รักลับๆ ฉบับมาเฟีย (Re-UP)

ตอนที่ 8 : นางสาวอินดี้ นามสกุลติสต์แตก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    28 พ.ย. 63


ผักผลไม้สดๆ คัดเกรดพรีเมียมจากไร่ส่งตรงถึงบ้าน

         แรกๆ ป้าชวนชมก็บ่นว่ามันยุ่งยาก แต่ปรากฏว่าลูกค้าติดต่อสั่งซื้อเข้ามาจำนวนมาก ทำให้ป้าชวนชมเกษตรกรแบบบ้านๆ ทำอะไรไม่ถูกให้ลุงทองเปลวขับรถมาหาพู่กันที่บ้าน

         พู่กันช่วยรับออเดอร์ จัดส่งสินค้าตามขนส่งที่ลูกค้าเลือกซึ่งตอนนี้ขนส่งแต่ละเจ้าก็แข่งขันกันอย่างดุเดือดให้มารับออเดอร์ถึงสวน

         ออกแบบบรรจุภัณฑ์ให้น่าสนใจซึ่งไม่เกินความสามารถของจิตรกรสาวที่มีความคิดสร้างสรรค์ ทั้งปรับพัฒนารูปแบบหน้าเพจให้น่าสนใจยิ่งๆ ขึ้นทำให้ยอดขายพุ่ง ป้าชวนชมกับลุงทองเปลวก็ได้แต่ยิ้มหน้าบานรับทรัพย์และได้เห็นถึงความสามารถมากมายของเด็กสาวตัวเล็กเลยเลิกเซ้าซี้ให้ไปหางานทำ

         ชวนชมที่ปากยังขยับบ่นหอบหิ้วอาหารที่แกทำเองเดินผ่านร่างผอมบางในชุดเสื้อยืดคอย้วย กางเกงขาสั้นเปื้อนสีเข้าไปในบ้าน เดินผ่านห้องรับแขกตรงไปยังห้องครัวเล็กๆ แต่ฟังก์ชั่นครบสไตล์ฝรั่ง

         พู่กันที่นอนไม่พอยืนเอ๋อ สมองยังมึนๆ เบลอๆ ลากสังขารเดินตามไป

         “แล้วกินข้าวกินปลาหรือยังล่ะ?” ถามไถ่พร้อมกับเทอาหารที่หอบหิ้วมาใส่ถ้วนจานชาม

         คนถูกถามยกมือลูบท้อง ไม่มีอาหารตกถึงท้องมายี่สิบสี่ชั่วโมงแล้ว! เวลาหมกมุ่นกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งจะลืมกินดื่มไม่หลับไม่นอน ลืมแม้กระทั่งเข้าห้องน้ำ!

         ชวนชมมองมาด้วยสายตารู้เท่าทันแล้วได้แต่ส่ายหน้า พู่กันยิ้มประจบแล้วก้มหน้าลงไปมองอาหารในจาน

         “ห้อมหอม! อะไรหรือจ๊ะป้าจ๋า” ถามแล้วยิ้มประจบเสียหนึ่งที

         “แกงเห็ดเผาะใส่ผักหวาน ลาบไข่มดแดงหากินยากนะ”

         ด้วยเห็ดเผาะ ไข่มดแดงเป็นอาหารป่าประจำฤดูกาลปีหนึ่งจะมีให้กินสักครั้งแล้วราคาค่อนข้างแพง

         “ส่วนกล้วยน้ำว้ามาจากป่ากล้วยหลังบ้านป้าที่เหลือก็แจกจ่ายเพื่อนบ้าน เขาเลยให้มะพร้าวมาป้าเลยให้ลุงปอกเปลือกแล้วนั่งขูดคั่นกะทิทำกล้วยบวชชี”

         “ถือเป็นลาภปาก ขอบคุณนะจ๊ะป้าจ๋า”

         คนไม่เคยกินอาหารป่าใช้ช้อนตักแกงเห็ดเผาะที่ยังอุ่นร้อนเข้าปาก ตามด้วยลาบไข่มดแดง

         “รสชาติเป็นไงบ้าง” คนถามมีสีหน้าลุ้นๆ ตอนยังสาวก็ชอบทำอาหารรสแซ่บจัดจ้านถึงใจแต่พออายุขึ้นเลขห้าทำให้ต่อมรับรสชาติอาหารเปลี่ยนไป เวลาปรุงรส อาหารที่ทำก็มักจะหนักไปทางรสเค็ม แกงเห็ดเผาะครานี้ไม่รู้ว่าใส่ปลาร้าหนักมือไปหรือเปล่า?

         พู่กันชูนิ้วหัวแม่มือขึ้น “แกงเห็นเผาะแซ่บหลายเด้อ แต่ลาบไข่มดแดงเผ็ดไปนิด” คนพูดมีเหงื่อผุดพรายตามไรผมแก้มปากแดงก่ำ

         “เอ้าน้ำ”

         พู่กันรับแก้วน้ำมาดื่มอั๊กๆ โดยมีเสียงป้าชวนชมบอกให้ดื่มช้าๆ เดี๋ยวสำลักน้ำด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง แล้วเลื่อนถ้วยกล้วยบวชชีมาตรงหน้า

         “กล้วยบวชชีช่วยได้”

         เจ้าตัวดีลดแก้วน้ำลง อ้าปากแลบลิ้นสีชมพูออกมาจนน้ำลายแทบหยดแหมะดีว่าสูดปากกลืนน้ำลายทัน มือเรียวจับช้อนตักกล้วยบวชชีใส่ปาก

         “อืม” ดวงตาเรียวโตสีเฮเซิลเบิกกว้าง ทำเสียงพึงพอใจในรสชาติ “อร่อย! ไม่ฝาดหวานมันกลมกล่อม”

         คนทำยิ้มปลื้ม “ท้องยุงพุงกระสอบ”

         คนท้องยุงพุงกระสอบยิ้มรับตาหยีแล้วตักกล้วยบวชชีใส่ปาก เคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย

         ดื้อตาใส! ชวนชมได้แต่ส่ายหน้าแต่มุมปากยกยิ้มเอ็นดูเด็กสาว

         “จะวาดภาพหรือทำอะไรป้าก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะ แต่ต้องรู้จักแบ่งเวลาพักผ่อนนอนหลับรับประทานอาหารดีๆ มีประโยชน์มั้งนะลูก”

         พู่กันที่กำลังรับประทานกล้วยบวชชีให้รู้สึกตื้อๆ ตรงลำคอ มือเรียววางช้อนลงในถ้วย หัวตาร้อนผ่าว นานหนักหนาแล้วที่ต้องระเห็จระเหเร่ร่อนเหมือนผีไม่มีศาล

         “ป้าฟังหมอในรายการทางทีวีเขาบอกว่านอกจากมีผลทางร่างกายแล้วยังมีผลต่อจิตใจ อารมณ์อ่อนไหวแปรปรวนง่าย เป็นโรคไบๆ อะไรนี่ล่ะ”

         “ไบโพล่าร์ (Bipolar Disorder) หรือโรคอารมณ์สองขั้ว” 


ปล.เขียนไปอัพไปจอคำผิดโปรดแจ้ง ฝากแอดFC คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะคุณจะได้ไม่พลาดนิยายอัพตอนใหม่ ^^ #มาเฟียเมียดุ #ธีร์วรา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น