ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 55 : ♡ SPECIAL TWO [100%] ✔ ♡

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 256 ครั้ง
    14 เม.ย. 60







"มาร์ค น้องจิมน่ารักเนอะ" 


"..."


"แบมอยากมีน้องบ้าง จะฟัดแก้มทุกวันเลยผมว่าพลางก้มหน้าลงไปฟัดแก้มนิ่มของเด็กอายุได้เพียง 6 เดือน น้องจิมเป็นลูกของเลขามาร์คที่บริษัท และช่วงนี้เป็นช่วงลาคลอด มาร์คกับผมเลยมาเยี่ยมน้องถึงบ้าน 



หมับ..



"ใกล้ไป"


"หวงอะไรไม่เข้าเรื่องเนี่ย น้องมองเลยเห็นมั้ย?" มาร์คก็ยังคงนิสัยเดิม ไม่เคยให้ผมเข้าไปใกล้คนอื่น แม้แต่กับเด็กก็ไม่เว้น.. 


"..." และอีกนิสัยคือชอบใช้สายตากดดันมอง มองแล้วชอบทำหน้าตาดุใส่ แต่อยู่กันมาตั้งหลายปีมันก็ต้องชินเป็นธรรมดา เลยทำให้ตอนนี้ผมไม่ค่อยกลัวแล้ว 


...แต่บางครั้งก็ยังมีแอบกลัวนิดหน่อยน่ะนะ



"แงงงง!!" เสียงน้องจิมร้องดังขึ้น มันทำให้ผมตกใจกับเสียงร้องเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองอีกฝ่ายว่าทำยังไงดี เนื่องจากตอนนี้คุณแม่น้องจิมกำลังทำอาหารอยู่ในครัวชั้นล่าง ส่วนพวกผมอยู่บนชั้นสองของบ้าน


"โอ๋ๆๆ ไม่ร้องนะครับผมพูดก่อนจะใช้มือลูบมือเล็กไปมาเบาๆเป็นเชิงปลอบ เพราะผมก็ไม่รู้จะต้องปลอบยังไงเมื่อเด็กร้องไห้ ก็ผมไม่เคยเลี้ยงเด็กนี่หน่าเลยทำอะไรได้ก็ทำไป และซึ่งตอนนี้น้องก็ยังคงไม่หยุดร้องไห้เสียด้วย 


ผมเลยหันไปหาอีกคนที่นั่งอยู่บนโซฟานิ่งๆเป็นเชิงขอความช่วยเหลือ แต่อีกคนกลับมองมาด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนจะหันไปสนใจโทรศัพท์ในมือถือต่อ นั้นเลยทำให้ผมต้องหันกลับมาช่วยด้วยนํ้าแรงของตัวเอง มือสั่นทั้งสองข้างๆค่อยๆสอดไปใต้ร่างเล็กอย่างไม่เคย ก่อนจะประคองมือทั้งสองขึ้นมาให้เบาที่สุด แล้วอุ้มน้องจิมมาอุ้มพาดอก ก่อนจะใช้มือตบก้นเล็กไปมา



"โอ๋เอ๋ๆ พี่แบมอุ้มแล้วน้า ไม่ร้องสิ" 


"แงงงงงง!!!" 


"หิวหรอครับหรือว่าไงไหนบอกพี่แบมสิ หื้ม?" ผมว่าก่อนจะขยับหน้าไปจุ๊บเหม่งเด็กน้อยเบาๆ 


"มะ มะ" 


"หื้ม?" 


"มะ มา มะ มา" 


"หมา?" 


"ฮึเสียงขำเบาๆดังขึ้นจากคนที่นั่งบนโซฟา มันเลยทำให้ผมหันไปตวัดสายตามองไปหนึ่งทีช่วยก็ไม่ช่วย ยังจะมาหัวเราะอีก 


"มา มา มะมา" 


"อยากเลี้ยงหมาหรอตอนนี้ยังไม่ได้นะ หนูยังเด็กเกินไป" 



"ไม่ใช่หรอกค่ะน้องแบมเสียงใสปนขำดังมากจากทางแระตู เมื่อผมหันไปก็พบว่าเป็นเลขาของมาร์ค หรือคุณแม่น้องจิม 


"แต่เมื่อกี้น้องจิมพูดว่า มะ มา นะครับ พอมารวมกันน่าจะเป็นหมานี่หน่า" 


"น้องแบมตลกนะเนี่ย ฮะๆ ไม่ใช่หรอกค่ะ น้องจิมจะพูดว่า 'มะม๊าต่างหาก" 


"ครับ?" ผมเอียงคออย่างไม่เข้าใจ ทำไมน้องจิมถึงเรียกผมมะม๊า? 


"แปลกนะคะเนี่ย ปกติน้องจิมจะเรียก 'มะม๊ากับ 'ผู้หญิงสวยๆเท่านั้น เห็นผู้หญิงสวยไม่ได้เรียก 'มะม๊าหมด" 


"เห้แต่ผมเป็นผู้ชายนะครับ!" 


"อันนี้พี่ก็ไม่รู้ น้องแบมลองไปถาม 'คุณมาร์คดูสิคะ เขาน่าจะให้คำตอบได้ดีกว่าพี่" 



สิ้นคำพูดนี่ผมเลยหันขวับไปมองมาร์ค และก็พบว่ามาร์คมองมาอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว นิ้วชี้เรียวสวยชี้มาทางผม ก่อนจะผลิกมือลง แล้วกระดิกนิ้วให้ผมเดินเข้าไปหา ผมทำหน้างงสักพักก่อนจะเดินไปหาอย่างไม่คิดอะไร โดยไม่ลืมที่จะอุ้มน้องจิมไปด้วย ในขณะที่นั่งมาร์คก็เอื้อมมือมากอดเอวผมตามความเคยชินทุกครั้งที่เรานั่งข้างกัน



"มะ มะ มา มะมาเสียงเจื้อยแจ้วของน้องจิมดังขึ้น นํ้าเสียงอ้อแอ้พูดคำว่า 'มะม๊าอย่างไม่ชัดขึ้นมาตลอด จนผมต้องเผลอก้มลงไปฟัดแก้มนิ่มอยู่บ่อยครั้ง 


"ไม่เอามะม๊าสิ พี่แบมเป็นผู้ชายนะ" 


"มา มะ มา" 


"ไหนลองเรียก แบมแบม สิ" 


"มา มะ" 


"แบมแบม"


"แอ แอน้องจิมหัดพูดชื่อผม แต่เนื่องจากน้องยังเล็ก เลยทำให้คงยังเรียกไม่ได้ถูกนัก


"เก่งมากครับ ไหนลองอีกทีสิ แบมแบม" 


"แอ แอม" 


"แบมแบม" 


"แอม แอม" 


"ฮะๆ เก่งมากครับ ไหนลองเรียกมาร์คหน่อยสิ คำนี้เรียกง่ายนะ มาร์ค มาร์คผมลองให้น้องจิมเรียกชื่อมาร์คที่นั่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะอุ้มน้องจิมขยับเข้าไปใกล้กับมาร์คมากขึ้น


"แอ้!" 


"เรียก มาร์ค ให้พี่แบมชื่นใจหน่อย มาร์ค มาร์คผมใช้เสียงสองคุยกับน้องจิม เลยทำให้มาร์คยื่นมือมาบีบที่จมูกผมเบาๆ 


"ปะ ปะ" 


"ไม่ ปะ ปะ สิ มาร์คต่างหาก" 


"ปะ ปะ ปา"


"หื้ม?" 


"ปะ ปา" 


"น้องจิมอยากกินปลาหรอครับ?" ปะ ปาน่าจะปลา ถ้าผมเดาไม่ผิด เพราะมันใกล้เคียงสุดแล้ว 


"มะ มา" 


"ไม่เอามะม๊า เรียกพี่แบมสิน้องจิม" 


"ปะ ปาดวงตาใสแจ๋วมองไปยังมาร์ค ก่อนจะหัวเราะคิกคักออกมาตามประสาเด็กน้อย มันเลยทำให้ผมงงกว่าเดิม ทำไมน้องจิมพูดปลา แล้วต้องมองหน้ามาร์ค ผมว่าหน้ามาร์คก็ไม่ได้เหมือนปลาสักหน่อย 


"มะ มา ปะ ปา" 


"เอ๋??" 


"มา ปา มามา ปาปา" 


"มาร์ค น้องจิมพูดอะไรอ่ะ แบมไม่รู้เรื่องแต่คำตอบที่ได้กลับมาคือการส่ายหัวกลับมา



หลังจากเล่นกับน้องจิมจนเวลาล่วงเลยไปยังช่วงหัวคํ่า ผมจึงขอตัวกลับก่อน เพราะพรุ่งนี้มาร์คมีประชุมเช้า ส่วนผมก็มีงานที่ต้องรีบกลับไปเคลียร์ด้วย แต่ในขณะที่ผมกำลังจะเดินขึ้นรถที่มาร์คได้เข้าไปสตาร์ทไว้แล้ว เลขามาร์คกลับเรียกผมไว้เสียก่อน 



"น้องแบมคะ"


"ครับ?" 


"ที่น้องจิมเรียกน้องแบมว่า มะม๊า น้องแบมไม่โกรธใช่มั้ยคะ?" 


"อ่อ เรื่องนั้น ผมไม่โกรธหรอกครับ น่ารักดีน้องยังเด็กอยู่ ผมไม่โกรธเด็กหรอกนะ 


"น้องแบมไม่โกรธพี่ก็โล่งใจ แต่คุณมาร์คจะโกรธน้องจิมมั้ยละคะเนี่ย?" 


"หื้มมาร์คจะโกรธทำไมหรอ?" 


"ก็ที่น้องจิมไปเรียกคุณมาร์คว่า 'ปะป๊า ไงคะ"


"ครับน้องจิมเรียกมาร์คว่าปะป๊า?"


"ก็ตอนที่น้องจิมพูดว่า มะ มา กับ ปะ ปา เมื่อช่วงเย็น"


"..."


"มะ มา คือ มะม๊า ส่วน ปะ ปา คือ ปะป๊า" 


"..."


"คุณมาร์คจะไม่โกรธพี่ใช่มั้ยคะเนี่ย?" 


"ฮะๆ ไม่หรอกครับ มาร์คเขามีเหตุผล ไม่โกรธหรอกครับ สบายใจได้ผมขำออกมาเล็กน้อยนี่น้องจิมเรียกมาร์คว่าปะป๊าหรอเนี่ย? 


...น่ารักจังแหะ 



"ได้ยินแบบนี้ พี่ก็ไม่สบายใจ ขอบคุณน้องแบมมากเลยนะคะ ที่มาเล่นกับน้องจิมวันนี้"


"ไม่เป็นไรครับ ไว้วันหลังผมแวะเข้ามาใหม่" 


"ค่ะ ไว้เจอกันนะคะ" 



ผมเพียงแค่ก้มหัวให้พี่เขา ก่อนจะเดินไปเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับออก แล้วสอดตัวเข้าไปนั่งแล้วปิดประตูทันที หลังจากผมคาดเข็มขัดนิรภัยเสร็จเรียบร้อย มาร์คก็ออกรถไปทันที.. 



"มาร์คคค พาแบมไปเล่นกับน้องจิมอีกนะๆๆ" 


"..."


"น้องน่ารักมากอ่ะ แก้มเป็นพวงเลย น่าฟัดที่สุด!" 



ยืดดด..



"ตัวเองก็มี"


"อ่า ก็มันไม่เหมือนกันสักหน่อย นี่แบมโตแล้วไง แก้มมันก็ไม่นิ่มแล้วหลังจากจบคำพูดนั้นผมก็ลูบแก้มตัวเองปอยๆ เพราะโดนมาร์คยืดแก้มซะย้วย ก่อนจะเอนตัวไปซบไหล่ของอีกคนที่กำลังขับรถอยู่ พลางแบมือตัวเองไปข้างหน้าเหมือนประจำทุกครั้ง ที่มาร์คขับรถ แล้วผมจะขอมือเขามากุม..


"ขอมือหน่อย"



แปะ..



"เก่งมากหลังจากที่มาร์คยืนมือมาวางไว้บนมือผม ผมก็แกล้งแซวขึ้น แต่มาร์คคงจะเข้าใจความหมายที่ผมจะสื่นถึงละมั้ง ถึงได้ถามเสียงเข้มขนาดนี้


"จะสื่อว่า?"


"เปล่านิ ก็บอกว่าเก่งมากไง ความหมายมันก็ตรงตัวสะขนาดนี้"



เสียงถอนลมหายใจดังขึ้นมา ก่อนจะหันไปสนใจทางข้างหน้า เพราะคงจะรู้สินะว่าคุยกับผมไม่มีอะไรอยู่แล้ว ตั้งแต่ตอนนั้น จนถึงตอนนี้ ผมคบกับมาร์คมาเกือบ 8 ปีแล้ว ตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงช่วงวัยทำงาน.. 


มาร์คทำงานในบริษัทของที่บ้าน ส่วนผมตอนแรกมาร์คจะให้มาทำด้วยกัน แต่ผมเป็นตายยังไงก็ไม่ยอม เพราะผมอยากจะทำงานด้วยตัวเอง ใช้ความรู้ที่เรียนมาทั้งหมดเพื่องานจริงๆ ผมรู้ถ้าไปทำกับมาร์ค เขาคงไม่ให้ผมทำอะไรเป็นแน่ สุดท้ายเขาก็ยอมปล่อยให้ผมไปทำงานบริษัทอื่น แต่มาร์คก็ยังคงไม่วางใจ เลยส่งให้ผมไปทำงานที่บริษัทแจ็คสัน ทำงานที่นี้ผมยื่นจดหมายลาออกไปทุกวัน ไอแจ็คสันแม่งก็ไม่เคยจะตอบรับนอกจากมันจะไม่ดีดผมออกไปมันยังจะใช้งานผมหนักกว่าชาวบ้าน แจ็คสันเคยให้ผมทำโอทีถึงเที่ยงคืน เรียกทำงานตีห้าพักกลางวันเรียกประชุม ซึ่งมีแค่ผมกับมันในห้องประชุม เคยฟ้อง เอ้ย บอกมาร์คไปหลายรอบแล้ว รายนั้นก็ทำหน้านิ่ง แล้วบอก..



"...ก็มาทำบริษัทมาร์คสิ" 



...สุดท้ายผมก็อยู่บริษัทแจ็คสันมาได้สองปีแล้ว และก็ยื่นจดหมายลาออกได้สองปีแล้ว จนถึงตอนนี้มันก็ยังไม่อนุมัติ! 



ไม่นานนักรถก็เลี้ยวเข้ามาจอดในบ้าน บ้านหลังนี้ผมเพิ่งย้ายเข้ามาได้ประมาณครึ่งปีหลังจากย้ายออกมาจากคอนโด สาเหตุก็มาจากมาร์คทั้งนั้น บอกคอนโดอึดอัด อยากออกมาอยู่บ้านมากกว่า ไอผมเป็นผู้อาศัยนิ เจ้าของบ้านไปไหน ผู้อาศัยอย่างผมก็ต้องติดตามไปด้วย 


พอเข้าบ้านผมก็ขอแยกตัวไปห้องทำงานก่อนอย่างแรก เพราะผมมีงานที่ยังเคลียร์ไม่เสร็จเลยต้องแบกกลับมาทำที่บ้าน ส่วนมาร์คพรุ่งนี้มีประชุมเช้าเหมือนกัน ตอนนี้คงกำลังเตรียมเอกสารอยู่เหมือนกันละมั้ง.. 


ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง ขณะที่ผมกำลังอ่านเอกสารภาษาอังกฤษอยู่ กลับมีมือสัมผัสบริเวณศีรษะผมเบาๆ ก่อนจะออกแรงลูบไปมา ผมเงยหน้ามองขึ้นไปก็พบว่าเป็นมาร์ค และคงเป็นจังหวะที่มาร์คมองลงมาพอดี



"ฮื่ออ มาร์ค" 


"..."


"แจ็คสันมันเอาเอกสารภาษาอังกฤษมาให้แบมอ่านอ่ะ ทั้งที่มันเป็นของอีกแผนกนึง แต่มันกลับโยนมาให้แบมทำถึงภาษาอังกฤษผมจะอยู่ในระดับค่อนข้างดี แต่การที่มันโยนเอกสารที่มีแต่ภาษาอังกฤษล้วน และมีแต่คำศัพท์เฉพาะมาให้ มันก็ทำให้ผมแอบเป๋ไปนิดนึง


"..."


"แบมตาลาย ไม่ไหวแล้วผมพูดด้วยนํ้าเสียงอ่อนแรง ก่อนจะซบหน้าลงไปบริเวณหน้าท้องอีกฝ่ายที่ยืนอยู่ 


"ไปอาบนํ้า" 


"แต่แบมยังเคลียร์ งะ.." 


"เดี๋ยวช่วยสรุป" 


"แต่พรุ่งนี้มาร์คมีประชุมเช้านิ ไปนอนก่อนเถอะ"


"..."


"งานแบม เดี๋ยวแบมทำเองดีกว่า แจ็คสันรู้มันด่าแบมอีกนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มาร์คจะช่วยผมทำงาน ก่อนหน้านี้มาร์คก็เคยช่วยผมทำงาน เนื่องจากผมแบกงานมาทำที่บ้าน ทำจนเกือบจะเช้าแล้ว มันก็ยังไม่เสร็จสักที มาร์คที่ยังไม่นอนเลยมาช่วยทำ ยังไงทำสองคนมันก็เร็วกว่าทำคนเดียวอยู่แล้ว ดังนั้นงานก็เสร็จลุล่วงภายในเวลาหนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น 


พอก่อนจะส่งเอกสาร แจ็คสันขอดูเอกสารก่อน ผมก็เลยยื่นไปให้ คำแรกที่มันพูดคือ..



"ไม่ใช่งานมึง" 



ผมก็ไม่ตอบอะไรกลับไป เพราะผมก็ไม่ได้ทำเองทั้งหมดอยู่แล้ว แจ็คสันมันก็รัวชุดใหญ่ บอกงานตัวเอง ตัวเองก็ต้องทำเองสิ ถ้าให้คนอื่นทำ มันก็เป็นงานคนอื่น แล้วก็พูดทำนองว่าจะไม่ให้เงินเดือนผม แล้วจะให้เงินเดือนมาร์คแทน หลังจากนั้นผมก็เลยเข็ด เพราะที่แจ็คสันพูดมันก็ถูก งานผม ผมต้องเป็นคนทำเอง



"แค่จะช่วยสรุป" 


"..."


"ไม่ใช่ช่วยทำ" 


"..."


"ถ้าแจ็คสันโวยวาย ก็ให้โทรหามาร์ค"



ตอนนี้ผมเลยได้เข้ามาอาบนํ้าตามคำบอกของอีกฝ่าย ใช้เวลาไม่นานก็รีบออกมาจากห้องนํ้าทันที เพราะไม่อยากให้มาร์คช่วยทำให้ ผมอยากให้เขาไปนอนพักผ่อนมากกว่า ช่วงนี้มาร์คที่บริษัทงานก็เยอะพอแล้ว กลับบ้านมาควรจะพักผ่อนเสียมากกว่า 


เดินกลับมาถึงโต๊ะ ปรากฏว่าจากแผ่นกระดาษขาวสะอาด ตอนนี้กลับมีสีจากไฮไลท์ถูกเติมแต่ง มีบางคำที่มาร์ควงกลมไว้ แล้วเขียนความหมายภาษาเกาหลีไว้ที่ริมกระดาษ เมื่อผมหยิบขึ้นมาดูความหมายที่ผมไม่รู้ทุกคำมาร์คจะวงกลมไว้เรียบร้อยแล้ว 


น่าแปลกที่เขารู้ทุกคนที่ผมไม่รู้ แต่ความจริงมันก็ไม่น่าแปลก เพราะเขาก็เป็นคนสอนภาษาอังกฤษผมนี่หน่า ถึงตอนแรกผมจะมีพื้นฐานพอสมควร สามารถสื่อสารกับชาวต่างชาติได้ แต่มันก็ยังไม่พอ ดังนั้นเมื่อสามปีก่อนเขาเลยส่งผมไปเรียนภาษาหนึ่งปี ที่อเมริกา แต่ก็ไม่ได้ไปคนเดียวหรอกนะ มาร์คก็ไปด้วยนั้นแหละ ก็มาร์คเป็นคนอเมริกานี่หน่า ตอนนี้เวลาผมพูดภาษาอังกฤษจะเป็นสำเนียงอเมริกา เพราะตลอดระยะเวลาหนึ่งปี ผมอยู่ที่บ้านมาร์ค เวลาจะสื่อสารกันก็ต้องใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก และที่สำคัญตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่นั้น ผมกับมาร์คใช่ภาษาอังกฤษสื่อสารกันตลอด ถ้าผมเผลอหลุดเกาหลีออกมา เขาจะดีดหัวผมหนึ่งทีเป็นการลงโทษ จริงๆดีดทีเดียวก็ไม่เจ็บหรอก แต่ผมดันเผลอพูดเกาหลีออกมาบ่อยไง โดนบ่อยๆมันเลยเริ่มเจ็บ แต่เจ็บแล้วมาร์คก็ไม่หยุดนะ ผมเผลอพูดก็โดดดีดเรื่อยๆ จนผมต้องเริ่มมีสติมากขึ้น พยายามไม่พูดเกาหลี จนสุดท้ายความพยายามก็สำเร็จ! 



"มาร์ค อยู่ไหนอ่ะ?" ตั้งแต่ออกมาจากห้องนํ้า ผมก็ยังไม่เห็นมาร์คเลย ผมเดินหาอีกคนทั่วชั้นสองก็ไม่เจอ แต่ไฟบันไดเปิดอยู่ สงสัยลงไปชงกาแฟละมั้ง นั้นเลยทำให้ผมเดินตามลงไปและก็พบว่ามาร์คกำลังยืนหันหลังชงกาแฟอยู่จริงๆด้วย


...ไปแกล้งให้ตกใจเล่นดีกว่า! 



ผมค่อยๆก้าวเดินเข้าไปใกล้ช้าๆ และผมมั่นใจมากว่ามาร์คจะไม่ได้ยินแน่ๆ เพราะผมเดินเบามาก แต่มันกลับผิดคาด.. 



"จะทำอะไร?" 


"หง่ะ รู้ได้ไงเนี่ย?" ไม่สนุกเลยอ่ะ มาร์คชอบจับได้ตลอด 


"..."


"แล้วนี่กินกาแฟทำไมดึกแล้วนะ" 


"..." 


"ไว้กินพรุ่งนี้เข้าทีเดียวสิ เดี๋ยวแบมชงให้" 


"มาร์คชงแล้ว" 


"อ่า ก็เทลงอ่างก็ได้นิ พรุ่งนี้ค่อยมาล้างแก้ว" 


"..." ดวงตาคู่คมตวัดมามองผมด้วยสายตานิ่งๆ ผมคงจะพูดผิดที่ให้เทสินะ แต่ก็แอบเสียดายแหละ กาแฟจะเททิ้งทั้งแก้วมันก็ยังไงๆอยู่ 


แต่ใจลึกๆมันก็ไม่อยากให้มาร์คกินอ่ะ มันดึกแล้ว ถ้ากินตอนนี้จะได้นอนกี่โมงมือไวกว่าความคิด ผมฉวยหยิบแก้วกาแฟอุ่นๆนั้นยกขึ้นมาดื่มอึกเดียวหมดแก้ว นั้นเลยทำให้ผมทำหน้าเหยเกออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ เนื่องจากผมไม่กินกาแฟ แต่พอได้มากินในปริมาณเต็มแก้วก็แอบขมไม่เบา 



"ทำอะไร?" มือหนาเอื้อมมือเช็ดคราบกาแฟที่ติดอยู่ที่มุมปากผมให้อย่างเบามือ 


"ก็มาร์คไม่อยากทิ้ง แบมก็กินให้ไง"


"..."


"ที่นี้ไปนอนกันเถอะนะ แบม งะ ง่วงถ้าก่อนหน้านี้ผมสามารถพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่าง่วงแต่พอได้กินกาแฟเข้าไปคงจะต้องเปลี่ยนคำพูด


แต่เมื่อถึงห้องนอนผมก็ยังคงไม่ได้นอน เนื่องจากมาร์คไม่ชอบที่ผมทำแบบนั้น เลยโดนดุนิดหน่อย อ่า แต่มันก็ไม่นิดหน่อยหรอก ก็โดนหนักอยู่



"กินกาแฟทำไม?"


"ก็แบมไม่อยากให้มาร์คกินอ่ะ มันดึกแล้ว" 


"แต่ตัวเองกลับทำ?"


"แบมอยากให้มาร์คนอนไง มาร์คนอนดึกมาหลายวันแล้วนะ" 


"..."


"ไม่เอาหน่า เรื่องแค่นี้เองผมพยายามใช้นํ้าเสียงที่อ่อนลง แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล 


"มาร์คไม่ได้จะดุ แต่รู้ใช่มั้ยว่าทำไม่ถูก" 


"รู้ครับนิสัยเวลาโดนมาร์คดุ จะชอบพูดเพราะออกมา เป็นตั้งแต่ปีหนึ่ง จนตอนนี้ทำงานก็ยังคงเป็นอยู่ 


"ที่พูดเพราะเป็นห่วง รู้ใช่มั้ย?" 


"ครับ" 


"คืนนี้ถ้านอนไม่หลับ มาร์คไม่เกาหลังให้นะ"


"..."


"เพราะถือว่าแบมทำตัวเอง" 



...หง่ะ!! 



อาการกระสับกระส่ายเกิดขึ้น เมื่อไฟทั้งห้องดับลง มีเพียงผมที่ยังคงลืมตาท่ามกลางความมืดสาเหตุก็คือ ผมนอนไม่หลับและที่สำคัญมาร์คไม่เกาหลังให้ด้วยชีวิตมีอะไรแย่ไปกว่าการที่มีงานเช้า แล้วนอนไม่หลับมั้ยเนี่ย?! 



"มาร์ค" 


"..."


"มาร์ค" 


"..."


"หลับแล้วหรอ?" 


"ยังเสียงทุ้มดังขึ้นเหนือหัว ก่อนจะเอื้อมแขนมาดึงผมให้เข้าไปใกล้ตัวเอง แล้วสอดแขนมาใต้ศีรษะผมให้นอนทับแขน ก่อนจะกดหน้าผมให้ซุกบริเวณอก ส่วนมืออีกข้างก็เอื้อมแขนมาพาดเอวผมไว้เบาๆเหมือนกับปกติทุกวัน 


"แบมนอนไม่หลับอ่ะ" 


"..."


"เกาหลังให้หน่อยได้มั้ย?" 


"ไม่นํ้าเสียงปฏิเสธอย่างเด็ดขาดดังขึ้น ดูท่าคืนนี้ผมคงไม่ต้องนอน 


"..."


"..."


"มาร์ค" 


"..."


"รู้เปล่าว่าน้องจิมเรียกมาร์คว่าปะป๊าด้วยอ่ะแต่เมื่อย้อนกลับไปเมื่อตอนเย็น ผมก็หลุดยิ้มออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ น้องจิมน่ารักมากจริงๆนะ 


"..."


"เลขามาร์คบอกแบม ว่าที่น้องจิมพูดว่า ปะ ปา ไม่ได้แปลว่าปลานะ แปลว่า ปะป๊า ต่างหาก" 


"..."


"จริงๆตอนที่น้องจิมเรียกแบมว่า มะม๊า แบมแอบตกใจเหมือนกันนะ เพราะถ้าเกิดเรียกว่า ปะป๊า ยังพอเข้าใจ" 


"..."


"แต่นี่เรียก มะม๊า แบมก็ไม่เข้าใจอ่ะ ว่าทำไม?"


"..."


"แต่น้องจิมจะเรียก มะม๊า กับคนที่สวยๆนี่หน่า"


"..."


"มาร์ค.. แบมสวยจริงอ่ะ?" ไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝ่าย สงสัยน่าจะหลับไปแล้วแน่ๆ 


"..."


"ฮะๆ จะสวยได้ยังไง แบมหล่อขนาดนี้ หาววดูเหมือนกาแฟจะออกฤทธิ์กับผมได้แค่แปปเดียว เพราะตอนนี้ตาผมก็เริ่มกลับมาปรืออีกครั้ง ผ่านไปราวห้านาทีผมอยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น ผมสัมผัสได้ว่ามาร์คสอดมือมาที่หลังผม ก่อนจะออกแรงเกาไปมาเบาๆ ตอนแรกจะส่งเสียงถามเชิง ไหนบอกจะไม่เกาไงแต่สภาพตอนนี้ผมล้ามาก จนไม่มีแรงจะตอบ และยิ่งเมื่อมาร์คเกาหลังไปเรื่อยๆมันเลยทำให้ผมเข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างรวดเร็ว 



"...สวย" 





สวย.. แหมมมมม พี่ต้วนคะ แหม 5555555555 // จบแล้วนะคะ สำหรับ SP TWO ขอบคุณทุกคนที่ยังรอคอยเรื่องนี้ ขอบคุณทุกคอมเม้น และสกรีมแท็กในทวิตเตอร์มากนะคะ ตอนนี้ได้เวลาโบกมือลาแล้วน้า ทุกคนอาจจะไม่ได้เห็นแจ้งเตือนจากฟิคนี้อีกนานพอสมควร ปล.หวังว่าทุกคนจะชอบ SP นี้นะคะ ^^ 





Twitter: Cherry_SPNR

Tag: #มาร์คใบ้มบ





#KISCHE

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 256 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59173 lek0868909108 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 17:29
    จ้าสวยยจ้า
    #59,173
    0
  2. #59099 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 06:28

    แหมมมมกว่าจะพูดดด

    #59,099
    0
  3. #59082 Jiab2908 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 22:10

    สนุกมากเลยค่ะ ไรท์แต่งดี แต่งเก่ง เนื่องเรื่องดี ฟิน ชอบมาร์คลุคนี้ ถึงจะเงียบแต่การกระทำบ่งบอกว่ารักน้องมาก อยากได้มาร์คแบบนี้ อิจฉาแบมที่มีมาร์คเป็นของตัวเอง รักไรท์น๊าาาา ♥♥♥

    #59,082
    0
  4. #59064 Fogus0606 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 19:47
    ฮือออพึ่งมาอ่าน เรื่องนี้ดือมสกเลยอ่ะ เป็นเรื่องที่ชอบมาก ละมุนสุดๆ ฟินตั้งแต่แรกและสุดท้ายก็ยังฟิน ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆมาให้อ่านนะคะ💗
    #59,064
    0
  5. #59054 MM_MB (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 21:31
    น่าร้ากกกก
    #59,054
    0
  6. #59011 0980769916 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 12:03

    ขอ special three ได้ไหม????

    #59,011
    0
  7. #58985 Spices_smile (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 07:15
    ง่ะะะะะะ น่ารักจริงๆเลยยยยยย
    #58,985
    0
  8. #58901 ncms3870 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 11:13
    น่ารักง่ะ
    #58,901
    0
  9. #58867 chitan2557 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 12:18
    น่ารักมากกก ขอบคุณไรท์ที่แต่งจนจบ มีตอนพิเศษให้อีก ขอบคุณนะคะ 
    #58,867
    0
  10. #58844 punpun_isareeya (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 02:42
    ฮือออน่าารักกกก
    #58,844
    0
  11. #58841 Somi (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:18

    อ่านหลายรอบมากกกก งื้อออ รักเรื่องนี้????????????????

    #58,841
    0
  12. #58812 xxxlilly (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 01:15
    ตลกแบมยื่นใบลาออกทุกวัน5555555 แจ็คก็แกล้ง
    #58,812
    0
  13. #58793 Bright_Night (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 17:03
    ฮืออออ ชอบ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ยกให้เป็นThe best เลยคือดีมากในทุกๆตอน มันมีครบอ่ะ ละมุน ฟิน เเบบมาจริงๆ5555 ชอบบบ
    #58,793
    0
  14. #58769 AnutsaraPanthong (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 21:34
    มันก็จะดีต่อใจอ้ะน่ะ
    #58,769
    0
  15. #58721 kickass12604 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 11:20
    คือเป็นฟิคเรื่องแรกที่อ่านแล้วติดงอมแงมมากๆๆ แล้วเป็นฟิคที่แบบอ่านแล้วเหมือนหลุดเข้าไปในเรื่องอ่านแล้วอินมาก อ่านแล้วแบบเหมือนดูหนังโรแมนติก รักๆหวานๆน่ารักๆ มันอ่านแล้วไม่เหมือนนิยายแต่อ่านแล้วเหมือนดูหนังอะ รักน้าค้าไรท์ นิยายดีมั่กๆๆ ติดงอมแงมเรยย มีss2 ต่อเรื่อยๆๆๆน้าาา????????????
    #58,721
    0
  16. #58680 gg.jeejee (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 23:25
    เรื่องนี้จัดว่าเป็นเรื่องดีอีกเรื่องนึง ฟินตั้งแต่ต้นจนจบ มาร์คเงียบมากกกแล้วก็รักแบมมากกก จะไม่เห็นมาร์คหรือแบมนอกใจกันเลยในฟิคเรื่องนี้ ตื้นตันในความรักนี้ค่ะ 555 สนุกมากกก //อ่านจบ 6 ก.ย. 60
    #58,680
    0
  17. #58662 chanokjkrmbpp (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 08:58
    ฮื้อออออ จบแล้ววว เค้าเพิ่งเข้ามาอ่าน คือเขินตั้งแต่ตอนแรกเลยฮืออออ โรแมนติกมากตอนแปลอักษรบนตึกTT ขอบคุณไรท์ที่เขียนฟิคดีๆแบบนี้น้าาา จะเข้ามาอ่านอีกบ่อยๆเลยยย รักมากกก
    #58,662
    0
  18. #58661 CR33 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 10:06
    ค่ะสวยค่ะสวยยยยย
    #58,661
    0
  19. #58564 Fiammettaaaa_ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 13:48
    งือออ อยากได้เล่มอ่ะฮือออ
    #58,564
    0
  20. #58563 Jabayzz1a (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 05:37
    หู๊ย~ สวยสิๆ
    #58,563
    0
  21. #58560 `MACALICO (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 10:59
    งุ้ย -/-
    #58,560
    0
  22. #58556 ATENNILE (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 12:31
    สวย แหมพ่อคนหล่อปากแข็ง เรื่องนี้น่ารักจริงๆ
    #58,556
    0
  23. #58543 kookiooo (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 06:51
    น่าตกใจดีเหมือนกัน..ว่าเรื่องนี้จะไม่มีฉากที่ใช้จักรยานเเละอีซูสุในการอ่าน
    #58,543
    0
  24. #58530 NDMZ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 17:13
    เป็นเรื่องที่จะไม่มีวันลืมเลย ขอบคุณน่ะไรท์ที่แต่งเรื่องนี้ให้ได้อ่าน แอบใจหายเหมือนกันที่จบแล้ว
    #58,530
    0
  25. #58467 name_B1 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:51
    รอss2เด้อ
    #58,467
    0