หวนรักสามีไร้ใจ (Re-up)

ตอนที่ 10 : หวนคืน (รัก) จบ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    8 ม.ค. 64

“คุณมีแขก”

         “ใช่”

         วีรยาเงยหน้ามองคนเจ็บบนเตียงและพบว่าเขามองเธออยู่ก่อนแล้ว “งั้นฉันค่อยแวะมาเยี่ยมใหม่วันหลัง”

         “ไม่!

         “ฉัน

         “คุณคงไม่อยากชวนผมทะเลาะต่อหน้าแขกของผมใช่ไหม?

         ดิมิทรีมองสองหนุ่มสาวที่มองกันและกันเหมือนโลกนี้มีแค่สองคน ส่วนเขามันตัวเสือกแต่เป็นการเสือกที่รื่นเริงบันเทิงใจเป็นบ้า!

         “ไม่คิดจะแนะนำหน่อยหรือ” ตัวเสือกเอ่ยขัดขึ้น คนเจ็บหันไปมองด้วยความขุ่นเคือง ส่วนภรรยาคนเจ็บก้มหน้ามองมือที่กุมตนเองไว้บนตัก

         “วีรยา วีราเมียฉัน นั่นดิมิทรี อะเลคเซย์ คาร์รอฟเจ้าพ่อบริษัทแก๊สและน้ำมัน”

         วีรยาเกิดอาการเหวอ? กับการแนะนำของอดีตสามี สงสัยเขาคงจะได้รับการบาดเจ็บที่ศีรษะแน่ๆ ถึงลืมว่าทั้งคู่หย่าขาดจากกันมาหลายปีแล้ว

         “บวน จิออร์โน คาร่า (สวัสดีที่รัก)” ดิมิทรีกล่าวทักทายพร้อมยิ้มโปรยเสน่ห์

         “คุณไม่ใช่คนอิตาเลียน” เอ่ยทักเมื่อได้ยินสำเนียงต่างชาติ

         “คุณก็เหมือนกัน” คนพูดขยิบตาให้ คนฟังหัวเราะขันเพราะหน้าตาเอเชียจ๋ามันฟ้องอยู่แล้ว ดิมิทรีเป็นชายรูปหล่อ ร่ำรวย มีเสน่ห์และอารมณ์ขัน คือผู้ชายเพอร์เฟกต์ที่ผู้หญิงต้องการ แต่น่าเศร้าที่เขาไม่แรงดึงดูดใจเหมือนกับมันจบไปแล้ว! วีรยาบอกตัวเองในใจ

         “แม้คุณจะมีเสน่ห์มากก แต่ผมไม่ใช่ผู้ชายใจง่าย”

         “ฉันก็ไม่เคยอยากได้อะไรง่ายๆ เหมือนกัน”

         สองหนุ่มสาวคุยกันอย่างถูกคอ และจิโอวานนี่เกลียดที่ถูกละเลย

         “จะจีบเมียกูอีกนานไหมเมียกู! ฟังโบราณเหมือนมนุษย์ถ้ำ แต่ให้ความรู้สึกถูกต้อง

         วีรยาหันขวับมาให้ความสนใจคนเจ็บ เห็นใบหน้าทะมึนก็รู้ว่าไม่พอใจ

         “เมียมึงสเปกกูว่ะ”

         “ไอ้บ้า”

         “มึงก็บ้า ผู้หญิงที่ทนมึงได้ถือว่าใช้ได้”

         สองหนุ่มมองหน้ากัน บรรยากาศมาคุ เหมือนจะเข้าห้ำหั่นโรมรันกันให้ตายไปข้างโดยมีเธอเป็นสาเหตุของศึกชิงนาง และพฤติกรรมมนุษย์ถ้ำแบบนี้ไม่เป็นที่ยอมรับอีกต่อไปแล้ว

         หมอบอกว่ายังไงบ้างคะวีรยาเอ่ยขัดขึ้นและพยายามเปลี่ยนเรื่องให้ไกลจากเรื่องศึกชิงนาง

         “ยังไม่ตาย!” คนเจ็บกระชากเสียงตอบ

         คนฟังสูดลมหายใจเข้าลึก ขอความอดทนไม่ให้เอาเสาน้ำเกลือฟาดหัวคนเจ็บ ฉันเข้าใจว่าคุณเจ็บแผลเลยรู้สึกหงุดหงิด

         “มาก!”

         หงุดหงิดงุ่นง่านมากกว่า! หนุ่มรัสเซียนึกในใจ หวงเมียออกนอกหน้ามากก เหมือนหมาหวงก้าง! หวงดีนักขอให้ก้างติดคอตาย!

         “ถ้าคุณต้องการอะไรก็บอกฉันได้เลย

         “ต้องการคุณ              

          สองหนุ่มสาวมองสบตากันครู่หนึ่ง ความเงียบทอดยาวออกไป คนเจ็บจ้องเธอด้วยดวงตาสีอำพันรุ่มร้อน เหมือนต้องการให้เธอสนใจแต่เขา

         การรับรู้ว่าอดีตสามีต้องการเธอจริงๆ กระแทกเข้าใส่จนแทบซวนเซตกเก้าอี้ วีรยาไม่ชอบความรู้สึกแปลกๆ นี้เลย

         สองหนุ่มสาวยังคงมองกันจนถึงวันสิ้นโลกจนคนโสดอยากขว้างหมอนใส่ อยากตะโกนถามว่าจะมองกันอีกนานไหม? ถ้าเป็นปลากัดคงออกลูกเป็นคอก ที่สำคัญดิมิทรีก็ไม่ชอบเป็นตัวประกอบเสียด้วย

         เสียงกระแอมของหนุ่มรัสเซียทำให้สองหนุ่มสาวหลุดจากภวังค์

         “อะไรติดคอ” คนเจ็บกระชากเสียงถาม

         “พอดีรู้สึกคันคอเหมือนจะไม่สบาย”

         วีรยาพยายามโฟกัสสิ่งอื่นๆ ในห้อง ไม่สบตาใคร สองหนุ่มมองกัน คนหนึ่งดูรื่นเริงบันเทิงใจ อีกคน

         “นายดูหงุดหงิดงุ่นง่านนะ”

         “เสือก!” 

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น