KING L : พระรามแผลงรัก (ทศกัณฑ์xพระราม)(รีไรท์)

ตอนที่ 40 : chapter 39 ตัดก้อนเนื้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 672 ครั้ง
    17 มี.ค. 62

“อืม...ขอบใจมึงมากนะเว้ย”



“ไม่เป็นไร มึงก็พักผ่อนมากๆ เก็บแรงไว้สู้กับผู้ชายคนอื่นที่จะมางาบน้องรามไปในวันงานแล้วกัน” ก่อนจะวางสายนาคินยังไม่ลืมที่จะแหย่เพื่อน



“ไอ้สัสคิน!! ” ทศกัณฑ์ตะโกนด่าปลายสายแต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเพราะนาคินชิงตัดสายไปเสียก่อน



ทศกัณฑ์แค่นึกภาพที่ไอ้คนที่ชื่อเอสี่นั้นจับมือพระรามในวันนั้นยังแทบอยากจะกระชากมันมาต่อยหน้าเสีย ขืนน้องมันมีคนมาตามจีบอย่างที่ไอ้คินว่าเขาจะทำอย่างไรดี! !!

.

.

ต่อ

.

.

ด้านพระราม




เมื่อรุ่งเช้าของอีกวันเมื่อคุณหมอพาผมไปตรวจเช็คร่างกายอีกรอบผลตรวจออกมาว่าปกติดี คุณหมอก็ให้ผมออกจากโรงพยาบาลได้เลย ตอนแรกพี่เอสี่จะอาสามาส่งผมที่บ้านแต่ผมค้านไว้ก่อนจึงโทรให้ลุงขับรถที่บ้านมารับแทน พี่เอสี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรหลังจากที่ผมได้คุยกับพี่เอสี่ก็ทำให้รู้ว่าพี่เขาแอบชอบผมจริงๆ ตอนแรกผมตกใจมากไม่คิดว่าคนแมนๆ อย่างผมจะมีคนมาชอบ ผมก็เลยนั่งคุยกับพี่เขาไปสักพักจนหาจุดที่อยู่ตรงกลางกันได้ก็คือ




สถานะ:พี่ชายที่แสนดีและน้องชายที่น่ารัก




ซึ่งทั้งผมและพี่เอสี่ก็โอเคกับสถานะนี้ดีครับ เมื่อผมรู้ว่าพี่เขาคิดอะไรกับผมผมก็ไม่อยากให้ความหวังพี่เขาเพราะคนที่จะเจ็บที่สุดก็คือพี่เอสี่ ดังนั้นผมและพี่เอสี่จึงเป็นพี่ชายน้องชายที่แสนดีต่อกันครับ




หลังจากที่ผมเข้าไลน์และแอพต่างๆ ในโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่ป๊าซื้อมาให้ผมตอนที่อยู่โรงพยาบาล ผมก็ได้แจ้งเตือนจากพี่ริชชี่ว่าให้ไปซ้อมประกวดแข่งดาวเดือนที่มหาลัยก่อนวันประกวดจริงเพราะเหลือเวลาไม่ถึงอาทิตย์แล้ว ผมกับไอ้มานต้องเข้าไปลองชุดและซ้อมแสดงความสามารถก่อนขึ้นเวทีวันจริง ถ้าผมเข้ามอผมก็ต้องเจอพี่กัณฑ์ซึ่งตอนนี้ผมยังไม่อยากเห็นหน้าพี่เขาเลยครับ พอนึกถึงภาพพี่เขาจูบกับพี่ดารินนี่ผมอยากกระชากพี่กัณฑ์มากระทืบมากครับทำมากล่าวหาว่าผมคบคนอื่นตอนนี้ผมก็เคลียร์แล้วไงมีแต่พี่เขานั่นแหละใจโลเล! ไอ้คนนิสัยไม่ดี! ยิ่งนึกภาพน้ำตามันก็ไหลออกมาอีกครั้งเอาจริงๆ ผมโคตรเสียความรู้สึกเลยเหมือนเดินอยู่ดีๆ ก็ถูกใครมาถีบหน้าโดยไม่รู้ตัวอย่างไงอย่างนั้น




ถ้าเขาจะกลับมาคบกันผมก็คงต้องยอมเลิกกับพี่มันล่ะมั้ง ไม่รู้ซิผมยังไม่ได้คิดถึงตรงนี้เลยแค่ไม่อยากเห็นหน้าในตอนนี้ก็เท่านั้น




อ่อ..เมื่อครู่ผมโทรไปหาไอ้เต้กับไอ้มานเพื่อนัดแนะเจอกันซึ่งไอ้เต้ปกติดีแต่ไอ้มานนี่ซิเสียงแหบแห้งมากเหมือนคนป่วยพอผมถามมันว่าพรุ่งนี้ไปซ้อมไหวไหมมันก็บอกว่าไหวแต่ฟังจากเสียงน่าจะเป็นหนักนะนั่น ถามว่าอยู่ไหนก็ไม่ยอมบอกว่าจะไปหาสักหน่อยแต่มันไม่บอกจะไปหามันยังไงล่ะ ผมเลยบอกให้มันพักผ่อนก่อนจะวางสายจากมันไป



~RrrrrrRrrrrrr~



ผมที่เห็นเบอร์โทรที่ไม่คุ้นก่อนจะกดรับสาย



“สวัสดีครับ” ผมขานรับปลายสายก่อน



“สวัสดีค่ะดิฉันโทรมาจากโรงพยาบาลจีเอ็นเอ็นนะคะ ผู้ที่รับสายใช่คุณพระราม เมวาสน์ ไหมคะ” เสียงปลายสายคือผู้หญิงซึ่งโทรมาจากโรงพยาบาลที่ผมเพิ่งออกมา



“ใช่ครับผมพระรามครับ”



“อยากจะทราบว่าคุณพระรามพอมีเวลาว่างเข้ามาพบคุณหมอที่โรงพยาบาลช่วงบ่ายนี้ได้ไหมคะ” คุณพยาบาลพูดเสียงหวาน



“เอ่อ...มีอะไรเหรอเปล่าครับ” ผมถามอย่างสงสัยหรือว่าผลตรวจมีปัญหา



“คือว่าผลเอกซเรย์ร่างกายของคุณมีปัญหาที่ต้องพูดคุยกับคุณหมอโดยตรงน่ะค่ะ” คุณพยาบาลเอ่ย



“ผลตรวจเป็นอะไรหรือครับ” ผมร้อนใจขึ้นมาในทันทีกลัวว่าตนเองจะเป็นอะไร



“คือว่าผลเอกซเรย์เจอสิ่งผิดปกติบริเวณช่วงท้อง คือดิฉันอยากให้คุณพระรามมาคุยกับคุณหมอท่านโดยตรงน่ะค่ะ” คุณพยาบาลแนะนำพระราม



“ได้! ได้ครับ...ถ้าผมเข้าไปตอนนี้ได้เลยไหมครับ” พระรามที่ร้อนใจเป็นอย่างมาก



“ได้ค่ะ ถ้าคุณพระรามมาถึงโรงพยาบาลแล้วให้มายังแผนกประชาสัมพันธ์แจ้งชื่อได้เลยนะคะเดี๋ยวจะมีคนพาคุณพระรามไปพบคุณหมอค่ะ”



“ครับ ขอบคุณมากครับ” ผมที่ว่างสายเรียบร้อยแล้วจึงรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อออกไปยังโรงพยาบาล




ณ ห้องตรวจคนไข้



“สวัสดีครับ คุณพระรามใช่ไหมครับ” คุณหมอหนุ่มที่มีความสามารถไม่แพ้หมอรุ่นพี่แม้แต่น้อยเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นพระรามเดินเข้ามาในห้อง



“สวัสดีครับผมพระรามครับ” พระรามยกมือขึ้นไหว้หมอหนุ่ม



“เชิญนั่งก่อนครับ” คุณหมอกล่าวเชิญ



“ขอบคุณครับ”



“คือว่าคุณหมออยากจะให้คุณพระรามดูแผ่นเอกซเรย์ตรงนี้หน่อยครับ เมื่อวานที่ผมได้ทำการตรวจเอกซเรย์ร่างกายของคุณพระรามพบว่าบริเวณศีรษะปกติดีจึงแจ้งให้กลับบ้านได้แต่เมื่อคุณพระรามออกจากโรงพยาบาลไปแล้วคุณหมอได้รับแจ้งว่าพบก้อนเนื้อที่ผิดปกติอยู่บริเวณช่วงท้องด้านล่างของคุณครับ” ยิ่งคุณหมอหนุ่มอธิบายหน้าของพระรามก็ยิ่งวิตกกังวลไม่น้อย



“ละ...แล้วผมจะเป็นอะไรมากไหมครับ” พระรามน้ำเสียงสั่นเครือ



“เอ่อ...คุณพระรามใจเย็นๆ นะครับ คือคุณหมอต้องลองตรวจอีกครั้งหนึ่งครับไม่ทราบว่าคุณพระรามจะว่างไหม...”



“ว่างครับ! ตรวจวันนี้เลยได้ไหมครับ! ” พระรามร้อนใจ



“อ้อ ได้ครับถ้าอย่างนั้นคุณหมอจะขอเจาะเลือดและเอกซเรย์อย่างละเอียดอีกครั้งหนึ่งนะครับ” คุณหมออธิบายให้พระรามได้ฟัง



“ได้ครับคุณหมอ” พระรามตอบตกลง




พระรามถูกเจาะเลือดเพื่อนำไปตรวจอย่างละเอียดและถูกพาเข้าไปเอกซเรย์ร่างกายอย่างละเอียดอีกครั้ง



หลายชั่วโมงผ่านไปพระรามที่นั่งรอฟังผลตรวจอย่างใจจดใจจ่อว่าตนเองเป็นอะไรกันแน่ ใจพระรามกลัวว่าตนเองจะเป็นโรคร้ายจึงวิตกกังวลไม่น้อย



“เชิญคุณพระราม เมวาสน์ เข้าห้องตรวจค่ะ” พยาบาลหน้าห้องเอ่ยขานชื่อพระรามเพื่อให้เข้าพบคุณหมอ



“เชิญนั่งครับ” คุณหมอกล่าว



“ครับ...คือตกลงผมเป็นอะไรหรือครับคุณหมอ” พระรามเอ่ยถามขึ้นในทันทีที่นั่งลงบนเก้าอี้



“ทางคุณหมอที่เชี่ยวชาญด้านนี้ได้วินิจฉัยผลออกมาแล้วว่าก้อนเนื้อที่พบนั้นไม่ใช่ก้อนเนื้อร้ายแต่อย่างใดแต่ที่หน้าแปลกคือเมื่อตรวจดูลักษณะโครงสร้างของก้อนเนื้อนั้นมันเหมือนมดลูกของผู้หญิงเลยครับ แล้วในร่างกายของคุณพระรามก็มีฮอร์โมนเพศหญิงมากว่าเพศชายซึ่งฮอร์โมนเพศหญิงถูกผลิตมาจากก้อนเนื้อนั่นครับ”



พระรามที่พอรู้มาบ้างว่าตนเองมีฮอร์โมนผิดปกติตั้งแต่อายุ15ปีทำให้ต้องฉีดยาปรับฮอร์โมนเพศชายให้มากขึ้นทุกๆ ปีแต่ไม่เคยทราบเลยว่าตนเองมีก้อนเนื้อที่คล้ายมดลูกอยู่ในตัวด้วย



“แล้วคือมีทางรักษาไหมครับ คือผมกลัว...” พระรามเอ่ยเสียงเบา



“มีครับทางคุณหมอต้องเชิญผู้ปกครองของคุณพระรามมาพูดคุยปรึกษากันก่อนครับ ส่วนวิธีรักษาก็คือตัดส่วนเนื้อนั้นทิ้งไปครับ” คุณหมออธิบายพระรามก็พยักหน้าเข้าใจตามที่คุณหมอหนุ่มพูด



“อ้อครับ แล้วมันจะไม่เป็นอันตรายใช่ไหมครับ” พระรามถามย้ำอีกรอบเผื่อความมั่นใจ



“ไม่ครับ เพราะมันไม่ใช่เนื้อร้ายแต่อย่างใดแต่เหมือนก้อนเนื้อนั้นจะเป็นแหล่งผลิตฮอร์โมนเพศหญิงให้กับร่างกายของคุณทำให้คุณพระรามมีฮอร์โมนเพศหญิงมากว่ามากว่าฮอร์โมนเพศชายอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ครับ” หมอหนุ่มที่เห็นคนไข้ที่อายุยังไม่ถึงยี่สิบปีเกิดวิตกกังวลจึงอธิบายให้อีกฝ่ายคลายกังวล



พระรามที่ได้ยินอย่างนั้นก็โล่งใจ ถ้าเป็นแค่ผลิตฮอร์โมนเพศหญิงมากว่าเพศชายนั้นพระรามก็นึกถึงที่ตนยังไม่ได้ไปฉีดยาปรับฮอร์โมนก็คิดได้ว่าอาจจะเป็นเพราะเขาลืมไปฉีดยาปรับฮอร์โมนหรือเปล่าทำให้ก้อนเนื้อที่ผลิตฮอร์โมนเพศหญิงมันขยายใหญ่ขึ้น



“ถ้าผมจะตัดเนื้อนั้นทิ้งต้องทำได้เมื่อไหร่ครับ” พระรามที่อยากตัดทิ้งให้มันจบๆ ไปจะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลว่าร่างกายผิดปกติ



“ต้องตามที่คุณพระรามสะดวกเลยครับ เพราะว่าเนื้อในส่วนนี้ไม่ได้เป็นอันตรายครับแต่คุณพระรามก็ต้องพาผู้ปกครองมาพบหมอเพื่อพูดคุยก่อนนะครับ”



“อ้อ ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมติดต่อกลับมาอีกทีหนึ่งนะครับ” พระรามเสียงคลายกังวลกว่าตอนแรกที่เข้ามานั่งในห้องนี้



“ครับ ถ้าอย่างนั้นหมอขอตัวไปตรวจคนไข้รายอื่นก่อนนะครับ” คุณหมอที่ติดคิวตรวจคนไข้ประจำเตียงก็เอ่ยขึ้น



“ครับขอบคุณคุณหมอมากครับ” พระรามไหว้ขอบคุณก่อนจะเดินออกจากห้องไปยังห้องชำระเงิน



เมื่อพระรามเสร็จธุระจากโรงพยาบาลแล้วจึงนั่งรถกลับมายังบ้านของตนเองอีกครั้ง แม่นมที่ตกใจจึงโทรไปรายงานคุณแม่ทำให้ผมถูกบ่นเกือบหูชาว่าทำไมมีอะไรไม่โทรไปบอกพวกท่าน ผมจึงเล่าอาการที่ได้รับรู้มาจากคุณหมอให้กับม๊าฟัง



“ก็เป็นอย่างที่รามเล่าให้ม๊าฟังนั่นแหละครับ” เมื่อพระรามเล่าอาการทั้งหมดให้อีกฝ่ายฟังก็รู้สึกโล่งใจอยู่บ้างที่มีคนช่วยให้คำปรึกษา



“อ่อ...ลูกก็อย่าตกใจไปถ้าเป็นก้อนเนื้อที่ผลิตฮอร์โมนเพศหญิงตรงนั้นมันมีมาตั้งแต่ลูกเกิดแล้ว แม่ถึงให้เราไปฉีดยาทุกๆ ปีอย่างไรล่ะ” ผู้เป็นแม่ที่รับรู้ว่าลูกของตนเกิดมามีระบบภายในแปลกกว่าคนอื่นเขาจึงได้พาไปปรึกษาหมอ หมอที่ตรวจว่ามันเป็นก้อนเนื้อเล็กๆ และไม่ใช่เนื้อร้ายอะไรเธอจึงไม่ได้ให้หมอผ่าตัดออกเพราะช่วงนั้นลูกของเธออายุแค่สี่ขวบเท่านั้น จนกระทั่งอายุสิบห้าลูกชายของตนโตเป็นหนุ่มจึงพาไปตรวจสุขภาพรายปีพบว่าเจ้าลูกชายของเธอมีฮอร์โมนผิดปกติและพบว่าเนื้อก้อนนั้นโตตามร่างกายของลูกแต่ไม่ได้เป็นเนื้อร้ายแต่อย่างใด เธอจึงพาลูกไม่ฉีดยาปรับฮอร์โมนทุกๆ ปีเพื่อที่กดฮอร์โมนเพศหญิงไว้แต่เธอไม่ได้บอกให้ลูกได้รับรู้ว่ามีก้อนเนื้ออยู่ภายในร่างกายกลัวลูกจะคิดว่าตนเองผิดปกติไม่เหมือนคนอื่น เธอจึงเลือกที่จะปิดไว้รอให้อีกฝ่ายโตพอที่จะรับรู้ได้ เธอคิดว่าจะบอกในภายหลังและอยากจะพาไปผ่าตัดด้วยเช่นกันถึงจะไม่ได้เป็นเนื้อร้ายแต่มันก็ทำให้ระแวงไม่น้อย ในเมื่อลูกของเธอได้รับรู้แล้วเธอก็คิดว่าผ่าตัดเอาออกซะน่าจะดีที่สุด



“ม๊ารู้อยู่แล้วเหรอครับ” พระรามตกใจไม่น้อยที่มารดาบอกว่าตนเองมีก้อนเนื้อนี่มาตั้งแต่เกิดแล้ว



“ใช่จ๊ะ ที่ม๊าไม่ได้บอกเราก็เพราะกลัวว่าลูกจะคิดมากเหมือนตอนนี้ไงครับ” ผู้เป็นแม่อดห่วงว่าลูกจะคิดมากไม่ได้



“ตอนแรกรามก็ตกใจครับนึกว่าจะเป็นโรคร้ายแรงแต่พอหมอและแม่บอกแบบนี้แล้วรามก็โล่งใจแต่รามอยากผ่าตัดเอามันออกอ่ะครับม๊า” พระรามเอ่ยปรึกษาผู้เป็นมารดา



“ม๊าก็คิดเหมือนลูก ถ้าอย่างนั้นลูกจะผ่าเอาออกเมื่อไหร่ดี ม๊าจะได้บินกลับไปจัดการให้”



“คงต้องรอให้หมดกิจกรรมภายในมหาลัยก่อนนะครับ” เพราะว่ายังต้องประกวดแข่งดาวเดือนมหาลัยก่อนถึงจะสามารถลาทางมหาลัยแล้วไปผ่าตัดได้เนื่องจากไม่ใช่เนื้อร้ายพระรามจึงไม่ต้องรีบเร่ง



“ถ้าอย่างนั้นม๊าจะคุยกับคุณหมอทางไทยไว้ให้แล้วกันนะลูก”



“ครับม๊า ขอบคุณมากครับ” พระรามขอบคุณผู้เป็นแม่ที่จัดการทุกอย่างให้



“ครับป๋ม แล้วนี่ลูกยังปวดหัวอยู่ไหมม๊ายังอยากอยู่กับรามอยู่เลย...” ผู้เป็นแม่ทำเสียงอ้อนลูกชายของตน



“ม๊าอ่า รามก็คิดถึงม๊าครับ...ตอนนี้ไม่ปวดหัวแล้วครับ” พระรามว่า



“เอ่อ...ม๊าจะถามหลายครั้งแล้วมีแฟนคนใหม่หรือยังพาสาวมาไหว้ม๊ากับป๊าบ้าง” มารดาเย้าลูกชายตน



“คือ...ยังเลยครับม๊า ถ้ามีเดี๋ยวรามจะพาไปไหว้ม๊ากับป๊านะครับ” พระรามไม่รู้จะบอกกับมารดาของตนอย่างไรดีจึงเลือกพูดออกไปแบบนั้น



“ดีมากลูกม๊าพามาหาม๊าบ้างนะ” ผู้เป็นมารดาเสียงปราบปลื้มไม่น้อย



“ม๊าครับถ้าอย่างนั้นรามขอวางสายก่อนนะครับ รามง่วงนอนมากเลยครับสงสัยเพราะกินยา”



“จ้าเจ้าลูกชาย ไว้ป๊ากับม๊าจะบินไปหาใหม่นะครับ” ผู้เป็นแม่ว่า



“ครับสวัสดีครับม๊า อ้อฝากบอกป๊าด้วยนะครับว่ารามคิดถึง”



“จ๊ะบายๆ”



พระรามกดวางสายจากมารดาเสร็จก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะกลัวว่ามารดาของตนจะถามเรื่องแฟนซึ่งพระรามไม่อยากพูดโกหกมารดาไปมากกว่านี้จึงเลือกที่เลี่ยงวางสายแทน...



เมื่อพระรามวางสายแล้วจึงหลับตานอนพักเพื่อเก็บแรงไปฝึกซ้อมในวันพรุ่งนี้แต่พระรามไม่รู้ตัวเลยว่าแม้จะเก็บแรงมากขนาดไหนก็สู้แรงของคนที่มาดักรอในวันพรุ่งนี้ไม่ได้หรอก



***ตอนนี้ก็จะเล่าที่มาของน้องที่สามารถท้องได้นะมันอาจจะแปลกๆหน่อยๆแต่ก็...นั่นแหละก็เราจะทำให้น้องท้องได้ยังไงก็ต้องท้องได้ซิ ส่วนทำที่ไม่ชอบที่น้องท้องได้ต้องขอโทษด้วยนะคะเพราะไรท์อยากให้เขาได้มีความสุขกันในชาตอนี้เพราะชาติที่แล้วพวกเขาน่าสงสารมาก ส่วนใครที่อยากอ่านแบบหึงแรง เจ็บแรงน้ำตาคลอและท้องไม่ได้ต้องติดตามเรื่องของ เมฑxมานนะคะ


ปล.ข่าวดีคือตอนหน้าพวกเขาจะเจอกันแล้วจร้า ข่าวร้ายคือพรุ่งนี้ไรท์ขอหยุดหนึ่งวันนะคะ สุดท้ายไรท์ขอฝากนิยายเรื่องแรกของไรท์ไว้ในดวงใจด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะฝากติดตามด้วยน้าไม่ได้หายปั่นงานอยู่​​​​​​​

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 672 ครั้ง

1,228 ความคิดเห็น

  1. #1212 galepn (@galepn) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 02:57
    ท้องได้ไม่ว่า แต่ขอให้เรียนจบก่อนได้ไม๊ สงสารน้อง555555
    #1212
    0
  2. #1133 februus4000 (@februus4000) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 20:46

    แงงงยักอ่านเมฑxมานแล้วว อยากให้ท้องได้แบบนุ้งราม 55555
    ปล.สู้ๆนะคะไรท์สนุกมาก กอไก่สิบตัว
    #1133
    0
  3. #950 yoydexdza (@yoydexdza) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 16:48

    เราชอบนะที่น้องท้องได้ มันอบอุ่นดี
    #950
    0
  4. #949 Ple19 (@376827) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 16:30

    รอนะคะ​..... อยากตามเมฑxมานแล้วอ่ะ

    #949
    0
  5. #947 Xxiimg (@fanfic95) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:04
    รอค่าาา
    #947
    0
  6. #945 MyUniverseOSH (@MyUniverseOSH) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 18:48
    อย่าตัดทิ้งนะ พี่กัณฑ์อยากมีลูกกับหนูนะคะพระราม
    #945
    0
  7. #944 Ployde_r29 (@Ployde_r29) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:04

    คืนดีกันไวๆน้าาา

    #944
    0
  8. #942 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 13:57

    รอน้องค่าา

    #942
    0
  9. #941 yen0 (@dog8) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 12:26
    รอเจ้าตัวน้อยอยู่น้าาาาจ้าาาาา. รีบมาต่อน้าาาาา
    #941
    0
  10. #940 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 11:43

    บ่มีอีหยัง มาพังทลายยยยย ความฮักของสองลงดรั้ยยย~~
    #940
    0
  11. #938 NurhidayahHama (@NurhidayahHama) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 10:05
    งื้ออไรท์ต่อเร็วๆน้าา รอเสมออเลยยยย อยากอ่านต่อไม่ไหวเเล้วววว
    #938
    0
  12. #937 tooktaja007 (@tooktaja007) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 05:33
    เป็นห่วงน้องจัง พี่กัณฑ์มาปลอบน้องแลย รอตอนต่อไปเลยค่ะ
    #937
    0
  13. #935 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 00:33
    น้องไม่ต้องตัดหรอก
    #935
    0
  14. #934 BankRaran (@BankRaran) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 00:16
    รอตอนน้องมาเลยคับบ
    #934
    0
  15. #929 snooze_za (@snooze_za) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 22:35
    รอคู่ เมฑ×มาน อยู่เน้ออ😁😁
    #929
    0
  16. #927 snoly (@snoly) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 21:14
    มีท้องแน้นวล=~=
    #927
    0
  17. #926 pondbambam (@pondbambam) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:59
    เมฑมานนี่จะรุนแรงมากๆ เราก็อยากให้น้องตัดออกนะ ถ้าผช.รู้ว่าเราสามารถท้องได้คงไม่โอเค เพราะน้องคิดว่าน้องแมนมาก มีแค่พี่ทศกัณฑ์ที่น้องหวั่นไหว
    #926
    0
  18. #925 Gray Cat (@2559dongyi) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:48

    รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ อยากให้ทั้งสองคนเจอกันและปรับความเข้าใจกันเร็วๆคะไม่อยากกินมาม่านาน
    #925
    0
  19. #924 daodoy (@daodoy) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:48
    อย่าตัดออกเลยเผื่อในท้องมีเด็กแล้ว
    #924
    0
  20. #923 fahsai_W_ (@fahsai_W_) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:47
    ส่วนตัวเราได้หมด ท้องก็ได้ โอเค อีกอย่างพี่กันคงดีใจเพราะเคยบอกอยากให้น้องท้องได้จะได้มีอะไรไว้ผูกมัดและด้วยแรงอธิฐานด้วยแหละ เมื่อชาติที่แล้ววว
    #923
    0
  21. #922 thanaporn06 (@thanaporn06) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:46
    ถ้าตัดออกน้องก็จะไม่ท้อง เอาไงดี
    #922
    0
  22. #920 EM_327 (@arraya3887) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:34
    อยากให้รามตัดออกแต่ก็ไม่อยากให้ตัดออกเหมือนกัน
    ทำไงดี เลือกไม่ได้เลย
    แต่ถ้ารามตัดออกไม่อยากให้พี่กัณฑ์รู้อ่ะ
    #920
    0
  23. #919 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:34
    ขอบคุณค่ะ
    #919
    0
  24. #918 Qqa555 (@Qqa555) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:20

    รอนะคะไรท์
    #918
    0
  25. #917 Eikkratae*0* (@Readjung) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:17

    ไรท์อ่า น่าตีจริงๆ มาน๊อยยเดี๋ยว แต่ก็ยังดีกว่าไม่มาแหละเนอะ5555 น้องท้องได้ เราแฮปปี้นะ แต่ไม่อยากให้ท้องตอนเรียนอ่า น้องเพิ่งอยู่ปี1เอง ห่วงอนาคตน้อง จิตใจด้วย #อินจัดดด
    #917
    0