KING L : พระรามแผลงรัก (ทศกัณฑ์xพระราม)(รีไรท์)

ตอนที่ 14 : chapter 13 ทศกัณฑ์แผลงรัก(ฉบับคัต)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,918
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 886 ครั้ง
    22 ม.ค. 62


เมื่อปีหนึ่งกลับบ้านกันเกือบหมด ตึกคณะเกษตรก็เงียบเหงาไม่น้อยเพราะทุกทีจะมีเด็กรุ่นน้องเต็มตึกไปหมด แต่ในตอนนี้กับเงียบจนได้ยินเสียงลมพัดใบไม้ ยิ่งบรรยากาศที่เริ่มมืดครึ้มแสงอบอ้าวเริ่มจางหายมืดมิดไป พระรามก็ยิ่งรู้สึกเหงากว่าเดิมเป็นหลายเท่า จึงเลือกที่จะเดินออกจากห้องอันเงียบสงัดไปหาซื้อของกินด้านล่างแทน แต่เมื่อเดินผ่านซอกตึกคณะเกษตรซึ่งเป็นจุดอับสายตาซึ่งส่วนใหญ่มักจะมีพวกสูบบุหรี่ไปสูบในบริเวณนั้น แต่เมื่อผมแอบชะโงกดูก็เห็นผู้ชายร่างสูงหลายคนกำลังรุมกระทืบใครคนหนึ่งที่อยู่กลางวงล้อม




ซึ่งคนถูกซ้อมก็ไม่แม้แต่จะปัดป้องหรือสวนหมัดกลับแม้แต่ครั้งเดียว เดี๋ยวก็ตายห่ากันพอดี.....




เอาไงดีวะ ถ้าเดินผ่านไปทำเหมือนไม่เห็นก็ยังไงอยู่ ถ้าเกิดแมร่งตายห่าขึ้นมาผมคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตแน่ๆ แล้วอีกอย่างหนึ่งคือผมกลัวผีไง ช่วยก่อนก็แล้วกันเรื่องอื่นค่อยคิด.....




ผมที่ตัดสินใจได้ก็ตะโกนดังลั่นทั่วซอกตึกมืด




“พี่ยาม!!! อาจารย์!!! มีคนต่อยกันครับบบบ!!! มีคนต่อยกัน” เสียงตะโกนหลายสิบเดซิเบลดังไปทั่วซอกตึก ทำให้ชายฉกรรจ์ที่รุมกระทืบอยู่หันมองมาทางผมก่อนจะรีบวิ่งหลบหนีไปอีกทาง




พระรามที่เห็นว่าพวกมันคงไม่ย้อนกลับมาแล้ว จึงรีบวิ่งไปหาร่างสูงผมสีเด่นลูกตาที่นอนหมอบราบอยู่ ชายที่ถูกรุมซ้อมที่นอนคว่ำหน้าอยู่พยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล จนพระรามต้องเดินเขาไปช่วยพยุง จึงเห็นใบหน้าที่แตกช้ำชัดขึ้น




“เห้ย!!! ” คนที่ถูกกระทืบก็คือ ทศกัณฑ์ รุ่นพี่ปีสามคณะผมเองครับ ครั้งก่อนยังด่าผมอยู่เลยทำไมคราวนี้ไม่สู้กลับเลยวะ ผมที่ทนเห็นสภาพอนาถตาไม่ไหวจึงช่วยพยุงให้ยืนขึ้นถึงจริงๆ ไม่อยากจะช่วยก็เถอะ ผมยังโกรธที่พี่แก่ทำกับผมไว้อยู่นะแต่วันนี้ถือว่ายกเว้นไปก่อนแล้วกัน




“ปล่อย...” เสียงเย็นเยียบสั่งพระรามที่กำลังพาดแขนของคนถูกซ้อมไว้บนไหล่ของตน




“อย่าดื้อดิพี่! คนอุตส่าห์ช่วย...” ผมพยายามจับท่อนแขนหนาที่เต็มไปด้วยรอยสักพาดไหล่พยุงเดินแต่เจ้าตัวกลับยืนนิ่งไม่ก้าวขา




“เห้ย...พี่ผมว่ารีบเดินเถอะ เดี๋ยวมันย้อนกลับมาแล้วผมจะซวยไปด้วย” ดื้อด้านสมกับที่พี่เมฆเคยเล่าให้ฟังจริงๆ




“ถ้าเสือกกลัว ก็อย่าเสือกที่จะมาช่วยกู!! ปล่อย!! ” ทศกัณฑ์กระชากแขนออก แต่พระรามขัดยื้อไว้




“เอ่อ...ผมพูดไปงั้น อย่าหาว่าผมปากหมาเลยนะแต่พี่ลองดูสภาพตัวเองก่อนเถอะ ผมว่ารีบไปหาหมอเถอะพี่” ไอ้ผมก็ไม่ใช่คนดีอะไรขนาดนั้นขืนปฏิเสธอีกนะ ทิ้งไว้แมร่งตรงนี้จริงๆ ด้วย..




“......” ทศกัณฑ์เงียบลง ยอมให้เด็กรุ่นน้องที่ไม่ถูกขี้หน้าช่วยพยุงออกจากซอกตึกคณะ




หลังจากที่ผมทุลักทุเลในการลากผู้ชายตัวเท่าควายออกมาจากซอกตึกได้ก็แทบตาย นึกถึงผมสูงร้อยเจ็ดสิบกว่าๆ เองส่วนเจ้าตัวน่าจะสูงกว่าไอ้มานที่สูงร้อยแปดสิบอีกมั้ง และด้วยความสูงที่เสียเปรียบทำให้หลายครั้งที่ผมต้องรับน้ำหนักตัวที่พิงมาอยู่หลายรอบ ถ้าผมไม่ใช่คนจิตใจดีมีเมตตาขนาดนี้อย่าหวังเลยว่าจะมาช่วยแล้วทำให้ตัวเองลำบากแบบนี้ ก็เพราะผมหล่อไงครับ....เอ๊ะ!! มันเกี่ยวไหมนะ




ผมที่กำลังจะพาพี่แกไปโรงพยาบาล แต่พี่แกกลับสั่งให้ผมพาเดินไปที่ผับแห่งหนึ่งข้างหลังมอแทน โคตรหนักเลยกว่าจะถึงหน้าผับหรูก็เอาเหงื่อออกไปไม่น้อย




“พี่ ผมว่าไปโรงพยาบาลก่อนไหม แล้วเดี๋ยวค่อยกลับมาที่นี่ก็ได้นะพี่” ผมที่หวังว่าพี่ทศกัณฑ์จะยอมไปโรงพยาบาลก่อนแต่ไม่เลย พี่แกพยายามที่จะเข้าไปในผับแทนทำให้ผมที่เป็นคนพยุงก็ต้องเดินเข้าไปด้วย พอเดินผ่านการ์ดที่ยืนคุมหน้าผับที่ไม่ขอตรวจผมแม้แต่น้อย ก็ทำให้รู้ว่าผับดังอย่าง GN PUB เป็นของพี่ทศกัณฑ์ รวยชิบ...




ผมเดินผ่านโต๊ะด้านหน้ามีแต่สาวๆ มองมาที่พวกผม ก็ไม่ให้เด่นได้ไงก็สภาพพี่ทศกัณฑ์ที่ควรไปโรงพยาบาลกลับมาอยู่ในผับแทนแล้วไหนจะไอ้ที่พยุงกันเข้ามาอีก ผู้คนคงอยากรู้อยากเห็นกัน




“เห้ย!!! ไอ้กัณฑ์ใครทำมึงวะ ไอ้เชี้ย!! ” พี่ๆ ที่นั่งกินเหล้ากันอยู่ในโต๊ะลุกพรวดขึ้นมาหาพี่ทศกัณฑ์เมื่อเห็นสภาพของเพื่อนตน




“กูไม่เป็นไร” ทศกัณฑ์นั่งลงโซฟาที่ว่างอยู่ ก่อนที่เพื่อนๆ จะกลับลงมานั่งที่อีกครั้ง ผมที่ยืนอยู่จะเอ่ยขัดขอตัวกลับก่อนก็ถูกพี่แกดึงแขนให้นั่งลงไปด้วย




“ไม่เป็นไรเชี้ยมึงอ่ะ มึงได้ดูสภาพตัวเองแล้ว? อย่างกับโดนรุมมาไอ้สัส! ” เมฑทนไม่ไหวจนอยากจะไปกระทืบคนที่มันกล้ามาทำเพื่อนเขาแทนเสีย




“มึงใจเย็นๆ ฟังไอ้กัณฑ์มันก่อน” นาคินห้ามปรามเพื่อนก่อนจะหันไปฟังคำอธิบายจากทศกัณฑ์




ทศกัณฑ์ที่เห็นเพื่อนส่งสายตารอฟัง จึงเอ่ยปากขึ้น




“กูโดนแฟนใหม่ดารุมกระทืบมา” คำอธิบายแสนสั้นฉบับทศกัณฑ์ทำเอาเพื่อนๆ อย่างเมฑวรรณอารมณ์เสีย




“ไอ้สัสเอ้ย!! ไปมึงไปกระทืบพวกมันกลับแมร่ง กล้ามาทำเพื่อนกู ไอ้หน้าหมาแย่งแฟนคนอื่นแล้วเสือกมาทำอย่างนี้กับมึงอีก เอ่อ...กูขอโทษว่ะ” เมฑที่เผลอพูดเรื่องแฟนเก่าของทศกัณฑ์จึงเอ่ยขอโทษเสียงอ่อยเมื่อรู้ว่าตนไปพูดสะกิดแผลเก่าของเพื่อนรักเข้า




“ไม่ต้องหรอก กูยอมให้มันกระทืบกูเอง แล้วอีกอย่างมึงไม่ต้องขอโทษกูเพราะกูกับเขามันก็แค่อดีต” ทศกัณฑ์ที่พูดจบก็คว้าแก้วเหล้าเพียวๆ ขึ้นมากระดกรวดเดียวหมดแก้ว




“เออ แดกเหล้าๆ แล้วมึงไม่ไปทำแผลก่อนวะไอ้กัณฑ์” คินที่เห็นหน้าที่บอบช้ำรอยแตกตรงหางคิ้วไหนจะมุมปากที่เลือดยังติดกังอยู่จึงเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง




“ไม่อะ กูอยากแดกเหล้า” หลังจากทศกัณฑ์พูดจบก็เอาแต่กระดกเหล้าท่าเดียว




“เออแดกๆ ว่าแต่มึงมากับมันได้ไงวะไอ้ราม” เมฑทักรุ่นน้องที่นั่งข้างๆ ไอ้กัณฑ์ที่นั่งเงียบจึงเอ่ยขึ้น




“อ่อ...ผมไปเห็นพี่เขาโดนรุมอ่ะครับ ก็เลยเข้าไปช่วยว่าจะพาไปโรงพยาบาลแต่พี่เขาก็ไม่ยอมไปจะมาที่นี่อย่างเดียวเลย” สงสัยอยากเมาล่ะมั้ง พี่เขาคงรักแฟนเก่ามากถึงยอมให้แฟนใหม่ของคนที่รักมารุมกระทืบโดยไม่สู้กลับสักนิด




“ยังไงก็ขอบใจมึงมากที่ไปช่วยมันไม่งั้นกูว่ามันคงยอมให้ไอ้เชี้ยพวกนั้นกระทืบจนตายเลยล่ะมั้ง พูดแล้วก็ของขึ้นอยากจะไปอัดหน้าแมร่ง!! ” พี่เมฑว่าเสียงเข้มพร้อมทำหน้าเหี้ยมบ่งบอกถึงอารมณ์โกรธไม่น้อย




“ไม่เป็นไรครับพี่ ผมแค่ผ่านมาพอดีถ้าไม่ช่วยก็ยังไงอยู่ยังไงก็ถิ่นคณะเราครับ” น่าน!! ผมพูดดีไหมครับ อิอิ




“เออๆ ยังไงก็ขอบใจ ถ้ามีไรให้พวกกูช่วยก็บอกนะมึงไอ้น้อง!! ” พี่เมฑตบไหล่ผมแปะๆ




“เอ้านี่! ดื่มเป็นเปล่า” พี่คินโชว์แก้วเหล้าขึ้นมาทางผม




“เป็นครับพี่ แต่ว่าผมไม่ขอดื่มดีกว่าครับ เดี๋ยวผมก็ต้องขอตัวกลับก่อนแล้วด้วยครับ” ผมก้มหัวปฏิเสธไป เพราะอยู่คนเดียวถ้าเกิดเมาเดี๋ยวจะยุ่งเดือดร้อนคนอื่นเขา




“เออๆ ไม่เป็นไร ไม่กินอ่ะได้แต่อย่าเพิ่งกลับเลยน้องนั่งเป็นเพื่อนกันก่อน เพื่อนๆ กลับบ้านกันหมดไม่ใช่เหรอ” นาคินยื้อให้พระรามนั่งลงเมื่อรุ่นน้องทำท่าจะลุกออกไปจากโต๊ะ




ผมที่ถูกชวนก็ไม่กล้าปฏิเสธอีก จึงนั่งฟังเพลงคลอๆ ไป นั่งฟังพวกๆ พี่เขาคุยกัน ผมที่มองคนข้างตัวอย่างพี่ทศกัณฑ์ที่ตอนนี้ก็ล่วงเลยจนเกือบเที่ยงคืนแล้วพี่เขายังไม่หยุดดื่มเลยครับ อาการเมามายก็เริ่มออกมาแล้วนั่งเพ้อเรื่องคนรักนั่นแหละครับ ส่วนพี่คินก็ไม่ค่อยเมาเท่าไหร่ซึ่งผิดกับพี่เมฑที่เมาจนไปนั่งกองอยู่กับพื้นข้างๆ โซฟา




“กูม่ายยมาววว” พี่เมฑพูดปฏิเสธเสียงแข็งเมื่อพี่คินพยายามที่จะพาพี่เขากลับบ้าน




“ไม่เมามึงเหรอ กลับบ้านได้แล้วไอ้เมฑกลับเว้ยย!! ” พี่คินแค่มึนๆ ก็พยายามพยุงพี่เมฑขึ้นก่อนจะหันมาพูดกับผม




“น้องรามครับ พี่ฝากน้องพาไอ้กัณฑ์มันขึ้นไปพักข้างบนหน่อยได้ไหม พี่จะพาไอ้นี่มันกลับบ้านก่อนมันเมามากแล้ว” ผมที่กำลังจะปฏิเสธไปก็ต้องกลืนคำนั้นลงไปพร้อมกับน้ำลายของตน เมื่อเห็นพี่คินที่มึนๆ ทะลักทุเลพากันพยุงพี่เมฑขึ้น




“ก็ได้ครับ ห้องไหนอ่ะครับพี่คิน” พี่คินส่งคีย์การ์ดห้องมาให้ผม




“ขึ้นลิฟท์ไปชั้นสามเลยครับน้องราม มีห้องเดียวแหละครับชั้นนั้น พี่ไปก่อนนะครับไอ้นี่มันจะเลื้อยเป็นงูแล้ว” พี่คินพยุงพาพี่เมฑออกไปจากผับในทันทีที่พูดจบ




“ครับๆ โชคดีครับพี่” ผมผงกหัวให้พี่เขาก่อนจะหันไปมองอีกร่างที่นอนแผ่หลาอยู่บนโซฟา




“พี่ๆ พี่ทศกัณฑ์! ครับ ตื่นๆ !! ” ไม่น่ารับปากพี่คินไปเลย...เหนื่อยอีกกู




ผมแบกพี่แกขึ้นลิฟท์มาถึงชั้นสามก็เกือบแย่ ตัวโคตรหนักหลังผมจะหักไหมเนี่ย ผมนำคีย์การ์ดขึ้นมาเพื่อเปิดประตูห้อง พอก้าวเข้ามาในห้องที่ใหญ่พอสมควรในห้องนี้มีโซนครัวด้วยห้องสีเทาเข้มสไตล์พี่แกเขาล่ะครับ ผมที่เห็นประตูบานใหญ่หรูน่าจะเป็นประตูห้องนอน จึงตัดสินใจแบกพี่แกเข้าไปในทันที




พลั๊ก...




พระรามที่หันหลังให้เตียงเพื่อที่จะให้คนที่ตนแบกล้มลงบนเตียงแต่ด้วยคนที่เมามายอยู่ก็เริ่มปัดป่ายมือไปมาทำให้พระรามที่ย่อตัวเพื่อที่จะให้ทศกัณฑ์ลงจากหลังก็ต้องหงายหลังไปพร้อมกับร่างที่เมามาย




ผมที่หงายหลังทับอกแกร่งก็รีบผงกตัวขึ้นแต่ก็ถูกอ้อมแขนหนาโอบรัดต้นคอกับเอวไว้แน่น ดิ้นรนไปมาก็ไม่ได้ผล ผมพยายามแกะมือพี่เขาออกแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรแถมยังรัดเอวผมแน่นขึ้นไปอีก




“อย่าทิ้งกัณฑ์ปาย น้า...ดา” เอ้าผมไปเป็นคนชื่อดาตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะเนี่ย




“พี่ๆ ผมพระรามคนที่ช่วยพี่จากโดนรุมกระทืบไง ไม่ใช่แฟนพี่!! ปล่อยผมได้แล้ว!! ” ผมว่าใส่คนเมาที่ไม่รู้ว่าทำหน้าแบบไหนเพราะผมหันหลังให้อยู่




“ดา อย่าไป...” ทศกัณฑ์ที่เพ้อถึงแฟนเก่าตนพร้อมรัดร่างบางของพระรามแน่น ยิ่งพระรามดิ้นรนหนีออกจากอ้อมแขนแกร่ง ทศกัณฑ์ที่นึกว่าคนในอ้อมกอดเป็นคนที่ตนรักก็ยิ่งกอดรัดแน่นเข้าไปอีกเมื่อคิดว่าคนรักพยายามจะดิ้นหนีออกจากตนไปหาคนอื่น แต่ผิดกับพระรามที่ยิ่งเห็นทศกัณฑ์รัดแน่นก็ยิ่งดิ้นหนักเข้าไปใหญ่ มือที่พยายามกระแทกร่างที่กอดอยู่ให้คลายออกแต่ก็ไม่เป็นผล




“ปล่อย!! ดิพี่ ผมพระรามเว้ยยไม่ใช่เมียพี่ ปล่อยยยย”




“ม่ายย พี่จะมายยป่อยดา เด็ดขาด!! ” เหมือนพี่เขาจะคุยเรื่องเดียวกับผมนะแต่เหมือนจะคุยกันคนละคน แล้วอย่างนี้จะคุยกันรู้เรื่องไหมวะเนี่ย




สิ้นคำไม่นานพี่ทศกัณฑ์ก็พลิกเป็นฝ่ายคร่อมตัวผมแทน ริมฝีปากหนาพุ่งลงมาคบเม้มริมฝีปากผมไปมาไม่หยุด แถมรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ




ผมที่พยายามผลักร่างหนาออกพร้อมเบี่ยงหน้าหลบแต่ก็โดนมือแกร่งจับล็อคใบหน้าให้รับจูบอันป่าเถื่อนไว้แน่น ผมสัมผัสถึงกลิ่นคาวคลุ้งของเลือดเต็มปาก ลิ้นบางที่พยายามปัดป่ายหลบลิ้นหนาที่รุกล้ำบดขยี้ไปมา ผมที่เริ่มหายใจไม่ออกก็ทุบประท้วงขึ้นแต่มันก็ไม่ได้ผลเพราะร่างสูงบดขยี้แนบชิดขึ้นไปอีกจนผมต้องจำยอมเล่นไปตามบทที่พี่เขาต้องการ เมื่อร่างสูงเห็นว่าร่างบางใต้ร่างเริ่มโอนอ่อนตามตนจึงลดความดุดันและป่าเถื่อนลง




เมื่อเห็นว่าพี่เขาผ่อนแรงลงผมจึงสบโอกาสฮึดแรงทั้งหมดผลักร่างใหญ่ออกและก็เป็นผลเพราะพี่เขาเสียหลักล้มหงายไปบนเตียง ผมจึงรีบคลานหลบลงมาหวังจะไปที่ประตูบานใหญ่แต่ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวเท้าลงพื้นแม้แต่ก้าวเดียวก็ถูกพี่เขากระชากล้มกลับไปยังเตียงอย่างแรงอีกครั้ง




ผมที่นอนหงายมึนหัวอยู่ก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อพี่เขาถอดเนคไทจากเสื้อตนคว้ามือทั้งสองข้างของผมไปมัดกับหัวเตียงแน่น ผมที่พยายามดึงมือให้หลุดจากผ้าที่มัดไว้เท่าไหร่ก็ไม่หลุดออกเสียที ข้อมือขาวที่แดงเถือกจนเริ่มถลอก




“ปล่อย!!! กู!! ปล่อยยย ไอ้เชี้ยเอ้ยย!! ” พระรามดิ้นพล่านเมื่อร่างสูงก้มลงมาซุกไซร้ซอกคอเนียนขาว




คำว่าสรรพนามที่น้องสมควรพูดกับรุ่นพี่ถูกแทนด้วยคำหยาบแทน




“ม่ายย!! พี่จาม่ายยอมป่อยเธอไปอีกก จาว่าพี่เหนแก่ตัวกอด้ายยย...” พระรามที่ฟังคำจบก็หวังจะใช้เท้าถีบร่างหนา แต่ได้แค่คิดเพราะทศกัณฑ์ใช้ท่อนขาของตนแทรกกดท่อนเรียวขาบางของคนใต้ร่างไว้แน่น




ทศกัณฑ์ผละเปลี่ยนจากจูบเป็นซุกไซร้ซอกคอไปมาสลับกันก่อนจะทำรอยแสดงความเป็นเจ้าของเป็นจ้ำๆ เต็มคอเนียนขาวของร่างบาง มือก็ซุกไซร้เผยผิวขาวเนียน เอวที่คอดโค้งรับสะโพกสวยจนน่าใจหายมือหนารูปไล้เอวคอดไปมาก่อนจะขย้ำจนมันมือจนเกิดรอยแดงเถือกทำให้พระรามตะโกนด่าชายร่างสูงไปหลายครั้ง




ร่างสูงก็ไม่ได้หยุดลงแค่นั้นปากหนาทำงานไม่หยุดเช่นกันผละออกจากซอกคอต่ำลงมาที่อกบางสีชมพูสวยลิ้นตวัดเนื้อนูนสีชมพูไปมาจนแข็งชูช่องแข่งกับลิ้นหนา มือหนาไม่รอช้าที่จะปลดส่วนล่างของร่างบางอย่างรวดเร็วจนไม่เหลือแม้แต่ชั้นในสักกะชิ้น




พระรามที่รู้ว่าเริ่มอันตรายเสียแล้วจึงมองหาหนทางรอดแต่พระเจ้าก็ไม่เป็นใจเขาสักครั้ง เขามองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นหนทางรอดแม้แต่นิดเดียว ยิ่งร่างใหญ่ที่โอบทับตนซุกไซร้ไปมาและส่วนล่างที่ถูกถอดออกจนวูบโหวงน้ำตาลูกผู้ชายไหลพรากดิ้นร้องประท้วงเผื่อคนบนร่างจะคืนสติขึ้นมาบ้าง



------------------------------cut----------------------------



*****ตอนนี้เป็นฉบับคัต ถ้าใครอยากอ่านส่วนฉบับเต็มไปที่ https://www.readawrite.com/a/xZ5w3l-KING-L--%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%81?r=cat_popular_new

ไรท์ติดเหรียญไว้  แต่ถ้าใครไม่อยากเสียตังก็อ่านแบบฉบับคัตนร้าาา  จะเว็บไรท์จะโดนเด้งไหมม สุ่มเสี่ยงมากก *****

อีกเรื่องที่ไรท์จะแจ้งคือไรท์จะขอเปลี่ยนหน้าปกนิยาย เพราะอันเดิมมันติดลิขสิทธ์ ส่วนอันนี้ไรท์วาดเอง ไม่โดนลิขสิทธิ์ โปรดสังเกตหน้าพี่ทศกัณฑ์ที่โคตรกรุ้มกริ่มแล้วดูหน้าน้องราม ฮิๆ ๆ

                              

***เดี๋ยวดึกๆมาต่อตอนต่อไปให้นร้าาา   ขอบคุณที่เม้นเป็นกำลังใจให้คร้าาา***

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 886 ครั้ง

1,228 ความคิดเห็น

  1. #1208 galepn (@galepn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:52
    น้องรามสวยมากก วาดออกมาได้สวยมากกก
    #1208
    0
  2. #1106 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 23:54
    ม่ายยยยยยยย น้องงงงงงง
    #1106
    0
  3. #982 TheLastManStanding137 (@punjabra) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 02:05
    มาไม่ทันแต่อ่านรู้เรื่องอยู่จร้าา สงสารน้องไปช่วยเขาแล้วยังต้องเป็นเมียเขา -,,-
    #982
    0
  4. #806 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 20:40
    โธ่น้องงงงงงงง
    #806
    0
  5. วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 14:38
    สงสารนัองงงง
    #780
    0
  6. #647 lls๑18Plus (@NungFar9539) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 00:07

    คัตแซ่บมาก คือแบบอิพี่มันจัดเต็มมากจนสงสารน้องเลย ไม่น่าลุกไหว
    #647
    0
  7. #539 pa rang (@prangkii) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 11:30
    Cut แซ่บมากค่ะไรท์ แต่สงสารน้อง
    #539
    0
  8. #368 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 15:14
    พี่กัณฑ์ ไม่สงสารน้อวเลย
    #368
    0
  9. #355 you2414 (@you2414) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 09:53
    เติมเหรียนไม่เป้น
    #355
    0
  10. #340 Eikkratae*0* (@Readjung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 06:09
    ฮือๆๆๆๆ อีพี่กัณฑ์บ้าาา สงสารน้องอ่า
    #340
    0
  11. #326 PPCh d (@-dream23-) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 22:44
    NC นี่จิกหมอนมากกกก สนุกก
    #326
    0
  12. #213 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 11:58
    ขอด่าได้มั้ย ไอ่โง่ แค่ผัวใหม่ของเมียเก่ายกพวกมารุมถึงกับหมดอาลัยตายอยากยอมให้มันกระทืบ ฮึ้ย~เมียเก่ามันคลอดแกออกมารึไงถึงได้จะตายเพราะมันขนาดนั้น กับพ่อกับแม่ยอมขนาดนี้มั้ย อ่านแล้วขึ้น ไม่ปลื้ม!!!!!
    #213
    0
  13. #98 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 18:27
    ฟินอ่ะ เราชื่อดาด้วย
    #ไม่ได้อยากทิ้งเลยนะคะแต่ไรท์บังคับ ดารักพี่กัณฑ์สัตๆ สัมมีย์
    #98
    0
  14. #64 nicharwan1234 (@nicharwan1234) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 18:29

    รอค่ะฟินมาก~~~~
    #64
    0
  15. #62 lucifer_ruki1996 (@lucifer_ruki1996) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 17:59
    ทำไมอ่านไม่ได้ NC ของเราาาาา
    #62
    0
  16. #61 sarai12345 (@sarai12345) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 17:29

    จะรอคร้าาา
    #61
    0
  17. #60 EM_327 (@arraya3887) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 17:15

    ไปอ่านมาแล้ว ncสุดยอดมาก
    #60
    0