ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 20 : ROOMMATE SEVENTEEN [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 384 ครั้ง
    30 ก.ค. 59










"...แฟนอยู่นี้"





"...เลิกไร้สาระได้แล้ว"


!!!!





"แต่มาร์คไม่ยอมสะบัดมันออกอ่ะ"


"..."


"เป็นมาร์ค มาร์คไม่คิดอ๋อถ้าสมมติไอยูคมาซบแบมบ้าง แล้วแบมไม่สะบัดออก คนอื่นเขาก็คิดว่าเป็น ฟะ...อื้อๆๆอ่อยยยย!" อยู่ดีๆมาร์คก็เอื้อมมือมาปิดปากผมโดยที่ผมยังไม่ทันพูดจบเลย 


"..."


"อื่ออออ อากกก อ่อยยแอมมม!" 







"...อย่าพูดว่าเป็นแฟนคนอื่น"







"...เพราะแบมเป็นของมาร์ค"


!!!!





"อือออออโอเออ อัยอูดแอวว แออ่อยแอมออนนนน!" 











หลังจากตกลงอะไรกันเสร็จเรียบร้อย ผมกับมาร์คก็เดินออกมาหน้าคณะวิศวะ ผมก็เพิ่งรู้ว่าลากมาร์คไปหลังคณะก็ตอนเดินออกมาเนี่ยแหละ คณะวิศวะนี่ถึงจะเลิกแล้วก็ยังมีคนเยอะอยู่เลย ไม่เหมือนคณะผมเลิกสองนาทีหายเกลี้ยงทั้งคณะ 





"หนีไปทำไรกันมาหน่ะสองคนนั้นนึกว่ากลับไปแล้วนะ ผมก็เลยกรอกตามองบนแบบเซงๆไอแจ็คสันนี่ตายยากตายเย็นจริงๆ


"ไม่ยุ่งดิผมก็เลยตอบกลับไปแล้วกำลังจะเดินผ่านมัน แต่แจ็คสันมันก็ยื่นถุงอะไรบ้างอย่างมาให้ ถุงอะไรระเบิดเปล่าวะมันเร่งยิกๆให้ผมหยิบ แต่ผมก็ไม่หยิบสักที จนร่างสูงข้างๆยื่นมือผ่านหน้าผมไปรับแทนแล้วก็เดินออกไปทันที ผมก็เลยรีบเดินตามไปด้วยโดยไม่ลืมที่จะหันหลังไปแยกเขี้ยวใส่แจ็คสันทีนึง มันก็แค่ยกแขนขึ้นมาทำท่าจะชก ผมก็รีบวิ่งไปเดินข้างๆมาร์คทันที มีมาร์คแจ็คสันมันไม่กล้าแกล้งผมหรอก...มั้ง





"มาร์ค ถุงอะไรอ่ะไปรับมาข้างในระเบิดหรือเปล่าก็ไม่รู้ผมพูดขึ้นขณะที่กำลังเดินออกจากลานคณะวิศวะ


"..."


"เอามานี่แบมถือให้ เพื่อเป็นระเบิดผมก็เลยเอื้อมมือไปขว้าถุงที่มาร์คถือไว้ด้วยมือข้างขวาแต่พอผมจะหยิบมาร์คก็เบี่ยงตัวออกไม่ให้ผมจับถุง


"..."


"มาร์ค เอามาสิผมว่าแล้วก็พยายามจะจับถุง แต่ก็ไม่เป็นผลเหมือนเคย







"...ใครเขาจะอยากให้แฟนตัวเองตายกัน?"







หื้ออะไรวะงงครับ หลังจากมาร์คพูดประโยคนั้นออกมา มาร์คก็เดินต่อไปเรื่อยๆ ส่วนผมก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิมแล้วพยายามจะเข้าใจกับประโยคที่มาร์คพูดเมื่อกี้ ใครเขาจะอยากให้แฟนตัวเองตายกันก็ไม่มีอ่ะ ผมก็ไม่อยากให้มาร์คตาย แล้วเกี่ยวอะไรกับตายอ่ะก่อนหน้านี้ผมพูดอะไรไปนะผมก็แค่บอกจะถือถุงให้กลัวเป็นระเบิด มาร์คเป็นอะไรไปผมจะทำไงอ่ะเอ้ะเดี๋ยวเหมือนผมจะเข้าใจอะไรบ้างอย่างละ..



"มาร์คคคครอแบมด้วยหลังจากยืนโง่สักพักผมก็รีบวิ่งไปเดินข้างร่างสูงทันที รู้นะว่าขายาวแต่ก้าวช้าๆหน่อยก็ได้มั้ง!







ตี้ดดด ตี้ดดด



ในขณะที่ผมเดินไปเรื่อยๆตามฟุตบาทริมถนน โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา ผมก็เลยล้วงมือเข้าไปหยิบออกมาดู ก็พบว่าพี่วีเป็นคนโทรมานั้นเอง มีอะไรเปล่านะแต่ก็สไลด์รับพร้อมกับเดินไปด้วย



"ครับพี่"


(แบม พี่ลืมคืนปากกาหว่ะ)


"วันหลังค่อยคืนก็ได้พี่ แบมมีหลายแท่งก็นึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้ก็เรื่องปากกา


(ไปยืมใครเขามาเปล่ามันมีสลักว่า MARK อยู่น่ะ)


"หะ?!" ชิบหายแล้ว มีตั้งหลายแท่งเสือกส่งแท่งนั้นไปเนี่ยนะ?! 


(เอาไงให้พี่เอาไปคืนที่หอไหม?)


"อะ เอ่อ ไม่เป็นไรครับ งั้นเดี๋ยวแบมไปหาแล้วกัน ตอนนี้พี่วีอยู่ไหน?" มาหอก็ต้องเจอมาร์คแน่ๆ ไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวเรื่องใหญ่อีก


(พี่อยู่บริษัทแถวแถวนัมแดมุนอ่ะ แต่เดี๋ยวพี่แวะไปร้านกาแฟแถวนั้นเอาปากกาคืนให้แล้วกัน)


"โอเคได้พี่ ไม่เกิน 20 นาที แบมถึงครับผมว่าแล้วก็เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าทันที ตอนนี้ต้องหาทางแยกกับมาร์คให้ได้ก่อน 





"มาร์คจ๋าไอแบมอย่าแสดงพิรุธนะเว้ย!


"..."


"แบมลืมของไว้คณะอ่ะ" 


"..."


"มาร์คกลับไปก่อนเลยก็ได้นะๆ เดี๋ยวแบมไปเอาของที่คณะก่อน"







"...ก็ไปด้วยกัน"







"ไม่ได้นะอะ เอ่อ คือแบบว่าอากาศมันร้อนไง เนอะๆ ดูดิเหงื่อมาร์คไหลแล้วเห็นไหมเนี่ย?" ผมว่าแล้วก็ใช้หลังมือเช็ดเหงื่อให้เบาๆ ที่ผมไม่บอกความจริงไปก็เพราะผมกลัวว่ามาร์คจะโกรธที่ผมให้พี่วียืมปากกาแท่งนั้นไป ก็มันเป็นแท่งสำคัญนี่หน่า ผมเลยไม่อยากให้มาร์ครู้เท่าไหร่


"..."


"นะๆๆ มาร์คกลับไปรอหอนะ แบมไปแปปเดียวเองมาร์คเริ่มหรี่ตามองผมนิดนึงเหมือนกำลังสงสัย 







"...มีอะไร?"







"จะมีอะไรเล่าไม่มีหรอก แบมมีอะไรก็บอกมาร์คทุกเรื่องเลย มาร์คก็รู้นิ"


"..."


"กลับไปก่อนนะ เดี๋ยวแบมรีบไปรีบมาผมว่าแล้วก็ดันมาร์คให้เดินไปข้างหน้า







"...มาร์คเชื่อแบมนะ"







"...แต่อยากบอกไว้อย่าง"







"...ถ้าคิดจะ 'โกหกอย่าให้ 'จับได้'"







"...เพราะมาร์คเกลียดคนโกหก"




จึก!





ทิ่มกลางใจผมเลยครับพอได้ยินประโยคนั้นผมยอมรับเลยนะว่าเซไปนิดนึงเลย หัวใจเต้นเร็วมากตอนนี้ มือนี่เปียกเหงื่อ มาร์คเกลียดคนโกหก แต่ตอนนี้ผมกำลังโกหก ผมไม่ได้อยากโกหกมาร์คนะ แต่ถ้าบอกความจริงไปมาร์คต้องโกรธแน่ๆ แต่ผมไม่อยากให้มาร์คโกรธนี่หน่า...





"อือ แบมไม่โกหกมาร์คหรอกสุดท้ายผมก็เลือกที่จะโกหกต่อ แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายผมสัญญา









กว่าจะแยกออกมาได้ก็เหงื่อไหล่ท่วมตัวเลย ผมรีบวิ่งไปหน้ามหาลัยอย่างเร็วแล้วรีบโบกแท็กซี่ไปร้านที่พี่วีเพิ่งส่งชื่อมาให้เมื่อกี้ ไปถึง 15 นาที ก็ถึงร้านกาแฟที่ว่า




กรุ๊งกริ๊ง




ผมเปิดประตูร้านเข้าไปกวาดสายตาไปรอบๆร้าน ก็พบพี่วีนั่งรออยู่ตรงโต๊ะติดหน้าต่างฝั่งซ้ายของร้าน ผมก็เลยเดินไปแล้วทรุดตัวนั่งฝั่งตรงข้ามทันที





"รีบขนาดนั้นเลย?" 


"รีบดิพี่ ว่าแต่ปากกาอยู่ไหนอ่ะ?" พี่วีทักขึ้นคงเป็นเพราะเห็นหน้าผมชุ่มไปด้วยเหงื่อละมั้ง ผมไม่รอช้ารีบเข้าประเด็นทันที


"ทำเป็นวัยรุ่นใจร้อน อ่ะๆ เอาคืนไปพี่วียื่นปากกามาให้ผมก็เลยส่งมือออกไปรับ แต่มือยังไม่ทันได้แตะปากกาพี่วีก็ชักปากกากลับ


"พี่วี!" 


"ปากกาใครทำไมถึงดูหวงขนาดนี้พี่แกพูดพลางยักคิ้วขึ้น


"ฮื่ออปากกาแบม!"


"แล้วทำไมสลักชื่อ MARK?"


"กะ ก็แบมชอบชื่อนี้อ่ะพี่วีเอาปากกาแบมมานะ!" ผมว่าแล้วก็เอาเอื้อมมือไปแย่งปากกามาแย่งกันไปแย่งกันมาจนสุดท้ายปากกาก็ร่วงหล่นไปบนพื้น แต่ที่แย่กว่านั้นคือ






กร้อบ!






"มาร์ค!" ผมเผลอตะโกนชื่อมาร์คออกมา พอปากมันร่วงก็มีคนที่เดินเข้ามาเหยียบเข้าอย่างจัง จนได้ยินเสียงเหมือนปากกาจะแตก คนที่เหยียบก็หันมาขอโทษแต่ผมก็ไม่ได้สนใจ สนใจก็แต่ปากกาที่ตอนนี้แตกเป็น 2 ส่วน 





"แบม คือพี่ขอโทษ เดี๋ยวไว้พี่ซื้อแท่งใหม่ให้พี่วีดูเหมือนจะตกใจไม่น้อยเหมือนกัน 


"ไม่เป็นไรครับ แบมกลับก่อนนะผมเก็บปากกาที่แตกเป็น 2 ส่วน มาไว้ในมือแล้วเดินออกไปจากร้านทันที โชคดีมีแท็กซี่ผ่านมาพอดี ตลอดทางที่นั่งกลับมหาลัยผมก็กำปากกาไว้แน่นปากกาแท่งนี้สำหรับผมมันเป็นเหมือนตัวแทนของมาร์ค แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นปากกาแตกๆแท่งนึงที่ดูแล้วน่าจะซ่อมไม่ได้ด้วย นั่งไปสักพักก็ถึงมหาลัยผมจ่ายค่ารถแล้วก็ลงมาตอนนี้มหาลัยไม่ค่อยมีคนแล้วแหละ คงเป็นเพราะพรุ่งนี้สอบละมั้ง ตลอดทางที่ผมเดินจากหน้ามหาลัยเข้าหอ ผมคิดว่ามันนานมากๆเลยนะ จากท้องฟ้าที่สีฟ้าสดใสจนตอนนี้กลายเป็นสีส้มๆเหมือนพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า







แกร๊ก







ผมเปิดประตูเข้ามาในห้องก็พบว่าห้องมืดมาก ผ้าม่านถูกปิดหมด มาร์คไปไหนกันนะผมก็เลยใช้มือคลำหาสวิตซ์ไฟเพื่อที่จะเปิดไฟหน่อย แบบนี้มองไม่เห็นอะไรเลย








"...ไม่ต้องเปิด"





เฮือก!





"มาร์ค แบมมองไม่เห็นในขณะที่ผมกำลังคลำหาก็มีเสียงมาจากสักที่ในห้องเนี่ยแหละบอกไม่ให้ผมเปิดไฟ แต่คงจะเป็นเสียงมาร์คแน่ๆ ผมจำได้แล้วทำไมต้องไม่ให้เปิดไฟด้วย?


"..."


"มาร์ค แบมเปิดไฟได้ไหมแบมมองไม่เห็นมาร์คนะ" 


"..."


"มาร์ค..."









"...บอกแล้วไง ถ้าคิดจะ 'โกหกอย่าให้ 'จับได้'"


!!!!






"มะ มาร์ค บะ แบมอะไรกันทำไมมาร์คถึงรู้?!


"..."


"มาร์คอยู่ไหนแบมมองไม่เห็นในเมื่อมาร์คไม่ให้ผมเปิดไฟ ผมก็สุ่มเดินมั่วๆไป 


"..."


"มาร์ค ขอร้องหล่ะมาหาแบมหน่อย!"


"..."


"มาร์คก็รู้ว่าแบมมองไม่เห็นในที่มืด แล้วทำไมมาร์คต้องทำให้แบมมองไม่เห็นด้วย?"


"..."


"อย่าอยู่ในที่ๆแบมมองไม่เห็นมาร์คเลยนะหลังจากพูดจบผมก็พยายามเดินหาแล้วเอามือคลำๆทางไปด้วย





แปะ





หมับ





หลังจากที่ผมคลำไปเรื่อยๆ มือผมก็ไปโดนกับอะไรบางอย่างที่คาดว่าน่าจะเป็นแขนคน และแน่นอนว่าต้องเป็นมาร์คแน่นอนผมก็เลยพุ่งเข้ากอดทันที กลิ่นนํ้าหอมแบบนี้ใช่มาร์คแน่ๆ


"..."


"ทำไมต้องปิดไฟด้วยแบมไม่ชอบเลย"


"..."


"เห็นแต่สีดำๆ มืดๆ ที่สำคัญมองไม่เห็นมาร์คอีกต่างหากผมว่าแล้วก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นราวกับกลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไปยังไงยังงั้น แต่มาร์คก็ยังคงนิ่งไม่กอดตอบผมแต่อย่างใด


"..."


"มาร์คมันนิ่งเกินไป...นิ่งจนผมรู้สึกกลัว







"...โกหก"







"มาร์คฟังแบมก่อนนะ แบมไม่ได้ ตะ..."







"...จะโกหกอะไรอีก?"







"มาร์ค..." มาร์คบอกผมแล้วว่าเกลียดคนโกหก แต่ผมก็ยังทำต่ออีก สมควรแล้วที่มาร์คจะไม่เชื่อใจ แต่ครั้งนี้ผมขอเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม? 


"..."


"มาร์คฟังแบมก่อนนะ แบมอธิบายได้ผมว่าพลางจับมือมาร์คขึ้นมากุมไว้แน่น มือมาร์คเย็นมาก เย็นเหมือนนํ้าแข็งเลย


"..."


"แบมไปหาพี่รหัสมา เมื่อเช้าพี่เขายืมปากกาแบมไป แล้วพี่เขาก็โทรมาบอกว่าลืมคืน แบมก็บอกงั้นเดี๋ยวแบมไปเอา"


"..."


"แบมก็แค่ไปเอาปากกาของแบมคืน...ก็แค่นั้นผมเม้มปากเป็นเส้นตรงทันทีที่พูดจบ พอพูดถึงเรื่องปากกามันก็รู้สึกแปลกๆ โหวงๆ ยังไงก็ไม่รู้







"...ปากกา?"







"...แค่ปากกาถึงขั้นต้องโกหกเลยหรอ?" 






"ก็ปากกาแท่งนั้น ฮึก เป็นชื่อมาร์คนี่หน่าสุดท้ายก็กลั้นนํ้าตาไว้ไม่ไหว มันก็แค่ปากกา แต่มันมีค่าสำหรับผมไง


"..."


"แบมแค่ไปเอา ฮึก ปากกาของแบมคืน"


"..."


"ไม่ได้อยากโกหก แต่แบม ฮึกกลัวมาร์คจะโกรธ"


"..."


"อย่าโกรธแบมเลยนะ ฮื่อ!" ผมสะอื้นตัวโยเมื่อพูดประโยคข้างต้นไป ผมยืนร้องไห้โดยที่มีร่างสูงยืนอยู่ข้างหน้า แต่ก็แค่ยืนเฉยๆไม่ได้ยื่นมือมาเช็ดนํ้าตาให้เหมือนเคย...นี่ผมจะต้องเป็นแบบนี้กับมาร์คตลอดไปหรอไม่เอานะ...








"...เลิกร้องแล้วไปอ่านหนังสือ" 








มาร์คทิ้งไว้แค่นั้นก่อนจะเดินไปจากตรงที่เดิม แล้วสักพักไฟในห้องก็สว่างจ้าจนผมเผลอหลับตาไปสักพักนึง พอเริ่มปรับได้ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา สายตาก็ไปประทะกับมาร์คที่ตอนนี้นั่งอ่านหนังสืออยู่บนเก้าอี้โต๊ะทำการบ้าน ข้างหน้ามีหนังสือกระจัดกระจายเต็มโต๊ะไปหมดมาร์คไม่คิดจะหันมามองผมหน่อยหรอ? 





"มาร์คผมพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่นแล้วเรียกชื่อร่างสูง


"..."


"แบมช่วยติวไหมเคมีก็ได้" 







"...ไม่ต้อง"



จึก!





มาร์คตอบกลับมาเร็วมาก พอผมถามจบมาร์คก็ตอบกลับมาทันที ผมยกแขนเสื้อมาเข็ดคราบนํ้าตา แล้วก็เดินตรงไปหาร่างสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้





"ไม่ใช่สิข้อนี้แค่ดูเลขตรงนี้ก็ได้แล้วผมชี้ลงไปบนหนังสือเคมีที่มาร์คอ่านอยู่ แอบเห็นว่าในมือข้างขวาจับปากกาแท่งที่สลักชื่อผมไว้ด้วย 


"..."


"แต่ถ้ามีเศษก็ปัดลงได้เลย เพราะ วะ.. อ้ะ!" อยู่ดีๆมาร์คก็เอื้อมมือมาจับมือผมที่กำลังจิ้มๆบนหนังสืออย่างแรงจนผมสะดุ้งโหยง







"...ไปอ่านหนังสือ"







"แบมอ่านไปแล้วนิมาร์ค จะให้แบมอ่าน อะ.."







"...ตอนนี้"







ครับ โอเค ผมก็เลยเดินถอยห่างออกมา แล้วก็ไปเก้าอี้ของตัวเองที่อยู่ถัดไปไม่ไกล หยิบหนังสือขึ้นมาอ่านแต่สายตาก็มองไปที่ร่างสูงเป็นระยะ มาร์คไม่สนใจผมเลยอ่ะ ไม่ชอบให้เป็นแบบนี้ รู้สึกไม่ชินยังไงก็ไม่รู้ สุดท้ายก็ต้องอ่านหนังสือทวนอีกรอบจนถึงห้าทุ่มครึ่ง 





ครืดดด





"มาร์ค!" ผมได้ยินเสียงลากเก้าอี้ก็เลยหันไปดูก็เห็นมาร์คกำลังลุกขึ้น ผมก็เลยลุกบ้างแล้วรีบเดินไปหาทันที


"..."


"จะนอนแล้วหรอ?"


"..."


"มาร์คคุยกับแบมหน่อยได้ไหม?" มาร์คไม่ตอบแต่แค่เดินผ่านผมไปนิ่งๆเหมือนผมไม่มีตัวตนยังไงยังนั้น ผมก็เลยสวมกอดจากด้านหลังแล้วเอาหน้าซุกลงบนแผ่นหลังกว้างเบาๆ





"มาร์คโกรธแบมหรอ?"


"..."


"โกรธที่แบมโกหกใช่ไหม?"


"..."


"มาร์ค ฮึก อย่าโกรธแบมเลยนะผมก็แค่รู้สึกอ่อนไหว รู้สึกน้อยใจ รู้สึกอึดอัดที่ต้องมาเป็นแบบนี้ ปากกาผมก็พังอีก มาร์คก็มาโกรธผมอีก ผมรับความรู้สึกแบบนั้นไว้ได้ไม่หมดหรอกนะ...


"..."


"ไม่ทะเลาะกัน ฮึกได้ไหม?" ผมว่าแล้วก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นผมขยําเสื้อมาร์คจนยับยู่ยี่ไปหมด นํ้าหูนํ้าตานี่ไหลพราก เสื้อมาร์คข้างหลังเปียกจนชื้นไปหมด 





หมับ







"...ไปนอน" 







มาร์คจับมือที่ผมกอดแล้วค่อยๆเอามือผมออกช้าๆ แล้วเดินไปปิดไฟจนตอนนี้ทั้งห้องตกอยู่ในความมืด ผมได้ยินเสียงมาร์คขึ้นเตียงไปแล้ว แต่ผมก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ผมยืนนิ่งสักพักก่อนกว่าจะเรียกสติกลับมาได้ อย่างแรกที่ทำคือพุ่งลงเตียงแล้วซุกหน้ากับหมอนทันที 




"ฮึกฮืออผมพยาพยามร้องแบบไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกมา ไม่อยากให้มาร์คได้ยินเสียงสะอื้น กลัวมาร์คจะรำคาญเอา














ร้องจนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ตื่นมาอีกทีมาร์คก็ไม่อยู่แล้ว วิศวะจะสอบเยอะกว่าคณะผมเลยทำให้ต้องไปแต่เช้า แต่คณะผมเริ่มสอบสิบโมงตรง ตอนนี้เพิ่งจะแปดโมงผมก็ลุกขึ้นมาอาบนํ้า แต่พอมองหน้าตัวเองผ่านกระจกเท่านั้นแหละครับ





"เหี้ย!"




นี่หน้าผมจริงปะเนี่ย?! ทำไมมันบวมงี้อ่ะ?! แล้วทำไมใต้ตาบวมขนาดนี้แล้วใต้ตานี่จะดำแข็งกับแพนด้าหรือไงวะ?! ผมเอามือจับหน้าตัวเองด้วยความตกใจ นี่มันใกล้เคียงกับคำว่าผีเลยนะเว้ยหน้าแบบนี้ไม่ใช่คนแน่ๆผมนี่รีบล้างหน้าแปรงฟันแล้วอาบนํ้าอย่างรวดเร็ว รับไม่ได้จริงๆหน้าแบบนี้ แต่พออาบเสร็จมันก็ดีขึ้นอ่ะ แต่มันก็ใกล้เคียงกับคำว่าศพอยู่ดี... ผมเลิกสนใจหน้าตัวเองแล้วเดินออกมาแต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วมานั่งอ่านทบทวนอีกรอบเพื่อความชัวร์ พอมองเวลาอีกทีก็เก้าโมงครึ่งละ ผมก็เลยเก็บของให้เรียบร้อยแล้วเดินออกจากหอไปคณะทันที รถรางไม่มีเหมือนเดิมก็ต้องเดินไปตามระเบียบ แต่คราวนี้ผมเดินไปเรื่อยๆรู้สึกไม่รีบร้อน เอาความจริงคือไม่รู้สึกอะไรเลยมากกว่า เหมือนวิญญาณออกจากร่างไปแล้วมีแต่ตัวเปล่าๆ มันยังคิดแต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานอยู่ เดินสักพักใหญ่ๆก็ถึงหน้าคณะ เห็นคนนั่งติวกันเยอะแยะไปหมด ส่วนผมหรอเดินผ่านเข้าตึกไปรอหน้าคลาสเลยไม่อ่านทบทวนอีกรอบด้วย รู้สึกอ่านไปก็ไม่เข้าหัวอยู่ดีตอนนี้ 


...นี้สินะที่เคยมีคนบอก อย่าทะเลาะหรือบอกเลิกก่อนวันสอบ ผมรู้ถึงความรู้สึกนั้นแล้วหล่ะตอนนี้ในหัวผมคิดอย่างเดียว



...ตกก็ตกวะไปอยู่บนเขาบำเพ็ญประโยชน์ก็ได้! 










จึก จึก จึก



หื้อผมรู้สึกถึงแรงสะกิดตรงไหล่ข้างซ้าย พอหันไปมองก็เห็นผู้ชายคนนึงที่สูงพอๆกับผม แต่แว่นนี่หนาเตอะดูเทอะทะยังไงก็ไม่รู้ กำลังยื่นกระดาษอะไรไม่รู้มาถามผม





"บะ แบมแบม ปะ คะ ครับ?" 


"อือ นายใครอ่ะ?" รู้ชื่อผมด้วย นี่จะสารภาพรักเปล่าวะเนี่ย?! ไม่ได้นะผมมีมาร์คแล้วนะเว้ย! 


"คะ คือมีคนฝาก ไอ นะ นี่มาให้"


"ใครฝากมา?" ใครวะยิ่งเครียดๆอยู่หน้าตาวันนี้ก็เหมือนผียังจะมีคนฝากจดหมายอะไรให้อีกเนี่ย?!


"พะ พี่มาร์ค ฝากมา ฮะ" 


"มาร์คหรอ?" ผมมองไปที่กระดาษแผ่นเล็กๆที่ถูกพับเป็นสี่ทบเล็กๆ ส่วนไอแว่นก็แค่พยักหน้าขึ้นลงจนแว่นจะหลุดแล้วน่ะ พอผมรับมามันก็เดินไปทันที นี่มาจากวิศวะเอาจดหมายมาให้ผมเนี่ยนะที่ผมรู้ว่าเป็นเด็กวิศวะเพราะผมเห็นที่คอห้อยเกียร์ไว้อยู่ 



ผมค่อยๆคลี่กระดาษออก แต่พอผมเปิดออกเท่านั้นแหละตานี่เบิกกว้างยิ่งกว่าเห็นผีซะอีก!







ถ้าสอบไม่ผ่านก็ไม่ต้องคุยกัน ตั้งใจสอบล่ะ '







เห้ยมาร์คทำแบบนี้กับผมได้ยังไง?! เมื่อวานโกรธผมจนผมคิดมากร้องไห้ทั้งคืน แต่ตอนเช้ามาบอกให้สอบให้ผ่านเนี่ยนะ?! สมองผมไม่เปิดรับอะไรแล้ว มันคิดแต่เรื่องนั้นไปหมดตอนนี้มีทางเดียวคือต้องสอบให้ผ่านสินะ... 



มาร์คแม่งโครตใจร้าย!





ยังมีเวลาเหลืออีกสินะ ผมนี่รีบตาหลีตาเหลือกหยิบหนังสือขึ้นมาดูทันที ภาวนาให้เลื่อนเวลาสอบออกไปไม่ก็เปลี่ยนวันเลยก็ได้! 





ตือ ดือ ดือ ดึ้ง!





อยู่ดีๆก็มีเสียงประกาศออกมาจากลำโพง ผมภาวนาขอให้เลื่อนเวลาสอบ เลื่อน เลื่อน เลื่อนละ..





อีก 5 นาที นักศึกษาเตรียมเข้าห้องสอบครับ ' 





ฟ้าคคคคคคคคคคคค!!





-แจกทวิต @Cherry_SPNR ท้วงฟิคได้ ติชมฟิคได้ มาคุยกับเค้าก็ได้ ฮ่าฮ่า :D

#มาร์คใบ้มบ






#KISCHE
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 384 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59143 lek0868909108 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 13:46
    คราวหน้าอย่าโกหกมีไรก็บอกมาร์ครักแบมาจะตายไม่ต้องกลัวโกรธ /วีเล่นไม่รู้เรื่อง
    #59,143
    0
  2. #59089 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 15:52

    แบมก็ควรบอกความจริง วีก็ไม่ควรยื้อปากกาพังเลย มาร์คก็ควรคุยกับแบมเพราะแบมสารภาพแล้ว มันไม่ใช่เรื่องที่ควรโกรธข้ามวันไง

    #59,089
    0
  3. #59061 R_Jummar (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 14:56
    สู้ๆน๊าแบมแบม
    #59,061
    0
  4. #59026 bb1a1n (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:06
    สู้ๆนะแบม 555
    #59,026
    0
  5. #58954 Spices_smile (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 10:49
    55555555เเบมเอ้ยยย
    #58,954
    0
  6. #58890 betty_leeteuk (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 00:41
    อยากให้แบมโกรธมากแบบจริงจังบ้างอ่ะ จากคนพูดเยอะกลายเป็นเงียบไปเลย หมั่นไส้มาร์ค
    #58,890
    0
  7. #58696 LA-Gangster90 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 21:19
    มาย้อนอ่านอีกรอบนึงงง
    คิดถึงเรื่องนี้ คือ แอบ งง นิดนึงง่ะ ถ้าใครตอบได้ ตอบเค้าทีเด้อ

    ที่มีเด็กเอา จม มาให้แบม
    บอกว่า ?พี่มาร์ค?ฝากมา คือ มาร์คอายุเท่าแบม หรือพวกมาร์คแบมอยู่ปี 2 กันแล้วอ่าคะ

    คือมาร์คซิ่วมาเรียนปี 1 ที่ ม.แบม แล้วพวกแจ๊คบีเนียร์เพื่อนมาร์ค อยู่ปีเดียวกับแบมด้วยใช่มั้ยคะ
    #58,696
    0
  8. #58606 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 00:03
    เหมือนจะโกรธแบมนะ แต่เราก้ไม่เข้าใจมาร์ค55+
    #58,606
    0
  9. #58584 CR33 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 02:04
    แกล้งน้องงง
    #58,584
    0
  10. #58529 kookiooo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 17:09
    สม....
    #58,529
    0
  11. #58487 xcoolzip (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 18:39
    ซึมมเลยยยย ทะเลาะกัยแฟนก่อนวันสอบไม่ใช่เรื่องตลก
    #58,487
    0
  12. #58450 numewy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 02:19
    ไม่น่าโกหกเล๊ยยยย แบม
    #58,450
    0
  13. #58363 iloveVbts (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 15:45
    อ่านไปหน่วงไปโอ้ยยยยT T
    #58,363
    0
  14. #57813 ChayapornSs (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 19:30
    ฮึกหน่วงงงงง แบมอ่าาาาาาทำไมไม่บอกมาร์คล่ะลูกก็รู้อยู่ว่ามาร์คใจดี ไม่หยุมหยิมเรื่องเเบบนี้หรอก
    #57,813
    0
  15. #57805 EarthMayer (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 08:01
    มาร์คช่างกร้าวใจจจจ
    #57,805
    0
  16. #57763 hunhun_ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:00
    มาร์คเริ่มน่ากลัว5555
    #57,763
    0
  17. #57689 `MESJ' (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:43
    ตอนพี่มาร์คเย็นชานี่น่ากลัวมากอะ ฮืออ แบมน่าจะบอกความจริงนะ ไม่น่าโกหกเลย
    #57,689
    0
  18. #57656 mint (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:46
    บางทีแบมก็ทำตัวน่ารำคาญไป ดูเป็นคนไม่ละเอียด นั่นมาร์คแฟนแบมนะ ทำแต่ละเรื่อง ทั้งโกหก ให้คนอื่นเอาปากกาไปแถมทำพังอีก สมควรโดนมาร์คโกรธ
    #57,656
    0
  19. วันที่ 17 มกราคม 2560 / 23:21
    มาร์คคคค ทำไมใจร้ายกับแบมจัง
    #57,599
    0
  20. #57529 truth1999xx (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 23:22
    แบมสู้นะลูก
    #57,529
    0
  21. #57512 anMarkBambamGOT7 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 16:14
    แบมน่าสงสารอ่าาา
    #57,512
    0
  22. #56729 ojay2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 10:35
    สงสารแบมม มาร์คเลิกโกรธเถอะนะ
    #56,729
    0
  23. #56700 palmpalm1a (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 15:13
    ใยมาร์คเธอทำแบมร้องไห้กี่ฟีคแล้วห่ะ!!!!!
    #56,700
    0
  24. #56662 markbamgalaxy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 00:17
    ฮ้อยยร้องไห้ตามแบมล้ะอ่า
    #56,662
    0
  25. #56573 TToei_BYP'TW (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 11:16
    มาร์คแม่งงง ใจร้ายว่ะ
    #56,573
    0