[GUNGAM] Twins | ปริศนารักกับดักหัวใจ ♡

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,224 Views

  • 72 Comments

  • 166 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    37

    Overall
    7,224

ตอนที่ 3 : ||| : สวัสดีกรภัสทร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    21 เม.ย. 61


    ร่างสูงรีบวิ่งออกมาจากห้องด้วยความร้อนรน เขาพยายามคิดหาวิธีมาทั้งคืนเพื่อที่จะได้ไม่ต้องแต่งงานกับคนที่มารดาของตนนั้นเลือกให้ แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกเสียที นภัทรได้แต่ภาวนาว่าจะไม่เจอแม่อยู่ด้านล่าง...ทันใดนั้นเสียงเย็นๆของบุคคลอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นทางด้านหลัง


    "จะไปไหนตากัน?"


    เมื่อหันไปก็พบว่ามารดาของตนนั้นยืนกอดออกพิงกำแพงมองหน้าเขาอยู่ด้วยสายตาที่คาดเดาได้ว่าต้องโดนเทศน์อีกคราแน่ๆ


    "เอ่อ...คือผม...ผมจะไปเอาของที่ฝากไว้กับเพื่อนก่อนที่จะไปที่ปารีสครับ"


    นภัทรตัดสินใจโกหกออกไป เขาไม่รู้หรอกว่ามันจะเนียนพอให้มารดานั้นเชื่อหรือเปล่า แต่ก็ไม่อยากอยู่แต่งงานกับคนที่มารดาเลือกให้จริงๆ


    "แล้วไป...ให้ตาอาจไปส่งมั้ย?"


   "ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเกรงใจ"


    ร่างสูงเอ่ยเรียบๆ ก่อนจะขอตัวเดินออกมา ถอนหายใจอย่างโล่งอกที่มารดาเชื่อในสิ่งที่เขาพูด


    "หึ! หนีได้ก็หนีไป ฉันติดGPSไว้ที่ตัวแกแล้ว"


    มารดาของนภัทรยิ้มออกมา ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไปอย่างอารมณ์ดี 









     ศุภรุจประคองร่างบางออกมาจากห้องพักผู้ป่วย เพื่อเข้าไปเยี่ยมวิชญาณีที่รักษาตัวอยู่อีกห้อง ครั้งแรกที่เขาได้ยินว่าเธออยากจะไปเยี่ยมพี่สาว ทำเอาเขาประหลาดใจอยู่เล็กน้อย แต่ก็มองในแง่ดีว่ากรภัสทร์คงสำนึกผิดกับสิ่งที่ตนเองได้พูดออกไป


     "แน้น เยี่ยมแก้มเสร็จแล้วกลับห้องเลยนะ"


    "ไม่เอาค่ะพี่รุจ แก้ม...เอ่อ แน้นนอนมาตั้งคืนนึงแล้วนะคะ อีกอย่างแน้นก็ไม่ได้เป็นอะไรมากด้วย ให้แน้นกลับบ้านเถอะนะคะ"


    กรภัสทร์พูดอย่างอ้อนๆ ทำเอาศุภรุจแปลกใจเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าดูเปลี่ยนไป


     "นะคะพี่รุจ"


     "โอเคๆ เดี๋ยวพี่พากลับ"


     และในที่สุด ศุภรุจก็ต้องยอมใจอ่อนพาเธอกลับบ้านจนได้










    เมื่อมาถึงที่บ้านกรภัสทร์ก็ชวนศุภรุจเข้ามาข้างในบ้านเพื่อให้พัก หลังจากที่ขับรถมาค่อนข้างไกล 


    "งั้นพี่รุจนั่งตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยว...แน้น เอาน้ำเย็นๆมาให้นะคะ"


    กรภัสทร์ถอนหายใจออกมาโล่งๆ เพราะเมื่อกี้เธอเกือบจะหลุดแทนตัวเองว่าแก้มซะแล้ว 


   "ครับ"


    สักพักหญิงสาวก็เดินออกมาพร้อมกับน้ำเปล่าเย็นๆแก้วนึง และก็ผ้าเย็นหนึ่งผืน


    "นี่ค่ะ เอ่อ พี่รุจร้อนมั้ย เดี๋ยวแน้นไปเปิดแอร์ให้"


    ร่างสูงมองแก้วน้ำ และผ้าเย็นที่เพิ่งได้มาจากคนตรงหน้าอย่างสงสัย ปกติกรภัสทร์ไม่เคยปฏิบัติกับเขาเช่นนี้...


    และเสี้ยวความคิดของเขา คนตรงหน้าอาจไม่ใช่กรภัสทร์?


    "ไม่ต้องแก้ม นี่ก็เย็นแล้ว"


    ร่างบางหันมามองคนตรงหน้า อย่าบอกนะว่าศุภรุจรู้แล้ว ว่าเธอไม่ใช่กรภัสทร์ 


     "เมื่อกี้พี่รุจเรียกแน้นว่าอะไรนะคะ?"


    "เอ่อ เปล่า ไม่มีอะไร...พี่ว่าพี่กลับก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มารับเราไปส่งที่มหาลัยแทนแก้มละกัน"


    "ไม่ต้องหรอกค่ะพี่รุจ แน้นเกรงใจ"


    กรภัสทร์ปฏิเสธ ก่อนจะโบกมือลาคนตรงหน้าที่ดูเหมือนว่าจะรีบไปไหนต่อ 


    "ก็ได้ค่ะ งั้นพี่กลับก่อนนะคะ"


    "สวัสดีค่ะพี่รุจ"


    หญิงสาวยกมือไหว้อย่างเช่นที่เคย แต่คราวนี้ศุภรุจกลับมองคนตรงหน้าแปลกๆเสียอย่างนั้น แล้วรับเดินออกไป เธอยืนมองชายหนุ่มงงๆ 


    "พี่รุจเป็นอะไรของเขา?"










    นภัทรเดินเลียบๆเคียงๆมาใกล้กับร้านดอกไม้ร้านนึง เมื่อเห็นชื่อร้านตรงตามกับที่เพื่อนส่งมา เขาจึงเดินเข้าไปในร้าน...


    "อ้าว! ว่าไงไอกัน แกมีอะไรให้ฉันช่วยวะ"


    "ไอบอส มึงพอมีที่กบดานให้กูมั้ย"


    บอสมองคนตรงหน้าอย่างงงๆ แต่ในเมื่อเคยรับปากไว้ว่าจะช่วยเมื่อมีเรื่องเดือดร้อน เขาก็คงต้องช่วย


    "ก็ที่ร้านนี้แหละ มีห้องใต้ดินอยู่"


    ระหว่างที่บอสและนภัทรกำลังคุยกันอยู่ จู่ๆเสียงกระดิ่งที่ห้อยไว้หน้าประตูร้านก็ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง นั่นหมายความว่าได้มีลูกค้าเข้ามาในร้านแล้ว


    "บอสคะ!!!"


    บอสหันไปตามเสียงเรียก ก่อนจะพบว่าคนที่ยืนอยู่นั้นคือคนที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดี


    "ที่หายไปสามสี่วันนี่หายไปตัดผมเหรอครับ คุณแก้ม"


     กรภัสทร์หลุบตาลงต่ำ พลางใช้ความคิด จริงสิ เธอไม่ใช่แก้มวิชญาณีอีกต่อไป ตอนนี้เธอคือแน้นกรภัสทร์ น้องสาวฝาดแฝดของวิชญาณี แต่ถ้าเธอไม่มาทำงาน แล้วที่เธอจะเอาเงินจากไหนมาใช้จ่ายภายในบ้าน 


    "เอ่อ! ฉันไม่ได้ชื่อแก้มนะคะ ฉันชื่อแน้น ฉันเป็นน้องสาวฝาแฝดของพี่แก้มค่ะ คือตอนนี้พี่แก้มรถชนยังนอนอยู่ที่โรงพยาบาล ฉันก็เลยจะมาทำหน้าที่แทนพี่แก้มค่ะ"


    "จริงหรอ...ทำไมผมไม่รู้"


    บอสพูดพลางไล่มองคนตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เธอคนนี้เหมือนวิชญาณีมากจริงๆ คงจะยกเว้นทรงผมละมั้งที่สั้นประบ่าเลยทำให้ดูต่างจากวิชญาณีไปบ้าง 


     "งั้นผมรับคุณเข้าทำงานก็ได้ เริ่มงานวันนี้เลยละกัน" 


     บอสพูดจบแล้วก็เดินเข้าไปหลังร้าน ต่างจากนภัทรที่ตอนนี้เขานั่งมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้วยความสนอกสนใจ ผิวสีน้ำผึ้งและดวงตาที่กลมโตดูน่าค้นหา มันทำให้เขาละสายตาจากเธอไม่ได้เลยจริงๆ...




    



    ‎


    
    ‎
  
















•••

ตอนที่ 3 มาแล้วนะคร๊อบ •_•

•โปรดเรียกผมว่าอิไรท์•

รีวิวฟิคได้ที่ #ไม่กินแกงจืด 

@maikinkangjude
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #37 ice199100 (@ice199100) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 16:18
    <p>น้ามาตกหลุมรักแน้นไม่ได้นะๆๆๆ น้ารอพี่แก้มเซซซซซ่่ !!!!!</p>
    #37
    0
  2. #11 PqXz_Evil (@phapadaphiany1ng) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 23:44
    สนุกกก รอๆ
    #11
    1