รักลับๆ ฉบับมาเฟีย (Re-UP)

ตอนที่ 16 : หลอกผี…ผีหลอก! (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,675
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 เม.ย. 64

    “ผีผีหลอก”

         พอเห็นแผ่นหลังกว้างของคนใจดำที่ทิ้งเธอไว้กับผีชุดไทยสไบเขียวก็กระโดดขี่หลังขาเกี่ยวรอบเอวสอบเพรียวแน่นซุกใบหน้ากับบ่ากว้าง               

         “ฮื่อ ช่วยฉันด้วย  ผีผีหลอก”

         “เธอน่ากลัวกว่าผีเสียอีกจะเกาะเป็นเห็บหมาอีกนานไหม?” ทำไมเขาต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ จาเรดครวญในใจ

         เห็บหมา เอ๊ย! พู่กันได้สติ ค่อยๆ ลืมตาที่หลับปี๋ขึ้นเมื่อสานสบกับดวงตาเรียวสีแซฟไฟร์เย็นชาปานไฟน้ำแข็งก็ร้อง อุ๊ย! ในใจ

         โธ่ นี่เธอทำให้อีตายักษ์ขี้เก๊กเครางามโมโหเสียแล้ว

         คำต่อว่าถูกกลืนหายหญิงสาวยิ้มแห้งๆ ปล่อยแขนเรียวเล็กที่โอบรอบลำคอแกร่งเหมือนกำลังจับถูกของร้อนแล้วไถลร่างบางลงลงมายืนบนพื้น

         เมื่อเจอรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาข่มขวัญสัญชาตญาณของหญิงสาวก็ทำงานขาเรียวเล็กก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวยกมือขึ้นพนมไหว้สวยงาม

         “I'm sorry

         กล้ามเนื้อตรงแก้มของจาเรดกระตุก เขายืนจ้องเด็กสาวด้วยดวงตาเรียวสีแซฟไฟร์เย็นชา

         ดาเมจรุนแรงมาก!

         ‘ไสหัวไปนั่นคือข้อความที่พู่กันอ่านได้จากดวงตาเย็นชาคู่นั้นแล้วร่างสูงใหญ่ก็หมุนตัวเดินจากไปอีกครั้ง

         พู่กันแลบลิ้น ชูกำปั้นล่อนออกแอคชั่นใส่แผ่นหลังกว้างอยู่ก็นึกถึงคุกกี้โฮมเมดที่อร่อยที่สุดในสามโลกขึ้นมาได้

         บุรุษสุดเย็นชาที่หาความสุภาพไม่เจอ หยาบคาย ไร้มารยาทแบบนี้ไม่ต้องกินหรอก แต่เธอเป็นคนดีมีอารยธรรมไม่ทำตัวต่ำตมแบบนั้น

         ร่างผอมบางหมุนตัวเดินไปยังกำแพงรั้วตรงจุดที่เธอลอบปีนเข้ามา กวาดสายตามองหาถุงคุกกี้มันน่าจะตกอยู่ใกล้ๆ กำแพงรั้ว

         “เจอแล้ว!” มือเรียวเล็กคว้าถุงคุกกี้ที่อร่อยที่สุดในสามโลกขึ้นมา “ว้า! แตกหมดเลย”

         ถึงหน้าตาจะไม่สวยงามแต่รสชาติยังคงเดิม พลันหางตาเหลือบไปเห็นอะไรเขียวๆ สะบัดพลิ้วไหว

         วันนี่วันอะไร ศุกร์สิบสามหรือไง? พู่กันไม่คิดจะพิสูจน์สวมวิญญาณนักวิ่งโอลิมปิก วิ่งหน้าตั้ง วิ่งกระหืดกระหอบไปทันร่างสูงใหญ่ตรงทางขึ้นบันไดเรือน ปากร้องเรียกมิสเตอร์ยักษ์ซ้ำๆ ให้เขาหยุด

         ‘What มิสเตอร์ยักษ์จาเรดหยุดเดินกะทันหันหันกลับมาในจังหวะเดียวกันกับที่ร่างผอมบางวิ่งเข้ามาหาด้วยความเร็วสี่คูณร้อยเมตร

         พู่กันที่วิ่งมาด้วยความเร็วเบรกไม่ทัน หลับตาปี๋ตอนที่ร่างผอมบางปะทะกับร่างสูงใหญ่ราวกำแพง หน้าผากนูนเนียนโขกกับหน้าอกกว้างแกร่งเต็มแรง

         ไม่ซีกงัดไม้ซุกจะเหลือเหรอ?

         ร่างผอมบางเซถอยหลังเสียหลักล้มก้นจ้ำเบ้า อีกหนึ่งบทพิสูจน์ว่าเมื่อมีแรงกิริยาใดๆ เกิดขึ้นย่อมต้องมีแรงปฏิกิริยาซึ่งมีขนาดเท่ากันแต่ในทิศทางตรงกันข้าม

         เกิดมาจาเรดยังไม่เคยเจอใครโก๊ะกัง ซุ่มซ่ามเท่ากับยัยเด็กเพี้ยนข้างบ้านมาก่อน!

         เมื่อเห็นขาแกร่งในกางเกงยีนยืนตระหง่านเหนือร่างบาง พู่กันก็ช้อนดวงตาเรียวโตขึ้นมอง

          อุ๊ย! รอบสอง หญิงสาวยิ้มแหยๆ แกล้งหัวเราะกลบเกลื่อนให้คนหน้าบึ้งตาดุที่มองเหมือนเธอเป็นคนบ้า

         คนบ้า เอ๊ย! พู่กันขยับลุกขึ้นยืนด้วยความหยิ่งทระนงทั้งที่เจ็บบั้นท้าย ยัดถุงคุกกี้โฮมเมดที่ลงมือทำเองใส่มือหยาบกร้านราวกรรมกรของเพื่อนบ้านคนใหม่แล้วหมุนตัวหันหลังเดินจากไปอย่างสง่างามราวเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ตรงไปที่ประตูหน้า

         จาเรดมองตามแผ่นหลังบอบบางของยัยเด็กเพี้ยนข้างบ้านจนลับสายตา

         เขาไม่รู้สึกผิดหรือเสียใจแม้แต่นิดเดียวที่ทำตัวหยาบคาย การทำตัวไม่เป็นสุภาพบุรุษ หน้าบูดบึ้ง เย็นชา ไร้มารยาทจะช่วยกันเพื่อนบ้านผู้หวังดีมีน้ำจิตน้ำใจ แต่ความจริงคือขี้เผือกชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้านไม่ให้มายุ่งวุ่นวาย

         ชายหนุ่มเดินไปล็อกประตูรั้วบ้าน

         โครกคราก!

         เสียงท้องร้องทำให้ชายหนุ่มหลุบตาลงมองถุงคุกกี้ที่สภาพไม่เหมือนคุกกี้ของยัยเด็กเพี้ยนข้างบ้าน

         จาเรด ดีน เทียร์นีย์ มาเฟียโหดอำมหิต เย็นชา ไร้ความรู้สึก มาเฟียผู้อยู่เหนือมาเฟียจนได้ฉายา ‘The Boss’ เมินเฉยแม้หุ้นจะร่วงดิ่งลงเหวจนแดงเถือกทั้งกระดานหรือแม้กระทั่งกำลังเหนี่ยวไกปืนยิงแสกหน้าศัตรูคู่อริ

         โครกคราก!

         ด้วยไม่ได้รับประทานอาหารตั้งแต่ตอนกลางวันทำให้มาเฟียหนุ่มไม่อาจเมินเฉยคุกกี้ในถุงที่ส่งกลิ่นหอมยั่วใจ

         มือหนาสอดเข้าไปในถุงกำคุกกี้ที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยออกมาหนึ่งกำมือ ยกขึ้นใส่ปากเคี้ยว แล้วคำรามเบาๆ ด้วยความพึงพอใจในรสชาติที่ไม่หวานมากจนเกินไป

         จาเรดก้าวยาวๆ เดินตรงไปยังบ้านเรือนไทยโดยที่มือล้วงอยู่ในถุงคุกกี้

         เขากินครั้งที่สองสามแล้วถอนหายใจ

         มันเหมือนยาเสพติดที่เผลอกินเข้าไปแล้วหยุดกินไม่ได้ และการที่ยัยเด็กเพี้ยนข้างบ้านทำคุกกี้โฮมเมดได้อร่อยเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อ

         จาเรดสบถเบาๆ เมื่อมือหนาล้วงเข้าไปในถุงคุกกี้แล้วพบความว่างเปล่า? เขาหันหน้ามองไปยังบ้านข้างๆ ด้วยสายตาไม่เป็นมิตรแล้วเดินย่ำเท้าหนักๆ ขึ้นเรือน

โหลดตอนพิเศษฟรี ที่นี่ > 

  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น