[GUNGAM] Twins | ปริศนารักกับดักหัวใจ ♡

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,221 Views

  • 72 Comments

  • 166 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    34

    Overall
    7,221

ตอนที่ 1 : | : การเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    6 ก.ค. 61

    
    เช้าอันสดใสในหมู่บ้านทาวน์เฮาส์หมู่บ้านนึง ผู้คนที่อาศัยอยู่ในบ้านเริ่มทยอยเดินออกมาจากบ้านเพื่อไปทำงาน ถัดไปก็มีเหล่าผู้สูงอายุที่ต่อแถวรอใส่บาตรพระสงฆ์ที่เดินบิณฑบาตร และบรรดาเด็กนักเรียนที่นั่งรอรถรับส่งอยู่ที่ป้ายรถเมล์ข้างๆกันนั้นก็มีแผงขายอาหารตั้งอยู่...



    เสียงจอกแจกจอแจจากด้านนอกตัวบ้านนั้นทำให้ร่างบางที่หลับอยู่บนเตียงเริ่มรู้สึกตัวเล็กน้อย...


    หญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อรับรู้ได้ถึงแสงสว่างจ้าที่กระทบมายังดวงตา เธอจึงตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียงนอนสีชมพู แล้วรีบลงมาด้านล่าง...


    ก๊อก ก๊อก ก๊อก 


    "แน้น! เช้าแล้วนะ ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปมหาลัยไม่ทันหรอก"


    หญิงสาวถอนหายใจออกมา เมื่อไม่ได้ยินเสียงใดๆตอบกลับมาอย่างเช่นเคย เธอจึงได้แต่เดินคอตกกลับห้องไปจัดการธุระส่วนตัวของตนให้เรียบร้อย เพื่อจะได้ไปส่ง น้องสาวของเธอให้ถึงที่มหาวิทยาลัย


    "แน้น! พี่ทำมื้อเช้าให้อยู่บนโต๊ะนะ รีบๆทานล่ะ เดี๋ยววันนี้พี่ไปส่งที่มหาลัยเอง พอดีมีธุระที่ต้องไปทำแถวนั้นน่ะ"


    เมื่อน้องสาวที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับใบหน้าของหญิงสาวราวกับคนคนเดียวกันเดินออกมาจากห้อง เธอก็คว้าข้อมือให้น้องสาวของตนนั้นนั่งลงเพื่อรับประทานมื้อเช้าร่วมกัน แต่กรภัสทร์ น้องสาวฝาแฝดของวิชญาณี กลับกลอกตามองบนใส่เธอ แต่ร่างบางก็ทำเป็นไม่เห็น แล้วตักข้าวต้มปลาร้อนๆใส่ชามให้น้องสาว


    "ไม่ต้อง! ฉันไม่กินข้าวเช้า"


    กรภัสทร์ปัดชามข้าวต้มที่พี่สาวของเธอนั้นอุตส่าห์ตั้งใจทำให้จนตกลงมาแตกกระจาย วิชญาณีก้มหน้าไม่พูดอะไร ก่อนจะค่อยๆย่อตัวลงเพื่อเก็บเศษชามที่แตกแล้ว...


    "อ้อ! แล้วไม่ต้องไปส่งฉันถึงที่มหาลัยหรอก ฉันมีมือ มีเท้า ฉันไปเองได้"


    กรภัสทร์พูดจบก็คว้ากระเป๋าแล้วเดินสะบัดออกไปด้วยความหงุดหงิด...ใช่ เธอเกลียดคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพี่สาว เกลียดตั้งแต่ที่เธอทำให้พ่อกับแม่ต้องตาย...เธอเกลียด เกลียดที่สุด 


    เมื่อน้องสาวของเธอเดินลับตาไปแล้ว วิชญาณีก็ก้มหน้าเก็บเศษชามที่แตกกระจายอยู่บนพื้น ก่อนที่น้ำตาของเธอจะค่อยๆรินไหลลงมา...


    "พ่อจ๋า แม่จ๋า แก้มขอโทษ ฮึก...แก้มผิดไปแล้ว"











    "แน้น! มานี่เร็ว"


    เสียงเรียกของชายเพื่อนสนิทดังขึ้นจากโต๊ะม้าหินอ่อน ซึ่งเป็นที่นั่งประจำของเธอ


    "เป็นอะไร หน้ายู่ยังกะหมาปั๊กเชียว"


    จุมพลพูดก่อนจะเอานิ้วเขี่ยๆลักยิ้มที่อยู่ตรงข้างแก้ม แล้วหยิกลงไปอย่างแรง


    "อื้อ! ไอออฟ มึงไม่เล่นสักวันจะตายมั้ย เจ็บนะเนี่ย แก้มคนนะไม่ใช่แก้มตุ๊กตา หยิกอยู่นั่นแหละ"


    กรภัสทร์เหวี่ยงใส่คนตรงหน้าอย่างอารมณ์เสีย


    "นั่น...เหวี่ยงใส่กูอีก หงุดหงิดพี่สาวตัวเองอีกแล้วหรอ"


    จุมพลนั่งเท้าคางมองคนตรงหน้าอย่างตั้งใจฟังสิ่งที่เธอจะเล่า อันที่จริงเขาก็เคยเจอวิชญาณีอยู่ครั้งนึง ไม่เห็นว่าเขาจะดูร้ายกาจที่จะฆ่าคนได้เหมือนที่กรภัสทร์เล่าให้ฟังเลยสักนิด ตรงกันข้ามเขากลับรู้สึกดีกับวิชญาณีด้วยซ้ำ แทนที่จะรู้สึกแย่...


    "เออดิ  แม่งเซ้าซี้ชีวิตกูอยู่นั่นแหละ ทำตัวอย่างกะเป็นแม่ สงสัยอยากจะเป็นแม่กูแทนมากกว่า‎ละมั้ง"


    หญิงสาวพูดเหน็บแนม ผู้หญิงคนนั้นก็คงต้องการมรดกก้อนโตจากคุณป้านั่นเองสินะ ถึงได้มาทำตัวเหมือนเป็นแม่เธอ แต่เรื่องอะไรจะยอมให้มันเป็นแบบนั้น


    "มึงคิดมากไปเองรึเปล่าวะแน้น กูว่าพี่เขาก็ดูน่ารัก ใสๆ ไม่มีพิษภัยตรงไหนนี่"


     จุมพลพูดพร้อมกับทำหน้าเพ้อฝัน ทำเอาเธอหมั่นไส้ จึงเขกมะเหงกลงไปบนศีรษะของเขาสักที คนตรงหน้าได้แต่ลูบศีรษะด้วยความปวด 


    "ไอแน้น...เขกทำเชี่ยไรเนี่ย กูเจ็บนะ"



     "สมน้ำหน้ามึง...และก็อย่ามาพูดเรื่องไอพี่สาวคนนั้นให้กูฟังด้วย แค่ได้ยินก็โคตรขยะแขยงละ"





    


    ครืด ครืด ครืด 


     เสียงโทรศัพท์สั่นขึ้น ร่างบางที่กำลังจะเอาผ้าไปตากจึงตัดสินใจรีบวิ่งมารับโทรศัพท์เผื่อมีงานด่วน เธอจะได้รีบจัดการ 


    "ฮัลโหลค่ะบอส"


    ระหว่างที่เธอคุยกับคนในสายอยู่นั้น จู่ๆก็ได้ยินเหมือนเสียงคนเดินวนเวียนอยู่ชั้นสองของตัวบ้าน แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร เพราะคิดว่าคงเป็นป้าที่ดูแลบ้าน พาแม่บ้านมาทำความสะอาด  


    "อย่าลืมนะคุณแก้ม คุณต้องเอาของนี้ไปส่งให้คุณเขาตอนห้าทุ่ม"


    "ทำไมมันดึกจังละคะบอส"


    "ผมเป็นเจ้านายคุณ คุณก็ต้องทำตามคำสั่งผม"


    "ก็ได้ค่ะบอส..."


    หญิงสาวกดวางสายก่อนจะเอนตัวลงบนโซฟาอย่างเพลียๆ ก็ช่วงนี้เธอเล่นทำงานจนแทบไม่ได้พักผ่อนเลยนี่นา





     


    เมื่อตกกลางคืน หลังจากที่เธอเช็คว่ากรภัสทร์เข้านอนเรียบร้อยแล้ว จึงรีบคว้ากระเป๋าและหยิบกุญแจรถแล้วสตาร์ทออกมาจากนอกตัวบ้าน 


    ระหว่างทางที่เธอขับรถอยู่นั้น ก็มีรถอีกคันขับเข้ามาประชิดรถของเธอ ก่อนที่คนในรถจะหยิบวัตถุบางสิ่งยื่นออกมานอกตัวรถ เมื่อเธอมองไปก็พบว่ามันคือปืน 

    
    หญิงสาวขับรถมาทางตรงด้วยความร้อนรน เธอพยายามเหยียบคันเร่งให้เร็วที่สุด เพื่อให้รอดพ้นจากการจับกุม ร่างบางกำมือแน่น ก่อนจะตัดสินใจเหยียบคันเร่งเพิ่มขึ้นอีก ดวงตากลมโตลอบมองกระจกหลังก่อนจะพบว่ารถที่ตามเธอมาด้านหลังนั้นหายไปเสียแล้ว

   
    นิ้วเรียวพยายามสไลด์โทรศัพท์เพื่อโทรหาตำรวจ เธอตัดสินใจที่จะเลี้ยวรถเข้าข้างทางเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่แล้วร่างบางถึงกับผงะ เมื่อเท้าพยายามเหยียบเบรก แต่ความเร็วของรถยนต์นั้น ไม่ได้ช้าลงเลย หญิงสาวจึงเหยียบเบรกย้ำๆ

    
    แต่แล้วเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมาก็พบกับรถคันเดิมที่ไล่ตามเธอมาตั้งแต่แรก ด้วยความกลัวจึงตัดสินใจหักหลบ แต่รถยนต์ดันเสียหลักชนเข้ากับเสาไฟฟ้าข้างทาง

    
    ร่างบางเหลือสติเพียงน้อยนิด เธอพยายามตะเกียดตะกายออกจากรถที่ตอนนี้มีควันมากมายพวยพุ่งออกมาจากกระโปงหน้ารถ แต่แล้วก็ต้องตกใจอีกครั้ง เมื่อพบว่ามีคนยืนมองเธอคลานออกมาจากซากรถคันนั้นโดยที่ไม่ได้ช่วยเหลือใดๆ แต่กลับยืนกระดิกเท้า เขาย่อตัวลงมาเล็กน้อย แล้วเอามือลูบศีรษะหญิงสาวเบาๆ เธอได้แต่กัดฟันแน่นเมื่อได้เห็นหน้าของเขาชัดๆ ก่อนที่สติของเธอนั้นได้ดับวูบไป

     
    ชายคนนั้นแสยะยิ้ม เมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้าหมดสติไปแล้ว เขาจึงขับรถออกมาจากสถานที่เกิดเหตุทันที...


   "หลับให้สบายนะคะ...ที่รัก"


















•••

มาแล้ว1ตอนคร๊อบ ^3^ 

•โปรดเรียกเราว่าอิไรท์•

รีวิวฟิคได้ที่ #ไม่กินแกงจืด 

@maikinkangjude


B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #35 ice199100 (@ice199100) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 16:09
    <p>ฮือออนี่มันอะไรกันนน</p>
    #35
    0
  2. #20 Nut_nuttida (@Nut_nuttida) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 15:13
    สงสารเจ้จังงงง
    #20
    1
  3. #5 ทีมgg (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 15:54
    โอ้ยยยย แอบฟินและเศร้าผสมปนเปกันไปเบาๆนะคะเนี่ย รอค่ะ
    #5
    1
  4. #3 Preemjry (@Preemjry) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 07:43
    รอค่ะไรท์
    #3
    1
  5. #2 PimJanju (@PimJanju) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 23:11
    รอน้าค่าาา
    #2
    1
  6. #1 Korkhao GGDT (@KorkhaoFT) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 22:26
    โอ้ยยยดีงาม นั่นน้าใช่มั้ยอะไรคือลูบผมแล้วเรียกที่รักถึงร้ายแต่ก็ฟินเบาๆถึงจะเบามากกว่าอากาศ แนน~พี่แก้มไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรนะ
    ติดตามนะคะไรท์สู้ๆค่ะ
    #1
    1