กำราบรักซุป'ตาร์ร้าย

ตอนที่ 17 : Chapter 4 ซุปตาร์ขาวีน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 มิ.ย. 59


วางจำหน่ายแล้วในรูปแบบ

E-BOOK

 

 

 

 

 

 

 

 

สามารถดาวโหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนได้ที่ลิงค์นี้ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 
ฝากเพจ พูดคุยที่นี่คะ ธีร์วรา นักเขียน

 

 

 

 

Chapter 4

ซุปตาร์ขาวีน

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

Kara’s part

~~ La la la la la la La la la la la la La la la la la la Hey ที่รักมองมาที่ฉันสิ แล้วเธอจะเห็น I see I love you Hey…Crazy in love… love…love…~~

 รับสักทีสิ หนวกหูจะตายอยู่แล้วฉันบ่นงึมงำ ใช้นิ้วเท้าสะกิดเบาๆ ที่ขาของยัยนานะที่นอนอยู่ข้างๆ ก่อนจะยกหมอนขึ้นมาปิดหู เพราะหนวกหูรำคาญเสียงโทรศัพท์ที่แผดเสียงดังรบกวนโสตประสาทแต่เช้ามืด

เมื่อคืนหลังจากออกแรงตบคนจนเหนื่อยแล้ว กลับมากะจะนอนหลับพักผ่อนสักหน่อย แต่ยัยนานะจอมเขี้ยวไม่ยอมให้นอน นางเคี้ยวเข็นฉันให้อ่านหนังสือสอบจนถึงตีสอง (ยัยโซรากับเจ๊มิ้นรอดตัว เพราะเรียนกันคนล่ะคณะ คนล่ะมหาลัย) กว่ายัยนานะจะพอใจและปล่อยให้ฉันลากสังขารออกจากตั้งหนังสือ ไปอาบน้ำ นอน ฉันก็ก็แทบอ้วกออกมาเป็นตัวหนังสือ

นี่มันเวรกรรมอะไรของคนสวยแบบคาร่ากัน ไหนใครๆ มักชอบพูดว่าช่วงชีวิตที่สบายที่สุดเป็นช่วงเป็นนักเรียนกับนักศึกษาไงเล่า แต่ทำไมชีวิตฉันถึงตรงกันข้าม ลำบากลำบนจนแทบจะกะอักเลือดตายอยู่แล้ว ทั้งเรียน สอบ ทำงาน งาน งาน งาน พูดแล้วขอลาตายแป๊บ!

โทรศัพท์แกแกก็รับเองสิ!” เสียงงึมงำของยัยนานะที่บ่งบอกถึงความหงุดหงิดดังอยู่ใกล้ๆ ทำให้ฉันปลายเท้าสะกิดขานางแรงขึ้น งึมงำบอกให้รับสายแทน แล้วหมุดหัวเข้าไปใต้หมอนมากยิ่งขึ้น

วุ้ย! มันจะโทรอะไรกันหนักหนา คนบ้าหรือคนดีฟะเนี่ย ถึงโทรได้โทรดี ไม่รู้จักเกรงอกเกรงใจชาวบ้านชาวช่องเขาบ้างเลย หน็อย! เดี๋ยวแม่จะด่าให้อยากไปเกิดใหม่เลยเชียว! คิดด้วยความหงุดหงิดในใจ เมื่อเสียงโทรศัพท์แผดดังขึ้นอีกหลังจากเงียบไปไม่ถึงนาที

นานะ แกช่วยรับให้หน่อยสิ! ฉันขี้เกียจอ่าพูดสั่งด้วยเสียงแหบพร่าจากการตื่นนอน ทั้งที่ในใจกำลังให้พรคนที่บังอาจโทรศัพท์มาก่อกวนยาวเช้าของฉันยาวเหยียด

ทำไมต้องเป็นฉันทุกทีเลยอ่ะยัยนานะบ่นหงุงหงิง แต่ฉันทำเป็นไม่สนใจ เดี๋ยวนางก็รับของนางเอง ฮัลโหล นี่โทรศัพท์ของคาร่าค่ะ

” เงียบ!

ฮัลโหลฮัลโหลฮัลโหลฮัลโหลลลลลลลลลลเสียงยัยนานะพูดคำว่า ฮัลโหลดังขึ้นๆ เหมือนนางหงุดหงิดอะไรสักอย่าง นั่นทำให้ฉันหงุดหงิดไปด้วย “โทรมาแล้วไม่พูดนี่โรคจิตเปล่า?

คงโรคจิตที่โทรมาหอบหายใจหนักๆ หรือไม่ก็ขอเล่นเซ็กซ์โฟนมั่ง ฉันเจอเคสแบบนี้มาสองสามครั้งแล้ว!

วางไปแล้ว!” ยัยนานะรายงาน

ช่างมัน! เพราะฉันไม่สนอยู่แล้วว่าใครจะโทรมา

~~ ฉันเห็นคำถามในสายตาเธอ (I see the questions in your eyes) แต่เพียงเธอแค่ยังไม่แน่ใจ (Oh, if you love me so)… I think I need you, I want you.Ooh, I need you. I love you …~~

แม่ง! พูดยังไม่ทันขาดคำเสียงริงโทนโทรศัพท์ของใครดังอีกแล้ว มันจะอะไรกันหนักหนาฟะเนี่ย งานเข้าหรือยังไง๊ ริงโทนโทรศัพท์มันถึงได้ดังไม่ขาดสายขนาดนี้

เจ๊รับเร็วๆ สิ ฉันใช้ปลายเท้าเตะที่ขาของเจ๊มิ้นเพื่อให้เจ๊แกตื่น มารับสาย แล้วเสียงริงโทรโทรศัพท์เจ๊แกเนี่ย สามารถปลุกคนตายให้ฟื้นคืนชีพได้เลยเชียว

ฮัลโหล มิ้นค่าเสียงแหบพร่าของเจ๊มิ้นดังขึ้น

จากไหนนะคะเจ๊มิ้นตะโกนเสียงดังลั่นห้อง ทั้งกระเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งกลางเตียงแรงจนทำให้ฉันต้องลืมตาขึ้นมามอง

ดาราก๊อซซิปเหรอคะ

ดาราก๊อซซิปเป็นนิตยสารที่มักจะลงข่าวเกี่ยวกับดารา นักร้อง ใครกิ๊กใคร ใครเลิกกับใคร ใครเป็นเมียน้อยใคร ใครฉกแฟนใคร สามารถหาอ่านได้ในดาราก๊อซซิปค้า

คำเตือน! กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะมีทั้งข่าวจริง ข่าวโม้ ข่าวมั่ว และอีกสารพัดข่าวที่นักข่าวไร้จรรยาบรรณนั่งเทียนเขียนเอาเอง จนถูกดารา นักร้องที่เป็นข่าวฟ้องร้องมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว

 ~~ I think I need you, I want you. Ooh, I need you. I love you. I love you and you love me… Boy you need me too…~~

เสียงริงโทนโทรศัพท์ของยัยโซราดังขึ้น

ฮัลโหล ชเว โซราพูดค่า

เออสงสัยวันนี้ฉันจะไม่ได้นอนแล้วมั่งเนี่ย เพราะรู้สึกฤกษ์จะไม่ดีซะแล้ว

 สตาร์ ปาปารัซซี่เหรอคะยัยโซราเอ่ยถาม และดูเหมือนนางจะตื่นเต็มตาแล้ว

งานเข้าแน่! ถ้าดาราก๊อซซิปและสตาร์ ปาปารัซซี่ โทรมาในเช้าวันเดียวกัน

สตาร์ ปาปารัซซี่ก็เป็นนิตยสารแนวเดียวกับดาราก๊อซซิปนั้นแหละ แต่ข่าวจะไม่จิกกัดหรือแรงเท่ากับของนิตยสารดาราก๊อซซิป

~~ ขอแค่ใครสักคน คนที่รักกัน คนที่เป็นของฉันจริงๆ (I’ll be all that you need) ขอแค่ใครสักคน คนที่จริงใจ เป็นเธอใช่ไหมช่วยบอกฉันที (So baby, if you love me)… ~~

เสียงโทรศัพท์ของใครอีกเนี่ยฉันเอ่ยถามขึ้นด้วยความหงุดหงิด

ของฉันเอง ยัยนานะตอบ แล้วควานมือไปหยิบสมาร์ทโฟนมาสไลด์รับสาย ฮัลโหล นานะคะ

“นี่พวกหล่อนอยู่ไหนกันยะ” ยัยนานะดึงโทรศัพท์ออกจากหูและจ้องมองเหมือนกลัวว่าจะมีมนุษย์ต่างดาวโผล่ออกมาจากโทรศัพท์ ก่อนจะกดเปิดสปักเกอร์โฟน

เสียงแวดๆ ที่ดังออกมาจากโทรศัพท์ของยัยนานะคุ้นๆ แฮะ!

 ที่คอนโดฯ นานะค่ะ เจ๊มีงานด่วนหรือธุระอะไรหรือเปล่าคะ ถึงได้โทรมาปลุกแต่เช้ามืดแบบนี้

“มีแน่! แล้วเมื่อคืนนี้พวกหล่อนสี่ตัวไปทำอะไรกันมาฮะ!” เสียงตวาดแว้ดของเจ๊ริชชีดังมาตามสาย

งานเข้าชัว! ถ้าเจ๊ริชชีโมโหเดือดขนาดนี้ มันต้องเป็นเรื่องที่ฉันขึ้นคร่อมตบยัยหน้าด้านที่มาตู่ว่าเป็นแฟนไอ้บ้าหื่นกามเมื่อคืนนี้แน่

เจ๊รู้ได้ไง

“ฉันจะรู้ได้ยังไงไม่สำคัญหรอกย่ะ ย้ายก้นไปอาบน้ำแล้วเข้าบริษัท ณ บัด Now ตอนนี้เฮียโอ่งต้องการคุยกับพวกเธอเธอเธอแล้วก็เธอ (ฉัน ยัยนานะ ยัยโซรา และเจ๊มิ้น นั้นเอง) เข้าใจไหม” นึกว่าจะหมดแค่นั้น แต่เจ๊ริชชียังไม่วายสำทับปิดท้ายอีกว่า “อ้อ! แล้วห้ามให้สัมภาษณ์นักข่าวจากสำนักไหนทั้งนั้น เข้าใจไหม?

ค่ะเจ๊ตอบรับด้วยน้ำเสียงเจี๋ยมเจี้ยม อะไรของเจ๊แกวะยัยนานะบ่นพึมพำ ตายังจ้องมองสมาร์ทโฟนด้วยสีหน้างงงัน

เมื่อกี้ดาราก๊อซซิปโทรมาขอสัมภาษณ์” >>>เจ๊มิ้น

สตาร์ ปาปารัซซี่ก็เหมือนกัน >>> ยัยโซรา

งานเข้าแล้วล่ะ พวกเรา” >>> ฉันเอง

ช่ายงานเข้า >>> เราทั้งสี่คน

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

Talk ลำลึกความรักกันยังไงน้า สาวคาร่าจะเสร็จไหม ลุ้นๆ

  

หนึ่งเม้นท์ หนึ่งกำลังใจนะครัช ^_^ เป็นกำลังใจให้นักเขียนตัวน้อยๆ

วางจำหน่ายแล้วในรูปแบบ E-BOOK

 

สามารถดาวโหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนได้ที่ลิงค์นี้ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น