ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 3 : ROOMMATE TWO [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 574 ครั้ง
    30 ก.ค. 59










''...ไม่ต้อง'' คือผมกำลังจะพูดว่าเดี้ยวไปหาให้ใหม่พรุ่งนี่ แต่มันก็แทรกขึ้นมาก่อนแล้วก็เดินกลับไปนั่งที่เตียงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมก็ยืนเอ๋อสักพัก จนมันต้องเงยหน้ามามองหน้าผมนิ่งๆแล้วมองไปทางห้องนํ้าว่าให้ไปอาบนํ้าได้แล้ว ผมก็เดินงงๆเข้าห้องนํ้าไป วันนี้ใช้เวลาอาบนํ้าเกือบชั่วโมงเพราะเหม็นมากกนํ้าเน่าเปล่าก็ไม่รู้ ผมมองไม่เห็นไงมันมืด ผมก็เดินออกมาด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวอีกเหมือนเดิม แต่วันนี้ผมยังไม่ได้กินช็อคโกแลตนี่หว่า ว่าแล้วก็เดินไปเปิดตู้เย็น ก็พบกับความว่างเปล่า! แย่แล้วลืมซื้อมานี่หว่า! 


''โอ๊ย! ไอโง่แบมเอ้ย!'' ผมว่าแล้วก็ขยี้ผมตัวเองแรงๆ


''โว๊ยยยยย!'' ผมเริ่มหงุดหงิดละไง ก็เดินปึงปังกระแทกไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่ลวกๆแล้วล้มตัวกระแทกตัวนอนลง พลิกไปพลิกมาก็ไม่หลับสักทีคือผมติดช็อคโกแลตมากไง จนสุดท้ายก็ทนไม่ไหว


''มาร์ค ออกไปซื้อช็อคโกแลตเป็นเพื่อนแบมหน่อยดิ'' ผมว่าพลางลุกขึ้นกระทันหันหยิบกระเป๋าตังแล้วเดินไปคว้ามันจากเตียงแล้วดึงให้ตามผมมา มันทำหน้างงๆแต่ก็ยอมตามมา ผมเดินออกมาจากห้องพร้อมมาร์คตอนนี้ก็จะห้าทุ่มกว่าๆละ ทางเดินก็ปิดไฟหมดมองไม่เห็นทาง คือผมเดินนำมันไงแต่คือผมมองไม่เห็นในที่มืด ผมก็เดินซ้ายทีขวาทีจนมาร์คมันรำคาญมั้ง ก็เลยเดินนำหน้าผมไปจนผมต้องคว้าชายเสื้อข้างหลังมันไว้แล้วให้มันเดินนำไป ในที่สุดก็ถึงมินิมาร์ทที่เปิด 24 ชั่วโมง ผมรีบตรงดิ่งไปที่โซนช็อคโกแลตทันทีหยิบมาสิบกว่าแท่งแล้วเดินไปจ่ายตังค์ทันที พอจ่ายเสร็จผมก็แกะแท่งนึงออกมากิน พอได้กินอารมณ์ก็เริ่มดีขึ้นหน่อย



''มาร์คเอาไรไหม?'' ผมหันไปถามคนข้างตัวที่ไม่ได้ซื้ออะไรเลย

''...''

''เงียบนี่คือไม่เอานะ''

''...''

''งั้นกลับเนอะ'' ผมพูดกับมันไง แต่มันไม่ตอบจนพนักงานมองหน้าผมเป็นเชิงว่า 'มึงก็ยังจะพูดคนเดียวเนอะ' ในขณะที่ผมกับมาร์คเดินกลับหอ มันก็เดินนำเหมือนเดิมส่วนผมก็เกาะชายเสื้อมันเอาไว้ แต่สักพักมันก็หยุดกระทันหัน


ปั้ก


''โอ๊ย! จมูกแบม!'' ผมว่าพลางเอามือกุมจมูก แล้วเดินไปข้างหน้ามันแล้วมองหน้าอย่างเอาเรื่อง แต่ก็โดนมันจับไหล่แล้วดันกลับไปข้างหลังเหมือนเดิม ผมก็เลยเพ่งมองดีๆก็เห็นคนเมาสองคนกำลังเดินมา ผมเห็นก็เลยทำตัวเล็กๆแล้วหลบหลังมาร์ค คือหลังมันกว้างไงเลยบังผมมิดเลย


''เหมือนเมื่อกี้กูเห็นนนแบมวะ''

''แบมหนายยยวะ?''

''แบมปามงงอ่ะมึง ที่ขึ้นเพจคิ้วววบอยมหาลัยเราบ่อยๆอ่าา''

''เจรงงง? กูเห็นแค่ในรูปปยังน่าร๊ากกเลย เจอตัวจริงงกูลากเข้าห้องแม่งง''

''แต่มะเก้ กูเห็นเจรงๆนะ''

''หนายวะะ? กูเห็นแต่ไอมากกกวิดวะ''

''ช่างเหอะะะ ตากูคงฝาดดดม้าง''


เชี่ยยย! ใครเอารูปผมลงวะ?! แล้วที่มันพูดเมื่อกี้โครตน่ากลัวอ่ะ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าผมเผลอกำเสื้อมาร์คแน่นแค่ไหน แต่ผมกลัวจริงๆนะ สักพักมาร์คก็เริ่มเดินต่อผมที่จับชายเสื้อมันไว้ก็เดินตามมาเรื่อยๆจนถึงห้อง ผมเดินเข้ามาเงียบๆวางถุงช็อคโกแลตลงบนโต๊ะแล้วก็ล้มตัวนอนบนเตียงเงียบๆ พลางหยิบโทรศัพท์ออกมาเช็คเฟสบุ๊คก็พบว่ามีคนแอดมาเยอะมาก แต่ผมไม่รู้จักก็เลยไม่รับ ผมเข้าไปดูเพจคิ้วท์บอย ก็พบกับรูปผมเต็มไปหมด ส่วนใหญ่เป็นรูปแอบถ่ายทั้งสิ้น และแต่ละรูปไลค์นี่หมื่นอัพทั้งนั้นเม้นอีกเป็นพัน ผมเห็นแค่นั้นก็เลยล็อคหน้าจอโทรศัพท์แล้ววางไว้ข้างเตียง ไม่รู้มาร์คหลับไปยัง แต่ไฟในห้องปิดหมดแล้ว


''ฝันดีนะมาร์ค'' อยู่ดีๆผมก็พูดคำนี้ออกมาแล้วหลับตาลง ไม่รู้ว่าจะได้ยินหรือเปล่าแต่มาร์คคงหลับไปแล้วและ ผมก็เลยหลับตาลงแล้วก็หลับไปในเวลาที่รวดเร็ว


''...อืม''



ตอนนี้ไม่รู้กี่โมงรู้แค่มีแสงแดดลอดผ่านผ้าม่านมาบ้างแล้ว ผมค่อยๆลืมตาแต่ก็ลืมไม่ขึ้นมันปวดตุบๆ จนผมต้องหยิบโทรศัพท์มาดูเวลาก็พบว่า 8 โมงกว่าแล้ว เลยเวลาที่ผมจะเข้าเรียนแล้วด้วยเห็นไอยูคโทรมาพบก็เลยส่งแมสเสจสั้นไปว่า 'วันนี้หยุด' ผมก็เลยหันไปมองคนเตียงข้างๆก็เห็นว่ามันยังไม่ตื่น ผมได้ยินมาว่าวิศวะเรียน 8 โมงครึ่งนี่หว่า แล้วไหงมันจะยังนอนสบายอยู่วะ?!


''มาร์ค ตื่น'' ผมตะโกนเรียกนะแต่ทำไมเสียงที่ออกมามันถึงเบาและแหบงี้อ่ะ?


''มาร์คๆๆๆ สายแล้วตื่น!'' ผมเลยตะเบ็งเสียงออกไปจนสุด มันก็ดังในระดับนึงแต่ก็ไม่ได้มากแถมยังแหบอีกด้วย! แต่มาร์คมันเหมือนขยับตัวนิดนึงแล้วก็ขึ้นมานั่งบนเตียงแล้วขยี้ผมแรงๆเหมือนหงุดหงิดที่โดนปลุกแล้วหันมามองผมทำนองว่า 'มึงยังไม่ไปเรียนอีกหรอ?'

''...''

''แบมปวดหัว มาร์ครีบไปอาบนํ้า'' ผมว่าเสียงแหบๆแล้วก็เอาผ้าห่มมาคลุมโปง ผมได้ยินลุกจากเตียงสงสัยมันไปอาบนํ้ามั้ง


พรึ่บ


''...''

''แบมหนาว!'' คือมันอยู่ดีๆมาเปิดผ้าห่มผมออกแล้วยืนมองนิ่งๆ แต่คือกูหนาวไง!

''...''

''รีบไปอาบนํ้าดิ เดี้ยวสาย'' ผมก็ยังคงไล่มันไปอาบนํ้า มันจะครึ่งอยู่แล้วนะ! มันมองผมแล้วก็เดินหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องนํ้าไป ผมก็เลยเอาผ้าห่มมาคลุมโปงเหมือนเดิม แล้วก็เผลอหลับไปอีกรอบนึง ตื่นมาอีกทีก็บ่ายกว่าละผมก็เลยคว้าโทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียง แต่มือก็ไปโดนถุงอะไรสักอย่าง


''ไรวะ?'' ผมพึมพำกับตัวเองแล้วค่อยๆขยับตัวขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง ก็เห็นมีถุงอาหารอะไรสักอย่าง แล้วก็มีชามกับช้อนส้อม แล้วก็พวกยาอีกสองสามแผง และนํ้าเปล่าวางไว้อีกสองขวด แค่ผมเห็นเท่านั้นแหละปากผมก็ยิ้มขึ้นมาทันทีเลย ไอใบ้มันก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย! เห้ยยย! น่ารัก? เผลอคิดไปได้ไงวะ?! ผมก็เลยสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆนั้นออกไป แล้วก็หันไปก้มลงไปแกะถุงอาหารออกมาเทใส่ชามแล้วก็นั่งกินเงียบๆจนหมด ก็ถึงเวลาต้องกินยา อี๋ ไม่กินหรอกผมเห็นแผงยาถึงต้องเบ้ปากออกมาแรงๆ ในขณะที่ผมกำลังจะหยิบแผงยานั้นแล้วกำลังแกะแล้วทิ้ง ประตูก็ถูกเปิดออกมาก่อน


แอ้ดดด


''...''

''...'' คือผมตกใจอ่ะ อยู่ดีๆมาร์คก็เปิดประตูเข้ามาแล้วคือผมกำลังจะแกะยาทิ้งลงขยะทำนองว่าผมกินแล้วนะ 

''...''

''เอ่อ ทำไมเลิกไวจัง?'' ผมพยายามพูดแบบไม่ให้มีพิรุธแล้วค่อยๆดึงมือขึ้นมาแล้วเอายากำไว้ในมือแล้วเอามือประกบกันไว้บนตัก

''...''

''ขอบคุณสำหรับข้าวนะ อร่อยมากเลย'' ผมก็เลยยิ้มแหยๆให้มันแล้วก็ค่อยไถลๆตัวลงไปกับเตียง

''...''

''งั้นแบมนอนแล้วนะ'' แล้วผมก็ตวัดผ้าห่มมาคลุมถึงลูกตาเลย แต่ในใจนี่สั่นไปหมดมันจะเห็นฉากเมื่อกี้เปล่าวะเนี่ย?!


พรึ่บ


''...''

''มาร์คแบมจะนอนแล้ววววว'' ผมว่าเสียงยานๆแล้วก็พยายามดึงผ้าห่มมาแต่ก็ไม่สำเร็จ


''...กินยา''


''งื้ออมาร์ค แบมกินแล้ว'' ผมพูดแล้วก็บุ้ยปากไปทางแผงยาที่ถูกแกะออกไปแล้วเม็ดนึง เพราะมันอยู่ในมือผมตอนนี้ไง!

''...''

''...'' ตอนนี้ผมพยายามสบตาสายตามันเพื่อไม่ให้มาร์คสงสัย


ขวับ


''...''

''อะ เอ่อๆ คือว่า...'' คืออยู่ดีๆมาร์คก็จับข้อมือผมขึ้นมา ผมไม่ทันได้ตั้งตัวก็เลยทำให้ยาหลุดมือหล่นลงมาบนเตียง 

''...''

''มาร์คคือแบม เอ่อ แบมหายแล้วไง จะกินยาอีกทำไม?'' ลิ้นพันกันไปหมดคิดอะไรได้ก็พูดออกมา

''...''

''มาร์คคคค แบมมมหายแล้ว! แค่กๆๆ'' ผมเผลอตะโกนออกมาจากเสียงที่แหบอยู่แล้วก็เปลี่ยนเป็นเจ็บคอแทน มาร์คเห็นก็เลยแกะยาแผงใหม่กับนํ้าแล้วยื่นส่งมาให้ผม ผมก็แค่รับมาถือไว้ยังไม่กิน

''...''

''มาร์ค แบมไม่อยากกิน'' ผมพูดเสียงแหบ

''...''

''หื้อ? ทำไรอ่ะ แค่กๆๆ'' ผมถามออกไปแล้วก็ไอโขลกออกมา เพราะอยู่ดีๆมาร์คมันก็หยิบยาเข้าไปตัวเองแล้วก็เคี้ยวๆมั้งแล้วก็ดื่มนํ้าตามเข้าไปตาม มันก็ป่วยหรอ? หรือกินยากันกลัวติดโรคผม

''...''

''มาร์คกินยา ทะ.. อื้อ!'' 


''...นอนซะ'' 


''...'' ผมมองหน้ามันแบบตกใจ! คือที่มันกินยาเข้าไปมันไม่ได้กินเอง! พอมันดื่มนํ้าเข้าไปมันก็จับหน้าผมแล้วประกบปากทันทีแล้วค่อยๆส่งยาเข้ามาในโพรงปากผมแล้วก็ถอนออกไปแล้วก็บอกให้ผมนอนเนี่ยนะ?! คือทำแบบนี้แล้วคิดว่าหลับลงหรือไง?! มันพูดเสียงนิ่งแล้วก็เดินออกไปนอกห้อง ผมเห็นมันยังสะพายกระเป๋าอยู่เลยสงสัยไปเรียนต่อมั้ง ถ้าผมไม่คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไปผมจะคิดว่ามันแอบมาดูผมนะ


เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงพอที่จะให้แบมแบมหลับไปอีกรอบเพราะฤทธิ์ยา ตอนนี้ไม่รู้กี่โมงแล้วรู้แค่ว่าท้องฟ้าเริ่มมืดจนไม่มีแสงแยงผ้าม่านเข้ามาเหมือนที่ตื่นมารอบแรก แต่ผมก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงเหมือนของตกลงมาจากชั้นวางของที่เยื้องไปทางซ้ายของเตียงผม


''ใครอ่ะ?'' ผมถามเสียงแหบออกไปแล้วพยายามเพ่งมองในที่มืดแต่ก็ไม่เห็น เพราะผมมองในที่มืดไม่ได้


''มาร์คหรอ?'' 


''มาร์ค ขอร้องละ ตอบแบมหน่อย'' คือผมรู้ว่ามาร์คมันไม่ค่อยพูด แต่ครั้งนี้ช่วยตอบผมหน่อยเหอะนะ


คือก็ไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมา ผมเริ่มรู้แล้วว่าไม่ใช่มาร์คแน่ๆ ผมเลยเริ่มค่อยๆหยิบโทรศัพท์มาแล้วกดเบอร์ที่ผมเมมไว้ผมสุ่มจิ้มมั่วๆสักคนแล้วกดลงไปทันที ผมภาวนาว่าจะให้คนๆนั้นรับโทรศัพท์ผมนะ!


''ช่วยด้วย! มีใครก็ไม่รู้เข้า มะ.. อื้อๆๆๆ!'' อยู่ดีๆโทรศัพท์ผมก็ถูกปัดลงไปแล้วพร้อมกับมีมือหยาบกร้านมาปิดปากผมไว้ไม่ให้ส่งเสียง แต่ผมก็พยายามที่จะปัดออกแล้วส่งเสียงในอู้อี้ในลำคอ จนสุดท้ายผมก็กัดมือออกจนมันปล่อยออก


เพี๊ยะ!


''โอ๊ย!'' 

''อยู่นิ่งๆสิวะ!''


ผมได้กลิ่นคาวในปากผมและรู้สึกว่ามีอะไรไม่รู้ไหลลงมาตรงมุมปาก เมื่อกี้ผมโดนมันตบจนแทบจะตกเตียง สักพักมันก็ใช่มือข้างนึงปิดปากผมไว้แล้วใช้อีกมือลูบไล้ไปท่อนแขนผมไปมา


''อื้อๆๆๆ!'' ผมพยายามดิ้นและเอามือปัดออกแต่มันก็ไม่ออกสักที!

''รำคาญ!''


อั่ก!


จุกมาก ผมไม่เคยรู้สึกจุกขนาดนี้มาก่อน ผมโดนมันต่อยกลางท้องอย่างแรงจนผมตัวงอแล้วต้องเอามือกุมท้องไว้ มันก็ค่อยๆสอดมือมาใต้เสื้อผมแล้วลูบไล้ท้องผมเบาๆ ผมอยากจะปัดออกอยากจะตะโกนแต่ก็ทำไม่ได้ ผมไม่มีแรงไม่มีเสียงออกมาเลย ทำได้เพียงแค่หลับตาลงนิ่งๆมันอยากทำไรปล่อยมันทำแล้วกัน 


ปัง!


พลั่ก! ตุ้บ!


ผมได้ยินเสียงคนเปิดประตูเข้ามาสักพักไอคนที่กำลังคร่อมผมอยู่ก็ร่วงลงไปกับพื้น แล้วก็ได้ยินเสียงตุบตับอะไรไม่รู้ ผมมองไม่เห็นไงแต่ผมก็ทำได้แค่ค่อยๆพยุงตัวขึ้นมาแล้วค่อยๆเปิดไฟตรงหัวเตียง ก็เห็นไอคนที่แอบเข้ามาวิ่งออกนอกห้องไปแล้วเหลือแต่รูมเมทผมที่กำลังยืนหอบอยู่


''มาร์ค!'' 

''...''

''ฮึก'' แค่ผมเห็นหน้ามันก็รู้สึกว่าอยากร้องไห้ขึ้นมาไม่รู้ทำไม 

''...''

''มาร์ค แบมไม่ชอบ''

''...''

''แบม ไม่ชอบที่มันจับตรงนี้ ฮึก แล้วก็ตรงนี้'' ผมว่าพลางเอามือถูแขนจนขึ้นสีแดงเถือก

''...''

''ฮึก'' ผมพูดด้วยเสียงที่แหบมากจนผมแทบจะไม่ได้ยิน ส่วนมาร์คมันก็เดินเข้ามาใกล้ผมแล้วจับข้อมือผมที่กำลังใช้ถูแขนให้หยุดลง


''...อย่าร้อง''


''ฮือ มาร์ค แบมไม่ชอบ แบมรังเกียจ'' ผมพูดแล้วก็ส่ายหน้าไปมารัวๆแล้วก็ดีดขาไปมาจนผ้าปูที่นอนยับยู่ยี้ไปหมด


ส่วนมาร์คก็มองผมนิ่งๆแล้วก็ใช้มือลูบแขนผมที่แดงเถือก ลูบเบาๆช้าๆไปมา แล้วอยู่ดีๆก็สอดมือเข้ามาในเสื้อผมช้าๆ แล้วลูบตรงที่ไอคนนั้นมันเคยลูบ แต่มาร์คมันลูบหนักกว่าไอนั้นหน่อย แต่แปลกที่ผมไม่ได้รู้สึกรังเกียจหรือต่อต้านมันแม้แต่น้อยเลย




'มาร์คคคค แบมขอเบอร์หน่อยสิ'

'...'

'แบมไม่เอาไปให้คนอื่นหรอกหน่า แบมจะเก็บไว้คนเดียววว'

'...'

'ก็เพื่อแบมมีปัญหาไง แบมจะได้โทรหามาร์คให้มาช่วยคนแรกเลย ดีไหม?' 

'...'

'เย้ มาร์คใจดี!' ผมตะโกนออกมาอย่างดีใจเพราะอยู่ดีๆมาร์คมันก็หยิบโทรศัพท์ผมไปแล้วพิมพ์เบอร์ลงไป


''มะ มาร์ค'' ผมเรียกชื่อมันเสียงสั่นๆตอนที่มันถอนมือออกจากเสื้อผม

''...''

''ฮึก'' อยู่ดีๆผมนํ้าตาผมก็พานจะไหลออกมาอีกรอบเมื่อคิดถึงเรื่องที่เพิ่งผ่านมาไม่นาน


ฟึ่บ



''...ไม่ชอบ''



''...อย่าร้องอีก''



อยู่ดีๆมาร์คก็เอื้อมมือมากอดผมไว้จนตอนนี้แก้มผมแนบกับพุงมัน แต่จะเรียกว่าพุงก็ไม่ถูกต้องเรียกว่าแนบกับลูกระนาดแล้วกันเพราะมันแข็งแล้วก็มีนู้นๆตั้งหลายลูกแหน่ะ พอมาร์คมันทำแบบนั้นผมก็เลยหันหน้าแล้วเอาหน้าแนบแทนแล้วเอามือสองข้างกอดเอวมันเอาไว้ แล้วพยายามกลั้นสะอื้นไว้โดยเอาทั้งจมูกทั้งปากแนบกับท้องมันไว้ ส่วนมาร์คมันก็เอามือข้างนึงลูบผมผมเบาๆ จนผมก็หลับไปอีกรอบโดยที้หลับคาพุงมันนั้นแหละ 


แสงแดงแยงเข้ามาในห้องอีกแล้ว! ผมก็เลยพลิกตัวหนีแล้วเอาผ้าห่มมาคลุมโปงไว้อีกชั้นนึง ทำไมพระอาทิตย์ต้องขึ้นไวด้วยวะ?! ผมก็เลยทำเสียงฮึมฮัมในลำคอแล้วก็กระชับผ้าห่มให้แน่นขึ้น แต่รู้สึกเหมือนมีอะไรแปะหัวอยู่ ด้วยความรำคาญผมก็เลยเอามือจับๆแล้วก็กำลังจะกระชากออก แต่รู้สึกรูปร่างคุ้นๆ มันเหมือนเจลแปะหัว ยังไงยังงั้นพอผมจับดูก็พบว่ามันใช่จริงๆด้วย แล้วมันมาอยู่บนหน้าผากผมได้ยังไง? ดังนั้นผมเลยเปิดผ้าห่มออกแล้วมองไปที่เตียงมาร์คก็พบว่ามันยังนอนอยู่เลย ผมเห็นดังนั้นก็เลยลุกแล้วใช้มือสะกิดไหล่มันยิกๆ


''มาร์คค ตื่นนนไปเรียนได้แล้ว'' นี่มันจะแปดโมงครึ่งแล้วนะโว้ย! ตื่นสายจังพ่อคู้นนนน


''มาร์คคค! อย่าขี้เกียจนะ! มีเรียนก็ต้องไปเรียนสิ!'' ผมลองตะโกนดูแต่เนื่องจากคอผมยังไม่ค่อยหายดีก็เลยทำให้ตะโกนไม่ค่อยออก เหมือนมาร์คมันคงรำคาญมั้งคิ้วนี่ขมวดเชียว มันลืมตามามองผมแล้วกรอกตาไปมาแบบเซงๆ ก่อนที่จะ...


ปั้ก!


''อ๊ากกก! หัวแบม!'' คือมันโยนนาฬิกาตรงหัวนอนมาให้ผมแล้วคือมันกระแทกหัวผมไง แล้วมันก็หันหลังไปนอนต่อ ผมก็เลยค่อยๆหยิบนาฬิกาปลุกที่มันโยนมาแล้วหันพลิกกลับมา อื้อหื้อ! Saturday นี่เต็มหน้าผมเลยครับ! 


''มาร์ค แบมขอโทษ แบมลืมวัน'' ผมรีบพูดแล้วก็หยิบผ้าขนหนูวิ่งเข้าห้องนํ้าทันทีเลย อายโว้ย! 


แอ้ดดด


''อ้าวไปไหนวะ?'' คือผมอาบนํ้าเสร็จก็เลยเปิดประตูออกมาก็พบว่ามาร์คมันหายไปแล้ว ผมก็เลยไม่สนใจก็หาเสื้อผ้ามาใส่ให้เรียบร้อยแล้วก็เดินไปนั่งเล่นโทรศัพท์ปลายเตียง


แอ้ดดด


''ไปไหนมาอ่ะ?'' ผมเปิดปากถามทันทีที่เห็นมาร์คเดินกลับเข้ามาในห้อง

''...''

''หิวหรอ? ทำไมไม่รอแบมละ? จะได้ออกไปกินด้วยกัน'' ผมเห็นในมือมันมีถุงข้าวอยู่สงสัยหิวละมั้ง มาร์คมองผมนิ่งๆแล้วเดินเข้ามาหาแล้วยื่นถุงอาหารมาให้ผม ผมก็มองมันงงๆแต่ก็รับมา


''อ่อ เดี้ยวแบมเทให้'' สงสัยมันให้ผมช่วยเทมั้ง พอผมรับมามันก็เดินหยิบผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าห้องนํ้าไป มันเข้าไปประมาณ 20 นาทีก็ออกมาโดยใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ผมก็เลยลุกไปเทข้าวใส่จานให้มัน แล้วก็วางไว้บนโต๊ะ ในจังหวะที่ผมกำลังจะหมุนตัวกลับไปที่เตียงก็โดนมาร์คมันเกี่ยวคอเสื้อไว้ก่อน แล้วดันผมนั่งลงบนเก้าอี้


''หะ?'' ผมก็เลยมองมันงงๆ อะไรของมันวะ?

''...''

''มาร์คกินข้าวสิ แบมจะไปนั่งบนเตียง''

''...''

''ของแบม?'' คือมันมองประมาณว่ากินสักทีสิ อะไรประมาณนี้ ผมก็เลยลองชี้เข้าตัวเองแล้วถามออกไปดู

''...''

''แล้วถ้านี้ของแบม แล้วของมาร์คละ?'' คือมันแค่พยักหน้ารับ แล้วถ้านี่ของผมแล้วของม้นอ่ะ?


''...ไม่หิว'' 


ฟึ่บ


''กินด้วยกันสิ เยอะขนาดนี้แบมกินไม่หมดหรอก'' คือมาร์คมันกำลังจะเดินไปที่เตียง ผมก็เลยใช้มือคว้าที่ข้อมือมันแล้วกระตุกให้นั่งลงเก้าอี้ข้างผม

''...''

''อ่ะ มาร์คกินก่อนเลย แบมไม่สบายอยู่เดี๋ยวมาร์คติดไข้'' ผมก็เลยยื่นช้อนกับจานข้าวไปที่ข้างหน้ามาร์ค

''...''

''กินสิ แบมหิวแล้วนะ'' ผมแกล้งเร่งมันเพราะเห็นมันยังมองนิ่งๆไม่แตะเลยสักนิด

''...''


ผมมองหน้ามันนิ่งๆส่วนมันก็มองหน้าผมนิ่งๆเหมือนกัน พอมันเห็นว่าผมไม่ยอมมันก็ถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วก็หยิบช้อนขึ้นมาแล้วตักข้าวขึ้นมาคำไม่เล็กไม่ใหญ่ แล้วยื่นมาทางผมที่นั่งมองอยู่ 


''ไม่เอา มาร์คกินก่อนสิ แบมไม่ สะ..อุ้บบ!''

''...''

''แค่กๆๆ มาร์ค!'' คือตอนที่ผมพูดอยู่มันก็ยื่นช้อนเข้ามาในปากผมทันทีคือผมไม่ทันได้ตั้งตัวไง ข้าวมันเลยติดคอผมอย่างงี้!

''...''

''แบมกินก็ได้ แต่เดี้ยวแบมไปหยิบช้อนใหม่ให้มาร์คก่อน'' ผมเห็นมันมองหน้าเป็นเชิงสงสัยว่าจะหยิบอีกทำไม

''...''

''ก็เผื่อมาร์ครังเกียจไง แล้วแบมก็ไม่สบายอยู่ด้วย'' ผมพูดออกมาตามความจริง แล้วก็ลุกขึ้นทันทีเพื่อที่จะไปหยิบช้อนมาคันใหม่


ฟึ่บ


''...ไม่ต้อง'' 


มาร์คมันพูดนิ่งๆแล้วก็ตักข้าวขึ้นมาใส่ปากหน้าตาเฉย เห้ยเดี้ยว?! คือกูไม่สบายอยู่นะโว้ยยยย! ผมก็เลยมองมันอย่างอึ้งๆไม่คิดว่ามันจะกล้ากินต่อจากผม ส่วนมาร์คที่เห็นว่าผมมองมันอย่างตกใจ มันก็แค่เหล่มามองผมแว้บนึงแล้วก็ยื่นจานข้าวกลับมาแล้วลุกไปนั่งที่เตียงตัวเองต่อ ผมก็นั่งจ้องจานข้าวสักพักแล้วก็ค่อยตักกินจนหมดจาน พอมันเห็นว่าผมกินหมดแล้วมันก็เดินมาแล้วไปแกะยาจากแผงยาแล้วยื่นมันส่งมาให้ผม


''มาร์ค แบมหายแล้ว'' ผมว่าแล้วทำหน้าแหยๆใส่ เพราะยาเม็ดที่มันส่งมาโครตใหญ่

''...''

''นะ มาร์คนะ เม็ดใหญ่ขนาดนี้แบมกินไม่ได้หรอก'' ผมเลยทำเสียงหงอยๆ ผมเห็นมาร์คมันถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วผมก็เห็นมันกำลังจะหยิบยาเข้าปาก เหตุการณ์แบบนี้มันเคยเกิดขึ้นแล้วนี่หว่า ผมเห็นดังนั้นก็เลยรีบหยิบยาจากมือมันแล้วยัดเข้าปากแล้วดื่มนํ้าตามทันที! 


''...''

''แบมกินยาแล้ว! มาร์คไปพักผ่อนเถอะ'' ผมรีบพูดรัวๆแล้วรีบกระโดดขึ้นเตียงแล้วเอาผ้าห่มคลุมโปงทันที แต่ผมก็แอบเปิดผ้าห่มให้เห็นแต่ลูกตาสองข้างที่โผล่ออกมาก็พบว่ามาร์คมันมองมาทางนี้อยู่ ผมนี่รีบหันหลังแล้วหลับตาทันที แล้วสักพักก็หลับไปอีกรอบเพราะฤทธิ์ยาเม็ดควายนั่น!








-แจกทวิต @Cherry_SPNR ท้วงฟิคได้ ติชมฟิคได้ มาคุยกับเค้าก็ได้ ฮ่าฮ่า :D

#มาร์คใบ้มบ






#KISCHE
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 574 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59127 lek0868909108 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 11:01
    อะไรคือป้อนยาทางป่กกกไม่พูดแต่ทำชัดเจน/แบมก็พูดไม่หยุดเอ็นดู
    #59,127
    0
  2. #59086 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 08:29

    ไม่พูดมากแต้ใส่ใจดูแลปกป้องเพียบนาจา????????

    #59,086
    0
  3. #59081 _jppm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 10:35

    น่ารักกมาก!
    #59,081
    0
  4. #59060 premmiii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 21:36
    แงง 555
    #59,060
    0
  5. #59029 YanisaCH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 15:22
    -ดื้อออ
    #59,029
    0
  6. #59015 bb1a1n (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:50
    พูดน้อยแต่แอบดูแลแบมเก่งนะเราาา น่ารักจังง
    #59,015
    0
  7. #59010 mybabymb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 21:28
    แงงงอ่านรอบสามแล้วค่าาาา เปนเรื่องแรกๆที่อ่านเลย แต่ตินิดนึงได้มั้ย คำว่าเดี้ยว เปลี่ยนเป็นเดี๋ยว หรือว่าไรท์ถนัดแบบนี้ก็ไม่เป็นไรค่าา
    #59,010
    0
  8. #58938 Spices_smile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 04:35
    น้อง555555 ดื้อ
    #58,938
    0
  9. #58915 uromtbb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 13:28
    งือออ ฟินนน
    #58,915
    0
  10. #58904 NuNanMooKapook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 07:47
    ว้อยยยยย..น่ารักกกกก
    #58,904
    0
  11. #58903 Purple_Pie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 15:15
    ทานโทษนะคะ พี่มาร์คนี่กลัวดอกพิกุลร่วงรึเปล่า ประหยัดคำพูดจังเลย 5555555
    #58,903
    0
  12. #58880 Shiroha-Chan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 12:42
    พี่มาร์คแกประหยัดคำพูดหรือค่าตัวแพง????
    #58,880
    0
  13. #58861 หมูน้อยในดงยากันยุง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 04:34
    ร้ายไม่เบานะมาร์ค ต้วนนนน= ̄ω ̄=
    #58,861
    0
  14. #58842 SKY-Sea-somi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:29

    งุ้ยยย????????????????????????????

    #58,842
    0
  15. #58687 PareWaPkh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 12:45
    ป้อนยาาาาา
    #58,687
    0
  16. #58663 prang_a_got7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 13:48
    วงวารเเบม เหมือนคุยคนเดียววว
    #58,663
    0
  17. #58590 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 10:46
    มาร์คแอบโหดตรงดึงคอเสื้อแบมมากินข้าวอ่ะ 5555

    แหมมม..ป้อนยาเค้าทางปากนี่ยังไงมากกกยังไงง555
    #58,590
    0
  18. #58567 CR33 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 23:42
    เห็นเงียบรุกเรียบนะคะคนนี้ดูคล้ายๆชีวิตจริงนะคะ55555555555555555555555
    #58,567
    0
  19. #58558 sirichomdonyai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 10:01
    อ่านกี่รอบก้เเบบ...55555
    #58,558
    0
  20. #58471 xcoolzip (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 15:41
    เห็นนางเงียบๆ รุกเรียบนะจ้ะะ 5555
    #58,471
    0
  21. #58440 numewy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 11:20
    พี่มาร์คร้ายเงียบ เป็นตอนที่ฟินมาก อะไรมาก
    ตอนแบมจะโดนข่มขืนอ่ะ ในใจเราคือพี่มาร์คๆมาช่วยสิ แล้วมาช่วยจริงๆ แบบนี้จะไม่ให้แบมรักได้ไง~~
    คือฟินตอนที่พี่มาร์คลูบแขน เอามือล้วงเข้ามาในสาบเสื้ออ๊ะ คือ....โอ้ย!!!!! พี่มารคต้องการจะบอกว่า "แบมเป็นของพี่คนเดียวก้อพอแล้ว พี่จะลบมันออกเอง" ไรงี้ป่ะค๊า (มโนล่ะแก..... แต่คือพี่แกไม่ค่อยพูดเลยแสดงออกมาทางการกระทำ555) ตอนนี้ฟินที่สุดอ่ะ
    ขอเจอฟินแบบนี้อีกนะ เยอะๆ (ดิ้นตาย)
    #58,440
    0
  22. #58323 wanalee2543 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 06:39
    เป็นการกินยาที่ฟินมากค่ะ ><
    #58,323
    0
  23. #57868 Tangmo020107 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 10:52
    มาร์คที่บ้านสอนให้ป้อนยาคนอื่นแบบนี้หรอลูกกกกกกก
    #57,868
    0
  24. #57807 lLadadee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 16:55
    เป็นการป้อนยาทีบั่บ..งื้อออเขินนนน
    #57,807
    0
  25. #57793 ChayapornSs (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 19:56
    ใครมันเข้ามาทำร้ายเเบมฟะ//ตบมานนน
    #57,793
    0