ปิดโอน [GOT7] You're my danger #dangermb

ตอนที่ 37 : DANGER THIRTY-FOUR [100%] The End ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58,254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 400 ครั้ง
    7 มิ.ย. 60






"ถ้าในเมื่อพี่มองแบมเป็นเด็ก แบมก็จะทำให้พี่ดูว่าเด็กที่พี่ว่าเขาจะทำยังไง เมื่อมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้" 



เพล้ง!! 



ผมคว้าแจกันดอกไม้แถวนั้น ก่อนจะทุ่มลงบนพื้นอย่างแรก จนเศษแก้วกระเด็นแตกออกเป็นเสี่ยง แต่ในขณะที่ผมเตรียมจะก้าวออกจากห้อง มันทำให้ผมไม่ทันเห็นเศษแก้วเล็กที่แตกกระจายจากการกระทำของผมเมื่อกี้ จนทำให้ผมเผลอเหยียบลงไปทันที



"โอ๊ย!" 



"...ยังไงมึงก็เด็กในสายตากูอยู่ดี"



"...แล้วแบบนี้จะให้กูปล่อยมึงไปได้ไง" 





xxxxx





"เจ็บ" 


"..."


"ปล่อย แบมทำเองได้" 


"นั่งไปเงียบๆผมเงยหน้าขึ้นไปมองอีกคนด้วยสายตาเชิงดุ ก่อนจะทาเบดาดีนไปที่บริเวณแผลที่ใต้เท้าของอีกคนที่โดนแก้วบาด โชคดีที่แผลไม่ได้ใหญ่มาก 


และผมซึ่งไม่เคยทำแผลให้ใคร แต่รอบนี้ต้องมาทำเป็นครั้งแรก ผลก็คือโดนอีกคนทุบหลังไปหลายรอบ เนื่องจากมือผมค่อนข้างหนัก จะให้มาเบามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่ผมจะทำได้ 



"แล้ววันหลังอย่าเขวี้ยงของลงพื้นอีก" 


"..."


"ของแตก มึงเจ็บตัว มันคุ้ม?" 


"ก็พี่มาร์คบอกแบมเด็ก แบมก็เลยทำให้ดูไงว่าเด็กเป็นยังไง" 


"มีแต่เด็กไม่ดีเท่านั้นแหละ ที่โมโหแล้วเขวี้ยงของลงพื้น"


"..."


"เด็กดีเขาจะพูดปรับความเข้าใจ และไม่ทำลายข้าวของแบบนี้" 


"ก็เพราะมันไม่มีอะไรต้องปรับแล้ว แบมเข้าใจทุกอย่าง ดังนั้นแบมเลยไม่จำเป็นต้องเป็นเด็กดีเสียงติดไปทางแข็งเอ่ยขึ้นมา ก่อนจะใช้สายตาตัดพ้อมองออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจน 



จุ๊บ.. 



"พะ พี่มาร์คคนที่นั่งบนโซฟาเรียกชื่อผมขึ้นด้วยนํ้าเสียงสั่นๆ ก่อนจะพยายามชักเท้ากลับเนื่องจากผมที่นั่งอยู่ที่พื้น ที่กำลังทำแผลใต้เท้าให้อีกคนอยู่ กลับก้มลงไปจูบบริเวณเท้าอย่างแผ่วเบา..


"มึงถามว่ากูกับมึง อยู่ในสถานะอะไรใช่มั้ย?" 


"..."


"สถานะที่เราเป็นอยู่มันไม่มีชื่อเรียกหรอก"


"..."


"แต่ในใจลึกๆ ต่างคนก็ต่างรู้ดีไม่ใช่หรอ ว่ามันคืออะไร" 


"..."


"กูรู้ว่ามึงก็สัมผัสได้"





xxxxx





ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์นับจากที่ผมให้เวลาไอมาร์คในการแลกเชียส ผมจะดึงแบมกลับมา และส่งเชียสอีกคนไปแทน และอย่าหวังว่าผมจะส่งจินยองกลับไป ผมไม่ให้ส่งให้ไปหาไอเจบีเป็นครั้งที่สองหรอก..



"วันนี้จะพาไปข้างนอกผมพูดกับอีกคนที่นั่งดูทีวีอยู่บริเวณโซฟา ก่อนที่จะติดกระดุมเสื้อไปด้วย 


"จริงอ่ะล้อเล่นหรือเปล่าหน้าตาประหลาดใจทำให้ผมยิ้มออกมาเบาๆ ก่อนจะลูบผมนิ่มไปมาอย่างเคยชิน


"ไปแต่งตัวได้แล้ว ถ้าสายไม่ต้องไป" 


"โอเคเลย!" 



วันนี้ผมจะพาลู่หานไปด้วย ยังไงเขาก็เป็นเชียสคนนึง และคราวนี้ไม่ได้จะพาไปแค่ลู่หาน แต่จะพาจินยองไปด้วย เพราะอยากเห็นใครบางคนดิ้น หึ.. 


ใช้เวลาไม่นานร่างเล็กออกมาจากห้องด้วยชุดธรรมดา ผมพิจารณาชุดที่อีกคนสวมใส่ก่อนจะพยักหน้าให้ไปใส่รองเท้า ก่อนจะเปิดประตูออก แล้วเดินตรงไปยังลิฟท์เพื่อจะลงไปยังลานจอดรถ พลางออกรถด้วยความเร็วปกติ เพื่อไปรับจินยองก่อน หลังจากนั้นค่อยขับไปยังสถานที่นัดหมาย



"ทำไมพามาที่นี่อ่ะ?" เสียงเล็กถามขึ้น ขณะที่เดินลงมาจากรถลงมายังลานโล่งๆ ที่มีโกดังตั้งอยู่รายล้อม 


"กูมีงานต้องทำ เสร็จแล้วเดี๋ยวพาไปกินข้าว" 


"ทำไมวันนี้ใจดี ปกติไม่เคยให้ออกมาเลย" 


"ไม่อยากออก?"


"อยากสิ อยากลองไปกินข้าวกับพี่ข้างนอกบ้างลู่หานยิ้มตาหยี ก่อนจะพยักหน้ารัวๆ ไม่นานนักจินยองที่นั่งอยู่เบาะหลังก็เปิดประตูลงมาด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์



"จะพามาทำไม?" 


"ก็พามาเจอเจบีไง ไม่ดีใจหน่อยหรอ?" 


"เลวร่างเล็กเค้นคำนี้ออกมาก่อนจะมองผมด้วยสายตาเกลียดชัง 



ไม่นานนักก็มีเสียงรถเข้ามาจอดในบริเวณนี้ คงจะไม่พ้นไอมาร์คสินะ สักพักก็มีคนเดินลงมาจากรถด้วยกันทั้งหมด 4 คน มาร์ค แบม แจ็คสัน และ เจบี.. 



"ไง ไม่เจอนานเลยนะ"


"..."


"ตั้งอาทิตย์นึงผมทักทายมันด้วยนํ้าเสียงกวนๆ ก่อนจะดึงจินยองให้มายืนข้างๆ แล้วดันลู่หานไปไว้ข้างหลัง 


"..."


"นี่กูพาจินยองมาด้วยนะ เป็นไงผอมลงมั้ยหล่ะ?" 


"ไอเซฮุน.." เสียงเข้มของเจบีดังขึ้น ก่อนจะพุ่งเข้ามาหาผม แต่ก็โดนแจ็คสันจับไหล่ไว้อยู่ 


"...อย่าเสียเวลาเลย รีบๆเอาเชียสกูคืนมาได้ละ"



"...แล้วก็อย่าหวังว่ากูจะส่งจินยองไปหล่ะ กูไม่ส่งไปให้พวกมึงรักกันหรอก" 





xxxxx





ตอนนี้ผมหลบอยู่หลังพี่มาร์ค กำชายเสื้อพี่เขาแน่น นํ้าตาไหลมาตลอดทาง จนกระทั่งถึงตอนนี้ยังคงไม่หยุดไหล ในจังหวะที่พี่เซฮุนเดินไปเปิดประตูรถอีกฝั่งเพื่อให้เชียสอีกคน คนที่จะมาแลกกับผมลงมา 



"นี่เชียสจากกูที่ส่งไปแทนแบมแบม" 


"..."


"แล้วก็เอาแบมแบมกลับมาให้กูได้แล้วเสียงเข้มดังขึ้น หลังจากนั้นพี่มาร์คก็จับข้อมือผมแล้วดึงให้ออกมาจากด้านหลัง แต่ผมขืนตัวไว้ แต่สุดท้ายผมก็ตัวปลิวออกมาตามแรงของอีกฝ่าย 



พลั่ก! 



"เอาไปพี่เซฮุนพูดพลางผลักเชียสคนนั้นมาทางฝั่งที่ผมยืนอยู่ ในจังหวะที่ผมกำลังสับสน พี่มาร์คก็ดันผมให้ออกไปโดยไม่ทันตั้งตัว 


"นี่ของมึง" 



หมับ! 



แต่สุดท้ายผมก็โดนดึงตัวกลับไปจากทางด้านหลัง ก่อนที่พี่มาร์คจะดึงผมไปกอดด้วยมือข้างเดียว เลยทำให้ผมหันหน้าเข้าฝั่งตัวเอง แล้วพี่มาร์คหันหน้าเข้าหาพี่เซฮุน 



"...ที่ตอนนี้เป็นของกู" 



ตึกตัก ตึกตัก 



เสียงหัวใจผมเต้นดังขึ้น ดังขึ้น และดังขึ้น ส่วนนํ้าตาก็ไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย ผมกอดแผ่นหลังหนาไว้แน่น ก่อนจะแนบหน้าลงไปกับอกกว้างของพี่มาร์ค 



"มาร์คมึงเล่นตลกอะไร?" พี่เซฮุนขำขึ้น ก่อนจะถามด้วยนํ้าเสียงปนตลก 


"กูไม่ได้เล่น"


"ยังไงมึงก็ต้องส่งแบมมาให้กูตามกฏ" 


"..."


"คนผิดกฏก็ต้องส่งเชียสกลับคืนมา หรือว่ามึงไม่เข้าใจกฏจะให้กูทวนกฏให้ฟังใหม่อีกรอบ?"



"หึ กูไม่ได้ลืม"


"..."


"แต่ถ้ามึงยืนยันจะเอาแบมไปให้ได้ มึงก็ต้องส่ง 'ลู่หานกลับมาให้กู"


"..."


"เพราะมึงก็ผิดกฏเหมือนกัน"



นี่คือเหตุผลที่ทำให้ตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมแทบจะไม่เครียดเลย ก็ในเมื่อผมรู้อยู่แล้วว่ายังไงก็เอากลับไปไม่ได้ จะมานั่งเสียเวลาคิดมากไปทำไม? 



"มึงมีหลักฐาน?" 


"กูไม่มี" 


"มึงกำลังเล่นตลกอะไรไม่มีหลักฐานแต่มาพูดมั่วๆงั้นมึงก็ไปหามาให้ได้ก่อนแล้วกัน ค่อยมาเอาเชียสมึงกลับไป" 


"กูไม่มีหลักฐาน แต่กูมี 'พยาน' " 


"..."


"ใช่มั้ยลู่หาน.." 





xxxxx





ตือดึ้ง!



Luhan: พี่มาร์ค



ตือดึ้ง! 



Luhan: ผมมีอะไรจะบอก



ข้อความนี้ผมได้รับเมื่อประมาณเดือนก่อนจากเชียสมหาวิทยาลัยผม และวันนั้นก็เป็นวันที่ผมรู้เรื่องราวทุกอย่าง รู้กระทั่งความลับของเซฮุนที่พยายามปิดบังไว้.. 



"เรื่องจริง?" เซฮุนหันไปถามคนที่อยู่ข้างหลังด้วยนํ้าเสียงไม่พอใจอย่างมาก 


"ผม ผมแค่ไม่อยากให้พี่ทำแบบนี้อีกแล้ว" 


"แล้วมึงหักหลังกูแบบนี้ได้ยังไง!!" 


"ฮึก ที่พี่ทำมันทำให้คนหลายคนต้องเสียใจนะ ผมไม่อยากให้พี่ทำแบบนี้กับคนอื่นอีกแล้ว" 


"..."


"พอเถอะนะ ฮือ" 



ผมมองสถานการณ์ข้างหน้าด้วยแววตาเรียบนิ่ง เรื่องนี้ยังไม่มีใครรู้นอกจากผม เพราะผมยังไม่บอกใคร จนกระทั่งตอนนี้ ผมไม่รู้ว่าเซฮุนจะแก้สถานการณ์นี้ยังไง และผมหวังว่าผมกับมันจะเจรจากัน แล้วจบลงด้วยดี



"มึงจะเอาไงไอมาร์ค?" ผ่านไปราวสิบนาที ตอนนี้เซฮุนให้ลู่หานไปอยู่กับจินยอง ก่อนที่จะก้าวเดินมาหาผม


"แล้วมึงจะเอายังไง?" 


"..."


"ถ้ามึงยืนยันจะเอาแบมกลับไป กูก็ยังยืนยันว่ากูจะเอาลู่หานกลับมาเหมือนกัน" 


"มึง!" เซฮุนคำรามเสียงดัง ก่อนจะกระชากคอเสื้อผมอย่างแรง แต่ผมก็กระชากคอเสื้อมันกลับ ก่อนจะกระชากให้เข้ามาใกล้


"รู้สึกถึงความรู้สึกนั้นแล้วสินะ เป็นไงเจ็บปวดดีมั้ย?" 


"..."


"แต่มันยังไม่เท่ากับที่มึงทำกับเพื่อนกูหรอก มึงทำเพื่อนกูสองครั้ง มึงคิดว่าเจบีมันจะต้องทนเจอกับอะไรบ้างในสิ่งที่มึงลงไปโดยไม่คิด?" 



พลั่ก!



"หึ.. แต่มึงยังโชคดีนะ ที่มึงยังมีทางเลือก แต่เพื่อนกูไม่เคยมีผมผลักมันออกไปอย่างแรงตอนนี้เซฮุนมันดูออกผ่านแววตาได้เลยว่ามันกำลังสับสนอย่างมาก เพราะมันคงรู้สึกกับเชียสมหาวิทยาลัยผมด้วยความรู้สึกที่ไม่น้อย 



"...ไอมาร์ค"



"...เรามาทำให้ประเพณี 'แลกเชียสจบที่รุ่นเราเถอะ"



"...เพราะกูก็เสียลู่หานไปไม่ได้เหมือนกัน" 





xxxxx





หลังจากวันนั้นประเพณีแลกเชียส ของมหาวิทยาลัยของผมกับเซฮุนก็จบลง ทุกคนอาจจะคิดว่ามันอาจจะไม่แฟร์กับเจบีที่ต้องเสียจินยองไปถึงสองครั้ง นั้นก็เป็นเพราะว่าลู่หานไม่เคยบอกและถ้าลู่หานไม่บอก พวกผมก็ไม่มีทางรู้ เพราะมันไม่เคยให้ลู่หานออกจากคอนโดมันเลย มีไปเรียนบ้าง แต่ก็ไปแล้วกลับทันที 


เซฮุนสามารถพาลู่หานออกไปข้างนอกได้อย่างไม่ต้องกลัวอะไร ส่วนไอมาร์คก็ไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้ว เมื่อก่อนอยู่กับไอรามยอนยังไง ประเพณีเชียสจบลงก็ยังคงเป็นแบบนั้น 


แล้วที่สำคัญจินยองสามารถกลับมาหาเจบีได้แล้ว เพราะเมื่อก่อนเชียสที่ดึงตัวกลับไป จะโดนกักตัว และอยู่ใต้การควบคุมทุกอย่าง แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ ไร้ซึ่งการปฏิบัติแบบนั้น


แต่ถึงยังไงตอนนี้แบมก็ถูกย้ายกลับมาเรียนมหาวิทยาลัยเดิมของตัวเอง ส่วนลู่หานย้ายกลับมาเรียนมหาวิทยาลัยผม และที่แปลกหลังจากนั้นกลุ่มผมกับเซฮุนก็สนิทกันมากขึ้น จริงๆพวกเรานิสัยเหมือนกัน แต่แค่ตอนนั้นอยู่กันคนละมหาวิทยาลัย และอีกอย่างมันเคยทำเจ็บแสบกับพวกผมเอาไว้เยอะ.. 



"ไอมาร์คอ่ะ?" เจบีถามก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงโซฟาตัวถัดไป 



"...เห็นมันบอกจะพาไอรามยอนไปดูดาว" 





xxxxx





"ช่วงนี้ว่างพาแบมมาดูดาวแล้วหรอ?" ร่างเล็กถามแกมประชด ก่อนจะเอนตัวพิงหน้ารถเป็นเชิงผ่อนคลาย ที่ถามแบบนี้คงเป็นเพราะช่วงนี้ผมยุ่งๆที่มหาวิทยาลัยด้วย ปีสุดท้ายแล้วยุ่งยากหน่อย แต่ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป จนกระทั่งมีหัวเล็กซบลงมาบริเวณไหล่ผมเบาๆ 


"เดี๋ยวนี้หัดอ้อน?"


"ก็นิดหน่อยคำตอบแบบไม่เต็มเสียงดังขึ้น มันทำให้ผมต้องหันหน้าไปหาอีกคนที่ซบไหล่ผมอย่างแปลกใจ เมื่อก่อนมีอย่างที่ไหนมาอ้อน หึ.. ฝันไปเถอะ



"ฤดูร้อนมองดาวไม่ชัดเท่าฤดูหนาวเลย" 


"..."


"แต่ยังไงแบมก็ชอบดูดาวฤดูร้อนมากกว่า เพราะฤดูหนาว อากาศมันหนาวเกินไป แบมไม่ชอบปากเล็กขยับขมุบขมิบไปมา เลยทำให้ผมละสายตาจากปากอูมนั้นไม่ได้เลย 



"แต่สำหรับกู ไม่ว่าฤดูไหน 'ดาวก็สวย และ 'ส่องสว่างให้กูเหมือนกันได้ทั้งนั้น" 


"ไม่เหมือน พี่มาร์คลองแหงนหน้ามองดาวของฤดูร้อนสิ มันไม่เหมือนกับดาวช่วงฤดูหนาวเลยสัก นะ อ้ะ.." ผมเอื้อมมือทั้งสองไปกุมหน้าเรียวไว้ก่อนที่เขาจะพูดประโยคนั้นจบ ก่อนที่จะยื่นหน้าเขาไปใกล้จนหน้าผากเราแตะกันเบาๆ 



"...ก็ดาวของกูอยู่นี่แล้วไง"



"...ดาวดวงเดียว และดาวดวงสุดท้ายของกู" 



แค่มี 'ดาวดวงนี้คอยส่องสว่างให้ก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องเสาะหาดาวดวงอื่น เพราะ แค่ 'ดาวดวงนี้มันก็มากพอสำหรับผม ที่ 'รักได้เพียงแค่ดาวหนึ่งดวง ดาวดวงที่มีหนึ่งเดียวบนโลก'ดาวแบมแบมดวงนี้ดวงเดียว.. 


ความรักไม่ใช่การที่เราจะต้องพูดคำว่า 'รักบ่อยๆ คนที่ไม่ได้พูดออกมา บางทีอาจจะรู้สึกมากกว่าคำว่า 'รักเสียอีก ลองเปลี่ยนมาใช้ใจสัมผัสกับคำว่า 'รักดูสิ แล้วจะรู้ว่ามันยิ่งใหญ่กว่าคำพูดที่พูดออกมาว่า 'รักมากแค่ไหน..



...The End...





เดินทางมาจนถึงตอนสุดท้ายของเรื่องแล้ว.. ไม่อยากพูดคำนี้เลยอ่ะ ปกติทอร์คจะมาสายตลก แต่วันนี้ขอจริงจังละกันเนอะ คือเค้าอยากจะขอบคุณทุกคนมากๆ ที่ติดตามมายังจนถึงตอนจบ เค้าอาจจะแต่งได้ไม่ถูกใจใครบางคนจะเลิกอ่านกลางคัน หรืออาจจะเป็นภาษาที่ไม่ถูกจริต เค้าอยากจะบอกว่า เค้าพยายามปรับปรุงอยู่เรื่อยๆ จะไม่ให้มันหยุดแค่ตรงนี้แน่นอน ขอบคุณทุกสกรีมในทวิตเตอร์ ขอบคุณทุกคอมเม้น ขอบคุณจริงๆค่ะ ไปแล้วนะ.. หวังว่าฟิคเรื่องนี้จะอยู่ในความทรงจำของใครหลายๆคน ขอบคุณนะคะ ^___^  





Twitter: @Cherry_SPNR 

Tag: #dangermb
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 400 ครั้ง

34,889 ความคิดเห็น

  1. #34889 Starrice (@Kokawlove) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 06:16
    ชอบบบมากกกติดงอมแงมมเลยยยขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆขนาดนี้นะคะ
    #34889
    0
  2. #34888 Orangehihi (@Orangehihi) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 06:08
    ขอบคุณที่เเต่งฟิคเรื่องนี้ขึ้นมานะคะ เราอาจจะอ่านช้าไปหน่อย เเต่อยากให้คุณไรท์รู้นะคะว่าชอบมาก 😭👍🏻❤️
    #34888
    0
  3. #34884 ploylaksi (@ploylaksi) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:15
    มันสนุกมากจริงๆค่ะ แพ้พระเอกแบบนี้ ขอบคุณนะคะ
    #34884
    0
  4. #34882 BJRPNN (@BJRPNN) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 08:34
    ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ กลับมาอ่านเรื่องนี้หลายรอบมาก
    #34882
    0
  5. #34881 ภรรยานายต้วน (@1331got7) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 11:43
    ก็ยังชอบเรื่อวนี้อยู่
    #34881
    0
  6. #34878 eiff96 (@eiff96) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 20:43
    ไม่ว่าจะกลับมาอ่านกี่รอบก็ยังสนุกเหมือนเดิมเป็นเรื่องที่อ่านแล้วไม่อยากให้จบเลยอยากอ่านต่อเรื่อย ๆชอบเรื่องนี้มากเลย ชอบแนวแบบนี้มาก ฮืออ
    #34878
    0
  7. #34876 Icedly (@Icedly) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 17:48
    สนุกมากกกก ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆมาให้อ่านนะคะ ชอบมาก จะกลับมาอ่านอีกแน่นอน งือ
    #34876
    0
  8. #34872 M_Fonnn (@M_Fonnn) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 13:14
    กลับมาอ่านอีกรอบ ก็ยังชอบเหมือนเดิม ดีมากจริงๆค่ะ
    #34872
    0
  9. #34853 Khunkawaeii (@Khunkawaii) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:45
    จบเร็วไป น่าจะอีกตอนนะคะ ฮื่อออ
    #34853
    0
  10. #34834 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 04:03
    ดีค่าาาาา เราเผลอมาอ่านก่อนนอน จนไม่สามารถวางได้เลยค่ะ ทุกอย่างน่าติดตามลุ้นด้วยไปหมดเลยค่ะ
    พี่มาร์คดีมากกกกกก น้องแบมก็เป็นเด็กดีมากๆๆ องค์ประกอบทุกอย่างดีหมดเลยค่าาาา
    รู้สึกอยากอ่านไปเรื่อยๆ อยากเห็นความสัมพันธ์ของมาร์คแบมในเรื่องไปตลอดดด แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลาใช่ไหมละค่ะ
    ขอบคุณคุณไรท์เตอร์ที่แต่งฟิคดีๆใฟ้อ่านนะคะ :)
    #34834
    0
  11. #34799 SMCDMMBB (@SMCDMMBB) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 06:11
    อยากให้แต่งHalloweenจังเลยค่ะ
    #34799
    0
  12. #34798 loveBambam1a (@loveBambam1a) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:43
    ฮืออ สนุกมากกติดงอมแงมเลย._.
    #34798
    0
  13. #34792 Sukanya999 (@Sukanya999) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:11
    เขียนอ่านดีสนุกมากค่ะเขียนแนวแบบนี้อีกนะุค่ะขอเป็น1กำลังใจค่ัะ
    #34792
    0
  14. #34770 MB-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:40

    ฮฮือออออ เขินตอนจุ้บเท้ามากกกกกกกกกกกกกก พี่มาร์ครักแบมขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แงงงงง ขอบคุณไรท์ที่เขียนฟิคดีๆกินใจมาให้ได้อ่านนะคะ ตามมาจากเด็กข้างบ้าน

    #34770
    0
  15. #34742 aaumwn (@aaumwn) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 17:56
    สนุกมากๆจิงๆ
    #34742
    0
  16. #34735 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 09:37

    ตอนจบน่ารักกกก

    คิดถึงเรื่องนี้เลย วนกลับมาอ่านอีกรอบ 555 ><

    #34735
    0
  17. #34713 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 18:16
    สนุกมากค่ะ ชอบมาก ตัวละครเยอะดี อ่านไปยังไม่อยากให้จบเลย 55555
    #34713
    0
  18. #34701 ssoundarii (@ssoundarii) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 15:15
    เพิ่งมาอ่านฮือชอบมากเลยยยอยากให้มีซีซั่นสองงงง
    #34701
    0
  19. #34688 Prem_mm (@Prem_mm) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 16:07
    หาเรื่องนี้นานมากกก แต่สุดท้ายก็เจอออ กลับมาอ่านรอบ2ก็ยังชอบอยู่ดี
    #34688
    0
  20. #34687 Bunny JK (@thiphathai) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:16
    ง่ะ... อะไรอ่ะ อ่านอยู่แป๊บๆ จบแล้วหรือออเจ้า- -"
    #34687
    0
  21. #34660 999966669696 (@999966669696) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:19
    โอ้ยยย จบแล้ว เสียดายT.Tไม่อยากให้จบเลย พี่มาร์คกับดาวของเขา~~
    #34660
    0
  22. #34654 m..m (@mksn) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 23:55
    งือออ~ นิยายเรื่องนี้ อ้ายยย><  น่ารักอ่ะ
    ปล.เพิ่งได้อ่าน 555
    #34654
    0
  23. #34653 m..m (@mksn) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 23:54
    งือออ~ นิยายเรื่องนี้ อ้ายยย><  น่ารักอ่ะ
    ปล.เพิ่งได้อ่าน 555
    #34653
    0
  24. #34645 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 11:15
    งื้ออออออออ พี่มาร์คนี่หวานเหมือนกันนะ
    #34645
    0
  25. #34607 MiildKp (@MiildKp) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 14:15
    งืออออ พอเห็นคำว่า The End แล้วทำไมใจหายยย
    #34607
    0