[GOT7] Oops ! แฟนผมเป็นพี่ว๊าก MarkBam

ตอนที่ 17 : CHARPTER 15 [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    7 ม.ค. 59










''อ้าว โจอี้หวัดดี'' แล้วเจ้าของโทรศัพท์หายไปไหน?

(อือ หวัดดี)

''พี่มาร์คไปไหนหรอ?''

(เฮียอาบนํ้าอยู่อ่ะ เดี้ยวคงออกมา เห้ยๆเฮียๆๆ แบมโทรมาหา'' ผมได้ยินเสียงโจอี้ตะโกนเรียกพี่มาร์ค


(ถึงบ้านแล้วใช่ไหม?)

''ถึงแล้วครับ''

(อืม อย่าลืมทายาตรงข้อเท้า อย่าลืมกินยาแก้อักเสบด้วยละ)

''คร้าบบบ ทำหมดแล้วคร้าบบ'' ผมเลยตอบเสียงยานๆไป จนได้ยินเสียงหลุดขำออกมาจากปลายสายเล็กน้อย

(ดีมากค่ะ)

''แล้วนี่พี่มาร์คทำอะไรอยู่?'' ผมว่าแล้วก็นอนกลิ้งๆบนเตียงไปมา

(พี่เพิ่งอาบนํ้าเสร็จ ตอนนี้ไม่ได้ทำอะไร) 

''อ่อ ครับ''

(แล้วแบมทำอะไรอยู่?)

''แบมก็นอนกลิ้งๆบนเตียง ไม่มีไรทำ''

(รีบอาบนํ้าละ เดี้ยวเป็นหวัดนะ)

''แบมคงไม่อาบ เจ็บขา'' ผมพูดติดตลกไป เดี้ยวอีกสักพักผมคงให้ม๊าเช็ดตัวให้

(เหม็น) 


''เหม็นแล้วไม่รักหรอ?'' อยู่ดีๆปากผมก็ถามออกไปโดยไม่ทันคิด นี่ผมกล้าถามคำถามแบบนี้ได้ยังไงวะเนี่ย?!


(...)

''คือแบมล้อเล่น แฮะๆ'' เนื่องจากปลายสายเงียบ ผมก็เลยต้องพูดแก้ไข แต่ในใจตอนนี้ก็หน่วงๆนิดๆนะ

(อืม)

''...'' พอได้ยินคำตอบจากปลายสาย ผมนี่ไปไม่ถูกเลย มันรู้สึกจุกๆแน่นๆหน้าอกไปหมด

(...)

''งั้นแบมไปกินข้าวก่อนนะ'' ผมเลยพูดโกหกออกไป ไม่อยากอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

(อืม อย่าลืมกินยานะ)

''ครับ''

ตี้ด


แล้วสายก็ถูกตัดไป หลังจากวางแล้วโทรศัพท์ผมก็ร่วงหลุดมือไปข้างเตียงและผมก็ไม่คิดจะเก็บด้วย ตอนนี้หัวผมมันว่างเปล่าไปหมดคิดอะไรมันตื้อๆไปหมด ผมไม่รู้ว่าพี่มาร์คคิดยังไงกับผม พี่เขาจะดีกับผมแค่ช่วงแรกหรือเปล่า? นี่คือสิ่งที่ผมกลัวมากที่สุด ผมก็ค่อยๆหลับตาลงช้าๆจนสุดท้ายก็หลับไป


''แบม ตื่นมากินข้าวก่อนลูก'' 


''แบม แบม''


ผมสัมผัสได้ว่ามีแรงเขย่าไหล่ผมเบาๆ ผมก็เลยลืมตาขึ้นมามองก็เห็นหน้าม๊าถือถ้วยข้าวต้มมา ส่วนข้างม๊าก็มีป๊ายืนอยู่ข้างๆที่มองมาด้วยสายตาห่วงใย ผมก้มมองร่างกายตัวเองก็พบว่าเสื้อผ้าถูกเปลี่ยนเป็นชุดใหม่แล้ว 

''กินข้าวหน่อยลูก แล้วจะได้กินยา'' ม๊าพูดพร้อมกับยื่นช้อนมาจ่อตรงปากผม แต่ผมไม่อยากกินตอนนี้ก็เลยส่ายหน้าแล้วดันออก

''แบมไม่หิว''


''สักคำสองคำก็ดีนะแบม'' ป๊าผมพูดขึ้นมาผมก็เลยยอมอ้าปากทานข้าวต้ม แต่แค่สามคำผมก็ไม่กินแล้ว ม๊าส่งยากับนํ้ามาให้ผมก็รับมาแล้วกินเข้าไปอย่างรวดเร็ว


''มีอะไรเรียกม๊ากับป๊านะลูก'' ม๊าว่าพลางลูบหัวผมเบาๆ

''ครับ'' ผมเห็นม๊าเดินออกไปแล้วแต่ป๊ายังคงยืนอยู่

''พักผ่อนเยอะๆนะแบม'' ป๊าว่าพลางดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมจนมิดคอแล้วยีหัวผมเบาๆ แล้วเดินออกจากห้องไป ผมก็เลยหลับตาลง ตอนนี้ในหัวผมตีกันเรื่องพี่มาร์คไปหมด แล้วสุดท้ายผมก็หลับไปเพราะฤทธิ์ยา



แกร๊ก!



ตอนนี้ภายในห้องผมมืดสนิทตอนนี้น่าจะกลางคืนแล้ว แต่ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงอะไรสักอย่างที่เสียงดัง ผมพยายามเพ่งมองแต่ก็ไม่เป็นผล ผมก็เลยจะล้มตัวนอนอีกครั้ง ก็มีเหมือนคนมาจับมือผมที่โผล่มานอกผ้าห่มจนผมสะดุ้งโหยง


''เห้ย!!'' คือผมตะโกนดังมาก ผมพยายามจะสะบัดออกแต่ยิ่งสะบัดมันยิ่งจับแน่นขึ้น


''ป๊า!! ม๊า!! ช่วย ดะ.. อื้อๆๆ!'' พอผมตะโกนมันก็เอาอีกมือมาปิดปากผมไว้จนผมไม่สามารถขยับพูดได้ ผมเลยเอามือคว้าตรงหัวเตียงเหมือนจะหยิบนาฬิกาปลุกได้ผมก็เลยหยิบขึ้นมาแล้วฟาดไปแต่ไม่ได้ฟาดแรงกลัวมันตาย


''โอ๊ย!''


พรึ่บ


พอได้ยินเสียงอีกฝ่ายตะโกนออกมาผมก็รีบเปิดไฟตรงหัวนอน ทันทีที่เห็นหน้าคนที่เข้ามาผมนี่ตกใจจนเขยิบตัวหนีจนตัวเองตกเตียงหล่นลงมาอีกฝั่ง


ปึก!


''โอ๊ย! หลังกู'' หลังผมดังกร้อบเลยอ่ะ ส่วนตัวต้นเหตุก็วิ่งมาหาแล้วค่อยๆพยุงผมขึ้นมานั่งดีๆ


''เจ็บไหม?'' เสียงนุ่มถูกส่งออกมาจากคนตรงหน้า

''อือ'' ผมก็เลยตอบกลับไปสั้นๆ 

''ขอโทษนะ'' ทำไมได้ยินคำนี้แล้วรู้สึกอยากร้องไห้ยังไงก็ไม่รู้

''อือ''


''แบมโกรธพี่หรอ?'' หลังจากต่างคนต่างเงียบอีกฝ่ายก็ถามออกมา

''แบมจะโกรธพี่มาร์คเรื่องอะไรละ?'' 

''...''

''แบมยังไม่รู้เลยว่าแบมมีสิทธิ์โกรธหรือไม่มี''

''...''

''เอาความจริงแบมยังไม่ค่อยแน่ใจเลยว่าพี่มาร์คจะจริงจังกับแบมหรือเปล่า...อื้อ!'' หลังจากที่ผมหลับตาพูดสิ่งที่ค้างคาใจทั้งหมดแล้ว พี่มาร์คก็จูบผมทันที มันเป็นจูบที่ไม่มีการรุกลํ้าแต่อย่างใด 



''อย่าพูดว่าพี่ไม่จริงจังอีก'' หลังจากพี่มาร์คถอนจูบก็พูดขึ้นมาเสียงแผ่ว ผมก็แค่พยักหน้ารับเบาๆ



''แค่การกระทำแบมก็น่าจะรู้แล้วนะว่าพี่รู้สึกยังไง'' ที่พี่มาร์คว่ามันก็ถูกแค่ดูการกระทำก็น่าจะรู้สึกได้แล้ว แต่บางทีผมก็อยากได้ยินบางนี่หน่า แต่ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ ตอนนี้หางคิ้วพี่มาร์คเริ่มมีเลือดไหลซึมออกมาเล็กน้อยเนื่องจากโดนผมทำ


''แล้วนี่พี่มาร์คเข้ามาได้ไงอ่ะ?'' ผมถามในขณะที่มือก็หยิบอุปกรณ์ทำแผลออกมา

''ปีนหน้าต่าง''

''หะ?! อื้อๆ!'' 

''ชูว์ อย่าเสียงดังสิ เดี้ยวป๊ากับม๊าตื่น'' พี่มาร์คว่าพร้อมกับเอื้อมมือมาปิดปากผมผมก็เลยพยักหน้ารัวๆ

''ขอโทษนะ'' ผมว่าแล้วเอาสำลีที่ชุบแอลกอฮอลเช็ดตรงหางคิ้วเบาๆ

''อืม ไม่เป็นไร'' พี่มาร์คพูดแล้วก็ยิ้มเล็กๆหลังจากที่ผมนั่งทำแผลให้พี่มาร์คจนเสร็จก็หยิบพลาสเตอร์ลายปิกาจูมาแปะไว้ตรงหางคิ้วเบาๆ


''แล้วนี่ข้อเท้าเป็นยังไงบ้าง?'' พี่มาร์คถามพร้อมกับเอามือลูบวนไปวนมา

''ก็ยังเจ็บอยู่นิดหน่อย แต่แบมกินยาแก้ปวดไปแล้วเลยไม่ค่อยปวดเท่าไหร่''

''เดี้ยวตอนเช้าพี่พาไปหาหมอ''

''งั้นถ้าแบมตื่นแล้ว เดี้ยวโทรหานะ''

''ทำไมต้องโทร?'' อยู่ดีๆพี่มาร์คก็ย้อนถามผมกลับ

''ก็โทรบอกพี่มาร์คไงว่าให้มารับกี่โมง'' ผมก็เลยอธิบายให้ฟัง

''ไม่ต้องโทรหรอก เพราะคืนนี้พี่จะนอนที่นี่''



''...กับแบม''



จนสุดท้ายแล้วผมก็ต้องนอนกับพี่มาร์ค เพราะไอคนจอมตื้อบอกว่า 'มันดึกแล้ว พี่ไม่ชอบขับรถดึกๆ' และอีกต่างๆมากมายจนผมต้องจำยอมในที่สุด ขี้ตื้อนี่ยกให้พี่มาร์คเลยจริงๆ แต่ในความมืดผมก็ยังสามารถมองเห็นหน้าพี่มาร์คได้ลางๆถึงจะไม่ได้ชัดมาก ผมจ้องจนพี่มาร์คต้องตะแคงหน้าหันมาถาม


''จ้องขนาดนี้ กินพี่เลยไหม?'' พี่มาร์คว่าพร้อมกับขำน้อยๆจนผมเห็นถึงเขี้ยวเล็กๆ

''ไม่กินหรอก พี่มาร์คไม่อร่อย'' ผมก็เลยเล่นเออออกับพี่แกไปด้วย

''เคยลองชิมแล้วหรอ? ลองแล้วจะติดใจ'' พี่มาร์คพูดได้นํ้าเสียงที่มั่นใจจนผมต้องเอามือบีบจมูกเบาๆ หมั่นไส้พี่มาร์คจริงๆ!

''ไม่ลอง ไม่ชิมอะไรทั้งนั้น นอนๆๆ'' ผมตัดบทแล้วหลับตาปี๋ทันทีไม่งั้นคืนนี้ไม่ได้นอนแน่ๆ


''...แต่พี่อยากชิมแบมนะ'' ประโยคนี้ของพี่มาร์คทำให้ผมลืมตาโพล่งขึ้นมาทันที


''ทะลึ่ง! แบมง่วงแล้ว!'' ผมว่าแล้วพลิกตัวหันหลังให้ร่างสูงทันที 


พรึ่บ


แต่ไม่ถึงสองวิก็โดยคนเอาแต่ใจดึงให้หันกลับไปทางเดิม แล้วกอดผมแน่นจนหน้าผมซบลงกับอกแกร่ง ผมพยายามจะดันออกแต่พี่มาร์คก็ไม่ยอมปล่อยสักที


''นอนซะ เด็กดื้อ'' พี่มาร์คว่าแล้วก้มลงมาจูบปลายจมูกผมจนผมรู้สึกจักจี๋เบาๆแล้วผมก็หลับไป



ก๊อก ก๊อก ก๊อก


''แบม ตื่นยังลูก''


ก๊อก ก๊อก ก๊อก 


''แบม ลูก''


ผมเหมือนได้ยินเสียงม๊าเคาะประตูเรียกหน้าห้อง แต่เอ้ะเดี้ยว?! มีอะไรมาพาดตรงเอวผมเอาไว้ ก้มมองดูแขนพี่มาร์คนี่หว่า ชิบหายแล้ว!


''พี่มาร์คตื่นๆๆๆ!'' ผมเขย่าตัวพี่มาร์คแรงๆ แต่พี่มาร์คก็แค่ลืมตามามองแล้วก็หลับตาลงเหมือนเดิมแถมยังกอดเอวผมลงไปนอนเหมือนเดิมอีกด้วย


''ไม่ได้! พี่มาร์คตื่นก่อน!'' ผมขืนเอาไว้แต่ก็โดนร่างสูงกอดเอาไว้จนตอนนี้ผมนอนทับพี่มาร์คไว้ ดูเหมือนจะไม่ยอมปล่อยง่ายๆด้วย


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


''แบม งั้นม๊าเปิดเข้าไปนะ''

''ม๊า! เดี้ยวก่อน! แบม แบม'' แล้วกูจะพูดอะไรเนี่ย? ลิ้นมันพันกันไปหมดแล้ว 


''เอ่อๆ แบมโป๊อยู่! เดี้ยวม๊าค่อยมาใหม่นะ'' ผมตะโกนออกไปคิดอะไรได้ก็พูดออกมา

''โอเค เดี้ยวม๊าขี้นมาหาใหม่นะ'' ผมได้ยินเสียงเดินออกไปแล้ว ส่วนไอตัวหาเรื่องนอนหลับตาพริ้มอยู่นี่ไง ผมหมั่นไส้เลยทุบลงไปตรงหน้าอกพี่มาร์คแรงๆ แต่พี่มาร์คก็ไม่ได้ว่าอะไรกลับกอดผมแน่นกว่าเดิมจนปลายจมูกผมสัมผัสกับคอพี่มาร์คเบาๆ แล้วความคิดประหลาดก็แว้บเข้ามาในหัวผม


หงับ


''อ๊าก!''



''ฮ่าๆๆๆ'' ส่วนผมก็นั่งหัวเราะข้างๆ ส่วนร่างสูงที่เพิ่งโดนผมกัดคอก็สะดุ้งขึ้นมาจับคอตัวเองไว้

''แบมกัดพี่ทำไม?'' พี่มาร์คตวัดสายตามามองผมแบบดุๆเล็กน้อย 

''ก็แบมหมั่นเขี้ยวอ่ะ'' ผมว่าแล้วก็ขำออกมาอีกรอบนึง

''ขำหรอ? ได้'' พอพี่มาร์คพูดจบก็ซุกหน้ามาตรงซอกคอผม แต่ไม่ได้กัดนะแค่จูบเบาๆแล้วก็เม้มเบาๆ แล้วคือผมเป็นคนบ้าจี้ไง!


''ฮะๆ ฮ่าๆๆๆ พี่มาร์ค ฮ่าๆๆ'' ผมจะหนีก็หนีไม่ได้พี่มาร์คล็อคไว้หมด



''ฮ่าๆๆๆๆ ขอร้อง พอ ฮะๆๆ'' ผมพยายามพูดอ้อนว้อนแต่พี่มาร์คก็ไม่ยอมหยุด



''ฮ่าๆ พี่มาร์คครับ พอ ฮะๆๆ'' ผมก็เลยทำหน้าอ้อนๆแล้วใส่


'...จูบสิ'' พี่มาร์คพูดแล้วก็ก้มลงมาตรงซอกคอผมแล้วเม้มๆต่อ


''ฮ่าๆๆๆ ไม่ๆ ฮะๆๆๆ'' พอผมปฏิเสธออกมาพี่มาร์คก็เริ่มจูบซอกคอผมแล้วเม้มแรงกว่าเดิม ผมไม่ไหวแล้วก็เลยดึงผมพี่มาร์คขึ้นมาแล้วประกบปากลงไปทันที ผมจูบแค่ปากแตะปากไม่ได้มีอะไรเกินเลย แล้วสักพักก็ถอนจูบออกมา พี่มาร์คก็อึ้งๆไปสักพักแล้วก็ก้มลงมาจูบปากผมแล้วเม้มเบาๆทีนึงแล้วถอนออกไป


''Morning Kiss ครับ'' พี่มาร์คพูดภาษาอังกฤษออกมา ผมชอบเวลาที่พี่มาร์คพูดภาษาอังกฤษนะ พูดแบบสำเนียง Socal ที่ฟังยากๆแต่มันดูดีเวลาที่พี่เขาพูดออกมา ผมมัวแต่คุยกับพี่มาร์คจนลืมเวลาไปเลยว่าม๊าจะมาหาอีกรอบ




''พี่มาร์คๆ รีบกลับไปก่อน เดี้ยวม๊าจะมา'' ผมพูดขึ้นในขณะที่พี่มาร์คนอนเล่นโทรศัพท์ผมอยู่

''เดี้ยวพี่รอเจอไง'' พี่มาร์คว่าพลางเปิดโทรศัพท์ผมเข้าแอพนู้นแอพนี้ไปเรื่อย

''ไม่ได้นะ ถ้าม๊าถามว่าเข้ามาได้ไง พี่จะตอบว่าปีนหรอ?'' ผมถามยาวยืดจนพี่มาร์คหยุดเล่นโทรศัพท์ผมแล้วหันมามองหน้าผมตรงๆ


''ก็ได้'' พี่มาร์คว่าเบาๆพร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง



ก๊อก ก๊อก ก๊อก



''แบม ม๊าเปิดเข้าไปนะ''



...ชิบหาย!



''พี่มาร์คหลบก่อน หลบๆ'' ผมพูดเสียงเบาแล้วรีบดันพี่มาร์คเข้าไปหลบในตู้เสื้อผ้าแล้วรีบกระโดดขึ้นเตียงคลุมโปงทันที


''แบม ม๊าตามพี่หมอมาดูอาการ'' 

''อ้าว แต่แบมบอกม๊าแล้วนิ ว่าวันนี้แบมจะไปหาหมอ'' ผมก็เลยเปิดผ้าห่มให้เห็นแต่เพียงดวงตา

''ม๊าไม่อยากให้แบมออกไป อยู่บ้านดีกว่านะลูก'' ม๊าว่าพลางลูบผมผมเบาๆ สักพักพี่หมอก็เดินเข้ามา พอเห็นพี่หมอเดินเข้ามาม๊าก็ขอออกไปข้างนอก เพื่อให้พี่หมอตรวจผมได้อย่าละเอียด



''ไง น้องแบม'' พี่หมอทักขึ้นพลางวางกระเป๋าอุปกรณ์วางไว้ข้างเตียง

''พี่หมอจิน สวัสดีครับ'' พี่หมอจิน หรือ หมอจิน เป็นหมอส่วนตัวผมเอง พี่เขาอายุเพิ่งจะ 25 ปลายๆเอง แต่ฝีมือนี่เก่งมาก

''ไปซ่าที่ไหนละ ถึงได้บวมขนาดนี้'' พี่หมอจินว่าขำๆก่อนจะค่อยๆจับข้อเท้าผมมาผลิกดูพร้อมกับค่อยๆคลายผ้าพันออก

''แบมตกบันไดอ่ะ โครตเจ็บอ่ะตอนนั้น'' ผมกับหมอจินสนิทกันในระดับนึง เล่นกันได้ครับ เพราะอายุเราไม่ห่างกันมาก แค่ 6 ปีเบาๆ 

''หื้ม? ยังซุ่มซ่ามเหมือนเดิม'' พร้อมกับเอามือโยกหัวผมไปมา



ปัง!



''เสียงอะไรอ่ะ?'' ชิบหาย! พี่มาร์คอยู่ในตู้เสื้อผ้านี่หว่า

''อ่อ เอ่อ..'' ผมพูดติดๆขัดๆ

''มาจากทางตู้เสื้อผ้านิ เดี้ยวพี่ไปดูให้'' 

''เห้ยๆ! พี่หมอแบมเจ็บขาาา! โอ๊ยๆ!'' ผมก็เลยคว้าข้อมือพี่หมอเอาไว้แล้วแกล้งตะโกนออกมาดังๆเพื่อเบนความสนใจ

''สงสัยอักเสบแน่ๆ เดี้ยวพี่ให้กินยาแล้วเดี้ยวทำแผลให้นะ'' พี่หมอว่าพลางหยิบสีน่ากลัวมาให้ผมสองเม็ดพร้อมกับยื่นขวดนํ้ามาให้ ผมรับมากินทันทีโดยไม่ลังเล หลังจากนั้นพี่หมอก็ทายาแล้วก็เอาผ้ามาพันไว้ ตอนนี้ผมไม่ค่อยปวดแล้วแหละ


''ข้อเท้าอักเสบนะ ช่วงนี้ก็อย่าเดินเยอะถ้าไม่จำเป็น''

''ครับ''

''งั้นมีอะไรโทรหาพี่นะ''

''โอเคครับ''

''งั้นพี่ไปละ''

''สวัสดีครับ'' ผมก้มหัวให้พี่หมอเบาๆ พี่หมอก็เลยยีหัวผมแล้วก็เดินออกจากห้องไป ผมก็เลยเดินกระเผกๆไปล็อคประตูอย่างรวดเร็ว แล้วรีบเดินไปเปิดประตูตู้เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว 



แอ้ดดดด



''พี่มาร์คออกมาเร็ว'' ผมว่าพลางจูงมือที่มึแต่เหงื่อของพี่มาร์คออกมาข้างนอก


''ทำไมเหงื่อออกเยอะงี้อ่า?'' ผมถามพลางค่อยๆใช้มือเช็ดเหงื่อที่ตรงขมับให้เบาๆ

''มันเป็นใคร?'' 

''หื้อ?''

''ไอหมอนั่น'' พี่มาร์คว่าพลางสบตาผมนิ่งๆ

''อ่อ พี่หมอ เขาเป็นหมอส่วนตัวแบมเอง'' 

''...''

''แหน่ะ! ยังจะทำคิ้วขมวดอีก'' ผมเลยแกล้งแซวแล้วจิ้มตรงหว่างคิ้วพี่มาร์คเบาๆ















พี่มาร์คโครตขี้หึงงงงงงงงงอ่ะ มาหึงเราบ้างได้ม้าาา?  เม้นมาเยอะมาเจออัพตอนหน้าเลยเอ้า! <3


มาพูดคุยติดแท็กความฟินของเรื่องนี้ในทวิตเตอร์กันเต้อะ  #พี่ว๊ากมบ  เดี้ยวไรท์เข้าไปคุยด้วยพร้อมกับรีทวิตกับเฟบให้เลยจ้า ถ้าคนเล่นแท็กเยอะไรท์อาจจะมาอัพให้ก่อนใครจะไปรู้โน้ะะ <3


>>> ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยค่า จิ้ม โล้ดดดดด <<<











100%









#KISCHE

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,155 ความคิดเห็น

  1. #7082 YoungNie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 12:22
    ชอบเวลาพี่มาร์คโหด
    #7,082
    0
  2. #6973 mind_panwad (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 00:57
    ฟ้องม๊าาาา ผช.แอบปีนขึ้นบ้านมาหาแบม
    #6,973
    0
  3. #6927 Bam Yien (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 18:26
    แหม่มาปีนเข้าบ้านคนอื่นแบบนี้ แบมเสียหายนะ ให้แม่มาขอเลย ><
    #6,927
    0
  4. #6537 donstop_canstop (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 01:53
    โอ๊ยอิต้วนแกก็ช่างกล้าปีนหน้าต่างเข้าหาน้องเนอะ ระวังพ่อตาเอาปืนไร่ยิงนะเอ็ง
    #6,537
    0
  5. #6358 MBisme (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 16:54
    หึงขนาดนี้ รอเจอแม่เถอะมาร์ค  จะได้ขอสะเลย
    #6,358
    0
  6. #6306 mbbjsk_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 16:20
    โอ้ยอิพี่ ขี้หวงไปไหนนนนนน
    #6,306
    0
  7. #6233 Fin S (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 08:58
    ใครก็เข้าใกล้แบมไม่ได้เลยใช่มั้ยพี่มาร์ค==
    #6,233
    0
  8. #6078 NCNMS. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 23:42
    เดาอารมณ์พี่มาร์คไม่ทันจริงๆค่ะ
    #6,078
    0
  9. #5898 dada0627 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:42
    หึงตลอดๆ
    #5,898
    0
  10. #5815 mellow_aa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 13:14
    บางทีก็เหมือนเย็นชา แต่ก็ยังใส่ใจตลอดนะ แต่เรื่องขี้หึงนี่ ยังไงก็ไม่เบาเลยนะคะ 55555555 
    #5,815
    0
  11. #5760 Je beemm (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 22:17
    พี่มาร์คนี่นะะ ใครเข้าใกล้แบมไม่ได้เลยหรออ 5555
    #5,760
    0
  12. #5495 litterrabbitza (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 08:08
    ขี้หึงเกินไปแล้วว
    #5,495
    0
  13. #5014 My love markbam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 10:14
    ขี้หวงว่ะ พี่มาร์คแบมสวยล่ะสิ อิอิอิ
    #5,014
    0
  14. #5005 พยอซัล. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 12:03
    พี่มาร์คขี้หวงว่ะ
    แต่มันดีกับใจ 55555
    #5,005
    0
  15. #4989 ` PuGun. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 21:05
    พี่มา์คนี่หึงแรงตลอดเลยค่ะ. ยอมใจ555555555555
    #4,989
    0
  16. #4955 BF'EYE (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 00:15
    แค่หมอค่ะพ่อ 
    #4,955
    0
  17. #4849 earn_prd (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 01:06
    อยากได้พี่มาร์ค..
    #4,849
    0
  18. #4818 xrayzerlur (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 22:26
    พี่มัคขี้หวงงงงง
    #4,818
    0
  19. #4800 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 21:04
    ขี้หึงแรงมากกกกก
    #4,800
    0
  20. #4700 Karaket Saeninkam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 09:22
    ซวยแล้วไงแบม
    #4,700
    0
  21. #4697 ninggdestiny (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 08:29
    กล้ามากข่าาาา
    มานอนกอดลลูกเค้าถึงในบ้าน
    คุณป๊า คุณม๊า ต้องจัดการล่ะ
    #4,697
    0
  22. #4655 ImmY_SUgaR_FrEE (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 21:28
    แฟนแบบพี่มาร์คนี่หาซื้อได้ที่ไหนคะ
    #4,655
    0
  23. #4635 yongyokyen (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 17:03
    ถึงพี่มาร์คจะขี้หึง แต่น้องแบมก็ยังรัก ฟินอะ
    #4,635
    0
  24. #4634 fafa04 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 15:05
    คนอะไร หึงแบบน่ากลัวว อยากได้แบบนี้จัง
    #4,634
    0
  25. #4633 NNPNK (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 12:33
    มาร์คหึงงงงง 55555-...-
    #4,633
    0