หวนรักสามีไร้ใจ (Re-up)

ตอนที่ 1 : เจ้าสาวสิบแปด วิวาห์ไร้รัก เจ้าบ่าวไร้ใจ! (บทนำ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,708
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    2 ม.ค. 64

เมืองฟลอเรนซ์ อิตาลี

         “ลูกรัก”

         จิโอวานนี่ เกียร์ เซเรตติที่กำลังยืนมองสวนดอกไม้ผลิบานอวดสีสันสวยงาม ต้นไม้ใหญ่ให้บรรยากาศร่มรื่นรอบคฤหาสน์ที่สร้างจากอิฐ หินอายุเกือบร้อยปีมีการรีโนเวทเหมือนใหม่แต่คงเอกลักษณ์ดั้งเดิมไว้แต่เพิ่มสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ความทันสมัย ความหรูหราดูคลาสสิกเมื่อสิบห้าหรือสิบหกปีที่

         ร่างสูงสง่าในชุดง่ายๆ สบายๆ อย่างเสื้อยืด กางเกงยีนแต่เป็นแบรนด์ดังตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าหันกลับมาประจันหน้ากับมารดา ร่างท้วมนิดๆ ในชุดเรียบหรูดูทันสมัยสมวัย

         ซาบีน เซเรตติถือได้ว่าเป็นผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลคนหนึ่งของเมืองนี้เพราะเป็นภรรยาม่ายของคริสเตียโน เซเรตติมหาเศรษฐีที่ลงทุนในกิจการมากมายอย่างบริษัทรถยนต์ โรงงานอุตสาหกรรมหลายแห่ง ธนาคารเอกชน บริษัทออกแบบแฟชั่นและเสื้อผ้า เจ้าของหนังสือพิมพ์ และเจ้าของสโมสรฟุตบอลชื่อดัง

         “แม่ผอมลง ไม่สบายหรือเปล่าครับ”

         ซาบีนยิ้มสดใสให้ลูกชายขณะก้าวเข้าไปหา อ้าแขนออกกว้างโอบกอดร่างสูงใหญ่ที่ได้รับถ่ายทอดมาจากสามีของนางไว้ด้วยความรัก ความคิดถึง “แม่สบายดี แค่อยากไว้หุ่นเหมือนสาวๆ เขาบ้าง”

         จิโอวานนี่โน้มตัวลงจูบแก้มมารดา แม้แม่จะชอบบงการ เอาแต่ใจไปบ้างแต่เขาก็รักแม่ เพราะเหลือแม่แค่คนเดียวแล้ว

         ชายหนุ่มเดินประคองมารดาไปนั่งบนเก้าอี้ข้างหน้าต่างที่มีของว่างอย่างเวเนโต้ (Veneto) ซึ่งเป็นขนมพื้นถิ่นทำจากไข่แดง น้ำตาล และเหล้าองุ่นหวาน (ไวน์) มีเนื้อนุ่มๆ ฟูๆ พร้อมแก้วกาแฟร้อนควันกรุ่นวางอยู่ข้างๆ

 

         ถามไถ่ทุกข์สุขกันตามประสาแม่ลูกที่ไม่ได้เจอหน้ากันนานหลายเดือนแบบพอหอมปากหอมคอแล้ว ซาบีนที่ได้รับรายงานนับแต่ลูกชายคนเดียวก้าวลงจากเครื่องบินที่สนามบินก็อดถามถึง

         “แม่ได้ยินว่าลูกไม่ได้มาคนเดียว”

         คนถูกถามบิดปาก “เพื่อน” เขามีเพื่อนมากทั้งชาย และหญิง มีทั้งเพื่อนจริงๆ และเพื่อนสาวๆ ที่เอาไว้อบอุ่นเตียง แต่ระมัดระวังเสมอที่จะไม่ให้ความหวังใคร จนได้ฉายานักเชือดผู้หญิงตัวพ่อ!

         เมื่อถูกถามว่าคิดอย่างไรกับฉายาที่ได้รับ หนุ่มหล่อไหวไหล่บอกไม่ได้ซีเรียส เพราะไม่ได้คนเจ้าชู้ แค่มีเพื่อน (สาวๆ) เยอะเฉยๆ !

         “แม่เข้าใจดีว่าคนหนุ่มฮอร์โมนมันพลุ่งพล่านจะไปไหนมาไหนเลยต้องมีเพื่อนสาวตามไปไหนๆ ด้วย” ซาบีนพูดอย่างคนที่ผ่านโลกมามาก ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปเดี๋ยวนี้ขยับตัวทำอะไรก็ออกสื่อโซเชียล น่ากลัวกว่าปาปารัสซีเสียอีก

         “โธ่แม่แค่เพื่อนจริงๆ ”

         ซาบีนวางแก้วกาแฟที่ยกขึ้นจิบลงแล้วมองลูกชายผ่านขอบแก้ว “แล้วเก็บตกแม่เพื่อนคนนี้ได้จากไหนล่ะ”

         “ไม่สำคัญหรอกครับแม่”

         “ดี! เพราะแม่จะให้ลูกแต่งงาน”

         “แต่งงาน!” จิโอวานนี่เกิดอาการช็อก! เขาอายุแค่ยี่สิบสองย่างยี่สิบสามยังสนุกกับชีวิต ไม่ได้คิดเรื่องแต่งงาน ภาพสาวๆ ที่เคยคบกันตั้งแต่เขาอายุสิบสองผุดขึ้นในสมองแต่ต้องสลัดทิ้งไป ส่วนสาวๆ ที่เขาคั่วอยู่ปัจจุบันก็เหมาะกับเรื่องอย่างว่าไม่เหมาะกับการเป็นภรรยา เวลาคบหาเป็นช่วงเวลาสั้นๆ สามเดือนหกเดือนบ้าง ความสัมพันธ์ไม่ลงดีเทลหรือระบุสถานะเสียเป็นส่วนใหญ่

         “ใช่ ลูกถึงเวลาลงหลักปักฐานเสียที”

         “ผมอายุยี่สิบสองเพิ่งย่างยี่สิบสาม ยังมีเวลาเหลืออีกเป็นสิบปีที่จะลงหลักปักฐาน” คนพูดโต้หน้าเครียด แล้วคิดว่าการแต่งงานจะเปลี่ยนพฤติกรรม ยุติความเจ้าชู้เลิกทำตัวเสเพลมาเป็นแฟมิลี่แมนได้หรือ?

         ซาบีนเอื้อมมือไปจับแขนกำยำของลูกชายที่เกร็งเครียดเป็นการตอบโต้ ลูบไล้เบาๆ ปลอบประโลม “แม่มีลูกแค่คนเดียวเลยอยากให้ลงหลักปักฐานเร็วๆ มีคู่คิดจะได้ไม่เหงา”

         จิโอวานนี่ไม่เคยมีคำว่าเหงาในพจนานุกรมส่วนตัว! “แต่ผมยังไม่พร้อมที่จะมีครอบครัว ยังสนุกกับการใช้ชีวิต”

         “นั่นแหละคือปัญหาของลูก” คนเป็นแม่มองด้วยสายตาเข้มงวดแบบที่มีแต่คนเป็นแม่ท่านั้นที่ทำได้ และทำให้คนถูกมองเหมือนย้อนกลับไปเป็นเด็กชายตัวเล็กๆ “แม่เป็นห่วงลูก ลูกได้ทุกอย่างมาง่ายเกินไปไม่ว่าจะแก้มแหวนเงินทอง ผู้หญิงหรืออะไรก็ตามที่ลูกต้องการ”

         จิโอวานนี่เกิดมาอย่างคนที่มีอภิสิทธิ์คือมีทุกอย่างพร้อมไม่เคยต้องดิ้นรน หลังจากเรียนระดับมัธยมต้นในอิตาลี เธอก็ส่งลูกชายคนเดียวไปเรียนต่อไฮสคูลในสหราชอาณาจักรตามคำสั่งเสียของสามี แล้วจิโอวานนี่ก็สามารถเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยในมหาวิทยาลัยพรินซ์ตันได้ด้วยตนเอง

         คนฟังบิดปาก “ไม่ทุกอย่างหรอกครับ” อย่างตอนนี้ไงถ้าพูดให้แม่เปลี่ยนใจไม่ได้

         “ความผิดหวังเป็นครั้งคราวทำให้ลูกแกร่งขึ้น”

         “ไม่เอาหรอก ขอบคุณครับ ฟังนะครับแม่

         “ลูกนั่นแหละต้องฟังแม่” คนเป็นแม่ร่ายถึงข้อดีของการแต่งงานเร็ว วีรยา คอนเต้หรือวีรา ซึ่งแปลว่าความเชื่อ ซึ่งแม่เชื่อว่าเป็นคนดีคือว่าที่เจ้าสาวของเขา ทั้งยังหยิบสมาร์ตโฟนเปิดภาพในแกลเลอรี่ให้ดู

         วีรยา คอนเต้เป็นสาวเอเชีย ตัวเล็ก หน้าเด็กมากก อายุแค่สิบแปดแต่แรดอยากมีผัว (หล่อ รวย) จนตัวสั่น ไม่รู้ว่าแม่เห็นดี เห็นงามอะไรในตัวเด็กสาวคนนี้ เมื่อเขาไม่ยอมแม่ก็ตัดเป็นตัดตาย ทิ้งท้ายยังมีข่มขู่ว่าจะยกทรัพย์สินกว่าหมื่นล้านให้กับการกุศลทั่วอิตาลี

         “ผมนึกว่าแม่รักผมเสียอีก” หนุ่มหล่อโอดครวญ ตัดพ้อ ต่อว่ามารดา

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น