คัดลอกลิงก์เเล้ว

ไป.....!

โดย Regain

ขอโทษที....ตัวเอกของเรื่องนี้ไม่ใช่คน!!!

ยอดวิวรวม

1,052

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,052

ความคิดเห็น


18

คนติดตาม


0
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 2
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  15 ก.ย. 49 / 18:06 น.
นิยาย .....! ไป.....! | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ก.ย. 49 / 18:06


" เฮ้ย !!  มาช่วยกันหน่อย โว้.....ย  !!! "  

    เสียงหนึ่งกังวานไปทั่วบ่อ ตามมาด้วยเสียงดัง ตึง ๆ ๆ ๆ จากทิศตรงข้าม

    " เอ้า! หนึ่ง... สอง... สาม...!!! "

    ซ่า.... " ฮึบ ! ระวังนะ ค่อยๆวาง อึ้ย!! "  ตึง!!

    " โอ้ย!  ไอ้บ้าเอ้ย  ระวังหน่อยสิวะ  ตี นคนนะโว้ย "

    " เฮ้ย! ขอโทษที ไม่ได้ตั้งใจว่ะ "

    " แล้วมันหายมั๊ยวะ! เดี๋ยวก็ถีบให้เลย  นี่..."

    ขาดคำ ชายสูงผอมเกร็งก็ยกขาขึ้นเตรียมถีบ แต่ชายแก่ผมขาวในชุดภูมิฐานก็แทรกขึ้นด้วยเสียงต่ำทุ้มที่เฉียบขาด

    " เฮ้ย... อะไรกันวะ! ชั้นจ้างแกมาทำงานนะ ไม่ใช่ให้มาทะเลาะกัน "

    เผินหยุดชะงัก เขาหันไปทำตาดุใส่เพื่อนแล้วพยักเพยิดให้ทำงานต่อ ทั้ง 2 คนออกแรงยกวัตถุรีๆยาวๆที่ยกขึ้นจากน้ำไปพักไว้ที่อ่างพลาสติกใสขนาดเขื่องกว่าเล็กน้อยในโรงเรือนหลังคาสูง ด้วยความหนักพวกเขาจึงครึ่งยกครึ่งลากวัตถุชิ้นนั้น

    " ระวังหน่อย! เดี๋ยวมีรอยขูดขีดมันจะกลายเป็นของไม่มีราคานะ "  ชายสูงวัยกล่าว  


    สักครู่ชายสองคนก็ใส่วัตถุชิ้นนั้นลงไปสำเร็จ

    " เอาล่ะ! ไปกันได้แล้ว ปล่อยมันไว้ในนั้นแหละ "

    ชายสูงวัยเอ่ย  จากนั้นทั้งหมดก็เดินหายไป

........................

........................

" .................. "

" ไปกันเสียที "

"  สวัสดีครับ "

"  สวัสดีครับ !! "

" ไม่ตอบเลย คุณนั่นแหละครับ "

" ไม่ต้องสงสัยหรอก ผมคือสิ่งที่อยู่ในอ่างนั่นแหละ "

" ผมเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่คุณเรียกว่า-เต่า-ครับ "

" เห็นมนุษย์อย่างพวกคุณเรียกผมว่าเป็นพันธุ์-ตะนุ-ด้วย ถ้าคุณอยากรู้ล่ะก็นะ "

" ผมอยู่ที่สระเมื่อกี้มานานแล้วล่ะ ตัวผมเองยังจำไม่ได้เลยว่ามันกี่รอบฤดูวางไข่แล้ว "

" วันหนึ่งๆผมก็ไม่ต้องทำอะไร คอยแต่กินปลา หรือไม่ก็เล็มสาหร่ายที่คุณเจ้าของบ้านเขาปลูกไว้ในสระที่เขาสร้างให้ผมอยู่นั่นแหละ "

" เห็นใครๆก็บอกว่าเขารักผมมากเพราะเขาตกแต่งสระนี้ไว้อย่างสวยงามเพื่อเป็นบ้านของผมโดยเฉพาะ "

" สำหรับผม ผมพูดไม่ถูกหรอกว่าคุกนี่มันสวยหรือเปล่า!? "

" ของเขากับของผมมันจะเหมือนกันได้ไงล่ะ? "

" อีกอย่าง! ความรู้สึกสวยงามในชีวิตผมมันก็ตายไปตั้งนานแล้วด้วย "

" นาน นา............น มาก! นานจนผมคิดว่ามันไม่มีทางกลับมาเป็นอย่างเดิมได้อีก "

" อย่างเดิม...! "

" อืม...อย่างเดิมของผมเป็นยังไงนะ? "

" นึกไม่ออกแฮะ "

" ......เอ...... [-^-]"a "

" จริงสิ! ตอนมาใหม่ๆผมอยากจะไปจากที่นี่เสียเป็นเด็ดขาด "

" ต้อง...ไป! ไปให้ได้! เลยเชียวแหละ "

" ตอนแรกสระที่ผมอยู่นี่ยังไม่มีขอบคันสูงๆให้ 2 คนนั้นยกลำบากหรอกนะ มันมีแต่พื้นเรียบที่ต่อจากทางลาดลงไปในสระเท่านั้นเอง "

" อยู่ที่นี่ได้ไม่นานผมก็โหยหาห้วงน้ำเค็มกว้างใหญ่ที่จากมา "

" ดังนั้นผมก็เลยพยายามที่จะหนี! "

" ....ผมคลานขึ้นมาตอนฟ้ามืดที่มีแต่แสงสว่างเป็นจุดๆ จากนั้นก็ค่อยๆคลานไปตามพื้นที่เต็มไปด้วยพืชสีเขียวติดดินซึ่งตัดไว้ยาวเท่าๆกัน "

" ผมคลานไปเรื่อยๆจนถึงแนวไม้พุ่มซึ่งปลูกไว้รอบสระเป็นแนวยาวไปจนถึงถนนหน้าประตูเข้าตัวบ้านที่มีคนเฝ้าอยู่ตลอด "     

" ตอนนั้นผมรู้สึกท้อใจมาก เพราะจะแหวกไปก็ลำบาก จะไปตรงทางออกก็ไม่ได้ เหมือนหนีนางนวลไปเจอฉลามตอนเด็กๆยังไงหยั่งงั้น Y0Y "

" สุดท้าย ผมก็ตัดสินใจแหวก! "

" ...ทุลักทุเลอยู่นานกว่าจะผ่านไปได้ แต่ไม่ทันไรก็ไปเจอหมาเฝ้าบ้านเข้าอีก "

" ตอนแรกผมใจหายวาบคิดว่าไม่พ้นต้องเห่าเสียงขรมแน่ (ก็มันจ้องผมอย่างไม่เป็นมิตรเลยนี่นา-ดูเขี้ยวดิ? )T[='w'=]T "

" ไม่รู้ยังไง มันส่งเสียงสูงๆต่ำๆที่ผมไม่เข้าใจปนกับเสียงครางฮื่อๆแฮ่ๆอยู่พักหนึ่ง(สลับกับเขี่ยๆดมๆอีกหน่อย)แล้วมันก็จากไป {=<>=}" "  

" -ค่อยยังชั่ว  ดีที่ไม่เห่า- ผมคิด "

" จากนั้น  ผมค่อยๆคลานต่อไปจนเห็นริมขอบของพื้นอยู่ถัดออกไปไม่ไกล ผมดีใจมาก คิดว่าคงหนีออกจากบ้านนี้ได้แน่ๆ ผมรีบคลานอย่างเร็วที่สุดเท่าที่(เต่า)จะทำได้ ในใจคิดว่า อีกนิดเดียวเท่านั้น อีกนิดเดียวเท่านั้น "

" กริ้ง.........!!! "

" อยู่ดีๆเสียงกริ่งก็ดังขึ้น! ผมตกใจมากไม่รู้ว่าทำไมมันถึงดังลั่นขึ้นได้ ผมรีบคลานต่อไป ในใจก็นึกขอให้เป็นเพราะมีขโมยขึ้นบ้านอย่างคราวก่อน  "  [O.o" ][ "o.O]

" -ขอให้เป็นขโมยเถ๊อะ....ปลาวาฬจ้าว ลูกเต่าจะได้กลับลงน้ำเค็มเสียที- ผมวิงวอนในใจขณะที่รีบคลานไปสุดชีวิต "

" เสียเอะอะดังขึ้นลั่นไปหมด ทั้งเสียงคน ทั้งเสียงหมา แต่ผมไม่กลัวเท่าไหร่แล้วเพราะในที่สุดก็มาถึงริมขอบนั่นจนได้ แต่..... "

" แต่ความฝันก็ยังเป็นแค่ความฝัน เพราะขอบพื้นที่ผมนึกว่าเป็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์นั้นกลับกลายเป็นผาสูงจากพื้นคะเนได้ตั้งเก้ากระ ด อ ง ในแนวยาว " {@m@}

" จะใจชื้นขึ้นบ้างก็ตรงที่ได้กลิ่นน้ำเค็มๆกับได้ยินเสียงคลื่นกระทบฝั่งอยู่ไม่ไกล ={^O^}= "

" เสียงเห่าดังใกล้เข้ามา เสียงฝีเท้าก็ดังใกล้เข้า พร้อมกับเสียงคนร้องว่า -เฮ้ย!... นั่น!- "

" ไม่ต้องสงสัยเลย -นั่น!- ที่ว่า เขาหมายถึงผมแน่ๆ ไม่มีทางเลือกอีกต่อไป "

" อิสระ !!! "

ตุบ !

" .......(ดุกดิกๆ)........ "

" .......(ดุกดิกๆ)........ "

" แล้วผมก็กลับมาอยู่ที่เดิม.... "

" หลายท่านอาจสงสัย จริงๆก็ไม่มีอะไร แค่ตกลงมาหัวปักทรายไปไหนต่อไม่ได้เท่านั้นแหละ T^T "

" กลับมาได้ไม่นานผมก็พยายามจะไปจากที่นี่อีก ผมพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่มันจะเป็นผล แม้บางครั้งจะหนีไปถึงขอบผาที่ว่าได้อย่างเงียบเชียบ แต่สุดท้ายก็จะมีเสียงกริ่งดังขึ้นมาเสียบ และกรีดหัวใจของผมให้ฉีกเป็นชิ้นๆเสมอ "

" มันเจ็บปวดเหลือเกินที่ต้องอยู่อย่างไร้อิสระดั่งใจที่โหยหา ต้องกลับมาอยู่ในคุกที่มนุษย์สร้างและยกย่องว่ามันเป็นบ้านของผมทุกครั้งไป "

" ทำไม....? "

" ทำไม.........!? "

" ทำไม....... !!! "

" ............... "

" ...[O.o]...!"

" ขอโทษครับ ผมลืมตัวไปหน่อย.... "

" ต่อมาชายสูงวัยคนนั้นก็สั่งให้ทำคันหินล้อมรอบ ตีกรอบไม่ให้ผมหนีออกจากสระไปไหนได้อีก "

" เห็นชายคนนั้นพูดว่า -มีสัญญาณกันขโมยก็จริงแต่อย่างนี้จะได้ไม่ต้องไปตามจับให้วุ่นวาย- อะไรเทือกๆนี้ด้วย "

" -คงต้องอยู่อย่างนี้ไปจนตาย  ไม่มีวันได้กลับไปหาเธอแน่ๆเลย- ผมนึก "

" ...[o.O]...! "

" ตายล่ะ! ขอโทษที ผมยังไม่ได้เล่าอะไรเกี่ยวกับเธอให้คุณฟังเลยนี่นา "

" คืออย่างนี้ ตั้งแต่ออกจากไข่ ผ่านปากเหยี่ยว ปากนางนวล ลงทะเล หลบฉลามมาจนโตได้ป่านนี้ ผมไม่เคยได้พบใครที่ดูดีอย่างเธอมาก่อน "

" หัวของเธอป้อมสั้น ปากสั้น เกล็ดเรียงต่อกันเป็นสิ่งที่พวกคุณเรียกว่ากระ ด อ ง นั่นแหละ "

" หลังของเธอดูโค้งนูนเล็กน้อย ตรงกลางเกือบจะเป็นสัน  สวยงาม สมบูรณ์แบบตามลักษณะของเต่าตะนุอย่างเราๆเลยทีเดียว -555 ขออวดให้ภูมิใจหน่อยเถ้อะ- { =^ 0 ^=} "

" ฮะแฮ่ม !! [ - * - ]  ขาทั้งสี่ของเธอแบนเป็นใบพาย คู่หน้าแบนยาว กว้างเท่าๆกันไปตลอดจนถึงตรงปลายที่ออกแหลม ส่วนขาคู่หลังมีขนาดเล็กและสั้น สีดำมีลายเป็นเกล็ดเช่นเดียวกัน แต่จะมีรูปทรงออกไปทางหกเหลี่ยม "

" ท่าทางการว่ายน้ำของเธอดูเชื่องช้า แต่สง่าและนิ่งสงบ ผมเห็นทีไรก็อดที่จะพอใจและชื่นชมไม่ได้ทุกที {=^m^=}"a "

" สีกระ ด อ ง ของเธอก็ใช่ย่อย สีน้ำตาลแดงของเกล็ดดูสวยงามสดใส ที่ขอบเกล็ดมีสีอ่อนๆ เป็นรอยด่างและมีลายเป็นเส้นกระจายออกจากจุดสีแดงปนน้ำตาลคล้ายกับแสงที่ลอดออกจากหมู่เมฆเวลาที่ผมชวนเธอขึ้นไปดูพระอาทิตย์ตก "

" ที่คนอย่างพวกคุณเรียกเต่าอย่างพวกผมอีกชื่อหนึ่งว่า-เต่าแสงอาทิตย์-ผมไม่แปลกใจหรอกครับ "

" แถมยังดีใจอีกต่างหาก เพราะอย่างน้อยมันก็ทำให้ผมนึกถึงเธอ....เธอที่ผมรักสุดหัวใจ อย่างน้อยผมก็มีกระ ด อ ง แบบเดียวกันกับเธอมาไว้เป็นที่ระลึกถึงความทรงจำที่ดี "

" ............... "

" แม้มันจะเป็นเวลาสั้นๆก็ตามทีเถอะ "

" ............... "

" ผมถูกจับในวันที่ไปส่งเธอขึ้นฝั่งเพื่อวางไข่ครั้งแรกในชีวิตของเธอและของเรา "

" เรือประมงลำหนึ่งหย่อนกระชังอยู่ในทางที่เรากำลังจะไป เธอว่ายไปติดอยู่ด้านในขณะที่พวกเขากำลังยกกระชังขึ้น ผมทุกข์ใจมาก เรียกว่าแทบคลั่งตายเลยก็ได้ มันทรมานเหลือเกินที่เห็นเธอตกอยู่ในสภาพนั้น ทั้งๆที่อยู่ด้วยกันแต่กลับเหมือนไกลกันสุดสายตา "

" ผมพยายามช่วยเธออยู่หลายวิธี แต่ไม่มีวิธีไหนเลยที่ใช้ได้ จนในที่สุด ขณะที่ขอบกระชังตาข่ายกำลังจะถูกยกขึ้นพ้นน้ำ ผมก็กระ เสือ ก กระสนขึ้นไปและใช้น้ำหนักตัว ช่วยให้เธอไถลลงสู่น้ำได้พร้อมๆกับการที่ผมถูกโยนเข้าไปอยู่ในนั้นแทน...... "

" ......จริงๆแล้ว ตอนแรกผมเกือบถูกฆ่าเพราะคนบนเรือหลายคนบอกว่าเนื้อของผมอร่อย ยอมรับนะครับว่าตอนนั้นผมกลัวมาก ทั้งกลัวว่าจะตายและกลัวว่าจะไม่ได้พบเธออีก แต่สำหรับตอนนี้ผมว่า ถ้าตายไปตั้งแต่ตอนนั้นเลยมันคงจะดีกว่า "

" ................ "

"................. "

......................

" เฮ้ยไอ้ลึก! มาเอามันไปเร็ว " เสียงไอ้เผินตะโกนเรียกเพื่อนคู่กัด

" เออ...เออ...รู้แล้วๆ "

ทั้งสองคนช่วยกันยกวัตถุมีหัวใจชิ้นหนึ่งไปยังลานปูนโล่งกว้าง มีดยาววาววับสะท้อนแสงตะวันยามบ่ายแลบปลาบเข้าตาเต่าแสงอาทิตย์ชะตาขาดที่หัวใจแหลกสลายไปแล้วเมื่อนานแสนนาน สัญชาตญาณทำให้มันเก็บทุกส่วนของร่างกายเข้ามาแนบชิดกับกระ ด อ ง ให้มากที่สุดเท่าที่เต่าทะเลอย่างมันจะสามารถ แม้ว่าจะไม่ช่วยอะไร แต่ก็ยังจุดประกายความหวังเล็กๆอันอบอุ่นให้แก่หัวใจเมื่อระลึกถึงเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์อันเป็นที่รัก

ชายสูงวัยเดินมายังลานประหารอย่างแช่มช้า เสียงรองเท้าหนังจระเข้ราคาแพงกระทบพื้นดัง  กึก...กึก... จนมาถึงวัตถุชิ้นนั้น ต่างฝ่ายต่างมองตากัน ไม่มีภาษาใดสื่อสารให้เป็นที่เข้าใจนอกจากแววตา

เต่าตะนุค่อยๆยกหัวขึ้นมาอย่างเชื่องช้าแล้วเงยหน้ามองชายชราอย่างที่มันเคยทำบ่อยๆเวลาอยู่ในสระ จะผิดไปก็ตรงที่วันนี้มีน้ำตาไหลอาบสองแก้ม

" ดูมันสิ ทำอย่างกับจะขอชีวิตงั้นแหละ ยังไงๆก็ต้องกลายเป็นซุปอร่อยๆอยู่แล้ว "

" ใช่ๆ กระ ด อ ง ก็สวยเหมาะสำหรับประดับบารมีท่านด้วยนะครับ "

เสียงไอ้เผินและเพื่อนดังขึ้นทำลายความเงียบหวังเอาใจ ชายชรายิ้มเหยียดๆที่มุมปากแล้วเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำที่เย็นชา....

" ลงมือ "

ชายสองคนถือมีดมั่นกระชับตรงเข้ามาอย่างใจเย็น แต่ละคนยืนประกบอยู่คนละด้าน ไอ้ลึกอยู่ด้านหลังวางมีดลงกดกระ ด อ ง ให้นิ่งอยู่กับที่ อีกคนจับหัวเต่ากดลงแล้วเอาปลายมีดยาวเล็งบริเวณเนื้อนิ่มๆระหว่างไหล่กับคอที่ไม่มีเกล็ดกระ ด อ ง ปกคลุม  ไม่นานนักก็ เสือ ก มีดคมวับเข้าไปดัง ฉึก !!!  

เลือดสีแดงสวนกระฉูดออกมาแดงฉานไปทั่วพื้น กระ ด อ ง ของเต่าเคราะห์ร้ายสั่นพราดๆ หัวและครีบทั้งสี่ปัดป่ายไปมา เกร็งยืดเกร็งหดตีพื้นสนั่นไม่เป็นจังหวะ บ่งบอกถึงความทรมานแสนสาหัส แต่กลับถูกต้อนรับด้วยรอยยิ้มแห่งความสาแก่ใจของเพชรฆาตเลือดเย็น
ใครเลยจะเข้าใจความหมายสุดท้ายที่มันต้องการบอกแก่ชายชรา

" ลาก่อน ขอบคุณที่เลี้ยงผมมา..... "

" รีบๆทำให้ผมได้ไปหาเธอสักที "

" ผมอยากเป็น....... "

" อิสระ... "


  ----------------------------------------------


ผลงานอื่นๆ ของ Regain

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

18 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 29 กันยายน 2549 / 11:12
    เศร้าจัง เคยได้ยินเขาอ่านว่า เต่า "ตะ-หนุ" นะคะ
    #7
    0
  2. วันที่ 30 สิงหาคม 2549 / 19:47

    เต่า...
    แอบมึนเล็กน้อย

    #6
    0
  3. วันที่ 5 กรกฎาคม 2549 / 23:34
    มึนเลย... จะได้จำไว้ใช้บ้างเวลาพิมพ์คำว่า กระ-ด-อ-ง กับ กระ-เสื-อก -*-
    อ่านๆดูแล้ว คิดว่าคุณ chen น่าจะมีความรู้เรื่องเต่าอยู่ไม่น้อย หรือไม่ก็มีประดับบารมีแล้วอยู่หลายอัน

    เนื้อเรื่องน่าเศร้ากินใจดีครับ แต่ลำดับเรื่องตอนแรกทำให้สับสนอยู่เล็กน้อย
    #5
    0
  4. วันที่ 18 พฤษภาคม 2549 / 16:58
    TTmTT (ร้องด้วยคน...)
    #4
    0
  5. วันที่ 14 เมษายน 2549 / 19:25
    สงสารเต่าอ่า......
    เฮ้อ....อิสระ
    เศร้าเลย......
    #3
    0
  6. วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2549 / 11:49
    โทษทีครับ ไม่ได้เข้าเนตนานมาก
    เรื่องเครื่องหมาย \ นี่ ผมไม่ได้ใส่หรอกครับ ตั้งแต่เปลี่ยนระบบมา มันก็โผล่มาเองน่ะ
    ยังไม่ได้แก้ไขเลย เข้าไปดูแล้วก็ไม่เห็นมีเครืื่่่่องหมายน่ะ ^m^"
    ขอบคุณที่อุตส่าห์แวะมาอ่านนะครับ ^/\^
    #2
    0
  7. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2549 / 18:43
    เต่าน่าสงสารมากค่ะ
    แต่สงสัยว่าทำไมต้องใส่ \ ด้วยล่ะคะ เพราะถึงไม่ใส่ความหมายก็เท่าเดิม
    #1
    0