[GUNGAM] Twins | ปริศนารักกับดักหัวใจ ♡

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,232 Views

  • 72 Comments

  • 166 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    45

    Overall
    7,232

ตอนที่ 4 : |||| : คนคุ้นเคย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    23 เม.ย. 61



    ในตอนนี้นภัทรกำลังนั่งมองร่างบางที่กำลังยืนจัดช่อดอกไม้ให้ลูกค้าอยู่อย่างไม่วางตา


    จนเขารู้สึกว่าคุ้นเคยใบหน้าแบบนี้ ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพยายามคิดถึงเรื่องราวในอดีต...


     ยัยนี่...ที่เคยตามจีบฉันนี่ นภัทรคิดในใจ 


    








    "พี่กันคะ"


    กรภัสทร์เดินเข้ามาใกล้ร่างสูงที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในมหาวิทยาลัย ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้นภัทร


    "ฉันชอบพี่นะคะ"


    ชายหนุ่มปิดหนังสือ ก่อนจะขยับแว่นเพื่อปรับโฟกัสให้ตรงกับคนที่ยืนอยู่ด้านข้าง 


    "นี่เธออีกแล้วเหรอ!!"


     ในช่วงเวลานั้นเขายอมรับว่าเขาค่อนข้างเนิร์ดพอสมควร จึงไม่ได้สนใจกับสาวๆที่เข้ามาสารภาพรักเท่าไหร่ แต่เธอคนนี้กลับตามตื้อเขาไม่ยอมหยุดหย่อน 


     "ทำไมเหรอคะ?"


    กรภัสทร์พูดจบก็โน้มหน้าเขาไปหอมแก้มร่างสูงฟอดใหญ่


    "นี่เธอ! อย่าให้ฉันหมดความอดทนนะ"


    นภัทรพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ร่างบางที่กำลังยืนมองเขาด้วยสายตาเป็นประกาย ถ้าจะให้เขาแค่คบเธอคนนี้เล่นๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องผิด แต่ถ้าจะให้คบแบบจริงจังละก็ ผู้หญิงใจง่ายแบบนี้ไม่เหมาะที่จะเป็นแม่ของลูกของเขาเลยสักนิด 


     ร่างบางยิ้มกว้าง ก่อนจะกระชากคอเสื้อของนภัทรเข้ามาแล้วประกบปากจูบแบบดุเดือด 










    



    นภัทรยิ้มขำๆ นี่เขากำลังจะสนใจในตัวเธอคนนั้นอีกครั้งนั่นสินะ แต่ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะจำเขาไม่ได้ 


    "คุณครับ"


     "คะ?"


    กรภัสทร์ยื่นช่อดอกไม้ที่จัดเสร็จแล้วให้ลูกค้า ก่อนจะเดินเข้ามาหานภัทร 


    "ผมอยากได้ดอกไม้สักช่อนึงครับ"


    "ได้ค่ะ รอฉันสักครู่"


    "เดี๋ยวก่อนครับ"


    นภัทรคว้าข้อมือร่างบางไว้ ด้วยความตกใจ
กรภัสทร์ก็สะบัดออกเสียเต็มแรง ก่อนจะชักมือกลับ


    "ผมอยากเป็นคนจัดดอกไม้ช่อนั้นเองครับ คุณช่วยสอนหน่อยได้ไหม"


    นภัทรแอบขำกับท่าทางหวงเนื้อหวงตัว ผิดจากที่เขาเคยได้พบ เธอคนนี้มักจะเป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อนเสมอ 


    นั่นก็คงจะเป็นมารยาที่เธอใช้หลอกล่อผู้ชายให้ตกหลุมรักเธอละมั้ง แต่มันคงใช้กับฉันไม่ได้หรอก...กรภัสทร์ นภัทรคิดในใจ ก่อนจะลุกตามร่างบางไปที่เคาท์เตอร์ที่มีดอกไม้นานาพันธุ์วางอยู่


    "คุณจะใช้ดอกไม้อะไรคะ"


    "คุณคิดว่าดอกไม้แบบไหนที่ผู้หญิงจะชอบ"


    นภัทรไม่ตอบแต่ถามกลับ 


    "อืม ผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบดอกกุหลาบนะคะ อาจจะเป็นกุหลาบแดง รึไม่ก็กุหลาบขาว แต่ถ้าคุณจะนำไปให้แฟน ฉันขอแนะนำกุหลาบสีแดงค่ะ"


    กรภัสทร์จะหยิบกุหลาบสีแดงขึ้นมา แต่นภัทรก็ถามขึ้นมาขัดเสียก่อน 


    "แล้วผู้หญิงแบบคุณนี่ชอบดอกไม้สีไหนครับ"


    หญิงสาวขมวดคิ้ว ก่อนจะหันไปมองร่างสูงที่นั่งกระดิกเท้าอย่างอารมณ์ดี 


    "คุณถามไปทำไมคะ?"


    "ผมให้คุณตอบ ไม่ใช่ถามกลับ"


    กรภัสทร์เม้มปากแน่นระงับโมโห เท่าที่เธอรู้มาคือคนตรงหน้ามีหุ้นร้านดอกไม้นี้อยู่ห้าสิบเปอร์เซนต์ ถ้าพูดจาอะไรไม่เข้าหู เธออาจจะโดนไล่ออกแทน 


    "ฉันชอบกุหลาบสีขาวค่ะ"


    "งั้นผมขอเป็นกุหลาบสีขาวก็แล้วกัน"


    ร่างบางหยิบดอกกุหลาบสีขาวขึ้นมาก่อนจะสอนร่างสูงตรงหน้าทีละขั้นตอน แต่ดูเหมือนว่านภัทรจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ กลับเอาแต่จ้องหน้าเธออย่างเดียว 


    "คุณคะ...มองที่ดอกกุหลาบสิคะ"


    กรภัสทร์พูดขึ้นอย่างหมดความอดทน เพราะสายตาคนหน้าช่างหน้ากลัว มันเหมือนสายตาที่ผู้ร้ายใช้มองนางเอกเวลาที่จะ...


    "เธอจำฉันไม่ได้จริงๆหรอ"


    จู่ๆชายหนุ่มก็พูดแทรกเข้ามา ก่อนจะขยับเก้าอี้ที่ตนนั่งเข้ามาใกล้เธอ


    วิชญาณีที่อยู่ในร่างกรภัสทร์พยายามคิดว่า น้องสาวไปรู้จักกับผู้ชายคนนี้ที่ไหน แต่ก็อย่างที่รู้เธอจบการศึกษาก็แค่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หก แล้วก็ออกมาทำงาน เธอคงไม่รู้ความเคลื่อนไหวของน้องสาวตัวเองที่อยู่ในมหาวิทยาลัยหรอก 


    "ฉันรู้จักคุณด้วยหรอคะ"


    "ว้า...เธอคงจำฉันไม่ได้จริงๆสินะ"


    นภัทรพูดก่อนจะเชยคางของกรภัสทร์ขึ้นมา 


    "ให้ฉันทบทวนความจำให้ดีมั้ย?"


    นภัทรโน้มหน้าเข้ามาใกล้ แต่กรภัสทร์กลับผลักชายหนุ่มออกอย่างแรง 


    "กรุณาให้เกียรติฉันด้วยค่ะ!!!"


    หญิงสาวพูดด้วยความโมโห ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยเจอการกระทำที่ไม่ให้เกียรติแบบนี้


    "หึ...คนอย่างเธอน่ะ มันไม่จำเป็นหรอก"


เพี๊ยะ!


   เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าหล่อเต็มแรง หญิงสาวกำมือแน่นด้วยความโกรธ 


   "นี่มันอะไรกัน เคยเจอก็ไม่เคยเจอ รู้จักก็ไม่รู้จัก แต่กลับมาดูถูกคนอื่นด้วยคำแบบนี้นี่นะคะ"


    กรภัสทร์พูดจบก็คว้ากระเป๋าเดินออกจากร้านไป 


   นภัทรลูบแก้มที่เพิ่งโดนหญิงสาวตบไปหมาดๆ ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา... 


    ให้เกียรติหรอ คนที่ทำตัวง่ายๆแบบเธอ มันไม่เหมาะกับคำว่าเกียรติ และศักดิ์ศรีหรอ นภัทรคิดก่อนจะกำหมัดแน่น 


    "เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นวะ แล้วทำไมแก้มมึงแดงแบบนั้น แล้วคุณแน้นล่ะ"


    บอสเดินเข้ามาก็เห็นนภัทรจับแก้มตัวเองอยู่ และไม่พบหญิงสาวในร้านจึงถามชายหนุ่ม 


    "เขาขอตัวกลับก่อนน่ะ เห็นว่าจะไปเยี่ยมพี่สาวละมั้ง..."


    นภัทรโกหกออกไป ก่อนจะเดินหนีลงไปห้องใต้ดิน ทิ้งไว้แต่บอสที่ยืนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น 















    กรภัสทร์เดินลงจากรถแท๊กซี่ มือเรียวหยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋า เมื่อเงยหน้าขึ้นจากกระเป๋าก็พบว่าแม่กุญแจได้ถูกไขแล้ว ด้วยความตกใจ หญิงสาวจึงรีบวิ่งเข้าไปในบ้าน 


    และก็ต้องตกใจเมื่อพบกับผู้ชายคนที่เธอคุ้นหน้าเป็นอย่างดี...


    "พี่บี้!!!"






    


    









•••

ตอนที่ 4 มาแล้วนะงับ *0*

•โปรดเรียกผมว่าอิไรท์•

รีวิวฟิคได้ที่ #ไม่กินแกงจืด 

@maikinkangjude
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #38 ice199100 (@ice199100) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 16:30
    <p>ฮือออให้พี่แก้มกลับร่างเดิมเถอะะะะ น่ากลัววว</p>
    #38
    0
  2. #15 Preemjry (@Preemjry) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 03:00
    <p>รอค่ะๆ</p>
    #15
    1
  3. #14 Deun-nung (@Deun-nung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 15:26
    รอค่ะไรท์ขอให้พี่เเก้มเข้าร่างได้นะ
    #14
    1
  4. #13 Unforgettable_me_please (@Unforgettable403) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 15:35
    โอ้ยรอ มาไวๆเลย
    #13
    1
  5. #12 0981305607 (@0981305607) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:56
    มาต่อไวๆนะคะรออออ เราชอบอ่านดราม่านะ5555
    #12
    2
    • #12-2 ไม่กินแกงจืด (@cheernythikam12) (จากตอนที่ 4)
      23 เมษายน 2561 / 15:01
      ไม่ม่านะคร๊อบ ออกแนวสืบสวนมากกว่า(หร๋อ) 5555 อันที่จริงอันนี้เป็นแนวโรแมนติกคอมาดี้คับ -3-
      #12-2