ปิดโอน [GOT7] You're my danger #dangermb

ตอนที่ 17 : DANGER FIFTEEN [140%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 288 ครั้ง
    6 ธ.ค. 59






วันนี้อาจารย์ยกคลาสคาบบ่าย เลยทำให้ประมาณเที่ยงก็เริ่มแยกย้ายกันกลับได้แล้ว ตอนแรกยองแจ กับยูคยอมชวนไปซื้อหนังสือการ์ตูน แต่ผมก็ได้ปฏิเสธไปเนื่องจากวันนี้ท้องฟ้าอึมครึมตั้งแต่เช้า ผมกลัวว่าฝนจะตกตอนขับรถมันจะลำบากเอา ดังนั้นเลยขอตัวกลับก่อน


แต่เมื่อถึงลานจอดรถเตรียมตัวขับกลับ ผมกลับเปลี่ยนใจเดินกลับ ส่วนรถจะจอดทิ้งไว้ที่มหาวิทยาลัย แล้วพรุ่งนี้ผมจะนั่งรถประจำทางมาเรียนแทน ไม่รู้ทำไมผมถึงอยากจะเดินมากกว่า ผมรู้สึกแค่ว่าผมอยากคิดทบทวนอะไรบ้างอย่างดู และคงเป็นเพราะผมเดินโดยไม่ได้คิดว่าจะไปไหน รู้ตัวอีกทีก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านมินิมาร์ทที่เมื่อก่อนผมชอบขับรถมาซื้อรามยอนบ่อยๆ แต่อุตส่าห์มาถึงที่แล้ว ก็แวะเข้าไปซื้อหน่อยก็แล้วกัน..



"เธอก็กินสิ เราไม่กินแล้ว"


"อย่างอแงจะกินแต่พิซซ่าญี่ปุ่นได้ไหม?"


"..."


"หัดกินรามยอนบ้าง ถ้ากูไม่อยู่ต้องหัดกินของมินิมาร์ทบ้างนะรู้หรือเปล่า?" 


"ก็อิ่มแล้ว ไม่ได้อยากกินพิซซ่าสักหน่อย"



เสียงคุยเล็กๆกันตรงริมกระจกที่มีเคาน์เตอร์พร้อมเก้าอี้สูงบริการสำหรับรับประทานอาหารแต่เมื่อผมเพ่งมองไปดีๆแผ่นหลังคู่นั้นช่างคล้ายกับพี่แจบอม และคนข้างๆคล้ายกับพี่จินยอง..



"เอาแต่ใจ เออๆเดี๋ยวก่อนกลับพาไปกินพิซซ่า"


"ไม่เอา อิ่มแล้ว"


"แน่ใจถามครั้งสุดท้ายจะกินไม่กิน?"


"กินก็ได้"



ยิ่งนํ้าเสียงที่ถูกเปล่งออกมาก็ยิ่งทำให้ผมมั่นใจว่าเป็นพี่ทั้งสองคนแน่ๆ อย่าบอกนะว่า


...คบกัน?


...เชียสคบกับพี่เจบี?


แต่ว่าเชียสจะคบกับมหาวิทยาลัยฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ไม่ใช่หรอหรือว่าจะแอบคบกัน? 



"...อย่าเสือกเอาเรื่องนี้ไปบอกไอเซฮุนหล่ะ"


!!!!



ผมสะดุ้งอย่างแรงเมื่อมีเสียงพูดขึ้นมาใกล้ใบหูผม แต่เมื่อหันหลังกลับไปมองก็พบกับเพื่อนพี่เจบี เพื่อนห้อง 1901..



"รู้แล้วก็เหยียบไว้ซะ ไม่งั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือน"


"พี่เจบี คะ คบกับพี่จินยองผมพยายามบังคับไม่ให้เสียงสั่นไปมากกว่านี้ ผมแค่กำลังตกใจกับภาพที่ผมได้เห็นเมื่อครู่ แต่ถ้าผมไม่ได้เห็นรูปที่ตกอยู่ในห้องพี่จินยองคราวก่อน ผมอาจจะช็อคไปแล้วก็ได้ ตั้งแต่วันที่เห็นรูปคู่พี่จินยองกับพี่เจบีวันนั้น ผมก็เริ่มเดาออกแล้วบ้าง


"..."


"แล้วถ้าพี่เซฮุนรู้เรื่องขึ้นมาหล่ะ.."


"ก็ถ้ามึงไม่บอก กูไม่บอก พี่มึงจะรู้ได้ไง?"


"เราไม่บอกอยู่แล้วผมแย้งขึ้นมาทันควัน เขาพูดเหมือนผมจะเอาเรื่องนี้ไปบอกคนอื่นยังไงยังงั้น แต่ผมไม่ทำอยู่แล้ว ยิ่งพี่จินยองทำเพื่อผมขนาดนี้ ผมยิ่งไม่ทำแน่ๆ


"จำคำตัวเองไว้ให้ดีๆแล้วกัน" 



เขาพูดจบก็เดินกระแทกไหล่ผมเข้ามินิมาร์ทไปโดยไม่หันกลับมามองอีก ส่วนผมก็เดินไปยังโซนของแห้ง พวกรามยอน บะหมี่ แต่เมื่อกี้ผมเหมือนจะเห็นว่าเขาเดินไปทางโซนเครื่องดื่มด้านในสุดของมินิมาร์ท



"เห้อออ ได้เข้ามาตากแอร์ค่อยสบายหน่อย เออ ไอจิมมึงแดกไร?"


"ไม่รู้หว่ะ เดี๋ยวกูดูก่อน ไอเจมส์ ไอเซน จะแดกไรก็เลือกๆมาแล้วกัน จะได้จ่ายพร้อมกัน"



ระหว่างที่ผมกำลังเลือกของอยู่ ก็มีกลุ่มนักศึกษาประมาณสี่คนเดินเข้ามา ทุกคนล้วนแต่มีเสื้อช็อปพาดบ่าไว้คนละตัว แต่ดูจากเข็มที่กลัดตรงเสื้อแล้วไม่ค่อยคุ้นเลย และไม่ใช่มหาวิทยาลัยผมแน่นอน



"อ้าว เฮียหวัดดีครับ"



เสียงร้องทักทายดังข้ามผ่านผมไปยังคนข้างหลัง เลยทำให้รู้ทันทีเลยว่ากลุ่มคนที่เข้ามาเมื่อสักครู่เป็นมหาวิทยาลัยไหน และที่สำคัญแต่คนละท่าทางค่อนข้างน่ากลัว ถ้าพวกนั้นรู้ว่าผมมากจากอีกมหาวิทยาลัยนึงเขาไม่เอาผมไว้แน่ๆ!



ขวับ!



"อืม หวัดดีเสียงทุ้มดังขึ้นเหนือหัวผม แต่ก่อนหน้านี้เหมือนมีบางอย่างหลุดออกไปจากเสื้อผม ผมก้มสำรวจก็พบว่าตรงเหนือหน้าอกข้างซ้ายมีร่องรอยด้ายเสื้อหลุดออกมา เหมือนก่อนหน้านี้มีอะไรติด แล้วโดนดึงออกไป เอ้ะ..


...หรือว่าจะเป็นเข็มสถาบัน? 



...คนข้างตัวผมเป็นคนดึงออกมาให้งั้นหรอ..?



"แล้วนี่รุ่นไหนเนี่ยไม่เคยเห็นหน้า ปีหนึ่งออเรา?" หนึ่งในนั้นหันหน้ามาพิจารณาใบหน้าผมอย่างชัดเจน ก่อนจะใช้มือสัมผัสปลายคางผมแล้วจับให้หันอย่างตามใจ ส่วนผมที่กำลังคิดอยู่ว่าจะตอบยังไง เลยไม่ทันได้ปัดหรือหลบจากมือหยาบกร้านที่ค่อยๆลุกลามขึ้นมาแถวใบหน้า



พลั่ก!



"...เสือก"



มือกร้านโดนปัดออกอย่างไม่ใยดีโดยคนตัวสูง ผมก็เพิ่งรู้สึกตัวว่าโดนพวกนั้นจับแก้มก็ตอนโดนปัดออกไปแล้ว ก่อนที่จะโดนลากออกมาจากมินิมาร์ท ของในมือที่ผมหยิบไว้ก็โดนหยิบออกจากมือวางทิ้งไว้ข้างใน แล้วโดนเหวี่ยงเข้าไปในรถยนต์ที่สตาร์ททิ้งไว้ตรงลานจอดข้างหลังร้าน เขาโยนผมไปฝั่งข้างคนขับ ก่อนที่ตัวเองจะอ้อมไปฝั่งคนขับ



"โง่หรือแกล้งติดเข็มออกมาเดินแถวนี้นี่คืออยากตาย?" 


"..."


"โง่แบบนี้ต่อไป สักวันจะไม่รอด"


"นายหยุดด่าเราสักทีได้ไหมก็ลืมจะให้ทำยังไงผมเถียงกลับเสียงเบา เนื่องจากวันนี้ผมไม่มีอารมณ์จะมาทะเลาะกับใครทั้งนั้น


"..."


"แล้วก็เอาเข็มเรามาด้วยพลางแบมือไปตรงหน้าคนฝั่งคนขับ แต่เขาก็ไม่ยอมส่งมาให้สักทีเอาแต่กำมือข้างขวาข้างที่มีเข็มผมอยู่ไว้แน่น เอ้ะ..


หลังจากคิดอะไรบ้างอย่างขึ้นมาได้ ผมก็รีบจับมือหนาขึ้นมาพลางพยายามแงะมือที่กำให้ออกจากกัน นี่เขากำลังกำเข็มผมอยู่งั้นหรอ?! 



"นายบ้าปะเนี่ยกำเข็มทำไม?!" เสียงตะโกนที่ดังออกไปไม่ได้ทำให้คนตรงหน้าสะเทือนเลยแม้แต่น้อย นอกจากจะไม่สนใจแล้วยังขับรถออกจากลานจอดรถไปหน้าตาเฉย


"..."


"นี่ฟังอยู่ไหมเราบอกให้ปล่อยไง!" 


"..."


"นาย!" สิ้นเสียงตะโกนครั้งสุดท้าย รถก็ถูกจอดลงอย่างกระทันหัน แต่เนื่องจากถนนเส้นนี้ค่อนข้างเงียบ เลยทำให้รถไม่ได้เยอะเหมือนถนนเส้นหลัก การจอดรถกระทันแบบนี่เลยไม่ได้เป็นอันตรายใดๆ


เมื่อเห็นท่าเขาอ่อนลงผมก็รีบแงะมือที่เขากำไว้ออกมาทันที แต่เมื่อคลายออกก็พบว่าเข็มอยู่ในมือนั้นจริงๆ และมันก็ทิ่มแทงไปที่มือเพราะแรงกำเมื่อครู่ ตอนนี้จีงมีเลือดไหลออกมาจากแผลเรื่อยๆ ถึงแผลจะไม่ใหญ่มากแต่เลือดกลับไม่ยอมหยุดไหลสักที



"นะ นายไปโรงพยาบาลไหม?" เนื่องจากเห็นเลือดจำนวนมากอยู่ตรงหน้า ผมเลยแอบเสียงสั่นเล็กน้อยด้วยความกลัว


"ไม่แต่เขากลับสวนกลับมาทันควันอย่างไม่คิด ก่อนจะเริ่มออกรถอีกครั้ง แล้วถ้าเกิดเข็มนั้นมีสนิมขึ้นมาหล่ะยังไงก็ต้องไปโรงพยาบาลให้หมอเช็คดูให้แน่ใจก่อน


"แต่ว่าถ้า ขะ.."



"...กูไม่ไป"



เขาพูดช้าๆอย่างถ้อยชัดถ้อยคำ เหมือนจะให้ผมเลิกรบเร้าเขาสักที สภาพตอนนี้คือเขาขับรถด้วยมือซ้ายข้างเดียว ส่วนมือข้างขวาทำเพียงวางไว้บนหน้าตักนิ่งๆปล่อยให้เลือดไหลลงมาช้าๆ 



"งั้นเอามือมานี่ ไม่ไปโรงพยาบาล แต่ห้ามเลือดหน่อยก็ดี" 


"..."


"...เราไม่อยากเห็นนายเลือดหมดตัวก่อนถึงคอนโดนะ" 



ประโยคสุดท้ายที่ผมพูดออกไป เขาเหลือบตามามองผมอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนที่จะส่งมือข้างขวามาให้อย่างไม่เต็มใจนัก ผมหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดผืนใหม่ที่เพิ่งใช้ได้ไม่ถึงสองครั้งออกมาคลี่ให้เป็นสี่เหลี่ยม ก่อนจะพับทบให้เป็นสามเหลี่ยมสองครั้ง แล้วจึงนำมาพันไว้ตรงปากแผลให้แน่นเพื่อไม่ให้เลือดไหลออกมา จากตอนแรกผ้าเช็ดหน้าสีขาว ตอนนี้ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม


และผมก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าถึงคอนโดก็ตอนที่เขาเปิดประตูรถออกไป และผมก็เพิ่งรู้อีกว่าวันนี้ผมกลับคอนโดมาพร้อมกับเขา ในขณะที่ลิฟท์ค่อยๆเคลื่อตัวขึ้นข้างบนอย่างช้าๆ เราสองคนต่างก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมา จนกระทั่งลิฟท์อยู่ลงที่ชั้น 19 


ประตูลิฟท์เปิดออกพร้อมกับมีหนึ่งคนกำลังก้าวขาออกจากลิฟท์ ยังไม่ทันสมองจะได้คิดอะไรแต่ปากกลับพูดออกไปเสียแล้ว..



"ขอบคุณนะ"



"...พี่มาร์ค"



ประตูลิฟท์ถูกปิดลง พร้อมกับประโยคสุดท้ายที่ผมพูดออกไป แต่ก่อนที่ประตูลิฟท์จะปิดสนิทภาพสุดท้ายคือภาพที่เขากำลังหันมาเพียงแค่เสี้ยวหน้าเดียวเท่านั้น..





xxxxx





พี่มาร์คงั้นหรอไม่ได้ยินคนเรียกแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว.. 2 ปี? 5ปี? 10ปีหรือบางทีอาจจะเมื่อ 3 เดือนที่แล้วถ้านับครั้งนี้นี่จะเป็นครั้งที่สองที่ผมโดนเรียกชื่อด้วยคำว่า 'พี่นำหน้า


...แต่ก็ไม่เลว



(ป๊าบอกให้ไปเรียนที่เกาหลี ทำไงดี?)


"อยากมาก็มา ไม่อยากมาก็ไม่ต้องผมตอบปลายสายด้วยนํ้าเสียงปกติ ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาพลางหยิบไฟแช็กมาจุดเล่น ก่อนหน้านี้ผมไปอาบนํ้ามา ยังไม่ทันจะได้เช็ดผมให้แห้ง น้องชายที่อยู่อเมริกาก็โทรมาเสียก่อน


(ก็ป๊าบังคับอ่ะ บอกให้ไปดูแลม๊า ก็บอกไปแล้วว่ามีนายอยู่กลัวอะไร แต่ป๊าก็จะให้ไปลูกเดียวเลย) 


"..."


(คุยกับป๊าให้หน่อยได้ไหมป๊าฟังนายอ่ะ) 


"ทำไมต้องช่วย?" ผมหัวเราะในลำคอเบาๆ ดูจากนํ้าเสียงก็รู้อยู่แล้วว่าไม่อยากมา แถมยังมีแฟนอยู่อเมริกา ถ้ามาคงได้ขาดใจ


(โห้ยยยยย!! นี่น้องไหมละ?) 



ก๊อก ก๊อก ก๊อก..



ขณะที่ผมกำลังคุยโทรศัพท์ เสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้นมาเสียก่อน ใครกัน?



(เสียงใครเคาะประตูอ่ะ พี่แจ็คสันหรอ?) ปลายสายคงได้ยินเสียงเมื่อครู่เลยร้องทักออกมาแต่ผมคิดว่าน่าจะไม่ใช่แจ็คสัน


"..."


(ไปเปิดประตูเลย ถ้าไม่ช่วยจะให้พี่แจ็คสันช่วยแทน)



เท้าก้าวเดินตรงไปยังประตูก่อนที่จะเอื้อมมื้อเปิดประตู แต่ถ้าถามว่าทำไมไม่มองรอดตาแมวออกไปก่อน คำตอบก็ง่ายนิดเดียว


...มันก็เป็นเพราะผมรู้คำตอบอยู่แล้วไง



ผ่าง...



"...พอดีห้องเรามีอุปกรณ์ทำแผล นายจะเอาไหม?"



...เดาผิดที่ไหนกันละ



ผมเปิดประตูให้กว้างออก ก่อนที่จะเปรยตาไปข้างในห้องเป็นเชิงบอกให้เข้าไป ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตัดสายน้องชายทิ้งก็จะส่งข้อความไปทำนอง 'เดี๋ยวคุยให้' แต่ผ่านไปเกือบนาทีคนหน้าประตูก็ไม่ยอมเข้าไป เพียงแค่ยื่นกล่องปฐมพยาบาลมาให้



"เราแค่เอามาให้ เดี๋ยวกลับห้องแล้ว" 


"..."


"ถ้าไม่เอาก็ไม่เป็นไรคงจะคิดว่าผมไม่เอาละมั้ง เพราะผมคงยังยืนมองไม่ขยับไปไหน ไม่ยื่นมือไปรับกล่องปฐมพยาบาลนั้นด้วย แต่ก่อนแผ่นหลังเล็กนั้นจะได้หันกลับไป ผมก็ได้พูดบางอย่างออกมาเสียก่อน และมันคงเป็นประโยคที่ทำให้คนฟังต้องเปลี่ยนใจ



"...จะให้ทำยังไง?"



"...ในเมื่อกูมีแค่มือเดียวแล้วยกมือข้างที่โดนพันด้วยผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาให้ดู เพราะถ้ามือข้างนั้นเจ็บแล้ว ก็เท่ากับตอนนี้มีเพียงข้างเดียวที่ทำหน้าที่ทำแผลได้ แต่มันก็คงจะไม่สะดวกเท่าไหร่



สุดท้ายเด็กนั้นก็ยอมก้าวเข้ามาในห้อง แต่ดูจากสีหน้าดูออกเลยว่าไม่เต็มใจเข้ามา และอีกเหตุผลนึงที่ไม่ยอมเช้าผมคิดว่าคงกลัวว่าผมจะไม่ให้ออกไปแบบคราวที่แล้ว คงเข็ดแล้วสินะ...



"เอามือมาสิมือเล็กนั้นแบมาตรงหน้าเป็นเชิงขอมือ ผมก็ส่งมือไปวางบนมือเล็กนั้นอย่างไม่ได้ใส่ใจ ส่วนมืออีกข้างผมก็หยิบรีโมททีวีขึ้นมากดเปลี่ยนช่องไปเรือยๆ จนกระทั่ง..



"โอ๊ย!"ผมร้องออกมาเสียงดังแล้วรีบชักมือออกมาทันที



"ทำบ้าอะไร?!" ผมตวาดใส่เสียงดัง จนคนตรงหน้าสะดุ้งโหยง แต่เมื่อได้เห็นสายตาก็รู้ว่าคงไม่ได้ตั้งใจจริงๆ เพราะเด็กคนนี้ถึงหน้าจะไม่แสดงอารมณ์ออกมา แต่แค่มองเข้าไปในสายตาก็สามารถรู้ได้แทบทุกอย่างแล้ว


"ขอโทษ เราไม่เคยทำแผลให้คนอื่น"


"..."


"นายทำเองไหมเรากลัวทำเจ็บอีก" 



ประโยคแค่ไม่กี่พยางค์แต่ทำไม..



"...เออ ไม่เจ็บ"



ผ่านไปไปนานมือผมจากตอนแรกมีผ้าเช็ดหน้าพันเอาไว้ ตอนนี้กลับมีเพียงปลาสเตอร์ติดไว้แทนที่ คราบเลือดจากตอนแรกเกรอะกรังไปทั่วฝามือ ตอนนี้แทบไม่มีหลงเหลือไว้แม้แต่นิดเดียว 


ขณะที่ผมกำลังพลิกมือตัวเองไปมา พอมองขึ้นไปก็เห็นอีกคนเดินตรงไปที่ประตูแล้ว อะไรจะรีบขนาดนั้น..?



"กลับแล้วนะ เราไม่ได้เอากล่องยากลับ จะใช้ก็หยิบได้เลย เราให้" 



ประโยคยาวเหยียดถูกส่งออกมาจากปากคนหน้าประตู ก่อนจะหันกลับไปเอื้อมมือเตรียมบิดลูกบิดออก แต่เพี้ยงเสียววิก่อนที่จะได้ออกไป ผมก็ลุกขึ้นไปประชิดตัวเสียก่อน..



"...รีบหรอ?"





xxxxx





ผมสะดุ้งโหยงเมื่อมีเสียงพูดกระซิบอยู่ข้างหู ก่อนจะหันหน้าหลบทันที เพราะเหมือนจะสัมผัสได้ว่าปากเขาเฉียดใบหูผมไปเพียงนิดเดียว



"อะไรของนายเนี่ย?" 


"..."


"คุยกันดีๆก็ได้ ไม่เห็นต้องเข้ามาใกล้ขนาดนี้เลยผมว่าพลางเขยิบตัวออกมาให้ห่างสักระยะแต่ก็ดูเหมือนจะยิ่งเขยิบออก เขาก็ยิ่งเขยิบเข้ามาใกล้ มันใกล้จนได้กลิ่นบุหรี่จางๆปนออกมาพร้อมลมหายใจ



"กูชื่ออะไร?" 



คำถามที่ถามออกมาสร้างความประหลาดใจให้ผมค่อนข้างมาก เขาไม่ให้ผมออกจากห้องเพียงแค่จะถามชื่อตัวเองเนี่ยนะแต่การที่ผมไม่ได้ตอบออกไปมันคงจะทำให้อีกคนหงุดหงิดไม่น้อย เพราะดูแล้วน่าจะเป็นคนเอาแต่ใจพอสมควร 



"เราจำเป็นต้องรู้ชื่อนายไหมแล้วทำไมต้องมาถามชื่อตัวเองจากคนอื่นด้วย?" 



"...แต่กูรู้ชื่อมึงนะ" 



ปลายจมูกเราเฉียดกันเมื่อเขาค่อยๆยื่นหน้ามาใกล้ขึ้นจนผมต้องเบี่ยงหน้าหนีอีกครั้ง เลยทำให้ปลายจมูกฝั่งเข้าตรงแก้มอย่างจัง มันเลยทำให้ผมต้องย่นคอหนี เพราะว่าจะหลบยังไงก็หลบไม่พ้นแล้ว เพราะเขากักตัวผมไว้ตรงกลาง สองมือถูกรวบขึ้นไปอยู่เหนือหัวด้วยมือข้างเดียว



"ปีนี้เป็นเชียสหรอ?"



อึก..



ผมกลืนนํ้าลายลงคออึกใหญ่ เมื่อเขาถามก่อนจะกดจมูกฝังลงมาที่แก้มผมให้มากขึ้น ตอนนี้ไม่ว่าจะดิ้นหรือผลักไสออกยังไงก็ไม่หลุดเสียที นี่เขาจะยุ่งอะไรกับผมนักหนา ผมเคยไปทำอะไรให้เขาหรือยังไงกัน



"มีอะไรดีถึงได้เป็นตรงนี้ หรือว่าตรงนี้หล่ะ?" มือหนาสอดเข้ามาใต้เสื้อผมอย่างจาบจวง เขาใช้นิ้วแตะเบาๆตรงช่วงเอวก่อนที่จะไล่ขึ้นไปข้างบนอย่างเนิบนาบ


"ปล่อยนายไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับเรา!" แต่เหมือนเสียงตะโกนของผมจะไม่มีผลกับคนตรงหน้าเสียเลย 


"กูจะทำอะไรกับเชียสปีนี้ก็ได้" 



"...จะ 'เล่นให้ 'ตายคามือยังได้เลย"



"เราไม่ใช่เชียสเรายังไม่ได้โดนส่งไป ดังนั้นการที่นายมาทำแบบนี้ถือว่าผิดกฏ"


"..."


"แล้วเราก็ไม่ได้อยากเป็นด้วย ดังนั้นเลิกยุ่งกับเราสักทีหลังจากพูดจบผมก็ซบหน้าลงไปซบกับไหล่คนตรงหน้าอย่างหมดแรง ตลอดหลายอาทิตย์มานี้ผมนอนไม่ค่อยหลับ เพียงเพราะคำว่า 'เชียสทั้งที่ผมไม่ได้อยากได้มันเลย แล้วทำไมผมต้องได้ด้วย แล้วอีกอย่างทำไมพี่จินยองต้องถูกส่งไปแทนไม่ว่าพี่เขาจะมีความสุขกับการที่ส่งไป หรือไม่ สุดท้ายแล้วมันก็เป็นความผิดของผม มันควรเป็นผมที่สมควรส่งไปด้วยซํ้า 


...และถ้าผมไม่ได้เป็นเชียสบ้าบออะไรนั่นชีวิตผมคงจะดีกว่านี้



"...แต่มึงเป็นไปแล้ว"



เสียงพูดข้างหูทำให้ผมปิดตายอมรับชะตากรรม รู้แล้วว่าหลังจากนี้ต่อไปชีวิตผมคงไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างปกติเหมือนคนอื่นเขาได้อีกแล้วแน่ๆ เพียงเพราะตำแหน่งนั่นตำแหน่งเดียวทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้





xxxxx





"ที่พี่ให้ไปสืบได้ความว่ายังไงบ้าง?"


"..."


"สรุป 'จินยองได้กลับไปคบกับ 'เจบีหรือเปล่า?" หลังจากแลกเชียสไปได้สามเดือน ผมก็ให้ลูกน้องคนนึงสืบก็พบว่าจินยองย้ายไปอยู่กับไอเจบีแล้ว แต่ผมไม่รู้ว่ามันแอบคบกันอีกหรือเปล่าเพราะข่าวฝ่ายนั้นค่อนข้างเงียบมาก


ผมเลยให้แบมแบม หรือเชียสปีนี้ ที่อยู่คอนโดเดียวกันคอยจับตาดูให้ และวันนี้ก็เลยเรียกเข้ามาสอบถามว่าได้เรื่องอะไรไหม แต่ก็ดูเหมือนว่าจะ..



"พี่จินยองไม่ได้คบกับพี่เจบี" 


"แน่ใจ?" ผมเลิ่กคิ้วถามอีกฝ่าย แต่อีกฝ่ายหน้านิ่งมากจนแทบจะจับพิรุธอะไรออกมาไม่ได้เลย


"ครับ"



ยังไม่อยากจะเค้นความอะไรน้องมันมากนัก ดูท่าแล้วเด็กนี่คงไม่ใช่เด็กขี้โกหก ถือว่าไว้ใจได้ในระดับนึง แต่ถ้าเกิดว่าน้องมันโกหกขึ้นมา แล้วความจริงคือตอนนี้จินยองกลับไปคบกับเจบีผมก็ได้ได้แต่ภาวนาขอให้เก็บความลับของพวกมันไว้ให้ดี..



ก๊อก ก๊อก ก๊อก



"ไอฮุน เชียสที่ไอมาร์คส่งมาแม่งโดนเด็กเรายํ่าเละเลยหว่ะ"


"..."


"กูไปถามชื่อมาละ ได้ยินว่าชื่อ 'ลู่หาน' "



...เพราะว่าบางทีผมก็จำเป็นต้องมีความลับกับพวกมันบ้างเหมือนกัน





xxxxx






หลอกแต๊ะอั๋งน้องนะต้วนนะ เก็บอารมณ์นิดนึงนะคะสุดหล่อ จะมาลงมาเล่นให้ตายคามือไม่ได้นะ คนแต่งไม่ยอมนะบอกเลย นายก็รู้ว่าแบ็กน้องแบมดีนะ มีเราเนี่ยแหละหนึ่งคน นายทำอะไรลูกเรา นายโดนเราแก้บทแน่นวล -___- น้องแบมบอกจะไม่บอกพี่เซฮุน ก็ไม่บอกจริงๆด้วย น่ารักน่าหยิกจริงๆลูกเอ้ย >w< สุดท้าย..เซฮุน นายจะมีความลับอะไรอ่ะ กับพี่ลู่อ่ะเป่า .___.? 





Twitter: @Cherry_SPNR 

Tag: #dangermb

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 288 ครั้ง

34,889 ความคิดเห็น

  1. #34863 + * .°♡ × ° (@amimikuma) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 00:08
    เซฮุนกัยลู่หานนี่มีซัมติงเเน่นวนนน
    #34863
    0
  2. #34815 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 23:28
    โอ้ยยยย จะได้นอนไหมคืนนี้ วางไม่ลงงงงง
    #34815
    0
  3. #34751 MB-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 10:30

    นนั่นแหน่ะะะะะ เซฮุนนนนนน อิ_อิ

    #34751
    0
  4. #34702 melon614 (@frampyy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 00:23
    ฮุนฮานนนนนนนน
    #34702
    0
  5. #34700 Nattharika_Nut (@nattharika_7794) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 10:59
    ฮุนฮานก็มาเด้อออ ดีๆๆๆ คิดถึงนางง
    #34700
    0
  6. #34674 Bunny JK (@thiphathai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:02
    พี่มัคจะทำอะไรน้อง อะแฮ่มม!! ฮุนหานนาจาา
    #34674
    0
  7. #34624 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 01:41
    อ าวๆๆๆๆๆๆ อะไรยังไง ยกเลิกกฎมั้ยล๊า
    #34624
    0
  8. #34605 JJaneBBJK_97 (@JJaneBBJK_97) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 19:19
    บีนยอง ฮุนหานแหกกันให้หมดค่าาา
    #34605
    0
  9. #34556 คนของหมูคยอง (@dayo1201) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:06
    แหกกันให้หมดค่ะลูกกก เอาเข้าไป คบกันเข้สไป5555555
    #34556
    0
  10. #34542 tektiannie (@tektiannie) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 01:03
    แอบรักกันทุกคู่อ่ะ แหกกฏกันหมด55555555
    #34542
    0
  11. #34520 คนสวย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 15:48
    ส่งยิ้มกรุ้มกริมให้พี่มาร์คและฮุน

    มีความห่วงน้องน่ะตัวเองงงแอร๊ยยยยย อีบ้า
    #34520
    0
  12. #34494 nominrealnomin (@nominrealnomin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 00:14
    เอาแล้วเซฮุนนน
    #34494
    0
  13. #34466 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 17:46
    ใกล้ไปมาร์ค ฮุนฮานนน
    #34466
    0
  14. #34454 ✖ bAzzA✖ (@bazza) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 10:17
    มาร์ค แค่ถามต้องหน้าใกล้น้องขนาดนั้นหราา
    #34454
    0
  15. #34403 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 11:54
    สงสารคู่บีเนียร์;-;
    #34403
    0
  16. #34306 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 17:36
    หมั่นไส้ฮุนเหลือเกินเนี่ย ตกหลุมรักลู่หานแล้วโดนพรากดูบ้างดีไหม
    #34306
    0
  17. #34222 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 15:05
    เหอะ ฮุนนนน ดีแล้วส่งลู่มาจัดการฮุนซะ
    #34222
    0
  18. #32969 v_dropbts (@v_dropbts) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 20:03
    มาร์คแบม วีกุก ฮุนฮาน ครบจริงๆ
    #32969
    0
  19. #30996 yongjaeye (@yongjaeye) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 14:28
    คือ ฮุนฮาน ใช่ไหม 555
    #30996
    0
  20. #30650 Jerry Fern (@jerryfern) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 19:47
    ฮุนฮานมาล่ะจ้าาาาา 

    เอ้าพี่มาร์คแกล้งน้อง 
    #30650
    0
  21. #30588 piGPPang (@ffongnammm) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 05:24
    กิ้วๆ แม่งทุกคู่อ่ะ5555555
    #30588
    0
  22. #30369 Tk0954519300 (@Tk0954519300) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 20:54
    กรี้ดด ฮุนหานก้อมาาาา
    #30369
    0
  23. #30352 numewy (@myid-irawan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 07:03
    ฮุนหาน ฮุนหาน ฮุนหาน อุต๊ะๆๆ

    เลิกเหอะ-กฎบ้าๆที่ห้ามมีความรัก
    ข้ามสถาบันเนี่ย ปวดใจแทน T^T
    #30352
    0
  24. #29727 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 19:07
    ฮุนฮานรึเปล่าาา?
    #29727
    0
  25. #29698 0930653088 (@0930653088) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 14:35
    โบกป้ายไฟฮุนฮานค่าาาา
    #29698
    0