ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 23 : ♔MARK PART [100%]♔ ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 398 ครั้ง
    30 ก.ค. 59













(...แบม!) 



ผมตะโกนเรียกชื่อปลายสายหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมาเลย ดังนั้นผมเลยยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วหยิบฮู้ดสีดำมาสวมลวกๆ หยิบโทรศัพท์กับกุญแจรถแล้ววิ่งออกจากห้องไปทันที ผมวิ่งไปลานจอดรถหลังมอแล้วสตาร์ทรถขับออกไปทันที ผมไม่ค่อยได้เอารถออกมาขับเท่าไหร่ถ้าไม่จำเป็น ผมหยิบโทรศัพท์แล้วขับไปตามโลเคชั่นที่แบมส่งมาก่อนหน้านี้ มือก็กดโทรหาร่างเล็กไปด้วย แต่ก็ไม่มีคนรับสายแม้แต่สายเดียว





เอี้ยดดดด!





กริ๊ก





ผมล็อครถด้วยรีโมทแล้ววิ่งเข้าไปข้างในคลับทันที ผมมองไปรอบๆก็มีแต่คนอื่น มองไม่เห็นร่างเล็กเลย ตอนนี้ก็เริ่มมีผู้หญิงเข้ามาหาผมบ้างแล้ว แต่ตอนนี้ผมไม่มีเวลามามายุ่งกับคนพวกนี้หรอกนะ 





"อ้าวไอมาร์ค!" ผมหันไปตามเสียงเรียกก็พบว่าเป็นรุ่นพี่สักคนในมหาลัย 


"..."


"มาทำอะไรแล้วไมแต่งตัวงี้มาวะ?" เหมือนผมจะคุ้นๆหน้าแต่ก็นึกไม่ออก ผมมองไปรอบๆก็พบว่าคลับนี้มีชั้นสองด้วย แบมอาจจะอยู่บนนั้น..


"..."


"หาใครอยู่ปะเนี่ยเดี๋ยวกูช่วยหา" 





"...แบม"





"...แบมแบมผมเผลอพูดชื่อคนตัวเล็กออกมา แต่พี่เขาคงไม่รู้จักหรอก





"แบมน้องแบมที่มาเลี้ยงสายประมงวันนี้ปะถ้าใช่ก็อยู่ชั้นสอง อะ อ้าวเห้ย รีบไปไหนวะ?!" พอผมได้คำตอบผมก็วิ่งขึ้นบันไดที่อยู่ริมซ้ายสุดของคลับขึ้นไปทันที ข้างบนดูเงียบกว่าข้างล่างเยอะมาก ผมเดินไล่ทีละโซนจนมาพบกับแบมแบมที่นอนราบอยู่บนโซฟา ในขณะที่คนอื่นก็ดื่มกันต่อไป ผมตรงเข้าไปที่ร่างเล็กที่ตอนนี้เสื้อสีขาวข้างในหล่นลงมาจนเห็นเรียวไหล่เล็กนั้น ถ้าแบมตื่นผมคงดุไปแล้วแน่ๆ 





พรึ่บ!





"เห้ยๆ เอาน้องกูไปไหน?" 


"..." ผมอุ้มแบมแบมขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแล้วหยิบแจ็คเก็ตที่วางพาดโซฟามาคลุมทับไว้อีกชั้น


"มึงเป็นใครเนี่ยแล้วอุ้มน้องรหัสกูทำไม?!" คนนี้หน้าคุ้นๆเหมือนจะเคยอยู่วิศวะมาก่อน


"..."


"ปล่อยเลย ปล่อยน้องกูลง!" ส่วนคนที่มีลักยิ้มก็เดินเข้ามาแล้วพยายามจะอุ้มแบมกลับไป ผมก็เบี่ยงตัวหลบแล้วก้าวถอยหลังมาก้าวนึง





"...น้องมึง?"





"...แต่แฟนกู"





ผมพูดไว้แค่นั้นแล้วก็อุ้มแบมแบมลงไปข้างล่างทันที ตอนนี้คนอื่นต่างก็มองมาทางนี้ด้วยแววตาที่กำลังสงสัย แต่ผมก็เดินแทรกออกไปจนออกมาถึงหน้าคลับจนได้ ผมกดรีโมทแล้วเปิดประตูวางแบมแบมไว้เบาะข้างคนขับ ส่วนผมก็วิ่งไปทางฝั่งคนขับแล้วขับรถออกไปทันที ตอนนี้หน้าเรียวเล็กแดงแล้วก็มีเหงื่อซึมออกมาเป็นจำนวนมาก ผมค่อยๆใช้มือข้างขวาที่ไม่ได้จับพวกมาลัยไปกุมมือเล็กนั้นไว้แล้วบีบเบาๆ...





ขวับ





ไม่รู้ตอนไหนที่แบมค่อยๆเขยิบตัวมาทางผมแล้วซุกหน้าลงบนหน้าอกผมแล้วค่อยๆสอดมือมากอดรอบเอวผมไว้แน่น





"มาร์ค"


"..."


"ฮื่อ มาร์คคค" 





แปะ





"...มาร์คขับรถอยู่ผมดุออกไปแบบไม่จริงจังนักเมื่อร่างเล็กอยู่ไม่นิ่ง มือนี่จับอะไรมั่วไปหมดมือเล็กค่อยๆสอดเข้ามาในฮู้ด จนผมต้องเอามือมาดึงออกไป





"มาร์ค แบมปวดหัว" 


"..."


"เจ็บคอด้วยแบมแบมขยับหน้ามาพูดชิดริมใบหูผม ผมกระตุกเล็กน้อยแต่ก็ยังต้องประคองสติขับรถต่อ ถ้าขืนแบมยังทำแบบนี้ต่อ มีหวังไม่พ้นโค้งหน้าแน่ๆ





"...นั่งดีๆ"





"กอดหน่อย กอดๆ กอดกันร่างเล็กพึมพัมเบาๆแล่้วค่อยๆเอนตัวข้ามเกียร์มานอนบนตักแล้วหันหน้าเข้าหาผม มือก็เล่นสายเสื้อฮู้ดที่ห้อยลงมาแล้วก็หัวเราะคิกคักอะไรคนเดียวก็ไม่รู้ 





"มาร์ค มาร์ค มองแบมหน่อย" 





"ม๊าคคคคคคคคมองแบมมก่อน!" แบมแบมตะโกนลั่นขึ้นมาแล้วโน้มคอผมให้เลื่อนสายตาลงมา แต่คือผมขับรถอยู่ไงก็เลยพยายามแกะมือปลาหมึกของคนตัวเล็กที่กำลังล็อคที่คอผมหนึบหนับไปทั่ว..





"มาร์ค อย่าดึงแขนแบม ฮื่อ แบมเจ็บพอผมได้ยินเท่านั้นก็รีบปล่อยแขนเล็กทันทีแล้วก็จับข้อมือเล็กมาผลิกซ้ายผลิกขวาดูว่าเป็นอะไรหรือเปล่า แต่ก็มีแค่รอยแดงๆเท่านั้น ผมก็เลยลูบแขนแบมไปมา พลางจับแขนเล็กขึ้นมากดจูบลงไปเบาๆ





"จุ๊บก่อนแล้วจะหายเจ็บ จู๊บบบบบบบบร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมาแล้วหลับตาทำปากจู๋ ผมที่กำลังขับรถอยู่ก็เลยแค่ก้มลงไปจุ๊บปากเล็กที่กำลังทำเป็นปากหมูไปทีนึงแล้วรีบเงยหน้าขึ้นมามองถนนต่อทันที



...อีกนานไหมกว่าจะถึงหอ ผมเริ่มจะอดทนไม่ไหวแล้ว





แปะ





เฮือก!





"มาร์ค ทำไมไอนี่มันถึงมาเคารพธงชาติตอนนี้อ่าตอนนี้ดึกแล้วนะทำไมยังไม่ลงอีก?" อยู่ดีๆแบมแบมก็พลิกตัวแล้วเอาคางเงยหน้าขาผมแล้วเอามือวางบนตรงนั้นของผมแล้วเงยหน้าขึ้นมาถามด้วยแววตาใสแจ๋ว ผมก็เลยเอามือจับมือเล็กขึ้นมากุมไว้ไม่ให้เขาจับอะไรไปมากกว่านี้อีก





"หรือว่ามาร์คลืมชักธงลงงั้นเดี๋ยวแบมช่วยชักธงลงให้เนอะ" 


!!!!



"...แบมแบมผมกัดฟันเรียกชื่อคนตัวเล็กที่กำลังลูบ 'บางอย่างราวกับเป็นของเล่นชิ้นใหม่





"ว่าแต่..มันชักลงยังไงอ่าแบมไม่รู้แบมแบมพึมพำกับตัวเองเบาๆ มือเล็กหยุดนิ่งไปสักพักคงเป็นเพราะกำลังคิดอะไรบางอย่างแน่ๆ






พรึ่บ!





"...แบมอย่าล้วงผมตะปบมือลงไปบนมือเล็กที่ตอนนี้กำลังล้วงเข้าไปในกางเกงยอมรับเลยว่าตกใจมาก ผมรู้สึกได้เลยว่ามันเฉียดไป..เฉียดไปนิดเดียวจริงๆ






"ฮื่อ!" 





ร่างเล็กทำเสียงฮึมฮัมในลำคอเหมือนโดนขัดใจแต่ก็ยอมเอามือออกไป ผมก็เลยถอนหายใจออกมาเบาๆอย่างโล่งอก..






ผลุบ!





"...เห้ย!" 




เอี๊ยดดดดดดดดดด!!





ผมเบรกรถกระทันหันเลยทำให้ยางรถครูดไปกับถนนเป็นทางยาวเพราะผมขับมาค่อนข้างเร็วพอสมควร ส่วนตัวต้นเหตุตอนนี้ก็หายไปอยู่ฮู้ดผม แต่ที่ไอตัวดีไม่เป็นไรเพราะตอนเบรคผมเอามือกั้นไว้ไม่ให้ไถลไปข้างหน้า






"...แบมออกมา" 





ที่ผมต้องเบรกรถกระทันหันก็เป็นเพราะแบมแบมซุกหน้าเข้าไปในฮู้ดของผม นั้นยังไม่เท่าไหร่แต่พอซุกเสร็จแล้วค่อยๆจูบลงบนท้องน้อยของผม อันนี้แหละที่ทำให้ผมต้องเบรกกระทันหัน!






"อืออ จุ้บ จุ้บ!" 





"มาร์ค ตัวห๊อมหอม แบมชอบกลิ่นนี้" 





แบมแบมว่าแล้วก็กดจูบลงมาหน้าท้องน้อยผม ยํ้าๆอยู่อย่างนั้น ผมพยายามเอามือดันออกแล้วแต่แบมก็ไม่ขยับออกแม้แต่นิดเดียว อีกเหตุผลก็คือผมไม่กล้าดันแรงด้วย ตอนนี้ผมต้องข่มอารมณ์บ้างอย่างของตัวเองไว้ คือผมก็ผู้ชายมีอารมณ์เหมือนกับคนอื่นทั่วไป แต่แค่ผมอาจจะอดทนได้ดีกว่าคนอื่น






"...แบมอย่าซนผมว่าแล้วพยาพยามจับตัวดีให้ออกมา แต่แบมแบมก็ร้องออกมาไม่รู้เจ็บหรือเปล่าผมก็เลยไม่กล้าจับอีกกลัวเขาจะเจ็บ... 





หงับ!





"งั่มๆ พุงมาร์คแข็งจัง" 





คราวนี้ไม่ใช่แค่จุ้บแล้ว เมื่อกี้นี้กัดลงมาเต็มฟันเลย พอกัดเสร็จยังไม่พอยังเอาปากมาเม้มๆอีก ผมว่าผมต้องรีบขับรถกลับหอแล้ว ผมออกรถทันทีและขับค่อนข้างเร็วกว่าปกติ ผมใช้มือขวาขับข้างเดียวส่วนมือซ้ายก็ต้องคอยจับมือคนต้วเล็กไว้ไม่ให้จับอะไรไปมากกว่านี้



...ไม่งั้นไม่งั้นได้จอดข้างทางแน่ๆ 







ผมขับอีกประมาณ 10 นาทีก็ถึงหอ ตอนนี้แบมหยุดนิ่งไปแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมเอาหัวออกมาจากฮู้ดผมอยู่ดี ลมหายใจที่รดอยู่บนหน้าท้องผมสม่ำเสมอนั้นบอกได้อย่างดีเลยว่าแบมแบมคงหลับไปแล้วแน่ๆ ผมค่อยๆจับหัวแบมออกมาแล้วประคองให้นั่งดีๆ ส่วนผมก็ลงจากรถแล้วเดินไปอีกฝั่งเพื่ออุ้มออกมา เสื้อสีขาวตัวบางที่ตอนนี้หล่นลงไปจนเห็นเรียวไหล่มนทั้งสองข้างคอลึกจนเห็นทุกสัดส่วนข้างในเสื้ออย่างชัดเจน ผมข่มตาลงนิ่งๆแล้วจับเสื้อขึ้นมาดีๆ ก่อนจะอุ้มออกมาแล้วใช้รีโมทล็อครถ





"อือ มาร์คปากเล็กก็พึมพัมชื่อผมตลอดทางจนถึงห้อง พอหลังสัมผัสถึงเตียงแบมแบมก็หันหน้าไปอีกทางแล้วกอดหมอนข้างทันที ผมก็เลยก้มลงไปถอดรองเท้าออกจากเท้าเล็กคู่นั้นค่อยๆดึงถุงเท้าออกมาก่อนที่จะโยนลงตระกร้าไป 





"มาร์ค มาร์ค" 





"ฮื่ออออ"





ร่างเล็กขยับตัวไปมาเหมือนไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่..ส่วนมือก็ชูขึ้นเหมือนกำลังหาอะไรบางอย่าง หน้าเรียวเล็กชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ ผมจึงนั่งลงบนขอบเตียงแล้วค่อยๆไล่มือตั้งแต่ขมับไล่ไปตามกรอบหน้าเล็กเพื่อเช็ดเหงื่อให้





"มาร์ค มาร์คครับ" 





"แบมจะไม่ดื้อแล้วนะ"





"ไม่ ฮื่ออ ดื้อแล้ว"





เหมือนคนตัวเล็กจะละเมอขึ้นมา แบมแบมพูดซํ้าไปซํ้ามาเหมือนแผ่นเสียงโดนกดรีเพลย์ไว้ปากเล็กขยับขมุบขมิมตลอดเวลา ผมก็เลยจับมือเล็กแล้วบีบเบาๆ ส่วนมืออีกข้างก็ลูบผมคนตัวเล็กไปพลางๆ





"วานิลลา"




หื้ม?




"มาร์ค วานิลลา"




ผมวานิลลา? 




"แบมอยากกิน..."





"อยากินมาร์ควานิลลา"



!!!!





แบมแบม..ตอนนี้จะรู้ตัวไหมเนี่ยว่าพูดอะไรออกมาบ้างผมใช้แชมพูกลิ่นวานิลลาครับ เมื่อก่อนผมไม่ได้ใช้กลิ่นนี้หรอก ผมใช้กลิ่นที่ผู้ชายส่วนใหญ่เขาใช้กัน..แต่มันมีวันนึงคนตัวเล็กแชมพูหมดก็เลยต้องใช้ของผมแทน สักพักก็มีเสียงโวยวายดังออกมาจากห้องนํ้าทำนองว่า..





'แสบโอ้ยๆๆแชมพูแสบตา!'







'แชมพูหรือนํ้ากรดวะ?! แสบชิบ!'







'กลิ่นไม่เห็นหอมเลย ฉุนก็ฉุนถ้าเป็นวานิลลานะจะจับกินให้หมดเลย!'




...และนั้นก็คือสาเหตุ










แป๋ว...





ในจังหวะที่ผมคิดอะไรบ้างอย่างอยู่ ผมก็รู้สึกมีสายตาของใครกำลังมองผมอยู่จากด้านล่างผมก็เลยก้มลงมามองแบมแบมที่ตอนนี้กำลังมองผมตาแป๋วแล้วทำปากหมูอยู่ แววตาแบมแบมบางครั้งก็ทำให้ผมรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง มันมีบางอย่างที่ทำให้ผมละสายตาออกไปได้เลย



แม้แต่ครั้งเดียว..





"จู๊บบบบบบบบบบบบ จุ๊บหน่อยคนตัวเล็กทำปากหมูแล้วมองตาแป๋ว







"...บนรถจุ๊บไปแล้ว" 






"อีกทีนึงนะๆ จู๊บบบบบบบบแบมแบมพูดแล้วก็ดิ้นไปเบาๆเหมือนโดนขัดใจ ผมถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะก้มหน้าลงไปจุ๊บปากหมูนั้นเบาๆ แต่พอผมยอมทำตาม แบมแบมเหมือนจะได้ใจก็เลยทำปากหมูใส่ผมอีก คนตัวเล็กก็เลยโดนผมดุไปครั้งนึง ตอนนี้ก็เลยนอนหน้าหงออยู่บนเตียงแล้วบ่นงุ้งงิ้งคนเดียว 





"มาร์คกอดๆ ไม่จุ๊บแต่กอดได้ไหม กอดๆ" 





"แบมหนาวนะ หนาวมากๆแบมแบมทำตัวสั่นเล็กๆแล้วก็เอามือขึ้นมาตัวเองเบาๆ ซึ่งถ้ามองจากตรงนี้รู้เลยว่าแกล้งทำ.. 



...แต่จะทำเป็นไม่รู้แล้วกัน





หมับ!





"อือออ อุ่นดีเนอะพอผมล้มตัวนอนลงข้างๆแบมแบมก็หันมาแล้วกอดหมับเข้าที่เอวผมทันทีส่วนหน้าเล็กก็ซุกอยู่แถวซอกคอผมพอดี





หงับ!





"...แบมอย่ากัดผมเบี่ยงตัวออกทันทีเมื่อเหตุการณ์มันชักจะเริ่มเหมือนตอนอยู่บนรถ






หงับ!





แบมแบมกัดลงมาตรงซอกคอผมเป็นครั้งที่สอง ผมรู้สึกว่าต้องโดนกัดจนจมเขี้ยวแน่ๆไม่งั้นผมคงไม่รู้สึกเจ็บขนาดนี้หรอก..แต่ถ้ากัดอย่างเดียวผมยังพอไหว แต่แบมแบมทั้งกัดทั้งดูดเม้มนะสิ!





"ฮื่ออ มะ มาร์ค"



...ขอร้องหล่ะ อย่าทำเสียงแบบนั้น





"มาร์ค มะ มาร์ค จุ๊บ!" ร่างเล็กเรียกชื่อผมด้วยนํ้าเสียงสั่นๆแล้วค่อยๆจุ๊บตรงสันคอผมไล่ลงมาจนถึงไหปลาร้า ตอนนี้ผมหลับตาลงนิ่งๆพยายามกลั้นอารมณ์บางอย่างที่มันพร้อมจะประทุแน่ๆถ้าขืนยังเป็นแบบนี้อยู่!





"แบมรักมาร์คนะ"


!!!!




ผมนิ่งไปเลยหลังจากได้ยินคำนั้น แบมแบมไม่เคยพูดกับคำนี้กับผม และผมก็ไม่เคยพูดคำนี้ออกไปเหมือนกัน แต่ที่ไม่พูดก็ไม่ได้แปลว่าไม่ได้รักหรอกจริงไหมพูดไปเดี๋ยวเด็กแถวนี้ได้ใจพอดี..






"...แบมไม่เอาหน่าผมว่าเสียงเข้มอีกรอบเมื่อคราวนี้แบมแบมลุกขึ้นมานั่งแล้วพยายามแทรกตัวเข้าในฮู้ดผมเหมือนกับตอนอยู่ในรถ






"ในนี้หอมอ่า อุ่นด้วยผมรู้สึกได้ว่าคราวนี้คนตัวเล็กแค่แนบแก้มลงบนหน้าอกผมเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้น







"...ไม่ร้อน?" 






ร่างเล็กส่ายหน้าแทนคำตอบ ตอนนี้แบมแบมนอนทับผมทั้งร่างแต่แค่หัวอยู่ในฮู้ดผมแค่นั้นตั้งแต่ท้ายทอยไล่ลงไปถึงข้างล่างอยู่บนตัวผมหมดเลย 






ปุ ปุ ปุ






ผมตบลงไปที่ก้นเล็กเบาๆ เป็นเชิงกล่อมให้หลับ แต่แบมแบมก็ยังคงขยุกขยิกตัวอยู่ตลอดส่วนมือก็กอดเอวผมไว้แน่นแถมยังออกแรงบีบเป็นบางครั้ง ผ่านไปไม่นานลมหายใจก็เริ่มหายใจออกสม่ำเสมอ ร่างกายจากที่ตอนแรกขยุกขยิกเป็นลูกลิงก็นิ่งลง 



...หมดพลังแล้วสินะ 






"มาร์ค งึมม"





"มาร์ค..."





สุดท้ายแล้วตลอดทั้งคืนนั้นผมก็ไม่ได้หลับเลย เพราะว่าแบมแบมเอาแต่เรียกชื่อผมตลอด ผมทั้งกอดทั้งลูบผมปลอบแล้วก็ยังไม่ยอมหยุดเรียกชื่อผม กว่าผมจะได้หลับก็ฟ้าก็สว่างแล้ว ผมตื่นอีกทีก็เกือบบ่ายโมงได้ มองไปที่คนข้างกายก็ยังเห็นคนตัวเล็กยังหลับอยู่ ไม่รู้ออกไปจากฮู้ดผมตอนไหน






"...แบมผมแล้วแนบหลังมือไปที่หน้าผากเล็กเบาๆ เหมือนจะตัวร้อนๆด้วย






"ฮื่อ มาร์ค" 


"..."


"ปวดหัวแบมแบมค่อยๆลืมตาขึ้นมามองผมแล้วก็เบะปากเตรียมจะร้องไห้ สงสัยจะไม่สบายแล้วแน่ๆ


"..."


"มาร์ค ปวดหัว ฮึกสักพักนํ้าตาก็เริ่มไหลลงมาอาบแก้ม ผมก็ก้มลงไปกอดแล้วลูบหลังขึ้นลงเบาๆเป็นเชิงปลอบ







"...แบมไม่ร้อง"







"แบมปวด ฮือ ห้ว"


"..."


"มาร์ค ปวดหัวร่างเล็กกอดผมแล้วขยุ้มเสื้อผมไว้แน่น แล้วซุกหน้าซบตรงไหล่ผมพลางสะอื้นไปด้วย ลมหายใจร้อนรดตรงที่คอผมเป็นช่วงๆ สงสัยจะเป็นไข้แน่ๆ ผมเลยผละออกมาแล้วไปหยิบปรอทมาวัดไข้ดู ปรากฏว่าอุณหภูมิเกือบจะแตะ 40 อยู่แล้วผมเลยรีบลุกคว้าเสื้อกันหนาวของผมมาใส่ให้แบมแบม ส่วนผมก็หยิบฮู้ดสีแดงออกมาใส่แล้วหยิบหมวกมาใส่ลวกๆ ผมหยิบกุญแจรถแล้วอุ้มร่างเล็กออกมาจากห้องทันที 






"มาร์ค ฮึก" 





"มาร์ค แบมอยากกินไอติม"


!!!!





ร่างเล็กสบตาผมนิ่งๆพลางเบะปากร้องไห้ไปด้วย ผมมองแบบดุๆใส่ทันที ไม่สบายใครเขากินไอติมกัน มีแต่ไอตัวเล็กคนนี้คนเดียวเนี่ยแหละ ไม่สบายแล้วบ่นอยากกินไอติม





"มาร์ค ฮื่อไอติม"


"..."


"ไอ ฮึก ติม"





แบมแบมบ่นอยยากกินไอติมมาตลอดทาง ตั้งแต่ขับออกมาจากมหาลัย คนข้างตัวผมก็พูดแต่อยากกินไอติมซํ้าไปซํ้ามาแล้วก็ร้องไห้ไปด้วย ผมก็ใช้มือข้างที่ไม่ได้จับพวกมาลัยเอื้อมไปเช็ดนํ้าให้ลวกๆ เพราะผมขับรถอยู่





"มาร์ค แบมหิว"


"..."


"อยากกิน ฮึก เค้กด้วย"


"..."


"แต่แบม ฮื่อ ปวดหัวร่างเล็กว่าแล้วก็เอนตัวมาซบลงบนไหล่ผมเหมือนไม่มีแรง ผมก็เลยเอื้อมมือไปลูบผมนิ่มเบาๆ 



...ไม่อยากให้มาป่วยแบบนี้เลยจริงๆ












"ฮือออ!! มาร์คไม่เอาแบมไม่ฉีดยานะ!" พอขับมาถึงโรงพยาบาลผมก็จอดรถแล้วอุ้มแบมแบมเข้าไปทันที ก็มีพยาบาลเอาเตียงมาให้ แต่คนตัวเล็กไม่ยอมปล่อยมือจากคอผม กอดผมแน่นบอกจะให้ผมอุ้ม ผมก็เลยเดินอุ้มมาตลอดทางจนเข้ามาถึงห้องตรวจแล้วหมอบอกว่าต้องฉีดยา พอแบมแบมได้ยินเท่านั้นก็ร้องไห้ออกมาเสียงดังลั่น


"..."


"มาร์ค ฮึกไม่เอา ไม่ฉีด ฮือแบมแบมพูดแล้วก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนักจนผมเริ่มใจอ่อนไม่อยากให้ร้องไห้เดี๋ยวจะยิ่งป่วยหนักกว่าเดิม 


"..."


"กลับหอนะ ฮือแบมไม่ฉีด ฮึก ยา" 






"แต่ถ้าไม่ฉีดอาจจะมีผลต่อสุขภาพได้นะครับ"




"ตอนนี้คนไข้ไข้ค่อนข้างสูง กลางคืนอาจจะเกิดอาการชักได้"






ในจังหวะที่ผมจะอุ้มแบมขึ้นมาแล้วจะกลับหอ คุณหมอก็พูดขัดขึ้นมาก่อน พอคนตัวเล็กที่โดนผมอุ้มขึ้นมาแล้วก็ไม่ยอมปล่อยคอผมเลย เอาแต่ร้องไห้แล้วบอกกลับหออย่างเดียว ผมก็ลูบหลังไปมาแล้วกดจูบลงบนกลุ่มผมนิ่มเบาๆเป็นการปลอบโยน





"มาร์ค กลับๆ ฮึกกลับสิ"


"..."


"ไม่เอานะ แบมไม่อยาก ฮือ ฉีดยา"







"...ถ้าแบมยอมฉีดยา"







"...มาร์คพาไปกินเค้กเอาไหม?"







"เค้ก ฮึก แต่ฉีดยา ฮือมันเจ็บ"







"...กินไอติม"






"...ดูหนังด้วยดีไหม?" ตอนนี้คนตัวเล็กนิ่งไปสักพักเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ก็ยังมีสะอื้นหลุดออกมาเล็กๆ





"กินเค้ก แบมอยากไป ฮึก กินเค้กกับมาร์ค" 






"...งั้นฉีดยา" 






"มันเจ็บ แบมกลัวคนตัวเล็กพูดแล้วก็ซุกหน้าเข้ากับอกผม ตอนนี้ผมยังอุ้มแบมเอาไว้อยู่


"..."


"แบมไม่ชอบ ฮึก เข็ม มันทิ่มแขนแบม"








"...งั้นมาร์คจะจับมือแบมไว้แบบนี้ผมว่าแล้วก็ค่อยๆวางแบมลงบนเตียงแล้วประสานนิ้วทั้งห้าเข้ากับมือเล็กนั้น








"...แล้วแบมก็มองแค่มาร์คผมค่อยๆช้อนสายตามองขึ้นไป นัยต์ตาคนข้างหน้าแอบมีวูบไหวเล็กน้อย ตอนนี้คุณหมอเริ่มเอาสายยางมารัดเหนือข้อพับแขนไว้แน่น แล้วค่อยๆใช้สำลีชุบแอลกอฮอลล์ทาตรงข้อพับเบาๆ 








"มะ มาร์ค เข็มมันมาใกล้ ขะ แขน แบมแล้วหรือยัง?" แบมแบมมองมาทางผมบีบมือผมแน่นผมก็เลยส่ายหน้าแทนคำตอบไป เพราะตอนนี้หมอแค่กำลังหยิบเข็มขึ้นมาเอง


"..."


"มาร์ค ขะ เข็ม มันมาหรือยังมันจะทิ่มหรือยัง?" ตอนนี้หน้าเรียวเต็มไปด้วยสีหน้ากังวล ปากอูมเม้มเข้าหากันแน่น 





จึก





"แว้กกกกกกกกก!!" 





หลังจากที่หมอจิ้มเข็มลงไปที่ข้อพับผมก็บีบมือเล็กไว้ พอฉีดยาเรียบร้อยแล้วแบมแบมก็ตะโกนร้องออกมาทันที สงสัยไม่กล้าตะโกนตอนเข็มทิ่มเข้ามา เพราะหมอบอกว่าถ้าเกร็งเข็มจะหักได้ 





"มาร์ค แบมหิวข้าวคนตัวเล็กพูดเสียงเบา หลังจากที่หมอฉีดยาแล้วก็ให้นอนพักสักชั่วโมงนึงแล้วค่อยกลับได้ ตอนนี้ผมกับแบมแบมก็เลยมาอยู่ที่ห้องพักชั่วคราว


"..."


"หิวเค้กด้วยแบมแบมหันมาพูดกับผมที่นั่งเก้าอี้อยู่ข้างๆเตียง ผมก็เลยใช้หลังมือแนบไปที่หน้าผากเล็กเบาๆ ตอนนี้ตัวเริ่มปกติแล้วไม่ร้อนเหมือนเมื่อตอนอยู่หอ 







"...นอนพักก่อน"







"แต่แบมหิวอ่าพูดเสร็จก็ขยับตัวขึ้นมานั่งแล้วก็โผเข้ากอด เกยคางไว้บนไหล่ผมเบาๆ ผมก็เลยกอดตอบแล้วลูบหลังไปมา








ผมลูบหลังเบาๆไปมาจนผมรู้สึกว่าแขนแบมที่กอดผมค่อยๆไหลเลื่อนลงไป ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมออยู่บนไหล่ผม สงสัยคงจะหลับไปแล้วแน่ๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่พยาบาลบอกให้กลับบ้านได้แล้วพอดี ผมก็เลยอุ้มคนตัวเล็กขึ้นมาแล้วเดินออกไป ผมยื่นการ์ดสีดำส่งให้พยาบาลไปบอกให้เขาเอาไปจ่ายค่าพยาบาลอะไรให้เรียบร้อย เพราะตอนนี้ผมอุ้มแบมอยู่ไม่สะดวกไปทำเอง ผมอุ้มไปทางลานจอดรถแล้วกดรีโมทปลดล็อครถแล้วค่อยๆวางแบมบนเบาะข้างคนขับ ปรับเบาะลงให้เป็น 180 องศา เพื่อที่เขาจะได้นอนสบายๆ สักพักพยาบาลก็มาเคาะกระจกรถผมก็เปิดกระจกเล็กน้อยแล้วหยิบการ์ดสีดำเข้ามาในรถ พลางพงกหัวเป็นเชิงขอบคุณเล็กๆ แล้วก็ขับรถออกไปทันที





"มาร์ค มาร์คทำไมช่วงนี้เวลาหลับแบมชอบละเมอชื่อผมออกมา





"อือ มาร์คผมก็เลยเอื้อมมือไปลูบผมนิ่มเบาๆ วันนี้คงพาแบมไปห้างไม่ได้ เพราะเจ้าตัวหลับไปแล้ว ผมก็เลยขับรถกลับหอแต่ทางกลับหอต้องผ่านร้านเค้กร้านที่แบมชอบกิน 



...ถึงไม่ได้ไปเดินห้าง แต่ถ้าคนตัวเล็กตื่นมาแล้วมีเค้กกับขนมอยู่เต็มตู้เย็น ก็น่าจะไม่งอแงแล้วแหละ 





พอถึงร้านผมก็ชะลอรถแล้วก็จอดในลานจอดรถเล็กๆที่ทางร้านจัดไว้ให้ ผมสตาร์ทรถไว้แล้วล็อคประตูรถก่อนจะเดินเข้าไปในร้าน จริงๆผมก็เคยมาร้านนี้แล้วกับแบมแบมเมื่อคราวก่อน 





"รับอะไรดีค่า?" พนักงานสาวชะโงกหน้าผ่านเคาเตอร์มาถามคงเป็นเพราะผมยืนมองเค้กในตู้ได้สักพักนึงแล้ว


"..."


"หรือจะเหมาทั้งตู้แบบวันนั้นดีเอ่ย?" พนักงานถามแล้วยิ้มขำๆ





"...ครับ"









ตอนนี้ผมขับรถกลับถึงหอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมต้องอุ้มแบมขึ้นหอก่อนจะลงมาหยิบถุงเค้กอีกเกือบห้าถุงใหญ่ๆ ตอนนี้เริ่มมืดแล้วเด็กคนในก็เริ่มมองมาทางผมที่ถือถุงพะรุงพะรังเต็มไปหมด





"พะ พี่มาร์คคะ" 





ในจังหวะที่ผมกำลังจะเดินเข้าหอพัก ก็มีเสียงเรียกมากจากด้านหลัง ผมก็เลยหันไปมองก็เห็นผู้หญิงคนนึงกำลังยืนห่างจากผมไปประมาณ 4 เมตรได้ ผมไม่ได้ตอบอะไรไปแค่มองหน้าเขานิ่งๆเท่านั้น





"หนู ชะ ชอบพี่" 





ผู้หญิงคนนั้นพูดแล้วกำกระโปรงตัวเองแน่น แล้วเม้มปากเป็นเส้นตรงทันทีหลังจากพูดจบ ตัวสั่นด้วยเหมือนกำลังตื่นเต้นอะไรสักอย่าง ผู้หญิงคนนี้จัดว่าหน้าตาไม่ได้ขี้เหร่เท่าไหร่...



...แต่ผมมีแบมแล้ว แค่แบมก็พอแล้วครับ





"พะ พี่มาร์คมีแฟนหรือยังคะ?"





"ถ้ายัง มะ ไม่มี หนูขอโอ กะ..."










"...มีแล้วครับ"












"มาร์คอยู่ไหนนนน?!"






-แจกทวิต @Cherry_SPNR ท้วงฟิคได้ ติชมฟิคได้ มาคุยกับเค้าก็ได้ ฮ่าฮ่า :D

#มาร์คใบ้มบ






#KISCHE


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 398 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59146 lek0868909108 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 16:28
    อ้อนสุด คนพี่ก็เปย์สุด
    #59,146
    0
  2. #59041 bb1a1n (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 06:57
    เมาแล้วอ้อน ยั่วๆมากเลยน้อมมมม แง๊~~ขอบคุณความอดทนของมาร์คค 5555555
    #59,041
    0
  3. #58957 Spices_smile (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:15
    นังนี่! เค้าโพสต์รูปในไอจีอยู่!!!!
    #58,957
    0
  4. #58847 namintaWang (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 01:36
    เกือบแล้วไหมแบม ....เกือบเป็นเมียมาร์คเต็มตัวเเล้ว
    #58,847
    0
  5. #58837 K-muk (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 11:30
    เคืองพี่รหัสแบมไม่หาย เป็นพี่ที่แย่อะ มอมเหล้าน้องแล้วยังปล่อยให้น้องไปกับคนที่ไม่รู้จักอีก ถ้าคนไปรับไม่ใช่มาร์คแบมเสร็จโจรเลยนะ
    #58,837
    0
  6. #58787 Bright_Night (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 12:43
    ฮืออ ชอบบบบ
    #58,787
    0
  7. #58786 Bright_Night (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 12:43
    ฮือออ ชอบบ
    #58,786
    0
  8. #58770 PeemmyChan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 20:35
    โอ๊ยยยยย ชอบมากๆสุดๆอ่าา มันเป็นโมเม้นต์เเบบ อร๊ายยยยยย อธิบายไม่ถูก เเต่ถูกใจมากอ่าาา มันน่ารักไงม่ายรู้อ่าา เเบบเเบมเเบมอ้อน เเล้วก็ดื้อ งอเเง คือมันน่ารักกกกกกกกกกก
    #58,770
    0
  9. #58742 AnutsaraPanthong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 15:39
    แฟนไม่มีคับ มีแต่เมีย
    #58,742
    0
  10. #58633 CR33 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 16:25
    ทำดีมากม้าคคค ตกลงเมียหรือลูก555555
    #58,633
    0
  11. #58608 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 01:00
    มาร์ค แจ่มมากลูก👍👍👍!!!

    ...//ว่าแต่ นี่เมียหรือลูก. อะไรจะลอแงงุ้งงิ้งขนาดนี้ ปีหนึ่งหรืออนุบาลหนึ่งคะหนูบวมมม555+ แต่ก้น่ารักกก.มาร์คเหมือนพ่อแบมเลย55-
    #58,608
    0
  12. #58587 CR33 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 02:28
    สายเปย์ที่แท้ทรู55555555555555555555555
    #58,587
    0
  13. #58528 CornettoX (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 16:52
    สายเปย์เวอร์55555 เหมาเค้ก5555
    #58,528
    0
  14. #58490 xcoolzip (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 19:14
    ความอดทนสูงงมากกกก // ยกนิ้ว แต่อยากให้อดทนต่ำๆ 55554
    #58,490
    0
  15. #58406 benjattawa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:07
    จัดการเองอีกแล้วว ทำไมตลกก
    #58,406
    0
  16. #57816 ChayapornSs (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 20:02
    โอยยยยยจะความอดทนสูงไปไหน
    เอ๊ะเดี๋ยว!มันก็ดีเเล้วนี่หว่า55555
    //-.,-''
    #57,816
    0
  17. #57765 hunhun_ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:38
    ความอดทนสูงอ่าาาา
    #57,765
    0
  18. #57692 `MESJ' (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:02
    แบมไม่สบายแล้วงอแงกว่ามาร์คอีก 555555
    พี่มารคนี่ความอดทนสูงมากๆค่าาา
    #57,692
    0
  19. วันที่ 18 มกราคม 2560 / 00:18
    อ้าวเฮ้ย อย่ามายุ่งกะมาร์คนะ
    #57,602
    0
  20. #57580 Qeendrak (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 15:08
    ฮ่าๆเฮียมาร์คนกอีกแย๊วว
    #57,580
    0
  21. #57530 truth1999xx (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 23:45
    พี่มาร์คความอดทนสูงไปอี้กกกกก
    #57,530
    0
  22. #57515 anMarkBambamGOT7 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 17:40
    เมาแล้วเป็นงี้หรอแบม นับถือความอดทนของพี่แกสูง
    #57,515
    0
  23. #57422 noppakaow17 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:18
    อยากอ่านนน
    #57,422
    0
  24. #56732 ojay2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 11:07
    มาร์คคนแมนนน
    #56,732
    0
  25. #56703 palmpalm1a (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 18:26
    เสน่ห์แรงจริง marktuan
    #56,703
    0