[GOT7] Oops ! แฟนผมเป็นพี่ว๊าก MarkBam

ตอนที่ 13 : CHARPTER 11 [100%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    19 ธ.ค. 58











''เงียบนี่คือ?''

''...''

''ถ้ามึงไม่จริงจังก็พอเหอะ กูสงสารน้องวะ''


''...ใครบอกกูไม่จริงจัง?''



''กูแค่กำลังคิดว่าตั้งแต่กูมีคบกับคนอื่นมากูเคยจริงจังกับใครไหม''



''คำตอบคือไม่มี''



''...แต่เหมือนคนนี้จะเป็นคนแรก'' 



''มาร์คมึงอย่าคิดว่ากูไม่เห็นรอยบนคอน้องนะ'' เจบีมันพูดนิ่งๆแล้วยิ้มล้อๆ



หลังจากคุยกันเสร็จ พวกผม 3 คน กับพี่ว๊ากปีอื่นต้องมาเตรียมงานให้เสร็จภายในสองชั่วโมงนี้ คณะผมมีพี่ว๊ากทั้งหมด 18 คน รวมพวกผมสามคนแล้ว ส่วนสถาปัตย์มีอีก 10 คน พวกเราทั้งสองคณะต้องช่วยกันจัดงานถือว่าเป็นการกระชับมิตรไปในตัว


''บอสมานี่หน่อยดิ'' หลังจากเตรียมงานจนเสร็จแล้วผมก็กวักมือเรียกไอบอสที่ยืนดูงานอยู่


''ว่าไง?'' 

''สถาปัตย์กิจกรรมมีลงทะเลปะวะ?''

''มีดิ ก็เหมือนคณะมึงอ่ะ ใครไปเอาธงกลางทะเลได้ก่อนชนะ''

''คือแฟนกูว่ายนํ้าไม่ค่อยแข็ง''

''จะให้กูช่วยว่างั้น?'' ไอบอสว่าพร้อมกับมองหน้าผมกวนๆ

''อืม''

''กูก็ไม่รู้ว่าจะช่วยได้เปล่า ปีนี้รุ่นพี่มาเยอะมันเลยยาก เดี้ยวคนอื่นเห็นก็หาว่าทำไมเด็กคนนี้พิเศษกว่าคนอื่น''

''...''

''แต่กูจะช่วยดูให้แล้วกัน แต่ไม่รับปากนะโว้ยว่าจะช่วยได้''

''ขอบใจมาก'' 


ผมว่าพร้อมกับตบไหล่มันเบาๆ ผมเดินกลับเข้ามาในโรงแรมก็เห็นน้องบางคนออกมานอกห้องบ้างแล้ว บางคนเห็นผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปบ้าง หันไปกรี๊ดกับเพื่อนบ้าง ซึ่งผมก็ไม่ได้ใส่ใจเดินผ่านไปแล้วมาหยุดตรงหน้าห้องแฟนผม


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


ผมเคาะเป็นพิธีแล้วก็เปิดประตูเข้าไปก็เห็นยองแจกำลังกินมาม่าอยู่ตรงโต๊ะส่วนเจ้าเด็กยูคยอมนั่งเล่นโทรศัพท์ ผมก็เลยเดินไปตรงเตียงที่น้องนอนอยู่


''แบม ตื่นได้แล้ว'' ผมว่าพลางเอามือเล่นเเก้มน้องเบาๆ

''...''

''นอนเยอะไปแล้วนะ เดี้ยวปวดหัวหรอก'' 

''ฮื่ออ''

''เดี้ยวพี่พาไปกินขนม ไปมั้ย?'' พอผมพูดเรื่องขนมน้องเหมือนจะลืมตาขึ้นมาดูข้างนึง

''ปายย'' น้องตอบเสียงยานผมก็เลยก้มลงไปจูบเปลือกตาน้องเบาๆ จนยองแจต้องหันมาแซวเสียงดังลั่นห้อง ผมก็แค่หันไปยิ้มเบาๆ แล้วก็ฉุดน้องขึ้นมาแล้วจูงมือออกไปนอกห้องท่ามกลางสายตาคนอื่นที่เริ่มออกมานอกห้องกันบ้างแล้ว


''หิวยัง?''

''หิวมากเลย''

''จะไม่ให้หิวได้ไง นอนไปสะเยอะขนาดนั้น'' ผมว่าพร้อมกับลูบหัวน้องด้วยความเอ็นดู

''แล้วแบมลงรถมาได้ยังไงอ่ะพี่มาร์ค?'' น้องหันมาถามผมด้วยหน้าตาเพิ่งตื่น ผมอดใจไม่ไหวเลยต้องก้มลงไปจุ๊บแก้มใสทีนึงที่ตอนนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อน้อยๆ

''พี่ให้ขี่คอลงมา''

''หะ?!'' คนตัวเล็กตะโกนออกมาเสียงดัง


''ทำไมพี่มาร์คไม่ปลุกแบมละ?''

''ปลุกแล้วแบมตื่นสะที่ไหนละ แถมยังโวยวายใส่พี่อีกด้วย''

''งื้อ ขอโทษนะ'' น้องว่าพลางทำหน้าตาหงอยๆ ผมเห็นก็โกรธไม่ลงเลยเดินจูงมือน้องมาริมทะเลที่มีร้านขายอาหารอยู่บ้าง


''พี่มาร์คกินนี่มั้ย? งั่ม'' ผมเดินจูงน้องมาถึงร้านขายลูกชิ้นร้านนึง

''แบมกินเลย พี่ไม่ค่อยหิว''

''ไม่เอาๆ อ้าปากเร็วๆสิ อ้ามมม'' น้องยื่นไม้ลูกชิ้นจนติดปากผม ซึ่งผมก็ต้องอ้าปากรับลูกชิ้นเข้ามา พอน้องเห็นผมกินลูกชิ้นก็ยิ้มออกมาจนตายี ผมกับน้องกินลูกชิ้นกันจนถึงเวลาที่ต้องทำกิจกรรมแล้วผมก็รีบให้น้องไปรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะมีกิจกรรมริมหาดถ้าใส่ยีนส์มันจะไม่สะดวก ในขณะที่ผมไปส่งน้องหน้าห้องแล้ว ผมก็ยืนคุยกับแจ็คสันกับเจบีหน้าห้องไปพลางๆ


''พี่มาร์ค!! พี่เปลี่ยนเสื้อผ้าในกระเป๋าผมหรอ?!'' อยู่ดีๆน้องก็ตะโกนออกมา ใช่ครับตอนเช้าตอนนที่น้องเข้าไปอาบนํ้าผมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้น้องเอง น้องตะโกนออกมาจนคนที่ยืนอยู่แถวนั้นได้ยินจนหมด


''โอ้ยยย! มีแต่ขายาวจะใส่อะไรเนี่ย?!'' แล้วผมก็ได้ยินเสียงบ่นออกมาเป็นระยะจนเจบีกับแจ็คสันต้องหันมาแซว


''มึงนี่ขี้หวงชิบหาย'' แจ็คสันว่า




''ก็แฟนกู ไม่หวงแฟนให้ใครวะ?'' ผมตอบกลับไปส่วนเจบีก็แค่มองแล้วยิ้มล้อๆมา ผมรอสักพักน้องก็เดินออกมาด้วยหน้าบูดๆ ผมค่อนข้างพอใจกับชุดที่น้องใส่



''พอใจยัง?'' น้องถามแล้วถามด้วยเสียงติดโกรธๆ

''ที่สุดเลยครับ'' ชุดที่น้องใส่ก็คือกางเกงวอร์มขายาวสีเทากับเสื้อสีดำแขนสั้น น้องดูแปลกมากเมื่อเทียบกับคนอื่นที่ใส่กางเกงสามส่วนไม่ก็สั้นทั้งหมด


ตอนนี้ทุกคนมารวมกันริมหาดแล้ว ตอนนี้หาดเต็มไปด้วยเด็กมหาลัยผมทั้งหมด ทำให้หาดดูแน่นขึ้นมาทันที เราแบ่งเป็นสองโซนแบ่งกันคนละครึ่งหาด คือคณะวิศวะกับสถาปัตย์แยกกันรับน้อง เพราะแต่ละคณะรับไม่เหมือนกัน


''รู้ไหมวันนี้เรามากันทีนี้ทำไม?!'' 

''รับน้องครับ / ค่ะ!''

''อะไรไม่ได้ยิน?!''

''รับน้องครับ / ค่ะ!!''

''ทุกคนรู้ใช่ไหมว่ารับน้องครั้งนี้จะมีการมอบรุ่น?!''

''รู้ครับ / ค่ะ!''

''ถ้าเกิดทำได้ไม่ดี พวกคุณจะไม่มีรุ่นทันที เข้าใจใช่ไหม?!'' รุ่นที่ผมว่าก็คือรุ่นนักศึกษา รับน้องทุกครั้งจะมีการมอบรุ่นและมอบเกียร์รุ่นให้ แต่ถ้าทำกันได้ไม่ดีเราก็จะไม่มีรุ่นให้ดังนั้นการรับน้องทุกครั้งทุกคนจะต้องแสดงถึงความสามัคคีความช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกันให้พวกรุ่นพี่เห็นว่าพวกคุณสามารถเข้ามาเป็นหนึ่งในรุ่นของคณะวิศวะได้

''เข้าใจครับ / ค่ะ!''


''...เริ่มกันที่ฐานแรก''


ตอนนี้คณะผมรับน้องกันมาจนถึงฐานสุดท้ายคือไปหยิบธงตรงกลางนํ้ามาแต่ที่สำคัญคือคนที่จะไปหยิบห้ามเปียกแต่อย่างได้ เลยทำให้ทุกคนค่อยๆไล่ความสูงจากสูงลงมาตํ่าแล้วมาหากันว่าใครตัวเล็กและเบาที่สุดเพื่อที่จะได้เป็นคนเหยียบแขนคนที่ต่อมืออยู่ข้างล่างไปหยิบธง วันนี้เหมือนเป็นนํ้าขึ้นเลยทำให้นํ้าค่อนข้างสูงกว่าปกติคนที่ยืนสูงสุดนี่นํ้าเกือบจะเลยคอแล้ว ในขณะที่ผมรับน้องจนในที่สุดน้องคนนี้สามารถหยิบธงได้สำเร็จ ก็มีเสียงตะโกนโวยวายจากฝั่งสถาปัตย์ ผมเห็นไอบอสวิ่งมาทางนี้แล้ววิ่งตรงเข้ามาหาผม


''ไอมาร์ค!!''

''ว่าไงมึง ใจเย็นๆมีไรค่อยๆพูด'' ผมค่อยๆตบหลังมันเบาๆมันเหมือนเหนื่อยมากเพราะวิ่งมาค่อนข้างไกลพอสมควร

''แฟนมึง!''

''แบมทำไม?!'' ผมเผลอตะโกนออกมาเสียงดัง แต่ไอบอสมันเงียบจนผมรู้สึกใจไม่ดี

''...''

''มึงพูดมาดิวะ!!'' ผมว่าพร้อมกับเขย่าตัวมันจนเจบีต้องมาช่วยดึงผมไว้



''...แฟนมึงจมนํ้า''




พอผมได้ยินดังนั้นหัวใจผมกระตุกจนผมแทบจะล้มลงทันทีแต่เจบีก็เอื้อมมือมาจับไว้ก่อน มันเหมือนผมกำลังร่วงจากที่สูงมากๆ ผมวิ่งไปทางสถาปัตย์ทันทีผมวิ่งด้วยแรงที่ผมมีทั้งหมดวิ่งจนรองเท้าหลุดแต่ผมก็ไม่ได้สนใจวิ่งไปจนถึงฝั่งสถาปัตย์ก็เห็นมีคนมุงเป็นวงกลม ผมเลยเข้าไปแทรกแล้วดูเห็นแบมนอนอยู่ไม่รู้เรื่องไม่รู้ราว ผมรีบวิ่งเข้าไปแล้วผลักคนที่อยู่แถวนั้นแล้วรีบปั้มหัวใจทันที


''แบม! แบม!'' ผมว่าพร้อมกับตบหน้าน้องเบาๆเพื่อให้รู้สึกตัว แต่ก็ไม่

''แบม!'' ผมพูดไปแล้วก็ปั้มหัวใจน้องไปด้วย แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมา ผมก็เลยก้มลงไปประกบปากน้องแล้วผายปอดทันที มีเสียงกรี๊ดเล็กๆจากผู้หญิงบ้างคน ผมเงยหน้าขึ้นมาก็ยังไม่ฟื้น หน้าเรียวเล็กเริ่มไม่มึสี ผมเลยก้มลงผายปอดใหม่อีกรอบ ทำอยู่หลายรอบจะสุดท้าย


''แค่ก แค่กๆๆ! ฮึก'' น้องไอออกมาแล้วก็ร้องไห้ออกมาด้วย

''แบม!'' พร้อมกับรวบตัวน้องเข้ามากอดไว้แนบอกแล้วลูบหัวเบาๆ

''พี่มาร์ค พี่มาร์ค ฮึก!'' น้องว่าเสียงสั่นแล้วกอดผมแน่นขึ้นผมก็เลยลูบผมปลอบเบาๆ

''ไม่เป็นไรแล้วนะ พี่อยู่นี่แล้ว'' 

''ฮึก พี่มาร์ค แบมกลัว ฮือ'' ผมกอดปลอบน้องสักพักก็ค่อยอุ้มน้องขึ้นมาแนบอกแล้วเดินไปทางห้องตัวเองแล้ววางลงบนเตียงผมเบาๆ ตั้งแต่ริมหาดถึงตอนนี้น้องยังไม่หยุดร้องไห้เลย ผมเลยจะเดินไปหยิบนํ้ามาให้แต่น้องก็ดึงเสื้อผมไว้ก่อน


''พี่มาร์คไปไหน? ฮึก อย่าทิ้งแบมสิ ฮือ''

''พี่จะไปเอานํ้ามาให้ เพื่อแบมหิวนํ้าไงคะ'' 

''แบมไม่หิว พี่มาร์คอยู่กับแบม ฮึก''


ผมก็เลยเข้าไปนั่งข้างๆน้องแล้วดึงน้องขึ้นมานั่งข้างผม น้องเหมือนรู้ตัวก็เลยกอดผมเอาไว้แล้วเอาหัวซบอกผมไปแล้วก็ร้องไห้ ผมอยากรู้มากว่าทำไมแฟนผมถึงจมนํ้า แต่ก็ยังไม่กล้าเดี้ยวเอาไว้ทีหลังค่อยถาม ผมกอดปลอบน้องจนน้องหลับคาอกผมไป ผมก็เลยค่อยๆผละออกมาแล้วจัดแจงให้น้องนอนดีๆแล้วห่มผ้าให้ ผมเลยไปหยิบเสื้อผ้าจากห้องน้องแล้วเปลี่ยนให้ทันที เดี้ยวทิ้งไว้นานไปเดี้ยวจะปอดบวม สักพักน้องๆก็เริ่มเดินกลับเข้าห้องพักกันมาบ้างแล้วผมก็เลยรีบเดินไปหาไอบอสที่กำลังเดินมาพอดี


''ไอบอส ทำไมแบมถึงจมนํ้า?'' ผมไม่รู้ว่าผมใช้เสียงแบบไหนไป มันคงนิ่งมากจนไอเจบีที่เดินมาพอดีต้องมาตบไหล่ผมเบาๆ

''แฟนมึงโดนให้ขึ้นไปหยิบธง'' 

''ก็กูบอกแล้วไงว่าแบมว่ายนํ้าไม่แข็ง! มึงยังจะให้ขึ้นไปอีกทำไมวะ?!'' ผมว่าแล้วผลักอกมัน

''กูก็ช่วยแล้ว! แต่รุ่นพี่เขาบอกให้แฟนมึงไปเพราะน้องมันตัวเล็ก!'' 

''แล้วคนอื่นไม่มีอีกแล้วหรอ?! แฟนกูตัวเล็กที่สุดในคณะแล้วหรอไง?!''

''มันก็ไม่ใช่ แต่รุ่นพี่ปี 3 บอกยังไงก็ต้องแฟนมึง'' ตอนที่มันพูดมันเข้ามาพูดใกล้ๆเหมือนไม่อยากให้คนอื่นได้ยิน

''ทำไมต้องแฟนกู? ไม่คงไม่ใช่แค่เพราะแฟนกูตัวเล็กแน่ๆ'' 

''คือตอนแรกมีแฟนมึงกับผู้หญิงอีกคนนึง ตอนนั้นกูก็ช่วยพูดแล้ว แต่พอดีผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนรุ่นพี่อีกคน เลยทำให้แฟนมึงต้องขึ้นไปหยิบธง''

''Damm it!!''


''ไอมาร์คใจเย็นนะโว้ย'' แจ็คสันตบไหล่ผมเบาๆ

''อืม มาร์คมึงใจเย็น'' เจบีก็ช่วยพูดอีกแรง

''กูจะไปเอาเลือดหัวไอรุ่นพี่เวรนั้น!'' ผมว่าแล้วเตรียมจะวิ่งออกไปแต่เจบีก็ดึงแขนผมไว้ก่อน

''มาร์ค มึงจะกลับมาใช้นิสัยเดิมๆอีกแล้วหรอ?''

''...''

''ไหนมึงเคยบอกกูไง? ว่าจะเลิกทุกอย่าง''

''...''

''แต่วันนี้มึงจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง?''

''...''

''กูเตือนมึงด้วยความหวังดีนะ ไม่อยากให้มึงเป็นแบบเมื่อก่อน'' 


หลังจากที่เจบีพูดจบผมก็คิดตามมัน เมื่อก่อนผมตีกับคนอื่นไปทั่วมีแผลตามหน้าทุกวัน แต่เมื่อไม่กี่เดือนก่อนผมได้เจอกับคนๆนึงเขาเข้ามาในโลกของผมแปปเดียว แต่ทำให้ผมมีความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงนิสัยตัวเองขึ้นมา เด็กคนนั้น...แบมแบม ผมคิดได้ดังนั้นก็เดินกลับเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงข้างน้องแล้วลูบหัวน้องเบาๆ


''ขอโทษนะ''


''พี่ควรจะดูแลแบมได้ดีกว่านี้'' ผมว่าเบาๆแล้วก็ก้มลงไปจูบที่หน้าผากมนเบาๆ ผมเดินออกมาจากห้องแล้วก็เดินไปทางข้างหลังโรงแรมที่ไม่มีค่อยมีคนเท่าไหร่แล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบแก้เครียดไปพลางๆ




''ขอบุหรี่ตัวดิ''


ผมเลยหันไปมองปรากฎว่าเป็นคู่อริเก่าผมเอง มันชื่อพีเนียล อยู่คณะเดียวกับผมนี่แหละแต่แค่มันเป็นรุ่นพี่ผมปีนึง ผมมองหน้ามันแล้วส่งบุหรี่ให้มันพร้อมกับไฟแช็ก


''ได้ข่าวแฟนมึงจมนํ้า''

''...''

''เป็นไงมั้ง?''

''ก็ดี'' ผมว่าพร้อมกับพ่นควันสีเทาออกมา

''แฟนมึงน่ารักดีนะ'' ไอพีเนียลมันพูดจนผมต้องหันไปมองหน้ามันตรงๆ

''อย่ายุ่งกับคนของกู'' ผมว่าแล้วกดเสียงตํ่า

''คนนี้จริงจัง?'' มันว่าพร้อมกับเหล่ตามามองผมแล้วพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าผม

''ก็พอตัว'' 

''ดูแลดีๆแล้วกัน หมามันจ้องจะแดกเยอะ'' พีเนียลมันว่าพร้อมกับโยนบุหรี่ทิ้งแล้วใช้รองเท้าขยี้ดับควันบุหรี่ 

''หมายความว่าไง?''

''ก็ตามที่พูด เด็กคณะเราพูดถึงแฟนมึงบ่อยจะตาย ไม่เคยได้ยินไง?'' ผมก็พอได้ยินมาบ้าง แบมดังมากในหมู่ผู้ชายมหาลัยพวกผม

''กูดูแลดีอยู่แล้ว มึงไม่ต้องมาห่วงหรอก''

''หึ'' มันขำในลำคอเบาๆแล้วก็เดินกลับเข้าไปในโรงแรมเหมือนเดิม


ตี้ดด ตี้ดด

[แจ็คสัน]

ตี้ด


(มาร์คแฟนมึงร้องหาแต่มึงอ่ะ มึงอยู่ไหนวะ?)

''กูอยู่หลังโรงแรม'' ผมว่าพร้อมกับลุกเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในโรงแรมทันที

(เออมาเร็วๆ ไอเชี่ย! เจบีมึงจับน้องดิ๊! ไอมาร์ครีบมานะโว้ย!) เกิดอะไรขึ้น? แบมทำไม? ผมได้ยินดังนั้นก็เลยรีบวิ่งตรงไปทางห้องผมทันที พอผมเปิดประตูเข้าไปก็พบกับน้องนั่งแหมะอยู่ตรงกลางห้องแล้วสะอื้นออกมา ผมก็เลยรีบวิ่งไปหาน้องแล้วกอดไว้แนบอก


''พี่มาร์ค ฮึก ทิ้งแบมทำไม?''

''พี่ไม่ได้ทิ้ง พี่ไปหาข้าวมาให้คนเก่งทานไงคะ'' จริงๆครับ ก่อนที่ผมจะเดินไปหลังโรงแรมผมผ่านร้านโจ๊ก ผมก็เลยซื้อก่อนแล้วค่อยเดินไปหลังโรงแรม

''แต่แบมไม่หิว แบมอยากอยู่กับพี่มาร์ค แค่กๆ'' น้องว่าพร้อมกับกอดผมแล้วเอาหน้าซุกอกผมไม่ยอมปล่อย

''แต่แบมต้องกินข้าวนะ กินข้าวแล้วกินยาไง'' ปากก็พูดมือก็พยุงน้องขึ้นมานั่งบนเตียงดีๆ ส่วนไอแจ็คสันกับเจบีขอตัวไปเช็คเด็กตามห้อง

''ไม่เอาไม่กินยา แค่กๆ มันขม '' น้องว่าเสียงหงอยๆแล้วมองผมด้วยตาเยิ้มๆเหมือนคนไม่สบาย

''นี่ไงดูสิ คนเก่งของพี่มาร์คป่วยแล้ว เห็นไหม?''  ผมว่าพลางลูบแก้มน้องเบาๆที่ตอนนี้เริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างแล้ว

''...''

''กินข้าวหน่อยนะคะ''

''ไม่ กะ..''

''...ถือว่าพี่ขอนะ'' ผมว่าแล้วกุมมือน้องขึ้นมาแล้วจูบหลังมือเบาๆ

''นิดเดียวนะ'' 


พอได้คำตอบที่ค่อนข้างน่าพอใจผมก็เลยลุกไปเทโจ๊กใส่ชามแล้วมาป้อนน้องข้างเตียง น้องกินได้สามสี่คำก็ไม่กินแล้ว ผมก็เลยเดินไปหยิบยาที่ขอมาจากแผนกพยาบาลมาเทใส่มือแล้วยื่นให้มอง


''ฮื่อ ไม่กิน''

''ไม่กินแล้วไม่หายนะ'' 

''ไม่กินได้ไหมอ่า?'' น้องเริ่มใช้เสียงอ้อนๆ

''ถ้าไม่หาย แบมก็อดกินขนมกรอบๆนะ'' ผมค่อยๆพูดให้น้องคล้อยตาม

''แต่มันขมอ่ะ'' น้องว่าพร้อมทำหน้าอี๋ๆ

''แล้วถ้ายาหวานละ?'' 

''หื้อ? มีด้วยหรอยาหวาน?''

''มีสิ''

''งั้นแบมกินก็ได้ แต่ถ้าไม่หวานแบมขอคายทิ้งนะ'' 

''พี่รับรองว่าแบมไม่คายทิ้งแน่นอน'' ผมว่าด้วยเสียงมั่นใจ


''แต่กฏของการกินยาหวานคือต้องหลับตา ห้ามลืมตาในระหว่างกิน ถ้าลืมตาจะมีบทลงโทษ''

''ฮื่อ โหดจังเลย ทำไมกินยาหวานมันยุ่งยากงี้อ่า?''

''...มันถึงเรียกว่ากฏไง''


''งั้นตอนนี้ก็หลับตา'' 


ผมเห็นน้องหลับตาแล้ว ผมก็เลยค่อยหยิบยาเข้าปากตัวเองแล้วดื่มนํ้าเข้าไปแล้วค่อยๆเขยิบเข้าไปใกล้น้องจนจมูกเราชิดกันผมเลยกดหน้าเข้าไปใกล้อีกจนริมฝีปากชิดกัน พอเห็นผมเลยกดจูบลงไปแรงขึ้นแล้วใช้ลิ้นค่อยๆดันยาส่งเข้าไปในปากน้องแล้วค่อยๆส่งนํ้าตามเข้าไป แต่ในระหว่างที่ผมดันยาเข้าไปน้องลืมตาขึ้นมามองผมด้วยสีหน้าตกใจ แล้วก็กลืนยาที่ผมให้มา 


''พะ พี่มาร์ค''




''...แบมผิดกฏนะ พี่บอกแล้วไงห้ามลืมตา''










มาคงมาคะอิจฉานะรู้มั้ยยยยย อีพี่ต้วนต้องเล่นอะไรอีกแน่ๆ มากินยาวงยาหวาน รีดเดอร์อยากกินยาหวานกันเปล่า ? อยากรู้เหมือนกันว่าอีพี่ต้วนจะลงโทษอะไรน้อง อิอิ ส่วยพีเนียลนี่เคยออกมาในฟิคเรื่องนี้สักตอนแล้วน้า ไหนใครจำได้ว่าตอนไหนลองเม้นกันหน่อยเร็ววว ถ้าเม้นตอนนี้แตะ 400 มาอัพตอนหน้าครึ่งแรกเลยเอ้า!  ในทวิตอย่าลืมไปเทรนแท็กนี้กันน้า   #welcomegot7tothailand กับ #GOT7inGTHStarTheque  ใครได้ไปดูก็ฝากดูเผื่อด้วยน้าไรท์อดไป 5555




100%









#KISCHE

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,155 ความคิดเห็น

  1. #7074 Mark_Bam:) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 21:47
    น่ารักจังเบย
    #7,074
    0
  2. #6995 miguchang (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:12
    ถ้ายาหวานแบบนี้มีขายนะ ต่อให้กี่ล้านก็จะไปซื้อ(กูเงินเอา)
    #6,995
    0
  3. #6970 mind_panwad (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 14:15
    อะจ้าา ยาหวานยอมมม
    #6,970
    0
  4. #6923 Bam Yien (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 11:17
    ถ้ายาจะหวานขนาดนี้ มดขึ้นแล้วค๊าาาาาา
    #6,923
    0
  5. #6561 ํYammy Bpcm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 18:50
    อยากกินยาหวาน><
    #6,561
    0
  6. #6533 donstop_canstop (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 01:12
    โอ๊ยยยย หมันเคี่ยวอิพี่ต้วนจะ มีค้งมีคะอะ งือออออ
    #6,533
    0
  7. #6487 kemmygalaxy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 15:45
    หื้มมมม ยาหวานนน หมั่นไส้ 55555555
    #6,487
    0
  8. #6462 MY-AOM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 08:26
    อยากกินบ้างงงง
    #6,462
    0
  9. #6354 MBisme (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 16:23
    รับน้องน่าจะถามว่าใครว่ายน้ำไม่เป็นก็อย่าบังคับน้องนะ เกือบไปแล้วอะ พี่มาร์คเคยโหดน่าหลัว
    #6,354
    0
  10. #6332 Boomm Wrn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 15:36
    พี่มาร์คโหดคงมีตายกันไปข้างแน่ๆ อย่ายุ่งก็คนของมาร์ค จบนะ!
    #6,332
    0
  11. #6294 mbbjsk_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 00:10
    ฮื่ออออออออ อิต้วนนนนนนนนน หมั่นนนนนนนนนน
    #6,294
    0
  12. #6271 mmbam2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 00:52
    ไปดูมาาา5555 แบมแบม sexyy
    #6,271
    0
  13. #6250 pim-wink-wink (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 19:24
    โอ้ยยย.....ป้อนแบบนี้ไม่อยากหายเลยค่ะ>o<
    #6,250
    0
  14. #6229 Fin S (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 08:17
    ยาหวานอร่อยมั้ยแบม><
    #6,229
    0
  15. #6168 White hunter (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 13:29
    ยาหวาน...ปากสั่น5555 ขอยาหวานด้วยคนเส่
    #6,168
    0
  16. #6074 NCNMS. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 23:13
    ใครจะมาแย่งแบมจากพี่มาร์คกัน
    #6,074
    0
  17. #5954 Yok_BlackHole (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:39
    ขะ..ขอยะ..ยาหวานที่หนึ่ง.ดะ..ได้ไหมค่ะ???
    #5,954
    0
  18. #5894 dada0627 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:14
    อิ๊ หลอกเด็กยาหวานอะไรกัน >_< พีเนียลจำได้ซิ ตอนแบมไปเสิร์ฟน้ำใช่ป่ะ
    #5,894
    0
  19. #5810 mellow_aa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 11:11
    หวานละเกิน หวานจนคนอื่นอิจฉาไปหมดละเนี่ยยยยย 
    #5,810
    0
  20. #5768 kaikaihunmin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 02:13
    อยากกินยาหวานบ้างเลย55 อิจมาก
    #5,768
    0
  21. #5752 Je beemm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 11:30
    ว่าแล้วอีพี่มาร์คต้องมามุกนี้-////-
    #5,752
    0
  22. #5571 newvy550775 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 21:22
    ใครแกล้งแบมเนี่ย
    #5,571
    0
  23. #4985 ` PuGun. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 20:47
    ป้อนยาด้วยปากซะเลยยย
    #4,985
    0
  24. #4544 muk9677 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 10:43
    ชอบวิธีป้อนยาแบบนี้~
    #4,544
    0
  25. #4167 oni (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 05:46
    หวังว่าพี่มาร์คจะดูแลแบมได้ดีนะ พีเนียลคงไม่ให้รุ่นพี่เข้ามาวุ่นวายกับแบม

    เพราะรู้ว่าแบมคือตัวจริงของพี่มาร์ค

    แบมจมน้ำจนได้ ไม่ไม่สบายอ้อนพี่มาร์คดีจัง แต่ก็น่ารักนะ
    #4,167
    0