ปิดโอน [GOT7] You're my danger #dangermb

ตอนที่ 2 : DANGER ONE [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,363
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 333 ครั้ง
    3 ส.ค. 59






ตี้ดด ตี้ดด


   เสียงนาฬิกาส่งเสียงแผดร้องอยู่ข้างเตียง เลยทำให้ผมต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะปิดเสียง แต่ไม่ว่าจะปิดยังไงก็ปิดไม่ได้สักที แล้วผมก็นึกขึ้นมาได้ว่า ผมใช้ แอพ 'Rocket Alarm' ในการตั้งปลุก แอพนี้จะมีลักษณะพิเศษคือ ถ้าคุณต้องการจะปิดเสียง คุณต้องทำตามที่มันบอกให้ได้ แล้วเสียงนาฬิกาปลุกจะหยุดเอง และภารกิจที่ผมต้องทำเช้านี้เพื่อให้มันเงียบลงก็คือ 'Astronaut's Smile' คือต้องยิ้มใส่กล้องหน้าเป็นเวลา 5 วินาที มันดูหงุดหงิดนะที่ต้องทำอะไรแต่เช้าแบบนี้ แต่ถ้าไม่ใช้แอพนี้ผมคงกดปิดแล้วนอนต่อไปแล้ว สุดท้ายผมก็ต้องยกโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วยิ้มใส่กล้อง 5 วินาทีตามคำสั่ง นับว่ายังดีที่แอพมันไม่ค่อยฉลาด ยิ้มทั้งที่หลับตา มันก็นับเหมือนกัน..





(แนบรูปแอพประกอบ)



ผมใช้เวลาอาบนํ้าแต่งตัว 20 นาที แล้วออกมาปิ้งขนมปังแผ่นยัดใส่ปาก พลางหยิบกุญแจรถมอเตอร์ไซต์มาเเดินควงออกจากห้องไป จริงๆคอนโดผมไม่ได้ไกลอะไรมากหรอก เดินไป 15 นาทีก็ถึง แต่ผมไม่ชอบเดิน เรียกง่ายๆก็คือ 'ขี้เกียจยอมเสียค่านํ้ามันนิดหน่อยก็ยังดีกว่าต้องเดินตากแดด



จึก จึก 



ขณะที่กำลังถอดหมวกกันน็อคอยู่ที่ลานจอดรถมอเตอร์ไซต์ ก็มีแรงสะกิดจากด้านข้าง พอมองไปก็เห็นมีผู้ชายใส่หมวกกันน็อคเต็มใบ เปิดให้เห็นแค่ตาคู่คมเท่านั้น ผมเลยมองกลับไปด้วยแววตาสงสัย



"นายผู้ชายคนนั้นชี้นิ้วมาทางผม พลางรีตาลงเล็กน้อยเป็นเชิงพิจารณา 


"..."


"เด็กใหม่?"


"อืมผมตอบแบบไม่ใส่ใจ แล้วดึงกุญแจรถออก เตรียมจะหมุนตัวเดินเข้าตึก แต่ไอคนนั้นมันกลับจับข้อมือผมไว้แน่นแล้วกระชากให้หันกลับไป 


"นายน่ะ"


"ปล่อยผมกดเสียงลงแล้วใช้สายตามองตรงข้อมือ เป็นเชิงกดดัน แต่มันก็ไม่ยอมปล่อยเสียที จนผมต้องเป็นฝ่ายสะบัดออกอย่างแรง โรคจิตหรือเปล่าวะ?


"ชื่ออะไร?" 


"แบมแบมผมไม่ได้เป็นคนหยิ่งอยู่แล้ว และการที่บอกชื่อกับคนแปลกหน้าก็ไม่ใช่เรื่องแปลกด้วย ถามชื่อ ไม่ได้บอกที่อยู่ ไม่เห็นจะมีอะไรเสียหายสักหน่อย


"อืม เรายูคยอม"


"..."


"มีเพื่อนกินข้าวยัง?" 


"ยัง"


"กูก็ยังยูคยอมตอบหน้าตาย คำตอบแบบนี้คือมันต้องการคำตอบจากผมยังไงคำตอบแบบ 'เห้ย งั้นไปกินด้วยกันดิแบบนี้หรอผมก็แค่มองหน้าไม่ได้ตอบอะไร จนสุดท้ายยูคยอมก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาเอง



"กินข้าวเป็นเพื่อนหน่อยดิ"


"..."


"ไม่มีเพื่อนเหมือนกัน มึงก็คงยังไม่มีเพื่อนสินะ"


"..." ต้องการจะสื่ออะไรกันแน่?


"งั้นเรามาเป็นเพื่อนกัน ดีล ดีล เคปะมึงมีเพื่อน กูก็มีเพื่อน" 


"หะ.." ผมเผลอหลุดหน้างงออกมา สมัยนี้เป็นเพื่อนกัน มันต้องขอกันแบบนี้แล้วหรอ?


"เออไม่ต้องสงสัย ตอนนี้เพื่อนไปกินข้าวเป็นเพื่อนเพื่อนก่อนเพื่อนหิว!" มันว่าจบก็ถอดหมวกกันน็อคออกแล้วเก็บเข้าใต้เบาะ แล้วเอื้อมมือมากอดคอผมเดินไปทางเข้าตึก 


และที่ผมสงสัยคือเราสนิทกันขนาดนั้นแล้วหรือไง?! สนิทกันถึงขั้นกอดคอลากไปมาตามใจชอบแบบนี้เนี่ย!



"ไม่ใช่คนเกาหลีใช่ปะสำเนียงไม่ใช่อ่ะขณะที่ยูคยอมตักข้าวเข้าปาก มันก็ชี้หน้ามาทางผมแล้วถามคำถามที่มันสงสัย


"อืม มาจากไทย"


"อ่อ เออแปลกดี ไม่ค่อยเห็นต่างชาติสอบติดวิศวะ ถ้านิเทศ กับ อักษร ไม่ค่อยแปลกใจหรอก"


"..."


"แล้วนี่ไม่กินข้าวไงวันนี้รับน้องเดี๋ยวได้ตายคาลานหรอก"


"กินขนมปังมาแล้วผมตอบปัดๆแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นฆ่าเวลา ถึงยูคยอมจะดูแปลกๆตอนเข้ามาถามชื่อ แต่ผมสัมผัสได้ว่ามันไม่มีอะไรหรอก คบเป็นเพื่อนได้ แต่แค่อาจจะไม่ค่อยมีสติก็เท่านั้น.. 


กว่าจะกินเสร็จก็เกือบเข้าลานสายแล้ว เฉียดไปวินาทีเดียวเท่านั้น ตอนนี้ทั้งคณะเต็มไปด้วยนักศึกษาจำนวนไม่ตํ่ากว่า 500 คน มีทั้งชายหญิงคละกันไป แต่ผู้ชายน่าจะกินไปแล้วประมาณ 85% ของทั้งหมด



"ป้ายคอที่แจกไปตอนรายงานตัวได้เอามากันไหมครับ?!" เอ๊ะ..ป้ายคอ? 


"..."


"ใครไม่ได้เอามาเดินออกมาข้างหน้าเลยครับผม!" 



"เชี่ยกูลืมเอาป้ายมา"


"กูก็ไม่ได้เอามาผมตอบไปตามความจริง เหมือนจะวางป้ายไว้ที่ไหนสักที่นะ ผมเองก็จำไม่ได้เหมือนกัน 



"ออกมาเลยครับไม่ต้องนั่งก้มหน้า มันไม่ผุดออกมาจากพื้นหรอก!" 



สุดท้ายผมกับยูคยอมก็ต้องเดินออกไปด้านหน้า นับๆดูแล้วมีคนไม่ได้เอาป้ายมาเยอะพอสมควร ใช้สายตากะคร่าวๆไม่ตํ่ากว่า 15 คนได้เลยนะ



"ที่ไม่ได้เอามานี่คืออะไรลืมหรือว่าหายไปแล้ว?!"


"..."


"ถามก็ตอบครับ!"


"ลืม ครับ!!/ค่ะ!! / หาย ครับ!!/ค่ะ!!" บางคนตอบหาย บางคนตอบลืม แต่ผมคือลืมครับ ผมจำได้ว่ายังอยู่ในห้อง ส่วนยูคยอมมันตอบหาย เมื่อกี้มันแอบกระซิบผมบอกว่า มันขี่มอเตอร์ไซต์แล้วป้ายปลิวหลุดออกไป


"แค่ป้ายอันเดียวยังรักษากันไม่ได้ต่อไปจะรักษาอะไรได้?!"


"..."


"เอาหล่ะ..ยังไงวันนี้ก็รับน้องวันแรก พี่จะให้โอกาสน้องๆทุกคน!"


"..."


"พี่จะยังไม่ลงโทษใดๆทั้งสิ้น แต่พี่จะทำโทษแทน!"


"..."


"ไปวิ่งรอบสนาม 5 รอบภายใน 5 นาที!" 


"..."


"ทำเสร็จก็กลับเข้าแถวไป ใครที่ยังไม่ครบก็วิ่งให้มันจนกว่าจะครบ!"


"..."


"ปฎิบัติ!" สิ้นเสียงรุ่นพี่ตะโกน พวกผมก็เริ่มออกตัววิ่งทันที แล้วสนามที่ต้องวิ่งคือสนามฟุตบอลขนาดมาตรฐาน 105x68 ซะด้วยไง! 



จากตอนแรกผมวิ่งนำอยู่คนแรกๆ โดยพวกผู้หญิงจะรั้งท้ายกันซะส่วนใหญ่ ผ่านไปสองรอบแรกผมเริ่มขยับมาอยู่ตรงกลาง ส่วนยูคยอมยังคงนำอยู่เหมือนเดิม ก็มันขายาวนี่หน่าจนเข้าสู่รอบสุดท้ายผมเริ่มรั้งท้าย ส่วนพวกผู้หญิงไม่ต้องพูดถึงยังคงเพิ่งเข้ารอบที่ 4 กัน


จนสุดท้ายผมก็วิ่งครบ 5 รอบจนได้พอถึงเส้นผมนี่ลงไปนั่งกับพื้นแล้วกอบโกยอากาศหายใจเข้าไปให้ได้มากที่สุด หัวใจมันเต้นเร็วเหมือนจะหลุดออกมาอยู่แล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเหนื่อยจนหัวใจเต้นเร็วขนาดนี้เลยนะ..




"กลับเข้าแถวไปได้แล้วนี่คือการทำโทษเล็กๆน้อยๆ ถ้ายังมีคราวหน้าอีกจะไม่ใช่แค่สนามฟุตบอล"


"..."


"แต่มันจะเป็นการวิ่ง 'รอบมหาลัยต่างหาก!" รุ่นพี่ประกาศลั่นไว้ ก่อนที่จะหันไปคุยอะไรกันสักอย่างที่คาดว่าน่าจะเกี่ยวกับการรับน้องที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าอย่างแน่นอน



"โหดชิบเสียงพึมพำเล็กๆหลุดออกมาจากใครหลายคนที่นั่งแถวนั้น แต่ก็คงเป็นได้แค่เสียงพึมพำ ขืนเสียงดังก็ชิบหายนะสิ 



"ก่อนที่เราจะเข้าสู่กิจกรรมรับน้อง เราจะมาพูดกฎของคณะนี้กันคร่าวๆ"


"..."


"มันไม่ใช่กฎระเบียบอะไรหรอก แต่มันคือกฎรักษาชีวิตตัวเองให้ปลอดภัยต่างหาก!" 


"..."


"อย่างที่รู้ๆกัน คณะเรา กับคณะของอีกมหาลัยนึงไม่ค่อยลงรอยกันสักเท่าไหร่"


"..."


"พี่อยากจะขอเตือนน้องๆเวลาออกไปนอกมหาวิทยาลัยแล้ว ขอให้ถอดเสื้อช็อปออก ไม่ว่าจะเป็นเกียร์ หรืออะไรก็ตามที่แสดงตัวตนว่าเรามาจากวิศวะ" 


"..."


"โดยเฉพาะเวลาไปไหนคนเดียว ต้องระวังไว้ให้ดี อย่าไปแถวมหาลัยนั้นคนเดียวทั้งที่ยังใส่เสื้อช็อป"


"..."


"พี่ไม่ได้ขู่ ทุกรุ่นมีคนพิการหมดแล้วครับ ไม่เชื่อสอบถามจากรุ่นพี่คนอื่นได้พอพูดถึงตรงนี้ผมแอบเกิดอาการกลัวเล็กๆขึ้นมา และไม่ใช่ผมคนเดียวหรอกที่เกิดอาการแบบนี้ คนอื่นก็เป็น ใครๆก็รักตัวกลัวตายกันทั้งนั้น..



"เข้าใจกฎกันแล้วนะ หลังจากนี้คือการหาประธานรุ่น"


"..."


"ประธานรุ่นจะมีหน้าที่ดูแลเด็กปีหนึ่งทุกคน คอยเช็คชื่อ คอยรายงานเรื่องในชั้นปีหนึ่งให้รุ่นพี่ฟัง"


"..."


"ดังนั้นพวกพี่เลยจะขออาสาสมัคร"


"..."


"พี่จะไม่บังคับ ใครอยากเป็นและคิดว่ามีความรับผิดชอบมากพอ เสนอตัวออกมาเลย"


"..."


"ที่นั่งเงียบคือไม่มีใครคิดว่าตัวเองมีความรับผิดชอบมากพอเลยหรือยังไง?!"



คือตอนนี้ทั้งลานตกอยู่ในความเงียบ ไม่มีใครเสนอตัวสักคน เงียบจนได้ยินเสียงใบไม้พัดไปมา แม้แต่นักศึกษาที่นั่งอยู่ในลานตอนนี้ยังไม่มีใครกล้ากระดิกตัวแม้แต่น้อย รวมถึงผมเองด้วย



"แค่คนในคณะห้าร้อยกว่าคนเองยังรับผิดชอบไม่ได้จบออกไปถ้าเกิดต้องไปรับผิดชอบคนเป็นพันๆ หมื่นๆคน จะรับผิดชอบกันไหวไหม?!" 



"ไอแบม อะไรติดผมมึงอ่ะ?" ยูคยอมกระซิบเสียงเบา


"หื้อ?"


"เหมือน 'บุ้งเลยพอยูคยอมพูดจบผมก็แอบตกใจไปเล็กน้อย ก่อนที่จะเผลอยกมือขึ้นมาจับหัวตัวเองโดยอัตโนมัติ



"เอ้าน้องคนนั้นลุกขึ้นเลยครับ!"


"..."


"น้องที่ยกมือตรงนั้นแหละออกมาข้างหน้าเลยครับ" 



ผมเริ่มกวาดสายตาไปมองผู้เสียสละคนนั้น แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าใครจะเริ่มขยับตัวลุกขึ้นมาจนมีแรงสะกิดจากยูคยอม ผมเลยทำหน้าไม่เข้าใจใส่ จะสะกิดทำไม?



"ไอแบม มึงนั้นแหละออกไป"


"อะไรกูไม่ได้ยก"


"เมื่อกี้มึงยกไปแล้ว"


"กูไม่ได้ยกผมจะไปยกได้ยังไง เมื่อกี้ผมเพิ่งจะยกมือปัดบุ้งออกไปเอง เอ้ะ.. ยกมืออย่าบอกนะว่ารุ่นพี่เข้าใจผิดคิดว่าตอนผมยกมือปัดบุ้ง คือยกมืออยากเป็นประธาน?! 



"น้องต่างชาติคนนั้นจะออกมาดีๆ หรือจะให้รุ่นพี่ไปรับออกมาครับ?" โอเค ชัดเลย.. สุดท้ายผมก็ต้องเดินออกไปข้างหน้าอย่างไม่มีข้อขัดแย้งใดๆ บุ้งพาซวยจริงๆ มีบุ้งจริงหรือโดนยูคยอมหลอกก็ไม่รู้..



"คิดว่าตัวเองมีความรับผิดชอบพอไหม?"


"..."


"วันนี้ยังลืมเอาป้ายคอมาเลย นี่หรอคือความรับผิดชอบ?"


"..."


"แต่พี่จะถือว่านี่เป็นสุดวิสัย แล้วหลังจากนี้จะมีความรับผิดชอบพอไหมครับ?"


"..."


"เงียบนี่คือพอไม่พอความเงียบไม่ใช่คำตอบ พี่ต้องการคำตอบ ไม่ได้ต้องการความเงียบ"


"พอครับ"


"คิดว่าดูแลเพื่อนๆทั้งหมด 500 คน ได้ไหม?"


"ได้ครับ"


"พวกพี่ไว้ใจน้องได้ใช่ไหมครับ?" รุ่นพี่คนนั้นถามขึ้นด้วยนํ้าเสียงจริงจัง ความจริงผมไม่ได้อยากเป็นเลยสักนิดเดียว แต่มาถึงขั้นนี้ไม่ก็คงถอยกลับไม่ได้แล้ว


"ไว้ใจได้ครับ" 


"หนักแน่นดี.. ยังไงพวกพี่ก็ฝากรุ่นน้องทั้ง 500 กว่าคนในมือน้องด้วย"


"..."


"ดูแลกันให้เหมือนคนในครอบครัว ไม่แบ่งฝ่าย ไม่แบ่งพวก"


"..."


"และต่อไปนี้ประธานรุ่นคือ 'นายกันต์พิมุกต์นักศึกษาแผนกนานาชาติ"



พอพูดจบก็มีเสียงปรบมือจากทุกคน จากตอนแรกที่ไม่ได้รู้สึกอยากจะเป็นเลยสักนิด แต่พอได้มาเป็นแล้วผมก็สัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุด ไม่นานรุ่นพี่ก็หยิบเข็มกลัดเล็กๆสีเงินออกมา



"นี่เป็นเข็มประธานรุ่น จะต้องติดมาทุกวันตรงเน็คไท"


"..."


"ประธานรุ่นไม่ได้เป็นตลอดไปนะครับ หลังจากพ้นช่วงรับน้องไปจะทำการเลือกใหม่"


"..."


"แต่ถ้าผลโหวตออกมา แล้วทุกคนยังอยากให้เป็นต่อ น้องก็จะได้เป็นต่อ เข็มก็จะไม่ถูกเปลี่ยนเจ้าของ"


"..."


"แต่ถ้าคนอื่นเห็นว่าน้องดีไม่พอ เข็มก็ไม่คู่ควรที่จะอยู่กับคนที่คนอื่นไม่ยอมรับ เข้าใจใช่ไหมครับ?"


"..."


"ครับผมตอบรับคำสุดท้าย ก่อนที่จะรุ่นพี่จะหยิบเข็มกลัดขึ้นมาแล้วค่อยๆกลัดลงบนเน็คไทให้ผม และเมื่อสังเกตดีๆเข็มกลัดจะมีรูปเฟื่องเล็กๆอยู่ พร้อมเลขรุ่นติดกำกับเอาไว้ 


"กลับเข้าไปนั่งที่ได้ หลังจากนี้เราจะเข้าสู่ช่วงรับน้องกันแล้ว"


รับน้องวันแรกก็ไม่มีอะไรมาก หลังมหาลัยจะมีทางขึ้นเขาอยู่ แค่ทำการวิ่งขึ้นไปให้สุดทางขึ้นแล้วหยิบธงกลับลงมา โดยระยะทางจะอยู่ที่ 15 กิโลเมตร และไม่ใช่ให้วิ่งธรรมดา คณะมีประมาณ 500 คน จะทำการแบ่งเป็นแถวๆละ 15 คน แบ่งเสร็จก็ให้กอดคอวิ่งขึ้นเขาไปด้วยกันจุดพักจะมีทุกๆ 5 กิโลเมตร ส่วนเรื่องความปลอดภัยไม่ต้องห่วง มีรุ่นพี่ประจำอยู่ทุกจุด และมีรถพยาบาลเพื่อเกิดมีเด็กเป็นลม และก็มีจริงๆเป็นผู้หญิงเสียส่วนใหญ่.. 


ขาขึ้นแค่กอดคอวิ่งขึ้น แต่ขาลงต้องทำการวิ่งลง แต่วิ่งไม่ที่นี้คือการ 'วิ่งแข่งไม่จำเป็นต้องกอดคอ ใครวิ่งลงไปถึงเป็นคนแรกจะเป็นผู้ชนะ และผู้ชนะจะได้เป็นรองประธานไปโดยปริยาย คุณคงคิดสินะว่าคงไม่มีใครยากชนะหรอก นั้นคือคุณผิดทันที ใครๆก็รู้ว่า 'ผู้ชายชอบ 'การแข่งขันจะตาย มันไม่ได้วัดว่าชนะแล้วจะได้เป็นรองประธานหรอก มันวัดกันที่'ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายต่างหากหล่ะ แล้วดูเหมือนคราวนี้ยูคยอมมันจะยอมเสียศักดิ์ศรีไม่ได้เลยแหะ.. วิ่งลงไปเร็วขนาดนั้น ส่วนผมหรอก็วิ่งเหยาะๆกับพวกที่ไม่ได้สนใจเรื่องศักดิ์ศรีบ้าบออะไรนั้นไงหล่ะ



...คนแรกที่ถึงก็คงไม่พ้นยูคยอม ขายาวซะขนาดนั้นไม่ชนะก็บ้าแล้ว



"เป็นไงรับน้องวันแรก เหนื่อยกันไหม?"


"เหนื่อย ครับ/ค่ะ"


"เสียงหายไปไหนหมด?! วิ่งแค่ 15 กิโลทำเป็นเหนื่อยเหมือนวิ่งไป 150 โล!"


"เหนื่อย ครับ!!/ค่ะ!!"


"ดี เสียงดังหนักแน่นกันดี พรุ่งนี้มีรับน้องกันอีกวัน"


"..."


"แต่จะเป็นการรับน้องภายในมหาวิทยาลัย ไม่ได้ออกไปนอกสถานที่แบบวันนี้แล้ว"


"..."


"พรุ่งนี้เจ็ดโมงเจอกัน ส่วนประธานรุ่นให้มาตั้งแต่หกโมงครึ่ง จะมีรุ่นพี่มานั่งคอยแล้วแนะนำเกี่ยวระเบียบการในวันพรุ่งนี้ ส่วนใครขาดพรุ่งนี้ริบรุ่นเข้าใจกันใช่ไหม?!"


"เข้าใจ ครับ!! / ค่ะ!!" 


"พรุ่งนี้ใครยังไม่มีป้ายอีก พี่จะให้ไปวิ่งขึ้นลงเขาที่เราเพิ่งไปวิ่งมาวันนี้เข้าใจไหม?!"


"เข้าใจ ครับ!! / ค่ะ!!"


"ดีมาก แยกได้!" 



สิ้นสุดเสียงประกาศนักศึกษาก็ทยอยกันลุกขึ้นแล้วแยกย้ายกลับบ้าน ส่วนผมที่กำลังจะลุกก็มีเสียงใครสักคนพูดขึ้นมาเหนือหัวซะก่อน



"ลัคกี้นัมเบอร์ของพี่ พรุ่งนี้อย่าสายนะครับ"



...นี่มันรุ่นพี่อันลัคกี้นี่หน่า!



"หกโมงครึ่งเจอกัน ป้ายก็อย่าลืมเอามาอีก"


"..."


"ลืมคราวนี้ทำโทษ 'ห้องพี่นะ" 







ฮันหน่อวววววววว 'ลักกี้นัมเบอร์ของพี่' เราจะปั่นเรือผีไปด้วยกัน ชูป้าย #hunbam ปล.พระเอกออกเมื่อไหร่ ไรท์โดนพระเอกเก็บแน่นอน 5555555555555555 พอพระเอกออกปุ้บ ไรท์หายไปก็ไม่ต้องสงสัยกันเน้าะ TwT 





Twitter: @Cherry_SPNR 


Tag: #dangermb
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 333 ครั้ง

34,889 ความคิดเห็น

  1. #34869 GOT7BTS939597 (@GOT7BTS939597) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 13:35

    ชีวิตจริง แบมแบมสำเนียงเกาหลีชัดมากเลยนะคนเกาหลียังบอกเหมือนเจ้าของภาษาเลย

    #34869
    0
  2. #34836 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 20:06

    สู้นะแบมยุค

    #34836
    0
  3. #34801 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 20:31
    ดูท่าพระเอกจะเป็นประธานรุ่นมหาลัยตรงข้ามซะละมั้ง จะได้เท่าเทียม
    #34801
    0
  4. #34791 mapang_MB9397 (@mapang_MB9397) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 00:43
    ง้อลลลล#ฮุนแบม
    #34791
    0
  5. #34782 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 23:29
    อ๊ายกรี้ดดดดดด
    #34782
    0
  6. #34773 ~*:.ChezZ[y].:* (@petch-smile2sky) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:15

    โอ๊ยยยยขอลงเรือ ฮุนแบมด้วยค้นนนนนนน

    #34773
    0
  7. #34693 ju_juff (@ju_juff) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 10:17
    งื้อออ คือดี เพิ่งเจอเรื่องนี้
    #34693
    0
  8. #34609 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 00:27
    พี่ฮุนนี่พระเอกถูกมะ 5555 ขยันเต๊าะจัง
    #34609
    0
  9. #34580 rapppizzz (@rapppizzz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 14:33
    พรี่ลู่มาเก็บสัมมีโด้ยย
    #34580
    0
  10. #34495 Khowfang Suwadee (@khowfang_sk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:26
    สงสารเซฮุน555555555555555555 
    #34495
    0
  11. #34485 M.m1nt (@mint-ime) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 09:10
    55555 ยูคแกล้งแบมไม
    #34485
    0
  12. #34442 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 18:54
    ประธานรุ่น5555
    #34442
    0
  13. #34388 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 03:57
    ฮุนนี่ล่ะก็555
    #34388
    0
  14. #34338 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 01:46
    ฮุนกลายเป็นรุ่นพี่อันลัคกี้ไปซะงั้น 555 
    น้องแบมนี่นิสัยเด็กผู้ชายแมนๆ เลยนะ
    ยูคยอมก็มาแล้ว รอดูครอื่นๆ อยู่นะ โดยเฉพาะพระเอกเนี่ย
    #34338
    0
  15. #34336 ขวัญ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 12:16
    มาปุปก็เปนประธานเลยนะเพ่
    #34336
    0
  16. #34291 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 08:13
    แหม พี่ฮุนนี่ไม่ปล่อยน้องเลยนะ
    #34291
    0
  17. #34205 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 12:02
    5555555555
    #34205
    0
  18. #34145 thanapa1925 (@thanapa1925) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 04:00
    555+ไรท์หลบมาอยู่กับน้องก่อนก็ได้
    #34145
    0
  19. #30324 numewy (@myid-irawan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 09:20
    สนุกอ่าาาา
    #30324
    0
  20. #29712 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 17:50
    หูยย พี่ฮุนคะ เราก็ลัคกี้นัมเบอร์เหมือนกันนา ไม่สนใจเราบ้างหรอ--เอ้ยไม่ใช่!555
    #29712
    0
  21. #28657 arrowmonkk (@arrowmark) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 20:41
    สนุกดีนะ ได้อารมณ์ช่วงรับน้องเต็มๆ 555 นึกถึงเลย
    #28657
    0
  22. #28629 tawann_614 (@tawann_614) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 14:20
    จริงๆแล้วเค้าก็ยังว่าง ถ้าพี่ฮุนสนใจ... .///.
    #28629
    0
  23. #28626 FrokFran_MB (@tomtomkung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 06:10
    ฮุน อย่ามาเรือพี่รักข้ามค่ายนะ 5555
    #28626
    0
  24. #28448 xcoolzip (@xcoolzip) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 23:54
    รอมาร์คเปิดตัวก่อนนเห๊อออ
    #28448
    0
  25. #28122 BaMark_ (@BaMark_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 18:12
    ช่วงนี้ค่าตัวมาร์คแพง เอาฮุนแบมมาก่อน5555
    #28122
    0