ปิดโอน [GOT7] You're my danger #dangermb

ตอนที่ 34 : DANGER THIRTY-ONE [140%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 386 ครั้ง
    28 เม.ย. 60






"เรามากินเหล้ากันเถอะ ทุกคน!!" เสียงพี่เจโฮปตะโกนดังลั่นห้อง หลังจากที่ผมเดินออกมาจากครัวได้แปปเดียว และทุกคนในห้องดูเห็นด้วยกับคำพูดของพี่เจโฮป หลังจากนั้นผ่านไปไม่ถึงนาที พี่แจ็คสันก็ลากพี่นัมจุน กับพี่วีออกจากห้องเพื่อไปซื้อเหล้ากับเบียร์ข้างล่าง แต่พี่เจบีขอตัวกลับไปทันทีหลังจากได้ยินว่าจะกินเหล้า



"น้องแบมร่วมวงไหม?" เสียงทะเล้นดังขึ้นมาจากด้านหลัง พอหันไปก็พบว่าเป็นพี่ชานยอล 


"ไม่ครับ"


"มีพี่หมออยู่ ไม่ต้องห่วงหรอก เป็นอะไรเดี๋ยวพี่หมอช่วยเอง" 


"ไม่ดีกว่าครับผมหลุดขำออกมาเบาๆ พี่เขาก็รู้อยู่แล้วว่าผมแพ้แอลกอฮอล์ ถึงแม้จะมีหมออยู่ที่นี้ก็ตามแต่ ผมก็คงไม่กินอยู่แล้ว


"งั้นน้องแบมช่วยพี่หมออย่างนึงสิ"



"พี่หมออยากให้น้องแบมอยู่ที่ห้องนี้ก่อน อย่าเพิ่งกลับ"



"...เพราะอีกไม่นานไอมาร์คมันต้องมาไล่น้องแบมกลับห้องไปแน่"





xxxxx





หลังจากที่ผมบอกแบบนั้นไป เจ้าตัวก็ปฏิเสธแทบจะทันที แต่ผมก็พยายามหว้านล้อมทุกวิธีทางเพื่อให้เขาอยู่ต่อ หึ.. ผมทำเพื่ออะไรน่ะหรอผมก็แค่อยากลองให้ไอมาร์คมันร้อนร้นใจเสียบ้าง เพราะทุกวันนี้ที่มันกำลังทำ ผมว่ามันยังไม่ชัดเจน..



"ผมอยู่ก็ได้ แต่ผมไม่กินเด็ดขาดนะ"


"พี่หมอไม่ให้น้องแบมกินหรอก แค่นั่งเฉยๆ 'ใกล้ๆพี่หมอก็พอแล้วครับผมพูดยังไม่ทันขาดคำ ไอมาร์คก็เดินมาทางนี้ ก่อนจะพูดด้วยนํ้าเสียงนิ่งๆขึ้นมา และคำพูดนั้นทำให้ผมเผลอยิ้มมุมปากขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว



"...กลับไปได้แล้ว" 



"แบมต้องไปล้างจานในครัวก่อน" 


"ไม่ต้อง"


"หรือพี่จะทำ?" 


"แล้วทำไมกูต้องล้างจานให้พวกมันด้วย?"


"ก็ถ้าพี่ไม่ทำ เดี๋ยวแบมจะทำให้ไง เพราะเพื่อนพี่แต่ละคนก็เพิ่งทำแผลกันมา คงจะล้างจานไม่ค่อยสะดวก"



จบประโยคน้องแบมก็เดินเข้าครัวไป โดยไม่รอให้ไอมาร์คพูดอะไร สักพักมาร์คมันก็ตวัดสายตามามองผมนิ่งๆ ก่อนจะเริ่มพูดประโยคอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมรู้สึกว่า 'เกมส์ได้เริ่มขึ้นแล้ว



"...กูไม่รู้นะว่ามึงกำลังจะทำอะไร"



"...แต่ถ้ามึงคิดจะ 'เริ่มแล้ว มึงก็คิดให้ดีแล้วกัน ว่าจะให้มัน 'จบตอนไหน" 



...ชักจะสนุกแล้วสิ



ผ่านไปได้ราวสิบนาที พวกคนที่ลงไปซื้อของก็ขึ้นมา ไอมาร์คนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ แต่ก็ยังวายจะเงยหน้าขึ้นมามองผมเป็นระยะ ส่วนแบมก็ยังคงอยู่ในครัว ผมแอบเห็นเมื่อกี้งานแอบหนักเหมือนกัน พวกนี้กินกันเละเทะมาก ผมเลยใช้โอกาสที่ทุกคนกำลังสนใจพวกแจ็คสัน เดินเข้ามาในห้องครัว ที่มีใครบางคนยืนสะบัดนํ้าให้ออกจากมือ เหมือนเพิ่งกำลังล้างจานเสร็จ



"อย่าเพิ่งออกไปนะ"


"พี่กำลังจะทำอะไรกันแน่?"


"พี่หมอไม่ได้จะทำอะไรนิ"


"งั้นผมว่าผมกลับดีกว่า"


"ไม่เอาหน่า ช่วยพี่หมอหน่อยนะครับ"


"ขอโทษนะครับ ผมคงช่วยพี่ไม่ได้หรอก" 


"อย่าพูดแบบนี้สิในเมื่ออีกคนไม่เดินตามแผนของผม เห็นทีว่าคงจะต้องใช้แผนสำรอง 



หมับ!



"เห้ยปล่อยอื้อๆ!" ผมรวบตัวน้องเข้ามากอด แต่เนื่องจากน้องมันตัวเล็กกว่าผมมาก เลยทำให้ตอนนี้หน้าซุกลงไปจมอก ผมกดศีรษะน้องให้แนบลงมา ตอนนี้น้องทั้งดิ้น แต่ตัวแค่นี้จะไปสู้อะไรผมได้ละ ฮึ?



พรึ่บ!



ผลั่วะ! 



"...ไอหมอ เกมส์มึง 'จบแล้ว' " 



"...ผิดแล้ว กูยังไม่ได้ 'เริ่มต่างหาก" 



ยังไม่เริ่มเกมส์ ก็โดนมันต่อยมาละ จบเกมส์เมื่อไหร่ผมไม่ยับก่อนหรอเนี่ยแต่ช่างเถอะ ถ้าแลกกับการที่สองคนนี้มันชัดเจนกว่าเดิม จริงๆผมไม่ได้เป็นคนเริ่มคิดหรอกไอแผนบ้าๆแบบนี้ คนคิดเป็นไอเจบีต่างหาก แต่ตอนนี้มันกลับทิ้งผมไว้คนเดียว ส่วนมันกลับห้องไปแล้ว ถ้าเกิดว่าไอมาร์คมันปากพล่อยเรื่องที่ผมเผลอไปกอดน้องแบมขึ้นมา เมียผมเอาผมตายแน่!! 





xxxxx





"จับเบาๆก็ได้ จะบีบทำไม?" เสียงเล็กดังขึ้นหลังจากที่ผมจับข้อมือคนตัวดี แล้วลากออกมาที่ระเบียง 


"ยอมให้มันกอด หมายความว่า?" 


"ไม่ได้ยอม"


"แล้ว?" 


"อยู่ดีๆพี่ชานยอลก็พุ่งเข้ามาเอง ผลักออกแล้ว แต่พี่เขาตัวใหญ่กว่าแบม เลยผลักไม่ออก" 



...กวนประสาท นี่คือคำพี่ผมคิดออกคำเดียวในตอนนี้



"มันบอกอะไร?" 


"ก็แค่บอกว่าอย่าเพิ่งกลับ ตอนแรกก็ปฏิเสธไป แต่ว่าพอพี่เขาตื้อมากๆ แบมก็เลยรับปากไป"


"..."


"แต่พอมาคิดแล้ว แบมไม่อยู่ดีกว่า เพราะมันอาจจะทำให้แบมกับพี่ทะเลาะกันโดยไม่ใช่เรื่อง" 


"..."


"แล้วที่สำคัญพี่มาร์คไม่ควรไปต่อยพี่เขาแบบนั้น พี่ก็รู้ว่าพี่ชานยอลก็คงแค่จะแกล้งเล่น" 



หมับ..



"...รู้แล้ว อย่าบ่น" 



ผมรั้งเอวอีกคนเข้ามาใกล้ตัว ก่อนจะสวมกอดเบาๆ ผมสัมผัสได้ว่าอีกคนเอาคายมาเกยไว้บนไหล่นิ่งๆ ก่อนจะเริ่มขยับปากพูดอะไรบางอย่างออกมา



"...แต่แบมไม่ได้อยากให้พี่ชานยอลกอดนะ" 



เสียงเล็กพูดอู้อี้อยู่ข้างหูผม นั้นมันเลยทำให้ผมเผลอหลุดยิ้มมุมปากออกมา ก่อนจะยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมนิ่มไปมา แต่สักพักประตูกั้นระหว่างระเบียงกับห้องก็ถูกเลื่อนเปิดออกอย่างแรงเลยทำให้ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบผละตัวออกไป



"ทำอะไรครับเพื่อนชานยอลโผล่หน้าออกมา ก่อนจะยิ้มกวนตีนมองมาทางผม 


"งั้นกลับก่อนนะร่างเล็กหันมาพูดเบาๆ ก่อนจะฉีกยิ้มเล็กให้ เตรียมตัวจะเดินออกไป แต่ผมก็คว้าเข้าที่ข้อมือเล็กเสียก่อน



หมับ..



"...ยังไม่ต้องกลับ"



"...กูอยากรู้ว่ามันต้องการจะทำอะไร"



หมับ..



"...งั้นถ้าน้องแบมยังไม่กลับ"



"...พี่หมอวานทำแผลให้หน่อยสิ โดนไอมาร์คมันต่อย เจ็บจะแย่อยู่แล้วครับ" 



ไอชานยอลก็จับที่ข้อมือแบมไว้อีกข้าง เลยทำให้สถานการณ์ตอนนี้ ผมกับชานยอลยืนหันหน้าเข้าหากัน โดยมีแบมแบมคั่นกลางไว้ ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าทำไมมันต้องมายุ่งกับคนของผมถ้าจะบอกว่า 'ชอบคงไม่ใช่แน่นอน เพราะมันมีแฟนแล้ว แต่ถ้าให้ผมเดา มันคงต้องการจะทดสอบอะไรบางอย่างแน่ๆ.. 


ตอนนี้ทุกคนรวมตัวกินเหล้าอยู่ที่โซฟากลางห้อง ผมมีเหลือบตาไปมองชานยอลที่กำลังทำแผลอยู่ที่อีกมุมนึงของห้อง แต่ก็ไม่อยากจะใส่ใจอะไรมาก ยิ่งมองก็ยิ่งหงุดหงิดไปเปล่าๆ 



"น้องแบมอย่าทำแรงสิครับ"



"อย่าทาแบบนั้น มันต้องทำแบบนี้ต่างหาก 



"พี่หมอจะสอนวิธีทำแผลให้นะ"



ปึก!!



ผมกระแทกแก้ววางลงบนโต๊ะอย่างแรง ก่อนจะเดินออกไปสูบบุหรี่ที่ระเบียงด้านนอก เพื่อดับอารมณ์หงุดหงิดบางอย่างภายในใจ ถึงแม้จะรู้ว่าชานยอลมันจะแค่ยั่วโมโหผมเท่านั้น แต่ทำไมมันถึงรู้สึกหงุดหงิดถึงเพียงนี้ 


ใช้เวลาสูบไม่นานก็หมดมวน ผมขยี้บุหรี่ลงที่เขี่ยบุหรี่จนไฟมอด จีงค่อยเดินกลับมา แต่ว่าตอนนี้ที่ๆชานยอลมันนั่งอยู่ ตอนนี้ไม่อยู่แล้ว แต่เมื่อมองดีๆพบว่ามันไปร่วมวงกับเพื่อนๆบริเวณโซฟาเป็นที่เรียบร้อย และถ้าผมมองไม่ผิด แบมจะนั่งอยู่ข้างๆ เป็นคนชงเหล้าให้ แล้วเหมือนแขนของมันจะพาดโซฟา เป็นเหมือนโอบไหล่กรายๆ จากตอนแรกที่ผมจะออกไปสงบสติอารมณ์ข้างนอก แต่พอได้เห็นภาพเหล่านั้น มันเลยทำให้ผมเดินก้าวตรงไปก่อนจะกระชากคอเสื้อมันขึ้นมาอย่างไม่เกรงใจใครทั้งสิ้น



"กูเริ่มไม่สนุกแล้ว ต้องการอะไรก็พูดมาตรงๆ" 


"กูทำอะไรอีกเนี่ย?" ชานยอลตีหน้ามึน ก่อนจะหันไปหาแนวร่วมกับเพื่อนคนอื่น 



"เออ มึงเป็นไรไอมาร์คเมาแล้วหรือไง?" เสียงแจ็คสันดังขึ้นมา แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ เพราะผมอยากได้คำตอบของคนที่ผมกำลังกระชากคอเสื้ออยู่มากกว่า 



"ไม่มีมือชงเหล้าเอง?" 


"ก็มึงต่อยกูอ่ะ กูเจ็บนะ" 


"กูต่อยหน้ามึง แต่มึงดันเจ็บมือ?" 


"มันลิงค์กันมึงไม่รู้หรอประสาทที่หน้ามันเชื่อม ตะ.. เห้ย อย่าต่อยกูอีกนะ กูต่อยคืนนะคราวนี้มันคงเห็นว่าผมเริ่มขยุ้มคอเสื้อมันแน่นขึ้น เพื่อนในห้องเริ่มไม่เข้าใจว่าตอนนีมันเกิดอะไรขี้นกันแน่ 



"พี่มาร์คพอ อย่าใช้อารมณ์ร่างเล็กจับที่มือผมก่อนจะแกะมือผมให้ออกจากคอเสื้อ


"แล้วมึงไปชงเหล้าให้มันทำไมมันหลอกใช้มึงเพื่อทดสอบกูอยู่ มึงไม่รู้หรอไง?" 


"พี่ก็รู้ว่าเขาหลอกใช้ผม แล้วพี่จะโมโหทำไม?" 


"..."


"ตอนนี้ปล่อยคอเสื้อพี่ชานยอลได้แล้ว" 



พรึ่บ!



หมับ! 



ผมปล่อยคอเสื้อมันออก ก่อนจะจับข้อมือคนตัวเล็กให้มายืนข้างๆ แล้วพูดกับมันด้วยนํ้าเสียงนิ่งๆ แต่เฉียบขาด..



"...เกมส์ที่มึงเริ่ม 'ตอนจบคงจะสมใจมึงสินะ" 



"...แล้วก็ฝากไปบอกเจบีด้วย ว่ามันทำสำเร็จ" 



ประโยคนี้ผมพูดกับมัน แต่ประโยคต่อไปผมจะพูดกับทุกคนที่อยู่ตรงนี้...



"...กูเจอดาวแล้ว" 



...และผมมั่นใจว่าพวกมันจะเข้าใจประโยคที่ผมพูด...





xxxxx





ตอนนี้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ หลังจากที่ไอมาร์คพูดจบประโยค แต่ภายในความเงียบกลับมีเสียงหัวเราะของไอชานยอลดังลั่นขึ้นมา ผมที่ยืนใกล้มันที่สุดเลยกระทุ้งศอกเข้าที่แขนมัน ก่อนจะยื่นหน้ากระซิบถาม



"ขำอะไรของมึงวะ?" 


"มึงไม่ขำหรอปกติมันเคยพูดแบบนี้ที่ไหนหล่ะ" 


"จริงๆมันก็ขำ แต่กูก็ขำไม่ออก"


"..."


"ว่าแต่ไอรามยอนคบกับไอมาร์ค นี่เรื่องจริงเปล่า?" 


"แจ็คสัน กูรู้ว่ามึงไม่ได้โง่ มันพูดออกมาจากปากมันเอง กูไม่ได้บังคับ"


"..."


"แล้วมึงก็น่าจะรู้นิสัยมัน เคยพูดเล่นที่ไหนกันหล่ะ?"



นี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆไอมาร์คคบกับเชียสแค่เจบีคบกับจินยองก็ว่าบ้าแล้ว นี่มาเป็นไอมาร์คเนี่ยนะไม่มีทาง มันหยิ่งเสียยิ่งกว่าอะไร ที่คบส่วนใหญ่ก็เห็นเป็นผู้หญิงทั้งนั้น แต่คราวนี้กลับเป็น 'ผู้ชายแถมยังพ่วงด้วยตำแหน่งเชียสอีกฝ่ายอีก ทั้งที่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไร ทำไมมันสองคนยังถึงคบกันอีก แค่เจบีคนเดียวก็น่าจะพอแล้ว.. 





xxxxx





"ตอนซื้อได้ลองชุดหรือเปล่า?" 


"ลองแล้ว" 


"แล้วทำไมออกมาแบบนี้?" 



วันนี้เป็นวันที่ผมต้องไปเข้าเรียนชั้นปีที่ 2 เทอมแรก ในรั้วมหาวิทยาลัยพี่ผมไม่คุ้นเคย แต่ก่อนจะได้ไปมันก็เกิดปัญหาขึ้น ทั้งที่มันแค่เรื่องนิดเดียว แต่ทำไมอีกคนต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ก็ไม่รู้ 


เรื่องมันก็มีอยู่ว่าผมได้ไปซื้อชุดนักศึกษาเมื่อเดือนก่อน ก่อนใส่ก็ลองแล้วเรียบร้อย พี่มาร์คบอกให้เอาตัวใหญ่กว่าที่ไซส์วัดได้ ผมก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่พอมาวันนี้พอใส่แล้วมันกลับพอดีตัว ไม่ได้คับ แต่แค่ใส่แล้วสัดส่วนร่างกายจะเห็นชัดมาก ซึ่งผมคิดว่ามันไม่น่าจะมีปัญหาเพราะคนส่วนใหญ่ก็ใส่แบบนี้..



"อ้วนขึ้นมั้ง"


"..."


"แต่แบมว่ามันก็ไม่ได้คับจนน่าเกลียด มันแค่พอดีตัว" 


"พอดีของมึงคือแบบนี้?" พี่มาร์คพูดพลางใช้สายตาค่อนข้างจาบจ้วงมองตรงมาทางผม ก่อนจะใช้นิ้วไล่ตรงช่วงซี่โคร่งไล่ลงมาจนถึงช่วงเอว มันเลยทำให้ผมเผลอเขยิบตัวออกมา



"...เห็นสัดส่วนชัดขนาดนี้ ไม่เรียกพอดีแล้วมั้ง แบมแบม" 



"พี่มาร์ค อย่าล้วง!" ผมตะโกนลั่นก่อนจะปัดมือหยาบที่ล้วงเข้ามาสัมผัสร่างกายผมออกทันที


"แล้วจะแก้ปัญหายังไง?" 


"โอเคๆอ้ะ หยุดๆ!"" 


"พูด"


"เอาเสื้อพี่มาๆ เอามาๆ!" 


"..."


"แล้วหยุดล้วงได้แล้ว!" 



ผมตะโกนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะดึงตัวเองออกมาจากพี่มาร์ค ที่กำลังล้วงเข้ามาในเสื้อสูงขึ้นไปเรื่อยๆ สูงจนผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกำลังไม่ปลอดภัย ในขณะที่ผมกำลังติดกระดุมเม็ดล่างสุดที่ไม่รู้หลุดไปตอนไหน ก็มีเสื้อนักศึกษาสีขาวถูกโยนมาคลุมหัวไว้ เลยทำให้ผมรีบคว้าเสื้อลงมา ก่อนจะรีบวิ่งไปทางห้องนํ้า ล็อคกลอนประตูให้สนิท แล้วรีบเปลี่ยนเป็นเสื้อของอีกฝ่ายจริงๆพี่มาร์คกับผมรูปร่างไม่ได้ต่างกันมากนัก เพียงแต่พี่เขาจะค่อนข้างสูงกว่าผม ส่วนผมจะร่างเล็กกว่าเขา ผมไม่ค่อยมีกล้ามเนื้อมากเท่าไหร่ แตกต่างจากรายนั้นโดยสิ้นเชิง


ตอนนี้ผมออกมาจากห้องนํ้าด้วยสภาพเสื้อนักศึกษาสีขาวสะอาด ที่ค่อนข้างใหญ่กว่าตัวผมนิดหน่อย แขนเสื้อที่ควรจะอยู่ถึงข้อมือ กลับยาวเกินออกมาจนทำเลยพ้นมือผมไป 



"ติดกระดุมเม็ดบน"


"ไม่เอาปกติเสื้อนักศึกษาใครเขาติดกระดุมมิดคอกัน ปลดหนึ่งเม็ดเป็นอย่างน้อย ถึงแม้เสื้อพี่มาร์คจะหลวมก็ตาม แต่ถึงแม้ผมจะปลดกระดุมลงแค่หนึ่งเม็ด แต่มันกลับกว้างเหมือนปลดลงไปสามเม็ด แต่ถึงยังนั้นก็เถอะมันก็ไม่ได้น่าเกลียดอะไร เพราะยังไงผมก็ผู้ชาย ปลดสองสามเม็ดไม่น่าใช่เรื่องแปลก


"บ่นอะไรในใจ?" 


"..." รู้ดีไปหมด


"มึงอาจจะคิดว่าแค่นี้ไม่เป็นไร แต่คนอื่นเขาคิดแตกต่างจากมึงกันทั้งนั้น" 


"..."


"รวมถึงกูด้วย" 


"ไม่เข้าใจ พี่ต้องการจะสื่ออะไร?" 


"อยากเข้าใจ?"


"อือ พี่พูดไม่เคลียร์" 



"...เขยิบมานี่สิ" 



เสียงทุ้มดังขึ้น มันเลยทำให้ผมตัดสินใจเดินก้าวเข้าไปใกล้กว่าเดิม แต่ก็ยังคงรักษาระยะห่างไว้ระดับนึง เพราะวันนี้พี่มาร์คดูไม่น่าเข้าใกล้ยังไงก็ไม่รู้ ความรู้สึกข้างในมันแอบกลัว ซึ่งผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ารู้สึกยังไง..



"...หลับตา" 



ผมยอมทำตามทั้งที่สมองมันสั่งให้ผมลืมตา แต่ตอนนี้ตาผมกลับถูกหลับลง อาจจะเป็นผมอยากทำให้เรื่องนี้มันจบไปสักที เพราะถ้าผมไม่ยอม วันนี้ก็คงไม่ต้องไปมหาวิทยาลัยแล้ว แต่พี่เขาเป็นประธานสโมฯ วันแบบนี้ไม่ควรไปสายสิ มันเลยทำให้ผมยอมทำตามสิ่งที่เขาพูด



กึก..



"โอ๊ย!" ความแสบเกิดขึ้นบริเวณช่วงไหปลาร้า ผมลืมตาโพล่งขึ้นมาทันทีเมือสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดบางอย่าง หลังจากที่ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าหน้าผมกับหน้าพี่มาร์คห่างกันไม่มากนัก



"พี่เป็นคนนะจะมากัดคนอื่นทำไม?" 


"..."


"อยากเป็น 'อย่างอื่นแทนหรือไงมานี่เลย แบมไม่ยอมให้พี่มากัดฝ่ายเดียวหรอกผมจับคอปกเสื้อเขาให้ลงมาอยู่ในระนาบเดียวกัน แต่แปลกที่เขาไม่ขัดขืนเลยแม้แต่นิดเดียว แถมสายตาเขายังดูเหมือนชอบใจอีกต่างหาก 



กึก!



ผมตัดสินใจกัดลงไปบริเวณซอกคอของอีกฝ่ายอย่างแรง แต่ผมทำเพียงแค่กัดเฉยๆ แต่ที่ผมสัมผัสได้เหมือนพี่มาร์คจะกัด แล้วก็ขบลงมาเบาๆ และที่สำคัญตอนนี้บริเวณไหปลาร้าผมมันขึ้นเป็นรอยห่อเลือดชัดเจนมากทันทีที่เขาผละตัวออกมา 



"พอใจยัง?" 


"ยัง มันเจ็บผมพูดพลางเบ้ปากเล็กน้อย มันเจ็บๆแสบๆคันๆปนไปหมด ผมไม่เคยโดนใครมาทำแบบนี้ มันเลยคงไม่ชินละมั้ง แต่เมื่อผมมองไปที่ซอกคอของอีกฝ่ายก็พบว่าห่อเลือดเหมือนกัน แต่รอยเด่นกว่าของผม เพราะพี่มาร์คเป็นคนผิวขาวมาก เป็นอะไรนิดหน่อยก็จะสังเกตเห็นได้ทันที



หมับ..



"กูก็เจ็บพี่มาร์คดึงผมเข้าไปกอดเบาๆ ก่อนจะกระซิบพูดข้างหู ผมเลยยกมือทุบหลังอีกฝ่ายไปทีนึง แล้วค่อยๆยกมือขึ้นกอดตอบอย่างเก้ๆกังๆ


...มันยังไม่ค่อยชินน่ะ



"...เดี๋ยวทายาให้"





xxxxx





"ขอต้อนรับนักศึกษาที่เพิ่งเข้ามาศึกษาในชั้นปีที่หนึ่งอย่างเป็นทางการ" 



"ขอให้ทุกคนใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ให้คุ้ม" 



"สิ้นเสียงประกาศนี้ ประธานสโมฯ และคณะกรรมการนักศึกษามาที่ของประชุม ขอบคุณครับ" 



เสียงประกาศผ่านลำโพงเงียบลง หลังจากประกาศต้อนรับวันเปิดภาคการศึกษาวันแรกเป็นอันเสร็จเรียบร้อย แต่คำประกาศสุดท้ายทำให้พวกผมตอนลุกขึ้นแทบจะทันที เรียกไปห้องประชุมก็คงไม่พ้นเรื่อง 'เชียส' 


ตอนนี้พวกผมอยู่ชั้นปี 4 แล้ว ส่วนปี 4 รุ่นก่อนที่มีพี่ชยอนูค่อยดูแลได้จบออกไปแล้ว เลยทำให้หน้าที่ตกเป็นของพวกผมที่จะต้องมาดูแลทุกส่วนนับจากนี้ หน้าที่หนักสุดก็คงจะเป็นของไอมาร์ค ที่เป็นประธานสโมฯ และที่หนักกว่านั้นคือจนถึงตอนนี้ มันยังไม่โผล่แม้แต่เงา!



"มึงโทรตามไอมาร์คยัง อาจารย์เรียกประชุมเนี่ย ยังไม่มาเลยผมใช้เท้าเตะไปที่ขาไอเจบีที่นั่งอยู่ข้างๆ


"มันบอกขับรถอยู่"


"เออๆ ทำไมมาช้านักแต่ผมก็บ่นได้ไม่นาน ประตูห้องก็ถูกเปิดออก ด้วยฝีมือคนที่ผมถึงบ่นไปเมื่อครู่ 



"ทำไมมาสายวะอาจารย์เรียกประชุมเนี่ย รอมึงอยู่คนเดียว" 


"ถามแบมผมถามมัน แต่มันกลับโยนไปให้ผมไปถามไอรามยอนที่เดินตามหลังเข้ามา แล้วตัวมันเองเดินไปที่โต๊ะทำงานที่มีกองเอกสารกองกระจายเต็มโต๊ะ ก่อนจะเปิดดูแฟ้มบ้างอันแล้วเซ็นลงไป 



"ประสาทเสียคุยกับมัน เออ แล้วนี่ทำไมเสื้อตัวใหญ่จัง?" 


"เสื้อพี่มาร์คครับ"


"อ้าว แล้วเสื้อตัวเอง?" 


"เสื้อมันพอดีตัว พี่เขาก็เลยให้ใส่ตัวนี้แทน" 


"แล้วเสื้อพอดีตัวมันไม่ดีไงวะ?" เสื้อพอดีตัวมันก็ถูกแล้วไม่ใช่หรอวะตรรกะอะไรของไอมาร์คอีกวะเนี่ย เสื้อพอดีตัว เลยต้องเปลี่ยนให้ใส่เสื้อตัวโคร่งขนาดนั้นแทน 


"ผมก็คิดแบบนั้น" 



แต่ในจังหวะที่น้องกำลังจะเดินสวนไป สายตาดันเหลือบไปเห็นอะไรบ้างอย่างที่ไม่ควรจะเห็นได้ มือผมเลยเผลอจับเข้าที่ข้อมือก่อนจะดึงให้หันหน้ากลับมา แต่ข้อมือเล็กกลับสะบัดออกแทบจะทันที แต่ไม่ได้สะบัดแรงขนาดนั้น แต่ก็พอทำให้มือผมหลุดออกได้



"รอยอะไรอ่ะ?" ผมชี้ไปที่รอยแดงที่บริเวณไหปลาร้าของอีกคน รอยมันเหมือนกับเพิ่งมีเมื่อไม่นานมานี้ 


"เมื่อเช้าพี่มาร์คกัด" 



ผมหลุดขำออกมาทันทีเมื่อร่างเล็กตอบออกมาแบบไม่ได้คิดอะไร ไอมาร์คเนี่ยนะกัดผมว่าไอเด็กนี่ไม่รู้แน่ๆว่ามันมีความหมายว่ายังไง ไม่งั้นไม่กล้าตอบแน่ๆ และคงจะไม่กล้าใส่เสื้อเชิ้ตที่ตัวโคร่งตัวนี้แน่ๆ เพราะถึงแม้จะไม่ติดกระดุมแค่เม็ดเดียว แต่กลับเห็นลึกลงไปช่วงไหปลาร้าอย่างชัดเจน 


...หึ ไอมาร์คมันวางแผนมาดีนี่หว่า



"อ่อ มันกัดหรอ?"


"..."


"ฮะๆ เออ โชคดีนะผมว่าพลางตบไหล่เล็กเบาๆ ก่อนจะเดินสวนไปหาไอมาร์คที่เคลียร์เอกสารบนโต๊ะอยู่ แล้วเรียกให้มันไปหาอาจารย์ด้วยกัน เพราะนี่ก็สายมากแล้ว! 


ระหว่างทางเดินไปยังห้องประชุม มีนักศึกษาหลายคนมองมาทางพวกผม ส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นปีหนึ่งที่เพิ่งเข้ามา คงยังไม่รู้จักพวกผมกันเสียเท่าไหร่ เพราะยังไม่ได้ถูกแนะนำอย่างเป็นทางการ ไม่นานนักก็มายังห้องประชุมที่อาจารย์นัดไว้ ผมเคาะประตูสามครั้งเป็นมารยาทก่อนจะเปิดเข้าไป 



ก๊อก ก๊อก ก๊อก



"ขออนุญาติครับผมเดินนำเข้าไปข้างใน ก่อนจะตามตัวคนที่เหลือที่ค่อยทยอยเดินตามเข้ามาข้างใน 



"ไหน 'เชียสคนใหม่หล่ะ?" อาจารย์ถามหาไอรามยอน ผมเลยสะกิดแขนมันเบาๆเป็นเชิงให้ออกไป



"ชื่ออะไรเรา?" 


"ชื่อแบมแบมครับ"


"สำเนียงไม่ใช่คนเกาหลีนิ เป็นคนอะไร?" 


"ผมเป็นคนไทยครับ" 


"ไหนยิ้มให้ดูหน่อย"


"ครับ?" 


"ยิ้มให้ดูหน่อย ตั้งแต่เข้ามาเห็นทำหน้าเหมือนจะโดนฆ่ายังไงยังงั้น"


"..."


"แล้วก็ได้ยินมาว่าคนไทยยิ้มสวย อาจารย์เลยอยากรู้ว่าคนไทยยิ้มสวยจริงๆหรือเปล่า?" 



อาจารย์จริงๆภายนอกอาจจะเป็นคนดุ แต่ใจลึกๆแล้วท่านเป็นคนใจดีมากนะ ตัวอย่างมีให้เห็นอยู่นี้ไง มีอย่างที่ไหนให้เชียสอีกมหาวิทยาลัยยิ้มให้ดู หลังจากนั้นอาจารย์ก็ไล่ให้พวกผมไปเข้าเรียน ท่านแค่อยากรู้จักเฉยๆ ส่วนเรื่องเกี่ยวกับเชียส ฝ่ายสโมฯจะเป็นฝ่ายดูแลรับผิดชอบทุกอย่าง ตอนนี้พวกผมเดินมาส่งไอรามยอนที่ห้อง เนื่องจากน้องอาจจะยังไม่คุ้นชินทางในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ 



"ตอนพักกินข้าว เดี๋ยวกูมารับ" 


"อือ"


"มีอะไรก็โทรมา"


"..."


"แล้วที่สำคัญ อย่าไปมีเรื่องกับใคร ถ้าคนอื่นมาหาเรื่อง ให้มาบอกกู" 


"..."


"แล้วก็ถ้ามึงมีแผลแม้แต่นิดเดียว ไม่ว่าจะตรงไหน มึงโดน"


"แบมไม่หาเรื่องใครก่อน"


"..."


"แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจริงๆ แบมไม่ยอมโดนทำอยู่ฝ่ายเดียวแน่"


"..."


"ดังนั้นขอไม่รับปากนะ" 



ผมมองไอสองคนนี้มันคุยกันแล้วก็แอบยิ้มคนเดียว อีกคนก็ห่วงจริง อีกคนก็ไม่สนใจอะไรเลยกว่าน้องจะได้เข้าห้องก็สายไปห้านาที จนตอนนี้ถึงตาพวกผมต้องไปเข้าห้องเรียนตัวเองบ้างแต่ในระหว่างที่กำลังรอลิฟท์เพื่อที่จะขึ้นไปชั้นด้านบน มันเลยทำให้เรามีเวลานิดหน่อยที่จะคุยกัน



"อย่านึกว่ากูไม่เห็นนะ ที่คอมึงอ่ะ" 


"..."


"เมื่อเช้ามาสายเพราะมัวแต่ฟัดน้องมันอยู่ไง?" 


"ไม่เชิง"


"รอยที่คออ่ะปิดหน่อยดีไหมคนอื่นเขารู้หมดว่ามึงเพิ่งโดนเมียดูดคอมาน่ะ!" ผมถามมันอย่างเหลืออด คือไอนี่มันก็รู้ตัวนะว่ามีรอยอยู่ที่คอ มันยังกล้าเปิดเผยแบบนี้อีก ยางอายไม่เคยจะมี 



"...ก็รู้ไป"



"...ไม่ได้ปิดบัง"





xxxxx





วันแรกของการเข้ามาเรียนในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ถือว่าก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนัก แต่โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงผมมันสั่นตลอด และคนที่โทรเข้ามาคงไม่พ้นยองแจ หรือยูคยอมแน่ๆ เมื่อคืนผมตัดสินใจบอกพวกมันในกลุ่มแชทว่าผมย้ายมหาวิทยาลัย แต่พอโดนถามว่าทำไมถึงย้าย ผมก็ตอบกลับไปเพียงสั้นๆว่า 'เชียส' 


ผมเข้ามาช่วงปีสอง มันเลยทำให้คนอื่นมีกลุ่มกันหมดตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว แต่ผมไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นเสียเท่าไหร่ อยู่แบบนี้ก็ได้ เพราะผมก็ไม่ได้เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยนี้แต่แรกอยู่แล้ว..



"ไง เป็นเชียสที่โดนส่งมาแทนพี่จินยองหรอ?" เสียงใครสักคนที่กำลังชะโงกหน้าเข้ามาใกล้จนผมต้องเขยิบตัวออกเพื่อรักษาระดับไม่ให้ใกล้เข้ามามากกว่านี้


"..."


"เงียบทำไม ตอบดิ!"



ตอนนี้คนในห้องเริ่มให้ความสนใจมุ่งมายังผม เพราะหลายคนอาจจะยังไม่รู้ว่าผมเป็นเชียสที่ถูกส่งมา และคิดว่าพี่จินยองยังเป็นเชียสอยู่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่ ผมโดนส่งมาแทนต่างหาก



"แต่ก็ดีที่ส่งคนใหม่มา ตอนพี่จินยองมา ไม่มีใครกล้าทำอะไรหรอก เพราะพี่เขามีรุ่นพี่เจบีเป็นแบ็ค" 


"..."


"แต่ดูแล้วงานนี้ท่าจะสนุกแล้วสิ เพราะมึงไม่น่าจะมีใคร" 


"..."


"เห้ย พวกเราคนนี้เป็นเชียสที่โดนส่งมาแทนพี่จินยอง เรามีสิทธิ์จะทำอะไรกับมันก็ได้!" 



ผมถอนหายใจออกมาแรงๆกับคำพูดที่ออกมาจากปากคนตรงหน้า ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นแต่ก็โดนใครสักคนกระชากคอเสื้อให้หันกลับไป ซึ่งผมก็ปัดมือนั่นออกอย่างแรง 



"จะไปไหน?" 


"ห้องนํ้า"


"เข้าใจเลือกสถานที่ดีนิ อยากโดนในห้องนํ้า?" 


"ก็แล้วแต่" 



ขณะทีเดินออกมาจากห้องเรียน เพื่อจะไปยังห้องนํ้า แต่ก็ตามคาด มีเสียงคนเดินตามมาข้างหลัง ผมไม่แน่ใจว่ามีกี่คน เพราะถึงยังไงเข้าห้องนํ้าไปก็คงจะรู้อยู่ดีว่ามีทั้งหมดกี่คน..



ปึก! 



ทันทีที่ผมก้าวเข้าห้องนํ้าไป ผมก็โดนหนึ่งในนั้นผลักเข้ากำแพงอย่างแรง จนหลังผมชนกับกำแพงด้านหลังเสียงดังขึ้นมา 



"ทำลอยหน้าลอยตา คิดว่าน่ารักแล้วพวกกูจะปล่อยไปหรอ?" 


"..."


"เงียบทำไม หัดพูดอะไรเสียบ้าง!"  


"จะให้พูดอะไร?" 


"มึงชื่ออะไร?"


"..."


"ตอบ!"


"ถ้าอยากให้ตอบ ก็ถามให้มันดีๆ"



ผลั่วะ!



โดนจนได้สินะ..



ผลั่วะ! 



หลังจากที่โดนหมัดต่อยเข้ามากระทบตรงช่วงโหนกแก้ม ผมไม่ลังเลเลยที่จะสวนหมดกลับไปด้วยความแรงพอๆกัน 





อมก.. หัวใจแม่ ;w; ใครต่อยลูกแม่!! ลูกเขย!! เก็บม้านนนนนนนนนนนนนนนนนน




Twitter: @Cherry_SPNR 

Tag: #dangermb
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 386 ครั้ง

34,889 ความคิดเห็น

  1. #34831 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 03:11
    ต่อยมาต่อยกลับไม่โกงงงงง เก่งมากแบมแบมลุกแม่
    #34831
    0
  2. #34767 MB-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 16:36

    แแก เค้าคบกันแล้วหรอ ฮือออ

    แต่ว่าโดนต่อยแล้ว จะโดนอะไรจากพี่มาร์คอีกเนี่ย

    #34767
    0
  3. #34741 aaumwn (@aaumwn) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 00:25
    พี่มาร์คคคค
    #34741
    0
  4. #34725 NummPhanidaBhyun (@NummPhanidaBhyun) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 00:59
    พี่มาร์คมาช่วยน้องเร็ว อย่าทำร้ายลูกช้านนนน
    #34725
    0
  5. #34715 Hello_JBid (@N_Nam0802) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 09:33
    เนี่ย อย่าไปยอมมันลูก
    #34715
    0
  6. #34712 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 15:57
    มาร์ค มาช่วยน้องด่วนนนนน
    #34712
    0
  7. #34685 Bunny JK (@thiphathai) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:05
    พิมัค! รีบไปแสดงตัวเป็นแบ็คให้ลูกฉันเดี๋ยวนี้...!!
    #34685
    0
  8. #34642 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 10:51
    กร๊าวใจมากแบม ระวังพี่มาร์คโกรธนะ
    #34642
    0
  9. #34505 ichigo (@love-witch) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 01:08
    แบมมมมมม ลืมคำพี่มาร์คเหรอ
    #34505
    0
  10. #34484 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 17:29
    แบมนายแมนมากกก
    #34484
    0
  11. #34473 ✖ bAzzA✖ (@bazza) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 18:54
    อยากจะแหม๋ ใส่มาร์คยาวๆ
    #34473
    0
  12. #34432 N_Nam0802 (@N_Nam0802) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 13:40
    จริงๆก็เขินที่เค้ากัดกัน แล้วก็ต้องมาสงสารแบมอีก งื้อ แบมจะสู้ไหวมั้ยเนี่ย
    #34432
    0
  13. #34419 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 15:05
    กรี๊ดอย่าทำน้องงง
    #34419
    0
  14. #34325 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 22:47
    ไม่ยอมใครเหมือนกันนะแบม จะเจ็บหนักไหมน่ะ
    #34325
    0
  15. #34241 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 18:24
    มาร์คไปช่วยน้องเร็ววววว
    #34241
    0
  16. #33024 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 07:40
    งานนี้รุ้สึกพี่มาร์คมีแต่ได้กับได้จย้า 555555
    #33024
    0
  17. #31893 @fujinoii (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 13:33
    หวานซ้าาาา น้องแบมก็ช่างไม่รู้อะไรเล้ยโดนเค้ากัดคอก็กัดตอบอีก อิพี่มาร์คก็ยิ้มพริ้มเชียว ชอบสี้
    #31893
    0
  18. #31848 BestRomEo (@BestRomEo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 10:05
    แอดมาเขียนต่อเร็ว เรื่องสนุกมากกก
    #31848
    0
  19. #31831 numewy (@myid-irawan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 10:46
    หวานมากคู่นี้ มุ้งมิ้งๆ

    น้องแบมจะใสไปไหน

    ก็บอกให้บอกพี่มาร์ค...โอ้ยแบม โดนต่อยแล้วค่า
    #31831
    0
  20. #31718 sKad (@saowapakk) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 05:10
    แบ๊มมมม ใครต่อยลูกช้านนน
    #31718
    0
  21. #31215 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 07:39
    -พวกนี้ต้องโดนพี่มาร์คจัดการ
    #31215
    0
  22. #30995 Jerry Fern (@jerryfern) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 14:25
    แล้วพี่มาร์คเค้าจะทำยังไง น้องโดนต่อยแล้ว จะจัดการน้องก่อนหรือคนต่อยน้องก่อน 5555
    #30995
    0
  23. #30617 arimasa12345 (@arimasa12345) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 15:59
    ขอบคุณค่ะ
    #30617
    0
  24. #30591 Chen_Thongream (@if2541) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 06:40
    พี่มาร์คคคค แบมโดนต่อยอ่าาาา
    #30591
    0
  25. #30571 กอนประตู (@imesp) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 00:50
    อ่านอีกรอบก็ดีต่อใจ 5555
    คุณพระ!! น้องแบมมมมม
    #30571
    0