หวนรักสามีไร้ใจ (Re-up)

ตอนที่ 28 : ยังไม่ได้ ‘เอา’ แต่จะ ‘เอา’ แน่! (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    26 ม.ค. 64

กริ๊งกริ๊ง

         เสียงริงโทนจากสมาร์ตโฟนรุ่นล่าสุดกรีดเข้าไปโสตประสาท

         เจ้าของสมาร์ตโฟนที่อยู่ในภาวะเลื่อนลอยจากฤทธิ์ยาที่สร้างแรงบันดาลใจให้เขาสร้างผลงานที่โลกจะต้องจดจำคลำมือไปรอบๆ เพื่อค้นหา

         เสียงริงโทนหยุดไปก่อนจะดังขึ้นอีก

         กริ๊งกริ๊ง

         เจ้าของสมาร์ตโฟนคลำเจอใต้หมอนหยิบขึ้นมาใช้ปลายนิ้วสไลด์แล้วยกขึ้นแนบใบหู

         “ใครตาย?” ทักทายปลายสายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

         “อาจเป็นแก”

         เสียงเย็นชาที่ตอบกลับมาทำให้เจ้าของสมาร์ตโฟนยกมือขึ้นกอดตัวเองเหมือนหนาวเหน็บ

         “คุณได้เบอร์ผมมาได้ยังไง ผม

         “ซ่อนตัวอยู่! แต่ไม่อาจซ่อนตัวจากคนอย่างฉัน ฉันมีวิธีว่าจะหาคนแบบแกได้ว่าอยู่ที่ไหน”

         เป็นคำขู่อย่างไม่ต้องสงสัย “ผมรู้”

         “งานที่ให้ทำไปถึงไหนแล้ว”

         “ผะผมยังไม่ได้มีโอกาส แต่

         “ฉันเบื่อที่จะฟังคำแก้ตัว ฉันอยากได้ในสิ่งที่แกสัญญาว่าไว้กับฉัน”

         “ผมรู้ครับ ผมรู้” รู้ดีว่าตนได้ทำข้อตกลงกับปิศาจร้าย “ผมแค่

         “เมายา”

         “ไม่ครับ ไม่ใช่ ก็แค่หาโอกาสเหมาะๆ คุณก็รู้ว่านับแต่เกิดเหตุการณ์ฮ. ตกระบบรักษาความปลอดภัยก็เข้มขึ้นทั้งภายนอกภายใน”

         “รีบหาวิธีเร็วๆ เข้าล่ะ ก่อนที่ฉันจะจัดการด้วยวิธีของฉันเอง”

         “คุณหมายความว่ายังไง” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก ยังมีอะไรร้ายแรงกว่าที่เฮลิคอปเตอร์ตกอีกหรือ?

         “คนไร้ประโยชน์อย่างแกไม่ต้องรู้หรอก”

         เขาเกลียดคำว่าคนไร้ประโยชน์ มือกำสมาร์ตโฟนแน่นขึ้น

         “คุณเป็นคนทำให้ฮ.ตกใช่ไหม”

         “ไม่ต้องสู่รู้ ทำงานของแกไปแล้วจะไม่มีใครต้องเจ็บตัว” แล้วสัญญาณก็ตัดไป มือที่กำสมาร์ตโฟนลดลง เขาต้องทำงานที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จ ไม่งั้นจิโอวานนี่ เซเรตติหรือตัวเขาเองที่ต้องตาย!

         หลังจากวางสายเขาสบถหยาบด่าคนที่ตนโทรหาก่อนจะเอนตัวพิงพนักพิงเก้าอี้หลังโต๊ะทำงาน ยกมือขึ้นจับปลายคางในท่าครุ่นคิด

         เขาพาตัวเองเข้ามาในตระกูลเซเรตติเป็นเวลาเนิ่นนาน เพื่อรอเวลานี้ ไม่มีอะไรหรือใครที่จะทำให้เขาถอนตัวหรือล้มเลิกแผนการ

         ใกล้แล้วใกล้จะสำเร็จแล้ว

         แอนโทเนีย เซเรตติ เห็นแก่ตัว งี่เง่า เอาแต่ใจ ไม่ได้ดั่งใจก็หงุดหงิด อารมณ์เสีย ขี้โมโห โกรธง่าย โกรธเรื่องไม่เป็นเรื่อง แม้ตัวเองทำผิดก็ต้องเป็นฝ่ายถูก ฟุ้งเฟ้อ จมไม่ลงพูดง่ายๆ คือหาข้อดีไม่เจอ!

         ฟิลิปปา เซเรตติ อินดี้ ติสท์แตก คิดว่าตัวเองเป็นศิลปินแต่ไม่มีผลงานอะไรโดดเด่นเป็นชิ้นเป็นอัน แต่อยากให้โลก ผู้คนสนใจ ชื่นชม

         ดาน่า เซเรตติ ทะเยอทะยานอยากอยากได้อยากมี ดูถูกคนอื่นที่คิดว่าด้อยกว่า โลภไม่รู้จักพอ

         จิโอวานนี่ เซเรตติ อีโก้จัด เอาแต่ใจอย่างร้ายกาจ หลงตัวเองขั้นสุด เมื่ออายุยังน้อยทำตัวเกกมะเหรกเกเรเสเพลไปวันๆ แต่เป็นคนมีพรสวรรค์ในเชิงธุรกิจไม่ต่างจากพ่อแม่ ซึ่งทำให้เขาอิจฉาร้อนรุ่มดุจไฟนรกแผดเผา ไม่ยุติธรรมเลยทำไมบางคนถึงเก่ง ฉลาด หน้าตาดีกว่าคนอื่น

         โง่! เลิกคร่ำครวญแล้วยอมรับความพ่ายแพ้ซะ เสียงเยาะเย้ยของพ่อดังขึ้นในโสตประสาท

         เขายกมือขึ้นปิดหู

         ลูกแหง่! ซุ่มซ่ามเดินชนนั้นชนนี่ ทั้งยังผอมแห้งแรงน้อยแน่ใจนะว่าแกไม่ใช่ตุ๊ด

         เขาพยายามพิสูจน์ตัวเองมาตลอดว่าไม่ได้โง่ เป็นลูกแหง่หรือตุ๊ดด้วยการทำตัวเกกมะเหรกเกเรจนกระทั่งถึงคราวซวย แทงคนตายแล้วถูกจับติดคุกแม้แต่อำนาจเงินของพ่อก็ช่วยไม่ได้ แม่ได้แต่ร่ำไห้แทบเป็นสายเลือดด้วยความสงสารเขา

         ข้างในไม่ได้น่ากลัว

         แต่โคตรน่ากลัว! มีพวกหน้าเหี้ยมๆ ตัวใหญ่ มีลายสักเต็มตัว บานคนสักกระทั่งบนหัว (หัวโล้น) เมื่อก้าวเข้าไปทุกสายตาต่างหันมาจับจ้องที่เขาเหมือนสัตว์ร้ายมองเหยื่อ

         แล้วก็มีหนึ่งคนเดินเข้ามารับน้องใหม่เขากลัวมาก กลัวจนแทบฉี่ลาด

         ไม่น่ารอดคนพูดใช้มือตบไหล่ของเขาสองที


สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น