หวนรักสามีไร้ใจ (Re-up)

ตอนที่ 13 : ทวงสิทธิ์ (รัก) 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    11 ม.ค. 64

เจ้าหน้าที่หญิงร่างท้วมที่มาใหม่เอนตัวพิงเคาน์เตอร์ “เป็นไปไม่ได้! จำไม่ได้หรือว่ามีข่าวกอสซิปซุบซิบว่าทั้งคู่หย่าขาดจากกันแล้ว ซินญอร่าได้มรดกจากแม่สามีเป็นเงินถึงร้อยล้านยูโรและเครื่องเพชร”

         คนฟังเอื้อมมือไปจับแขนอวบๆ ของหัวหน้างานเขย่าแรงๆ “มันอาจจะเป็นแค่ข่าวลือเพราะซินญอร์กับซินญอร่าไม่เคยให้สัมภาษณ์ว่าหย่ากันหรือถึงหย่ากันจริง ไม่แน่ว่าถ่านไฟเก่าจะคุ คู่รักจะหวนคืน”

         เจ้าหน้าที่ทั้งสามซุบซิบกันเสียงเบาถึงความเป็นไปได้ต่างๆ กัน

         วีรยานำอาหารที่ซื้อมาแกะใส่จานวางลงโต๊ะเลื่อนโต๊ะไปยังเตียงคนเจ็บ ปรับระดับเตียงขึ้นสี่สิบห้าองศาแล้วไปช่วยประคองคนเจ็บให้ลุกนั่ง สอดหมอนไว้ด้านหลัง

         คนเจ็บถือโอกาสสูดกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นกายสาวเหมือนสัตว์เพศผู้สูดกลิ่นของคู่ของมันเข้าปอด แต่เขาจะไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามให้เหยื่อตื่นตกใจจนหนีไป

         วีรยาผละออกแล้วมองสบกับดวงตาสีอำพันที่คุกรุ่นด้วยราคะ แต่จู่ๆ มันก็ว่างเปล่า?

         “ฉันซื้อแต่อาหารที่คุณชอบ กินเยอะๆ นะคะจะได้กินยาหลังอาหาร”

         “รู้หรือว่าผมชอบอะไร?

         คำพูดฟังกินนัยยังไงไม่รู้

         “รู้สิคะ คุณชอบพาสต้าแบบโฮมเมด สลัด สเต๊กเนื้อแบบมีเดียมหรือปลาแซลมอนเนื้อฉ่ำๆ ไม่สุกจนเกินไปเสียดายที่คุณดื่มไวน์ไม่ได้ ไม่ชอบขนมหวานแต่ชอบผลไม้”

         แต่เขากลับไม่รู้เลยว่าเธอชอบหรือไม่ชอบอะไร? วีรยาหันมาเห็นใบหน้านิ่วคิ้วขมวดของคนเจ็บขณะที่มองเธอก็ให้รู้สึกประหม่า

         “คิดอะไรอยู่คะ”

         “คุณ!

         ท้องไส้ของคนฟังเกิดปั่นป่วน “เลิกคิดแล้วก็กินได้แล้วค่ะ เดี๋ยวอาหารจะเย็นหมดไม่อร่อย”

จิโอวานนี่รับประทานอาหารขณะที่สายตามองตามการเคลื่อนไหวของวีรยาที่เดินไปมาภายในห้องพัก คนเจ็บแทบสำลักพาสต้าโฮมเมดที่กำลังประทานจนเส้นแทบพุ่งออกจากจมูกเมื่อเห็นภาพที่ภรรยายกขวดน้ำเปล่าขึ้นดื่มอย่างกระหาย ลำคอหนาจู่ๆ ก็เกิดแห้งผาก ไม่ได้กระหายน้ำ แต่กระหายเมีย!

เมื่อรับประทานอาหารและยาหลังอาหารเรียบร้อยแล้ว พยาบาลก็เตรียมจะเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้คนเจ็บ แต่คนเจ็บไม่ยอมเรียกร้องให้วีรยาเช็ดตัวให้

บ้าไปแล้ว! วีรยาตอบปฏิเสธเสียงเรียบ

“กลัว!

“ไม่ได้กลัว”

พิสูจน์สิ!” คิ้วเข้มหนาข้างหนึ่งเลิกขึ้น ท้าทายด้วยสายตา

คนถูกท้าทายสูดลมหายใจเข้าลึกท่องหนึ่งถึงสิบในใจ ก่อนจะเดินไปหยุดข้างเตียง เอื้อมมือไปดึงเชือกที่ผูกเป็นปมด้านหน้าร่างแกร่งช้าๆ เหมือนแกะห่อของขวัญ

หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ มองเรือนร่างแกร่งแบบชายชาตรี ผิวสีมะกอก ยอดอกแบนๆ บนหน้าอกนูนแน่น ซิกซ์แพ็กเป็นลูกลอนเซ็กซี่ที่มีผ้าพันไว้ และยังขนสีเข้มที่หายลับไปตรงขอบเอวกางเกง

ลมหายใจติดขัดในอก เลือดในกายสาวสูบฉีดแรง ท้องไส้ปั่นป่วนหน้าเห่อร้อนจนแทบทอดไข่ได้!

 ทำเหมือนไม่เคยเห็นผู้ชายเปลือยไปได้! ดุตัวเองในใจแล้วหันไปหยิบผ้าขนหนูสีขาวในอ่างบิดหมาดแล้วเช็ดไปตามเนื้อตัวของเจ็บโดยระมัดระวังแผลถลอกปอกเปิก หัวไหล่และซี่โครงด้านซ้ายที่ร้าว

ร่างบางโน้มตัวเหนือร่างแกร่ง ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นทำให้เธอได้กลิ่นบุรุษแท้ๆ อวลในช่องจมูก ยั่วเย้าให้จิตใจกระเจิดกระเจิง ลมหายใจอุ่นร้อนของคนเจ็บเป่ารดตรงซอกคอแล้วเธอก็รู้สึกถึงริมฝีปากหยักลึกบริเวณที่ชีพจรเต้นตุบๆ

มือที่กำลังเช็ดไปตามเนื้อตัวรุ่มร้อนหยุดชะงัก ร่างบางเกร็งแข็งทื่อเหมือนถูกสาป ความรู้สึกวาบหวามแล่นพล่านในกระแสเลือด เมื่อได้สติเธอก็ผละออกห่างด้วยความตื่นตระหนก

“ทะ….ทำบ้าอะไร?

ริมฝีปากหยักลึกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มน้อยๆขอจูบทีหนึ่งก่อน

บ้าไปแล้ว! วีรยาส่ายหน้าดิก มือกำผ้าขนหนูแน่น ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของคุณ

แล้วจูบไม่ได้หรือ

แบบนี้ก็ได้เหรอ? แน่ะยังมาทำหน้ามึนใส่ ไม่ได้!” หญิงสาวแหวเสียงดังลั่นห้อง

คนเจ็บยกมือข้างดีขึ้น แบมือ ยักไหล่ ทำหน้าใสซื่อทั้งที่ภายในหมาป่าชัดๆ

“เจ็บอยู่ยังหื่น” พยาบาลจำเป็นบ่นกระปอดกระแปด “มิน่าล่ะเมื่อก่อนถึงได้ควบสองสามพร้อมกัน”

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น