ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 30 : ROOMMATE TWENTY-SIX [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,733
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 321 ครั้ง
    30 ก.ค. 59












สุดท้ายผมก็ขึ้นมานอนบนเตียงกับมาร์คนั้นแหละ ตอนแรกผมไม่ยอม แต่พอมาร์คบอกว่า'อยากกอดผมนี่ไปต่อไม่ถูกเลย ตอนนี้มาร์คน่าจะหลับแล้วมั้งผ่านมาเกือบชั่วโมงได้แล้ว แต่ผมนี่ยังลืมตาแป๋วมองเพดานอยู่เลย ก็มันนอนไม่หลับนี่หน่า..แต่ผมก็ไม่กล้าพลิกตัวเยอะกลัวร่างสูงที่นอนกอดผมจะตื่นขึ้นมา ผมก็เลยพลิกตัวเบาๆหันเข้าหาคนข้างตัวแล้วยกมือกอดเข้าที่ที่เอวแล้วค่อยๆหลับตาลงช้าๆ


...ในขณะที่อีกคนกำลังเริ่มหลับตา กลับมีอีกคนกำลังค่อยๆลืมตาขึ้นมา..














"มาร์ค ไม่เอา ไม่ให้ไป" 


"..."


"ไม่ให้ไปแล้ว แบมไม่อยากอยู่คนเดียว มาร์ค มาร์คนะตอนนี้ผมมาถึงสนามบินแล้วเรียบร้อย ตอนเช้าโดนมาร์คปลุกขึ้นมาอาบนํ้าแต่เช้า พอผมตื่นแล้วลุกขึ้นมานั่งบนเตียงก็ปล่อยโฮออกมาแต่เช้า กว่าจะได้อาบนํ้าแทบจะโดนมาร์คตีแต่เช้า จนถึงสนามบินก็ร้องมาตลอดทาง มาร์คจอดรถข้างทางหลายครั้งเพราะผมร้องไห้หนักจนหายใจไม่ออก ตอนนี้มาร์คเช็คอินอะไรเรียบร้อยแล้วเตรียมตัวเข้าเกท และผมก็เพิ่งรู้เมื่อกี้ว่าแจ็คสันมาส่งด้วย..





"นี่ไอบวม มาร์คกลับไปหาครอบครัว ไม่ได้ลาไปตาย มึงจะอะไรขนาดนั้นวะ?" 


"..."


"ไอมาร์ค มึงรีบเข้าเกทเหอะ สายแล้ว ส่วนมึงมานี่แจ็คสันว่าแล้วจับคอเสื้อผมแล้วกำลังจะดึงให้ผมออกห่างจากมาร์ค







พรึ่บ!







"...อย่าดึง"







เห็นดังนั้นผมก็เลยรีบเข้าไปเกาะแขนมาร์คแล้วฝั่งหน้าลงบนต้นแขนทันที แจ็คสันมองผมแล้วกรอกตาไปมาแบบรำคาญหน่อยๆ ส่วนมาร์คก็ลูบหัวผมไปมาเบาๆแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา







"ไอมาร์ค เขาประกาศเรียกแล้ว ถ้ามึงไม่ไปตกเครื่องแล้วนะเว้ย!" ผมยืนเกาะแขนมาร์คอยู่เกือบ 10 นาทีได้ ได้ยินเสียงประกาศดังออกมาทำนองว่า ใครที่จะไปอเมริกา ให้เข้าเกทได้แล้ว ประมาณ 2 รอบได้แล้ว


"..."


"นี่กูไม่ได้ล้อเล่นนะ มึงไปได้แล้ว เดี๋ยวไอบวมนี่กูดูให้แจ็คสันว่าพลางจะจับผมแยกห่างออกมา ผมก็เลยรีบวิ่งไปหลบหลังร่างสูงแล้วกอดเอวเอาไว้แน่นพลางยื่นแค่ตาออกมามอง





"แบม มึงอยากให้แฟนมึงตกเครื่องหรอ?"


"..."


"ยิ่งทำแบบนี้ไอมาร์คก็ยิ่งเป็นห่วง"


"..."


"เป็นแบบนี้คิดว่ามันจะสบายใจไหมไปอเมริกาแล้วมึงร้องไห้จะเป็นจะตายแบบนี้ส่งท้ายมันหรอ?" 


"..."


"มึงควรยิ้มให้มันเห็นดิ ไม่ใช่ทำหน้าหมาหงอยแบบนี้"





พอผมได้ยินที่แจ็คสันพูดออกมา ผมก็แอบชะงักไปนิดหน่อย..แต่พอคิดๆดูแล้ว สิ่งที่มันบอกก็ถูก ยิ่งผมทำแบบนี้มาร์คก็จะยิ่งไม่สบายใจเข้าไปอีก แล้วผมจะเป็นคนทำให้มาร์คไม่สบายใจหรอคิดได้ดังนั้นผมเลยเริ่มคลายมือที่กอดเอวร่างสูงไว้ออก





"มาร์ค..ไปเถอะ" 


"..."


"จะตก คะ เครื่องแล้วนะมันยากนะที่ต้องพูดประโยคแบบนี้ออกมา ในใจนี่ไม่อยากให้ไปแทบตาย แต่ปากต้องพูดเชิงไม่เป็นไร


"..."


"แบมโอเคหน่า มาร์คอย่ามองแบบนั้นสิคือสายตาที่มาร์คมองมามันดูหมองๆ มันดูไม่เหมือนมาร์คเลยสักนิด วันนี้ตั้งแต่เช้าผมไม่เห็นรอยยิ้มร่างสูงปรากฏออกมาเลยสักครั้ง ปกติจะต้องมีรอยยิ้มมุมปากบ้าง


"..."


"ไปเถอะผมฉีกยิ้มกว้างแล้วจับมือร่างสูงแล้วออกแรงดึงให้ไปทางเข้าเกท พอผมเริ่มจับมือมาร์คก็ค่อยๆสอดนิ้วมือทั้ง 5 ประสานเข้ากับมือผมแล้วออกแรงบีบทันที.. 







"เมื่อเช้าแบมหยิบถุงมือของแบมใส่กระเป๋าเดินทางใบสีดำให้ อยู่ตรงช่องข้างหน้านะ"


"..."


"แบมเห็นมาร์คไม่เอาถุงมือไปเลย แบมกลัวมาร์คหนาวเลยหยิบใส่ให้"


"..."


"แล้วนี่ยาแก้เมาเครื่อง แบมไม่รู้มาร์คเมาเครื่องบินเปล่า แต่กินกันไว้ก็ได้นะผมว่าแล้วหยิบแผงยาสีเม็ดเล็กๆสีเหลืองยัดใส่มือร่างสูง 


"..."


"ส่วนอันนี้หมอนรองคอ แบมหยิบติดมาเมื่อเช้า เพื่อมาร์คง่วงนอน จะได้นอนสบายๆนะเมื่อเช้าผมเห็นหมอนรองคอที่ผมใช้รองคอมาจากไทยวางไว้ ก็เลยหยิบติดใส่ถุงมาด้วยเมื่อเช้า


"..."


"มาร์คมีทิซซูติดเป้ไว้ไหมถ้าไม่มี บะ.."







"ไอบวม แฟนมึงไปอเมริกา ไม่ได้ไปเข้าค่ายมึงเข้าใจผิดอะไรปะเห้ย?!" 









"...ถึงแล้วเดี๋ยวโทรหา"







"...ตู้เย็นมีเค้กอยู่"







"...มาร์คไม่ได้เอาคอมไป เบื่อๆก็เล่นได้"










"...เอาไว้สไกป์กัน"









"มาร์ค แบมขอกอดหน่อยนํ้าตาจะไหลลงมาอีกรอบแล้วนะ พอผมพูดขอกอดหน่อยมาร์คก็ดึงผมเข้าไปกอดทันที ก่อนที่จะกระซิบอะไรบ้างอย่างเบาๆ..








"...มาร์คต้องคิดถึงแน่ๆ"


!!!!





"แบมก็คงคิดถึงมาร์คเหมือน กะ กัน จะคิดถึงทุกวันเลย เช้า สาย บะ บ่าย เย็นผมพยายามควบคุมนํ้าเสียงไม่ให้สั่น ตอนนี้นํ้าตาคลออยู่เต็มเบ้าแต่ก็ต้องเงยหน้าแล้วกระพริบตาถี่ๆให้นํ้าตาหายไป






"...อยู่คนเดียวเป็นเด็กดี"







"...ไม่ดื้อนะ"







"อือ ไม่ดื้อหรอก แบมจะ ปะ เป็นเด็กดี"


"..."


"แค่เดือนเดียว แปปเดียวเอง..เนอะ"





'เรียนท่านผู้โดยสารที่ต้องการเดินทาง ไปอเมริกา โดยสายการบิน XXXX กรุณาเข้าเกทได้แล้วค่ะ'




...เสียงประกาศดังออกมาอีกครั้ง คราวนี้ต้องยอมปล่อยแล้วจริงๆสินะ







"เดินทางปลอดภัยนะผมบอกเป็นประโยคสุดท้ายก่อนจะผละออกมา มาร์คก็พยักหน้ารับเบาๆแล้วค่อยๆเดินถอยหลังไปโดยที่หน้ายังมองผมอยู่ สักพักก็หันหน้ากลับไปแล้วเดินเข้าไปข้างใน แต่ก่อนที่จะจะลับสายตาผมก็ตะโกนออกไปเป็นประโยคสุดท้าย..





"แบมจะรอมาร์คนะ!"





"แบมจะรอ ฮึก จะรอมาร์ค" 



...มองไม่เห็นแผ่นหลังกว้างที่คุ้นเคยแล้ว 






"เห้ยอย่าร้องดิ"


"มาร์ค ฮึกไป ละ แล้ว" 


"เดี๋ยวมันก็มา อะ เอ่อ มึงอย่าร้อง ดะ ดิ กูปลอบคนไม่เป็นนะเว้ย!"


"อยากเจอแล้ว ฮือ อยากอยู่ ฮึกกับมาร์ค"


"มันเพิ่งเข้าไปเอง ไอบวมอย่าร้องดิ นะๆ กูขอร้องแจ็คสันว่าพลางยื่นมือมาแตะที่หลังผมเบาๆแล้วลูบแบบเก้ๆกั้งๆเหมือนคนปลอบใครไม่เป็น







"แบมคิดถึง ฮึก.. คิดถึงมาร์ค"











ตอนนี้ผมมาอยู่บนรถของมาร์ค ที่แจ็คสันเป็นคนขับแทน แจ็คสันบอกมาร์คให้กุญแจรถไว้ให้ไปส่งผมกลับหอ แล้วให้เอารถไปยืมขับเล่นได้ตลอดเวลาที่มาร์คไม่อยู่ แต่มาร์คบอกกับแจ็คสันว่าถ้าผมอยากไปไหนแจ็คสันต้องเป็นคนขับพาไป ตอนแรกมันบอกว่ามันก็บ่นอ่ะแหละ แต่มันไม่ได้เล่าต่อว่าไปคุยกันอีท่าไหนมันถึงยอมไปรับไปส่งผม





"หาไรกินก่อนปะหรือจะกลับหอ?"


"..."


"แต่กลับหอเลยก็ดี กูจะได้เอารถขับไปรับสาวละ" 


"ไม่ได้ ห้ามเอาไปรับคนอื่นผมรีบขัดขึ้นมาก่อน มันจะบ้าหรอเอารถมาร์คไปขับรับคนอื่นมั่วซั่วได้ไง?!


"ทำไมวะมาร์คมันให้กูยืมแล้วนะเว้ยยมึงอย่ามาบวมแถวนี้มันว่าแล้วก็เอื้อมมือมาผลักหัวผมแรงๆทีนึง จนหัวผมแทบจะกระแทกกับกระจกรถ! 


"นี่รถมาร์คนะ ทำไมต้องเอาไปรับคนอื่นด้วยกูบอกไม่ใด้คือไม่ให้ ถ้ามีกลิ่นผู้หญิงติดมากูไม่ให้ยืมต่ออีกแล้วด้วย!" 


"เห้ยๆ น้อยๆหน่อย นี่รถไอมาร์คนะมึงมาห้ามนู้นห้ามนี้เหมือนเป็นเจ้าของเลย ไอมาร์คยังไม่เห็นห้ามเลย"


"มาร์คไม่ห้าม แต่กูจะห้ามอ่ะ ทำไมแล้วถ้ากูจับได้ว่ามีงเอาผู้หญิงมานั่ง กูจะยึดกุญแจรถคืน"


"อะไรวะ มะ.."


"มึงคิดดูเองแล้วกันว่า 'มึงกับ 'กูมาร์คจะเลือกใคร?" ผมพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่มันจะด่าผมไปมากกว่านี้


"เออใช่สิ๊กูก็แค่เพื่อน มึงเป็นเมียมันนิ เออๆไม่ให้คนอื่นนั่ง กูจะนั่งคนเดียว ขับคนเดียวพอใจยัง?!" 


"เออ พอใจผมพูดแล้วกระแทกหลังพิงกับเบาะแล้วหลับตาลงทันที 



...ป่านนี้มาร์คจะถึงไหนแล้วน้า..?





ตอนนี้ผมถึงหอได้สักพักใหญ่ๆแล้ว แลกเบอร์แลกไลน์กันเรียบร้อยเผื่อผมอยากไปไหนจะได้เรียกมันมารับ นี่ก็สี่ห้าโมงได้แล้ว นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนเลยนะเนี่ย ที่อยู่ห้องคนเดียว..


...รู้สึกไม่ชินเลย





ผมก็เลยหยิบโทรศัพท์เข้าโปรแกรมแชทสีเขียว แล้วกดเข้าแชทมาร์ค ตอนนี้รูปโปรไฟล์ยังเป็นรูปคู่ผมเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ส่วนรูปโปรไฟล์ผมเป็นรูปผมคนเดียวที่กำลังสะพายกล้องโปรตัวใหญ่ห้อยคอไว้แล้วยิ้มจนตาหยี ผมไม่ได้เปลี่ยนรูปนานแล้วตั้งแต่ก่อนจะเข้ามหาลัยอีกมั้ง แต่อยู่ดีๆนิ้วผมก็เลื่อนไปตรงรูปแล้วกดคำว่าเปลี่ยนรูปภาพ ผมไล่หารูปคู่มาร์คที่เคยถ่ายเล่นกันไว้แล้วกดอัพโหลดเป็นรูปโปรไฟล์ทันที แต่เป็นคนรูปกับมาร์คนะ..





ตือดึ้ง!



Yu_GyeoM: โถ่ววววววว อีแบ๋ม เปลี่ยนรูปดิสในรอบ 10 ปี เรื่องนี้ต้องกระจาย






ตือดึ้ง!



JJackson: ไอบวมคนเห่อผัว ไอมาร์คเห็นคงรีบบินกลับมาให้รางวัล 





ผมไม่ได้สนใจแชทพวกนั้น แต่กลับสนใจแชทอีกคนมากกว่า แชทที่ไม่ได้มีอะไรส่งเข้ามา แต่ทำให้ผมสนใจมากกว่าแชทที่ส่งเข้ามาหาเมื่อกี้นี้ซะอีก.. ผมเลยกดส่งสติกเกอร์ไปตัวนึงแล้วล็อคหน้าจอโทรศัพท์ แล้วฟุบหน้าลงกับหมอนทันที แต่สงสัยเมื่อเช้าตื่นเช้าแถมเมื่อคืนยังนอนดึกอีกเลยทำให้ผลอยหลับไปอย่างง่ายดาย..








ตี้ดดด ตี้ดดด



ใครโทรมาตอนนี้วะ?





ตี้ดดด ตี้ดดด



ผมยื่นมือไปคลำๆบริเวณโต๊ะหัวเตียงแล้วรับสายทันทีโดยที่ไม่ได้มองรายชื่อคนที่โทรเข้ามา..





"ฮื่ออ ฮัลโหลผมพูดลงไปโดยที่ตายังคงปิดสนิทอยู่


"..."


"ใครอ่าา..โทรมาไม่พูด หาวว จะวางแล้วนะ"






(...แบม)


!!!!





"มาร์ค ระ เหรอมาร์คมาร์คๆผมนี่รีบกระเด้งตัวขึ้นมานั่งบนเตียงทันที


"..."


"มาร์คถึงแล้วหรอเพิ่งถึงหรือว่าอะไรถึงบ้านแล้วใช่ไหม?"







(...ถึงแล้ว)







"แล้วหิวไหมได้กินอะไรหรือยัง?"


(...)


"อยู่บนเครื่องนอนหลับไหมใช้หมอนรองคอที่แบมให้ไปหรือเปล่า?"


(...)


"แล้วที่นั้นกี่โมงแล้วหรออเมริกาเร็วกว่าเกาหลีกี่ชั่วโมงนะ?"


(...)


"ตอนนี้เกาหลี ตีสามแล้ว งั้นอเมริกาก็ช้ากว่า เอ่อ...15 ชั่วโมงละมั้ง งั้นก็ต้องนับถอยหลัง ตีสอง ตีหนึ่ง เที่ยงคืน ห้าทุ่ม สี่ทุ่ม สามทุ่ม สองทุ่ม หนึ่งทุ่ม หกโมง ห้าโมง สี่โมง บ่ายสาม บ่ายสอง บ่ายโมง เที่ยง อ้ะ! เที่ยงแล้วนี่หน่า!ผมยกนิ้วขึ้นมานับเวลาห่าง เหมือนมาร์คเคยบอกว่า อเมริกาช้ากว่าเกาหลี 15 ชั่วโมง.. เป็นบางรัฐด้วย มาร์คอยู่แอลเอก็เลยช้า 15 ชั่วโมง





(...แบม)





"หาอะไรหรอมาร์ค?"











(...อยากกอด)


!!!!








"อะ เอ่อ อื้อแบมกะ ก็เหมือนกันมะ เมื่อกี้นี้..มาร์คบอกอยากกอดผมก่อนด้วย..


(...)


"มาร์คโครตใจร้ายมากอ่ะ ห้องมีแต่กลิ่นมาร์คเต็มไปหมด"


(...)


"มองไปทางไหนก็เห็นแต่ภาพมาร์คแทรกขึ้นมาทุกทีมันจริงๆนะ เวลามองไปที่เตียงก็จะเห็นเป็นภาพมาร์คที่ชอบนั่งพิงหัวเตียงแล้วกำลังอ่านหนังสือ มองไปที่โต๊ะอ่านหนังสือก็จะเห็นภาพมาร์คนั่งอ่านหนังสืออยู่.. 


(...)


"แบมน่าจะบ้าเนอะ ฮะๆผมว่าแล้วก็หัวเราะขึ้นมาเบาๆกับความแปลกของตัวเอง








(...เปิดสไกป์หน่อย)








"ฮื่ออไม่เอา แบมเพิ่งตื่นเมื่อกี้"


(...)


"หน้ายังบวมอยู่เลย ผมก็ยังไม่ได้หวีเลยด้วยผมก็อยากเห็นหน้ามาร์คนะ แต่คือสภาพผมไม่โอเคอ่ะคือสภาพเพิ่งตื่นเหมือนผีเลยเนี่ย!








(...ชินแล้ว)








พอเจอคำตอบแบบนี้เข้าไป ผมก็ทำอะไรไม่ได้นะสิ สุดท้ายก็เอาโทรศัพท์หนีบหูแล้วเดินไปหยิบโน๊ตบุ๊คเครื่องบางของมาร์คมาไว้บนหมอน แล้วผมก็นอนควํ่าบนเตียงเล่นเอา


...อ่า คอมมาร์ครหัสอะไรวะ?





"มาร์ค รหัสคอมคืออะไรอ่ามันให้แบมเขียนเป็นตัวหนังสือ"







(...Bambam)







"อือ แบมชื่อแบมแบมไง แต่แบมจะเอารหัสผ่านอ่า แบมเปิดคอมไม่ได้ผมว่าแล้วก็ลองพิมพ์รหัสว่า Mark ดู มันก็บอกว่าผิด






(...B)






(...A)






(...M)






(...B)






(...A)






(...M)






ผมก็ใช้มือจิ้มต๊อกแต๊กตามที่ร่างสูงพูดออกมาทีละตัว รหัสแอบยาวเหมือนกันนะเนี่ย ผมก็เลยกดให้มันโชว์รหัสเพื่อที่จะได้เช็คว่าที่มาร์คพูดมามันถูกหรือเปล่า..





"มาร์ค แบมจะทวนรหัสให้มาร์คฟังนะว่าถูกไหม?"


(...)


"B A M B A M" เอ้ะ..?







(...ถูกแล้ว)







"BAMBAM? แบมแบมเห้ยชื่อแบมนิ!"


(...)


"มาร์คๆ มันชื่อแบมนิ BAMBAM เนี่ย มันชื่อแบมตอนนี้ใจผมมันเต้นแรงมากๆ เต้นแรงขนาดถึงที่ถ้ามันออกมาเต้นข้างนอกได้คงออกมาแล้วอ่ะ!







(...ก็ชื่อแบม)







"ละ แล้วทำไมเอาชื่อแบมมาตั้งเป็นรหัสคอมละเพราะชื่อแบมจำง่าย พิมพ์ง่ายหรอ?" สงสัยจะพิมพ์ง่ายละมั้ง มีแค่ตัว บี เอ เอ็ม แค่นั้นเอง







(...เพราะมันสำคัญ)


!!!!





...ผมว่าตอนนี้ผมต้องใกล้จะตายแล้วแน่ๆ หัวใจเต้นแรงและเร็วมากมันเร็วจนผมต้องยกมือขึ้นมากุมหัวใจตัวเองเอาไว้







ตอนนี้ผมก็สไกป์กับมาร์คได้ประมาณเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ผมคุยไปก็หาวไปหวอดๆไป มาร์คไล่ผมไปนอนหลายครั้งแต่ผมก็ยังดื้อไม่ไป สภาพผมตอนนี้คือนอนตะแคงข้างแล้วเอาคอมวางไว้ข้างหน้า แก้มต้องยานมากๆแน่เลยตอนนี้.. 





"กินข้าวยังหาววว ที่นั่นก็เกือบบ่ายโมงแล้วนะคือเอาความจริงตลอดครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เหมือนผมพูดอยู่คนเดียวอ่ะ มาร์คเหมือนแค่ฟังผมพูด อาจจะมีตอบบ้าง พยักหน้า ส่ายหน้าบ้าง..


(...)


"มาร์คแบมอยากขับรถเป็น มาร์คว่าแบมไปเรียนขับรถดีปะ?"


(...)


"แบมเห็นแถวมหาลัยมีสอนขับรถอยู่ แบมว่าพรุ่งนี้ จะ..."







(...ไม่ให้)







"หง่ะ..แต่แบมก็อยากขับรถเป็นนี่หน่า มันดูเท่มากๆเลยคนที่ขับรถเป็นผมว่าแล้วก็นึกภาพเวลามาร์คขับรถ มันดูเท่มากเลยจริงๆนะ


"..."


"มันดูสะดวกจะตาย ไม่ต้องนั่งรอคนขับรถเป็นพาขับออกไป ไม่ต้องทนเบียดบนรถบัสด้วย" 







(...แล้วจะไปไหน?)







"ก็ขับไปห้าง ไปนู้นไปนี้ ขับหาของกินก็ได้ เปิดดูรีวิวในอินเตอร์เน็ตแล้วก็ขับรถไปหา ฮื่ออแบมอยากขับรถเป็น


(...)


"มาร์คคค แบมอยากขับรถเป็น ขับรถอ่า ขับรถพอผมเริ่มงอแง มาร์คก็เริ่มใช้สายตามองผมแบบที่ชอบมองเวลาผมดื้อ สายตาแบบนิ่งๆติดไปทางดุหน่อยๆ แต่เห็นแล้วขนลุกได้เลยนะนั่น..


(...)


"อยากขับรถ ขับรถ ขะ.." 








(...มาร์คไม่ให้ขับ)







(...ถ้าจะไปไหนก็บอก)







(...จะขับพาไปเอง







(...และอย่าให้รู้ว่าแอบไปเรียน







(...มาร์ครู้แบมโดนนะ)








ผมก็เลยยู่ปากเล็กๆใส่กล้องไปที แล้วเอียงแก้มแนบกับหมอนแล้วนอนเอียงคอมองร่างสูงที่ตอนนี้ก็กำลังมองผมเหมือนกัน 


...ก็ทำได้แค่มองได้แต่สัมผัสไม่ได้





(...นอนได้แล้ว)







"ฮื่อ ไม่เอาผมครางอื้ออึ้งในลำคอแล้วพยายามถ่างตาขึ้นมามองร่างสูงผ่านกล้องตรงหน้า


(...)


"แบมยังอยากเห็นหน้ามาร์คอยู่เลยนี่หน่า" 







(...ตื่นแล้วค่อยคุยไง)







"แบมไม่อยากนอน แบมไม่อยากหลับตา มันทำให้แบมมองไม่เห็นมาร์ค"


(...)


"ไม่อยากวางเลย" 







(...มาร์คออนทิ้งไว้)







(...ตื่นมาก็เห็นมาร์คแล้ว)







"แบมตื่นมาแล้วจะเจอมาร์คเลยหรอ?"


(...)


"มาร์คอย่าโกหกนะ"





(...อือ)






"งั้นมาร์ครอแบมแปปนึงได้ไหม?"


(...)


"แบมขอนอนเติมพลังก่อนแปปนึง แปปเดียวจริงๆ แล้วเดี๋ยวแบมจะรีบตื่นมาคุยกับมาร์คต่อ"


(...)


"รอแบมนะผมว่าแล้วยิ้มกว้างใส่กล้อง ถึงแม้จะยิ้มกว้างแค่ไหน แต่ตาผมนี่แทบจะลืมไม่ขึ้น! 







(...ไม่ต้องรีบ)







(...ไม่หนีหรอก)







พอมาร์คพูดจบประโยคนั้น มันเหมือนร่างกายผมถูกสวิตซ์ตัดโดยอัติโนมัติ ตาผมปิดลงตามแรงโน้มถ้วงทันที แต่ก่อนที่ร่างกายผมจะตัดไป ผมได้ยินเสียงแว่วเบาๆมาจากไหนก็ไม่รู้ว่า..






...ฝันดี แบมแบม






-แจกทวิต @Cherry_SPNR ท้วงฟิคได้ ติชมฟิคได้ มาคุยกับเค้าก็ได้ ฮ่าฮ่า :D

#มาร์คใบ้มบ






#KISCHE










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 321 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59070 ทัศนีย์ สว่างจีนทึก (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 09:35

    มีอีกไหมมมมมมมแบบมาร์ค พูดน้อยแต่ชัดเจนทุกการกระทำ????????????????????????????

    #59,070
    0
  2. #58963 Spices_smile (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 14:08
    น่ารักกกกก
    #58,963
    0
  3. #58896 อาจุมม่า (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 20:59

    กรี๊ดดดดฟินมากกกกก

    #58,896
    0
  4. #58881 Hello_JBid (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 20:22
    แพ้ผู้ชายนิสัยแบบมาร์ค พูดน้อย ใส่ใจแต่ไม่ตามใจ ดุๆหน่อย งื้ออออออ มีอีกไหมผู้ชายแบบนี้
    #58,881
    0
  5. #58749 AnutsaraPanthong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 16:34
    ละมุนดีจังงงงงงง รีบๆกลับมาน้าาแบมน้อยรออยู่งื่ออ
    #58,749
    0
  6. #58639 CR33 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 19:15
    วันเดียวจะขาดใจตายแล้วฮื่อ
    #58,639
    0
  7. #58613 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 20:11
    ฮอลลล..ทั้งเขิลทั้งคิดถึง...ฮรือิอใจชุ้นนน
    #58,613
    0
  8. #58536 CornettoX (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 18:01
    แบมคิดถึงมาร์คมากไหมมม
    #58,536
    0
  9. #58496 xcoolzip (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 21:38
    ฮืออ มีความอ้างว้างงง
    #58,496
    0
  10. #57831 EarthMayer (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 15:28
    โซละมุนนนน
    #57,831
    0
  11. #57822 ChayapornSs (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:17
    ฮือ รีบกลับมาหาเเบมซี่
    #57,822
    0
  12. #57701 `MESJ' (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:19
    ขนาดอยูาไกลยังมุ้งมิ้งเลยย มาร์ครีบๆกลับมาน้าาา
    #57,701
    0
  13. #57688 miguchang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:35
    บอกว่า เอาแบมไปด้วยไงเล่า
    #57,688
    0
  14. วันที่ 19 มกราคม 2560 / 18:54
    โหยยยย นึกว่ามาร์คจะได้พาแบมไปรู้จักครอบครัวซะอีก
    #57,621
    0
  15. #57585 Qeendrak (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 16:20
    เศร้าง่าาาาาา
    #57,585
    0
  16. #56765 SehunMark (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 21:25
    ใจเย็นสิ มาร์คเค้าไปเมกาไม่ได้ไปตาย5555555
    #56,765
    0
  17. #56738 ojay2 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 12:37
    รอหน่อยนะแบมมมม
    #56,738
    0
  18. #56708 palmpalm1a (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 19:13
    หึ้ยรมเสีย
    #56,708
    0
  19. #56667 markbamgalaxy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 08:49
    ชอบแจ็คอ่ะ 5555 โอ๊ยย มาร์คชอบทำให้แบมเหงาาา ฆ่าทิ้งสะดีบ้นี่
    #56,667
    0
  20. #56472 Nuthathai Por (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 19:08
    ดื้อใช่เล่นเหมือนกันนะแบม
    #56,472
    0
  21. #55333 M.m1nt (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 10:27
    แปปๆเดี๋ยวก็เดือนนึงแล้ววว
    #55,333
    0
  22. #50204 P-ENT (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 14:39
    อดทนหน่อยนะแบม
    #50,204
    0
  23. #45658 ptptct (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 02:19
    รีบกลับมาไวไวนาจา
    #45,658
    0
  24. #45440 Iris_bella (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 03:15
    เขินจริงจัง อ๊ายย!! กรี๊ดด!! ไม่มีอะไรจะพูดเลย พี่ใบ้ทำชั้นเขิน อุ้ย แบมเขิน 5555
    #45,440
    0
  25. #44193 Mummy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 11:52
    โง้ยยยยยย น่ารักๆๆๆ ถึงตัวจะอยู่ห่างกันแต่ความน่ารัก ความหวานไม่ได้ลดลงเลย ><
    #44,193
    0