( Sehun and Luhan ) . P U A M I A _The Series

ตอนที่ 2 : PUAMIA_HUNHAN ep. 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,812
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    25 มี.ค. 57












             ห้องหอวันแรก . .

            “มึงนอนโซฟา กูนอนเตียง” ไอ้เตี้ยที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียผมคว้าหมอน แล้วก็เดินจ้ำอ้าวไปที่เตียง มันเพิ่งอาบน้ำเสร็จใส่ชุดนอนซะหอมฟุ้ง แต่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นทำท่าเหมือนอยากนอนเต็มแก่

            “น้อยๆหน่อยเหอะ เตียงก็เตียงกู” ผมแย่งหมอนจากมือมันมาถือ ผมยังอยู่ในชุดเจ้าบ่าวแต่เป็นเสื้อเชิ้ตตัวในหลุดลุ่ยและหน้าที่แต่งก็ยังไม่ได้ล้างผมก็ยังเซ็ทเป๊ะ
            “ไอ้เชี่ยนี่
. . หลบไป กูต้องไปทำงานแต่เช้า”

            “ทำงานเหี้ยไร แม่กูบอกต้องไปฮันนีมูน”

            “นั่นมันวันมะรืนโว้ยยยยยยยยยยยย”

 

            เห็นผมคุยกับมันเหมือนสนิทชิดเชื้อกันมานาน พูดจริงๆ ผมไม่ได้สนิทกับมันเลยครับ . . ไม่เลย . . จำได้มั้ยที่ผมบอกว่ามันชี้หน้าด่าผมในงานแฟนไซน์ . . และนั่นก็คือไม่กี่คำที่มันพูดกับผม

 

            และเราก็แต่งงานกัน . .

 

            ครับ อ่านไม่ผิด  . . พวกเราแต่งงานกันทั้งๆที่เพิ่งคุยกันได้ไม่กี่คำ

 

            บังเอิญแม่ผมเป็นผู้หญิงที่โคตรมหาอำนาจชิบหาย และไอ้เตี้ยนี่แม่งเสือกหน้าเงิน

 

            ทุกอย่างเลยลงตัวให้ผมต้องแต่งกับมัน

 

            ง่ายดีใช่มั้ยล่ะ . .

 

            แม่ง . . อยากกระโดดตึกตายตอนรู้ว่าเจ้าสาวที่แม่หามาให้คือไอ้เตี้ยแอนตี้แฟนคนที่ผมเกลียดแบบฝังจิตฝังใจ คนอื่นไม่ได้เหรอวะ ทำไมต้องไอ้เตี้ยหน้าสวยคนนี้ ให้ตาย

 

            “หลีกไป ไม่งั้นกูจะถีบ” มันขู่ผม ทำหน้าเหมือนเกลียดผมซะเต็มประดา

 

            กูก็เกลียดมึงเหมือนกันแหละโว้ย . . “ถีบมากูถีบกลับ”

 

            “ไม่มีงานมีการทำแต่เช้าเหรอไง หรือมึงเป็นดาราตกอับไปแล้ว หา” มันจี้ใจดำในจุดที่ผมโคตรเกลียดเวลาโดนคนพูดเป็นแบบนี้ . .

 

            ผมเป็นดารามาตั้งแต่เด็กวัยรุ่น จนตอนนี้อายอานามของผมก็ปาเข้าไปยี่สิบเจ็ดปีแล้ว  . .

 

            มีงานน้อยลงบ้างตามกาลเวลา . . แต่ก็ใช่ว่าจะตกอับนะ

 

            เชี่ยนี่แม่งโคตรปากเสีย!

 

            “งานพรุ่งนี้ไม่มี แต่งานคืนนี้น่ะมี!” ผมโยนหมอนทิ้งแล้วเดินเข้าไปหาไอ้เตี้ย มันทำหน้าตื่นถอยหลังไปทีละก้าวๆจนจะชนกำแพง . .

 

            มันคือเรื่องราวของคู่แต่งงานในคืนแรกจริงๆครับ พวกคุณอ่านกันไม่ผิด

 

            “เมียเขามีหน้าที่ไว้ทำอะไรน้า กูอยากจะรู้จริงๆ” ผมแกล้งทำหน้ากรุ้มกริ่ม  ..

 

            “พ่องมึงสิ ใครเมียมึง กูนี่ผัวมึง!” มันตะโกนใส่หน้าผม ทำท่าจะมุดลบ . . แต่ผมเอาแขนมากั้นมันไว้ก่อน

 

            “ผัวกู . .” เอาความมั่นใจมากมายมาจากไหน “. .ตัวแค่นี้จะกดกูได้เหรอ”

 

            “ลองดูมั้ยล่ะ!

 

            เห้ยยยยยยยยยยย จู่ๆไอ้เตี้ยมันก็ดึงคอเสื้อผมและก็ลากไปที่เตียงคิงไซส์ของผม มันลากจริงครับแล้วมันก็เหวี่ยงผมลงบนเตียง . . แม่ง . . ไม่ให้ตั้งตัวกันเลย แล้วมันกะจะเอาจริงเหรอวะนั่น . .

 

            “เตรียมครางได้เลยมึง”

 

            เดี๋ยวนะ! มันกำลังเข้ามาคร่อมตัวผม . . สาบานได้ว่าตอนนั้นผมเหวอที่สุดในชีวิต เหวอกว่าตอนที่เห็นหน้าอกนางเอกที่เล่นเลิฟซีนด้วยกันซะอีก ไอ้เตี้ยนี่มันตั้งใจจะกดผมจริงๆน่ะเหรอ มันเอาจริงเหรอ

 

            กูรุกมาตลอดชีวิตนะสาดดดดดดดดดดดดดดดดดด!

 

            มันโค้งตัวเข้ามาใกล้ผมจนหน้าพวกเราใกล้กัน พวกเราเหมือนกำลังจะจูบกัน . .

 

            “เชี่ยแม่งกูจะอ้วก กูเกลียดมึง”

 

            มันพูดแบบนี้และมันก็ลุกหนีไปเลย . .

 

            “อยากนอนเตียงก็นอน กูนอนโซฟาเอง ห้ามปลุกกู กูต้องทำงานแต่เช้า”

 

            และมันก็เดินสะบัดตูดออกไปนอกห้องนอน ทิ้งให้ผมกึ่งนั่งกึ่งนอนเหวอเอ๋อแดกอยู่บนเตียง

 

            มันเกลียดอะไรผมขนาดนั้นวะ . .

 

            และเพราะมันเกลียดผมเป็นแอนตี้แฟนผม ผมถึงเกลียดมันยังไงล่ะ  . .

 

 

 

            ทำไมผมถึงได้มาแต่งงานกับมัน ทำไมผมถึงได้มีมันมาเป็นเจ้าสาว คือเรื่องมันมีอยู่ว่า . .

 

            ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 3 เดือนก่อน

 

            “เซฮุน! นี่แม่จะทนไม่ไหวแล้วนะ” โป๊ก! เสียงหนังสือพิมพ์เป็นก้อนๆกระทบกับหน้าผากผม ผมที่เพิ่งเซ็งจากการอับอายขายขี้หน้าประชาชีในงานแฟนไซน์ยิ่งเซ็งเข้าไปใหญ่ คนที่อยู่ตรงหน้าผมคือคุณนายแห่งตระกูลโอ ผู้มีสามีซึ่งก็คือพ่อของผมซึ่งท่านก็ได้ลาจากโลกนี้ไปนานแสนนานแล้ว พ่อดันเป็นทายาทคนสุดท้าย(ไม่นับผม) ไม่มีลุงป้าน้าอาคนไหนทั้งนั้น เพราะฉะนั้นทุกอย่างจึงตกเป็นของแม่ผมทั้งหมด

 

            ราชินีมหาอำนาจแห่งเกาหลีใต้ โอนายอง

 

            “ทนอะไรไม่ไหวล่ะแม่ . .” ผมอยากจะมุดแผ่นดินหนีซะให้รู้แล้วรู้รอด . . ทำไมวันนี้มีแต่เรื่อง

 

            “ชะนีนางนี้เป็นใคร ทำไมแม่ไม่รู้จัก” แม่ชี้รูปผู้หญิงในหนังสือพิมพ์ ผมกวาดตามองดูอย่างเซ็งๆ

 

            “เพื่อนอ่ะแม่”

 

            “เพื่อนเหรอ เพื่อนที่ลากกันขึ้นอพาร์ทเมนต์อย่างงั้นเหรอ!” เสียงแม่แหลมมากจนผมต้องเอามืออุดหู “ไม่ต้องเอามืออุดหูเลยนะ!  แกนะแก . . งานก็แทบจะไม่มีอยู่แล้วยังจะทำตัวแบบนี้อีก รู้มั้ยว่ามันส่งผลกระทบกับตัวแกแค่ไหน นี่โอเซฮุน ฟังฉันพูดอยู่รึเปล่า!” โป๊ก! คราวนี้ไม่ใช่หนังสือพิมพ์ครับแต่เป็นหนังมือแม่ . . ตบเข้าเต็มๆที่แก้มผมให้ผมตื่น

           

            “แม่ . . เจ็บนะ”

 

            “เจ็บสิดี ชะนีนี่ยุ่งจังเลยนะ มีดีอะไรนักหนา พวกนางก็มีแต่นอนกับแกเพราะหวังเกาะความดังของแกกับเงินของแกเท่านั้นแหละ” แม่กอดอก . . “เป็นผู้ชายก็ว่าไปอย่าง . .

 

            และนั่นเป็นเรื่องที่ผมเบื่อมากที่สุด . .

 

            “ผู้หญิงบ้าอะไรเนี่ย อยากให้ลูกได้กับผู้ชาย บ้ารึเปล่า!

 

            “ก็ชะนีมันเวิ่นเว้อนี่ ผู้ชายมันเข้าใจกันนะ แกไม่รู้อะไรหรอก”

 

            “แม่ก็เป็นชะนี!

 

            “แต่ฉันไม่เวิ่นเว้อ”

 

            “ผมไม่พูดกับแม่แล้ว” ผมทำท่าจะลุกขึ้น แต่โอนายอง วางกระเป๋าปราด้าของเธออย่างแรงบนโต๊ะ และก็วาดมือมาขวางผมเอาไว้ . .

 

            ถ้าไม่ใช่แม่ผม  . . ทุกคนคงจะคิดว่าเธอเป็นนูน่าแก่ๆจับดาราเด็กแหงม . .

 

            “ฉันไม่ได้มีเรื่องแค่นี้”

 

            “อะไรอีกล่ะ”

 

            เธอแบมือออกมาตรงหน้าผม “สองร้อยห้าสิบห้าล้านวอนที่แกผลาญไป . . เอามาคืนฉันเดี๋ยวนี้เลย” แบไม่พอยังกระดิกนิ้วอย่างยียวนอีก . .

 

            ผมหน้าซีดเป็นไก่ต้ม “แม่รู้เหรอ . .

            “รู้สิ! ฉันไม่ได้โง่นะ เอามาคืนฉันเดี๋ยวนี้เลย”

 

            “แม่ อย่าเพิ่งดิ จะไปแข่งรถแล้วเอามาคืนให้ . .

 

            “เลิกแข่งซักทีเถอะรถเนี่ย แข่งไปก็มีแต่แพ้เปล่าๆ เพราะแกมันกาก”

 

            “แม่!!!!!!!!!!!!

 

            โอนายองดีดนิ้วเดินไปเดินมาอย่างใช้ความคิด “ฉันจะทนแกไม่ไหวแล้ว โอเซฮุน แกต้องได้รับบทเรียนเรื่องนี้”

 

            “บทเรียนอะไร  . .

 

            สายตาผมตวัดไปมองยังแฟ้มที่แม่หอบมาด้วย

 

          กฎหมายเรื่องคู่แต่งงานชายรักชายในเกาหลีที่แม่วิ่งต่อสู้มาเนิ่นนานหลายปีกำลังจะเป็นรูปเป็นร่าง

 

          “นี่แม่ยังไม่เลิกทำเรื่องนี้อีกเหรอ” ร้องเสียงหลงอย่างตกใจ มันเป็นไปไม่ได้ แต่โอนายองก็ยังต่อสู้เพื่อสิ่งนี้ . .

 

            เธอเป็นสาววายเลือดบริสุทธิ์ สาววายเลือดเข้มข้น และสนับสนุนเพศที่สามแบบสุดๆ

 

            ลูกชายโคตรไม่เข้าใจ . .

 

            “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ฉันรู้แล้วว่าฉันจะให้บทเรียนแกยังไงดี โอเซฮุน!

 

            “อะ อะไรเหรอแม่ . .” จะตีตูดหรือจับโยนลงแม่น้ำฮันก็ได้ แต่ขออย่าให้มันเป็น . .

 

            “จะตกอับอยู่แล้วนี่ เรื่องเรตติ้งให้ตัวเองหน่อยดีมั้ย สาววายในเกาหลีก็เยอะน้า” แม่ทำหน้าเจ้าเล่ห์

 

            “เดี๋ยวนะแม่ . . เดี๋ยว . .

 

            “เออวันนี้ที่งานแฟนไซน์ของลูกมีแฟนบอยคนหนึ่งนี่ หน้าโคตรสวยเลย โคตรเคะ แม่ชอบมากกกก เขาเป็นแฟนบอยลูกใช่มั้ย ยังไง . .

 

            “แม่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

            โอนายองเมื่อถูกใจอะไรแล้วก็โคตรจะถูกใจสุดๆ

 

            วันนั้นเธอสืบประวัติแฟนบอย(ในความคิดเธอ)แอนตี้แฟนมหาประลัย(ในความคิดผม)ไม่นานเธอก็รู้ว่าเขาชื่ออะไร บ้านอยู่ที่ไหน กำลังทำอะไร มีจุดอ่อนอะไร  .. เพราะเธอรู้ว่าผมต่อต้านเขาคนนี้หนักหนาก็ยิ่งทำให้เธออยากได้เขาคนนี้มาเป็นลูกสะใภ้ เพราะมันจะเป็นการลงโทษผมได้อย่างสาสมกับสิ่งที่ผมทำให้เธอโกรธ และในที่สุด . . เธอก็ทำมันได้สำเร็จ

 

            เพราะไอ้เตี้ยมันหน้าเลือด . . เห็นเงินเป็นไม่ได้ . . มันตอบตกลงหลังจากที่แม่พยายามตื๊ออยู่หลายอาทิตย์

 

 

            และก็ไม่รู้มันทำได้ยังไง . .ทั้งๆที่มันหน้าเงินแต่แม่โคตรชอบโคตรกรี๊ดถูกอกถูกใจนักหนา . . อยากได้มาเป็นสะใภ้เหลือเกิน

 

 

 

           

 

 

 

 

            ผมมองเจ้าสาวหมาดๆของผมที่หลับบนโซฟาในอพาร์ทเมนต์ผม มันหลับจริงครับ หลับลึกด้วย หายใจเข้าออกเป็นจังหวะราวกับวันนี้มันเหนื่อยมากเหนื่อยมาย

            ถุย เหนื่อยอะไร  . . แค่แต่งตัวหล่อและก็เดินมาแต่งงานแค่นั้น . .

 

            มันคือคู่ชีวิตของผมจริงๆน่ะเหรอ

 

 

            ผมจะอยู่กับมันได้นานแค่ไหนวะ . .

 

 

            ใบหย่าอยู่ไหนเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          ผมตื่นเช้ามาอีกทีห้องก็เต็มไปด้วยแสงแดดยามสายแล้ว . .

 

            ดูจากข้อความที่ จงแดส่งมา . . รู้เลยว่าวันนี้ผมไม่มีงาน โอนายองเคลียร์งานให้ผมเตรียมพร้อมไปฮันนีมูนริมทะเลสุดโรแมนติกกับเจ้าสาวผมเรียบร้อยแล้ว ว่าแต่  .. มันชื่อว่าอะไรนะ เห็นหน้ามันผมก็นึกถึงคำว่าเตี้ยก่อนเลยเป็นอันดับแรก เพราะมันเตี้ยมาก . .

 

            สูงแค่คางผมเองครับคุณๆ . .

 

            อายุอานามเท่าไหร่ก็ไม่รู้ มันทำอาชีพอะไรผมก็ไม่รู้ ไม่รู้ห่าเหวอะไรเลย และตอนนี้ผมออกมาจากห้องนอนบนโซฟาก็ไม่มีมันแล้ว ท่าทางจะรักในอาชีพการงานของมันจริงๆ

 

            มันเป็นพนักงานรถไฟฟ้าเหรอ . .

 

            จิบกาแฟหอมฉุยหันกลับมาอีกทีแทบผงะ . .

 

            โอนายองกับคอสตูมสุดเริ่ด ไม่รู้ว่าขนมิ้งพวกนี้มาคลุมไหล่ทำไมร้อนจะตาย

 

            “มาทำไมเนี่ยยยยยย” ผมร้อง . .

 

            “เป็นไงบ้าง เมื่อคืนดุเดือดเผ็ดมันส์กันมั้ย ได้ถ่ายคลิปเอาไว้รึเปล่าแก ฉันอยากดู” ทำหน้าระริกระรี้ หมดกันกับฉายาราชินีมหาอำนาจ . .

 

            “จะบ้าเหรอ คนไม่รู้จักกัน . . ทำไม่ลงหรอก”

 

            “หื่นๆแบบแกเขาไม่น่าจะรอดมือแกนะ”

 

            “ตกลงแม่มาทวงคลิปหรือมาทำอะไรเนี่ย . .

 

            “แหม ลูกชายก็ . .” ทำท่าบิดขวยเขิน ก่อนจะส่งตั๋วเครื่องบินมาให้ “ฮันนีมูนสุดหรูที่เกาะเสม็ด ประเทศไทย แม่จองโรงแรมเพื่อนแม่ไว้แล้ว”

 

            “ไทยเหรอ ร้อนตายห่า” ผมร้องทันที

 

            “คะแนนความนิยมแกยังมีมากที่ประเทศไทย ไปฮันนีมูนประเทศเขายิ่งจะได้ใจเขา . . นี่แกเคยคิดอะไรลึกๆซึ้งๆบ้างมั้ยเนี่ย . .

 

            บอกเลยว่าไม่ . . “และให้ไปกี่วันอ่ะ . .

 

            “ตารางงานแกว่างยันปีหน้าเพราะฉะนั้นอยากไปกี่วันก็ตามใจเมียแกเถอะ” แม่กอดอก . .

 

            “ผมว่างยันปีหน้าเลยเหรอ” โคตรช็อค . . นี่ผมดับจริงๆแล้วใช่มั้ยเนี่ย . .

 

            “เรียกคะแนนความนิยมคืนมาให้ได้ละกัน แม่ช่วยให้ได้เท่านี้แหละ”

 

            “ช่วยหรือลงโทษมิทราบ”

 

            “นี่ . . ลู่หานน่ะ เขาเกรดเอนะยะ . . ที่ผ่านมาไม่เคยผ่านมือชาย คบแต่กับผู้หญิงทั้งนั้น รุกตลอดชีพ แต่ก็คงจะมาเป็นรับให้แกนี่แหละมั้ง . .

 

            “

 

            “เอ๊ะ . . หรือเขารุกให้แกยะ!

 

            “แม่ . . เชิญครับ ขอบคุณครับสำหรับตั๋ว” ผมดันหลังแม่ให้ออกไปจากอพาร์ทเมนต์ . .

 

            “นี่ . . วันนี้แม่ต้องเห็นรูปเขาอยู่กับลูกนะ เข้าใจมั้ย”

 

            ทำไมต้องมาบังคับกันด้วยวะ ว่าจะออกไปเที่ยวเจอเพื่อนอะไรสักหน่อย . . “ถ้าผมไม่เข้าใจล่ะแม่ . .

 

            “ก็นะ . . บัตรเครดิตก็จะถูกอาญัติทีละใบ สองใบ สามใบ สี่ใบ หรือไม่ก็ทั้งหมดเลย” เธอจัดผมด้วยท่าทางเลิศเลอเพอร์เฟค

 

            “โอเค ผมจะไปรับเขา . .

 

            “เยี่ยม”

 

            “แล้วเขาทำงานที่ไหนอ่ะแม่”

 

            โป๊ก . . โดนโอนายองเคาะกะโหลกอีกแล้ว “โง่”

 

            “หา”

 

            “เมียแกเองแท้ๆทำไมไม่รู้ . .” เธอโยนกระดาษใบหนึ่งมาใส่ผม “. . นี่เบอร์เขา โทรไปถามเอง”

 

            “ไม่โทร!!!!!!

 

            “แป๊บนะโทรหาเลขาแป๊บนึง . .” แม่หยิบมือถือขึ้นมา “ซีวอน . . อาญัติบัตรเครดิตลูกชายฉันทีสิ . .

 

            “โอเคแม่ ผมจะรีบโทร!

 

            “ตามนั้นจ้ะสุดหล่อ  ..” เธอจับแก้มผมอย่างเอ็นดู . . ก่อนที่จะโบกมือบ๊ายบายให้ผมอย่างอารมณ์ดี

 

 

          ราชินีหรือมารกันแน่ . . ไม่เข้าใจจริงๆ . .

 

 

 

 

          โทรเลยมั้ย . . หรือไม่โทร  . .

 

            ตอนนี้ผมอยู่บนรถของตัวเองแล้ว เตรียมจะขับออกไปข้างนอกเพื่อที่จะไปรับ . . ชื่ออะไรนะ . . ลู่หัน เอ๊ยไม่สิ ลู่หานไปทานข้าวกลางวัน หวังว่าจะมีคนถ่ายรูปเอาไว้และก็ลงข่าวกันอึกทึกครึกโครมนะ โอนายองจะได้ไม่ต้องตัดเงินผม . .

 

            โทรก็ได้วะ  . . ผมเป็นสามีมันแล้วนี่ มีอะไรต้องเกรงใจกันอีกล่ะ . .

 

            กดโทรออกสักพักแม่งก็ไม่รับสาย . .

 

            กวนตีนละ  . .

 

            โทรอีกครั้งก็ได้วะ . .

 

            “ฮัลโหล มีอะไรครับ กำลังรีบ . .

 

            “รีบไปไหนวะ นี่กูผัวมึงนะ”

 

            “เสาไฟเหรอ โทรมาทำห่าอะไร กูจะวางละ”

 

            “เห้ยไอ้เตี้ย วางอะไรวะ นี่กูโทรมาหามึงเลยนะ”

 

            “ก็กูรีบอ่ะ!!!!!

 

            “รีบไปไหน ไปตายหรือไง”

 

            “ไม่ใช่กูที่จะไปตาย แต่เป็นคนอื่น ถ้ามึงไม่รีบวางสายกูตอนนี้!

 

            “มึงพูดห่าอะไรของมึง หรือมึงเป็นปอเต็กตึ๊งวะสาดดดดดดดด”

 

            “ฟวย”

 

            “

 

            “กูเป็นหมอ ไอ้เหี้ย แค่นี้นะ”

 

            สายถูกตัดไป . .

 

            ทิ้งให้ผมนั่งอึ้งอยู่ในรถคนเดียว . .

 

            ตายละ . . บทจะมีเมีย ดันมีเมียเป็นหมอ  . . ผมฝังใจกับคนทำอาชีพนี้ครับเพราะแม่มีหุ้นส่วนเยอะในโรงพยาบาลหลายแห่งและผมจีบหมอสาวทีไรลงท้ายด้วยการที่หมอพวกนั้นไม่เล่นกับผมทุกทีไป . .

 

            ลู่หาน . . เป็นหมอ . .

 

            คงจะเกรดเอสมใจโอนายองเขาแล้วล่ะ . . เคยได้ยินเขาบ่นเหมือนกันว่าชอบเคะเป็นหมอ - - “

 

 

 

 

 

 

 

            โคตรเกลียดโรงพยาบาล . .

 

            แชะ แชะ แชะ

 

            มีแฟนๆแอบถ่ายรูปผมอย่างโจ่งแจ้งและเปิดเผย ผมใส่แว่นดำกลบเกลื่อนไม่อยากให้เห็นถึงใบหน้าแห่งความอับอายที่ตามมารับเมียถึงที่ทำงาน คนอย่างโอเซฮุนเกิดมาก็เพิ่งเคยทำอะไรที่โจ่งแจ้งแบบนี้ ปกติหลบชิบหาย คราวนี้ก็เลยรู้สึกแปลกๆไปหน่อย . .

 

            แต่ทำไมคนเขาดูชื่นชมกันนักหนา . . โดยเฉพาะเด็กๆผู้หญิงเนี่ย . . หนูจ๊ะ ไปกรี๊ดวงEXOดีมั้ย . .

 

            “คุณโอเซฮุน มาหาคุณหมอลู่หานเหรอคะ” พยาบาลสาวเดินเข้ามาทัก . . สวยว่ะ . . อยากจะม่อแต่เขาดันรู้ว่าผมมีเมียแล้ว . .

            แม่งเซ็ง . . “ครับ . .

            “คุณหมอติดเคสคนไข้ฉุกเฉินน่ะค่ะ แต่เข้าไปรอที่ห้องพักคุณหมอได้เลยนะคะ”

 

            คุณหมออย่างงั้นคุณหมออย่างงี้  .. ไอ้เตี้ยนั่นน่ะนะจะโดนสรรเสริญเยินยอปานนี้ . . โคตรไม่มีความน่าเชื่อ . .

 

            แต่มันก็เป็นไปแล้วเหอะ  ..

 

            ผมเดินตามหลังพยาบาลไปยังห้องพักของไอ้เตี้ย  . . หน้าห้องติดชื่อหมอลู่หานหรา คงจะใช่และเป็นจริงๆไม่ได้มโน ผมกลอกตา บอกขอบคุณพยาบาลที่อุตส่าห์มาส่งและเดินเข้าไปในห้องพัก

 

            ห้องก็ไม่ได้แคบไม่ได้กว้าง มีโต๊ะทำงาน ข้างหลังโต๊ะมีที่นอนสำหรับนอนพัก และข้างหน้าโต๊ะมีเก้าอี้หลายตัวสำหรับคนไข้มาติดต่อ  ..

 

            ผมถือวิสาสะนั่งโต๊ะทำงานของมันไปเลย . .

 

            มองดูรูปของมันที่ยิ้มจนเห็นตีนกา . . เบะปากแล้วคว่ำกรอบรูปซะเลยอย่างหมั่นไส้ . .

 

            เอ๊ะ . . ว่าแต่ . . ผู้หญิงที่ยืนข้างๆมันเป็นใครวะ

 

            กอดขนาดนั้นคงจะเป็นแฟนล่ะมั้ง . .

 

            ใช่คนนี้ป่าววะที่ผมเป็นสาเหตุทำให้มันถูกทิ้ง

 

            แต่ผมไม่เคยเจอเธอเลยนะ  ผมจะเป็นสาเหตุได้ไงวะ

 

            “อืม บอกญาติคนไข้ว่าเดี๋ยวผมจะโทรไปหานะครับคุณพยาบาล”

           

            เสียงเพราะๆเสียงหนึ่งดังขึ้นที่หน้าห้อง ประตูถูกเปิด …. และหมอเตี้ยในเสื้อกาวน์ก็เดินเข้ามา

 

            “ไอ้เชี่ย!!!!!!!!!!” หน้ามือเปลี่ยนเป็นหลังส้นเท้าทันที “มาทำห่าอะไรห้องกูโต๊ะกู ออกไป!

 

            เดินมาลากคอเสื้อผมให้ลุกขึ้นยืนจากโต๊ะมันทันที เขย่าคอเสื้อผมด้วยอย่างรุนแรง

 

            “ใครใช้ให้แตะของกูวะ เลว!

           

            “เชี่ยแม่ง แรงเยอะไปไหนวะ โอ้ย แค่กๆๆ” ดึงแรงจนผมต้องไอเลยทีเดียว “กูก็ไม่ได้อยากมานักหรอก”

 

            “งั้นออกไปเลย  .. เชิญ!!!!

 

            ไอ้เตี้ยโกรธจนหน้าดำหน้าแดงแล้วก็ดันหลังผมออกไป . .

 

            “เห้ย ไปทานข้าวด้วยกันก่อน”

 

            “กูไม่แดก!” มันปฏิเสธทันที

 

            “มึงจะไปไม่ไป . . ไม่ไปกูเผา” ชูรูปที่มันถ่ายรูปกับแฟนมันให้มันดูอย่างกวนส้นเท้า

 

            แปลกแต่จริงที่มันไม่สะอึกสักนิด “เผาเลย กูนึกว่ากูเอาไปทิ้งหมดแล้ว”

 

            “อะไรนะ”

 

            “ติ่งมโน โคตรแม่ง กูไม่สนใจหรอก”

 

            “อะไรของมึงนี่”

 

            “ออกไป . . กูบอกให้ออกไป”

 

            “ไปแดกข้าวกับกู” ผมโยนรูปนั้นทิ้งเมื่อเห็นว่ามันไม่สนใจ ก่อนที่จะเดินไปกอดคอมันแล้วลากคอมันออกไป

 

            “เชี่ยเสาไฟ! อย่างน้อยก็ให้กูถอดเสื้อกาวน์ก่อนได้มั้ย!

 

            ผมไม่สนใจ  .. ผมลากคอมันออกมาเลย . .

 

            เจอคนไข้บางคนทำหน้าเหวอ  . . ผมยิ้มให้เขา . . ลู่หานจากที่จะอ้าปากด่าก็หุบปากฉับแล้วก็เดินตามผมมาแต่โดยดี . .

 

            “เชี่ยเซฮุน”

 

 

            “อะไรวะ  . .

 

 

            “มือมึงน่ะ . . ปล่อยมือกูก็ได้มั้ง”

 

 

            ทันทีที่มันพูดจบ . .ผมก็เอามือตัวเองออกไปราวกับมือไอ้เตี้ยมีไฟฟ้าสถิตย์ . .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CRY .q
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

366 ความคิดเห็น

  1. #344 NaMo_K (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 02:03
    หลอลู่วววววววววววววว ตื่นตากับอาชีพ

    แอร๊ยยยยยยย โอเซฮุนเจ้ขอได้มั๊ยคนนี้ กิกิ
    #344
    0
  2. #340 mitake (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 18:21
    คุณแม่เด็ดมากค่ะ!! 55555555555555
    #340
    0
  3. #334 CiNdeRrelLa's SisTEr,,,HeEnIm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 22:12
    ดิฉันติ่งคุณแม่โอเซฮุนแล้วค่ะ กรี๊ด !!!!!!!!!!  ถูกใจมั่ก
    #334
    0
  4. #331 lee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 00:48
    ทำไมคุณแม่ถึงได้ฮาขนาดนี้
    #331
    0
  5. #328 thanapezz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 21:20
    มาต่อเถอะไรต์พรีสสส~
    #328
    0
  6. #325 pink_panter^^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 13:27
    สลัด วิบัตละรุกกะรุกมาเจอกัน ตกลงกันดีๆนะหน่ะ โอ๊ย!โหด ฮาว่ะ
    #325
    0
  7. #322 สมถุย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 21:30
    ขาโหด โหดคูณสองครับท่านนนน
    #322
    0
  8. #319 FangHH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 20:24
    รุนแรงกันตลอดด 555555
    #319
    0
  9. #309 N0ii2d (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 22:07
    คุณนายโอน่ากลัวอะ
    #309
    0
  10. #304 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 18:38
    เถียงกันได้ดุเดือดเลือดพร่านมาก 
    #304
    0
  11. #298 เหงือกอวกาศ♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 15:55
    หมากับหมามาเจอกันรวมกันเป็นโคตรหมา555555555 ต่างคนต่างไม่ยอมกัน
    ดุเดือดและเผ็ดมันส์ใช้กำลังกันเป็นบางครั้งคราว55555555 โคตรชอบฟิคเรื่องนี้
    สองผัวเมียนรกแตก55555555
    #298
    0
  12. #295 .ipchs (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 23:31
    เห้ยยยย ผัวเมียคู่นี้แม่มมาแข่งรถกัน โอ้ยยย จะบ้าาาาา 55555555555
    #295
    0
  13. #289 amien_x (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 03:17
    นี่มันจะรักกันกันยังไงวะ  แต่เอาจริงก้เดาไม่ยาก  คือมันคงรักกันได้แหละ  แต่ทุลักทุเลหน่อย  มีขุ่นแม่เป็นแบ็คขนาดนี้ 555  ลู่หานเป็นหมอโคตรเท่อ่ะ  พี่ชวอบบบบบบบบบ  คริคริ  

    ปล.เสาไฟคือร่ะ??????? 555555555555
    #289
    0
  14. #278 hunsayhan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 13:58
    ชอบคุณนายโอเด็ดจริง เลือดสาววายเข้มข้น 555555555 พี่ลู่เป็นหมอด้วย โอ้ย เท่ห์จุง -/////////-
    #278
    0
  15. #275 MICHIYOZU (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 21:59
    หมอคนนี้อยู่โรงบาลอะไรอะ

    อยากป่วยขึ้นมาทันใด

    คริคริ

    อิเน่ทำเป็นไม่เห็นเรานะจะไปอ่อยหมอ

    คริคริ
    #275
    0
  16. #272 pinzaaaaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 07:50
    หมอลู่หาน กรี๊ด อยากเปนคนไข้งะ
    #272
    0
  17. #268 t-t-thn56 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 22:22
    แม่ฮาร์ดคอร์มากกกก 5555555555555
    #268
    0
  18. #265 HoneyzBenya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 09:00
    ถ้าฮุนจะคุยกับแม่ได้ชิลขนาดนี้ กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ลู่เป็นหมอคือกรี๊ดมากอ่าาาาา -//-
    #265
    0
  19. #259 fah otaku (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 14:38
    ฉันเป็น FC คุณนายโอ ค่ะ ไลค์นางจิง

    ฮุนฮานนี้ก็กัดกันสุดยอด ชอบอ่ะ 555
    #259
    0
  20. #254 แบมบี้ลู่ผู้โหดสัส™ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 23:54
    แฟนลู่เป็น "ติ่งมโน" 5555555555555555555
    #254
    0
  21. #248 GaoSeob (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 23:20
    โหยน่าร้ากกกกกกกก
    แต่เค้าว่าไรท์ดำเนินเรื่องเร็วไปหน่อยนะ ไม่เป็นไรเนอะๆ ^-^
    #248
    0
  22. #245 oodfbm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 20:55
    ในที่สุดสองคนนี้ก็หาเรื่องที่มิกซ์กันได้แล้วสินะะ5555
    #245
    0
  23. #242 `Osen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 19:00
    โอนายองคือที่สุด เป็นเอฟซีนางนี่พูดเลย *ชูป้าย* ชอบอ่ะกรี๊ดดดด จะสงสารเซฮุนดีปะ55555555
    #242
    0
  24. #239 jjtk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 14:23
    เอฟซีคุณนายโอข่าาาาาาาาาาาาาาาา เกร้ดดดดดดดดดด
    นางเริ่ดจริงไรจริง ต่อสู้เพื่อวายดดยเฉพาะ ชอบบบบบบบบบบ
    #239
    0
  25. #234 B.E{ye}.S.T (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2557 / 18:41
    ขุ่นแม่ รักคุณนายองค่ะ เรามันเลือดสีเดียวกัน ฮ่าๆๆๆๆ
    ตกลงผู้หญิงคนนั้นใครน่ะ ไม่ใช่ว่าเป็นแฟนเก่าพี่ลู่แต่เป็นสาววายหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ
    #234
    0