กรรมสิทธิ์เถื่อนมาเฟีย

ตอนที่ 12 : 3(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,040
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    23 ส.ค. 62

ถ้าเธอเข้าไป เขาจะรู้ว่าแม็กซ์เป็นใคร

แม่ครับเสียงเรียกทำให้ผู้เป็นแม่ผละออกจากหลังชั้นวางของและรวบตัวลูกชายเข้ามากอดไว้แน่น

ลูกทำให้แม่กลัวรู้ไหมบอกเสียงสั่น

แม่กลัวอะไร! เด็กชายเอนตัวไปข้างหลังเพื่อจะได้มองหน้ามารดาชัดๆ ขอโทษครับ ผมแค่วิ่งไปดูของเล่นที่มุมโน้นแป๊บเดียว

แล้วลูกคุยกับใคร

ไม่รู้ครับ แต่เขาบอกว่าชื่อแซ็ค

ผมแซ็คคารี่

ชื่อที่คอยหลอกหลอนเธอมาตลาดห้าปี มันอาจเป็นความบังเอิญที่ชื่อเหมือนกัน แต่เธอไม่เชื่อเรื่องความบังเอิญ

แม่บอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามคุยกับคนแปลกหน้า

ขอโทษครับ แต่ผู้ชายคนนั้นบอกชื่อเขาก่อน ผมก็เลยไม่คิดว่าเขาเป็นคนแปลกหน้าแม็กซ์ไม่เข้าใจว่าทำไมมารดาถึงร้องไห้ “แม่ร้องไห้ทำไมครับ”

กลัว

กลัวเด็กชายพูดทวนพร้อมกับใช้ปลายนิ้วน้อยๆ เช็ดน้ำตาให้มารดา

ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ” บอกพร้อมหลังมือป้ายน้ำตา “แม่ว่าเรากลับบ้านกันเถอะ

อคิราห์พาลูกชายออกจากซูเปอร์มาร์เกตโดยไม่สนใจข้าวของบนรถเข็น สิ่งที่ต้องทำในตอนนี้คือต้องออกจากที่นี่และเมืองนี้ให้เร็วที่สุด

 

หลังจากที่ต้องเข้าเวรสิบสองชั่วโมงต่อวันหรือบางวันอาจจะถึงสิบแปดชั่วโมงตลอดทั้งสัปดาห์ทำให้วันนี้เซียนน่าตื่นสาย แต่เธอไม่ได้มีโปรแกรมจะต้องไปไหน เลยลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแบบเอื่อยเฉื่อย ใส่เสื้อสเวตเตอร์สีเขียวกับเลกกิ้งสีดำ ทาครีมบำรุงกับกันแดดแต่ไม่แต่งหน้าและปล่อยผมเปียกให้แห้งเอง

หญิงสาวฮัมเพลงเบาๆ ในลำคอขณะต้มกาแฟและทำอาหารเช้าแบบง่ายๆ รับประทาน

เธอรับประทานอาหารไปอ่านหนังสือพิมพ์ไปจนกระทั่งอิ่ม จึงพับหนังสือพิมพ์ไว้บนโต๊ะ ลุกขึ้นเก็บล้างจานชามตามด้วยงานบ้านจนบ้านพักหลังน้อยสะอาดเอี่ยม พอจะงีบหลับช่วงบ่ายก็ดันนึกถึงรั่วที่พัง

เซียนน่าลุกไปค้นหาเครื่องไม้เครื่องมือสำหรับงานซ่อมรั่ว ค้อนเล็กๆ แต่มีประสิทธิภาพพร้อมกับตะปูขนาดต่างๆ

โป๊ก!

บ้าจริงสบถเมื่อตอกตะปูพลาดเป้า งานซ่อมรั่วไม่ใช่สิ่งที่คุณหมอสาวถนัด แต่ก็ดื้อรั้นพอที่จะทำมันด้วยตัวเอง

กำลังทำอะไรอยู่หรือด็อกเสียงทุ้มต่ำแบบผู้ชายแท้ๆ ทำให้สมาธิที่จดจ่อกับงานของเธอแตกซ่าน

คุณหมอสาวหยุดมือจากงานที่ทำ ก่อนจะหันไปส่งสายตาไม่พอใจไปทางแขกที่ไม่รับเชิญ ซักผ้าอยู่มั่ง” ตอบประชด หน้าตาเอาเรื่อง “ก็เห็นอยู่แล้วว่ากำลังทำอะไร แล้วฉันก็ไม่ชอบให้ใครหรือแม้กระทั่งคุณเรียกฉันว่าด็อก

ผมเห็นแล้วว่าคุณกำลังซ่อมรั่วพัง แต่ไม่คิดว่าคุณจะทำมันได้คนพูดเกาะรั่วชมการซ่อมรั่วของเธอ

ฉันทำอะไรได้หลายอย่าง และไม่ต้องสาธยายให้คนแบบคุณรู้

โป๊ก! โป๊ก!!

โอ๊ย!” เซียนน่าร้อง เมื่อตอกมือตัวเองอย่างจัง และโทษว่าเป็นความผิดของเอเดนที่ทำให้เธอเสียสมาธิ

คุณเป็นอะไรหรือเปล่าเอเดนกระโดดข้ามรั่วเข้ามา โดยที่ไม่ได้ขออนุญาต

เป็นสิ” แหวเสียงดัง “คุณทำให้ฉันเสียสมาธิจนตอกมือตัวเอง

ผมขอดูหน่อยพูดขอแต่กลับยื่นมือหยาบกร้านมาจับมือนุ่มแบบถือวิสาสะ เจ้าของมือขึงตาพยายามกระชากมือกลับแต่ไม่อาจทำได้

ไม่ต้องมายุ่ง

คนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านถอนหายใจพรืด อีแค่มือจะหวงอะไรหนักหนา ผมขอดูบาดแผลที่มือคุณไม่ได้จะปล้ำคุณ ไว้ปล้ำเมื่อไหร่ค่อยร้อง

คนฟังหัวร้อนแทบอยากจะเอาค้อนเหวี่ยงศีรษะคนพูด ลองปล้ำดีสิแม่จะเอามีดเสียบพุงให้ไส้ทะลักหมอไม่รับเย็บเลยคอยดู

เราจะพูดกันดีๆ สักครั้งไม่ได้หรือไง มือของคุณเจ็บ และผมก็แค่อยากจะช่วยเท่านั้น เอเดนจับมือเล็กขึ้นมาดูด้วยความระมัดระวัง มีเลือดเพียงเล็กน้อย

“…”

กล่องปฐมพยาบาลของคุณอยู่ที่ไหน

ในครัวบอกเสียงห้วน แล้วนี่เขามีสิทธิ์อะไรถึงมาใส่อารมณ์หรืออารมณ์เสียใส่ ไอ้หมี (ควาย) บ้า! เธอไม่ใช่หนึ่งในลูกน้องหรือคนงานของเขาสักหน่อย แล้วบ่นพึมพำ คำรามฮึ่มฮั่มเพื่อ

คุณไม่ควรจะซ่อมรั่วบ้านั้นด้วยตัวของคุณเอง คุณควรจะจ้างใครสักคนมาทำให้คนพูดเทศนาอีกยกหลังจากที่พาคนเจ็บเข้ามาในห้องครัวแล้ว

ฉัน…”

หยุดลิ้นอันเผ็ดร้อนของคุณซะ” 

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

60 ความคิดเห็น