หวนรักสามีไร้ใจ (Re-up)

ตอนที่ 30 : ยังไม่ได้ ‘เอา’ แต่จะ ‘เอา’ แน่! (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,038
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    28 ม.ค. 64

ปล่อยฉัน! อย่าได้คิดมาใช้กำลังกับฉัน

ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มร้ายกาจ บางทีคุณอาจจะยังไม่เจอคนที่ใช่ เรามาทดสอบทฤษฎีนี้กันดีไหม

ไม่! และผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คุณ อุ๊บริมฝีปากหยักลึกประกบจูบปากอิ่มก่อนที่เธอจะได้พูดจบประโยค

วีรยายืนนิ่งเปรียบเหมือนวงจรไฟฟ้าที่ลัดวงจร ริมฝีปากหยักลึกกลืนกินเธอ มือหนารั้งบั้นท้ายงอนงามเข้าหา แล้วสะโพกสอบเพรียวขยับโยกเข้าหาเลียนแบบการร่วมรัก

เสียงครางวาบหวิวหลุดจากปากอิ่ม จิโอวานนี่กลืนเสียงครางไว้ รุกราน เรียกร้อง ลิ้นต่อลิ้นโรมรันกัน ในที่สุดวีรยาก็ยอมจำนน อ่อนระทวยแนบร่างแกร่ง

คุณเข้าใจผิดผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น แต่บางครั้งคุณก็ดึงด้านมืดของผมออกมา

เมื่อได้ยินคำแก้ตัวแบบหน้าด้านๆ ของสามี วีรยาก็พยายามสะบัดตัวหนีแต่แขนกำยำรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม

“อึดอัดหายใจไม่ออก ปล่อย!

ไม่ปล่อยจนเราจะปรับความเข้าใจกัน

“ไม่เห็นอยากจะปรับความเข้าใจกับคนร้ายกาจแบบคุณ” หญิงสาวดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดของหมียักษ์ ใช้มือน้อยทุบตี หยิกข่วนเขาเจ็บๆ แบบไม่เลือกที่

“วีราหยุด! อย่าต้องให้ผมต้องใช้กำลังกับคุณ”

“หน้าตัวเมีย ดีแต่รังแกผู้หญิง ป่าเถื่อน ไร้อารยธรรม

“เอาดิ้นเข้าไป เดี๋ยวพ่อก็จับกด จัดหนักแบบไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน” พริบตาถัดมาเขาก็ผลักเธอเข้าหากำแพง จับกด หญิงสาวทำเสียงฮึดฮัดเมื่อดิ้นไม่หลุด

“คุณทำให้ฉันเจ็บนะ” ทำเสียงน่าสงสารเหมือนผู้หญิงช่วยตัวเองไม่ได้

 ชู่ว ไม่ต้องกลัว ผมไม่ได้จะบังคับคุณ แค่อยากกอดคุณไว้แบบนี้” จิโอวานนี่กระซิบปลอบประโลมข้างใบหูขาวจนคนตัวเล็กกว่าค่อยๆ ผ่อนคลายในอ้อมกอดของเขา

ฉันไม่จำเป็นต้องให้คุณหรือใครกอดหรือปลอบ

แต่ผมอยาก…” พูดล่ะไว้ให้คนฟังเข้าใจเอง

วีรยาหน้าแดงก่ำ เงยหน้าถลึงตาดุๆ ให้คนหื่น บอกกี่ทีแล้วว่าห้ามพูดทะลึ่ง ลามก

เขาหัวเราะเสียงต่ำน่าฟัง “ผมรู้ว่าคุณชอบคุณมีอารมณ์เวลาผมพูดใช่ไหมล่ะ”

อารมณ์อยากฆ่าคนหื่นนะสิ! “ฉันรู้ว่าคุณสงสัยในตัวฉัน ไม่ก็แค่อยากทดลอง ทดสอบฉัน แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงในแบบของคุณและไม่สนสิ่งที่คุณเสนอให้

ปากไม่ตรงกับใจ! เธอต้องการเขาเหมือนที่เขาต้องการเธอ และเขาได้ล่อหลอกเธอสู่โลกมืดแห่งความสุขรัญจวนใจ หนุ่มหล่อตั้งปณิธานแน่วแน่ในใจว่าจะรักเธอในทุกวิถีทาง

“ผมไม่เคยสงสัยในตัวคุณ และคุณคือผู้หญิงที่ผมต้องการ”

ไม่ต้องมาพูดดี ฉันไม่เชื่อ!

จิโอวานนี่รัดร่างบางแนบร่างแกร่งแน่นจนอากาศไม่อาจรอดผ่านเมื่อได้ยินน้ำเสียงแข็งกร้าวของภรรยาเป็นการตอบ

ปอดวีรยาพยายามเรียกหาออกซิเจน ตายคาอกสามีเป็นยังไงก็ได้รู้วันนี้ล่ะ

“จิโอ”

จิโอวานนี่คลายอ้อมแขนนิดหนึ่ง วีรยาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกและตระหนักรู้ว่าตนใช้กลยุทธ์ผิด แข็งปะทะแข็งมีแต่หัก ณ เวลานี้ความแข็งเป็นลำกำลังปะทะบั้นท้ายงอนงาม

เธอมีทางเลือกไหม? ถ้าปฏิเสธหรือไม่ยอมเขาจะทำร้ายเธอไหม? ถ้ายอม

หญิงสาวเปลี่ยนท่าทีแข็งกร้าวให้นุ่มนวลขึ้นแล้วงัดมารยาหญิงที่ขึ้นสนิมมาใช้ด้วยการยกมือขึ้นลูบร่างแกร่ง จนเขาค่อยๆ เย็นลง

“ถ้าคุณอยากให้เชื่อจริงๆ คุณก็ควรจะปล่อยฉันและปฏิบัติกับฉันแบบให้เกียรติมากกว่านี้

แค่กอด จูบไม่ให้เกียรติเมียตรงไหนวะ! จิโอวานนี่หมุนร่างบางให้หันกลับมาเพื่อจะได้มองหน้าชัดๆ และรู้สึกสนุกเมื่อเห็นความพยศจัดในดวงตาคู่สวย ท้าทายให้เขากำราบ!

 “ถ้าเราไม่มีเคมีตรงกันและคุณไม่ตอบสนองผมจะเลิกพูด ส่งสายตาหรือแตะต้องคุณ แต่คุณตอบสนองผมทุกครั้งคุณต้องการผมพอๆ กับคนที่ผมต้องการคุณ

วีรยาสูดลมหายใจเขาลึกๆ ยอมรับว่าที่ผ่านมามีหลงเพริดไปกับประสบกาม เอ๊ย! ประสบการณ์เชิงนั้นของเขาบ้าง ไม่ให้รู้สึกรู้สาก็ไม่ใช่คนแล้ว!

ฉันไม่ได้ตอบสนอง! คุณนี้มันหลงตัวเองแบบจนเกินเยียวยา เหลือทนจริงๆ

คนเหลือทนยิ้มกว้าง ถ้าไม่มีเคมีหรืออะไรระหว่างเรา ผมจะปล่อยคุณไป

วีรยาหน้าบึ้ง ฉันไม่มีวันยอมเป็นของเล่นค่าเวลาของคุณแน่ขืนยอมก็มีแต่เสียกับเสีย นอกจากเสียตัวแล้วยังเสียใจ!

งั้นผมเป็นของเล่นของคุณก็ได้!”


สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น