หวนรักสามีไร้ใจ (Re-up)

ตอนที่ 18 : บังคับ (รัก) (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    16 ม.ค. 64

“ผมจะล้างมือแต่ไม่ค่อยถนัด” คนเจ็บหน้าสลดลงนิดหนึ่งเหมือนเด็กชายที่ถูกผู้ใหญ่ดุเวลาทำผิด

         วีรยาก้มตัวเก็บขวดสบู่ล้างมือขึ้นมา “แบมือ”

         คนเจ็บแบมืออย่างว่าง่าย หญิงสาวกดสบู่เหลวลงกลางฝ่ามือก่อนจะวางขวดสบู่ล้างมือไว้บนซิงก์ หันมาจับมือคนเจ็บถูๆ ปากก็บ่นว่า (ด้วยความเป็นห่วง) พร้อมหมุนเปิดก๊อกเอามือข้างนั้นไปล้างจนสะอาดแล้วหยิบกระดาษทิชชูมาซับมือให้

         “คุณยังไม่ได้เช็ดตั้งแต่เอวลงไปรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว” คนเจ็บอนามัยจัดเอ่ยท้วงขึ้น

         “ทำเองสิ!

         “ไหล่เจ็บ ทำมือเอ๊ย! ทำเองไม่ถนัด”

         “เดี๋ยวจะไปเรียกพยาบาลให้!

         “รังเกียจ?

         วีรยาถอนหายใจยาว ไม่พูดอะไรขณะเดินเข้าไปประคองคนเจ็บเดินไปที่เตียง คลี่ผ้าห่มมาคลุมท่อนล้าง สอดมือเข้าไปโดยที่คนเจ็บอำนวยความสะดวกให้ แล้วพบว่าเขาไม่ได้สวมกางเกงในจริงๆ

         คนหน้าไม่อาย! หญิงสาวประณามในใจยับขณะหมุนตัวไปคว้าผ้าขนหนูในอ่างน้ำขึ้นมาบิดหมาดแล้วเช็ดไปบนขาแกร่งทั้งสองข้าง เว้น

         “ที่เหลือเช็ดเองนะ” พูดจบก็ยัดผ้าขนหนูใส่มือคนเจ็บ

         จิโอวานนี่หัวเราะหึหึ ขณะมองแก้มแดงๆ ของภรรยาด้วยความเอ็นดู

         วีรยาถลึงตาดุๆ ให้แล้วดึงม่านปิดให้ความเป็นส่วนตัวให้คนเจ็บ

         “เสร็จหรือยัง?

         เขาล่ะอยาก เสร็จใจแทบขาด แค่คิดก็

         “เสร็จแล้ว”

         มือน้อยดึงม่านออก ดวงตาเรียวโตเบิกกว้าง ปากอ้าเผยอ ได้แต่ตะลึงมองความแกร่งร้อนฮึกเหิมน่ากลัวไม่กะพริบ จิตใจและสมองกระเจิดกระเจิง

         “ใครจะรู้ว่าแค่การแก้ผ้าก็ทำให้คุณพูดไม่ออก”

           “อี๊! ไอ้คนหื่น ลามก หน้าไม่อาย” วีรยาด่ารัว หน้าแดงจัด คนหื่น หน้าไม่อายหัวเราะลั่นห้อง เมื่อด่าเสร็จหญิงสาวก็สะบัดหน้าพรืดเดินปึงปังออกจากห้องโดยมีซีโรกับบอดีการ์ดร่างใหญ่น้องๆ ยักษ์ หน้าโหดเดินตามเป็นเงา

        

         วีรยากลับมาตอนเกือบสี่ทุ่มจะหนีก็หนีไม่ได้เพราะมีผู้คุมถึงสองคนทั้งยังโอดครวญว่าถ้าเธอหนีไปพวกเขาต้องถูกไล่ออกลูกเมียที่บ้านต้องลำบาก

         คนจิตใจดีได้ฟังเรื่องราวดังนั้นก็ให้ใจอ่อน ยอมเดินกลับเข้ากรงทองแต่โดยดี

         มือน้อยคว้าถุงชอปปิ้งแบบกระแทกกระทั้นไม่คิดจะตอบคำถามของสามีว่าไปไหนมาถึงไม่บอกคนของเขาก็ต้องรายงานอยู่แล้ว!

         หญิงสาวเดินตัวปลิวตรงไปยังห้องน้ำ ปิดประตูเสียงดังปัง แล้วหันไปวางถุงลงบนเคาน์เตอร์ข้างซิงก์ล้างมือ

           หญิงสาวมองเข้าไปในกระจกเงาใบหน้าเรียวรูปไข่ คิ้วโก่งสวยเหนือดวงตาเรียวโตสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งรั้นรับกับริมฝีปากอิ่มเต็มที่เคลือบไว้ด้วยลิปสติก

         ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่งจริงๆ ! วีรยาจัดการลบเครื่องสำอางเผยให้เห็นใบหน้าเนียนใส แต่สาวเอเชียแท้ๆ ผิวขาวเหลืองไม่ได้เป็นที่นิยมในประเทศนี้ หนุ่มๆ อิตาเลี่ยนชอบสาวผิวสีมะกอก ใบหน้าสวยคม หุ่นเซ็กซี่ขยี้ใจมากกว่า ที่สำคัญเธอไม่ใช่ผู้หญิงในแบบของจิโอวานนี่ คิดแบบนั้นได้ก็ให้รู้สึกสบายใจ เพราะคิดว่าเขาคงแค่แกล้งหรือหยอกเล่น

         วีรยาถอดเสื้อผ้า อาบน้ำ เช็ดตัว ทาครีมบำรุงหน้าและตัว หวีผมแล้วแต่งตัว (ชุดนอนทับด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำ) มือน้อยผูกเชือกเสื้อคลุมเสร็จก็หันไปมองสำรวจความเรียบร้อยในกระจกเหนืออ่างล้างมืออีกครั้ง ก่อนจะหอบหิ้วถุงเสื้อผ้า เปิดประตูเดินออกจากห้องน้ำ

         ที่หลับที่นอนในคืนนี้มีเพียงตัวเลือกเดียวคือโซฟายาวมุมห้องวีรยาไม่สนดวงตาเรียวคมกริบของคนเจ็บที่จับจ้อง เดินไปหยุดหน้าโซฟายาววางถุงไว้บนโต๊ะข้างๆ

         “คุณไม่นอนกรนใช่ไหมถามขณะเดินไปหรี่ไฟที่สว่างจ้าให้เหลือแค่แสงวอร์มไวท์ดูละมุนตา

         “ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนบ่นเรื่องนี้

         คนฟังทำเสียงหึด้วยความหมั่นไส้ในลำคอ พอหันมามองก็พบว่าดวงตาสีวิสดกี้รุ่มร้อนมองเธออยู่ก่อนแล้วคุณมอง…”

         “คุณไม่ชอบให้ผม เอ๊ย! ผู้คนจ้องมองหรือจิโอวานนี่เอ่ยถามเสียงแหบพร่าเซ็กซี่ คุณไม่รู้สึกว่าการถูกผู้ชายมองด้วยความชื่นชมทำให้รู้สึกว่าคุณสวย เซ็กซี่เป็นที่น่าปรารถนาหรือการที่ผู้หญิงมองด้วยความอิจฉา

         “ไม่!” วีรยาไม่เคยชอบเป็นจุดสนใจ ไม่ชอบออกสื่อ จนดูเหมือนคนขี้อายยิ่งเวลาถูกผู้ชาย (สามี) มองเหมือนจะเปลื้องผ้าหรือถูกผู้หญิงมองด้วยความอิจฉายิ่งไม่ชอบ

         “ทำไม

         “ก็แค่ไม่ชอบคนพูดยักไหล่แล้วเดินกลับไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟายาว

         “แต่คุณคงชอบเวลาที่ผมจะทำให้คุณกรีดร้อง อ้อนวอนขอ

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น