ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 48 : ROOMMATE FORTY-TWO [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 286 ครั้ง
    30 ก.ค. 59






"...แบมไม่ใช่บ่วงรัดคอ"





"...แต่ถ้าเป็นจริงๆ"





"...ก็คงจะเป็นบ่วงที่รัดแล้วกูมีความสุขมาก"


!!!!





ตึกตัก ตึกตัก 





ยังไม่ทันที่ผมจะได้คิดอะไรมากๆ ผมก็ได้ยินเสียงมาร์คกำลังเดินมาทางนี้ ผมเลยรีบคลำทางขึ้นเตียงแล้วแกล้งทำเป็นว่ายังหลับอยู่ทันทึ! 





ตุบ..





อ่า..เข้ามาแล้วสินะ ผมที่นอนคลุมโปงอยู่ก็เลยหลับตาปี๋แล้วกำผ้าห่มไว้แน่น ฮื่อ จะโดนจับได้ไหมเนี่ย..





หมับ..





มาร์คกอดผมจากด้านหลังทั้งที่ตัวผมยังม้วนอยู่ในผ้าห่ม แบบนี้คือไม่รู้ใช่ไหมนะ?





"...หายใจออก?"





"อือ"





เอ๊ะเดี๋ยวนะ แล้วผมจะไปตอบมาร์คทำไมวะ?! ผมก็เลยค่อยๆคลึ่ผ้าห่มที่ม้วนตัวออก ไม่หลอกว่านอนอยู่แล้วคนนอนแล้วที่ไหนเขาตอบกันได้เล่า?!





"แหะๆผมเลยยิ้มแห้งๆส่งไปให้ทีนึง แต่ผมมองไม่เห็นหรอกว่ามาร์คทำหน้ายังไง แต่รู้แค่ว่ามาร์คหันหน้ามาทางผม


"..."


"แจ็คสันมาทำไมอ่ะแบมได้ยินมันลอดเข้ามา"





"...มาเอาเกมส์"





"อ๋อ แล้วกลับไปยังอ่ะ?"


"..."


"ทำไมแบมยังได้ยินเสียงกุกกักอยู่ข้างนอก"





แอ้ดดด





"ไอมาร์คสายต่อกับทีวีอยู่ไหนวะ?!" 





...โอ้ยทำไมไม่ถูกหวยงี้บ้างวะ?! 





พรึ่บ!





ผ่าง!





คืออยู่ดีๆมันก็เปิดไฟขึ้นมาแบบไม่บอก ไอผมก็หลับตาปี๋แล้วหันหน้าหนีเข้ามาร์คหนีแสงไฟทันที! 





"อ้าว นอนกันแล้วหรอ?"


"..."


"งั้นกูปิดไฟให้นะ"





พรึ่บ!





...ไอแจ็คสานนนนนนนน!!!!





และแล้ววันนี้ก็มาถึง..วันที่ผมต้องไปปูซาน และผมก็เพิ่งรู้ว่าไปทั้งหมด 5 วัน 4 คืนตอนแรกผมนึกว่าสามวันซะอีกจากตอนแรกจัดเสื้อผ้าแค่สามวันก็ต้องจัดเพิ่มเป็นห้าวันแทนแต่พอมาถึงวันจริงแล้ว มันก็ใจหายเหมือนกันนะ 


ตั้ง 5 วันเลยหรอ..? 





ตอนนี้รถเลี้ยวเข้ามาจอดตรงลานจอดรถแล้วแหละ แต่ผมก็ยังคงนั่งนิ่งไม่ขยับไปไหนส่วนมาร์คก็นั่งแล้วมองผมนิ่งๆ สักพักก็ดึงผมเข้าไปกอดพลางลูบหัวไปด้วย





"...เป็นอะไร?"





"ไม่อยากไปแล้ว"


"..."


"แบมอยากอยู่กับมาร์ค"





มันใจหายจริงๆนะ เหมือนเราอยู่กับคนๆนึงนานๆจะเริ่มติด แล้วพอวันนึงต้องแยกจากกันมันจะรู้สึกแปลกๆ คนอื่นผมไม่รู้ว่าเป็นไหม แต่สำหรับผมๆเป็นแน่ๆ..





"...เดี๋ยวคุยให้"





"ฮื่ออ ไม่เอา เดี๋ยวคนอื่นก็บอกว่าแบมเป็นเด็กเส้นอีก"


"..."


"คราวที่แล้วแบมก็โดนคนอื่นมองไปแล้วรอบนึง ถ้ารอบนี้อีกแบมโดนแบนแน่ๆ" 





คือก่อนหน้านี้มันเคยมีเหตุการณ์ที่ผมโดนเลือกไปคัดเป็นผู้นำเชียร์ คือคณะผมผู้นำเชียร์จะต้องปีสองขึ้นไป แล้วผมดันโป๊ะแตกโดนเลือก แต่พอผมเล่าให้มาร์คฟัง มาร์คไม่ยอมเลย ยังไงก็ไม่ให้ ไอผมก็ไม่อยากเป็นอยู่แล้ว สุดท้ายมาร์คไปทำอีท่าไหนไม่รู้คนอื่นเลยได้เป็นแทน ผมนี่หลุดตำแหน่งเฉย ช่วงนั้นผมโดนคนมองเยอะมากนะ มองแล้วนินทานี่ทุกวัน โดยเฉพาะผู้หญิง..



ตอนนี้เลยเวลามาเกือบห้านาทีละ ผมจึงต้องผละออกมาแล้วตัดสินใจพูดคำนี้ออกไป


...โครตไม่อยากพูดเลยหว่ะ



"แบมไปนะ"


"..."


"ถึงแล้วแบมจะโทรหา ถ้ามาร์คเรียนอยู่ไม่ต้องรับก็ได้"





"...แบมแบม"


!!!!



...มีไม่บ่อยนักที่มาร์คจะเรียกชื่อผมเต็มแบบนี้ และส่วนใหญ่ที่เรียกชื่อเต็มมักจะมีอะไรเสมอ





"...ดูแลตัวเองดีๆ"




"...มาร์คไม่อยู่ต้องเป็นเด็กดี"




"...รู้ใช่ไหม?"





"รู้ครับ"





เวลามาร์คพูดแบบนี้ ผมจะเผลอพูดเพราะออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว อยู่ดีๆปากมันก็เจอพูดครับออกมาเองอ่ะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน



มาร์คกำลังช่วยยกกระเป๋าลากผมลงจากหลังรถ แล้วช่วยลากมาจนถึงรถบัสที่ต้องนั่งไปปูซาน ผมน่าจะเป็นคนสุดท้ายที่มาถึงละมั้ง..





"ตัวแทนนานาชาติ กันต์พิมุกต์ ใช่ไหม?"


"ครับ" 


"อ่ะนี่ป้ายชื่อ ต้องห้อยคอไว้ตลอดเวลา"


"..."


"ส่วนโทรศัพท์ตอนนี้ต้องขอยึดไว้ก่อน"


"หะทำไมต้องยึดโทรศัพท์ด้วยอ่ะพี่?" ผมถามอย่างสงสัย คือทำไมต้องยึดโทรศัพท์มันยังไม่ถึงปูซานสักหน่อย!


"จะมีกิจกรรมบนรถ รุ่นพี่ปีสี่สั่งมาบอกให้ยึด เพราะว่ากลัวจะเล่นโทรศัพท์จนไม่สนใจกิจกรรม" 


"..."


"ดังนั้นก็คงต้องยึดตามคำสั่ง"



หง่ะ..แล้วผมจะคุยกับมาร์คยังไงสุดท้ายผมก็จำใจหยิบไอโฟนลูกรักที่มาร์คเป็นคนซื้อให้ ยื่นส่งให้รุ่นพี่ไปแบบเสียดาย..





พรึ่บ





"...คนนี้ไม่ต้อง"





อยู่ดีๆมาร์คก็ฉวยหยิบโทรศัพท์ผมออกจากมือผมก่อนที่ผมจะยื่นส่งให้ไป มาร์คหยิบโทรศัพท์ผมแล้วยัดกลับลงกระเป๋าให้เหมือนเดิม ไอผมนี่ยืนเอ๋อเลย แต่ดูเหมือนรุ่นพี่จะงงกว่า! 





"รุ่นพี่ปีสี่เขาสั่งมา ยังไงก็ต้องทำตามคำสั่ง"





พอมาร์คได้ยินแบบนั้นผมเหมือนเห็นว่ามาร์คเลิ่กคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะปรายตามองไปยังอาจารย์ที่กำลังเดินมาทางนี้พอดี ดะ เดี๋ยวนะนี่มาร์คจะทำอะไร?! 





"มีอะไรกันแล้วทำไมนายยังไม่ขึ้นรถไปอีก?"


"นักศึกษาคนนี้ไม่ยอมให้โทรศัพท์ครับ" 


"แล้วทำไมเธอไม่ให้เขาไปละ?" 



"คือว่า เอ่อ..ผม"





"...ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องให้"


!!!!





มาร์คนั้นอาจารย์ อาจารยยยยย์ T___T





"อ้าว วิศวะ เธอไม่มีเรียนหรอ?"


"..."


"แล้วส่วนเธอไม่ต้องไปยึดโทรศัพท์เขาหรอก"


"..."


"มันเป็นสิทธิส่วนบุคคลด้วยว่าจะให้ไม่ให้"


"..."


"ไม่เกี่ยวกับรุ่นพี่จะสั่งหรือไม่สั่งเลย"


"..."


"ไม่ให้ก็คือไม่ให้ ไม่ต้องเอารุ่นพี่มาอ้าง"


"..."


"รีบขึ้นรถไปได้แล้วไป ส่วนวิศวะก็ไปเรียนได้แล้วค่ะ"




พูดจบอาจารย์ก็เดินผ่านไป แต่ตอนอาจารย์เดินผ่านผมเห็นมาร์คแอบยกยิ้มมุมปากเล็กๆด้วยนี่อย่าบอกนะว่ารู้จักกับอาจารย์คนนี้อีกแล้วอ่ะ?!




"ขึ้นรถได้แล้วไป โทรศัพท์ไม่ต้องให้แล้ว"


"..."


"เห้ยไอเจมส์คืนโทรศัพท์ให้น้องทุกคนเลย ไม่ต้องยึดแล้ว"


"ทำไมวะกูยึดมาทั้งรถแล้วเนี่ย มีไรทำไมต้องคืน รุ่นพี่สั่งมาไม่ใช่อ๋อ?"


"รุ่นพี่ กับ อาจารย์มึงจะฟังใครละไอห่ารีบๆคืนไปได้แล้ว!" 





รุ่นพี่คนนั้นพูดก่อนจะไปเช็คดูกระเป๋าใต้รถทัวร์ ส่วนผมก็แค่เก็บโทรศัพท์กลับลงกระเป๋าให้ดีๆ ส่วนมาร์คก็ยื่นมือมากระชับเสื้อโค้ทกันหนาวผมให้กระชับขึ้น เพราะผมสะพายเป้ละมั้งเลยทำให้เสื้อโค้ทไหลลงไปนิดหน่อย..




"ขอบคุณนะผมพูดพลางยิ้มกว้างๆ


"..."


"มาร์ค แบมไปค่ายห้าวัน ไม่มีใครคอยห้ามมาร์คเวลาเล่นเกมส์แล้วไม่ยอมกินข้าวแล้วนะ"


"..."


"กินข้าวด้วยรู้เปล่าแบมซื้อของสดมาไว้เผื่อมาร์คจะได้ทำกิน ไม่ใช่กินแต่รามยอน" 




อันนี้ก็อีกเรื่อง คือมาร์คเป็นคนชอบกินรามยอนมาก นอกจากเบอร์เกอร์ก็รามยอนนี่แหละที่ชอบกิน กินจนถังขยะในครัวมีแต่ซองรามยอนแล้วเนี่ย!




"ถ้าเบื่อก็ชวนแจ็คสัน จูเนียร์ เจบี มาเล่นเกมส์ที่ห้องก็ได้" 


"..."


"แต่ถ้าจะกินเหล้ากัน ก็มากินที่คอนโดก็ได้ ไปกินข้างนอกมันอันตราย"


"..."


"ถ้าเกิดเมาไม่มีใครแบกแล้วนะผมว่าพลางยิ้มล้อเลียน





เป๊าะ!





"...พูดดีๆ"





"แหะๆ ก็แค่ล้อเล่นไง ล้อเล่นอ่า" 





"น้องคนนั้นขึ้นรถได้แล้วครับ!" 


"อ่า ครับๆ" 





"มาร์ค แบม ปะ...อ้ะ"





กรี๊ดดดดดด...





'แกกกกก!! เขากอดกัน!!'



'เชี่ย..โครตน่ารักอ่ะ'



'มึ้งงงงง มาร์คหล่อออ'





หลังจากที่ผมกำลังจะบอกว่าไปแล้วนะ ยังไม่ทันที่จะได้พูดจบประโยคเลย มาร์คก็เอื้อมแขนมาดึงผมเข้าไปกอดก่อนจะฝั่งหน้าลงมาแถวลำคอผม


...ก่อนที่จะขบลงมาเบาๆ แต่ถึงจะเบาแค่ไหนก็ต้องขึ้นรอยแน่ๆและที่ซวยกว่าคือรอบนี้ผมไม่ได้เอาเสื้อคอเต่าติดมานะสิแต่ไม่ต้องหวงว่าคนบนรถจะเห็นฉากเมื่อกี้ คือมาร์คทำเหมือนเป็นแค่ซบลงมาธรรมดา แต่มันไม่ใช่ไง! 





"มาร์ค ห้ามกัดเด็ดขาดนะ"


"..."


"แบมไม่ได้ อ้ะ อะ เอาเสื้อคอเต่ามา" 


"..."


"มาร์ค พะ พอแล้ว โอ๊ย!"



...สุดท้ายก็ไม่รอดครับ โดนกัดเข้าอย่างจังเลย! 





แต่เมื่อกี้ผมเผลอหลุดเสียงร้องออกมา เลยทำให้คนที่อยู่บนรถตอนนี้ต่างมุงตรงหน้าต่างกันเป็นเชิงสงสัยหรือ... นั้นแหละครับ 





"กัดทำไมเนี่ยแบมยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ!" ผมพูดเสียงเบา พลางดึงกระชับโค้ทกันหนาวให้ขึ้นมาปิดมิดคอ ขืนเดินโทงๆไปแบบนี้คนอื่นก็รู้หมดนะสิ!





แต่มาร์คไม่ได้ตอบอะไร ทำแค่ปรายตามองกลุ่มรุ่นพี่ปีสามประมาณสองสามคนที่นั่งอยู่หลังรถ แล้วมองมาทางนี้ด้วยสายตาที่ผมก็มองไม่ออก มันเหมือนกับเสียดาย หรือยังไงก็ไม่รู้อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน..



และถ้าผมเข้าใจไม่ผิด มาร์คน่าจะสร้างรอยคิสมาร์กไว้ตรงลำคอผมไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ..





"งะ งั้นแบมไปแล้วนะ" 


"..."


"รุ่นพี่คงรอแย่แล้วผมพูดพลางรีบสาวเท้าขึ้นบันไดรถบัสไป ฮื่ออ เมื่อกี้มาร์คเพิ่งจะคิสมาร์กผมไปในที่สาธารณะเลยนะ! 





"...ถึงแล้วโทรมา"





"...แชร์โลเคชั่นมาด้วย"





ผมเลยรีบพยักหน้าหงึกๆแล้วชึ้นรถไปทันที ปกติถ้าถึงแล้วให้โทรหาไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ที่แปลกคือมาร์คให้แชร์โลเคชั่นด้วยคือผมเป็นพวกหลงทางบ่อยไง จำอะไรไม่ค่อยได้ แถมกลางคืนยังมองไม่เห็นอีก มาร์คก็เลยแก้ปัญหาโดยการเวลาที่ผมจะไปไหนคนเดียวก็จะให้แชร์โลเคชั่นทิ้งไว้ แต่มันมีประโยชน์จริงๆนะ มีครั้งนึงผมหลงในถนนคนเดิน แต่ก่อนหน้านี้มาร์คบอกให้แชร์โลเคชั่นมา สุดท้ายก็เจอกันเฉยเลย ดังนั้นจนถึงตอนนี้ผมจะแชร์โลเคชั่นทิ้งไว้ในไลน์ก่อนทุกครั้ง..



ผมเลือกที่จะนั่งฝั่งซ้าย เพราะมาร์คบอกว่าแดดชอบส่องทางขวา ข้างๆผมเป็นที่ว่างผมเลยวางกระเป๋าเป้ไว้ข้างๆแล้วหันมาเปิดประจกรถก็เจอมาร์คยื่นมองมาทางนี้พอดี ผมเลยยกมือโบกมือให้หลายๆที ตอนนี้ล้อรถเริ่มเคลื่อนแล้ว แต่ผมก็ยังชะโงกหน้าออกไปนอกกระจกแล้วบ๊ายบายให้มาร์ค จนกระทั่งล้อรถเริ่มหมุนไปไกลจนผมมองเห็นร่างมาร์คเล็กลง เล็กลงสุดท้ายก็มองไม่เห็นในที่สุด





ตือดึ้ง!



LINE

Mark: อย่าชะโงกหน้า



ตือดึ้ง!



LINE

Mark: มันอันตราย





-แจกทวิต @Cherry_SPNR ท้วงฟิคได้ ติชมฟิคได้ มาคุยกับเค้าก็ได้ ฮ่าฮ่า :D

#มาร์คใบ้มบ






#KISCHE
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 286 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59168 lek0868909108 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 17:01
    เด็กพี่มาร์คใครห้ามแตะ
    #59,168
    0
  2. #59108 grapeberryz (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 15:51
    แงงง โคตรน่ารักเลย ต้องห่างกันมันก็จะคิดถึงหน่อยๆ
    #59,108
    0
  3. #59048 bb1a1n (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 09:20
    มาร์คนี่งงละนะว่าเป็นใคร รู้จักอาจารย์ รุ่นพี่ จากไหนเนี่ยยย น่ากลัววว55555
    #59,048
    0
  4. #58980 Spices_smile (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 06:46
    ฮื้ออออออ น่ารักจังเลยยยย
    #58,980
    0
  5. #58900 อาจุมม่า (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 17:29

    น่ารักละมุนมาก

    #58,900
    0
  6. #58764 AnutsaraPanthong (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 14:04
    ฟินอ้ะ ฟินมากกก
    #58,764
    0
  7. #58709 Cake__Cake (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 02:37
    นี่ถ้าเป็นเจ้าของประเทศได้ พี่แกคงเป็นไปแล้วอ่ะค่ะ
    #58,709
    0
  8. #58656 CR33 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 09:39
    มันต้องใหญ่เบอรไหนอะเส้นเนี้ย บอกเป็นลูกเจ้าของมหาลัยก็เชื่ออะ555555
    #58,656
    0
  9. #58628 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 13:28
    มาร์ค แกแม่งใหญ่ว่ะ 555 แบมแบ็กมันดี55555555555555

    เห้นไหมล่ะ มาร์คเป็นให้แบมได้หมดเลย เป้นเจ้าของมหาลัยให้ด้วย55
    #58,628
    0
  10. #58513 xcoolzip (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 00:18
    บอกที ว่ามาร์คคืออธิการบดีใช่มั้ยยยย???
    #58,513
    0
  11. #57842 ChayapornSs (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 21:46
    มาร์คนั่นอาจารย์นะเว้ย555555 แกเป็นหลานอธิการป้ะเนี่ยยยยย

    มีฝากรงฝากรอย หมั่นไส้
    #57,842
    0
  12. #57781 creamtuan (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 18:46
    ถ้าบอกว่ามาร์คเป็นลูกเจ้าของมหาลัยนี่จะเชื่ออย่างสนิทใจเลยค่ะ
    #57,781
    0
  13. #57719 `MESJ' (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:25
    อิจฉาตาร้อนมากมากกกกก
    #57,719
    0
  14. วันที่ 22 มกราคม 2560 / 00:33
    มาร์คนี่ผู้มีอำนาจสูงสุดในมหาลัยอย่างแท้จริง มีความสงสัยว่ามาร์คต้วนอาจทนไม่ไหวตามไปแน่ๆ
    #57,641
    0
  15. #57613 mai_maylody (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 15:27
    ดีงามมมมมม แบมน่ารักกกก มีการแสดงความเป็นเจ้าของนะคะมาร์ค อั๊ยยย
    #57,613
    0
  16. #57584 Thai_1999 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 16:10
    มีความอิจแบมๆมาก อยากมีเเฟนแบบนี้บ้าง
    #57,584
    0
  17. #57538 anMarkBambamGOT7 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 18:49
    จะใกล้จะไป ขอแสดงความเป็นเจ้าของไว้ก่อน ใช่ไหมมาร์ค กัดน้องบ่อยนะ><
    #57,538
    0
  18. #56946 FK_29 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 23:55
    ถ้าจะขนาดนี้ แต่งเถอะ! ได้กันเถอะค่ะ!
    #56,946
    0
  19. #56755 ojay2 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 19:00
    ให้ตายเถอะ มาร์คคคคคคคคคคคคค
    #56,755
    0
  20. #56680 markbamgalaxy (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 15:11
    โอ๊ยยยยยย กุอยากจะบ้าา
    #56,680
    0
  21. #56649 Purple_Pie (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 01:28
    กรี้ดดดด มาร์คต้วนเวอร์ชั่นนี้ที่เซเว่นมีมั้ยคะ T T
    #56,649
    0
  22. #56634 minzeen (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 16:49
    ชาตินี้ไม่มีแฟนแบบนี้แน่ๆ
    #56,634
    0
  23. #56587 litterrabbitza (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 16:00
    อยากได้แบบนี้ช้าง งื้อออ
    #56,587
    0
  24. #56498 Nuthathai Por (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 22:47
    มาร์คมันร้ายเว้ยเห้ย ตัวไม่อยู่แต่ทำรอยความเป็นเจ้าของไว้แทน
    #56,498
    0
  25. #55350 M.m1nt (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 17:04
    งื้ออออ เขินแทนแบม
    #55,350
    0