[GOT7] Oops ! แฟนผมเป็นพี่ว๊าก MarkBam

ตอนที่ 15 : CHARPTER 13 [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,778
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    30 ธ.ค. 58









พวกเราออกเดินทางกันตั้งแต่เที่ยงตรง จนตอนนี้จะสามโมงแล้วยังไม่ถึงเลย เริ่มมีเสียงบ่นบ้างจากเพื่อนๆ แต่พอพี่บอสหันไปมองหน้าเสียงก็เงียบหายไปทันที


''พี่มาร์ค'' ผมหันไปเรียกร่างสูงที่กำลังหลับตานิ่งๆ

''หื้ม?'' พี่มาร์คครางในลำคอแต่ไม่ได้ลืมตาขึ้นมา

''เมื่อไรจะถึงอ่า? แบมเมื่อยก้นแล้ว'' ผมถามเสียงง้องแง้ง จนพี่มาร์คต้องหัวเราะเบาๆ

''พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันกัน...มานี่มา'' 


พรึบ


อยู่ๆดีพี่มาร์คก็ดึงร่างผมเข้าไปใกล้แล้วเอามือสอดใต้เอวผม ทำให้ตอนนี้หัวผมซบอยู่ตรงไหล่พี่มาร์คพอดี


''นอนเอาแรงหน่อย เมื่อคืนนอนดึกแถมตื่นเช้าอีก'' พี่มาร์คว่าแล้วก็เอาปลายคางถูหัวผมเบาๆ จนรู้สึกจักจี้

''ถ้าแบมไม่ตื่น พี่มาร์คก็ต้องให้แบมขี่หลังอีกนะ'' ผมพูดแหย่ๆดู

''อืม แบมตัวเล็กนิดเดียวเอง พี่อุ้มไหว'' 


''...อุ้มทั้งชีวิตเลยก็ได้นะ


โอเคจบ! ผมก็เลยหลับตาหนีทันที ตอนที่ผมเคลิ้มๆกำลังจะหลับ ผมสัมผัสได้ว่าพี่มาร์คเอนหัวมาซบหัวผมเบาๆ หลังจากนั้นผมก็ไม่รู้เรื่องอะไรอีกเลย


''แบม แบมครับ''


เหมือนมีคนเรียกแล้วเขย่าไหล่ผมเบาๆ ผมก็เลยลืมตาที่ไม่อยากจะลืมขึ้นมาข้างนึง 


''ถึงแล้วนะ ลงรถได้แล้ว''

''อืออ พี่มาร์ค แบมหนาว'' มันหนาวจริงๆครับ เหมือนผมจะได้กลิ่นชื้นๆของดินด้วย พอพี่มาร์คได้ยินก็เลยถอดแจ็คเก็ตแล้วมาใส่ให้ แล้วก็เดินจูงมือผมลงรถมาผมนี่เดินหลับตาลงมาเลย แต่พอผมลืมตาเท่านั้นแหละครับ อื้อหื้อ ข้างหน้าผมและรอบๆนี่มันอะไรวะเนี่ย?!


''พี่มาร์คๆ มาที่นี้ทำไมอ่ะ?'' ผมเรียกพี่มาร์คแล้วเขย่าแขนเบาๆ

''รับน้องไง'' พี่มาร์คยิ้มๆแล้วหันไปคุยกับพี่เจบีต่อ 

''พี่มาร์คแต่นี่มันเหมือนที่ร้างเลยนะ!'' ใช่ครับข้างหน้าผมนี่มันเหมือนป่ารกๆแล้วมีคล้ายๆตึกเก่าๆร้างๆ ดูน่ากลัวขนาดตอนนี้แค่ประมาณ 4 โมงยังดูมืดๆแล้วเลย

''ทดสอบความกล้าไง เป็นการรับน้องด่านสุดท้าย แบมเดี้ยวพี่ไปคุยกับรุ่นพี่คนอื่นก่อนนะ อย่าดื้อละ'' พี่มาร์คหันมาตอบผมพร้อมกับยีหัวเบาๆแล้วขอตัวไปคุยกับรุ่นพี่คนอื่นเรื่องอะไรผมก็ไม่รู้ ผมก็เลยเดินไปหายูคยอมกับยองแจที่ยืนสั่นอยู่


''ไอแบม! มานี่เร็ว'' ยองแจเรียกผมแล้วกวักมือเรียกผมยิกๆ

''ทำไมมันหนาวจังวะ?'' ผมถามออกไป

''ไม่รู้ดิ แต่บรรยากาศวังเวงเหี้ยๆ'' ยองแจพูดเสียงสั่นๆ คือมันใส่แค่เสื้อกล้ามไง แต่ผมโชคดีพี่มาร์คให้แจ็คเก็ตมา

''ไอยูคมึงไม่หนาวหรอวะ?'' ผมหันไปถามยูคยอมที่ยืนเงียบๆไม่แสดงถึงความหนาวออกมา

''ก็หนาว

''ดูเหมือนมึงไม่หนาวเลย'' 

''ถ้ากูบอกหนาวมึงจะถอดเสื้อให้กูหรอ?'' ไอยูคถามผมแล้วมองหน้าผมนิ่งๆ แต่ผมแอบเห็นนัยต์ของมันดูสั่นๆแต่สักพักก็หายไป

''กูก็หนาวโว้ย!'' ผมก็เลยตอบเสียงดังกลับไป แล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นฆ่าเวลา


''แบม'' เพื่อนที่มาขอไลน์บนรถกำลังเดินมาหาผม มันหันซ้ายหันขวาพอพี่มาร์คไม่อยู่แล้วก็เดินเข้ามาหาผม

''ว่าไง?'' 

''เพื่อนเราอยากรู้จัก'' มันว่าพร้อมกับชี้ไปทางซ้ายซึ่งมีกลุ่มผู้ชายนั่งกันอยู่ประมาณ 5-6 คน และที่สำคัญคือทุกคนหน้าตาดีมาก คณะวิศวะนี่คัดหน้าตาคนมาเรียนปะวะเนี่ย? พอผมหันไปหากลุ่มนั้นก็ยกมือทัก ผมก็เลยยกมือทักแล้วรีบหันกลับมา ไอยองแจหันมาพูดกับผมแบบไม่มึเสียงว่า 'กูจะบอกพี่มาร์ค' ผมนี่แทบจะเตะมันตรงนั้น


''เพื่อนเราฝากมาขอไลน์อ่ะ''

''เราคงให้ไม่ได้''

''ทำไมละ?'' 

''เอ่อ..คือ'' ผมเลยหันไปส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนทั้งสองคนของผม


''มันมีแฟนแล้ว'' แล้วสุดท้าย ยูคยอม ก็พูดออกมา


''พี่มาร์คนะหรอ?'' เพื่อนร่วมคณะถามผมด้วยเสียงปนงงๆ

''อือ'' 

''พี่มาร์คเนี่ยนะ? เป็นไปไม่ได้หรอก''

''ทำไม?'' ผมก็งงดิ ทำไมถึงพูดแบบนี้

''พี่เขาขี้เบื่อ คบใครได้ไม่นานหรอก''

''...'' พอผมได้ยินผมก็รู้สึกนอยด์ๆยังไงไม่รู้ แต่ผมก็พอได้ยินคนอื่นพูดกันเรื่องพี่มาร์คเยอะ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ด้วย

''ลองคุยกับเพื่อนเรามั้ย? มันหล่อนะ ปีนี้มันได้เป็นเดือนวิศวะด้วย วีมึงมานี่ดิ๊!'' แล้วอยู่ดีๆเพื่อนร่วมคลาสผมก็หันไปหาคนในกลุ่มนั้นแล้วเรียกชื่อใครสักคน


''หวัดดี'' ในขณะที่ผมกำลังคิดๆอะไรอยู่ อยู่ดีๆก็มีคนทักผมขึ้นมา ผมเลยเงยหน้าขึ้นมามามอง 

''เอ่อ หวัดดี'' ผมก็เลยทักกลับไปตามมารยาท อย่างที่เพื่อนผมบอกว่าหล่อ มันหล่อจริงครับ หน้านี่เรียวมาก 

''เราชื่อ แทฮยอง เรียกวีก็ได้ นายอ่ะ?''

''เอ่อ แบมแบม'' ตอนนี้ผมได้แต่ส่งสายตาไปทางยูคยอมกับยองแจอย่างขอความช่วยเหลือ แต่พวกมันก็ช่วยไม่ได้จริงๆ

''ขอไลน์หน่อยดิ'' วีว่าพร้อมกับยื่นโทรศัพท์มาให้

''เรามีแฟนแล้วอ่ะ ขอโทษนะ'' ผมว่าแล้วก็จะเดินหนีไปอีกทาง แต่ก็โดนวีคว้าแขนไว้ก่อน แต่เหมือนร่างกายผมมันสั่งให้สะบัดออกโดยอัตโนมัติ


''เราแค่อยากเป็นเพื่อนกับแบมเฉยๆ''

''เพื่อนหรอ?'' ผมย้อนถามกลับอย่างงงๆ

''อืม แค่เพื่อนก็ได้'' 

''แค่เพื่อนได้นะ'' ผมตอบกลับพร้อมกับส่งยิ้มให้เหมือนกัน

''เพื่อนกันก็ต้องมีไลน์กัน'' วีว่าพร้อมกับหยิบมุมปากเล็กๆแล้วยื่นโทรศัพท์มาให้อีกครั้ง

''อืม'' ผมตอบง่ายๆแล้วก็หยิบโทรศัพท์มาพิมพ์ไอดีไลน์ลงไป

''เพื่อนกันมีไลน์แล้วก็ต้องมีเบอร์'' หื้ม? ใช่หรอ? ผมก็เลยมองหน้าวีแต่วีก็แค่ส่งยิ้มเล็กๆมาให้ ผมก็เลยหยิบโทรศัพท์มากดเบอร์ลงไปแบบไม่คิดอะไรมาก ก็แค่เพื่อนกันแลกเบอร์กันคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง


''ไอแบม! ไมมึงให้เบอร์ไปวะ?!'' พอวีเดินกลับไปที่กลุ่มแล้ว ยองแจก็ลากผมมาอีกทางนึง

''เพื่อนกันไง''

''ทำไมมึงโง่จังวะ?!'' ยองแจถามผมด้วยนํ้าเสียงหงุดหงิด

''หะ?''

''เขาไม่ได้คิดกับมึงแค่เพื่อนโว้ย! เขาก็แค่หลอกมึงเพื่อที่จะได้เบอร์ต่างหาก!'' 

''ไม่หรอกมั้งมึง''

''มันจะจีบมึง!''

''แต่กูมีพี่มาร์คแล้วนะ''

''ถึงมึงมีแล้วมันก็ไม่สนหรอก''



''...แต่กูก็ไม่สนใจมันไง ถึงมันชอบกู กูก็เฉยๆอยู่ดี''



หลังจากคุยกับยองแจเสร็จพวกพี่ก็เรียกเข้าแถวตอนลึก แล้วเริ่มอธิบายว่าเราจะต้องทำยังไงบ้าง พี่เขาบอกว่าแต่ละรอบจะส่งเด็กไปครั้งละ 50 คน รอบละ 30 นาทีแต่แยกคณะกันนะครับ สถาปัตย์จะส่งเด็กไปในบ้าน ส่วนวิศวะจะส่งเข้าไปในป่าด้านข้าง คณะวิศวะมีนักศึกษาทั้งหมด 270 คน ส่วนสถาปัตย์มีทั้งหมด 230 คน เลยทำให้ วิศวะจะใช้ทั้งหมด 6 รอบ แต่จะมีรอบนึงมีคนแค่ 20 คน ส่วนสถาปัตย์จะจบเร็วกว่าเพราะมีรอบแค่ 5 รอบ อีกรอบจะมีแค่ 30 คน พวกผมสามคน ผม ยองแจ ยูคยอมได้อยู่รอบสุดท้ายที่มีแค่ 30 คน กติกาก็คือจะแบ่งยังไงก็ได้ในแต่ละรอบให้หยิบธงที่ปักอยู่ในแต่ละที่ และที่สำคัญถ้าทีมไหนยังหยิบธงไม่ครบห้ามออกมาเด็ดขาด รุ่นพี่บอกว่าอยากดูถึงความสามัคคีกัน ตอนพวกเราเข้าไปทำภารกิจ ภายในบ้านหรือป่าจะมีกล้องซ่อนไว้บ้างจุดเพื่อให้เห็นถึงความเคลื่อนไหว ถ้าหากมีเหตุฉุกเฉินเรามีรีโมทจีพีเอสให้รอบละ 1 อัน ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้กดแล้วรุ่นพี่ที่อยู่ข้างนอกจะได้รับสัญญาณจีพีเอส แล้วเข้าไปช่วยทันที ตอนนี้ สองทุ่มกว่าๆแล้ว ตั้งแต่เริ่มทีมแรกก็ผ่านไปกว่าสองชั่วโมงแล้ว ผมคือรอบสุดท้ายที่ต้องเข้าไป ตอนนี้พวกเราทั้ง 20 คน เลยต้องนั่งรอรอบก่อนหน้านี้ออกมา แต่ละคนที่ออกมานะหน้านี่ซีดกันหมดทุกคน บางคนผมนี่ตั้งเลย ส่วนผู้หญิงส่วนใหญ่ก็ร้องไห้บ้าง ผมเห็นดังนั้นก็เลยเกิดอาการกลัวนิดหน่อย


''แบม'' ผมเหมือนได้ยินเสียงพี่มาร์ค ก็เลยหันไปดูก็เห็นพี่มาร์คกวักมือเรียกผม ผมก็เลยลุกออกมาโดยที่ไม่มีคนได้สังเกตุ


''ว่าไงพี่มาร์ค'' 

''ในนั้นมีผี แต่เป็นผีปลอมทั้งหมด ถ้าแบมเห็นอะไรไม่ต้องกลัว''

''แบมไม่อยากเข้าไป'' ผมว่าเสียงสั่นๆ มันน่ากลัวจริงๆนะ

''แบมต้องเข้า ไม่งั้นแบมจะไม่ได้รุ่นนะ''

''...'' 

''อ่ะนี่ พกติดตัวไว้'' อยู่ดีๆพี่มาร์คก็ยื่นอะไรไม่รู้เล็กๆมีปุ่มสีแดงตรงกลาง

''มันคืออะไรอ่ะ?''

''มันคืออุปกรณ์ขอความช่วยเหลือ ถ้าแบมมีอะไรหรือเกิดอะไรขึ้น แบมกดปุ่มนี่เลยนะ''

''ทีมนึงมีแค่อันนึงนิ แล้วแบม..'' ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบพี่มาร์คก็พูดแทรกขึ้นมา

''อืม พี่แอบเอามา แต่มีอะไรฉุกเฉินแบมกดทันทีเลยนะ เข้าใจมั้ย?''

''อ่า ครับ''

''ดูแลตัวเองดีๆนะ สู้ๆ'' 


พี่มาร์คว่าพร้อมกับดึงผมเข้าไปกอดเบาๆ ผมก็เลยกอดตอบเบาๆ หลังจากนั้นพี่มาร์คก็ต้องไปดูน้องต่อ ผมก็เลยเดินกลับเข้ามาในกลุ่มอย่างเนียนๆ ตอนนี้ถึงคิวทีมผมแล้วครับ พวกผมก็เดินเกาะกลุ่มเข้าไปในตัวตึกที่มีทั้งหมด 4 ชั้น ข้างในมีบันไดตรงกลางแล้วก็แต่ละชั้นก็มีห้อง แต่ถ้ามองจากตรงลานโถงมองขึ้นไปจะเห็นครบทุกชั้นเลยเพราะข้างบนมันโล่งมาก ในขณะที่พวกผมเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นผู้หญิงใส่เสื้อสีขาวยืนมองอยู่ มีผู้หญิงในทีมกรี๊ดออกมา แต่ผมก็ผงะไปแปปนึง ตอนนี้ผมจับมือยองแจกับยูคยอมไว้คนละข้าง เหมือนยูคยอมจะรู้ว่าผมกลัวก็เลยบีบมือผมเบาๆ


''แยกกันไปชั้นละ 7-8 คนละกัน เข้าให้หมดทุกห้องมีไรตะโกนออกมาเลย โอเคมั้ย?'' ยูคยอมพูดขึ้นมา ซึ่งแต่ละคนก็พยักหน้าหงึกๆ

''ส่วนไอรีโมทนี่ พวกผู้หญิงเอาไปแล้วกัน'' ยูคยอมยื่นรีโมทให้ผู้หญิงไป


จนสุดท้ายได้ข้อสรุปว่าพวกผมสามคนได้สำรวจชั้น 4 ชั้นบนสุด ชั้น 4 มีคนมากับพวกผมด้วยอีก 3 คน เลยทำให้ชั้นนี้มีทั้งหมด 7 คนสำรวจ พวกเราแบ่งกันออกไปดูแต่ละห้อง แต่ในขณะที่ผมกำลังสาดไฟฉายไปดูข้างในก็เห็นผี (ปลอม) วิ่งออกมาทางผมเลยทำให้ผมกับยองแจหลุดออกจากกัน แต่ไอผีนั้นก็ยังวิ่งไล่ผมอยู่ ผมก็เลยวิ่งเข้าไปอีกห้องหนึ่งเหมือนเป็นห้องนอนมั้งแล้วเข้าไปหลบในตู้เสื้อผ้าเก่าๆ แต่พอผมเข้าไปผมเห็นธงที่ต้องเก็บวางไว้อยู่ผมยิ้มออกมาอย่างดีใจแล้วเหน็บเอาไว้ตรงกางเกง ผมก็เลยลองเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกมาดู ปรากฎว่าไม่มีแล้วผมก็เลยเดินออกมาจากห้อง แต่ก็ไม่พบใครเลยสักคน เพื่อนๆหายไปไหนหมดทำไมมันเงียบแบบนี้อ่ะ? 


''ยองแจ!!''


''ยูคยอม!!''


ผมตะโกนจนคอแทบจะแตกแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ จนผมรู้ใจคอไม่ดีเลยกำลังจะเดินลงไปข้างล่าง แต่ก็มีบางอย่างกำลังวิ่งมาทางนี้ ผมก็เลยรีบวิ่งหนีทันที ผมนี่แทบจะกระโดดข้ามขั้นบันได ไอผีบ้านี่ก็ตามจัง! ผมวิ่งมาถึงชั้น 2 ในขณะที่ผมกระโดดลงบันไดมา 3 ขั้น ผมลงนํ้าหนักแรงเกินไปเลยทำให้ข้อเท้าผมพลิก พลิกหรือหักก็ไม่รู้


กร๊อบบ


''โอ๊ย!'' ผมร้องออกมาเสียงดังแล้วกุมข้อเท้าตัวเองไว้ พอผมหันกลับไปไอผีนั้นก็หายไปแล้ว 


''ยองแจ!''


''ยูคยอม!''


ผมตะโกนเรียกชื่อคนอื่นจนครบแต่ก็ไม่มีใครตอบสักคน ผมลองพยายามลุกขึ้นแต่ก็ล้มลงมาอย่างไม่เป็นท่า ผมเริ่มนํ้าตาคลอเพราะมันเจ็บมากจริงๆ


แกร้บบ


ในขณะที่ผมล้มลงมาเหมือนมีอะไรกระเด็นออกมาจากกระเป๋าผม พอผมเพ่งมองดีๆก็เป็นรีโมทที่พี่มาร์คให้ไว้นี่หน่า ผมเลยรีบกดปุ่มสีแดงทันที



''หื้ม?'' ในขณะที่ผมกำลังดูน้องที่เดินเข้าไปในป่าก็มีสัญญาณสีแดงแจ้งกระพริบออกมา แต่ว่าสถาปัตย์ทุกคนออกมากันหมดแล้วนิ รู้สึกกลุ่มสุดท้ายจะเป็นกลุ่มที่มีปัญหาเลยทำให้ได้ธงไม่ครบ ขาดไปอันสุดท้าย


''ไอบอส'' ผมเลยลองวอเรียกไอบอสดู

(เออว่าไง) 

''เด็กคณะมึงออกมากันหมดยังวะ?''

(อืม หมดแล้ว แปปนะมึง  ว่าไงยองแจ  หะ?!  แบมหรอ?!  เดี้ยวพี่เข้าไปดูให้) ผมได้ยินเสียงมันดูตกใจๆจนผมต้องถามออกไป

''แบม? แบมทำไม?''

(เมื่อกี้ยองแจบอกกูว่า ออกมากันไม่ครบ)

''...''

(ขาดแบมไปคนนึง)


พอผมได้ยินดังนั้นผมเลยรีบวิ่งออกมาทันทีโดยไม่ฟังเสียงเรียกจากใครทั้งนั้น ผมวิ่งออกมาเจอไอบอสพอดีเลยวิ่งเข้าไปในบ้านพร้อมกัน ผมหยิบรีโมทขึ้นมาดูพิกัด พิกัดบอกอยู่ชั้นสอง ผมเลยรีบวิ่งขึ้นไปก็เห็นคนตัวเล็กนั่งแหมะอยู่ตรงบันได


''พี่มาร์ค! ฮือ'' พอน้องเห็นหน้าผมก็เริ่มเบะปากร้องไห้ทันที

''โอ๋ๆไม่ร้องนะคะ'' ผมเข้าไปกอดปลอบแล้วลูบหัวเบาๆ น้องดูสั่นเล็กน้อยเหมือนกำลังกลัว

''พี่มาร์ค แบมกลัว ไม่มีใครรอแบมเลย ฮึก''

''ไอบอส! ทำไมกลุ่มนั้นถึงทิ้งแบมไว้คนเดียววะ?!'' ผมถามออกไปในขณะที่กอดปลอบน้องไปด้วย

''กลุ่มนั้นกดสัญญาณ เพราะมีน้องคนนึงเป็นโรคหอบหืดแล้วมันกำเริบ เลยทำให้ต้องออกมาก่อน''

''แล้วทำไมมึงไม่เช็คคน?'' ผมพยายามคุมอารมณ์ตัวเองไม่ให้ตวาดออกไป

''กูเช็คแล้ว แต่มันครบ 30 คน จริงๆนะโว้ย!''

''มันจะครบได้ไง? ก็แบมนั่งอยู่นี่!'' 

''เดี้ยวค่อยไปคุยข้างนอก ออกจากที่นี่ก่อนเหอะ'' 


''แบม ลุกไหวมั้ย?'' ผมหันไปทางคนตัวเล็กที่ยังมีสะอื้นอยู่บ้าง

''พี่มาร์ค แบมตกบันได ฮึก''

''x!'' เป็นแฟนผมที่ต้องเจ็บตัวอีกแล้ว?! ผมเลยค่อยๆเอามือสอดใต้ข้อพับขาแล้วอุ้มขึ้นมาแนบอก ส่วนน้องก็ยังมีสะอื้นบ้างเล็กหน่อย ส่วนไอบอสก็เดินตามหลังมา



''แบม! หายไปไหนมา?'' ยูคยอมวิ่งมาหาผมในขณะที่พี่มาร์คอุ้มผมมาวางไว้บนเก้าอี้ข้างนอก

''ฮึก มึงทิ้งกู'' ผมพูดเสียงสั่นๆ แล้วตีมันเบาๆ

''กูไม่ได้ทิ้ง แต่กูเห็นมึงออกมาแล้วจริงๆ'' ยูคยอมพูดด้วยเสียงจริงจังไม่มีแววล้อเล่น

''มึงทิ้ง พวกมึงทิ้งกู ฮือ'' แล้วผมก็ร้องไห้ออกมาจนยูคยอมมันต้องเดินออกมากอดปลอบผมเบาๆ


''ปล่อย'' แต่อยู่ดีๆพี่มาร์คก็เดินเข้ามาแล้วปัดมือยูคยอมที่กอดผมอยู่ออก พร้อมกับก้มลงดูข้อเท้าที่ผม


''เจ็บไหม?'' พี่มาร์คจับแล้วลูบบริเวณที่บวมเป่ง

''เจ็บ'' ผมตอบเสียงสะอื้น

''เดี้ยวพี่ทายาให้'' พี่มาร์คว่าพร้อมกับเอายาแก้ปวดมาทาบริเวณที่บวมๆ ทาแล้วก็นวดไปด้วย

''โอ๊ย! เจ็บ'' ผมตะโกนออกมาดังลั่นเพราะมันเหมือนโดนเส้นเจ็บจนผมนํ้าตาคลอเบ้า

''ทนหน่อยนะ เดี้ยวพรุ่งนี้พี่พาไปหาหมอ'' พี่มาร์คพูดพร้อมกับเอาผ้ามาพันไว้ พรุ่งนี้พวกเราก็จะกลับกรุงเทพกันแล้ว พอพี่มาร์คพันเสร็จก็อุ้มผมขึ้นมาในท่าเจ้าสาวจนผมตกใจต้องเอามือคล้องคอเอาไว้


''ไอบอส น้องครบยัง?!'' พี่มาร์คตะโกนถามออกไป

''เออๆครบแล้ว'' พี่บอสก็ตะโกนกลับมาแล้วเดินนำออกมาทางไปรถทัวร์ โดยมีนักศึกษาคนอื่นเดินตามหลังมา พอถึงรถปุ้บพี่มาร์คก็วางผมลงบนเบาะเบาๆ

''แบม เดี้ยวพี่มานะ'' พี่มาร์คว่าแล้วก็เดินลงรถไปทิ้งไว้เพียงผมกับนักศึกษาคนอื่นที่ทยอยขึ้นมา ผมรอจนผมเผลอหลับไปเนื่องจากเหนื่อยแล้วก็ร้องไห้จนปวดตา


''มาร์คมึงก็ใจเย็นดิวะ!''

''จะให้กูเย็นยังไง เพราะพวกแม่งทำแบมต้องเกือบตายมากี่ครั้งแล้ว?!''

''แต่มึงก็ไปต่อยกับมันมาแล้วนิ! มึงจะเอายังไงอีก?!''

''มันไม่พอ!''

''แล้วแค่ไหนถึงจะพอ?! เอาให้ตายกันเลยไหม?!''

''กูทำแน่!''


พลั่ก!


''มึงช่วยตั้งสติหน่อย!''


ตอนนี้ผมได้ยินเสียงบางอย่างมาจากข้างๆผม พอผมเริ่มลืมตาก็ผมว่ากลับมาถึงโรงแรมแล้ว ผมเลยหันไปหาต้นเสียงก็เห็นจังหวะที่พี่เจบีต่อยพี่มาร์คพอดี! ผมเห็นดังนั้นก็เลยลุกขึ้นมานั่งแล้วค่อยๆยืนแต่ก็ล้มลงไป แต่เหมือนสองคนนั้นจะทะเลาะกันจนไม่เห็นผม ผมก็เลยค่อยๆคลานไปหาพี่มาร์คที่นั่งอยู่ตรงพื้นเพราะพี่เจบีต่อยค่อนข้างแรงมาก 


''ฮึก พี่เจบีอย่าต่อยพี่มาร์คนะ'' ผมว่าแล้วกอดพี่มาร์คเบาๆ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงร้องไห้? แต่พี่มาร์คเหมือนจะตกใจที่ผมมา


''แบม! ลงมาทำไม?'' พี่มาร์คถามผมแล้วเหมือนจะอุ้มผมกลับไปที่เตียงแต่ผมขืนเอาไว้

''ทำไม ฮึก พวกพี่ต้องต่อยกันด้วย?'' 


''พี่เปล่าต่อยกัน พี่แค่เรียกสติไอมาร์ค'' พี่เจบีพูดขึ้นมา


''อยู่คุยกับแฟนมึงไปแล้วกัน กูไปหาแจ็คสันก่อน'' พี่เจบีหันไปพูดกับพี่มาร์คแล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งไว้เหลือแต่ผมกับพีมาร์ค


''พี่มาร์ค ฮึก'' ผมเห็นหน้าพี่มาร์คมีแต่รอยชํ้าๆบนใบหน้า แต่เหมือนอันล่าสุดที่มุมปากยังมีเลือดไหลซิบๆ ผมคิดว่ารอยนี้พี่เจบีน่าจะเป็นคนทำ

''ไม่ร้องนะ พี่ไม่เป็นไร'' พี่มาร์คว่าแล้วลูบหัวผมเบาๆ

''พี่มาร์ค เจ็บไหม? ฮือ แบมไม่อยากให้พี่มาร์คเจ็บ'' ผมว่าแล้วก็ร้องไห้ไปด้วย ผมไม่ชอบให้พี่มาร์คเป็นแบบนี้ ไม่ชอบเลยจริงๆ

''ไม่เจ็บหรอก นิดหน่อยเอง'' พี่มาร์คว่าแล้วยิ้มแต่ก็ยิ้มไม่สุดเพราะเหมือนยังเจ็บๆตึงๆหน้าที่โดนต่อยมา


''ทำไมหน้าพี่มาร์คมีแต่รอยชํ้า?'' ผมพยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ใหัสั่น

''เอ่อ..'' พี่มาร์คดูลังเลไม่พูดจนผมต้องถามอีกรอบ

''เพราะแบมใช่ไหม?'' พี่มาร์คก็แค่มองหน้าผมแล้วไม่พูดอะไร แต่ผมรู้คำตอบได้จากแววตาคมคู่นั้นว่า 'ใช่'


''พี่มาร์คไปต่อยกับใครมา ฮึก'' พอผมรู้ว่าพี่มาร์คไปต่อยกับคนอื่นเพราะผม นํ้าตาผมก็ไหลออกมาอีกครั้ง

''...''

''เงียบทำไมละ? บอกแบมมาสิ ฮือ'' ผมพูดไปด้วยแล้วก็เอามือทุบอกพี่มาร์ค

''กับรุ่นพี่ปี 3'' 



หลังจากนั้นผมก็ก็เริ่มเล่าเรื่องทุกอย่างให้น้องฟังว่า พอถึงโรงแรมผมก็เดินไปหารุ่นพี่ปี 3 คณะน้องแล้วถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น ผมได้ยินน้องบอกว่ามีผีวิ่งตามแต่ตามกติกาคือห้ามวิ่งไล่ตามเด็ดขาด แต่ไอเวรนั้นมันบอกว่า 'น้องมันน่าแกล้งนี่หว่า' พอผมได้ยินดังนั้นผมก็ปล่อยมัดซัดไปที่ใบหน้ามันหนึ่งที แต่พอมันจะชกกลับผมก็หลบทันแล้วชกมันไปอีกครั้ง แต่สักพักเพื่อนมันมาเพิ่มเลยทำให้ผมโดนรุม แต่ก็ไม่เชิงโดนรุมหรอก ผมคนเดียวยังได้แผลไม่ค่อยเยอะเท่าพวกมันสามคนหรอก หน้ายับเลือดอาบกันหมด หลังจากเล่าจบน้องก็เอาแต่ร้องไห้จนผมต้องกอดปลอบเบาๆ จนน้องหลับคาอกผมไป ผมเห็นดังนั้นจึงค่อยๆอุ้มน้องขึ้นไปวางไว้บนเตียงแล้วห่มผ้าให้เบาๆ แล้วก็ปิดไปเดินออกมาจากห้องเงียบๆ


''เย็นลงยัง?'' พอผมออกมาก็เจอเจบีทักขึ้นมาพอดี ผมก็เลยแค่พยักหน้าเบาๆ

''ไปสูบบุหรี่เป็นเพื่อนหน่อย''  ผมว่าแล้วก็เดินนำไป แต่ผมก็เห็นว่าเจบีเดินตามมา


''กูขอโทษนะ วันนี้กูคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้'' ผมพูดพลางปล่อยควันสีเทาออกมา

''เออ แต่อย่ามีอีกแล้วกัน กูสงสารแฟนมึง''

''อืม กูก็ไม่อยากให้แบมร้องไห้บ่อยๆหรอก''


หลังจากผมกับมันยืนสูบบุหรี่จนหมดมวน ผมก็โยนทิ้งลงพื้นแล้วใช้รองเท้าเหยียบให้มอด ผมก็กำลังจะเดินกลับแต่ก็โดนเจบีจับแขนเอาไว้ก่อน


''อีกเรื่องนึง''



''ตอนไปรับน้องกูเห็นน้องรหัสมึงได้เบอร์แฟนมึงแล้ว''



''ไม่รู้หลอกไปว่าอะไร แต่ก็...''



''ระวังหน่อยก็ดี แฟนมึงยิ่งไม่ทันคนอยู่''




















อ้าวววว เขาเป็นพี่รหัสน้องรหัสกันหง่ะะะ ;w; เม้นครบไรท์ก็มาต่อเย้ยยยยย อยากอ่านตอนต่อไปกันยางงง? เม้นมาไรท์ก็มางับ ^^


มาติดแท็กความฟินของเรื่องนี้ในทวิตเตอร์กันเต้อะ  #พี่ว๊ากมบ  เดี้ยวไรท์เข้าไปเฟบให้ทุกทวีตเลยงับ :'D


>>> ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยค่า จิ้ม โล้ดดดดด <<<








100%






#KISCHE
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,155 ความคิดเห็น

  1. #7155 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 21:25

    แบมก็ซื่อบื้อนะเหมือนแจว่าเต้าจะจียยังไปเชื่อว่าแค่เพื่อนเดียวไก้มีปห/ละคนร้ายก็ใครยังไม่รู้ สงสารมาร์ค มีแต่เรื้อง

    #7,155
    0
  2. #7081 YoungNie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 11:52
    อยากดึงพี่แทฮยองกลับบ้านจัง ไม่ต้องไปยุ่ง มานี่มา
    #7,081
    0
  3. #7012 lLadadee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 23:41
    แอบหลอนเบาๆนะเนี่ย
    #7,012
    0
  4. #6972 mind_panwad (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 17:47
    น้องรหัสทำไมทำงี้หละ โอ๊ยยยย แต่คือพวกพี่ปี3แม่งโคตรเลวทำได้ไงว่ะ นี่ยังอยากรุ้ใครโทรหามาร์ค
    #6,972
    0
  5. #6936 mykkkk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 11:08
    เรียกจองกุกมาเก็บพี่วีไปซิ
    #6,936
    0
  6. #6925 Bam Yien (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 13:16
    วีระวังพี่มาร์คนะ กล้ามากนะแก
    #6,925
    0
  7. #6535 donstop_canstop (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 01:35
    วีเอ้ยยยยยย กระตุกหนวดเสือเข้าให้แล้ว แบมอ่าเจ็บมากไหม งือออสงสารลูก
    #6,535
    0
  8. #6465 MY-AOM (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 13:01
    สงสารแบมอะ
    #6,465
    0
  9. #6369 duskalakaal (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 00:50
    หู้ยยยย พี่แทคนแมน
    #6,369
    0
  10. #6356 MBisme (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 16:40
    วี นี้ปะ ที่ขู่มาร์คให้ห่างแบม
    #6,356
    0
  11. #6333 Boomm Wrn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 16:03
    ตบให้หัวทิ่มสิครับรออะไร เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง
    #6,333
    0
  12. #6296 mbbjsk_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 00:29
    อ้าว... เล่นของพี่มาร์คซะด้วยฮะ...
    #6,296
    0
  13. #6255 나이เด็กติ่ง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 13:31
    แทแท! จงกลับไปหากุก จงกลับไปหากุก จงกลับไปหากุก จงกลับไปหากุก จงกลับไปหากุก จงกลับไปหากุก จงกลับไปหากุก จงกลับไปหากุก รีบไปอย่างไว้ระวังโดนตีนนนนนนน55555
    #6,255
    0
  14. #6231 Fin S (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 08:48
    อ้าววเค้าเป็นพี่รหัส-น้องรหัสกันเรอะ??
    แต่เมื่อกี้มีคนบอกว่าเห็นแบมออกมาแล้วนิ...เดี๋ยวๆ?!
    #6,231
    0
  15. #6186 White hunter (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 08:51
    พี่บี๋โคตรแมนอ่า แบบเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ ห้ามเพื่อน เตือนเพื่อน แถมเป็นหูเป็นตาให้มาร์คอีก
    #6,186
    0
  16. #6076 NCNMS. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 23:28
    ทำไมพี่เจบีมาห้ามพี่มาร์คคะ!!!ให้พี่มาร์คจัดการให้ตายๆไปเลยแบมจะได้ไม่เจ็บตัว
    #6,076
    0
  17. #5996 [F.S]Fang_041 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 12:26
    พี่รหัสก็หล่อน้องรหัสก็หล่ออีก เเบมควบสองก็ได้นะ ถุ้ย โครตสมนํ้าหน้า-รุ่นพี่ที่เเกล้งเเบมมาก พี่มาร์คคะสุดยอดค่ะ ต่อยให้ตายๆไปเลยก็ได้ บังอาจทําให้เเบมร้องไห้!! เราว่าเรื่องนี้มันต้องมีอะไนในกอไผ่เเน่ๆ เเบมคงไม่ดวงซวยขนาดจมนํ้าเเล้วก็ตกบันไดอีก เรื่องนี้ต้องมีคนบงการ เเต่ใครล่ะ??
    #5,996
    0
  18. #5989 _Key_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 00:02
    ในนั้นมีผี มายก้อดดด ??? แบมไม่ร้อง เป็นเรานี่ช็อคไปแล้ว ทำไมแบมซวยตลอด วีหราโหยคือดี เดี๋ยวๆ
    #5,989
    0
  19. #5957 ออมม่า (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:58
    เด็กมันน่ารักโดนแกล้งตลอดเลย
    #5,957
    0
  20. #5896 dada0627 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:28
    โถววว พี่มาร์คทำเพื่อแบมทุกอย่างจริงๆ รุ่นพี่ที่แกล้งมันก็น่านะ ฮึ่ยยย
    #5,896
    0
  21. #5813 mellow_aa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 11:43
    รุ่นพี่แกล้งน้องแบมทำไมคะะะ แมร่ง สมควรโดนค่ะะะ พี่มาร์คต้องดูแลแบมดีๆนะคะ แบมดูหลอกง่ายจิงๆอะแหละ อย่าให้น้องหลงกลไปกับคนอื่นนะ 
    #5,813
    0
  22. #5812 mellow_aa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 11:43
    รุ่นพี่แกล้งน้องแบมทำไมคะะะ แมร่ง สมควรโดนค่ะะะ พี่มาร์คต้องดูแลแบมดีๆนะคะ แบมดูหลอกง่ายจิงๆอะแหละ อย่าให้น้องหลงกลไปกับคนอื่นนะ 
    #5,812
    0
  23. #5756 Je beemm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 21:14
    สงสารแบม เห็นใจมาร์คด้วยย ฮืออ
    #5,756
    0
  24. #5365 litterrabbitza (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 19:30
    ง่ะ มันยากตรงนี้แหละ
    #5,365
    0
  25. #4987 ` PuGun. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 20:56
    จิงๆแบมไม่ทันคน ซื่อบื้อมากกกก
    #4,987
    0