กำราบรักซุป'ตาร์ร้าย

ตอนที่ 26 : Chapter 6 ข้อเสนอ (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    31 ก.ค. 59


วางจำหน่ายแล้วในรูปแบบ

E-BOOK

 

 

 

สามารถดาวโหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนได้ที่ลิงค์นี้ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 
ฝากเพจ พูดคุยที่นี่คะ ธีร์วรา นักเขียน

 

 

 

 

Chapter 6

ข้อเสนอ


 เอ๊ะ! ทางนี้ไม่ใช่ทางไปบ้านของฉันนี่ฉันพูดท้วง เมื่อ จอมทัพขับเลยทางแยกไปบ้านฉัน แล้วยูเทิร์นเลี้ยวไปอีกทาง

เฮ้ย! หรือว่านายนี่จะพาฉันไปขาย

ใครบอกล่ะ ว่าจะพาไปส่งบ้าน

แว้ก งานเข้า! คุณหลอกดาว ก็ตอนนั้นไหนบอกว่าจะไปส่งบ้านไง เอ่อบอกว่าจะไปส่ง แต่ไม่ได้บอกว่าจะไปส่งที่ไหนนี่หว่า ซวยแล้ว!

แล้วจะพาฉันไปไหนมิทราบฉันแว้ดเสียงแหลมลั่นรถ ถ้าไม่กลัวตายจะเปิดประตู แล้วกระโดดลงจากรถสปอร์ตคันหรูให้รู้แล้วรู้รอด

แล้วจะพา คาร่าไปไหนคะคนขับดัดเสียงแหลมเล็กได้น่าหมั่นไส้มาก

“หา!

“จำข้อตกลงเราได้ไหม”

ฉันกัดฟันพูด พี่ทัพจะพา คาร่าไปไหนคะ

คอนโดฯ พี่

 ไปคอนโดฯ พี่ทำไมคะพูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

 ก็ฮันนี่เป็นแฟนพี่ ก็ควรจะไปรู้จักที่อยู่ของแฟนสิ!” นัยน์ตาพราวระยับฉายแววเจ้าเล่ห์อย่างปิดไม่มิด ไม่น่าไว้ใจแบบสุดๆ ถ้าเผลอรับรองโดนเสือร้ายตะปบกินแน่ เจ้าเล่ห์จริงๆ ผู้ชายคนนี้ ลูกล่อ ลูกชนพราวพรายจนตามไม่ทัน

ฉันไม่ยอมแปลงร่างเป็นอาหารให้เสือร้ายตัวนี้เขมือบง่ายๆ แน่ มือเล็กสอดเข้าไปในกระเป๋าถือ หยิบสมาร์ทโฟนออกมา

แจ็คพอร์ตแตก! สมาร์ทโฟนแบตหมด

ไว้ค่อยไปดูวันหลังก็ได้มั่งคะ พอดีคาร่าต้องอ่านหนังสือสอบฉันหาทางเลี่ยงสุดฤทธิ์

ถึงแล้ว ฮันนี่

เอี๊ยด! รถสปอร์ตจอดตรงซองจอดรถในลานจอดรถของคอนโดฯ

เฮ้ย! ถึงแล้วเหรอ? ไวจัง! ทำไงดี มัวแต่คิดหาทางหนีจนไม่ทันเห็นร่างสูงของแฟนหมาดๆ ก้าวลงจากลง แล้วเดินอ้อมมาฝั่งผู้โดยสาย จนกระทั่งประตูรถฝั่งผู้โดยสารถูกเปดก

ลงมาสิ! ฮันนี่

ไม่ลง ยังไงก็ไม่ลง! ฉันเกาะเบาะรถไว้แน่น

อยากทำบนรถก็ไม่บอก

พูดสองแง่สองง่ามอีกแล้ว!

ทำอะไรฉัถามเสียงเรียบ ทั้งที่ในใจกำลังสั่นจะตายอยู่แล้ว

ก็ทำแบบนี้ไงจอมทัพจับฉันลากออกจากรถ ช้อนอุ้มขึ้น แล้วตวัดพาดบ่ากว้าง

ปล่อยฉันนะฉันร้องโวยวายเมื่อถูกแบกห้อยหัวเหมือนกระสอบข้าวสาร

ปัง!

เสียงจอมทัพปิดประตูรถ กดล็อกรถด้วยรีโมต แล้วเดินดุ่มๆ ตรงไปยังประตูลิฟต์ ฉันดิ้น เตะขา มือทุบบนแผ่นหลังกว้าง เมื่อจอมทัพมาอยู่ในลิฟต์มือแข็งๆ ตวัดฟาดบั้นท้ายของฉันจนแทบน้ำตาร่วง และขู่กลับว่าจะอึ๊บฉันในลิฟต์ถ้าไม่หยุดดิ้น หยิกหรือทุบหลังเขา

“ดื้อ”

เผด็จการ ฉันสวนออกไปทันควัน “ฉันเป็นลูกมีพ่อมีแม่นะ คุณจะมาทำแบบนี้กับฉันไม่ได้ ปล๊อยกรีดร้องโวยวายไปตลอดทาง

ติ๊ง!

ประตูลิฟต์เลื่อนเปิดออก จอมทัพก้าวขายาวๆ ออกจากลิฟต์ เดินดุ่มไปตามทางเดิน โดยมีฉันกระเด้งกระดอนบนไหล่กว้าง แล้วไปหยุดตรงหน้าห้องห้องหนึ่ง ฉันได้ยินเสียงไขล็อก เสียงเปิด ปิดประตู แล้วเราสองคนก็เข้ามาในห้องพักหรูหรา

 เฮ้! นี่พี่ทัพทำอะไรน่ะ ไปลักลูกสาวใครมาหึ!” เสียงของบุคคลที่สามทำให้ฉันใจชื้นขึ้น ที่อย่างน้อยไม่ได้อยู่กับจอมทัพสองต่อสอง

เอ๋! หน้าตาคล้ายๆ กันเลย สงสัยจะเป็นพี่น้องจอมทัพแน่เลย เป็นผู้ชายหน้าสวยนะ เอ๊ะ! หรือว่าไม่ใช่

ไม่ได้ไปลักลูกสาวใครมาทั้งนั้น นี่แฟนพี่เอง จอมทัพตอบหน้าตาย

ส่วนฉันน่ะ! อายจนอยากจะหมุดดินหนี เพราะไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อน

แล้วนี่มาทำอะไรที่นี่

“ขี่เกลียดกลับบ้าน เลยว่าจะมานอนค้างนี่”

สองพี่น้องคุยกัน ไม่มีใครสนใจฉันสักคน

ช่วยฉันด้วยค่ะฉันร้องขอความช่วยเหลือจากของจอมทัพ

พี่ไปลักพาตัวเขามาใช่ไหม เขาถึงขอให้ฉันช่วย

นี่แฟนพี่จริงๆ จอมทัพยืนยัน และไม่มีทีท่าจะปล่อยฉันลง

น้องจอมทัพเดินอ้อมมาดูหน้าฉันใกล้ๆ เฮ้ย! นี่มันซุปตาร์ขาวีนที่เป็นข่าวกับพี่นี่น้องของจอมทัพร้องขึ้นมา เมื่อจำได้ว่าฉันเคยโดนปาปารัซซี่แชะภาพตอนนัว (เนีย) กับจอมทัพเมื่อวันก่อน แล้วยัยบัวบานล่ะ

เลิกแล้ว

“ปล่อย” ฉันร้องสั่งและดิ้นรนจนเจ็บหน้าท้องบริเวณที่เสียดสีกับไหล่กว้าง แต่ไม่สนใจ

ความรู้สึกของฉันในตอนนี้เหมือนกับกำลังเดินเข้าสู่ลานประหารหรือไม่ก็ลานบูชายัญเทพแห่งกามารมณ์ไม่มีผิด

จริงอ่ะถามเหมือนไม่เชื่อถือ

จริงจอมทัพพูดย้ำอีกรอบ

แล้วนี่จะพากันไปไหนเนี่ยน้องจอมทัพถามอีก เมื่อเห็นจอมทัพขยับตัวอีกครั้ง

ห้องนอนพี่

 แว้ก! ห้องนอน ตายแน่ยัยคาร่า ฉันดิ้น ทุบแผ่นหลังกว้างแบบไม่ยั้งมือ เขาฟาดที่บั้นท้ายฉันทีหนึ่ง

 ชื่อกันย์นะคะ น้องสาวพี่ทัพน้องสาวจอมทัพ (เพิ่งรู้เพศก็ตอนนี่แหละ) จับมือฉันเขย่าไปมา

กันย์ช่วยพี่ด้วย” ฉันพูดอ้อนวอน

“จะไปไหนก็ไปไป๊” จอมทัพไล่น้องออกจากห้อง แล้วหมุนตัวเดินดุ่มๆ ตรงไปยังประตูห้องนอนห้องหนึ่ง

“ไอ้คนเส็งเคร็งปล่อยฉันนะ ฉันบอกให้ปล่อยไงเล่าฉันกรีดร้องโวยวายลั่นห้อง ใช้มือทุบแผ่นหลังกว้างแบบไม่ยั้งมือ

จอมทัพฟาดที่บั้นท้ายฉันรงๆ อีกที “ร้องดังๆ พี่ชอบ”

ไอ้ซาดิสซ์เอ๊ย! ฉันประณามในใจ

“ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยฉันที” ฉันกรีดร้องขอความช่วยเหลือด้วยความสิ้นหวัง


+++++++++++++++++++++++++++++++

 

talk อัพตอนสุดท้ายแล้วนะคะ เขอกันในเล่มจ้า
หนึ่งเม้นท์ หนึ่งกำลังใจนะครัช ^_^ เป็นกำลังใจให้นักเขียนตัวน้อยๆ

วางจำหน่ายแล้วในรูปแบบ E-BOOK

 

สามารถดาวโหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนได้ที่ลิงค์นี้ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น