หวนรักสามีไร้ใจ (Re-up)

ตอนที่ 11 : ทวงสิทธิ์ (รัก) 1!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    9 ม.ค. 64

“อะไรติดคอ” คนเจ็บกระชากเสียงถาม

         “พอดีรู้สึกคันคอเหมือนจะไม่สบาย”

         วีรยาพยายามโฟกัสสิ่งอื่นๆ ในห้อง ไม่สบตาใคร สองหนุ่มมองกัน คนหนึ่งดูรื่นเริงบันเทิงใจ อีกคน

         “นายดูหงุดหงิดงุ่นง่านนะ”

         “เสือก!

         คนถูกหาว่าเสือกหัวเราะไม่ถือสา

         “วีรา”

         “คะ”

         “ผมหิว?

         ดวงตาคนพูดดูหิวโหยแต่คงไม่ใช่น้ำหรืออาหาร วีรยาผุดลุกจากเก้าอี้ พึมพำบอกสองหนุ่มว่าจะออกไปหาซื้ออาหารมาให้แล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องไปเหมือนมีปิศาจไล่หลัง

         “ถ้านายกล้าเอามือสกปรกๆ ของนายมาแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บนายตาย!” บอกเสียงเหี้ยม

ดิมิทรียกมือขึ้นเหนือไหล่ด้วยท่าทีสบายๆ ซึ่งรังแต่จะทำให้คนเจ็บเดือดดาล

“ฉันพูดจริง วีราไม่ใช่ของเล่นของใคร แต่เป็นผู้หญิงของฉัน!

หนุ่มรัสเซียร่างใหญ่เอนหลังพิงพนักพิงโซฟายกเท้าข้างหนึ่งพาดหัวเข่าด้วยท่าทีสบายๆ “นายทิ้งเธอ! แล้วตอนนี้กลับจะมาทวงสิทธิ์งั้นหรือ”

“ใช่!” สี่ปีที่แล้ววีรยาเป็นฝ่ายขอหย่าแล้วคืนแหวนเพชรสีชมพูซึ่งเป็นแหวนแต่งงานให้

ดวงตาสีเทาหรี่แคบ “ปกติฉันมักจะตามล่าสิ่งที่ต้องการแล้วครอบครองโดยไม่สนหรือแคร์ถึงผลที่จะตามมา แล้ววีราก็ดูน่ารักไร้เดียงสา เธอคุ้มค่ากับความต่อสู้”

บรรยากาศระหว่างสองหนุ่มมาคุจากฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนของเพศผู้

จิโอวานนี่สบถหยาบในใจ วีรยาดึงดูดพวกคนบาปอยากกลับใจจริงๆ! และเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น ถ้าเธอให้โอกาสอีกครั้ง เขาจะยอมตกนรกเพื่อได้ครอบครองเธอ!

ดิมิทรีมีท่าทีครุ่นคิด ใคร่ครวญขณะมองเพื่อนสนิท เป็นความจริงที่สองหนุ่มมักมีสเปกสาวๆ หรือหมายตาในสิ่งเดียวกันเสมอ

“นายต้องการวีราจริงๆ ” คนพูดเปลี่ยนคำว่า รักเป็นคำว่าต้องการเพื่อไม่ให้เพื่อนตื่นตระหนก ตกใจ

จิโอวานนี่คำรามตอบ ดิมิทรีขยับลุกจากโซฟาเดินมาหยุดข้างเตียงของคนเจ็บ

“ของแบบนี้ใครดีใครได้ ถ้านายยังเซ่อซ่าฉันอาจจะฉวยโอกาส

“ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ”

ดิมิทรีหัวเราะหึหึแล้วหมุนกายเดินออกจากห้องไป

         ความคิดของจิโอวานนี่สับสน แล้วความเห็นแก่ตัวเป็นฝ่ายชนะ เขาจะครอบครอง อ้างสิทธิ์เหนือตัววีรยาเธอเป็นของเขา!


วีรยานิ่วหน้าครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องของอดีตสามีขณะเดินไปตามทางเดินของโรงพยาบาลสู่ลิฟต์โดยมีซีโรคนของเขาเดินตาม

จิโอวานนี่ยังเป็นจอมเผด็จการ เรื่องมาก ข้อเรียกร้องเยอะ ฉลาดเป็นกรด เอาจริงเอาจังและได้ในสิ่งที่ต้องการเสมอ การนั่งอยู่ต่อหน้าเขา (และเพื่อน) มองดูเขาให้รู้สึกเหมือนเหยื่อที่รอให้เสือร้ายตะปบกิน

ความคิดนั่นทำให้ขนอ่อนในกายเธอลุกซู่!

ไม่หรอก! เธอไม่ใช่ผู้หญิงในแบบของจิโอวานนี่ แล้วก็เลิกรากันมาตั้งนมนาน เขาคงไม่สมองกลับหวนกลับมาคืนดีกับเมีย (ชัง) ไม่ปรารถนาหรอก! แล้วตอนที่เธออยู่ในห้องก็ดูเหมือนเขาจะหงุดหงิด (งุ่นง่าน) ไม่พอใจปนรำคาญ อยากไล่เธอไปให้พ้นๆ

เมื่อคิดวิเคราะห์เกี่ยวกับท่าทีของอดีตสามีเสร็จสิ้นวีรยาให้รู้สึกสบายใจขึ้นขณะก้าวเท้าในรองเท้าส้นสูงออกจากลิฟต์ เดินไปตามทางเดินเพื่อหาซื้ออาหารให้คนเจ็บ แต่ดันมาเจอแอนโทเนียกับสามี

“มาทำไมยะ อ้อ! คงคิดว่าจะได้ส่วนแบ่งเพิ่มสินะ หล่อนนี้มันปลิงชัดๆ สูบเลือดสูบเนื้อตระกูลเซเรตติไปตั้งเท่าไหร่ยังหน้าด้านหน้าทนเนอะ ใช้รองพื้นอะไร อ้อ! คงรองพื้นที่หล่อนทำขายใช่ไหม? ฉันจะไปลองซื้อใช้เผื่อจะหน้าด้านหน้าทนเท่าหล่อน”

ใครกันแน่ปลิง! “บอน โปเมรีโจ” วีรยาเอ่ยทักสองสามีภรรยาเซนโตนีอย่างคนมีมารยาทดี ด้วยสิ่งที่ต้องประสบพบเจอมาตั้งแต่เด็กได้หล่อหลอมเธอให้ต้องสตอง จิตแข็งเพื่อต่อสู้กับโลกและผู้คนที่โหดร้าย

“บอน โปเมรีโจ” มาริโอ้ทักตอบแล้วยิ้มให้ทำให้ภรรยาหน้าบึ้ง ไม่พอใจ

“ไปทักมันทำไม”

ผิดอีก! แต่ด้วยไม่อยากมีปัญหากับภรรยามาริโอ้ก็เลยนิ่งเสีย!

“ถ้าคุณไม่มีอะไรจะพูดกับฉันแล้วขอตัวนะคะ”

“ไปเลย แล้วอย่าได้กลับมาอีกนะ รู้จักพอซะบ้าง!” 

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น