ปิดโอน [GOT7] You're my danger #dangermb

ตอนที่ 4 : DANGER THREE [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 316 ครั้ง
    14 ส.ค. 59


 





"ไหวไหมไม่ไหวบอกได้นะ เดี๋ยวเราไปบอกรุ่นพี่ให้เอง" 


"แค่นี้สบายมาก แต่เราขอเดินช้าๆนะ แต่ไม่ใช่ว่าเราแบกนายไม่ไหวนะเราแค่อยากเดินช้าๆเฉยๆยองแจรีบแย้งขึ้นมา จริงๆผมรู้แหละว่าเขาเหนื่อย แต่เขาคงไม่อยากจะแสดงออกมาให้ผมรู้หรอก จนสุดท้ายยองแจก็แบกผมมาจนครบหนึ่งรอบสนามได้ในที่สุด



"แฮ่ก แฮ่ก" 


"โอเคไหมหน้าซีดไปหมดแล้วเนี่ยผมว่าพลางใช้แขนเสื้อซับเหงื่อตรงแถวขมับยองแจไปเบาๆ


"ปกติตัวเราซีดอยู่แล้ว ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้เอง"



"เห้ยย ไอแบมกูขอโทษนะเว้ย ที่ไม่ได้แบกมึงอ่ะ คือกูโดนไอช้างนั้นลากไปขึ้นหลัง"


"..."


"แม่งเอ้ยวิ่งเร็วชิบหาย ไม่ถึงสองนาทีมันแบกกูเข้าเส้นชัยได้ ละ..อะ อ้าวนี่ใครอ่ะ?"


"อ๋อ นี่ยองแจ"


"..."


"ยองแจ นี่ยูคยอม เพื่อนเราเองผมแนะนำให้ต่างฝ่ายต่างรู้จักกัน ยูคยอมมองหน้าก่อนที่จะดีดนิ้วเสียงดังขึ้นมา


"อ่าไอตี๋มกโพ ที่เมื่อวานกูเจอเล่นกับหมาหน้ามหาลัยนี่หว่า!" 


"รู้ได้ไงว่ามาจากมกโพ?"


"ดูหน้า ดูสำเนียงก็รู้แล้วมึง คนโซลไม่สำเนียงงี้หรอก อย่างกูนี่โซลของแท้!" 


"กวนตีนผมแอบได้ยินเสียงยองแจด่าออกมาเบาๆ ดูแล้วยองแจก็แสบใช่ย่อย ส่วนยูคยอมนี่เลยคำว่าแสบไปมากโขละ



"เออแบม แบมไม่ได้เป็นคนเกาหลีใช่ปะ?" 


"อ่าหะ เรามาจากไทย"


"เราเคยไปไทยด้วยนะ เราจำได้คำนึง ซาหวักดีกั๊บ"


"สวัสดีครับ"


"ซาหวัดดีคับ!"


"ฮ่าๆ ทำนองนั้นแหละผมหัวเราะออกมาเล็กๆเมื่อได้ยินสำเนียงพูดไทยแปร่งๆของยองแจ



"ทำไมพวกมึงพูดเป็นทางการกันจังวะรู้จักกันแล้ว เป็นเพื่อนกันแล้ว ไม่ต้องพูดทางการก็ได้ม้าง"


"..."


"เนอะ ไอแบม ไอยองแจยูคยอมดูเหมือนจะรำคาญที่พวกผมคุยได้ด้วยภาษาที่ค่อนข้างทางการ คือผมคิดว่าเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน อาจจะต้องวางตัวให้ดีสักหน่อย ส่วนยูคยอมที่ผมพูดกับมันแบบสนิทก็เพราะว่ามันเริ่มพูดก่อน ส่วนผมก็เลยตามก็เท่านั้น



"เขาเรียกมีมารยาทใครจะไปเหมือนมึงไอยูคยอม เนอะแบม" 


"โอโห้มึงดูความไม่เท่าเทียมของไอตี๋นี่ดิ!" 



"พูดกับเราปกติก็ได้ เราไม่ถือ"


"ได้จริงหรอ?"


"อืม"


"โอเคงั้นกูพูดปกติแล้วนะ"



...แต่บางทีก็เร็วไป แต่ช่างเถอะดีแล้ว มีเพื่อนเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนภายในสองวันนี้ ก็ไม่เลวนะ



ตอนนี้ทำกิจกรรมล่วงเลยมาจนถึงตอนเย็น ก็จะเป็นพิธีมอบรุ่น และเกียร์ จริงๆตอนแรกตอนทำกิจกรรมเกือบจะไม่ผ่านกันแล้ว แต่พอรุ่นพี่บอกว่าถ้าไม่ผ่านก็ริบรุ่น สุดท้ายแล้วก็ต้องขอโอกาสอีกครั้ง จนสุดท้ายแล้วก็ทำสำเร็จจนได้ แต่กว่าจะได้รุ่น ได้เกียร์มามันก็ยากเหมือนกันนะ ถ้าไม่มีความพยายาม ความสามัคคี ความปรองดองร่วมกันของคนในคณะ ก็ไม่มีทางได้มาหรอก



"เอาหล่ะ ต่อจากนี้จะเข้าสู่พิธีมอบรุ่น 35 ของปีการศึกษานี้"

"..."

"ตัวแทนของปีนี้จะเป็นรุ่นพี่ปีสี่ รุ่น 32 จะเป็นคนทำการมอบรุ่นให้"


"..."


"แต่ก่อนจะทำการมอบรุ่น ขอประธานรุ่นปีนี้ออกมาพูดปฏิญาณเกี่ยวกับกฏ และข้อบังคับหน่อยครับ"



ผมเดินออกไปข้างหน้าแถวแล้วโค้งหัวเล็กหน่อยให้กับรุ่นพี่ ก่อนที่จะยื่นมือออกไปรับกระดาษมาแผ่นนึง ในกระดาษแผ่นนั้นประกอบไปด้วยกฏระเบียบ ข้อบังคับต่างๆ



"ขอให้ประธานรุ่นปีนี้เป็นฝ่ายพูดนำ แล้วส่วนน้องๆที่เหลือจะต้องพูดตามนะครับ"



ผมไล่ส่ายตาเลื่อนอ่านผ่านๆก่อนที่จะเริ่มออกเสียงพูดตามในกระดาษออกมา ในกระดาษเป็นภาษาเกาหลีหมด และจะมีบางตัวที่ผมอ่านไม่ออก แต่ผมก็ต้องพยายามเลียนเสียงให้มันใกล้เคียงมากที่สุด



"กฏระเบียบข้อบังคับมีทั้งหมดด้วยกัน 5 ข้อ" 


"กฏระเบียบข้อบังคับมีทั้งหมดด้วยกัน 5 ข้อ" 



"ข้อหนึ่ง เคารพผู้อาวุโสซึ่งเป็นคุณค่าของขนบธรรมเนียมของประเทศเรา"


"ข้อหนึ่ง เคารพผู้อาวุโสซึ่งเป็นคุณค่าของขนบธรรมเนียมของประเทศเรา"



"ข้อสอง จะปฏิบัติตามประเพณีที่ถ่ายทอดธรรมเนียม และความรู้ไปจากรุ่นนึง ไปสู่อีกรุ่นนึง"


"ข้อสอง จะปฏิบัติตามประเพณีที่ถ่ายทอดธรรมเนียม และความรู้ไปจากรุ่นนึง ไปสู่อีกรุ่นนึง"



"ข้อสาม จะมีความเป็นหนึ่งเดียว เพื่อให้ทุกคนที่เข้ามาจากพื้นฐานสังคมที่แตกต่างกันมีการแลกเปลี่ยนความรู้ และความเข้าใจ"


"ข้อสาม จะมีความเป็นหนึ่งเดียว เพื่อให้ทุกคนที่เข้ามาจากพื้นฐานสังคมที่แตกต่างกันมีการแลกเปลี่ยนความรู้ และความเข้าใจ"



"ข้อสี่ พัฒนาการทำงานเป็นกลุ่ม และพัฒนาความเป็นหนึ่งเดียวกันระหว่างรุ่นพี่ กับรุ่นน้อง"


"ข้อสี่ พัฒนาการทำงานเป็นกลุ่ม และพัฒนาความเป็นหนึ่งเดียวกันระหว่างรุ่นพี่ กับรุ่นน้อง"



"ข้อห้า ฝึกจิตใจให้พร้อมรับกับปัญหาที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะด้านการเรียน หรือการทำงาน"


"ข้อห้า ฝึกจิตใจให้พร้อมรับกับปัญหาที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะด้านการเรียน หรือการทำงาน"



"หากยอมรับระเบียบกฏข้อบังคับที่กล่าวมาได้ ให้พูดพร้อมกันว่ายอมรับ" 



ผมพูดจบท้ายก่อนที่จะยื่นกระดาษส่งคืนรุ่นพี่แล้วเดินกลับเข้าแถวไป ตอนนี่ทั้งลานตกไปด้วยความเงียบ ราวกับว่ากำลังตัดสินใจกันว่าจะยอมรับไหมเพราะว่าถ้ายอมรับ รุ่นพี่จะเหนือกว่าเราทันที เขาจะต่อว่า จะด่าถอยังไงก็ได้ เพราะเขาถือว่าเป็นรุ่นพี่ ผมไม่รู้ว่าระบบแบบนี้ในเกาหลีเรียกว่าอะไร แต่ถ้าในประเทศไทยอาจจะคล้ายๆกับ 'ระบบโซตัส' 



"ถ้ายอมรับก็พูดออกมาเลยครับ ว่ายอมรับ!"


"..."


"ถ้าไม่ยอมรับก็ออกไป รุ่นก็ไม่ต้องเอา เชิญออกไปได้ตอนนี้เลย"



แบบนี้ยังไงคำตอบมันก็มีแต่ต้อง 'ยอมรับนะสิ ถ้าหากคนที่ไม่ยอมรับก็ไม่ได้รับรุ่น แล้วที่เขาเหนื่อยมาตั้งสองวันก็จะสูญเปล่า ดูแล้วยังไม่ทันจะยอม หรือไม่ยอมรับ ไม่น่าจะมีผลกับรุ่นพี่พวกนี้เลยนะ



"สรุปยอมรับกันไหม?!"


"ยอมรับ ครับ/ค่ะ"


"ดังๆ!"


"ยอมรับ ครับ!!/ค่ะ!!"





xxxxx





"ไอมาร์ค มึงก็ยอมให้รุ่นน้องมันไปเถอะ"


"..."


"น้องมันวิ่งมาจะยี่สิบรอบสนามแล้วนะเว้ย!"


"เละเทะขนาดนั้น มึงจะให้ง่ายๆ?" 


"ไม่ใช่แบบนั้น คือกูก็เห็นว่าพวกน้องมันก็พยายามแล้ว แต่แค่อาจจะทำได้ไม่ดีเท่าที่มึงต้องการไง"


"..."


"แล้วมาตรฐานมึงมันไม่เหมือนกับคนอื่น คนอื่นเขาให้ผ่านหมดแล้ว มีแต่มึงคนเดียวเนี่ยไม่ให้ผ่าน!"


"..."


"จะตัดสินกันเองก็ไม่ได้อีก ก็ในเมื่อมึง 'เป็นประธานรุ่นแถมยังเป็น 'ประธานสโมฯอีก ถ้ามึงไม่ยอมรับ คนอื่นจะให้ผ่านได้ไงละโว้ย!" แจ็คสันพูดด้วยนํ้าเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย ส่วนผมนะหรอไม่ได้หงุดหงิดไปกับมันเลยสักนิด 


"อยากทำไรก็ทำ กูกลับละ"


"เห้ยไอเชี่ยมาร์คกลับมาก่อน สรุปมึงให้ผ่านไหมเนี่ย?!"


"เออ" 



ผมตอบปัดๆไปก่อนที่จะเดินออกมาจากตรงนั้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมออกมาก่อน มันแทบจะทุกครั้งที่ผมออกมาก่อนเวลา ก็ไม่รู้จะอยู่ต่อไปทำไม ผมบอกไม่ให้ผ่าน พวกมันก็ยังจะทำให้ผมบอกว่าผ่านให้ได้ ดังนั้นหลังจากนี้อยากจะทำอะไรก็ทำกันไปแล้วกัน ไม่เกี่ยวกับผมแล้ว 


เดินมาจนถึงลานจอดรถที่ตอนนี้ค่อนข้างเงียบสงบ เนื่องจากคณะอื่นก็กลับไปหมดแล้ว คณะผมก็ยังอยู่ในลานกันหมด ก็ไม่แปลกที่จะไม่มีคนอยู่แถวนี้ 



ก๊อก ก๊อก 



ขณะที่ผมกำลังจะขับรถออกกลับมีเสียงเคาะกระจกรถดังขึ้นมาข้างๆ ผมมองออกไปก็พบว่าเป็นผู้หญิง แต่ไม่ได้สังเกตหรอกว่าหน้าตาเป็นยังไง มันไม่ใช่เรื่องที่ผมจะต้องมานั่งใส่ใจสักหน่อย



ก๊อก ก๊อก 



แต่ดูเหมือนจะไม่ยอมเลิกละที่จะทำให้ผมเปิดหน้าต่าง ผมก็เลยตัดรำคาญด้วยการเปิดหน้าต่างรถแค่ครึ่งเดียวให้เห็นเพียงสายตาไม่สบอารมณ์ที่ถูกส่งออกไปให้กับคนนอกรถได้เห็น



"พะ พี่มาร์คค่ะ"


"..."


"คะ คือว่าหนู"


"..."


"หนู.."


"มีไรก็รีบพูด เสียเวลา" 


"คือหนูทำช็อคโกแลตมาให้นะคะ!"


"..."


"ได้โปรดรับไว้ด้วยนะคะ!" ผู้หญิงคนนั้นพูดแล้วยื่นกล่องช็อคโกแลตเล็กๆมาให้ส่งเข้ามาทางหน้าต่างรถ ผมยกมือขึ้นรับกล่องช็อคโกแลตขึ้นมาก่อนที่จะ..



ปึก!



"พอดีไม่ชอบของหวาน"



หลังจากที่ปล่อยช็อคโกแลตให้ร่วงลงพื้นไปแล้ว ผมก็ถอยรถออกมาแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่หันกลับไปมองผู้หญิงคนนั้นอีก ผู้หญิงคนนั้นยังต้องทำการบ้านอีกเยอะ แค่ความชอบ ไม่ชอบของผมก็ไม่รู้ แบบนี้ก็ยากหน่อยนะ 



ในขณะที่รถติดไฟแดงอยู่ที่สี่แยกไหนสักแห่ง ผมก็ลดกระจกลงเล็กน้อย แล้วหยิบบุหรี่ออกมาจากช่องใส่ของหน้ารถ หยิบมาคาบแล้วจุดไฟแช็กให้ให้ไฟติดก่อนจะอัดสารนิโคตินอัดเข้าปอดไปช้าๆ แล้วพ่นออกไปทางข้างนอกหน้าต่าง 



"แค่กๆ!"


"..."


"ใครสูบบุหรี่เนี่ย!" 



...แต่ดูเหมือนผมจะพ่นออกไปโดนใครสักคนที่จอดมอเตอร์ไซต์ข้างๆสินะ



ก๊อก ก๊อก! 



"นี่จะสูบบุหรี่ก็หัดดูด้วยสิว่ารอบข้างมีคนอื่นอยู่ไหม?"


"..."


"ไม่มีมารยาทเอาซะเลยนะคนอยู่ตรงนี้ยังจะมาพ่นใส่อีก!"



ผมเลยตวัดสายตามองออกไปนอกกระจกแล้วเพ่งมองคนขับมอเตอร์ไซต์คนนั้น แต่เหมือนไอคนนั้นมันก็พยายามจะมองลอดกระจกเข้ามาเหมือนกัน จากสายตาที่หรี่ลงก็ค่อยๆเบิกกว้างก่อนที่จะตะโกนออกมาลั่นถนน



"อะ ไอรูบิค!" 



...ถึงว่าหน้าคุ้นๆ ที่แท้ก็ไอเด็กปากเสียเมื่อวาน



"หึผมไม่ตอบอะไรกลับไป ทำเพียงแค่หัวเราะในลำคอเล็กน้อยเท่านั้น เด็กหนอเด็ก.. 



พอสีสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว ผมก็ขับรถออกไปทันทีโดยไม่รออะไรทั้งนั้น มองกระจกข้างก็ยังคงเห็นไอเด็กคนนั้นขับมอเตอร์ไซต์ตามมา ตอนแรกนึกว่าจะตามมาด่า แต่ก็นึกขึ้นมาได้ว่ามันอยู่คอนโดเดียวกับผม ไม่แปลกที่จะขับกลับด้วยเส้นทางเดียวกัน 


แต่ว่านะ..ขับมอเตอร์ไซต์แล้วไม่ใส่หมวกกันน็อคแบบนั้น เดี๋ยวได้เป็นผีก่อนเข้าคอนโดแน่ๆ แต่แปลกดีปกติเวลาขับรถ ผมเป็นพวกไม่ชอบมองกระจกข้าง แต่ทำไมวันนี้ผมกลับมองกระจกข้างบ่อยกว่ามองทางข้างหน้าอีกซะด้วยซํ้า..



ขับไม่ถึงห้านาทีก็ถึงลานจอดรถใต้คอนโด มองผ่านกระจกก็เห็นไอเด็กนั้นขับไปอีกทาง ก็แหง..ที่จอดรถยนต์ กับที่จอดรถมอเตอร์ไซต์มันจะไปอยู่ที่เดียวกันได้ยังไง จอดรถเสร็จก็เดินไปทางลิฟท์ที่อยู่ห่างออกไปสักสามสิบเมตรได้ รอลิฟท์ไม่นานประตูลิฟท์ก็ถูกเปิดออก แต่ยังไม่ทันจะได้ปิดกลับมีใครสักคนแทรกเข้ามาก่อนที่ประตูลิฟท์จะปิดสนิทลง..


ผมได้ยินเสียงบ่นพึมพำเล็กๆออกมาจากคนที่เพิ่งแทรกตัวในลิฟท์ได้ไม่นาน ก่อนที่มือเล็กจะถูกส่งผ่านตัวเขาไปกดชั้น 21 ภายในลิฟท์ตกอยู่ในความเงียบตลอดจนถึงชั้น 12 ด้วยความเบื่อ ผมเลยหยิบไฟแช็กขึ้นมาจุดเล่นๆให้เกิดประกายไฟเล็กน้อย 



"จะทำอะไร?!" แต่เหมือนผมจะลืมว่ายังมีคนอื่นอยู่ในลิฟท์นี้เหมือนกัน



"ดับเดี๋ยวนี้เลยนะ ถ้าไฟไหม้ขึ้นมาจะทำยังไง?"



ติ๊ง!



เหมือนเด็กนั้นจะตกใจไม่น้อยที่เห็นผมหยิบไฟแช็กขึ้นมาเล่นในลิฟท์ คงจะกลัวสิท่า.. แต่ผมก็ไม่ได้หยุดเล่นหรอก ผมทำของผมมาจนติดเป็นนิสัย ก็ไม่เห็นว่ามันจะเคยเกิดอะไรขึ้นสักหน่อย ไม่นานลิฟท์ก็แจ้งเตือนเป็นสัญญาณว่าถึงชั้น 19 เป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่พอก้าวออกไปผมก็หันกลับมามองในลิฟท์ก่อนที่จะพูดอะไรบ้างอย่างที่ทำให้คนในลิฟท์ถลึงตาใส่ผม ก่อนที่ลิฟท์จะปิดลง..



"ไหม้ก็ดับ"



"...ยากอะไร?"





xxxxx





ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก ช่วงนี้ผมอารมณ์ไม่ดีจากคนๆเดียวมาสองวันติดแล้ว สนิทก็ไม่สนิท คณะก็ยังไม่ถูกกันอีก แถมยังต้องมาเจอกันหน้าบ่อยๆแบบนี้ ผมว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย..


ย้อนกลับไปตอนรับน้อง กิจกรรมสุดท้ายคือกิจกรรมมอบรุ่น และมอบเกียร์ให้นักศึกษา แต่รุ่นพี่บอกว่าห้ามใส่นอกสถานศึกษาโดยที่ยังใส่เสื้อนักศึกษาอยู่ ถ้าใส่แล้วให้ใส่ไว้ในคอเสื้อห้ามนำออกมาใส่โชว์ข้างนอกเด็ดขาด ส่วนสาเหตุก็คงจะเป็นเหตุผลเดิมๆ


ก่อนที่จะกลับผมก็ได้คุยกับยองแจ ยูคยอม ก็พบว่าสองคนนี้กวนตีนมาก ยองแจถึงจะดูติ๋มๆแบบนั้น แต่ถ้ารู้จักจริงๆจะรู้เลยว่าไม่ใช่แบบนั้นเลยแม้แต่นิด ส่วนยูคยอมก็น่าจะรู้กันอยู่แล้ว 


ตือดึ้ง!


LINE

Yugyeom [tree] sent you a sticker 



สงสัยยูคยอมจะสร้างไลน์กลุ่มขึ้นมา แล้วส่งสติ้กเกอร์ทักทาย วันนี้ก่อนกลับบ้านพวกผมได้แลกเบอร์ แลกไลน์ติดต่อกันเรียบร้อยแล้ว เผื่อเวลาจะติดต่อกันจะได้สะดวก



ตือดึ้ง! 


LINE

Youngjae [tree] ทำไมต้องตั้งชื่อกลุ่มว่า tree ด้วยวะ?


ตือดึ้ง!


LINE

Yugyeom [tree] กินปลาบ้างปะเนี่ยก็กลุ่มเรามันมีสามคน จะให้ตั้งว่า four ไง?


ตือดึ้ง!


LINE

Youngjae [tree] three ไหมละมึง!!!







คยอมลูก 5555555555555555 ขอบคุณยองแจที่ช่วยเตือนสติคยอมนะคะ โอ้ยย นี่เป็นฟิคตลกชัดๆ จากตอนแรกมาโหดๆ มาตอนจบนี่ตาย จบได้ฟรุ้งฟริ้งมาก ส่วนพี่มาร์ค...เธอว์จะเล่นไฟแช็กในลิฟท์ม่ายด้ายยยย ถ้าเกิดอะไรขึ้นเปลี่ยนเป็น #ไรท์แบม นะคะ ไรท์ กับแบมแบมเอง คิกๆ >w< พรุ่งนี้คาดว่าน่าจะไม่ได้มาอัพ เนื่องจากไรท์ประสบปัญหาทางไต และโรงพยาบาลได้ส่งจดหมายมาเตือนว่า ท่านได้ขายไตเปย์ผู้ชายเกินความจำเป็นแล้ว ตู้ด..




Twitter: @Cherry_SPNR 


Tag: #dangermb

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 316 ครั้ง

34,889 ความคิดเห็น

  1. #34838 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 20:29

    กวนๆไสๆน่ารัก

    #34838
    0
  2. #34803 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 21:07
    555 ขำคยอมมมม ตอบอย่างมั่นใจมาก
    #34803
    0
  3. #34784 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 23:58
    5555555
    #34784
    0
  4. #34726 พิ๊แบม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 22:59

    แหม ไรท์แบม -3-

    #34726
    0
  5. #34611 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 00:37
    ตึง โป๊ะ ตบมุกให้
    #34611
    0
  6. #34598 JJaneBBJK_97 (@JJaneBBJK_97) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 09:50
    สามหน่อ
    #34598
    0
  7. #34567 ingnapiy (@inplygy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 11:47
    ยูคยอม5555
    #34567
    0
  8. #34557 SSM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 19:11
    จ๊ะเอาที่คยอมมี่สบายใจนะ
    #34557
    0
  9. #34509 คนสวย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 10:43
    รักโลกอ่อ5555555555555
    #34509
    0
  10. #34496 ichigo (@love-witch) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 08:09
    5555555 ยูคยอมมมม
    #34496
    0
  11. #34487 M.m1nt (@mint-ime) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 13:47
    ยูคคคคคค55555 ไปว่ายองแจไมดูตัวเองเลย
    #34487
    0
  12. #34444 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:10
    ต้นไม้ สาม55555
    #34444
    0
  13. #34425 N_Nam0802 (@N_Nam0802) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 08:56
    ไหนคือวี่แววของนายเอกกับพระเอกที่จะคู่กันคะ แบมไปคู่คยอมมี่ไป
    #34425
    0
  14. #34390 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 04:09
    กวนจังเลยพี่55
    #34390
    0
  15. #34340 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 02:06
    พี่มาร์ค ค่ดโหด
    ต้นไม้ไปอีกนะยูค 555
    #34340
    0
  16. #34293 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 10:34
    ยังจะหน้าด้านไปเถียงเค้าอีกนะคยอม555
    #34293
    0
  17. #34274 TAENIE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 16:28
    คยอมมมมมม
    #34274
    0
  18. #34252 see B (@Aimmy_secret) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 23:02
    อียูคคค555นั้นมันต้นไม้
    #34252
    0
  19. #34208 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 12:49
    ตลก ยูค แจ 55555555555
    #34208
    0
  20. #30334 numewy (@myid-irawan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 17:33
    555555 ก้อว่ายุ ยูคยอม มีหน้ามาเถียง 555555
    #30334
    0
  21. #29714 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 18:00
    คยอม!!!!นั้นมันต้นไม้!!!
    #29714
    0
  22. #28685 Dark20798 (@m6412009) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 16:13
    ยอมค่ะยอม มักเน่คือจอมป่วนจริงๆ
    #28685
    0
  23. #28637 Noon Pacharapan (@noonfairytail) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 15:37
    โอ้ยยยย ความมักเน่ไลน์นี้ ฉันปวดหัว 5555
    #28637
    0
  24. #28636 FrokFran_MB (@tomtomkung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 15:30
    คยอม 5555
    #28636
    0
  25. #28631 tawann_614 (@tawann_614) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 14:37
    คย๊อมมมม5555555
    #28631
    0