ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 27 : ROOMMATE TWENTY-THREE [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40,735
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 381 ครั้ง
    30 ก.ค. 59










"...แบมตื่น"





"...ไม่ตื่นมาร์คพากลับหอนะ"






"อือออผมยกมือขยี้ตาตัวเองแล้วค่อยๆลืมตาขึ้นมาข้างนึงก่อนที่จะค่อยๆลืมอีกข้างให้ตามขึ้นมา ผมมองไปรอบๆก็พบว่าเราอยู่ลานจอดรถห้างสรรพสินค้า แล้วตอนนี้มาร์คก็เปิดประตูฝั่งผมแล้วมายืนข้างๆฝั่งผมแล้ว





"มาร์คแบมง่วงผมเบะปากออกเล็กๆ คือผมง่วงนอนเหนื่อยมากๆเลยด้วย อยากนอนอยากพัก แต่ก็อยากกินไอติมเหมือนกัน.. 






"...กลับไหม?" 






มาร์คถามขึ้นแล้วยกมือมาลูบหัวผมเบาๆ ผมก็เลยขยับตัวเข้าไปกอดเอาแก้มแนบลงไปบนอกแกร่งนั่น





"แต่แบมอยากกินไอติมกับมาร์คก่อนผมว่าแล้วก็ซุกหน้าลงไปบนอกอุ่นอีกรอบ 



...มาร์คตัวหอมอีกแล้วอ่า 





แต่เหมือนก่อนหน้าที่ผมจะหลับไปมันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นปะวะสมองผมค่อยๆประมวลผลช้าๆก่อนที่เหตุการณ์ก่อนหน้านี้จะไหลเข้ามาในสมองผมทีละฉาก และเหมือนตอนจบผมจะ....



...ชิบหายแล้ว! 





พลั่ก!





ผมผลักมาร์คออกไปแล้วก้มมองตัวเอง อื้อหื้อรอยเต็มเลยครับตอนนี้มีเสื้อใส่เหมือนเดิมแล้ว กางเกงก็..อะ เอ่อ กางเกงใครวะแต่เนื้อผมที่พ้นกางเกงออกมานี่เป็นรอยจ้ำๆแดงๆเต็มไปหมดรอบต้นขาเลย แต่คือกางเกงนี่มันไม่ใช่ของผมหง่ะส่วนมาร์คจากตอนแรกใส่กางเกงยีนส์สีเข้มตอนนี้ก็เปลี่ยนเป็นกางเกงสีดำเข้ม 4 ส่วนแล้วพับขากางเกงขึ้นมานิดหน่อย





"มาร์คมาร์คทำแบมเป็นรอยเต็มไปหมดเลยอ่ะ!" 


"..."


"คนอื่นมองเขาต้องคิดว่าแบมเป็นโรคแน่ๆ!" ผมว่าแล้วก็ดึงกางเกงลงมาให้มันปิดต้นขาหน่อย แต่กางเกงมันสั้นเกินไป 






"...คลุมไว้"





มาร์คยื่นเสื้อกันหนาวตัวโคร่งส่งมาให้ ผมก็เลยกระโดดลงจากรถแล้วลงมายืนข้างร่างสูงพลางรูดซิปเสื้อกันหนาวให้สุดติดคอหอยไปด้วยคือมันมีรอยที่คอเยอะมากเลยไง พอผมใส่เสร็จชายเสื้อกันหนาวก็พอปิดตรงต้นขาได้บ้างแต่ก็มีรอยจ้ำแดงๆโผล่มาบ้างเล็กน้อย ผมเอาฮู้ดมาคลุมหัวไว้เลยทำให้ตอนนี้เห็นแค่ลูกกระตาโผล่มาทั้งสองข้างกับจมูกให้พอหายใจได้






ปึ้ก!





"นิสัยไม่ดี!" ผมชกเข้าไปที่หน้าอกมาร์คอย่างแรงทีนึง แล้วเดินผ่านไปทันทีชอบแกล้งผมตลอดเลยมาร์คอ่ะแล้วนี้ทำรอยเต็มตัวผมไปหมดเลยด้วย ฮืออ





พรึ่บ!





"เหวออ"





ปั้ก





ในจังหวะที่ผมเดินผ่านได้ประมาณ 3 ก้าว เสื้อกันหนาวที่ผมใส่ไว้ก็โดนเกี่ยวให้ไปข้างหลังเลยทำให้ผมต้องเซไปประทะกับร่างสูงที่เป็นคนดึงไว้อีกด้วย






"ฮื่ออ ปล่อยเลยผมดิ้นออกเมื่อมาร์คเกี่ยวตรงหมวกฮู้ดไว้แล้วดึงขึ้นสูง เลยทำให้ผมต้องเขย่งตัวตามฮู้ดที่โดนดึงไป






"...โกรธหรอ?"






"ก็มาร์ค มะ มาร์คทำแบมอ่ะ!" ผมโวยวายออกมาหน้าแดง แล้วทำไมไอตัวต้นเหตุมันถึงยืนยิ้มงั้นอ่ะ?! นี่ผมโมโหอยู่นะเว้ย!






"...เดี๋ยวพาไปกินเค้กไง" 






มาร์คว่าพร้อมกับปล่อยมือที่จับฮู้ดผมออกแล้วเปลี่ยนมาจับบ่าทั้งสองข้าง พลางค่อยๆยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจรินรดกระทบแก้มผมเบาๆ





"มีตั้งหลายรอยแหน่ะ ทั้งคอทั้งขาเลยด้วยคือที่พูดออกไปคืออยากมาร์คพูดมากกว่าคำว่าเค้กง่ายๆก็คือผมอยากกินอย่างอื่นด้วยนั่นแหละเหนื่อยนะเว้ยแถมยังหิวด้วย..






"...อยากกินอะไร?"






"ซูชิ!" ผมพูดเสียงดังออกมาแล้วเงยหน้าขึ้นสบตาร่างสูงที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ แล้วยิ้มร่าออกมาทันที ถามแบบนี้จะพาไปกินใช่ไหมต้องใช่แน่ๆเลยพอผมพูดจบสักพักมาร์คก็พยักหน้ารับเบาๆก่อนจะหันไปล็อครถแล้วจับข้อมือผมให้เดินตามไปทางประตูเข้าห้าง



...ซูชิจ๋าพี่แบมมาแล้วจ้ะ










'มึงๆ นั้นคนที่ลงเพจคิ้วท์บอยในเฟสบ่อยๆปะวะ?'



'ที่ใส่เสื้อกันหนาวสีดำตรงนั้นปะกูก็ว่าน่าจะใช่หว่ะ กูมองตั้งแต่เดินมาต่อคิวละ'



'เออ ขาสวยชิบ ขนาดเห็นแค่ตากับจมูกที่โผล่ออกมานิดหน่อยยังน่ารัก' 



'ข้างนอกยังขนาดนี้ ข้างในจะขนาดไหนวะฮ่าๆ'





ในขณะที่ผมกับมาร์คยืนรอคิวที่ร้านซูชิอยู่ได้สักพักนึง ก็เริ่มได้ยินเสียงคนคุยกันมาจากทางข้างหลัง และเหมือนจะพูดถึงผมไง ผมก็เลยขยับฮู้ดให้ปิดหน้าลงมาอีก อีกมือก็ดึงเสื้อกันหนาวลงไปด้วย.. 






'เซกซี่สัส'





ผมเลยเลื่อนมือขึ้นไปกำชายเสื้อร่างสูงที่อยู่ข้างๆไว้แน่น แต่เหมือนมาร์คจะได้ยินที่คนข้างหลังพูดเหมือนกันก็เลยดันตัวผมจากตอนแรกที่อยู่ข้างๆเปลี่ยนมาให้อยู่ข้างหน้าแทน แล้วกอดเอวผมเอาไว้หลวมๆด้วยมือทั้งสองข้าง 





'แต่เหมือนจะมีแฟนแล้วหว่ะมึง'



'แค่แฟนไม่ใช่ผัวสักหน่อย'






"...เป็นผัว"


!!!!





อยู่ดีๆมาร์คก็หันไปตอบคนที่พูดอยู่ข้างหลังผมนิ่งๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่คิวโต๊ะผมโดนเรียกพอดี ร่างสูงก็เลยจับมือผมแล้วดึงให้ตามเข้าไปในร้าน 


...แต่จับเบาๆก็ได้นะ บีบจนมือผมจะแหลกแล้วมั้งนั้น!





"เป็นอะไรอ่าทำไมต้องทำหน้าโหดด้วย?" ผมหันไปถามคนที่นั่งข้างกาย ตั้งแต่เข้ามาในร้านสั่งอาหารอะไรเสร็จ มาร์คก็ยังคงทำหน้านิ่งตั้งแต่เข้ามาจนถึงตอนนี้ผมก็ยังรู้สึกได้ถึงรังสีดำทะมึนคละคลุ้งเต็มไปหมด ขนาดพนักงานมารับออเดอร์เมื่อกี้ยังไม่กล้าสบตาเลยคิดดู


"..."


"มาร์ค เป็นอะไร?" 





มาร์คไม่ตอบแต่แค่ส่ายหน้าเบาๆ แล้วเอนตัวลงมาซบไหล่ผมแทน แบบนี้ไม่ปกติแล้วนะถึงปกติจะเงียบก็เถอะแต่ทำไมวันนี้มันเงียบแบบแปลกๆ ปกติไม่เคยหรอกจะมาซบก่อนน่ะแต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปสงสัยคงจะเหนื่อยละมั้ง..





ตอนนี้อาหารก็ทยอยเสริฟ์จนครบ..คือไอตอนสั่งมันหิวไงแต่พอมาเห็นแบบนี้แล้วก็แอบสะอึกไปนิดหน่อย นี่กูสั่งมากินหรือถมที่วะเนี่ย?! มาร์คก็ไม่ช่วยห้ามเลยคอยเปิดหน้านู้นหน้านี้ให้ผมดูอยู่นั้นแหละผมก็เลยหยิบตะเกียบส่งไปให้ร่างสูงทึ่ตอนนี้หันไปเล่นเกมส์ในโทรศัพท์







"...มาร์คไม่หิว"






"กินนิดนึงก็ได้ วางโทรศัพท์แล้วมากินข้าวก่อนผมว่าแล้วก็ดึงโทรศัพท์ออกมาจากมือ แต่มาร์คก็จับไว้แน่นแล้วเบี่ยงตัวหลบ 







"...กินก่อนเลย"






"มาร์คผมเริ่มลงกดเสียงตํ่าลง ถ้ามาร์คยังมัวแต่เล่นเกมส์แล้วไม่กินข้าวแบบนี้ ผมว่าไม่ได้นะมันควรจะมีขอบเขตหรือแยกแยะเวลาปะวะพอผมเริ่มทำเสียงจริงจังร่างสูงก็ละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมามองผม จิ้มๆลงไปสองสามทีแล้วก็เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงตัวเอง





"มาร์ค แบมว่ามาร์คเกินไปหน่อยอ่ะ" 


"..."


"คือแบมไม่ได้ว่าอะไรนะเรื่องที่มาร์คจะเล่นเกมส์ แต่คือมาร์คไม่ยอมแบ่งเวลาเลย"


"..."


"เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็กี่โมงตอนเช้าก็ตื่นเช้ามาเล่นเกมส์อีก ตอนนี้ข้าวก็ไม่กินเล่นแต่เกมส์ผมบ่นยาวเหยียด..นี่เป็นครั้งแรกที่ผมดุมาร์คเลยนะ ปกติเป็นฝ่ายโดนดุตลอด แต่วันนี้ขอหน่อยเหอะไอเรื่องเกมส์เนี่ย!


"..."


"แบมไม่ได้อยากดุนะ แต่แบมอยากให้มาร์คแบ่งเวลาให้เป็น เวลากินข้าวก็คือกิน เวลานอนก็คือนอน เล่นก็คือเล่น โอเคไหม?"






"...อือ"





มาร์คแค่ครางอื้ออึงตอบกลับมาในลำคอเบาๆ ตอนนี้หน้ามาร์คเหมือนโดนแม่ดุเลยอ่ะ ปกติมาร์คจะหน้าเดียวตลอดคือนิ่งๆ แต่คราวนี้มันไม่นิ่งอ่ะมันดูเจื่อนๆ แต่คือผมไม่ได้ดุเลยเว้ย! 





"ไม่ได้ว่าสักหน่อย ทำไมต้องทำหน้าแบบนี้ด้วยเนี่ย?" ผมว่าแล้วก็เอื้อมมือไปจิ้มตรงแก้มขาวเบาๆ มาร์คแก้มนิ๊มนิ่ม..









หลังจากเล่นแก้มร่างสูงจนพอใจแล้วก็ละมือออกมาหยิบตะเกียบที่อยู่ข้างหน้า เตรียมตัวจ้วงเข้าปากแต่และแล้วความคิดของผมก็ดับวูบไปเมื่อตอนกำลังจะพุ่งตะเกียบไปคีบแซลมอนดิบข้างหน้า กลับมีตะเกียบปริศนาพุ่งมากั้นตะเกียบผมไว้ก่อนแล้วตัดหน้าคีบซูชิชิ้นนั้นขึ้นมา





"หง่ะ มาร์คแย่งแบมทำไม?" ผมหันไปมองหน้ามาร์คงงๆ คือผมจะกินแซลม๊อนนน!





มาร์คไม่ตอบแต่แค่คีบซูชิยื่นมาใกล้ๆปากผม ผมก็ยิ้มแฉ่งขึ้นมาเลยทันทีเตรียมตัวจะงับซูชิเข้าปาก..แต่มาร์คก็ชักกลับไปอีกรอบ!





"มาร์คแบมหิวแล้วนะ!" ผมพูดเสียงดังขึ้นนิดหน่อยแล้วมองค้อนใส่เล็กๆ คราวนี้มาร์คยื่นมาอีกรอบผมรู้ว่าต้องหลบอีกแน่ๆ และก็เป็นจริงตามคาด แต่ผมรู้ทันก็เลยขยับหน้าเข้าไปใกล้แล้วงับซูชิเข้ามาทันที! 





จุ๊บ





แต่ในจังหวะที่ผมยื่นหน้าเข้าไป มาร์คก็ยื่นหน้ามาเหมือนกันพอดีเลยทำให้ริมฝีปากเราแตะกันแต่คืนตอนนั้นผมได้ซูชิมาครอบครองแล้ว พอเห็นดังนั้นจากตอนแรกแค่แตะก็กดริมฝีปากมาเลย 



...เห้ยนี่มันในร้านซูชินะ!





ผมพยายามดันร่างสูงออกไป แต่มาร์คกลับดันตัวผมไปชิดข้างในที่นั่งแล้วทาบแขนขึ้นยันกับที่กั้นระหว่างโต๊ะที่ค่อนข้างสูง แล้วมันบังเอิญว่าโต๊ะที่ผมนั่งมันเป็นมุมอับพอดีด้วยไง!





"อื้อพะ พอแล้วในจังหวะที่มาร์คผละออกมาสักพัก ผมก็ดันอกมาร์คแต่ก็ดันไม่ไปนี่ก้นติดกาวไว้หรือไงเนี่ย?!


"..."


"มาร์ค คะ คนเยอะ ออกก่อนผมว่าแล้วยกแขนทั้งสองออกแรงดันอีกรอบ เริ่มเขยิบนิดหน่อย ยํ้านิดหน่อย


"..."


"มาร์คอย่าแกล้ง บะ.. อื่อ.." คราวนี้มาร์คกดจูบลงมาเบาๆแต่ใช้ลิ้นกวาดต้อนทุกอย่างไปจากโพลงปากผม มือผมจิกลงไปที่ต้นขาหนา ส่วนมือมาร์คอีกข้างก็สอดเข้ามาใต้แผ่นหลังผมแล้วโอบเอวเข้ามาให้ใกล้กันมากกว่าเดิม





"ขะ ขอโทษนะคะ" 


!!!!





พลั่ก!




ผมใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักมาร์คออกไปอย่างเต็มแรงเมื่อมีพนักงานสาวเดินมาทางนี้ด้วยท่าทีเขินอาย ผมรีบใช้มือดึงเสื้อกันหนาวลงมาให้คลุมต้นขาลวกๆ เพราะเมื่อกี้เห็นว่ามันเลิ่กขึ่นไปสูงอยู่เหมือนกัน ผมมองค้อนร่างสูงที่ตอนนี้นั่งหน้าตายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย!





"คะ คือว่า จะเข้ามาถามว่าจะรับอะไรเพิ่มไหมคะ?" พนักงานพูดแล้วก็หน้าแดงไป ผมก็เลยส่ายหน้าแรงๆ พี่พนักงานเห็นดังนั้นก็เลยพยักหน้าแล้วรีบเดินออกไปทันที


...ฮือ อายจะตายอยู่แล้ว!





เพี๊ยะ!





"มาร์คเห็นไหมแบมบอกแล้วว่าเดี๋ยวมีคนมาเห็น"


"..."


"เห็นไหมมีจริงๆด้วยเนี่ย ฮืออ แบมจะเอาหน้าไปไว้ในเนี่ย?" ผมตีเข้าไปที่ต้นแขนหน้าแรงๆแล้วก็เอามือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองแน่น มาร์คแม่ง..ไม่ฟังกันเลยอ่ะ!






"...เอาไว้ใกล้ๆมาร์คก็พอ





"อะ อะ ไอบ้า!" 



...เกลียดมาร์คคนผีทะเลที่สุดเลย หึ่ย!





"มาร์คคคคคคค ไม่ไหวแล้ว แบมอิ่ม อึก!" พอด่ามาร์คเสร็จผมก็หยิบตะเกียบขึ้นมาแล้วคีบทุกสิ่งทุกอย่างกิน บางทีมาร์คก็คีบให้ผมก็แค่อ้าปากงับอย่างเดียว แต่สงสัยจะกินเยอะแล้วก็เร็วไปหน่อย..สภาพตอนนี้คือเอนหลังพิงแขนมาร์คแล้วมือลูบพุงตัวเองไปด้วยเบาๆ คือโครตอิ่มจุกอีกต่างหาก!


"..."


"มาร์คช่วยแบมกินหน่อย แบมเห็นมาร์คไม่ค่อยกินเลยนะมาร์คไม่ชอบกินอาหารญี่ปุ่นหรอทำไมไม่ค่อยกินเลย 






"...มาร์คไม่หิว"





ร่างสูงว่าแล้วลูบหัวผมเบาๆ ผมก็หยิบแก้วนํ้าชาเขียวขึ้นมาดื่มแก้เลี่ยน นั่งพักสักพักก็เช็คบิคมาร์คจะยื่นการ์ดไปเหมือนปกติแต่คราวนี้ผมไวกว่า ผมยื่นการ์ดของตัวเองตัดหน้าไปก่อนมาร์คออกให้ผมหลายครั้งแล้วนี่หน่า ไม่อยากรบกวนเงินมาร์คด้วย






"...อะไร?"






"ก็มาร์คออกเยอะแล้ว แบมก็แค่อยากช่วยบ้างผมว่าแล้วก็หยิบทิซซูเช็ดปากตัวเอง แล้วก็หยิบเผื่อไปเช็ดที่มุมปากคนข้างๆด้วย 







"...วันหลังไม่ต้อง"






"...ตัวแค่นี้มาร์คเลี้ยงไหว"







"ก็แบมอยากออกบ้างนิ"


"..."


"นะๆ ไม่อยากให้มาร์คออกคนเดียวสักพักพนักงานก็เดินมาพร้อมกับยื่นการ์ดกับบิลใบเสร็จส่งคืนให้ ผมก็แค่รับแล้วยัดลงกระเป๋าเล็กๆในเสื้อกันหนาว มาร์คลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนที่ผมจะค่อยๆเขยิบก้นออกตามไป ตอนแรกผมอยากกินของหวานต่อนะ แต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้วอิ่มมาก 







"...เค้ก?"







"ฮื่ออ ไม่ไหวแล้วมาร์คผมว่าแล้วหันไปเบะปากเล็กๆพลางลูบพุงตัวเองที่นูนออกมาเล็กน้อย


"..."


"ไว้วันอื่นค่อย กะ..อ้ะปากกาในขณะที่ผมพูดสายตาก็เหลือบไปปะทะกับร้านเครื่องเขียนแต่ที่สำคัญกว่านั้นหน้าร้านยังโชว์ยี่ห้อเดียวกับที่พังอีกด้วยผมรีบวิ่งไปที่หน้าร้านแล้วเอามือเกาะกระจกไว้ ยื่นหน้าจนหน้านี่ติดกระจกแล้วส่องดูปากกาข้างในตู้โชว์ 


...รุ่นใหม่ด้วยนะเนี่ย ราคาแพงกว่าเดิมสองเท่าเลยอ่า







"...ปากกา?"






ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมาร์คมาตอนไหนไม่รู้แล้วมาพูดอยู่ข้างหู พลางยื่นหน้ามาดูปากกาเหมือนผมอีกต่างหาก แต่เหมือนผมจะลืมบอกอะไรมาร์คไปหรือเปล่าวะปากกาหรอปากกา..?



...ชิบหายปากกาพังยังไม่ได้บอกมาร์คเลย!







"...มีแล้วไม่ใช่หรอ?"






ร่างสูงหันมาถามผมนิ่งๆ ไอผมก็ได้แต่ยิ้มแหยๆไปแล้วค่อยๆยกมือขึ้นสองข้าง แล้วสารภาพความจริงไปตรงๆ





"มาร์ค คือปากกาแบม พะ พัง ไปแล้ว"


"..."


"ตะ แต่แบมไม่ได้ตั้งใจนะ"


"..."


"โกรธไหมอ่าแต่แบมไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะผมว่าแล้วเขย่าแขนร่างสูงเบาๆ ผมเดาความคิดมาร์คไม่ค่อยได้เพราะว่ามาร์คไม่ค่อยแสดงอาการอะไรออกมาทางสีหน้ามากนัก เว้นแต่เวลาผมไม่ค่อยฟังหรือดื้อมาร์คจะแค่เริ่มขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กๆ







"...ทำไมพัง?"







"เอ่อ กะ ก็วันนั้นที่ทะเลาะกันอ่า แบมไปเอาปากกาคืนจากพี่ วะ วีไง ฮื่ออมาร์คอย่ามองแบบนั้นสิ แล้วทีนี้ปากกามันหล่นแล้วคนเหยียบพอดี"


"..."


"มัน กะ ก็เลยพัง แหะๆ" 


"..."


"มาร์คอย่ามามองดุนะ วันนั้นทำแบมร้องไห้ไปแล้วด้วยเหอะผมว่าแล้วยู่ปากเล็กๆ ตอนผมพูดชื่อพี่วีขึ้นมามาร์คก็ใช้สายตามองผมเหมือนตอนที่ผมดื้อหรือไม่ฟัง แต่วันนั้นมาร์คทำผมร้องไห้ไปแล้วนะเว้ย! 






"...ก็ไม่ได้ว่าอะไร"





มาร์คพูดแล้วยกมือขึ้นมาเคาะปลายจมูกผมเบาๆ แล้วจับข้อมือผมให้เดินตามเข้าไปในร้านแต่ผมยื้อตัวเอาไว้สุดแรง เพราะสภาพผมตอนนี้ไม่ต่างจากคนใช้เลยวันไหนแต่งตัวดีๆไม่เคยจะเข้าไปหรอกสุดท้ายก็ทนแรงคนตัวสูงไม่ไหวปลิวตามไปแต่โดยดี..





"สนใจแบบไหนสอบถามได้นะครับ" 


...เห้ยเดี๋ยว พนักงานร้านปากกาหน้าตาดีไปไหมวะ?





"รุ่นใหม่ที่เพิ่งออกมาเป็นแบบลิมิเต็ด ในเกาหลีมีแค่ 100 แท่งเองนะครับ"


"..."


"ตอนนี้สาขาเราเหลืออยู่ไม่ถึง 5 แท่ง แล้วนะครับผมพี่พนักงานพูดพลางขยิบตาเล็กๆให้ทีนึง 





"...ชอบแบบไหน?"





"ไม่เอาอ่ะมาร์ค ราคาที่เพิ่งปรับขึ้นโครตแพงแบมไม่มีตังค์ซื้อหรอกประโยคหลังผมพูดกระซิบเบาๆ คือทุกรุ่นปรับราคาขึ้น 2 % แล้วยิ่งรุ่นใหม่นี่แพงกว่าสองเท่าเลยด้วยคือซื้อทีบอกได้คำเดียวว่าแดกแกลบทั้งปีแน่ๆ


"..."


"ไปกันเถอะ นะๆผมว่าแล้วกระตุกแขนเสื้อมาร์คยิกๆ





"ตัวเล็กไม่สนใจหรอรุ่นใหม่มีสีฟ้าอ่อนด้วย น่าจะเข้ากับตัวเล็กนะ" 





"อะ เอ่อ ไว้มาดูทีหลังดีกว่าครับไอแบมแล้วนี่มึงจะเสียงสั่นทำไม?! คือผมไม่รู้จริงๆนะ อยู่ดีๆมันก็สั่นออกมาเองอ่ะ!





"สีน่ารักๆก็ต้องเหมาะกับคนน่ารักๆ ผมคิดว่าถ้าตัวเล็กใช้ต้องเหมาะมากแน่ๆ แต่ไว้วันหลังเข้ามาดูใหม่ก็ได้ แต่พี่ไม่รับปากนะว่าลิมิเต็ดรุ่นนี้จะหมดหรือยัง" 


"..."


"แต่ถ้าตัวเล็กอยากได้ เดี๋ยวพี่เก็บไว้ หะ.."






ฟึ่บ!





"...สองแท่ง"






"...แบบนี้"






"...สีนี้" 





ในขณะที่พี่พนักงานกำลังพูดกับผมเรื่องไอปากกาลิมิตงลิมิเต็ดอะไรนั้น มาร์คก็โยนแบล็คการ์ดไปตรงตู้กระจกที่คั่นระหว่างกลางจนการ์ดไปตกอยู่ตรงหน้าของพนักงาน แล้วอะไรคือสองแท่ง?! ลิมิเต็ดนี่มันแท่งเหยียบ 250,000 วอนเลยนะ! (~ 7,500 บาทแล้วสองแท่งนี่ร่วม500,000 วอน (~ 15,000 บาทเลยนะเว้ยผมก็เลยหันไปมองหน้าร่างสูงแล้วส่ายหน้ารัวๆพลางจับมือมาร์คจะลากออกจากร้าน แต่ร่างสูงก็ไม่ขยับตัวสักนิดแถมยังตวัดแขนมาโอวเอวผมแล้วดึงเข้าหาตัวอีกต่างหาก!





"จะให้สลักคำว่าอะไรดีครับ?" พนักงานถามแล้วยิ้มกรุ่มกริ่มมาให้ แต่อีพี่พนักงานครับดูหน้าไอคนข้างตัวผมด้วย แทบจะกินหัวผมอยู่แล้วเนี่ย! 








"...MB"





-แจกทวิต @Cherry_SPNR ท้วงฟิคได้ ติชมฟิคได้ มาคุยกับเค้าก็ได้ ฮ่าฮ่า :D

#มาร์คใบ้มบ






#KISCHE
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 381 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59149 lek0868909108 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 20:42
    หึงจ้าาา เปย์หนักไปอีกก
    #59,149
    0
  2. #59053 MM_MB (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 06:13
    เชรดดดดดด
    #59,053
    0
  3. #59043 bb1a1n (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:16
    หล่อ ใจดี รวย พ่อบุญทุ้มมมม หาไม่ได้จากไหนเเล้วเเบมเอ๋ยยยย
    #59,043
    0
  4. #58960 Spices_smile (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 13:49
    ป๋ามาร์คคคคค
    #58,960
    0
  5. #58910 nattapongsa2516 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 21:04

    ปากกากูเขียนไม่ถึงอาทิตย์หมึกหมด=^=

    #58,910
    0
  6. #58829 KU__ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 00:55
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!
    #58,829
    0
  7. #58745 AnutsaraPanthong (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 16:13
    ง้อวววว ปากกาบ้านกูแท่งล่ะ5บาท--'
    #58,745
    0
  8. #58722 IMeMoRyU (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 19:24
    ซื้อปากกาแท่งละ45บาท ยังต้องคิดแล้วคิดอีกเลย
    #58,722
    0
  9. #58713 tektiannie (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 09:48
    ใจป๋าเหมือนชีวิตจริงเลยค่ะ55555555
    #58,713
    0
  10. #58636 CR33 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 18:13
    MBไง MB มาร์คแบมงี้ 5555
    #58,636
    0
  11. #58611 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 10:46
    MARKBAM. MARKBAM. 😭😭😭😭
    #58,611
    0
  12. #58533 CornettoX (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 17:45
    ย่อมาจากMARKBAMน่อลลลลล
    #58,533
    0
  13. #58493 xcoolzip (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 21:12
    เอิ่มมม กูใช้ 5 บาทอ่ะคิดดูวว 55555
    #58,493
    0
  14. #58421 buajanthima (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 23:23
    ปากกาสองแท่ง15,000//กุมขมับ5555 เอาจริง15,000นี่กินได้ทั้งปีเกินด้วย5555 ตัดภาพกลับมาดูตัวเองสองแท่ง10บาทพอจบ55555
    #58,421
    0
  15. #58417 star_lapat (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 10:38
    วร้ายยยย....MB
    #58,417
    0
  16. #57860 eam0848061318 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 14:48
    ยอมใจ555
    #57,860
    0
  17. #57819 ChayapornSs (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 21:59
    เอาแบล็คการ์ดฟาดหน้ามันค่ะ!! เบาๆพอนะเดี๋ยวไม่หล่อ แฮ่555
    #57,819
    0
  18. #57768 hunhun_ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:53
    ไมรวยยยยย
    #57,768
    0
  19. #57698 `MESJ' (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:49
    โอ้โหหห ซื้อปากกาแท่งละ7500 ป๋ามากค่ะ โยนแบล็กการ์ดดดก
    #57,698
    0
  20. วันที่ 18 มกราคม 2560 / 09:53
    กรี๊ดดดดดด. มาร์คต้วนป๋ามากอ่ะ แน่เราว่าถ้าแบมเห็นใบเสร็จค่าซูชิต้องแทบล้มทั้งยืนแน่เลยน่าจะแพงอยู่ 555
    #57,606
    0
  21. #57518 anMarkBambamGOT7 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 23:08
    จะว่าเรื่องไหนก่อนดี เรื่องบนรถ เรื่องร้านชูชิ ร้านเครื่องเขียน โว้ยยย><
    #57,518
    0
  22. #56735 ojay2 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 12:14
    โอ้ยยยยย พี่แกหึงโหดดดด 55555
    #56,735
    0
  23. #56706 palmpalm1a (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 18:10
    ปากกา 1000 นึงผมก็เดินหนีแล้ว
    #56,706
    0
  24. #56569 PinkuMilku (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 10:41
    มาร์คผู้หึงโหดดดดดดด
    #56,569
    0
  25. #56531 Tamsiiz (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 22:21
    ชอบโมเม้นพี่มาร์คหวงแบมอะ แบบห่วงแรง แสดงความเป็นเจ้าของชัดเจน
    #56,531
    0