รักลับๆ ฉบับมาเฟีย (Re-UP)

ตอนที่ 4 : บทนำ-รักลับๆ ฉบับมาเฟีย (1) แก้ไข

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    17 ธ.ค. 63


พอรถยนต์สีดำเงาวับสามคันแล่นสู่ถนนใหญ่

บึ้ม! เสียงระเบิดดังขึ้น

พู่กันที่ยังเมายาให้สะดุ้งตกใจหันไปมองก็เห็นเปลวไฟสีแดงส้มที่กำลังพวยพุ่งสู่อากาศ ไฟลุกไหม้เซฟเฮาส์อย่างรุนแรงเหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในหนังบู๊แอคชั่นแนวแก๊งมาเฟีย    จาเรดนั่งมองพิจารณาเธอเงียบๆ  ด้วยดวงตาเรียวสีแซฟไฟร์ที่เย็นชาปานไฟน้ำแข็ง

พู่กันจ้องตอบแบบไม่กลัวเกรงด้วยสายตาขุ่นเคือง ในสี่สิบแปดชั่วโมงที่ผ่านมาเธอเลยผ่านคำว่า กลัวมาไกลแล้ว

คุณจะพาฉันไปไหน

นรก!”

กวนประสาท! คุณรู้ไหมว่าพ่อฉันอยู่ที่ไหน

คุณพ่อสุดที่รักของคุณหนีเอาตัวรอดแล้วทิ้งคุณอย่างเคย เขาเหมาไพรเวทเจ็ตบินออกนอกประเทศไปแล้ว”

พู่กันที่ถูกคนที่ทั้งรักทั้งชังพูดจี้ใจดำให้เจ็บจุกจนไม่ออก

คนที่ส่งประวัติเขาให้พู่กันดูก็คือซอเยอร์

ณ เวลานี้คนของจาเรดและอินเตอร์โพลตามติดเหมือนหมาล่าเนื้อ จุดหมายปลายทางของซอเยอร์คงเป็นประเทศที่ไม่ส่งผู้ร้ายข้ามแดนและมีมาตรการเฝ้าระวัง ป้องกันและควบคุมการระบาดโรคโควิด-19

ทำไมมาเฟียใหญ่แบบคุณถึงได้ใจดีชดใช้หนี้แทนคุณพ่อของฉันล่ะ?” พู่กันพูดประชดเสียงหวาน

ไม่ได้ใจดีแค่ได้ลูกสาวซอเยอร์เป็นเมียจะให้เขาทำยังไง?

แล้วภาพที่คาร์ลอสอยากได้แต่ถูกโจรกรรมไปอยู่ที่คุณเหรอ?....”

โอ๊ยเกลียด! ถามเป็นสิบคำถามไม่ตอบสักคำ คนแสนงอนสะบัดหน้าพรืด เธอมันช่างไร้ตัวตนเป็นอากาศธาตุหรืออย่างไร? ก็แค่เมียขัดดอก นางบำเรอจะไปสำคัญอะไรโดยลืมไปว่าอากาศที่อยู่รอบๆ ดูเหมือนไม่สำคัญแต่จำเป็นต่อการหายใจ

จาเรดทำหน้าเหนื่อยหน่าย รัวถามแบบไม่เว้นช่องไฟจะให้ตอบคำถามไหนก่อนดี

“…” พู่กันที่ถูกคนที่รักโกหกหลอกลวงเชิดหน้า คอแข็ง ปรายตามองเหยียด

เงียบใส่! โอเค มาเฟียหนุ่มถอนหายใจยาวแล้วตอบเฉพาะคำถามที่อยากตอบ

ภาพวาดที่คาร์ลอสอยากได้ก็มีอยู่ในสต๊อกคุณไม่ใช่หรือไง

พู่กันชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง อยู่ที่ฉัน

ใช่ ภาพที่ผมเจอในห้องสตูดิโอตอนนั้นไง

ถ้าคาร์ลอสรู้ว่าเป็นภาพก๊อบปี้ของแท้ละ

ถ้ามันฉลาดก็คงเงียบๆ  ไป ถ้ามันพูดมากก็…” คนพูดใช้นิ้วชี้ปาดตรงลำคอ

ลำคอขาวๆ ขยับตอนกลืนน้ำลายเหนียวหนึบลงคอ ลืมไปว่าคุยกับมาเฟียใหญ่โหดสัสอเมริกา เมื่อกี้พ่อก็เพิ่งระเบิดกระท่อม เอ๊ย เซฟเฮาส์ไป

คะคุณพ่อฉันเป็นหนี้คุณเท่าไหร่คะเสียงใสที่เอ่ยถามอ่อนลงเล็กน้อย

เลขกลมๆ ก็ราวๆ ห้าพันล้านรวมดอกเบี้ย (หัวใจ) ก็หมื่นล้านล้าน

พู่กันอึ้ง อ้าปากค้าง ดอกเบี้ยบ้าอะไรโหดขนาดนี้ หน้าเลือด ต้องชดใช้หนี้กี่สิบปีถึงจะหมดหนี้ กี่สิบปีคงไม่เพียงพอต้องถามว่ากี่สิบชาติมากกว่า!

ชั่วชีวิต

พู่กันส่ายหน้า ถ้าเขาทำร้ายเธออีก เธอคงไม่เหลือแม้แต่เศษซากของหัวใจ  เพื่อความอยู่รอดของหัวใจ

มันจบแล้ว

มันเพิ่งเริ่มต้นต่างหากล่ะ ไหนบอกว่ารักผมไง? ไหนบอกจะไม่เสียใจ ทั้งยังประกาศเสียงดังฟังชัดต่อหน้าลูกน้องคนสนิทของคาร์ลอสว่าผมเป็นสามีคุณแถมยังตะโกนข่มขู่คาร์ลอสเสียน่ากลัวดุสมเป็นเมียมาเฟีย!

ถ้าคุณทำอะไรฉันสามีของฉันจะตามถลกหนังหัวคุณ เฉือนเนื้อคุณเป็นพันชิ้นแล้วสับสับให้หมากินเว้นแต่คุณจะปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้

คุณแอบฟังหญิงสาวร้องเหมือนไม่อยากจะเชื่อ

มาเฟียหนุ่มกัดฟันแน่น กรามแกร่งขึ้นสันนูนเพื่อข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในกาย 

หรือที่พูดไปแค่ลมปาก

พู่กันกำมือข้างลำตัวแน่น สูดลมหายใจเข้าลึกๆ นับหนึ่งถึงสิบในใจ อะไรบางอย่างในตัวมาเฟียหนุ่มเรียกร้องให้เธอยอมรับและเชื่อฟัง บ้าไปแล้ว!

พู่กัน ผมขอร้อง…”

พู่กันหัวเราะด้วยเสียงเหมือนนางมารร้าย รู้สึกเป็นเกียรติมาก! ที่มาเฟียใหญ่ขอร้องผู้หญิงตัวเล็กๆ แบบฉัน แต่ขอร้องอะไร ให้กลับไปเริ่มต้นใหม่เพื่อที่คุณจะทำร้ายทำลายฉันอีกใช่ไหม? โหดร้ายเลือดเย็นสมกับเป็นมาเฟียจริงๆพูดประชดเสียงหวาน

เหลวไหล ไร้สาระ

ฉันคิดว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดีที่เจ้าหนี้กับลูกหนี้จะมีความสัมพันธ์ทางเพศกัน

ริมฝีปากหยักลึกบิดเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ย ทำไมจะไม่ดีล่ะ นับแต่โบราณกาลมาพ่อเป็นหนี้ลูกต้องชดใช้ พ่อเป็นหนี้นำลูกสาวมาขัดดอกก็มีให้เห็นเยอะแยะ

พู่กันให้รู้สึกเหมือนเป็นสิ่งของต่ำต้อยด้อยค่าไร้ราคา เห็นช้างตัวเท่ามด เงื้อมือตบหน้ามาเฟียหนุ่มโดยไม่ยั้งคิด

เพียะ!

เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าคมเข้มเสียงดังลั่นรถ ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มหันไปตามแรงตบ

บอดีการ์ดที่ทำหน้าที่สารถีไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงกลัวโดนลูกหลง มีตบแล้วก็ต้องตามด้วยจูบ! บอดีการ์ดหนุ่มพูดเชียร์อัพเจ้านายใหญ่ในใจ

จาเรดใช้ลิ้นดุนตรงกระพุ้งแก้มข้างที่ถูกตบ ค่อยๆ หันกลับมาดวงตาเรียวสีแซฟไฟร์ขุ่นมัวไปด้วยความกราดเกรี้ยว เอื้อมมือไปกดปุ่มที่กั้นระหว่างคนขับกับผู้โดยสารขึ้นแล้วกระชากผ้าม่านปิดซ้ำ

“ถึงฉันจะเป็นลูกหนี้คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาพูดจาดูถูกฉัน”

พู่กันขยับถอยหนีบนเบาะแต่มือแข็งๆ ปานคีมเหล็กจับต้นแขนเรียวกระตุกแล้วร่างบางก็ลอยเข้าไปในอ้อมกอดแกร่ง

จาเรดโอบกอดร่างบางแนบร่างแกร่ง เขารู้ว่าพู่กันยังโกรธ เกลียดเขาและเข้าใจที่เธอรู้สึกเหมือนถูกทรยศ หักหลัง        

พู่กันตวัดสายตาขึ้นมองด้วยสายตาชิงชัง รังเกียจ แต่เขากลับพบว่ากิริยาเป็นปรปักษ์ของเมียเด็กช่างน่ารัก

ร่างบางที่ก่ายเกยบนตักแกร่ง ดิ้นรนต่อสู้ ทุบตี หยิก ข่วนแรงๆ เหมือนแมวน้อยที่ถูกต้อนให้จมมุมจนกระทั่งมือน้อยถูกมือหนารวบจับไว้ เธอส่งเสียงขู่ฟ่อๆ เหมือนแมวน้อยอารมณ์เสีย แล้วริมฝีปากกระด้างฉกวูบลงมาจูบปากอิ่มที่สบถด่าแบบไม่เป็นกุลสตรีอย่างดุดัน บดขยี้ปากนุ่มด้วยความ รุนแรง และหิวกระหาย

จาเรดรับรู้ถึงการขืนสู้ ยิ่งขัดขืนยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ในกายหนุ่มให้ลุกโชน

พู่กันที่กำลังโมโหโกรธไฟลุกและหมดทางสู้รับรู้ถึงความตื่นตัวคึกแข็งของจาเรดที่เหยียดขยายดุนดันแนบชิดเลยเลิกต่อสู้

จาเรดผละจากจูบช้าๆ มองใบหน้าเรียวซีดขาวราวกระดาษ ดวงตาเรียวโตที่รื้นด้วยน้ำตามองเขาด้วยความเจ็บช้ำ

คุณจะบังคับฉันหรือ

ถ้าคุณดื้อก็อาจจะ…” จาเรดไล้ปลายนิ้วแกร่งบนริมฝีปากอิ่มบวมเจ่อจากจูบของเขา


ปล.จอคำผิดโปรดแจ้ง ฝากแอดFC คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะคุณจะได้ไม่พลาดนิยายอัพตอนใหม่ ^^ #มาเฟียเมียดุ #ธีร์วรา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น