KING L : พระรามแผลงรัก (ทศกัณฑ์xพระราม)(รีไรท์)

ตอนที่ 26 : chapter 25 ไปเข้าค่าย 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,954
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 735 ครั้ง
    31 ม.ค. 62




หลังจากที่เดินทางต่อผมกับไอ้เต้ก็คอยดูไอ้มานมันตลอดทาง หลังจากที่กินยาไป ตัวมันก็เริ่มเย็นขึ้นตามอุณหภูมิปกติ มันหลับมาตลอดทาง ส่วนผมก็ไม่ได้เจอพี่กัณฑ์ตอนพักกินข้าวแต่อย่างใด แต่พี่เขาก็โทรมาถามแล้วผมก็บอกไปว่าเพื่อนป่วยพี่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร ตอนแรกนึกว่าจะด่าผมซะอีก



“น้องๆ คะอีกสิบนาทีก็ใกล้จะถึงที่หมายแล้ว ขอให้เตรียมตัวเก็บของลงไปให้หมดนะคะ” แอนที่คุมดูแลรถรุ่นน้องปีหนึ่งก็พูดขึ้น



“มานตื่นมึง...” ผมปลุกไอ้มาน ครั้งนี้มันรู้สึกตัวเร็วกว่าครั้งที่แล้วไม่ต้องปลุกมันอีกรอบ



“ดีขึ้นไหมวะ” ผมถามมัน



มานที่ขยับตัวจะลุกขึ้นก็ทำหน้าเหยเก ก่อนจะนั่งลงบนเบาะเหมือนเดิม



“อืม...ได้นอนแล้วก็รู้สึกดีขึ้นบ้างแล้ว แต่ก็ยังเจ็บตู.....” มานหยุดชะงักเมื่อคิดได้ว่าเผลอจะพูดอะไรออกไป



“มึงว่าเจ็บอะไรนะ กูฟังไม่ทัน” รามถามมานอีกรอบ



“อ่อ...กูแค่เจ็บเมื่อยตามตัวอ่ะ นอนท่านี้มาตลอดทางเลย” มานว่า



“เออ ใกล้จะถึงแล้วเดี๋ยวตอนเพื่อนไปทำกิจกรรมกันมึงก็ไปนอนพักให้หายก่อนแล้วกัน เดี๋ยวกูบอกพี่ๆ เขาให้” ผมว่า



“นี่เต้มึงช่วยพยุงไอ้มานลงรถที มันตัวสูงกูพยุงไม่ถนัด” ผมหันไปบอกเต้ที่เก็บของอยู่ เมื่อรถเริ่มจอดสนิท เพื่อนๆ เริ่มทยอยลงกันไปบ้างแล้ว



“มา เดี๋ยวกูถือของให้มึงกับไอ้มานเอง” ผมหยิบกระเป๋าที่ใส่พวกโทรศัพท์กับกระเป๋าสตังค์ของพวกมันมาถือไว้พร้อมถุงขนมและเศษถุงขนมที่เหลืออยู่ลงไปด้วย



“ว๊าย!! ตายแล้วลูก น้องมานเป็นอะไรคะเนี่ย” พี่ริชชี่ที่ตามมาร่วมกิจกรรมด้วยเอ่ยทักอย่างตกใจเมื่อเห็นสภาพของมานที่ถูกเพื่อนพยุง



“ตายแล้วเดือนคณะของฉัน แล้วอย่างนี้จะถ่ายภาพโปรโมทดาวเดือนคณะเราได้ไหมเนี่ย”



อ้าว...ไม่เห็นพี่เข้าบอกพวกผมก่อนเลยว่ามีถ่ายภาพอย่างนี้ด้วย แล้วไอ้มานจะถ่ายไหวไหมเนี่ยแต่ดูจากสภาพแล้วคงไม่น่าไหวนะผมว่า



“คือพี่ริชชี่ครับ เลื่อนถ่ายไปก่อนไม่ได้เหรอครับ ผมว่าไอ้มานคงไม่ไหว หน้าซีดขนาดนี้” พระรามว่า



“คือตอนแรกพี่ก็ว่าไหนๆ ก็มาทะเลแล้วก็อยากได้ภาพวิวสวยๆ ก็เลยรอมาถ่ายพร้อมเข้าค่ายเลย พี่ขอโทษนะพี่ลืมแจ้งพวกน้องล่วงหน้า ส่วนน้องมานถ้าไม่ไหวจริงๆ เดี๋ยวค่อยกลับไปถ่ายที่มอก็ได้ค่ะ” ริชชี่ที่เห็นสภาพน้องก็เลื่อนวันถ่ายไป



“ไม่เป็นไรครับพี่ริชชี่ ผมไหวผมกินยาดักไว้แล้ว พรุ่งนี้ก็น่าจะดีขึ้นมากแล้วครับ” มานที่เจ็บตามเนื้อตัวก็รีบปฏิเสธความหวังดีของพี่เขาไปเพราะไม่อยากให้เป็นภาระของใคร



“เอางั้นเหรอคะคุณน้อง” พี่ริชชี่ถามกลับ



“ครับ ผมไหว” มานตอบรับ



“ถ้างั้นดีเลย เราค่อยไปถ่ายวันสุดท้ายแล้วกัน จะได้รอให้น้องมานหายดีก่อน น้องมานเดี๋ยวน้องไม่ต้องลงเข้ากิจกรรมนะ เดี๋ยวพี่ขอกับพี่ฟ้าให้มานนอนพักผ่อนไปจะได้หายทันวันถ่ายรูป”



“เอ่อ จะไม่เป็นอะไรเหรอครับ” น้ำเสียงของมานแหบแห้งจนแทบจะไม่ได้ยินว่าพูดอะไร



“ดีค่ะ ไปพาน้องมานไปพักเถอะ เดี๋ยวพี่บอกทางนี้ให้”



“ขอบคุณครับพี่ริชชี่” มานเอ่ยขอบคุณรุ่นพี่ ดีเหมือนกันเขาจะได้ไม่ต้องขยับร่างกายมากจนเกินไป



เมื่อเต้และมานออกไปจากบริเวณนี้แล้วพระรามจึงเอ่ยถามขึ้น



“คือ...พี่ริชชี่ครับ ถ่ายภาพโปรโมทนี่ผมต้องแต่งตัวเป็นผู้หญิงอีกไหมครับ” พระรามทำหน้าลุ้นกับคำตอบ



“ใช่ค่ะ น้องรามเป็นตัวแทนดาวคณะก็ต้องแต่งเป็นผู้หญิงตลอดจ้า” เวรกรรม...อุตส่าห์ว่าจะมาเที่ยวแบบสนุกแต่แผนที่วางไว้ในหัวมันกลับตาลปัตรไปหมดไหนจะพี่กัณฑ์ที่ตามติดมาด้วยไหนจะต้องแต่งหญิงถ่ายรูปอีก ตอนแรกผมนึกว่าแต่งเป็นผู้หญิงอีกทีก็ตอนประกวดดาวเดือนมหาวิทยาลัยเลย



“คือพี่ริชชี่ครับ ถ้าต้องแต่งเป็นผู้หญิงคือชุดที่ใส่ผมไม่ขอแบบวันนั้นแล้วนะครับ” ผมยังสยิวเมื่อนึกถึงชุดที่เคยใส่อยู่เลย



“ไม่ๆ งานนี้เป็นชุดธรรมดาทั่วไปค่ะ ส่วนวันนั้นคือแอนมันหยิบชุดให้น้องผิดอ่ะค่ะ คือจริงๆ ชุดนั้นเป็นชุดเที่ยวผับพี่เองแต่พี่ใส่ไม่ได้ก็เลยเก็บทิ้งไว้ในรถไม่นึกว่าแอนมันจะเผลอหยิบมาให้น้องใส่” ริชชี่ยิ้มแหยะๆ เหมือนคนรู้สึกผิด



ซวยในซวยจริงจริ๊งเลยมึงไอ้ราม ผมบ่นกับตัวเองในใจ



“อ้อ...ครับ งั้นผมขอตัวไปดูเพื่อนก่อนนะครับ” เมื่อได้คำตอบแล้วพระรามจึงขอตัวผละไปหาเพื่อน



“จ้า พี่ฝากดูน้องมานด้วยนะคะคุณน้อง”



“ครับ ถ้างั้นผมไปก่อนครับ” พระรามพูดจบก็วิ่งตามหลังเพื่อนที่เดินออกไปไกลแล้ว




ตอนนี้ผมถูกแบ่งห้องกันเรียบร้อยแล้วครับผมไอ้เต้ไอ้มานนอนด้วยกันครับ บ้านที่พวกผมพักอยู่จะเป็นบ้านหลังเล็กๆ ที่มีห้องนอนและห้องน้ำในตัวซึ่งสามารถนอนได้สองถึงสามคน ส่วนบรรยากาศร่มรื่นมากครับ ลมทะเลพัดเข้ามาตลอดเวลากลิ่นน้ำทะเลทำให้รู้สึกสดชื่นไม่น้อย



“นี่ ไอ้มานมึงก็นอนพักเอาแรงไปเดี๋ยวพวกกูจะแวะมาดูมึงเป็นพักๆ แต่ถ้าไม่ไหวโทรมาหากูหรือไอ้เต้ทันทีเลยนะมึง”



“เออ ขอบใจพวกมึงมาก เดี๋ยวกูนอนพักก็ดีขึ้นพวกมึงไปเข้ากิจกรรมเถอะ แค่นี้กูก็เกรงใจพี่ๆ กับพวกมึงจะแย่อยู่แล้วที่มาเป็นภาระแบบนี้” น้ำเสียงแหบแห้งทำให้คนฟังทั้งสองรู้ว่าเพื่อนตนเองต้องการพักผ่อนมากแค่ไหน



“อย่าคิดมาก...นอนๆ ไปเดี๋ยวพวกกูจะออกไปแล้ว”



พระรามกับเต้พากันเดินออกไปนอกห้องเพื่อเข้ากิจกรรมข้างนอก



หลังจากที่เต้กับพระรามออกไปแล้ว มานที่หลับตาก็ลืมตาตื่นขึ้นมองเพดานห้องอีกครั้ง



“มึงกับกูยังไม่จบแค่นี้แน่ ไอ้เมฑ!!! ” เสียงแหบแห้งเอ่ยอย่างอาฆาตแค้น ก่อนที่จะปล่อยให้ร่างกายได้หลับใหลไปอีกครั้ง




ด้านของทศกัณฑ์



ทศกัณฑ์ที่เริ่มงุ่นง่านกับพระรามเล็กน้อยเมื่อเจ้าเด็กนั้นไม่มาหาเขาตามที่นัดไว้ เมื่อโทรไปถามก็บอกว่าเพื่อนไม่สบายเลยมาไม่ได้ ตอนแรกเขาเริ่มขัดใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายไปสนใจคนอื่นมากกว่าตน แต่ด้วยตอนนี้เป็นช่วงทำคะแนนพิสูจน์ว่าเขานั้นรักมันจริงๆ จึงต้องจำยอมให้น้องมันดูแลเพื่อนไป พอเมื่อถึงที่หมายแทนที่มันจะออกมาหาเขาบ้างก็ไม่เห็นแม้แต่เงา



“นี่ๆ มึงมาเข้าค่ายอาสาที่ทะเลมาทำหน้าบูดบึงแบบนี้ได้ไงไม่เหมาะกับมึงเลย พอๆ เดี๋ยวน้องมันก็มาหามึงเองไม่ต้องใจร้อนเพื่อน” ไอ้นาคินมันพูดขึ้น ตอนแรกมีแค่ไอ้นาคินมันมาคนเดียวเพราะมันอาสามาช่วยดูแลน้องๆ ปีหนึ่ง ส่วนผมที่ไม่ได้มีหน้าที่ ตอนแรกที่มันชวนก็ยังไม่คิดที่จะมาแม้แต่น้อย แต่เมื่อรู้ว่ารามมันมาด้วยผมก็เลยตามมา



“นี่ไอ้เมฑมันไปไหนของมันวะ ไหนบอกว่าจะมา...” ทศกัณฑ์ถามนาคินที่นั่งตรงข้ามตน



“เนี่ย...มันแชทมาบอกว่าจะตามมาทีหลัง สงสัยเมื่อคืนเอาสาวจนดึกล่ะมั้ง”



“หึ...คนอย่างไอ้เมฑมันจะมีคนที่มันรักจริงบ้างไหม” ถึงผมจะเคยเที่ยวเหมือนมันมาก่อนช่วงหนึ่งแต่ผมก็ล้มเลิกกิจกรรมแบบนั้นไปแล้ว ยิ่งมีรามมันผมก็ยิ่งไม่คิดที่จะไปยุ่งกับใครอีกแล้ว แค่นี้ผมก็สำลักความสุขจากมันจะตายคาเตียงอยู่แล้ว



“กูว่าไม่! ปล่อยมันไปเถอะ....ว่าแต่มึงกับน้องรามเป็นไงบ้าง” นาคินที่เห็นว่าเพื่อนตนเริ่มลุกหนักขึ้นเลยๆ จนใครๆ เขาก็รู้กันทั้งนั้นว่าไอ้ดาวคณะเกษตรปีนี้เป็นสะใภ้คณะปีสาม



“ก็เรื่อยๆ มันยังคงคิดว่ากูไม่ได้รักมัน...” นาคินมองเพื่อนที่แสนเถื่อนอย่างทศกัณฑ์อย่างส่ายหน้า เมื่อหายปากแข็งจากสิงห์ก็กลายเป็นแมวเชื่องในทันที



“เดี๋ยวน้องมันก็เห็นความจริงใจของมึง แต่มึงก็เก็บไอ้ร่างทศกัณฑ์คนเถื่อน ถ่อย เจ้าอารมณ์อย่างกับพายุไฟนั้นลงไปให้มิดล่ะ อย่าไปเผลอทำรุนแรงกับน้องมันอีก เดี๋ยวเรื่องมันจะยุ่งกันไปใหญ่” นาคินแนะนำเพื่อน



“เออ กูก็ทำเท่าทีจะทำได้ แต่แมร่งบางทีมันก็ชอบอ่อยไปทั่วจนกูอยากจะจับมันขังไว้ที่ห้องไม่อยากให้ใครได้เห็นมันแม้แต่คนเดียว” แววตาทศกัณฑ์เคร่งขรึมเมื่อนึกถึงร่างพระรามที่ไร้เสื้อผ้าปกปิดกาย เขาจะไม่ยอมให้ใครแย่งมันไปจากอ้อมอกเขาเป็นอันขาด!



นาคินที่เห็นแววตาทศกัณฑ์ก็นึกสงสารและขอโทษพระรามในใจ ที่ดันมาเจอทศกัณฑ์มัน แล้วอย่างนี้น้องมันประกวดดาวมหาลัยไอ้กัณฑ์มันไม่อกแตกตายหรอกเหรอ เห้อ...



“มึงก็เบาๆ ลงบ้างเรื่องหึงหวงเนี่ย! ” นาคินเอ่ยเสียงหน่าย



“อืม กูจะพยายาม”



คำว่าพยายามของมันไม่ได้เป็นตัวรับประกันแม้แต่น้อยว่ามันจะเบาๆ นิสัยขี้หวงลง



*****พรุ่งนี้เดี๋ยวไรท์มาลงให้อีกตอนนะคะ ส่วนเรื่องของมานหลายคนคงเดากันถูกเนาะ ส่วนความขี้หวงของเฮียกัณฑ์จะปะทุมาอีกครั้งหรือไม่ ต้องรอชมคร้า อาจมีคำผิดอยู่เล็กน้อย ต้องขออภัยด้วยเพราะบางทีมันก็ผ่านมาไรท์ไป เดี๋ยวจะมารีไรท์อีกรอบจ้า*****

สุดท้ายไรท์ก็ขอฝากE-BOOKเรื่อง KING L : พระรามแผลงรัก (ทศกัณฑ์xพระราม) ด้วยค่ะ



https://www.mebmarket.com/ebook-86684-KING-L--%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-&page_no=1


และฝากเรื่องใหม่ที่กำลังลงให้อ่านกันด้วยค่ะ เรื่อง King L II : นักซิ่งรัก (ดัก) จับทำเมีย (เมฑxมาน)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 735 ครั้ง

1,228 ความคิดเห็น

  1. #874 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 18:53
    น้องจะมีหึง มีหวงพี่บ้างยังอิอิ
    #874
    0
  2. #848 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 11:06
    คนหวงเมีย
    #848
    0
  3. วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 02:31
    พี่เมฑร้ายจัง
    #839
    0
  4. #405 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 07:47
    พี่เมฑร้ายจัง สงสารมาน
    #405
    0
  5. #321 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 18:18
    น้องมาน หนูเลือกหลัวได้ชั่วเหลือใจมากค่ะลูกกกก เดือนคณะของป้า โถๆ
    #321
    0
  6. #269 pepepeem (@pepepeem) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 15:46
    พี่เมฑมาสู่ขอมานเลยนะ
    #269
    0
  7. #264 me_ar_ayonna_ (@mee_ar_ayonna_) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 02:11

    เมฑมาน นี้เมะชนเมะใช่ม่ะ ทำไมฉันรู้สึกฟิน ถ้าเป็นเมะชนเมะจริงขออย่าผลัดกันรุกกันรับเลยย เอาเมฑรุก มานรับนั้นเเหละดีเเล้ววว

    แต่รู้สึกแอบฟินจริงๆนะ งือออออออออออออออ ใจบางงงง น้องรามก้น่ารักตลอด หึงอิพี่บ้างกะได้ อย่าเงียบอย่างเดียว แสดงความรู้สึกออกมาสิ!!
    #264
    0
  8. #263 meallll (@meallll) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 22:37
    น้องมานนนน
    #263
    0
  9. วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 20:31
    อ่าวน้องมาน
    #262
    0
  10. #260 waruko002 (@waruko002) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 19:56

    เมธนี่จะขี้หวงเหมือนกัณฑ์ไหม ลุ้น

    #260
    0
  11. #259 168999au (@168999au) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 19:01
    เซอร์ไพรส์ เมฑกะมาน หูยยยยย ท่าไหนคะ 😆
    #259
    0
  12. #258 jiyuri006 (@jiyuri006) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 18:19
    พี่เมฆโดนน้องมานเกลียดซะแล้ว5555555
    #258
    0
  13. #257 tidteena (@tidteena) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 17:50

    น้องมาน พี่เมฆ
    #257
    0
  14. #256 EM_327 (@arraya3887) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 17:10

    น้องมานโดนพี่เมฑ...มานี่เอง
    #256
    0
  15. #255 XINDEER (@XINDEER) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:58
    อ่านถึงตอนหลุดว่าเจ็บก้นแล้วยิ้มกริ่มเลยมานนน แต่นึกไม่ถึงนะเนี้ยว่าเป็นพี่เมฑ
    #255
    0
  16. #254 Hydrangea1224 (@Hydrangea1224) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:54
    กรี๊ดดดดดดน้องรามมมมมม
    #254
    0