[GOT7] Oops ! แฟนผมเป็นพี่ว๊าก MarkBam

ตอนที่ 2 : CHARPTER 1 [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 335 ครั้ง
    12 พ.ย. 58








วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมมีเรียนเช้า เลยทำให้ผมต้องแหกขี้ตาเช้าเป็นพิเศษ เพื่อไปทำหน้าที่ของตัวเองให้สมกับเป็นลูกของท่านเจ้าสัวอิม ผมเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูล ภูวกุล ครับ ที่บ้านผมทำธุรกิจส่งออกนำเข้าต่างประเทศที่ใหญ่ที่สุด คุณป๋าเนี่ยอยากให้ผมเข้าบริหาร แต่ผมชอบวาดรูปไง ก็เลยบอกคุณป๋าว่าติ้กคณะผิด ตอนนั้นแทบจะโดนตัดออกจากมรดก แต่คุณม๊าช่วยคุยให้เลยทำให้ผมเรียนสถาปัตย์ จนถึงทุกวันนี้


ตี้ด ตี้ด...

[ยูคยอม]

ตี้ด


(ไอแบมตื่นยัง?)

''ยัง''

(กวนตีนละ วันนี้ให้กูไปรับปะ?)

''ไม่ๆ เดี้ยววันนี้กูขับรถไปเอง''

(เออ ขับดีๆ)


ตี้ด


ผมก็เลยขับรถออกมาสัก 20 นาที ตอนนี้คนในมหาลัยยังไม่ค่อยเยอะ ผมก็เดินไปนั่งโต้ะหินอ่อนหน้าคณะตัวเอง ตอนนี้อากาศค่อนข้างดีลมเย็นๆ ผมก็เลยค่อยๆไถลฟุบลงไปกับโต้ะแล้วหลับตาลง...


ปึก!


''เห้ย!''


คือผมกำลังเคลิ้มๆไงแล้วอยู่ดีๆก็มีเหมือนของบางอย่างกระแทกลงกับโต้ะอย่างแรงจนผมสะดุ้งด้วยความตกใจ พอผมมองก็เห็นเป้ใบใหญ่วางอยู่ พอลากสายตาขึ้นมามองก็เห็นไอพี่ว๊ากจมูกสันกำแพงคนเมื่อวานยืนคำหัวอยู่แล้วสักพักพี่แกก็ย่อนตูดนั่งตรงข้ามผม


''อะไรของพี่วะเนี่ย?!''

''อะไร?''

''วางแรงขนาดนี้ เอาให้โต้ะหักเลยไหมละ?

''เดี้ยวลองอีกที'' พี่แกลุกขึ้นมาแล้วหยิบกระเป๋าโยนลงไปบนโต้ะอีกรอบ


ปึก!! 


''ไม่หักวะ โทษที'' 

''กวนตีน'' 

''เออ รู้ตัว''

''แล้วนี่มาทำไม ไม่มีคณะอยู่ไง?''

''มาหาเด็ก''

''เด็กคนนั้นคงซวยมากอ่ะ''

''อืม ก็ว่างั้น''

''ก็ไปหาดิ มานั่งรบกวนคนอื่นอยู่ได้''

''เจอแล้ว''

''เจอแล้ว ก็กลับคณะตัวเองไปได้แล้ว'' ผมพูดพร้อมกับโบกมือไล่ 

''เดี้ยวกลางวันมาหาใหม่''

''หาเด็ก?''

''อืม ไปละ''


พรึบ


แล้วพี่แกก็หยิบกระเป๋าแล้วเดินไปทางที่จะไปตึกวิศวะ แต่พี่แกบอกมาหาเด็กแล้วจะมานั่งกับผมทำไม สงสัยไปเจอกันก่อนแล้วค่อยมามั้ง ผมก็เลยนั่งเล่นโทรศัพท์ได้สักพักนึงไอยูคยอมก็มา


''สายชิบ''

''เออหน่า มาทันแล้วนี่ไง''

''เออๆ เข้าคลาสได้ละ''


''เลิกคลาสครับ''


''เห้อออ คาบนี้แม่งยานอนหลับ''

''เออนั้นดิ ป่ะมึงกินข้าว''

''ไอแบม วันนี้กูไม่กินอ่ะ เดี้ยวกูรอในห้อง''

''อ่อเค''


ผมก็เลยเดินมาโรงอาหารคนเดียว พอสั่งเสร็จก็หาโต้ะว่างนั่งทาน ตอนนี้โรงอาหารค่อนข้างเสียงดังมาก แต่พอสักพักทุกคนก็พร้อมใจกันเงียบแล้วเปลี่ยนมาเป็นเสียงกรี๊ดแทน


'กรี๊ดดดดด แกพี่มาร์ค วิดวะมา''

'มาหาใครคณะเราวะมึงงงง'

'ปกติพี่แกเก็บตัวอยู่กับกลุ่มพี่แกตลอดนิ'

'พี่แกเก็บตัวจะตาย มาหาใครอ่ะ กรี้ดด'

'โอ้ยพี่ว๊ากของวิดวะมาวะแกรร กรี้ดด'


และอีกมากมาย ว่าแต่ใครคือพี่มาร์ค และพี่มาร์คคือใคร แต่ผมก็ไม่ได้สนใจก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ จนกระทั่ง


ปึก


''เชี่ยย''

''พูดไม่เพราะเลย''

''อะไรอีกเนี่ย งั่ม มาแบบเบาๆได้ไหม?!''

''กลืนก่อนค่อยพูด''


อึก


''แล้วนี่มาทำไรเนี่ย?''

''มาหาเด็กไง''

''ก็ไปหาสิ มานั่งนี่ทำไม?''

''อยู่นี่ไง''

''หะ?''

''นี่ไงเด็ก'' พร้อมกับเอานิ้วจิ้มมาตรงหว่างคิ้วผม


'กรี้ดดดดดดดด พี่มาร์คมาหาแบม'

'ถ้าเป็นจริงๆ กูเชียร์เต็มที่อ่ะมึงงง'

'มาร์คแบม โครตเรียลอะ กรี้ดดด'


ตอนนี้เสียงในโรงอาหารดังระงมเต็มไปหมดบอกว่าผมกับพี่มาร์คเหมาะกันมั้งแหละ อย่างงู้นอย่างงี้ แล้วไอคนข้างหน้านี่ชื่อพี่มาร์คใช่ไหมเนี่ย แล้วมาหาเด็กตอนเช้า กลางวัน นี่คือมาหาผมหรอเนี่ย ? ว่าแต่ทำไมตอนนี้ใจผมมันสั่นแปลกๆก็ไม่รู้...


''อย่ามาตลก กลับไปหาเด็กพี่ไป๊''

''ก็นั่งอยู่นี่ไง จะให้ไปไหนอีก''


พรึบ


ผมเลยรีบลุกขึ้นมาไปเก็บจานข้าวทันที
อยู่ตรงนั้นไม่ได้แล้วครับ ได้ยินทั้งเสียงคนอื่นพูดว่าผมกับพี่มาร์คเหมาะกันอย่างงั้นแล้วไอพี่มาร์คเวลาพูดทำไมต้องยิ้มแบบนั้นด้วย แล้วไอหัวใจบ้านี่จะสั่นทำไมเนี่ย..


''เขินหรอ?!'' พี่แกตะโกนไล่หลังผมมา


'กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดด'


ผมได้ยินเสียงกรี้ดสุดท้าย หลังจากนั้นผมก็รีบวิ่งออกมาจากโรงอาหารทันทีโดยไม่หันหลังกลับไปมองข้างหลังอีก


''ไอแบม ไมวิ่งหอบกลับมาแบบนั้นอ่ะ?''

''หนีมด แฮ่กๆ''

''ประสาทนะมึง อ่ะนํ้า''

''ไม่อ่ะ ขอบใจ''

''เออกูลืม มึงไม่กินของร่วมกับใคร''

''จารย์มาแล้ว เรียนๆ'' ผมตัดบทแล้วหยิบหนังสือขึ้นมาวางไว้บนโต้ะ


กริ้งง


''เลิกคลาสค่ะ อย่าลืมการบ้านที่ให้นะค่ะนักศึกษา''

''ค่า/ค้าบ''


''โห้ยเชี่ย จาร์ยแม่ให้การบ้านโครตเยอะ''

''กูเขียนจนมือหงิกละเนี่ย''

''เออไอแบม เย็นนี้ไปไหนอ่ะ?''

''ไม่วะ กูคงกลับบ้านนอนอ่ะ''

''งั้นกูกลับก่อนนะ กูมีนัดกับป๊าไว้''

''อืม''


ตอนนี้ทั้งคลาสมีแค่ผมคนเดียว เนื่องจากพออ๊อดดังทุกคนก็รีบวิ่งออกจากห้องไปหมดแล้ว ตอนนี้ผมเก็บของเสร็จหมดก็กำลังจะเดินออกจากห้อง ยองแจก็เดินมาหาผม ยองแจคือคนที่มาให้ผมช่วยไปส่งงานที่ตึกวิศวะเมื่อวานก่อน


''แบมจ๋า!''

''ไรอีกมึง?''

''กูมีเรื่องรบกวนนิ้ดนึ้ง''

''ถ้าให้ไปตึกวิศวะอีก กูไม่ไป''

''อุ้ยรู้ได้ไง มึงง่าไปส่งงานจารย์เฉลิมให้กูหน่อยสิ น้าาาา''

''ไม่ไปโว้ย ไม่ต้องมาจับ''

''กูเลี้ยงเค้ก 2 ชิ้น''

''อย่ามาสตอ เมื่อวานมึงก็บอกว่าจะเลี้ยงตอนนี้กูจะไม่ได้กินเลย''

''กูสัญญา พรุ่งนี้เค้ก 4 ชิ้น จะอยู่ในท้องมึง น้าาา แบมม''

''...''

''วาฟเฟิลอีก 2 เลยเอ้า!''

''นํ้าด้วยได้ปะ?''

''จัดไปเพื่อน!''


แล้วสุดท้ายผมก็ต้องกลับมาที่ตึกวิศวะอีกครั้งนึง แต่การที่จะเข้าตึกวิศวะต้องผ่านลานเกียร์ และซึ่งตอนนี้ลานเกียร์มีไอพี่มาร์คว๊ากน้องอยู่ไง ผมเลยเดินเลี่ยงไปไกลๆแต่ก็ไม่รอดอยู่ดี


''น้องแบม!''


อีชิบหายคราวนี้มาเป็นชื่อเลยวะ 


''กันต์พิมุกต์ ภูวกุล หยุดอยู่ตรงนั้นเลยครับ!''


อันนี้ชิบหายกว่า ชื่อจริงนามสกุล พร้อมเลยครับ ผมเลยค่อยๆเงยหน้าขี้นมามอง ไม่ใช่แค่พี่มาร์คคนเดียวนะครับที่มองผมอยู่ เด็กคณะนั้นที่อยู่ในลานเกียร์ก็หันมามองผมเป็นตาเดียวแล้วเงียบกันทั้งลาน


''อะไรพี่?''

''มานี่หน่อยครับ!''

''ผมต้องไปส่งงาน!'' ผมตะโกนออกไปและเตรียมตัววิ่งเข้าตึก

''แถว E ทั้งแถววิ่งจับน้องคนนั้นให้พี่ทีครับ จับไม่ได้วิ่งรอบสนาม 10 รอบ!''


พรึบ


''เห้ย! อย่าตามมา'' 


ตอนนี้ข้างหลังมีกลุ่มคนประมาณ 20 คน กำลังวิ่งไล่ผมอย่างดุเดือด ผมนี่รีบวิ่งจนสุดชีวิตเลยครับ แต่ก็ไม่รอดโดนคนนึงจับคอเสื้อผมไว้ได้ แล้วกระชากกลับไป ใช้คำว่ากระชากนะถูกแล้ว พอถึงหน้าพี่แกปุ้บ ไอคนที่จับผมได้นี่แทบจะโยนผมลงไป


ตุ้บ


''โอ้ย! เบาๆดิ''

''เจ็บไหม?''

''เจ็บดิ เพราะพี่คนเดียวเลยแม่ง''


''แถว E ทั้งหมด วิ่งรอบสนาม 10 รอบ ปฎิบัติครับ!''

''โห้ยไรอะพี่ พวกผมก็จับมาได้แล้วนี่ไง''

''บอกให้จับไม่ใช่กระชาก''

''แล้วได้เหมือนกันไหมละครับ?''

''ได้เหมือนกัน แต่พอดีกูไม่ค่อยชอบวิธีการเท่าไหร่วะ''

''งั้นพี่ก็จับเองดิวันหลัง''

''งั้นมึงไม่ต้องเอารุ่นแล้วกัน ไปหาเอาเอง''


''ไอมาร์ค เดี้ยวกูจัดการต่อเอง'' พี่คนที่หน้าโหดๆตาตี่ๆ ตาเหมือนเหยี่ยวนั้นพูดขึ้นมาแล้วตบไหล่พี่มาร์คเบาๆ

''เออใช่ๆเดี้ยวกูกับไอเจบีต่อเอง'' คราวนี้เป็นพี่หน้าตาทะเล้นๆ ตัวสั้นๆหน่อยพูดแทรกขึ้นมา

''ไม่ต้อง กูจัดการเอง''

''ไอมาร์คใจเย็นนะมึง''


''เงียบทำไม เมื่อกี้ยังปากดีอยู่เลย''

''...''

''ยังอยากได้รุ่นอยู่ไหม?''

''ยะ อยาก ครับ''

''ไม่ได้ยินดังๆ!''

''อยากครับ!''

''งั้นก็ไปวิ่ง 10 รอบ!''

''ครับ!''


''ไอมาร์คมึงมาคุยกับกูแปปดิ''

''แปป เดี้ยวกูมา'' พร้อมกับเดินออกมาหาน้องมันที่นั่งอยู่ตรงโต้ะหินอ่อน

''หายเจ็บยัง?''

''นานละ แล้วนี่ผมไปส่งงานได้ยัง?''

''อืม''

''พี่เป็นไรเปล่า? เมื่อกี้เห็นขึ้นมึงกูด้วย''

''ไม่ได้เป็นไร แค่ไม่ชอบเฉยๆ''

''ไม่ชอบไรอ่ะ?''

''ก็มาโยนเด็กของพี่ พี่ไม่ชอบ''

''ดะ เด็กบ้าเด็กบออะไรพี่?!''


ผมเห็นน้องมันลุกขึ้นเดินกึ่งวิ่งเข้าตึกไปละ แต่เม่ีอกี้ไอเจบีมีเรื่องจะคุยกับผม ผมก็เลยเดินกลับไปหามัน เห็นมันยืนสั่งน้องว่าพรุ่งนี้เจอกี่โมงแล้วก็ปล่อยน้องกลับบ้าน พอผมเห็นว่าว่างแล้วก็เดินเข้าไปหามัน


''ว่า?'' 

''ไอมาร์คกูว่า มึงต้องแยกแยะระหว่างเรื่องส่วนตัวกับการว๊ากน้องให้ออกวะ''

''แล้วกูแยกไม่ได้ตรงไหน?''

''แต่เมื่อกี้มึงเกือบจะเดินเข้าไปต่อยน้องมันแล้วนะเว้ย''

''ก็แม่งกวนตีน''

''แล้วมึงจะต่อยรุ่นน้องมึง เพราะไอเด็กต่างคณะนั้นนะหรอ?''

''ก็เด็กต่างคณะนั้นที่มึงพูดถึงนะ เด็กกูไง''

''กูเข้าใจ แต่มึงต้องแยกให้ออกวะ ไม่งั้นรุ่นเรามีปัญหาแน่''

''ถ้ามึงเห็นคนกระชากจูเนียร์อย่างนี้ มึงจะทำมากกว่ากูอีก''

''เอ้าไอมาร์ค ลากแฟนกูมาเกี่ยวทำไม?!''

''กูแค่ยกตัวอย่าง''

''เออๆ ขี้เกียจคุยกับมึงละปวดหัว''


ผมก็เลยเดินออกมาจากลานเกียร์แล้วเดินมาที่ลานจอดรถคณะวิศวะ ตอนนี้รถที่จอดอยู่บางตามากครับ เพราะตอนนี้เลิกเรียนได้นานแล้ว ผมก็ขับรถกลับคอนโดปกติแต่อยู่ดีๆผมก็อยากกินเค้กหน้ามอขึ้นมา ก็เลยวนรถกลับมาหน้ามหาลัยอีกรอบนึง


''รับอะไรดีค่า?''

''เค้กสตอเบอร์รี่กับมอคค่าครับ''

''สักครู่นะค่า''


กรุ้งกริ้ง 


''น้องแบม เอาเหมือนเดิมไหม?''

''เอาเหมือนเดิมเลยครับพี่ดา ขอครีมเยอะๆเลยนะครับพี่ วันนี้แบมเหนื่อยมาก''

''ได้เลยจ้า''


แบม? บนโลกนี่จะมีคนชื่อนี้สักกี่คนผมเลยหันกลับไปมองคนที่เพิ่งเดินเข้ามาเมื่อกี้ 


''แบม''

''อ้าวพี่ มาทำไรอ่ะ?''

''ซักผ้า''

''กวนตีน''

''มาร้านเค้กก็ต้องกินเค้กดิ''

''เออเนอะ ฮะๆ''


แล้วน้องมันก็เดินขำเข้าไปนั่งในสุดของร้านแล้วก็นั่งเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจคนรอบข้าง ไม่ได้สนใจแม้กระทั่งผมที่นั่งมองน้องมันตลอด 


''เค้กสตอเบอร์รี่กับมอคค่าได้แล้วค่า''

''ขอบคุณครับ แต่รบกวนอะไรอย่างนึงได้ไหมครับ?''

''ได้สิค่ะ''


''น้องแบมเค้กช็อคโกแลตวิปครีมเยอะๆมาแล้ว''

''ขอบคุณครับพี่ดา''

''แล้วก็นี่เค้กส้ม กินให้อร่อยนะจ้า''

''เอ้ะ แบมไม่ได้สั่งเค้กส้มนิครับ''

''พ่อหนุ่มโต้ะนู้นฝากมาให้นะ อะอ้าวไปไหนแล้วหล่ะ?''

''คนที่ขาวๆสูงๆคนนั้นนะหรอครับ?''

''อือใช่ๆ เขาฝากโน๊ตมาด้วยนะ''



-กินให้อร่อยนะน้องแบม- 

                              M.



''แล้วก็ไม่ต้องจ่ายตังแล้วนะ พ่อหนุ่มคนนั้นออกหมดแล้วจ้ะ''

''อ่อ ครับ''


ตอนนี้ผมได้แต่นั่งงง อยู่ดีๆพี่แกจะมาเลี้ยงเค้กผมทำไม รู้จักก็เพิ่งรู้จักกันไม่กี่วัน สงสัยพี่แกตังเหลือมั้งเลี้ยงคนอื่นไปทั่ว ว่าแต่พี่เขารู้ได้ไงว่ารองจากเค้กช็อคโกแลตแล้วผมชอบกินเค้กส้มที่สุดเลย


ผมรีบเดินออกมาขึ้นรถที่จอดหน้าร้านแล้วมองจากในรถเข้าไปข้างในร้าน เห็นน้องนั่งกินเค้กส้มอยู่ที่ผมสั่งให้อยู่


''กินให้อร่อยนะแบมแบม'' ผมพูดกับตัวเองแล้วก็ขับรถกลับคอนโดทันที





100%

เม้นเยอะ มาอัพไวจ้า



#KISCHE




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 335 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,155 ความคิดเห็น

  1. #7136 gene_pa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 16:12
    งือมาร์คค
    #7,136
    0
  2. #7124 tuanice (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 10:49
    พี่มาร์คสายเปย์
    #7,124
    0
  3. #7117 uromtbb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 08:56
    สายเปย์
    #7,117
    0
  4. #7095 Surpise (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 11:40
    เคยเจอกันมาก่อนปะ หรือยังไง?555
    #7,095
    0
  5. #7087 TUA_IQ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 10:12
    ดุเดือดมากคะ กับการไล่จะบเด็กพี่ว๊ากกก
    #7,087
    0
  6. #7073 Mark_Bam:) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 20:49
    เขินหมอนเกือบขาดฟินง่ะ><
    #7,073
    0
  7. #7060 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 18:11
    พี่ต้องชอบน้องมากๆแน่เลย
    #7,060
    0
  8. #7053 susanni (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 08:32
    พึ่งจะเข้ามากอ่านนนนน

    น่าร๊ากกกกก
    #7,053
    0
  9. #7045 sarocha meesang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 16:59
    ชอบอ่ะๆๆๆๆๆๆ
    #7,045
    0
  10. #7024 Dummr_aery (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 20:30
    ชอบน่ารัก
    #7,024
    0
  11. #7010 ptptct (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 22:12
    น่ารักกกก
    #7,010
    0
  12. #7004 Rattanawan_earng (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 19:45
    ฮันแน่! พี่มาร์คแอบ 'นก' ปะเนี่ย
    #7,004
    0
  13. #6960 mind_panwad (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 13:14
    พี่แอบชอบน้องมานานแล้วปะเนี่ยยย
    #6,960
    0
  14. #6911 Bam Yien (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 15:49
    แหนะ พี่มาร์คไม่ค่อยเลยนะ ><
    #6,911
    0
  15. #6880 0619082590 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 21:22
    ไรเนี่ยยยพี่มาร์ค เด็กกู ตือไรๆ คิดเองเออเองแหละๆๆ 5555
    #6,880
    0
  16. #6868 ZhuangYiping (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 08:31
    พี่มากสายเปย์นาจา
    #6,868
    0
  17. #6859 Kotchapon312 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 18:53
    เปย์ไปค่ะ
    #6,859
    0
  18. #6854 P-ENT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 21:10
    สายเปย์คาะมาร์ค
    #6,854
    0
  19. #6838 name_B1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 09:21
    ก็ว่างเลยอ้านวนไป555
    #6,838
    0
  20. #6824 KittyKasTy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 20:19
    แกคือแบบ
    #6,824
    0
  21. #6704 0924310592 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 20:26
    งื้ออออ เขิลเเทน ????
    #6,704
    0
  22. #6691 pakamook (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 13:00
    สายเปย์ที่แท้จริงก็คือมาร์คต้วนนี่แหละค่ะชาววโลกกกก
    #6,691
    0
  23. #6555 colinamoursmell (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 05:50
    สายเปนะเนี่ย
    #6,555
    0
  24. #6522 donstop_canstop (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 20:41
    สกิลการเตาะน้องนี่เป็นเลิสคะ ยอมใจพี่ว๊าก
    #6,522
    0
  25. #6514 wasanasl2541 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 06:05
    ในขณะเรืีองนี้พี่มาร์คพูดเยอะมากตัดกลับไปที่พี่ใบ้5555แต่ถึงจะเงียบแต่พี่ใบ้ก็หวานไม่แพ้กัน
    #6,514
    0