่านรู้ข่าวเรื่องอุบัติเหตุด้วย เพราะกลัวว่าประเดี๋ยวพวกท่านจะพากันเป็นห่วง จนหมดสนุกในการท่องเที่ยวพักผ่อนคราวนี้ เธอรู้ดีว่าถ้าพวกท่านทราบข่าวเรื่องนี้เมื่อไหร่ พวกท่านจะต้องหยุดเที่ยวกลางคัน และรีบบินกลับมาเมืองไทยเพื่อดูแลเธอโดยทันทีอย่างแน่นอน

 ภัทรซึ่งทราบเรื่องนี้เป็นอย่างดี จึงขับรถพาหญิงสาวมาส่ง และตั้งใจจะอยู่เป็นเพื่อนด้วยอีกสักสองวัน

เมื่อเช้าวันพฤหัส เขาก็โทร. ไปที่ทำงานเพื่อขอหัวหน้าลางาน โดยแจ้งไปว่าคู่หมั้นประสบอุบัติเหตุเข้าโรงพยาบาล เขาจึงขอลางานมาเฝ้าเธอสองวัน 

ไหนๆ ก็อยู่มาสองวันแล้ว งั้นก็อยู่ยาวไปเลยก็แล้วกัน’ ภัทรคิดในใจตอนที่เขาได้เห็นว่ารินนั้นได้รับบาดเจ็บอยู่ไม่น้อยแบบนี้

โดยปกติในท้ายรถของภัทร ก็จะมีชุดเสื้อผ้าสำรองใส่ถุงติดไว้ตลอดเวลาสองชุดอยู่แล้ว ชายหนุ่มจึงไม่จำเป็นต้องออกไปหาซื้อ หรือขับรถกลับไปเอาชุดที่ห้องของตัวเองที่กรุงเทพฯ และเนื่องจากวันนี้เป็นวันศุกร์ พรุ่งนี้กับมะรืนเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์พอดี ภัทรจึงตกลงใจว่าอย่างไรเขาก็จะอยู่ดูแลรินให้ได้ แม้ว่าเธอจะปฏิเสธก็ตามที

 

ไหนๆ รินก็แขนหักอยู่ คงจะทำอะไรต่อมิอะไรได้ลำบาก ยิ่งว่าที่พ่อตาแม่ยายกำมะลอของเขาไปเที่ยวเมืองจีนกันอยู่แบบนี้ เธอก็ยิ่งไม่มีคนมาคอยดูแลแน่ๆ แล้วเขาจะใจจืดใจดำทิ้งเธอให้อยู่คนเดียวไปได้ยังไง ถึงเธอจะมีฐานะเป็นแค่คู่หมั้นกำมะลอก็เถอะ

ภัทรคิดไปด้วย ขณะที่เขาขับรถพารินกลับมาจากที่โรงพยาบาล

ขณะที่ภัทรขึ้นมาส่งรินที่ห้องพักส่วนตัวของเธอ ชายหนุ่มที่มีศักดิ์เป็นคู่หมั้นแต่ในนามก็อดแอบรู้สึกตื่นเต้นในใจไม่ได้

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เขาจะได้ขึ้นไปบนห้องพักของเธอ ปกติเธอเคยอนุญาตให้เขาเข้าห้องซะที่ไหน ช่วงตอนที่เขาเคยมารับรินไปลองชุดไทยกับเลือกของชำร่วยที่ร้านนี่ เขาก็แค่ได้มารับส่งเธอที่ด้านล่างของหอพัก แต่ทุกครั้งเขาก็โดนเชิญให้กลับทันที ไม่เคยมีโอกาสได้ขึ้นมาดื่มน้ำชากาแฟเลยสักครั้ง

ภัทรคิดในใจ ขณะช่วยพยุงรินขึ้นลิฟต์มา

ห้องสวยแบบโมเดิร์นเรียบๆ แล้วก็ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยดีเหมือนกันนี่ ร่างสูงคิด ขณะที่เขาประคองร่างบางให้มานั่งลงตรงโซฟาหน้าโทรทัศน์ในห้องของหญิงสาว

 

 

ตอนมาถึงช่วงแรกๆ รินก็พยายามจะไล่ภัทรกลับอยู่ตลอดเวลา จนเขาต้องพูดขู่เธอว่า

ถ้าคุณไม่ยอมให้ผมอยู่ที่นี่ ช่วยดูแลคุณ ผมจะโทรไปบอกพ่อกับแม่ของคุณที่กำลังเที่ยวอยู่ที่เมืองจีนว่าคุณรถล้มแขนหักนะ

พูดเพียงเท่านั้น คู่หมั้นจอมดื้อก็ยอมศิโรราบทุกอย่าง รวมทั้งยังยอมให้ภัทรค้างคืนที่นี่ ตามคำขอในเชิงขู่บังคับของเขาด้วย

 

หลังจากที่พักผ่อนตามอัธยาศัยกันสักพัก โดยภัทรแยกไปนั่งพักที่โซฟา ส่วนรินก็แยกมานอนพักอยู่ที่เตียงของเธอ ภัทรก็ถามหาหาผ้าเช็ดตัว รวมถึงเอ่ยปากขอยืมเสื้อผ้าชุดที่ตัวใหญ่ๆ ของริน รินจึงบอกที่เก็บพวกเสื้อผ้า และพวกผ้าขนหนูในตู้ให้ภัทรเดินไปหยิบเอาเอง เพราะเธอเข้าใจไปว่าภัทรจะไปอาบน้ำ 

เมื่อภัทรหาชุดที่เขาจะใส่คืนนั้น กับผ้าขนหนูผืนใหญ่ๆ หนึ่งผืนและผืนเล็กๆ อีกหนึ่งผืนได้แล้ว ร่างสูงก็กลับถือชามใส่น้ำใบเขื่องกับผ้าขนหนูผืนน้อยอันนั้น เดินเข้ามาหาเธอที่เตียงแทน 

เมื่อมาถึงที่ตรงหน้า ภัทรก็บอกรินว่า ภัทรช่วยเช็ดหน้าเช็ดตัวให้นะ

ไม่เป็นไร ไม่ต้องหรอกค่ะ

ตอนแรกหญิงสาวก็เอ่ยปฏิเสธ แต่คนหวังดีก็ยืนกรานที่จะช่วยเช็ดตัวให้ ยิ่งพอโดนขู่เรื่องพ่อกับแม่ขึ้นมาอีกรอบ เธอก็ยอมแต่โดยดี

 

หลังจากเถียงรินชนะ ร่างสูงก็เอาผ้าชุบน้ำซึ่งถูกบิดให้หมาดๆ มาช่วยค่อยๆ บรรจงเช็ดลงไปบนแก้มขาวๆ ของคนเจ็บ หลังจากที่ใช้มือใหญ่ช่วยจัดทัดผมสีดำดังเส้นไหมให้ไปหลบอยู่ที่หลังใบหูของเจ้าหล่อน ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนไปช่วยเช็ดแขนให้ร่างบางที่ตอนนี้ได้เปลี่ยนอิริยาบถมานั่งอยู่บนเตียงทีละข้างอย่างเบามือ ความใกล้ชิดกับบุรุษเพศที่ไม่เคยพานพบมาก่อนก็ทำให้ใบหน้าหวานเริ่มมีสีแดงระเรื่อมากขึ้นเรื่อยๆ 

 

 

 

 

 

 

 

To be continued...

โปรเดือนเกิดไรต์ ไม่จัดไม่ได้แล้วจ้า
437 หน้า (≈ 80,506 คำ)
ในราคา Super พิเศษสุดๆ
ลดมากถึง 77%
เหลือเพียง 59 จาก 259 บาท

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น