ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 51 : ROOMMATE FORTY-FOUR [100%] The End ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,728
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 252 ครั้ง
    30 ก.ค. 59








"ม๊าแอบเห็นนะตอนในรถ พวกหนูแอบมองหน้ากันผ่านกระจกหน้ารถตลอดเลย" 



...นะ นี่ม๊าสังเกตด้วยหรอเนี่ย? 




"ไม่สนิทกันเขาไม่ทำแบบนี้หรอกนะ"


"อะ เอ่อ คงงั้นละมั้ง แหะๆ"


"แล้วเมทหนูไปไหนแล้วละเข้ามาคนสุดท้ายนิ"


"คงเล่นเกมส์ ไม่ก็อ่านหนังสือละมั้ง" 


"เข้าไปดูหน่อยไหมเห็นเงียบไปตั้งนานแล้ว"


"ครับ"



ผมอยากจะบอกม๊ามากเลยว่า มาร์คสามารถเงียบได้ทั้งวันครับถ้าไม่ชวนคุยอย่าหวังจะได้คุยผมเดินมาหน้าห้องนอนก่อนจะค่อยๆบิดลูกบิดเข้าไป อ่า..มืดชะมัด มาร์คไม่เปิดไฟหรือไงนะแต่ในขณะที่ผมกำลังจะเปิดสวิตซ์อีกใจของผมมันก็สั่งว่าอย่าเปิดดีกว่า โชคดียังมีแสงลอดเข้ามาในผ้าม่านเล็กๆ เลยสามารถมองเห็นได้ในระดับนึง ผมเดินดุ่มๆไปแถวเตียงก็เห็นร่างสูงนอนหงายอยู่โดยที่มีแฟ้มหนาวางเปิดควํ่าบนหน้าอก ดูจากการกระเพื่อมของหน้าอกแล้วน่าจะหลับไปแล้วนะ ก็เลยว่าจะปล่อยให้นอนไป..



...ซะเมื่อไหร่!! ไม่ได้เจอตั้งนานคิดถึงจะแย่อยู่แล้ว!




อั่ก!




"คิดถึงจังเลยผมพูดงึมงำแล้วกอดมาร์คแน่นๆ พลางซุกหน้าลงบนอกแกร่ง ส่วนไอเสียงข้างบนนั่นคือเสียงผมกระโดดลงไปทับมาร์คเอาไว้นั้นเอง ดูถ้าจะเจ็บไม่น้อยเลยนะ..


"..."


"ลืมตาหน่อย อยากเห็นหน้า" 


"..."


"มาร์คคคค ตื่นก่อนผมว่าพลางใช้นิ้วเปิดเปลือกตาร่างสูงให้เปิดออกจากกัน แต่มาร์คก็ทำเพียงหันหน้าหนีแล้วจับ

มือผมไม่ให้ซนไปมากกว่านี้มือผมขยับไม่ได้ ผมก็เลยแนบหน้านิ่งๆลงไปแทน แค่นี้ก็พอแล้ว ได้อยู่ใกล้ๆกันแบบนี้ก็พอ..





พรึ่บ





"ฮื่ออ กอดแน่นไปแล้วสักพักมาร์คก็ผลิกตัวให้มาอยู่ในอ้อมกอด แต่คือมาร์คกอดแน่นไปแล้วไงผมหายใจไม่ออก พอผมบอกร่างสูงก็ค่อยๆคลายแขนออกเล็กน้อย ยํ้าอีกทีว่าเล็กน้อย!


"..."


"กอดแน่นแบบนี้ วันหลังไม่ หะ..โอ้ย!" 



ผมแค่ลองขู่เล่นๆแต่ผลลัพธ์คือมาร์คคงจะประชดด้วยการเพิ่มแรงกอดแน่นอีกแต่สักพักก็คลายคงเป็นเพราะผมเริ่มดิ้นเนื่องจากหายใจไม่ออก 



"แค่กๆจะฆ่ากันหรือไงถ้าจะฆ่าแบมมาร์คแค่ไม่ให้แบมกินขนมซักสองสามวันแบมก็ตายแล้ว"


"..."


"ไม่ต้องเสียเวลามากอดแบมแน่นๆให้แบมหายใจไม่ออกหรอกแล้วผมก็บ่นของผมงุ้งงิ้งของผมคนเดียว แล้วก็มีแต่เสียงผมคนเดียว หรือว่ามาร์คจะหลับไปอีกรอบ? 



"มาร์ค หลับหรอ?"


"..."


"วันนี้เหนื่อยมากใช่ไหมแบมเห็นหน้ามาร์คล้าๆตั้งแต่ออกมาจากห้องประชุมแล้ว"


"..."


"งั้นแบมออกไปรอข้างนอกนะ มาร์คนอนไปก่อนก็ได้ผมเลยค่อยๆจับแขนแกร่งที่พาดอยู่ช่วงเอวผมให้ออกไป แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ง่ายแหะ.. เพราะมาร์คเล่นไม่คลายออกเลยแม้แต่นิดเดียว




"...ไม่ต้อง"




"อึดอัดหรือเปล่านอนสบายๆดีกว่านะ แบมไปเล่นข้างนอกก่อนได้ แบมไม่อยากกวน"




"...อยู่นิ่งๆ"




...โอเคไม่ถามแล้วก็ได้ อยู่นิ่งๆในที่นี้ของมาร์คนี่คืออะไร ให้นอนนิ่งๆไม่ให้ขยับหรือว่าไม่ให้ลุกออกไปแล้วนอนๆนิ่งๆที่ว่าหายใจได้ใช่ไหมจนแล้วจนรอดผมก็นอนนิ่งๆจริงๆนอนจนเผลอหลับไปในที่สุด..





"แบม แบมลูก ตื่นก่อน"


"..."


"แบม เมทหนูจะหายใจไม่ออกแล้วนะ"


"..."


"แบมลูก หนูเอาขาก่ายมาร์คแบบนั้นไม่ได้"



หื้อ? 



ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมาข้างนึง ก่อนที่สายตาจะปะทะเข้ากับม๊าที่ยืนคํ่าหัวอยู่ ส่วนมาร์คก็ยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียง ผมมองหน้ามาร์คกับม๊าสลับกันไปมา ก่อนที่จะเผลอหงายหลังตกเตียงไปอีกฝั่ง ยะ ยังงี้ม๊าก็ต้องเห็นตอนที่ผมนอนกอดมาร์คเมื่อกี้นะสิ!! ชะ ชิบหายแล้ว! 



"อะ เอ่อม๊า ม๊า เห็นไรเปล่าอ่ะ?" ผมพยุงตัวเองขึ้นมาก่อนจะรีบเดินไปทางม๊าแล้วถามด้วยนํ้าเสียงร้นๆ คือผมก็ไม่ได้อยากจะร้นหรอกนะแต่มันไม่เองหง่ะส่วนมาร์คตอนนี้เหมือนจะตื่นแล้ว เพราะเห็นลุกขึ้นมานั่งบนเตียงแล้วมองผมสลับกับม๊าไปมา


"เห็นอะไรลูก?"


"กะ ก็เห็น เห็น.."


"หนูกับเมทนะหรอ?" 


"ม๊า แบม คือว่า แบมอธิบายได้นะม๊า"


"..."


"คือว่าแบมกับมาร์คเป็น..."



"เป็นแฟนกัน?"



"ม๊า ระ รู้?" ผมถามด้วยนํ้าเสียงสั่นๆ เหมือนมาร์คจะคงยังไม่เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ แต่มาร์คกลับลุกขึ้นมายืนข้างผมแล้วออกแรงบีบที่มือเบาๆ


"แบม ม๊าไม่ได้โง่นะ"


"ฮึก แบมขอโทษม๊าอยู่ดีๆนํ้าตาผมก็ไหลออกมา ไม่รู้ทำไมถึงไหลออกมาก็ไม่รู้ ยิ่งม๊าพูดว่าไม่ได้โง่ คือม๊ารู้มาตั้งแต่แรกแล้วงั้นสิ แบบนี้ผมก็เลยคงจะยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่


"..."


"แบม อึก ไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง"


"..."


"แบมแค่กลัวม๊า ฮึก รังเกียจแบม"


"..."


"รังเกียจที่แบมมีแฟนเป็นผู้ชายหลังจากนั้นผมก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก มาร์คที่ฟังภาษาไทยไม่ออก แต่ตอนนี้คงจะเข้าใจสถานการณ์แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น 





"...aunt" คุณป้า



"...don't angry Bambam , It's my fault" อย่าโกรธแบมแบมเลย มันคือความผิดผมเอง



"...If you angry , You should angry with me" ถ้าคุณจะโกรธ ควรจะมาโกรธผมมากกว่า





"ม๊าอย่าโกรธมาร์คนะ"


"..."


"ถ้าจะโกรธ ฮึก ก็โกรธแบมนี่แหละ"


"..."


"แต่อย่าโกรธมาร์คเลยนะ ฮือ"



"แบม"


"..."


"ม๊ายังไม่ได้ว่าหนูสักคำเลยนะ"


"..."


"แล้วนี่หนูจะร้องไห้ทำไมเมทหนูตกใจหมดแล้วนั้นม๊าว่าพลางยื่นมือมาเช็ดนํ้าตาออกให้ผมเบาๆ


"ม๊าจะตีแบมก็ได้นะ อึก จะด่าจะว่าอะไรก็ได้"


"..."


"แต่อย่าบอกให้แบมเลิกกับมาร์คเลยนะ"


"..."


"แบมไม่เอา ฮึกนะม๊า แบมไม่เลิกนะ" 



เพี๊ยะ!



"ม๊าตีแบมทำไม?" ผมเงยหน้าถามทั้งนํ้าตา ม๊าคงจะโกรธมากสินะ แถมผมยังบอกให้เป็นคนตีเองอีกต่างหาก โดนตีคงจะไม่แปลก..


"แบมฟังม๊า แล้วหยุดคิดไปเอง"


"..."


"ม๊าไม่เคยรังเกียจแบมนะ ไม่ว่าแบมจะมีแฟนเป็นผู้ชาย หรือแบมจะยังไงม๊าก็ไม่เคยรังเกียจแบม"


"..."


"ม๊าไม่เอาคำว่ารักที่ม๊ามอบให้แบมตั้งแต่เกิด มาหมดไปกับเหตุผลที่ว่าแบมมีแฟนเป็นผู้ชายหรอกนะ"


"..."



"ม๊ารู้ตั้งนานแล้วว่าหนูกับมาร์คเป็นมากกว่าเพื่อน"



"หนูไม่เคยเปลี่ยนดิสไลน์ แต่อยู่ดีๆไลน์หนูกลับเปลี่ยนเป็นดิสคู่กับมาร์ค"


"..."


"แบมที่ม๊ารู้จักคือไม่ชอบสุงสิงกับใคร ไม่ชอบให้ใครโดนตัว ต้องสนิทก่อนถึงจะกล้าคุยด้วย"


"..."


"แบมที่ม๊ารู้จักคือแบบนั้นใช่ไหมครับ?" 


"ครับผมเผลอตอบออกไป แต่ถ้าถามว่าจริงไหมมันจริงมากๆ


"แต่การที่หนูเปลี่ยนดิสไลน์ ถ้าไม่สนิทกันจะยอมถ่ายรูปด้วยกันหรอถ้าไม่สนิทหนูคงไม่เอามาตั้งดิสไลน์หรอก"


"..."



"เพราะมันสำคัญไง แบมเลยเอามาตั้งเป็นดิสไลน์"



"ไลน์ม๊าก็ใช้รูปคู่กับแบม นั้นเป็นเพราะว่าม๊าคิดถึงหนูไง ม๊าอยากเห็นหนูทุกวัน อยากเห็นหน้าบ่อยๆ ม๊าก็เลยเอามาตั้ง"


"..."


"ตอนนั้นหนูก็คงคิดถึงมาร์คเหมือนกันใช่ไหมละ?" เมื่อย้อนกลับไปผมเปลี่ยนดิสไลน์ตอนมาร์คไปอเมริกานะ แต่ตอนนั้นผมก็คิดถึงจริงๆนั้นแหละ



"ม๊ารับได้ใช่ไหม?" ผมเม้มริมฝีปากทันทีเมื่อถามคำถามนั้นออกไป คำตอบของคำถามนี้มีแค่สองคำตอบ มีแค่ 'ได้กับ 'ไม่ได้'



"ม๊ารับไม่ได้"



"ม๊ารับไม่ได้กับการที่แบมมีแฟนแล้วปกปิดม๊าไว้ ไม่ยอมบอกสักที"


"..."


"ต้องให้รู้เองตลอดเลยไอลูกคนนี้นี่ม๊าว่าขำๆ พลางยกมือขึ้นมาลูบหัวผมเบาๆ


"ฮืออออ ม๊า" 



ผมร้องไห้เสียงดังก่อนที่จะโผเข้าไปกอดม๊าอย่างเต็มแรง กอดแล้วแอบเช็ดขี้มูกกับเสื้อม๊าด้วยแหละ ฮือ ก็มันดีใจนี่หน่าส่วนมาร์คก็ยืนนิ่งๆด้วยใบหน้างงๆ คือผมเข้าใจนะเพราะว่าผมพูดภาษาไทยกันไง แล้วมาร์คก็ฟังไม่ออก มีอาการแบบนี้ก็ไม่แปลกหรอก



หลังจากเคลียร์อะไรกันเสร็จ ก็ออกมาทานข้าวตรงโต๊ะอาหาร ม๊าทำอาหารไว้เยอะแยะเลยอาหารไทยซะด้วย ตั้งแต่อยู่กับมาร์คมาเหมือนนี่จะเป็นครั้งแรกที่มาร์คได้กินอาหารไทยนะแล้วแถมตอนอยู่บนโต๊ะม๊ากับมาร์คนี่เข้าขากันดีมากม๊านี่แฉผมทุกอย่าง ส่วนมาร์คนี่ก็นั่งขำใช่สินั้นมันนัมเบอร์สองของม๊านิ! 




"...มานี่" 




หลังจากล้างจานเสร็จเรียบร้อย ม๊าขอตัวไปพักในห้อง ส่วนตอนนี้มาร์คกำลังเรียกผมให้ไปหา แล้วใช้มือกวักยิกๆ เหมือนเรียกหมาเลยอ่ะ! 



แต่สุดท้ายก็ต้องเดินไปหานั้นแหละ ถ้าไม่เดินไปสุดท้ายมาร์คก็คงจะเดินมาดึง หรือกระชากไปอยู่ดี ดังนั้นผมเดินไปเองน่าจะไม่เจ็บตัว..




"...เป็นอะไร?"




พอผมนั่งลงข้างๆ มาร์คก็เปิดปากถามทันที ที่ตอนอยู่บนโต๊ะกินข้าวไม่เห็นจะชวนผมคุยเลยแถมยังหัวเราะตอนที่ม๊าเล่าเรื่องผมตอนเด็กๆอีก โครตอายอ่ะตอนนั้น ผมสะกิดม๊าไปหลายรอบแล้ว แต่ม๊าก็ไม่สนใจเหมือนกันสนใจแต่มาร์ค มาร์ค มาร์ค หึ่ยไหนบอกภาษาอังกฤษไงพอม๊าอยู่กับมาร์คนะ ภาษานี่ปร๋อเลย ผมนี่ดูเป็นคนนอกทันที..




"ไม่คุยกับม๊าต่อแล้วหรอ?" ผมพูดพลางกอดอกแล้วสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง 


"..."


"ตอนอยู่บนโต๊ะไม่เห็นจะชวนแบมคุยเลย"



นะ นี่ผมกำลังหึงกับมาร์คกับม๊าหรือเปล่าเนี่ย?! เห้ย ไม่ได้นะนั้นม๊านะ ไอแบมนั้นม๊า! 




"...น้อยใจ?"




"เปล๊าก็ดีแล้วไง เห็นมาร์คคุยกับม๊าแบมได้แบบนี้ แบมก็สบายใจ"


"..."


"แบมจะไปน้อยใจเรื่องอะไรละ" 



แต่ผมสบายใจจริงๆนะที่ม๊าเข้ากับมาร์คได้ดีขนาดนี้ รู้สึกเบาใจไปเยอะเลย แต่ผมคงจะน้อยใจที่มาร์คไม่สนใจละมั้ง.. 




พรึ่บ




"...ตาบวม"



อยู่ดีๆมาร์คก็ยื่นมือมาจับหน้าผมแล้วใช้นิ้วลูบไปแถวใต้ตาผมที่มันคงจะปูดบวมออกมา ผมคงจะร้องไห้หนักไปละมั้ง



...ก็มันน่าร้องไหมเล่า?! ตอนนั้นผมกลัวมากจริงๆนะ!




"อือ ก็ตอนนั้นแบมกลัวนิ"


"..."


"ถ้าม๊าไม่ยอมรับขึ้นมา แบมไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเป็นยังไง"


"..."


"ก็คงอาจจะต้อง ละ..อื้อ!" 



ยังไม่ทันได้พูดจบประโยคมาร์คก็สอดมือมาใต้กลุ่มผมก่อนจะออกแรงดึงเข้าไปใกล้ ก่อนจะกดจูบลงมาแรงๆ ผมรู้ว่าที่มาร์คทำเพราะไม่อยากได้ยินคำว่า 'เลิกแต่คือที่ผมจะพูดคือ 'ก็คงอาจจะต้องเลิก แต่แบมคงไม่ยอมหรอก' 



...เฮ้คุณไม่ฟังผมเลย! 




กว่าจะรอดออกมาก็เกือบตาย มาร์คชอบเอาเปรียบอ่ะ คือผมเป็นพวกกลั้นหายใจไม่ได้นานไง แต่มาร์คนี่กลั้นนานจนจะนึกว่าตายเวลาจูบกันทีไร ผมมักจะเป็นคนที่ผลักออกไปทุกครั้งเพราะหายใจไม่ทันอ่า..นี่มันคงไม่ใช่เรื่องที่ผมควรเอามาพูดสินะ..




"เออมาร์ค แล้วประชุมวันนี้เป็นไงบ้าง?" ผมว่าพลางเงยหน้ามองร่างสูง ตอนนี้ผมนอนตักมาร์คเล่นโทรศัพท์อยู่ แต่อยู่ดีๆก็นึกถึงเรื่องเมื่อตอนเย็นขึ้นมาพอดี


"..."


"แบมได้ยินมาว่ามาร์คจะได้เลือกเป็นประธานสโมหรอ?" 


"..."


"อะ เอ่อ แบมไม่ได้แอบฟังนะ คือว่าแบมได้ยินเด็กคณะมาร์คพูดกันมาผมรีบอธิบายทันทีเมื่อจากตอนแรกมาร์คอ่านหนังสืออยู่ แต่พอผมพูดเรื่องสโมมาร์คก็ตวัดสายตาลงมามองทันที 


...ทำไมต้องมองเหมือนไม่พอใจด้วย? 




"...ได้ยินอะไรมา?"




"ก็ได้ยินมาว่ามาร์คเป็นตัวเก็งสโมปีนี้ไง"


"..."


"แต่มาร์คคงจะไม่ได้เป็น เพราะว่า อะ เอ่อ.." ผมเลือกที่จะไม่พูดออกไป แต่มาร์คก็ใช้สายตาเป็นเชิงกดดันให้พูด



"แต่ที่มาร์คจะไม่ได้เป็นก็เพราะว่าแบมไง"


"..."


"กฎของประธานสโมคือต้องห้ามมีแฟน"


"..."


"แต่มาร์คมีแบมไง" 



ผมพูดพลางหลบสายตาคู่คมคู่นั้นไปด้วย ประธานสโมใครๆก็อยากเป็น ได้สิทธิ์พิเศษในมหาลัยเยอะกว่าชาวบ้าน สมัครงานก็ง่ายกว่าแค่ยื่นไปรับรองว่าเคยเป็นประธานสโมเขาก็รับแล้วแต่อยู่ดีๆมันก็มีความคิดประหลาดผุดขึ้นมาในหัว เป็นความคิดที่สิ้นคิดมากๆ แต่มันก็เป็นความคิดที่ทำให้มาร์คอนาคตดีขึ้นแน่ๆ




เป๊าะ!




"โอ๊ย"




"...เหม่ออะไร?"




"ปะ เปล่า ไม่ได้เหม่ออะไรเลย" 



"...ถ้าเรื่องประธานสโมหยุดคิดไปได้เลย"


"..."


"...มาร์คไม่เป็น"



"ทำไมละถ้าได้เป็นก็เหมือนกับมาร์คก้าวเข้าบริษัททำงานไปแล้วก้าวนึงแล้วนะ อีกก้าวนึงก็เหลือแค่มาร์คเรียนจบ"


"..."


"ถ้ามาร์คอยากจะเป็น แบมว่าแบม หะ.."




"...มาร์คต้องการแบม"




"...ไม่ได้ต้องการอย่างอื่น"


!!!!




"I don't want anything , Just have you" มาร์คไม่ต้องการอย่างอื่น แค่มีแบม


"..."


"Do not make me choose , After all I would choose you" ไม่ต้องให้มาร์คเลือก อย่างไรก็ตามมาร์คก็เลือกแบม



"มะ มาร์ค..?" ผมเงยหน้ามองมาร์คทันทีเมื่อเริ่มพูดโยค แต่เริ่มมองไม่ค่อยชัดเพราะตอนนี้เหมือนจะมีนํ้าตาคลออยู่ข้างในตา



"I'd never let you go" มาร์คไม่ยอมปล่อยแบมไปหรอก


"..."


"If you want walk together with me , Just trust me , Can you?" ถ้าแบมอยากเดินไปพร้อมๆกับมาร์ค แค่เชื่อมาร์ค แบมทำได้ไหม? 





"Yes , I trust you.." แน่นอน แบมเชื่อมาร์ค





...I wish you are here by myside in every single moment of my life. That's enough



...That's all I need








จบแล้วนะคะสำหรับเรื่องนี้ ขอขอบคุณทุกคนที่ติดตามมาโดยตลอดนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้น ทุกสกรีมในทวิตเตอร์ ทุกการโหวต และทุกๆการรอคอยในแต่ละวัน เค้าเองก็ใจหายเหมือนกันว่าวันนี้จะอัพเรื่องนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว อยู่กันมาตั้งแต่ 25 ธันวาคม 2558 - 30 กรกฏาคม 2559 อยู่กันมา 7 เดือนเต็มเลยนะเนี่ย นานเหมือนกันเนอะ สุดท้ายแล้วก็อยากจะให้ทุกคนเก็บพี่ใบ้ไว้เป็นความทรงจำ เก็บไว้ให้ลึกที่สุดว่าครั้งนึงเคยอ่านฟิคเรื่องนี้.. ขอบคุณจริงๆค่ะ :) 


ก่อนจะไปขอโปรโมทฟิคเรื่องใหม่ [GOT7] You're my danger #dangermb จะเสริชชื่อหรือจะ คลิ๊ก  ก็แล้วแต่เลยงับ ไปแย้วนะ บะบาย ^______^ 




Twitter: Cherry_SPNR

Tag: #มาร์คใบ้มบ







#KISCHE















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 252 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59171 lek0868909108 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 17:17
    จบรอบสามรักฟิคเรื่องนี้มากขอบคุณไรท์นะคะ
    #59,171
    0
  2. #59098 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 13:09

    จบรอบสองขอบคุณสำหรับฟิคดีดีนะคะ

    #59,098
    0
  3. #59071 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 12:49

    รักมากเรื่องนี้ ขอบคุณสำหรับฟิคดีดีนะคะ ที่ชอบอีกอย่างนอกจากความฟินจากมาร์คคงตอนมีปห ทั้งสองมีเพื่อนที่ดีที่ช่วยดึงสติ

    #59,071
    0
  4. #59056 kearigot7 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 20:12
    อ่าา พึ่งมาอ่านอยากบอกไรท์ว่า สนุกมากๆเลยนะคะ
    #59,056
    0
  5. #59051 love MTBB (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 19:28

    ขอบคุณค่ะ ชอบมากจริงๆ

    #59,051
    0
  6. #59050 bb1a1n (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 17:13
    สนุกมากค่ะ ไรท์ ความง้องแง้ง งอแง ความนิ่ฝ ความกวน ความตีกัน สุข ซึม น่ารัก มุ้งมิ้ง เอ็นดูปนไปหมดดด
    #59,050
    0
  7. #59027 Yupharat_123 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 14:48
    เพิ่งมาอ่านเเต่น่ารักมากกๆ เขินมากก5555 ชอบมากกๆเลยค่ะ
    #59,027
    0
  8. #59025 โซนานะ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 09:37

    happy ending

    #59,025
    0
  9. #58983 Spices_smile (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 07:03
    ฮืออออ น่ารักจริงๆเลยยยย
    #58,983
    0
  10. #58933 -{JJ.YOY}- (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 23:38
    วนมาอ่านรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ เป็นเรื่องในความทรงจำเลย... รักเรื่องนี้มาก พอไปอ่านเรื่องนู่นเรื่องนี่ไป.. ก็จะกลับมาคิดถึงเรื่องนี้ตลอด รักไรท์ รักเรื่องนี้มากๆ เป็นเรื่องแรกของมาร์คแบมที่เราอ่านเลย อ่านกี่ทีก็ชอบ
    ปล.จะกลับมาอ่านบ่อยๆนะ #รักเสมอ
    #58,933
    0
  11. #58804 punch01 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 19:46
    อ่านกี่ทีก็ฟินละมุมมมม
    อ่านวนไปจะ5รอบเเล้วมั้งงงงงงหนุก
    #58,804
    0
  12. #58803 Reneloy86 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 22:19
    ปลื้มปริ่ม อิ่มใจ มีความสุข เขินนนนนน งุ้งงิ้ง ปุอิ๊งๆ รักกกกกกก ชอบมากๆ รักไรท์มากกกกกกก ไม่อยากให้จบเลย งื้อออ
    #58,803
    0
  13. #58797 เต่าน้อย เต่าน้อย (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 21:27
    งื้ออออ ดีมากอ่าชอบๆ เอาไปสิบใจจจ รักในรักก
    #58,797
    0
  14. #58792 Bright_Night (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 12:26
    งือออ ชอบมาก ชอบเรื่องนี้อ่ะ คือดียยยย
    #58,792
    0
  15. #58776 Jajah9397 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 23:09
    รักเรื่องนี้มาก กลับมาอ่านกี่รอบก็สนุกเหมือนเดิม
    #58,776
    0
  16. #58767 AnutsaraPanthong (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 14:27
    ละมุนมากกกกกกกกกกก
    #58,767
    0
  17. #58711 Cake__Cake (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 02:59
    จะเป็นทำไมประธานสโมฯ    เพื่อให้โปรไฟล์ดีสมัครงานที่ไหนก็รับอ่ะเหรอ  มันไม่จำเป็นสำหรับมาร์คเห้ย 

    ธุรกิจของที่บ้านก็ดูแลไม่หมดอยู่ละหนูแบม มาร์คคงไม่ไปสมัครงานกับบริษัทอื่นหรอกนะ
    #58,711
    1
  18. #58676 NamollAhgase (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 13:42
    โอ๊ยยยมาช้าไป แต่สนุกมากกก สนุกมากๆๆๆ ชุ่มฉ่ำหัวใจดี ขอบคุณนะคะไรท์
    #58,676
    0
  19. #58670 - Chompaey (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 20:31
    จบแล้วแอบใจหาย5555 สนุกมาก อยากได้เล่มเลย
    ขอบคุณไรท์นะคะที่เขียนฟิคดีๆแบบนี้ รักมากกกกกกกกกกกกก
    #58,670
    0
  20. #58668 L.A.Gangster (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 16:16
    จบแล้ว จริงๆหรอ.... ทั้ง สุข เศร้า ซึ้ง

    ไม่น่าเชื่อเลย จากที่อินกับ fmv mb กลับต้องมาอินกับ fic เรื่องนี้ ใช้ภาษาดีมากๆๆเลยค่ะ... แล้วก็เราอ่านจนอินแล้วร้องไห้ตามไปด้วยกับฉากมาร์คไปเมกา เคยมีประสบการณ์จากลาแบบนี้ เลยเข้าใจเลยว่าเป็นยังไง จากตอนแรก อ่านแล้วชอบแต่ฟิคฝั่งญี่ปุ่น (จอห์นนี่ จูเนียร์) ตอนนี้ยกให้เรื่องนี้เป็นที่1 ของฝั่งเกาหลีเลย เราชอบมากๆ ยิ่งเป็น "มาร์คแบม" แล้วยิ่งชอบ อ่านได้ไม่เบื่อ จนรู้สึกอยากอ่านซ้ำๆอีก ^^ สู้ๆต่อไปนะคะไรท์เตอร์
    #58,668
    0
  21. #58665 boatjackjinku (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 14:31
    อ่านกี่รอบก็ชอบเหมือนเดิมเลย ไรท์แต่งเก่งมาก
    #58,665
    0
  22. #58664 ArissaraChaivai (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 15:26
    ไม่อยากให้จบเลยฮรื่อออ//ปาดน้ำตา
    #58,664
    0
  23. #58659 CR33 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 09:54
    อ่าวจบละเหรอ ไม่ทันได้เตรียมใจฮื่อ
    #58,659
    0
  24. #58631 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 14:26
    อ่าวว จบแล้วหรอ นี่ไม่ได้เตรียมใจว่ามันจะจบแล้วเลยนะ ลืมดูว่ามันมีกี่ตอนอ่ะ 5555

    มาร์คคค คำพูดคำจากแต่ละคำ ถึงว่าไม่ชอบพูด เพราะพูดที่ดอกพิกุลสีชมพูร่วงเต็มเลยยย

    อรืออออออออออ จุ้่บบบบ
    #58,631
    0
  25. #58559 `MACALICO (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 10:44
    ชอบเรื่องนี้มากเลยฮือ
    #58,559
    0