หวนรักสามีไร้ใจ (Re-up)

ตอนที่ 19 : ต่อรอง (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,045
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    17 ม.ค. 64

ทำไม

         “ก็แค่ไม่ชอบคนพูดยักไหล่แล้วเดินกลับไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟายาว

         “แต่คุณคงชอบเวลาที่ผมจะทำให้คุณกรีดร้อง อ้อนวอนขอ

         “ฝันไปเถอะ

         “ในฝันของผมผมมีอำนาจเต็มร้อยและคุณก็ยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง กรีดร้องลั่นห้องและวอนขอให้ผมฟัดคุณแรงๆ

ใบหูขาวร้อนแทบไหม้ ใบหน้าน่ารัก แดงจัดในแสงสลัวกับคำพูดโจ่งครึ่มของสามี

“เลิกพูดจาสองแง่สองง่ามได้แล้ว”

“คุณมีอารมณ์เพราะคำพูดของผมใช่ไหมล่ะ” ดวงตาคนพูดร้อนรุ่มเต็มไปด้วยราคะ

ความรู้สึกที่ไม่อาจระบุได้ปรากฏในดวงตาเรียวโต “ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น นอนได้แล้ว”

“บัวนา น็อตเต่อ คาร่า มีอาร์ (ฝันดีที่รัก)”

วีรยาพลิกตัวหันหน้าเข้าพนักพิงโซฟาหันหลังให้เตียงคนเจ็บ สอดมือใต้ศีรษะพยายามวิเคราะห์ความรู้สึกของตัวเองอย่างมีเหตุและผล ดูเหมือนว่าจิโอวานนี่จะต้องการเธอแต่เขาไม่ได้รักเธอ แล้วเธอหญิงสาวรีบปิดกั้นความคิดที่น่ากลัวนั้น ไม่มีโรมานซ์ระหว่างเธอกับจิโอวานนี่! บอกตัวเองในใจจะได้เลิกเพ้อฝันหรือมโนไปเอง

จิโอวานนี่นอนมองเส้นผมสีดำขลับราวนกกาที่แผ่กระจายบนโซฟายาวดวงตาเรียวมองไล่ลงมาตามแผ่นหลังบางของภรรยา หยุดนิดหนึ่งตรงบั้นท้ายงอนงาม แล้วนึกขัดใจเสื้อคลุมอาบน้ำที่ปิดบังเรือนร่างงาม

เขาคิดว่ารู้อะไรๆ เกี่ยวกับภรรยามาเยอะจากที่แม่พูดพร่ำกรอกหูทุกครั้งที่เจอหน้า แต่ ณ ตอนนี้เขารู้แล้วว่ารู้อะไรๆ เกี่ยวกับภรรยาน้อยมาก แต่ต่อจากนี้ไปเขาจะเรียนรู้ ค้นหาทุกความลับของเธอ ดวงตาเรียวของคนเจ็บค่อยๆ หรี่ลงจนปิดสนิทเพราะฤทธิ์ยา


เช้าวันต่อมา

วีรยาหลับๆ ตื่นๆ เพราะพยาบาลเปิดประตูเข้ามาตรวจ เช็กอาการคนเจ็บทั้งคืน หญิงสาวค่อยๆ ปรือตาขึ้น สิ่งที่เห็นเป็นสิ่งแรกคือพนักพิงของโซฟา เธอเหยียดตัว ยืดแขนขึ้นไปเหนือศีรษะ บิดขี้เกียจเหมือนแมวน้อย ก่อนจะพลิกตัวแล้วชะงักอยู่ในท่านั้น เมื่อสานสบกับดวงตาสีอำพันคมกริบที่ดูจริงจัง ร้ายกาจ

บวนโจร์โน่ คาร่า

หญิงสาวผุดลุกขึ้นนั่งตัวตรง งึมงำทักทายกลับพร้อมนิ่วหน้ามองจิโอวานนี่จิบกาแฟร้อนหอมกรุ่น

หมออนุญาตให้คุณดื่มกาแฟได้แล้วหรือคะ

ไม่รู้สิไม่ได้ถาม!

แบบนี้ก็มีด้วย! ปากอิ่มอ้าเผยอแต่ไม่มีคำพูดใดออกมา

นั่นกาแฟของคุณคนเจ็บบุ้ยปากไปยังโต๊ะที่มีแก้วกาแฟร้อนที่มีไอสีขาวรอยกรุ่นในอากาศ

วีรยาหุบปากที่อ้าเผยอ ขยับลุกไปหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาสูดกลิ่นหอมๆ ริมฝีปากจ่อเหนือขอบแก้วเป่าฟู่ๆ แล้วจิบ

“ใช่ได้ไหม?

“ค่ะ ขอบคุณนะคะสำหรับกาแฟ” วีรยายกแก้วกาแฟขึ้นตรงหน้าแสดงอาการขอบคุณ จิบอีกอึกพร้อมกับหลบสายตาคมกล้าที่มองมาด้วยการเสมองไปรอบๆ ห้องแล้วสายตาก็ไปปะถุงชอบปิ้งที่เพิ่มมาใหม่หลายถุง

ถุงอะไรคะ

เสื้อผ้าใหม่ของคุณ

คนฟังหันขวับไปมอง ดวงตาวาววับ คนเจ็บมองเธอนิ่ง ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มเหนือแก้วกาแฟ

วีรยาเดินไปหยุดที่ข้างเตียงคนเจ็บ ฉันรู้ว่าคุณมีเงินมากก แต่ไม่ต้องมาซื้อเสื้อผ้าหรืออะไรๆ ให้ฉันฉันไม่ใช่สาวๆ ในสต๊อกของคุณ ไม่ต้องมาเปย์! ต่อประโยคหลังในใจ

สามีซื้อเสื้อผ้าข้าวของให้ภรรยาไม่เห็นแปลกทำผิดอะไร? ปกติสามีซื้อเสื้อผ้าข้าวของให้ภรรยาภรรยาควรแฮปปี้ ไม่ใช่ทำท่าจะกินหัวสามีแบบนี้


สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น