ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 38 : ROOMMATE THIRTY-THREE [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,955
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 289 ครั้ง
    30 ก.ค. 59










"อะ เอ่อ ก็ใช่ ตะ แต่ว่าไม่ได้มีอะไรมากกว่านี้เลยนะ"


"..."


"มาร์คอย่ามองแบบนี้สิคือตอนนี้มาร์คน่ากลัวมาก ตั้งแต่คบกันมานี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นมาร์คส่งสายตาตัดพ้อพร้อมๆกับโกรธแบบนั้นออกมา 







"...ต้องการอะไร?"







"ต้องการแบมต้องการอะไรหรอ?"







"...มาร์คถามว่าแบมต้องการอะไรกันแน่?!







ปึ้ก!






เพล้ง!!





มาร์คตะคอกถามผมเสียงดังแล้วเขวี้ยงโทรศัพท์ผมลงพื้นอย่างแรงจนแตกโทรศัพท์ผมแตกออกเป็นเสี่ยง ผมนี่สะดุงแล้วหลับตาปี๋ทันทียอมรับว่าตกใจแล้วก็กลัวมากผมสัมผัสได้เลยว่าตอนนี้ผมกำลังตัวสั่น..





"มะ มาร์คลำคอของผมแห้งเผือดไปหมด แต่ริมฝีปากผมกลับขยับเรียกชื่อร่างสูงออกมา







"...แอบคุยกัน?"







"บะ แบมเปล่า แบมไม่ได้แอบ" 


"..."


"มาร์คกำลังเข้าใจแบมผิดนะผมพูดแล้วค่อยๆขยับตัวลุกไปหาร่างสูงแล้วจับเข้าที่แขนแกร่งนั้นด้วยมือที่สั่นเทาของผม







"...แล้วต้องให้เข้าใจว่ายังไง?"







"...นึกว่าจะจบตั้งแต่กลางวันแล้ว"







"...แต่นี่ยังแอบมาคุยกันตอนดึกอีก?"





"แบมไม่ได้แอบ!" 





"...ชอบมันหรอ?"





"เปล่านะ แบมไม่ได้ชอบพี่เซฮุน!"


"..."


"ทำไมมาร์คต้องยัดเยียดว่าแบมชอบพี่เซฮุนด้วย?"







"...แอบคุยกันนานหรือยังละ?"







"มาร์ค!!" ผมตะคอกออกมาเสียงดัง ตอนนี้คือผมก็ร้อน มาร์คก็ร้อน แต่ปกติผมจะเป็นคนเย็นให้ แต่คราวนี้ผมคงเย็นไม่ได้แล้วเหมือนกัน!





"แบมบอกไม่ชอบก็คือไม่ชอบดิทำไมต้องบอกว่าชอบอยู่ได้?"


"..."


"มาร์คโมโหแล้วมาเขวี้ยงโทรศัพท์แบมแบบนี้ ไม่ใช่หรอ?!"


"..."


"แล้วแบมพูดอะไร มาร์คเคยจะเชื่อบ้างไหม?"


"..."


"เชื่อแต่ตัวเองไม่เคยจะฟังคนอื่นอธิบาย"


"..."


"แบมก็เหนื่อยเหมือนกันนะ อธิบายไปมาร์คก็ไม่เคยจะฟังอ่ะ!" 







"...งั้นเลิกไหมละ?"


!!!!







ผมชะงักทันทีเมื่อมาร์คพูดคำว่าเลิกออกมา.. คือคำว่าเลิกมันพูดง่ายขนาดนั้นเลยหรอทำไมมาร์คถึงพูดออกมาง่ายจังผมโกรธมากนะ โกรธแบบที่ไม่เคยโกรธมาก่อน แต่ผมก็ไม่กล้า..


...ไม่กล้าที่จะพูดคำว่าเลิกออกมา





"คำว่าเลิกมันพูดง่ายขนาดนั้นเลยหรอมาร์ค?"


"..."


"มาร์คพูดมันออกมาได้ยังไงกัน?" 


"..."


"คนใจร้าย.."


"..."


"หรือว่าที่ผ่านมามาร์คไม่เคยรู้สึกอะไรกับแบมเลยใช่ไหม?"


"..."


"ฮึก ใช่ไหมคำว่าเลิกของมาร์ค ฮึกมันพูดง่ายขนาดนั้นเลยหรอ?!"







"...แบม"







"ไม่ต้อง ฮึกมาจับแบมคือเหมือนมาร์คก็เหมือนจะตกใจเหมือนกันที่พูดคำว่าเลิก แล้วก็คงจะตกใจด้วยที่เห็นนํ้าตาผมไหลออกมา เลยจะเอื้อมมือมาจับ แต่ผมก็เบี่ยงตัวหลบออกทันที


"..."


"ถ้ามาร์ค ฮือ! ไม่เชื่อใจแบมแล้ว"


"..."


"ไม่ได้ รู้สึกดีๆกับแบมแล้ว"


"..."


"แบม ฮึก! ละ เลิก กับมาร์คก็ได้"


"..."


"เลิก..ก็ได้"





พอผมพูดจบ ผมก็ปาดนํ้าตาแบบลวกๆแล้วก้าวลงมาจากเตียงทันที เดินไปหยิบกระเป๋าสตางค์กับหยิบเสื้อกันหนาวมาสวมทับทันที ผมไม่รู้ว่าผมต้องทำยังไง...ผมไม่รู้จริงๆ สิ่งเดียวที่รู้ตอนนี้คือผมต้องไปจากห้องนี้ ตอนนี้..






ปัง!






พรึ่บ!







"ฮึก ฮือออยังไม่ทันจะได้พ้นประตูห้องไปไหน ผมก็ทรุดตัวนั่งลงไปหน้าประตูทันทีเมื่อปิดประตูลง ผมนั่งอยู่หน้าประตูได้เกือบยี่สิบนาทีก็ต้องลุกออกไปที่อื่น เพราะว่าตอนนี้ในห้องเหมือนมีสงครามเกิดขึ้น ผมได้ยินเสียงเหมือนเสียงเขวี้ยงของลงพื้นอย่างแรง และเสียงอะไรไม่รู้แตกในห้องดังระงมไปหมด.. 





เวลานี้ไฟตามทางเดินก็ปิดหมดแล้ว แต่ก็พอมีบางสลัวๆบางๆ แต่คือผมก็มองไม่ค่อยชัดเท่าไหร่เพราะผมเป็นคนมองในที่มืดไม่ได้ แล้วนํ้าตาผมก็คลอบังเอาไว้ด้วยส่วนนึง ตอนนี้ในมือของผมมีแค่กระเป๋าตังค์ โทรศัพท์ก็ไม่มี จนถึงตอนนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปไหนดี สมองผมมันตื้อมันอื้อคิดอะไรไม่ออกสักอย่าง แต่ขาก็ก้าวออกไปโดยไม่มีจุดมุ่งหมาย แต่สมองกลับโล่งไม่มีอะไรสักอย่าง.. 


...จนกระทั่งผมเดินคลำทางมาถึงเซเว่นหน้ามหาลัย






'เห้ยมึง นั้นน้องแบมเกษตรเปล่าวะ?'




'ไม่แน่ใจวะ แต่คงไม่ใช่หรอกม้างง ได้ข่าวไอมาร์คหวงจะตายห่า จะกล้าปล่อยออกมาดึกๆดื่นๆได้ไง?'




'แต่กูว่าใช่ มึงดูดีๆดิ ตัวเล็กๆ แก้มตุ่ยๆ มีอยู่คนเดียวนั้นแหละ!'




'เออวะเชี่ย.. มาร์คแม่งไม่มาคุมหรอวะถ้าแม่งยังไม่มาภายในตอนนี้แม่งโดนงาบไปแดกแน่กูบอกเลย'







ผมได้ยินเสียงใครก็ไม่รู้มองๆมาทางผมแล้วก็หันไปคุยกัน ผมได้ยินนะเต็มสองรูหูเลยเนี่ยดังนั้นผมก็เลยจากที่ตอนแรกยืนอยู่หน้าเซเว่น ผมก็รีบเดินเข้าไปในเซเว่นอย่างเร็วอย่างน้อยเซเว่นก็มีแสงสว่างแล้วก็มีคนเข้าออกตลอดเวลาแหละวะผมเดินวนรอบเซเว่นไปประมาณสิบห้ารอบได้แล้ว เดินจนพนักงานมองแล้วมองอีก ไอผมก็ไม่น่าด้านขนาดนั้นก็เลยเดินไปซื้อช็อคโกแลตมาแท่งนึงก็ได้..






"4,500 วอนค่ะ"






ผมล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกันหนาวแล้วหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา แต่พอเปิดมาก็ต้องตกใจเมื่อในกระเป๋าตังค์ผมไม่มีตังค์สักกะบาทสักวอนเดียวยังไม่มีเลยเนี่ยทั้งกระเป๋าผมตอนนี้มีแค่การ์ดของมาร์คแค่ใบเดียว สงสัยผมคงจะลืมคืนละมั้ง.. 






"4,500 วอนค่ะ" 






พนักงานคงจะด่าอีกในไม่ช้าแน่ถ้าผมยังไม่รีบจ่ายตังค์ตอนนี้ แต่ผมไม่อยากใช้บัตรของมาร์คนี่หน่า..


...ก็เราเลิกกันไปแล้วนิเนอะ ผมจะมีสิทธิ์อะไรไปใช้ของๆมาร์คอีกละ? 






"ฮึกผมหลุดสะอื้นออกมาเมื่อย้อนคิดไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ผมยกแขนเสื้อขึ้นมาเช็ดนํ้าตาลวกๆแล้วเดินออกจากเซเว่นไปทันที ไม่กงไม่กินแม่งแล้ว ไม่มีตังค์โว้ย!






ตอนนี้ผมเดินไปเรื่อยๆตามถนน ตอนนี้ถนนเงียบมากมีรถผ่านไปผ่านมาไม่กี่คันเอง แต่ค่อนข้างสว่างนะเพราะไฟถนนเปิดเต็มสองข้างทางเลย เดินมาจนถึงป้ายรถเมล์ที่ไหนก็ไม่รู้ แต่ผมเห็นว่ามีที่นั่งก็เลยเดินไปนั่งทันที พลางเอามือตบๆน่องขาไปด้วย รู้สึกเหมือนขาจะแหลกเป็นเสี่ยงๆทั้งปวดทั้งเมื่อย สงสัยคงจะเดินเยอะไปละมั้ง.. แถมยังเริ่มง่วงแล้วด้วย





ผมเผลอหลับไปหลายรอบมากนะ แต่ก็ต้องดึงสติกลับมาทุกครั้งเมื่อนึกว่านี่คือป้ายรถเมล์ไม่ใช่หอ สภาพผมตอนนี้คือเอนหัวซบเสาป้ายรถเมล์เอา สภาพโครตอุบาทว์อ่ะ ตาบวมๆหน้าบวมๆ แก้มนี่ยิ่งบวมใหญ่ ง่ายๆก็คือสภาพตอนนี้ดูไม่ได้เลยสักนิดเดียว







เอี๊ยดดด!!







เสียงล้อครูดไปกับถนนเสียงดัง จนผมต้องยกมือขึ้นมาปิดหูแล้วหลับตาปี๋ทันที คือเสียงมันแสบแก้วหูมากอ่ะ แล้วใครมาเบรครถอะไรแรงขนาดนี้แถวนี้วะเนี่ย?! 







พรึ่บ!







"...กลับ"


!!!!







"มะ มาร์ค?" ผมสะดุ้งทันทีเมื่อมีใครไม่รู้มาจับข้อมือผมแล้วกระตุกให้ลุกขึ้น พอผมลืมตาก็เป็นมาร์คนี่ผมตาฝาดไปหรอต้องใช่แน่ๆ มาร์คไม่มีทางมาหรอก..







"...แบมลุก"







"มะ ไม่ไป แบมจะอยู่นี่ผมสะบัดข้อมือให้ออกจากการจับกุมทันที มาร์คเป็นคนบอกเลิกผมเองนะแล้วผมก็ไม่ชอบให้คนอื่นมาโดนตัวด้วย!







"...อย่าดื้อ"







"เราเลิกกันแล้วนะ มาร์คไม่มีสิทธิ์มาว่าแบมอีกต่อไปแล้ว"





"...มาร์คไม่เลิก"


!!!!





"ตะ แต่ว่ามาร์คบอกเลิกแบมเองนะจะบอกว่าไม่เลิกได้ยังไง?!"


"..."


"มาร์คใจร้ายใส่แบมทุกอย่างเลยโทรศัพท์แบมพังก็เพราะมาร์คแบมปวดขาก็เพราะมาร์คทุกอย่างก็เพราะมาร์คนั้นแหละเพราะมาร์คๆๆๆ อะ อื้อ!"





มาร์คโน้มตัวลงมาจูบผมทันทีเมื่อผมพูดประโยคข้างต้นออกไป ตอนแรกผมค่อนข้างตกใจเมื่อโดนจู่โจมแบบไม่ทันได้ตั้งตัว แต่พอรู้สึกตัวผมก็ทั้งทุบทั้งดันให้มาร์คออกไป แต่มาร์คก็ล็อคแขนผมเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะยํ้าริมฝีปากลงมาแรงๆอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง..





พลั่ก!





"อย่ามาจูบแบมนะ! 


"..."


"แบมให้แฟนแบมจูบแค่คนเดียว!"


"..."


"มาร์คไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับแบมอีกต่อไปแล้ว!" ผมผลักมาร์คออกไปอย่างแรงก่อนจะพูดประโยคข้างบนออกไป ตอนนี้ผมเจ็บมากนะ..หัวใจผมเจ็บมากๆเลย





"แบม ฮึก ให้แฟนแบมแค่คนเดียว"


"..."


"ฮึกคนอื่น แบมไม่ให้ทำ"


"..."


"ไม่ให้แตะ ฮือ ด้วย มาร์คอย่ามา ฮึกจับแบมนะ"







"...แบม"







"ห้ามเรียก ฮือ อย่ามาเรียกชื่อแบม"








"...กลับหอก่อนได้ไหม?"






"...ไม่พูดกับมาร์คก็ไม่เป็นไร"






"...แต่กลับก่อนเถอะ..นะ"



...สุดท้ายแล้วก็เป็นผมที่ต้องยอมอีกครั้ง แค่มาร์คพูดด้วยนํ้าเสียงขอร้อง ผมก็ไปไหนไม่รอดแล้ว..







"...หนาวไหม?"







"ไม่ แบมไม่หนาวตอนนี้ผมมาอยู่บนรถเรียบร้อยแล้ว ผมนั่งเหม่อออกไปมองข้างทางตลอดทาง ไม่คุยอะไรทั้งสิ้น ไดเ้แต่ปิดปากเงียบ..







"...หิวหรือเปล่า?"







"แบมไม่หิวผมตอบแล้วหลับตาลงทันที ไม่อยากได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้นแล้ว ผมรู้สึกเหนื่อยมาก แถมยังปวดตาอีกต่างหาก มาร์คขับรถไม่นานก็ถึงหอ ผมก็แค่เปิดประตูลงแล้วเดินเข้าหอทันทีโดยไม่รอร่างสูงที่อยู่ข้างหลัง ตอนแรกพอถึงห้องผมนึกว่าห้องล็อคไว้ แต่พอผมลองบิดลูกบิดมันกลับไม่ได้ล็อคซะงั้นผมก็เลยบิดประตูเข้าไปทันที..







แอ้ดด...





ผ่าง


!!!!





นี่ห้องผมหรอผมไม่แน่ใจเลยรีบออกมาดูเลขห้องหน้าห้องก่อน ก็พบว่ามันคือห้องผมนี่หน่าแล้วทำไมตอนนี้ห้องผมม้นถึงได้เละเทะขนาดนี้อ่ะ?! ของบนโต๊ะอ่านหนังสือถูกกวาดร่วงอยู่บนพื้นหมดเลยตู้เต้อชั้นเชิ้นที่มีของวางไว้ก็ถูกกวาดร่วงลงมาทั้งหมดเหมือนกัน! 


นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย..?







หมับ!







"เหวออ!"





"มาร์คปล่อยแบม ปล่อยแบมๆๆ!" คือในจังหวะที่ผมกำลังยื่นงงอยู่หน้าห้อง ตัวผมก็ลอยขึ้นมาอยู่ในอ้อมกอดมาร์คทันทีส่วนผมก็ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดนั้นแหละผมไม่ชอบให้ใครมาโดนตัวมากๆเลยนะมาร์คอุ้มผมมาวางไว้บนเตียง พอผมลงถึงเตียงผมก็ดิ้นลงไปที่เตียงแล้วตวัดผ้าห่มมาคลุมตัวเหลือแค่ตาที่โผล่ออกมา..







"...พื้นมีเศษแก้ว"







"...เดี๋ยวบาด"







มาร์คพูดจบแล้วก็เดินไปหยิบไม้กวาดกับที่ตักผงมา แล้วค่อยๆกวาดเศษแก้ว เศษกระจกออกไป แต่คือท่าทางที่มาร์คทำความสะอาดคือดูก็รู้เลยว่าไม่เคยทำมาก่อน เพราะปกติเวลาอยู่หอผมจะเป็นคนทำเองทั้งหมด แล้วคืออยู่ดีๆขาผมก็ก้าวลงไปหามาร์คแล้วหยิบไม้กวาดมาไว้ในมือ แล้วเป็นคนเริ่มเก็บกวาดเอง..


...ก็เห็นแล้วมันหงุดหงิดนี่หน่า ทำไม่เป็นแล้วยังจะทำอีก






ผมกวาดเศษแก้วออกไปจนหมด ไม่มีหลงเหลือแม้แต่เศษเสียวเดียว แต่ในขณะที่ผมกำลังจะเอาไม้กวาดไปเก็บ ผมรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของไม้กวาด..



ตอนผมกวาดล่าสุดเมื่อวาน ไม้กวาดไม่ได้มีคราบสีแดงติดตรงด้ามจับนิ แล้วทำไมตอนนี้ถึงมีคราบสีแดงติดเกรอะกรังเหนียวๆผมเลยใช้นิ้วสัมผัสก็พบว่ายังคงชื้นๆอยู่เลย แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมยกนิ้วก็ผมว่าเป็นกลิ่นคาวเลือด! 


...เลือดไหลหรอ..?







ตอนนี้มาร์คเข้าห้องนํ้าไปสักพักใหญ่ๆได้แล้ว ไอผมที่พอรู้ว่ามาร์คเลือดออกก็ไม่ค่อยสบายใจ รู้สึก เอ่อ..ห่วงละมั้ง ผมนั่งรอบนปลายเตียงได้เกือบจะสิบห้านาทีแล้ว ทำไมยังไม่ออกมาอีกแต่จะให้ผมไปเร่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องเลย..





แอ้ดดด





"..."


"..."





ตอนนี้เราสองคนต่างสบสายตากัน แต่ก็เป็นผมเองนั้นแหละที่ต้องเป็นหลบสายตาคู่นั้น.. ไม่ไหวจริงๆ ผมมองหน้ามาร์คแล้วนํ้าตาเหมือนจะไหลลงมาอีกรอบยังไงยังงั้น ผมหลุบสายตาก้มตํ่าลงมาตรงมือมาร์คก็พบว่ามีคล้ายๆผ้าเช็ดหน้าพันเอาไว้อยู่ แล้วถ้าผมเดาไม่ผิดที่มาร์คเข้าไปในห้องนํ้าก็คงจะเข้าไปพันแผลละมั้ง แล้วอีกอย่างเวลาเป็นแผลให้เขาให้ใช้ผ้าเช็ดหน้าพันกันไว้กันเล่า?! ผมรู้เลยมาร์คคงล้างแค่นํ้าแล้วเอาผ้าพันเอาไว้แน่ๆ!





"มือเป็นอะไร?"


"..."


"โดนแก้วบาดหรอ?" แล้วอยู่ดีๆไอปากไม่รักดีของผมมันก็ถามออกไป ทั้งที่สมองผมยังไม่ทันได้สั่งให้มันพูดออกไปเลยนะ!






"...อืม"






"แล้วล้างแผลยัง?"






"...ล้างแล้ว"






"ล้างนํ้าเปล่าแล้วเอาผ้าเช็ดหน้าพันไว้เนี่ยนะ?"


"..."


"แบบนี้มันจะสะอาดไหมอ่ะมาร์ค?"


"..."


"มานี่มา เดี๋ยวแบมทำแผลให้" 







"...ไม่เป็นไร"







"...มาร์คไม่เจ็บ"







"แต่แบมเจ็บนิ อะ เอ่อ..ช่างเถอะผมถอนหายใจออกมาหนักๆแล้วเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาจากตู้เหนือทีวี แต่คือตู้มันค่อนข้างสูง ผมหยิบไม่ถึง ขนาดผมเขย่งแล้วเอื้อมมือสุดแขนแล้วนะ






พรึ่บ!






ขวับ.. 






"อ้ะ!" ผมร้องเมื่อมาร์คเดินมายืนซ้อนหลังผมแล้วเอื้อมมือขึ้นไปหยิบกล่องยาให้ แล้วยื่นส่งมาให้ผม ผมก็เลยรีบรับแล้วเดินออกมาจากตรงนั้นทันที 


...มาร์คทำเหมือนตอนเราคบกันเกินไป..แต่คือความจริงเราเลิกกันไปแล้ว




-แจกทวิต @Cherry_SPNR ท้วงฟิคได้ ติชมฟิคได้ มาคุยกับเค้าก็ได้ ฮ่าฮ่า :D

#มาร์คใบ้มบ






#KISCHE
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 289 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59158 lek0868909108 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 01:52
    มาร์คก็ใช้อารมณ์เกินทำลายข้าวของหึงก็รู้แต่ควรฟังบ้างแบมก็ ต้องอย่าเฟลนลี่ บางทีก็แอบงี้เง่า
    #59,158
    0
  2. #58970 Spices_smile (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 00:08
    ทำอะไรก็ไม่รู้ เห้อออออ
    #58,970
    0
  3. #58898 อาจุมม่า (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 08:25

    ป้าใจไม่ดีเลย...ยังไม่เลิกกันใช่ไหมลูก T^T

    #58,898
    0
  4. #58886 hellowhoisme (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 18:54
    ไรท์แต่งดราม่าได้ดีเลยนะคะเนี่ย คาแรคเตอร์ชัดมากก ดราม่าไม่หนักเกินแบบนี้ดีแล้วค่ะ55555
    #58,886
    0
  5. #58805 Kwan_Z.E* (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 03:12
    แบมไว้ตัวมากๆเลยอ่ะ จำไว้เลยนะมาร์คว่าอย่าทำแบมเสียใจเพราะเรื่องแบบนี้อีก แบมยอมให้แฟนแบมคนเดียว
    #58,805
    0
  6. #58756 AnutsaraPanthong (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 17:12
    โอ้ยยยหน่วงไหมล่ะทีนี้
    #58,756
    0
  7. #58723 IMeMoRyU (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 00:09
    มาร์คก็ร้อนเกินไป แบมก็งี่เง่าเกินไป
    #58,723
    0
  8. #58646 CR33 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 20:35
    คนมันขี้หวงและห่วงไงแบมมม
    #58,646
    0
  9. #58619 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 10:10
    จะว่าเข้าใจแบมก็เข้าใจนะ แต่ก็เข้าใจมาร์ค คือมาร์คมันคนเงียบๆ พอหึงก็หึงแรงงี้ สำหรับแบมการแชทไลน์กับฮุนก้คงไม่มีอะไร แต่มาร์คมันก้รู้ไงว่าฮุนคิดอะไรกับแบม จากที่เป้นคนนิ่งๆยอมตลอดพอเห็นงี้ก็แบบ มันก็หึง หวงอ่ะ สงสารมาร์คอยู่นะ ที่ตามใจแบมทุกอย่าง ทำเพื่อแบมทุกอย่าง แต่บางทีแบมก้ใสๆอะแหละ เหมือนทำอะไรโง่ๆ แล้วเาอแต่ง้องแง้ง คิดๆไปแล้ว แค่คุยเล่นๆมาร์คยังไม่ทำเลย แบมทำงี้มาร์คเลยโกรธมากมั้ง เฮ้อออ เข้าใจกันไวๆนะ
    #58,619
    0
  10. #58503 xcoolzip (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 23:08
    ยังไม่เลิกกันจริงๆ ใช่มั้ยย??? TT
    #58,503
    0
  11. #58456 numewy (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 13:36
    เศร้า T^T..... ยังไม่เลิกกันจริงๆหรอกใช่มั้ย
    #58,456
    0
  12. #58437 อมรา ก้องกลางดง (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 23:47
    โอ๊ยอ่านตอนนี้แล้วจะร้องไห้อ่ะ
    #58,437
    0
  13. #58435 กุอิน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 21:46
    เออคือ งงมาก คือเเบมต้องคิดบ้างนะ มาร์คไม่เคยมีคนอื่น

    เเบมก็ไม่เคยมี เเต่คุยกับคนอื่นไปทั่วทั้งๆที่รู้ว่ามาร์คขี้หึง

    คือคนมีเเฟนต้องหวงเเหนเป็นปกติปะ นี่จะให้คุยเป็น30คนเเล้วต้องอธิบายง้องเเง้งหรอว่าไม่ใช่นะเรารักมาร์คคนเดียวไรงี้ พออีกฝ่ายอารมณ์ร้อนหน่อยขอเลิกเเล้วก็เอออกูเลิกคือทำเหมือนตัวเองถูก คือเเบมต้องคิดนะ. เเบมมีมาร์คเเบมก็อย่าคุยกับคนอื่นสิ ถ้ามาร์คคคุยกับผญ10คนเเบบกอดนู่นเเชทหากัน นัดเจอกันเเล้วบอกว่าเเค่เพื่อนเเค่พี่เค่น้อง เเบมจะคิดยังไง!!!!!

    เเยกเเยะโว้ยยยยเเฟนทั้งคนนะเว้ย

    #ขอโทษค่ะ อินเกิน
    #58,435
    0
  14. #58354 joypnd (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 08:38
    คือเลาคิดว่าแบบมันง้องแง้งเกินไปอ่ะ แบบยังไงล่ะไม่รุดิ แต่มาร์คนี่หนูจะดาร์คไปไหนลูก รีบกลับมาคืนดีกันเหอะTT
    #58,354
    0
  15. #57865 maprang101918 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 20:40
    แบมก็ผิดนิ ทำไมทำเหมือนมาร์คผิดคนเดียว
    #57,865
    0
  16. #57849 EarthMayer (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 23:44
    โอ้ย นี่กลัวมารคมากเลย ._.
    #57,849
    0
  17. #57832 ChayapornSs (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 20:25
    โอ๊ยอิมาร์คบทจะดาร์กก็ดาร์กลืมบท บทกลับมาดีก็ดีเกินอีก มาร์ค อิมาร์ค!!
    #57,832
    0
  18. #57738 olpn (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 10:01
    หึ หึ หึ หึ หึ
    #57,738
    0
  19. #57709 `MESJ' (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:14
    พี่มาร์คน่ากลัวมาก ขวัญเอ้ยขวัญมาแบมแบม
    รีบง้อแบมเลยน้า
    #57,709
    0
  20. #57697 miguchang (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:44
    อะไรว่ะ
    ขอเลิกเองยังจะมาทำแบบนี้อีก
    อีพี่มาร์คบ้าา
    #57,697
    0
  21. #57658 mint (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:35
    แบมเกินไปป่ะ จะว่ามาร์คหึงไม่ได้นะ คือต้องให้บอกด้วยเหรอ ลองให้มาร์คไปแชทกับผู้หญิงอื่นบ้าง ถามหน่อยแบมจะหึงไหม เลิกเหอะมาร์ค แบมปัญญาอ่อนไปอ่ะ หลายเรื่องที่แบมทำแล้วมาร์คต้องยอม
    #57,658
    1
    • #57658-1 leenaprk(จากตอนที่ 38)
      16 ตุลาคม 2560 / 13:18
      ใจเย็นค่า อย่าอินเกินนนน555555555
      #57658-1
  22. #57651 juice_shh (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 08:07
    มาร์คโมโหน่สกลัวมากเกรี้ยวกราดสุด แต่ก็ยังอ่อนโยนกับแบม ดีอ่ะผช.แบบนี้ ไม่เลิกกันนะคู่นี้ห้ามเลิก
    #57,651
    0
  23. วันที่ 19 มกราคม 2560 / 21:01
    มาร์คโมโหได้น่ากลัวมากอ่ะ แล้วนี่จะเลิกกันจริงหรอ แบมที่มาร์คพูดไปก็เพราะโมโหนะ อย่าเลิกเลย
    #57,630
    0
  24. #57577 Thai_1999 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 23:14
    ร้องไห้ได้ไหม
    #57,577
    0
  25. #57526 anMarkBambamGOT7 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 22:09
    ฮือมาร์ค พูดไรไมไม่คิดฮะ ระงับอารมณ์แล้วฟังแบมบ้าง
    #57,526
    0