ปิดโอน (รอบรีปริ้น) [GOT7] Ma Bae Roommate #มาร์คใบ้มบ

ตอนที่ 2 : ROOMMATE ONE [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56,685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 670 ครั้ง
    30 ก.ค. 59










วันจันทร์แสนสดใส นี้เป็นอาทิตย์ที่สองแล้วที่ แบมแบม ต้องตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อไปเข้าคลาสตั้งแต่เช้าตรู่ คณะผมน่าจะเป็นคณะที่เข้าคลาสเช้าสุด และน่าจะเลิกไวสุดในมหาลัยแห่งนี้เลยก็ว่าได้ มันคือ แทน แทน แท้นนน คณะประมงนั้นเอง! อ่านไม่ผิดหรอกครับ มันคือประมงจริงๆ หลายคนคงจะสงสัยใช่ไหมว่าไอคณะนี้จบไปเป็นชาวประมงหรือเปล่า? ผมตอบได้เลยว่า ไม่ใช่! แต่คือตอนอยู่มัธยมที่ไทยผมเรียนไม่ค่อยดี แต่ผมชอบภาษาเกาหลี แม่เลยส่งมาเรียนเกาหลีเพื่อจะได้เรียนดีขึ้น ใจจริงผมอยากเข้าวิศวะ แต่คือผมอ่านชื่อคณะผิด! ดันไปติกประมง แต่พอเรียนไปเรียนมา เอ้ะ! มันก็เรียนได้นี่หว่า ก็เลยเรียนมาจนถึงทุกวันนี้


''ไอแบม เมทมึงเมื่อไรจะมาวะ?'' ยูคยอมเพื่อนที่ผมเพิ่งรู้จักทักขึ้นหลังจากที่พวกเรากำลังนั่งรอเริ่มคลาส คือผมเป็นคนเดียวที่ยังไม่มีเมท รอมาสองอาทิตย์แล้วก็ยังไม่มาสักที

''ไม่รู้วะ แต่ก็ดีห้องเป็นของกู'' 

''กูขอให้มึงได้เมทอยู่วิศวะนะ ดำๆถึกๆ ฮ่าๆๆ'' เนื่องจากผมอยู่หอในเลยต้องสุ่มว่าจะได้นอนกับเด็กคณะไหน จริงๆแม่ผมจะซื้อคอนโดให้อยู่ แต่ผมขี้เกียจตื่นเช้าไงก็เลยนอนหอในดีกว่า

''เออ! แต่ถ้าหล่อกูจะจีบให้ดู!'' ผมก็พูดขำๆไปงั้นแหละ ไอคนหล่อๆมันคงไม่อยู่หอในหรอกม้างงง


ตอนนี้เริ่มคลาสได้นานแล้ว อาจารย์ก็สอนเกี่ยวกับสายพันธุ์ปลานู้นปลานี้ ไอผมก็เรียนๆง่วงๆไป แต่สุดท้ายก็ทนถ่างตาเรียนได้จนเลิกคลาส ไม่ใช่แบมนี้ทำไมไม่ได้หรอกนะ!


''เลิกแล้วไปไหน? หาไรกินดีปะ?'' ยูคยอมกำลังเก็บของลงกระเป๋าส่วนปากมันก็หันมาถามผม

''ไม่อ่ะ วันนี้อยากนอน'' 

''เออๆ ชวนไอยองแจก็ได้วะ''


หลังจากนั้นผมก็กวาดของบนโต๊ะลงกระเป๋าสะพายในคราวเดียวจนเกลี้ยง ก็เดินกลับหอคนเดียวเหมือนทุกๆวัน คณะผมนี่ห่างไกลความเจริญมาก ถ้าเปรียบเทียบก็คือหลังเขานั้นแหละ เดินไปคณะอื่นไม่ตำ่กว่า 20 นาที แต่ถ้าโชคดีรถรางผ่านมาก็แค่ 10 นาที ลดไปตั้งครึ่งนึงแหน่ะ สักพักก็ถึงหอ ตอนนี้คนอื่นยังไม่เลิกกันหรอก ผมบอกแล้วคณะผมเลิกไวสุด ผมก็เลยไขกุญแจเข้าห้อง


แอ้ดดด


''เห้ย!''

''...''

''นายเป็นใคร? เข้ามาในห้องนี้ทำไมเนี่ย?!'' เดี้ยวนะ?! ทำไมตอนนี้ห้องผมมันมีประชากรเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนวะ?

''...เมท'' อื้อหื้อนอกจากจะหล่อแล้วเสียงยังหล่ออีกเสียงทุ้มๆนุ่มๆโครตน่าฟัง คือมันหล่อมากๆๆ ขนาดผมผู้ชายเห็นแล้วยังใจสั่นเลยอ่ะ

''เมทแบมหรอ?''

''...'' มันทำหน้าคิดแปปนึงแล้วก็พยักหนักหงึกๆ

''ชื่อไรอ่ะ'' เป็นรูมเมทกันก็ต้องรู้จักชื่อสิ จริงไหม? 

''...มาร์ค'' มันพูดออกมาแล้วก็ก้มลงจัดของต่อ เดี้ยวววนะ?! แล้วไม่ถามชื่อกูกลับหรอวะเนี่ย? 



ตอนนี้มาร์คจัดของเสร็จแล้วตอนนี้มันก็นั่งบนเตียงแล้วใส่หูฟังครอบหูตัดขาดจากโลกภายนอกมาก แต่ผมเป็นคนพูดมากไงเวลาปากไม่พูดไม่เหมือนขาดอากาศหายใจ หายใจไม่ค่อยออก ก็เลยต้องเอามือสะกิดไอคนเตียงข้างๆ


''มาร์คๆ'' 

''...'' 

''เรียนคณะไรอ่ะ?'' คือผมถามแต่มันแค่มองหน้าผมนิ่งๆ แถมยังไม่ยอมถอดหูฟังออกอีก

''...''

''นี่เป็นใบ้ปะเนี่ย? แบมไม่อยากมีเมทเป็นใบ้นะเห้ย!'' ผมก็ถามออกไป คือมันลิ้นไก่สั้นหรือยังไงทำไมไม่ค่อยพูด?!

''...วิศวะ'' 

''อ่อ แล้ววิศวะนี่เรียนยากปะ?'' 

''...''

''แล้วทำไมมาร์คมาช้าจัง? มันเริ่มเรียนได้ตั้งสองอาทิตย์แล้ว''

''...''

''เรียนทันอ๋อ? ไม่ทันแบมช่วยได้นะ แบบพวกเลข ฟิสิกส์ เคมี ไรงี้'' นอกจากสามวิชานี้ผมก็โง่หมดเลยครับ

''...''

''มาร์ค แบมพูดจนคอแห้งไปหมดแล้วนะ ไม่คิดจะตอบหน่อยไง?!'' เริ่มโมโหแล้วนะโว้ย! คือตั้งแต่ที่มันตอบว่าเรียนคณะไหน พอผมถามคำถามหลังจากนั้นมันก็ไม่ตอบอีกเลย มัวแต่จิ้มๆโทรศัพท์อยู่นั้นแหละ สงสัยตอบแฟนอยู่แหง

''...'' แต่พอมันเริ่มได้ยินผมโวยวายมันก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามอง อื้อหื้อ มองมาทีผมนี่ใจสั่นเลยอ่ะ คนอะไรโครตพ่อโครตแม่หล่อ มันมองผมนิ่งๆแล้วค่อยๆชี้ไปทางตู้เย็นประมาณว่า 'คอแห้งก็ไปกินนํ้า' แล้วมันก็ก้มลงไปเล่นโทรศัพท์เหมือนเดิม โอเคยกนี้กูยอมแพ้!



วันนี้ก็เกือบจะเหมือนทุกวันต้องแหกขี้ตามาเรียนแต่เช้า แต่ไม่เหมือนนิดนึงตรงที่เช้านี้ผมมีเมทแล้ว เมื่อคืนถึงผมจะมีเมทแต่ก็เหมือนอยู่คนเดียว พอมันอาบนํ้าเสร็จก็ล้มตัวนอนทันทีไม่พูดไม่จา ตอนนี้เมทใบ้ผมหลับอยู่ ตอนหลับกับตอนตื่นนี่เหมือนกันอย่างกับแกะ เงียบเหมือนกัน! ผมก็เลยเลิกสนใจหินแล้วเข้าไปอาบนํ้า ปกติเวลาผมอาบนํ้าเสร็จก็จะพันผ้าขนหนูไว้รอบเอวแล้วเดินออกมา แต่วันนี้พอเดินออกมาก็พบว่ามาร์คตื่นแล้ว แล้วก็กำลังมองมาทางผมด้วยสายตานิ่งๆ


''มองไร?''

''...''

''ไม่เคยเห็นพุดดิ้งหรอ?'' ไอพุดดิ้งที่ผมว่าก็คือพุงผมเนี่ยแหละครับ! มันดึ้งๆเหมือนพุดดิ้งแล้วก็นิ่มด้วย แต่ก็ไม่ได้มีเยอะหรอกมีแค่นิดนึง อาจเป็นเพราะช่วงนี้ผมกินช็อคโกแลตก่อนนอนก็เป็นได้ 

''...''

''เออลืมไป เมทแบมเป็นใบ้'' ผมว่าประชดแล้วก็เดินไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่โดยไม่สนใจไอคนบนเตียงที่ไม่รู้ตอนนี้นั่งทำอะไรอยู่


''แบมไปแล้วนะ'' ผมพูดกับมาร์คก่อนที่จะเปิดประตูออกไป ไม่ได้หวังว่ามันจะพูดอะไรออกมาหรอก ก็แค่บอกให้รู้ว่าจะไปแล้วเฉยๆ


''...เดี้ยว'' 


''หะ?'' เห้ยยยย ไอใบ้มันพูดกับโผ้มมมมมม!


''...ทำไมเช้า?'' 


''อ่อ คณะแบมเรียนเช้างี้แหละ แต่ถึงจะเรียนเช้าแต่ก็เลิกไวสุดนะ'' 

''...''

''มีไรอีกปะ?'' ผมถามมันแต่คำตอบก็คือความเงียบเหมือนเดิม

''...''

''งั้นไปละ'' ผมว่าพลางเปิดประตูห้องแล้วปิดลงทันที



ผมก็เดินลงมาก็เจอเพื่อนต่างคณะก็ทักทายกันปกติ ผมก็เดินออกไปหน้าหอก็พบว่ารถรางผ่านมาพอดีก็เลยรีบวิ่งขึ้นรถทันที ดีจังวันนี้ไม่ต้องเดิน รถรางก็ขับไปเรื่อยๆจากตอนแรกคนเต็มรถก็เริ่มหายไปจนเหลือผมคนเดียว ใช่สิ๊! คณะผมมันหลังเขานิ ผมได้แต่ตัดพ้อคณะตัวเองในใจจนในที่สุดก็ถึงคณะผมสักที


''เห้ย! ไอแบม!'' เสียงไอยูคนี่หว่าผมก็เลยหันไปมอง ก็โบกมือให้มันหยอยๆ

''เออ มาแต่เช้าเลยนะมึง'' ผมก็เลยเดินเข้าคณะพร้อมมันไป

''กูก็ไม่ได้อยากมาเช้าหรอก แต่คณะเราเสือกเข้าเช้าไง'' มันว่าพลางหาววอดๆ

''นั้นดิ'' ผมก็ตอบมันขำๆแล้วก็เดินเข้าห้องเลกเชอร์ที่ตอนนี้เริ่มมีคนมาบางแล้ว


''เมทมึงมายังวะ?'' มันถามขึ้นในขณะที่ผมนั่งเล่นโทรศัพท์รอรออาจารย์เข้าคลาส

''มาแล้ว'' ผมก็ตอบปัดๆแล้วก็เล่นต่อ

''เป็นไงๆ ดำๆถึกๆ อย่างที่กูพูดปะ?'' มันว่าพลางหัวเราะแบบเยาะเย้ย 

''หล่อกว่ามึงเยอะ!'' ผมก็เลยเงยหน้าจากโทรศัพท์แล้วพูดใส่หน้ามันดังๆ

''หล่อหรอวะ? เอ๋ๆ เมื่อวานกูได้ยินใครบ้างคนบอกว่าถ้าหล่อจะจีบให้ดู'' ไอยูคมันพูดแบบจีบปากจีบคอหน้าต่อยมาก

''เออ กูเนี่ยแหละ ทำไม?'' 

''มึงก็จีบดิ''

''จีบพ่อง กูแมนขนาดนี้'' ให้กูจีบมาร์คเนี่ยนะ?! จีบแมวยังง่ายกว่าเลยมั้งนะ

''เอ้า! แต่เมื่อวานมึงพูดเองนี่หว่า โห้ย! ไอขี้โม้โกหกหลอกหลวงปลิ้นปลอน..''

''เดี้ยวๆๆ มึงด่ากูเหมือนกูไปฆ่าใครตาย'' ผมก็เลยเอามือปิดปากมันก่อนจะด่าผมไปมากกว่านี้

''ก็มึงพูดเองแล้วไม่ทำอ่ะ'' 

''...''

''ทำแบบนี้มึงโตไปก็ไม่มีใครคบแน่! ทำงานก็ต้องไปโกงเงินคนอื่น! ไม่มีใครรับเข้าทำงาน! แล้วก็..'' 


''หยุด! กูจะจีบมัน! พอใจยัง?'' ผมพูดแทรกขึ้นมาแล้วตอบกระแทกมันไป พอมันได้ยินคำตอบก็ยิ้มขึ้นมาแบบน่าถีบมาก

''พอใจที่สุดเลยคร้าบบบ'' สัด!



ตอนนี้เลิกคลาสได้สักพักแล้วคนก็เริ่มทยอยกลับไปจนหมดรวมถึงไอยูคด้วย แต่ผมเพิ่งเดินออกมาจากคลาส เพราะผมมัวแต่คิดว่านี่ผมต้องจีบไอใบ้นั้นจริงๆหรอวะ? คิดไม่ออกเลยว่าจะเริ่มต้นยังไงดี? คิดแล้วก็ปวดหัวโว้ย! ไม่น่าพูดออกมาเลย ผมก็เลยเดินคิดมาตลอดทางกลับหอ แต่สายตาผมเห็นไอใบ้นั้นกำลังเดินอยู่ข้างหน้าผมอยู่ไปกี่ก้าว นี่มันเลิกเรียนเร็วหรอวะ? หรือโดด? ผมก็เลยวิ่งไปข้างๆมันทันที


''มาร์ค ทำไมเลิกไวอ่ะ?''

''...''

''โดดหรอ?''

''...''

''หรือว่าอาจารย์ไม่เข้า'' มันแค่ปรายตามองผมแว้บนึงแล้วก็เดินต่อไปไม่ได้สนใจกูเล้ยยย แต่ความหน้าด้านผมมีเยอะไง


ขวับ


''ไปหาไรกินกันปะ?'' ผมก็เลยเอามือคล้องคอมัน แต่คือมาร์คมันสูงกว่าผมนิดหน่อยเลยทำให้มันต้องย่อลงมา แต่ก็ไม่ได้สะบัดตัวออก

''...''

''เงียบแปลว่าไปนะ'' ผมก็เลยคิดเองเออเองเสร็จสรรพแล้วเดินไปทางหน้ามอ ที่ตอนนี้ไม่ค่อยมีคนเนื่องจากตอนนี้คณะอื่นยังไม่เลิกกัน



''ป้าคร้าบบบ ขอต็อกโบกิที่นึงฮะ'' ผมหันไปสั่งอาหารกับแม่ค้า แล้วก็หันไปมามองคนตรงหน้าที่เอาแต่นั่งเงียบ


''มาร์คกินไร?''

''...''

''เอาเหมือนแบมไหม?''

''...''

''งั้นตามนั้นเนอะ'' มันเงียบอ่ะ ไม่ตอบผมเลยนี่มันคนหรือหินวะเนี่ย? ผมก็เลยสั่งให้มันเหมือนผม สักพักต็อกโบกิที่สั่งไว้ 2 ที่ก็มาเสริฟ์


''ไม่กินหรอ?'' ในขณะที่ผมกินอย่างเอร็ดอร่อยจนจะหมดอยู่แล้ว แต่มาร์คยังไม่แตะเลยแม้แต่นิดเดียว

''...''

''มาร์คคิดว่าแบมเหมือนคนบ้าปะ?'' ผมเริ่มพูดสิ่งที่ในใจคิด คือผมเหมือนพูดคนเดียวอ่ะ

''...''

''พูดคนเดียวอ่ะ แบมแม่งโครตเหมือนคนบ้า'' ผมไม่รู้ผมพูดด้วยนํ้าเสียงแบบไหน แต่มันก็ทำให้มาร์คหันมามองผมนิ่งๆแล้วก็ค่อยๆหยิบตะเกียบคีบต็อกโบกิขึ้นมากิน แต่แค่ชิ้นเดียวเท่านั้นแหละ แล้วมันก็วางตะเกียบลง


''ป้าครับ คิดตังค์'' ในเมื่อมันไม่กินและผมกินหมดแล้ว ผมก็เลยเรียกป้าเก็บตังค์

''5,000 วอนจ๊ะ'' 


ผมก็เลยล้วงกระเป๋าเตรียมจะหยิบตังค์ส่งให้แต่อยู่ดีๆมาร์คกลับยื่นแบงค์ 10,000 วอน ส่งให้ป้าแกไปแล้วลุกออกทันทึ เห้ยเดี้ยว?! คือผมจะเลี้ยงมันอ่ะทำไมกลับกลายเป็นมันเลี้ยงผม ผมก็เลยรับตังค์ทอนแล้ววิ่งตามออกมา


''แบมเลี้ยง'' ผมก็เลยหยิบแบงค์ 10,000 วอน ของผมส่งให้มัน แต่มาร์คกลับแค่มองนิ่งๆแล้วเดินต่อไป ผมก็เลยเอาแบงค์พับเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมแล้วค่อยๆสอดมันเข้าไปในกระเป๋ากางเกงยีนส์ด้านหลัง

''...'' มาร์คแค่มองผมนิ่งๆ แล้วก็หยิบแบงค์สี่เหลี่ยมของผมออกมาแล้วยื่นคืนให้ผม

''ไม่เอา แบมไม่รับ'' ผมก็ไม่รับเหมือนกันหรอก! มาร์คมันถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วก็ปล่อยแบงค์ของผมร่วงลงพื้น แล้วก็เดินต่อไปไม่สนใจผมที่อยู่ข้างหลังแล้วมองมันด้วยสายตาอึ้งๆ



''โครตหยิ่งเลยหว่ะ'' ผมพึมพัมกับตัวเองแล้วก็หยิบแบงค์ใบนั้นมาปัดๆแล้วเก็บใส่กระเป๋าตัวเอง 


ปัง!


ผมเดินถึงห้องแล้วก็เลยปิดประตูแบบหงุดหงิดๆ คือแบบอารมณ์ไม่ดีอ่ะ คนอะไรวะแม่งโครตใจร้าย ผมเห็นมาร์คมันนั่งอยู่ตรงโต๊ะเขียนหนังสือกำลังเขียนอะไรไม่รู้ยุกยิกๆ การบ้านมั้งไม่รู้ช่างแม่ง! ผมก็เลยวางกระเป๋ากระแทกโต๊ะเสียงดังแล้วเดินไปที่ตู้เย็นหาช็อคโกแลตกิน ผมเป็นคนติดช็อคโกแลตมากต้องกินทุกวัน ถ้าวันไหนไม่กินจะหงุดหงิดง่ายมากๆ ผมหยิบช็อคโกแลตที่ตอนนี้เหลือเป็นอันสุดท้ายออกมา สงสัยพรุ่งนี้ต้องแวะมินิมาร์ทไปซื้อ 



''มาร์ค แบมยืมดินสอหน่อย'' หลังจากนั่งเล่นไร้สาระได้หลายชั่วโมงแล้ว ก็ถึงเวลาทำการบ้านสักที แต่คือดินสอผมหายไง ก็เลยหันไปยืมไอคนข้างๆที่ตอนนี้ก็ยังคงทำการบ้านเหมือนเดิม

''...'' มันไม่ตอบแต่แค่ยื่นดินสอมาให้ผมแท่งนึง อื้อหื้อ! ยี่ห้อแพงสะด้วย ผมก็เลยรับมาแล้วก็นั่งทำการบ้านไปเรื่อยๆจนตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว ผมก็เริ่มมีสัปหงกบ้างแต่สุดท้ายก็ต้องสะดุ้งขึ้นมาเขียนต่อ แต่สุดท้ายก็ไม่ไหวหน้าผมแนบลงกับโต๊ะแล้วตาก็ปิดลง ทั้งที่ในมือยังถือดินสอคาเอาไว้



ตี้ดดดด ตี้ดดดด ตี้ดดดด


''ฮื่อออ'' ผมค่อยขยับตัวเล็กน้อยเนื่องจากได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกที่ผมมักจะตั้งปลุกไว้ทุกเช้า ผมก็เลยลุกขึ้นมาก็พบว่าเมื่อคืนผมไม่ได้นอนบนเตียงแต่นอนตรงโต๊ะแทน ไม่น่าหล่ะโครตปวดคอเลย


''หื้อ?'' ผมครางออกมาเบาๆเพราะมันเหมือนมีอะไรไม่รู้ร่วงลงพื้นตอนที่ผมลุกขึ้นมา พอผมก้มลงไปเก็บก็พบว่าเป็นผ้าห่มของผมเอง ว่าแต่มันมาได้ไงอ่ะ? แล้วสายตาผมก็ปะทะเข้ากับร่างสูงที่นอนกำลังนอนอยู่


''หึหึ ไอใบ้แน่ๆ'' ผมพูดพลางยิ้มบางๆ เห้ย?! แล้วนี่กูยิ้มทำไมเนี่ย? ก็เลยรีบหุบยิ้ม แล้วเดินเข้าห้องนํ้าอาบนํ้าทันที ผมใช้เวลาประมาณ 15 นาที ก็เดินออกมาโดยผ้าขนหนูพื้นเดียวเหมือนเดิม ก็เห็นว่ามาร์คตื่นแล้ว ทำไมมันตื่นเช้าจังวะ?


''อ้าว ตื่นแล้วอ๋อ?'' ผมถามมันในขณะที่ก็เอาผ้าขนหนูพื้นเล็กขยี้ผมที่เปียกหมาดๆไปด้วย

''...''


มันก็แค่มองผมนิ่งๆไม่ได้ตอบอะไร ซึ่งผมก็ปลงแล้วแหละ ก็เลยไม่ได้สนใจอะไรก็แต่งตัวไปเรียนตามปกติ ในขณะที่ผมกวาดของที่อยู่บนโต๊ะลงกระเป๋าอยู่นั้น ก็เหลือบไปเห็นดินสอของมาร์ควางอยู่ 


''มาร์ค แบมยืมดินสอก่อนได้ไหม?'' ผมวางพลางหยิบดินสอขึ้นมาชู มาร์คมันก็แค่พยักหน้าเบาๆ


''เดี้ยวตอนเย็นคืน แบมไปนะ'' ผมว่าพลางเหน็บปากกาไว้ตรงกระเป๋าเสื้อข้างซ้าย แล้วก็ก้มลงใส่ร้องเท้าผ้าใบที่วางอยู่หน้าประตูห้อง พอใส่เสร็จก็เปิดประตูแล้วก็ปิดลง แต่ในขณะที่ผมหันมาปิดประตูมาร์คก็มองมาพอดีทำให้สายตาเราประสานกัน จนเป็นผมเองที่ต้องปิดประตูลงทันที ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องรีบปิดรู้แค่ว่าผมไม่สามารถจ้องตากับมันนานกว่านี้ได้อีกแล้ว ผมก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน วันนี้รถรางไปแล้วผมขึ้นไม่ทันเลยทำให้วันนี้ต้องเดินไปคณะ เหงื่อออกแต่เช้าเลยวันนี้ ผมเดินไปแล้วก็บ่นไป จนกระทั่งผ่านไป 20 นาทีก็ถึงในที่สุด



'วันนี้จารย์ไม่เข้าหว่ะมึง'

'งั้นก็กลับบ้านได้ดิ'

'ไม่ๆ จารย์ฝากมาบอกว่าให้ไปหอสมุดกลางหาหนังสือเกี่ยวกับสายพันธุ์ปลามาทำรายงาน'

'โห้ยยยยไรวะ'


ผมเดินเข้ามาในคลาสก็ได้ยินเพื่อนในคณะคุยกันว่าจารย์ไม่เข้า ผมก็เลยเข้าไปถามก็ได้คำตอบว่าไม่เข้าแต่ให้ไปหอสมุดกลางเลยทำให้ผมต้องเดินไปหอสมุดกลางที่อยู่แถวคณะวิศวะที่ห่างไปอีกโครตไกล วันนี้ไอยูคไม่มาเลยทำให้ผมต้องเดินไปคนเดียว ผมเดินจนเหงื่อตกก็ถึงหอสมุดกลางสักที มองจากตรงนี้ก็เห็นคณะวิศวะอยู่ใกล้ๆกัน ตอนนี้เริ่มมีนักศึกษามาบ้างแล้ว ผมก็เดินเข้าหอสมุดกลางที่ตอนนี้ยังไม่มีคนเข้าใช้มากนัก


'แกกกก มาร์ควิศวะปี 1 ที่เพิ่งเข้ามาโครตหล่ออ่ะ'

'เออหล่อจริง แต่ว่านางไม่พูดเลยนะมีคนบอกเป็นใบ้'

'หล่อขนาดนั้นแต่เป็นใบ้ กูก็ยอมมม'


มาร์คไหนวะ? มาร์คเมทกูเปล่าวะเนี่ย? ช่างเหอะ หาหนังสือมานั่งอ่านดีกว่า ว่าแล้วผมก็หาหนังสือเกี่ยวกับสายพันธุ์ปลามาได้ 3 เล่ม ก็เลยนั่งโต๊ะที่มุมอับๆหน่อยเพราะจะได้ไม่มีคนผ่านไปผ่านมา ผมนั่งอ่านได้ราวชั่วโมงกว่าก็เริ่มง่วง ก็เลยหลับตาพักสายตาแต่สุดท้ายก็หลับคาหนังสืออีกเหมือนเดิม


''น้องคะ หอสมุดจะปิดแล้วนะ'' 


หื้ม? ผมนี่ลืมตาทันทีแล้วมองนาฬิกาที่ข้อมือ อีชิบหาย! สามทุ่มกว่าแล้ว! นี่กูนอนนานขนาดนั้นเลยหรอ? ผมเลยรีบเก็บของแล้วก้มหัวให้บรรณารักษ์ห้องสมุดเร็วๆแล้วรีบเดินออกมาหน้าหอสมุดทันที


พรึ่บบ


จ๋อม!


''เหี้ย!''


คือมันมืดมีแค่ไฟสลัวๆ แล้วผมมองทางไม่ค่อยเห็นเลยทำให้ผมสะดุดแต่ดีที่ผมทรงตัวทัน แต่คือปากกาที่ผมเหน็บไว้มันดันร่วงออกมาไง แล้วคือมันร่วงลงบ่อนํ้า! ตายแน่ๆไอแบมเอ้ย! ไอใบ้ฆ่ากูแน่ๆ ผมก็เลยพับขากางเกงไว้เหนือเข่าแล้วค่อยหย่อนขาลงบ่อนํ้าเน่านั้น ตอนแรกคิดว่าไม่ลึก ที่ไหนได้เกือบถึงอกผมอยู่แล้วนั้น! ผมจำใจลงไปแล้วก็เอาเท้าเหยียบๆหาแต่ก็ไม่เจอ ไอนํ้านี่ก็หนาวจังโว้ย! ผมหาได้ประมาณ 20 นาทีก็ไม่เจอ จนผมเริ่มหนาวจึงขึ้นมายืนอยู่ข้างบ่อ นํ้านี่หยดติ๊งๆเลย ผมจึงตัดสินใจกลับหอดีกว่าเดี้ยวค่อยซื้อแท่งใหม่ให้มันก็ได้ ในขณะที่ผมเดินกลับหอมาผมก็เอามือกอดตัวเองไว้แน่นเพราะมันหนาวมาก ผมกัดฟันเดินจนถึงหน้าห้องตัวเองยืนอยู่หน้าห้องไม่กล้าเปิดเข้าไป มันต้องด่าแน่ๆเลยอ่ะ ผมรวบรวมความกล้าแล้วเปิดประตูเข้าแล้วปิดลงเบาๆ ก็เห็นมาร์คนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง แต่มันคงได้ยินเสียงปิดประตูก็เลยหันมาทางผมที่ยืนสั่นอยู่ ผมก็เลยยิ้มแหยๆให้มัน


''มาร์ค'' ผมเรียกชื่อมันในขณะที่ฟันก็กระทบกันกึกๆ

''...''

''แบมมีไรบอก''

''...''

''ห้ามโกรธนะ'' ผมว่าพลางกัดตัวเองเบาๆ ส่วนมาร์คมันก็แค่มองผมนิ่งๆ

''...''

''คือแบมทำปากกามาร์คหล่นนํ้าอ่ะ แต่แบมลงไปหาแล้วนะโว้ย! แต่มันไม่เจออ่า'' ผมว่าเสียงจ๋อยๆแล้วก้มลงมองปลายเท้าตัวเองไม่กล้าสบสายตา


ขวับ


เหมือนผมได้ยินเสียงมันลุกจากเตียงแล้วเดินลงมาทางผม ผมยิ่งไม่กล้าเงยหน้าเลยมันต้องเดินมาต่อแน่ๆเลยอ่ะ ฮือ ผมก้มหน้าอยู่เลยทำให้เห็นว่ามันเดินมาหยุดตรงหน้าผมแล้ว ผมก็เลยค่อยๆเงยหน้ามองมันตรงๆแล้วเม้มปากเป็นเส้นตรง ผมเห็นมันค่อยๆยกมือขึ้นมา มันต่อยแน่ๆไอแบมมึงตายแน่ ผมนี่รีบหลับตาปี๋เลย


พรึ่บ


''...ไปอาบนํ้า''


''หา?'' ผมก็เลยทำหน้างงๆ คือมันเอื้อมมาหยิบผ้าขนหนูที่แขวนอยู่ข้างหลังแล้วเอามาพาดหัวผมไว้ คือมันไม่ด่าหรอ? ผมทำปากกามันหายเลยนะ!

''...''

''มาร์คไม่โกรธแบมหรอ?''

''...''

''เดี้ยวแบมซื้อแท่งใหม่ให้นะ''

''...''

''หรือว่ามาร์คอยากได้แท่งเดิม งั้นเดี้ยวพรุ่งนี้แบมไป หะ..'' 


''...ไม่ต้อง''








-แจกทวิต @Cherry_SPNR ท้วงฟิคได้ ติชมฟิคได้ มาคุยกับเค้าก็ได้ ฮ่าฮ่า :D

#มาร์คใบ้มบ






#KISCHE
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 670 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59,174 ความคิดเห็น

  1. #59126 lek0868909108 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 10:48
    ห่วงแหละดูออก
    #59,126
    0
  2. #59102 KattySohot (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:43
    สรุปแบมยืมดินสอหรือปากกากันแน่ที่ทำหายอ่ะ โป๊ะรึป่าวแต่งไปไม่ได้ตรวจทานเลยหรอ
    #59,102
    0
  3. #59080 _jppm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 10:28

    ไอ่ต้าวบ้า
    #59,080
    0
  4. #59059 premmiii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 07:23

    รักไรท์!!!
    #59,059
    0
  5. #59028 YanisaCH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 15:14
    เออเว้ย พูดคนเดียวเกือบทั้งตอน5555
    #59,028
    0
  6. #59014 bb1a1n (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:36
    บทพระเอกที่ไม่เหมือนพระเอก 5555555555 นับบรรทัดนับคำได้เลยอะ มาร์คคคคค
    #59,014
    0
  7. #58937 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 22:38
    มาร์คคคคคค5555555
    #58,937
    0
  8. #58914 uromtbb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 09:46
    อ่านแล้วหายใจไม่ทั่วท้อง พระเอกพูดบ่อยมากฮ่าๆ
    #58,914
    0
  9. #58860 หมูน้อยในดงยากันยุง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 04:23
    เงียบเกินนะยูววววว-_-||
    #58,860
    0
  10. #58858 aaumwn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:52
    น่ารักกก
    #58,858
    0
  11. #58811 xxxlilly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:56
    ขอตินิดนึงน้า เรารู้สึกว่าคำว่า ก็ ผมก็เลย มันเยอะเกินไปอ่ะค่ะ แฮะๆ มันใช้บ่อยไปนิดด
    #58,811
    0
  12. #58808 Symmy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 20:30
    บางทีมาร์คก็เงียบไปนะ
    #58,808
    0
  13. #58801 Reneloy86 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 16:45
    งื้ออออออออ
    #58,801
    0
  14. #58777 Bright_Night (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 22:40
    โง้ย น่ารัก
    #58,777
    0
  15. #58700 ingnapiy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 10:31
    พี่มาร์คประหยัดคำพูดไปอีก
    #58,700
    0
  16. #58686 PareWaPkh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 12:36
    เงียบมาก เงียบจริงงง
    #58,686
    0
  17. #58589 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 09:18
    สงสารแบมว่ะ อ่านเรื่องที่แล้ว มาร์คก็เงียบ อันนี้ก็เงียบ โอ้ยยยย5555
    #58,589
    0
  18. #58566 CR33 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 23:27
    มีใครเงียบได้เท่านี้อีกมั้ย555555555555
    #58,566
    0
  19. #58470 xcoolzip (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 15:31
    คนใบ้เอ้ยยยน
    #58,470
    0
  20. #58439 numewy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 10:37
    ชอบบบบบอ่าาาาาา
    #58,439
    0
  21. #58429 pieny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 16:21
    ตายแล้วววว มาร์คไม่ได้เป็นไบ้ซักหน่อย แค่อยู่กึ่งกลางระหว่างคนปกติกับคนไบ้แค่นั้นเองงงง
    #58,429
    0
  22. #58382 wooked0105 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 20:02
    ตามอ่านอีกรอบค่ะ ชอบมากกกๆ
    #58,382
    0
  23. #57870 AnymousEiei (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 22:18
    โอเค จบ อ่านตอนนี้แล้วนับครั้งได้เลยว่าพี่มาร์ค พูดแค่ 7 ครั้ง
    แต่ส่วนของแบมแบมนั้น นับไม่ถ้วน 55555555555
    #57,870
    0
  24. #57792 ChayapornSs (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 19:50
    งื้ออออ แบมลูกกกกทำไมหนูลงทุนขนาดน้านนนนน น่ารักอ้ะ><
    #57,792
    0
  25. #57784 EarthMayer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 11:13
    น่ารักลืมมมม
    #57,784
    0