กามเทพร้ายพยศรัก (ซีรีส์กามเทพร้าย)

ตอนที่ 84 : แม่ก็คือแม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    24 เม.ย. 61

พิมพ์เนื้อหาตรงนี้

 

คนป่วยพยักหน้ารับรู้ แล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า ทำไมต้องยุงตัวเมีย

เป็นคำถามที่ดีค่ะคุณตำรวจ คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่ายุงที่กัดเราคือยุงตัวเมีย เพราะยุงต้องการเลือดจากคนและสัตว์เพื่อทำให้ไข่สุกยกเว้นบางชนิด เช่น ยุงยักษ์ ซึ่งไม่ต้องการเลือดและเราจะไม่พูดถึง” คนพูดออกแอ๊กติงประกอบคำพูด ทำให้คนฟังอดยิ้มขันไม่ได้

ปากของยุงจะมีลักษณะเรียวแหลมและมีเข็มเล็กๆ หลายเล่มอยู่รวมกันเป็นกระจุกในปลอก ขณะกัดยุงจะปล่อยของเหลวที่ทำให้รู้สึกคันและเกิดตุ่มแดง ส่วนยุงตัวผู้นั้นไม่กัดคนและสัตว์เพราะเขาชอบกินน้ำหวานจากดอกไม้ ผลไม้ และของหวานต่างๆ ถ้าคุณเห็นยุงตอมอาหารหรือว่าเกาะตามจานของหวานอย่างทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทองนั่นคือยุงตัวผู้

สรุปเพศเมียไม่ว่าผู้หญิงหรือยุงร้ายที่สุด!

ตอนนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้างคะ

ร้อนแล้วก็ปวดหัว

คุณมีไข้สูงเป็นธรรมดาที่จะรู้สึกร้อน ฉันขอเจาะเลือดแล้วจะเช็ดตัวให้” คนพูดหันไปเตรียมอุปกรณ์ซึ่งคือเข็มปลายแหลมกับกระบอกฉีดยา แล้วหันมายิ้มให้ แต่คนป่วยหน้าซีดมโนว่านางพยาบาลสูงวัยกำลังแสยะยิ้มพร้อมถืออุปกรณ์ที่ใหญ่กว่าความเป็นจริง

กลัวยิ่งกว่าปืนจ่อหน้า!

ไม่ต้องกลัวเจ็บนิดเดียวเหมือนมดกัด นางพยาบาลพูดปลอบเหมือนปลอบเด็กๆ เมื่อเห็นความกลัวในดวงตาสีนิล อยากหัวเราะแต่กลัวทำร้ายอัตตาผู้ชายของนายตำรวจหนุ่ม มืออวบที่มีสำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดตรงข้อพับแขน ความรู้สึกเย็นๆ ทำให้คนป่วยสั่น อย่าเกร็ง ยิ่งเกร็งยิ่งเจ็บ” นางพยาบาลสูงวัยดุคนไข้ แล้วบอกให้มองไปทางอื่น

แต่ภาพในหัวนี้ โห คุณพระคุณเจ้า ฆ่าผมเถอะ (จินตนาการล้ำเลิศ) แล้วปลายเข็มแหลมๆ ก็เจาะลงไปในผิวหนัง 

เจ็บนิดเดียวตอนที่ปลายเข็มแหลมๆ เจาะผ่านเนื้อ แล้วตอนถูกดูดเลือดก็รู้สึกฟิน ไม่รู้ว่านางพยาบาลดูดเลือดหรือฉีดมอร์ฟีนให้หรือไม่เขาเป็นพวกมาโซคิสม์ถึงได้ชอบ

เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ” นางพยาบาลเก็บอุปกรณ์ บอกว่าเดี๋ยวจะทำการเช็ดตัวลดไข้ให้ พูดเสร็จก็เดินออกจากห้องไปพร้อมเลือดของเขา ก่อนจะกลับมาพร้อมอุปกรณ์สำหรับเช็ดตัว

ปกติกษิตินาถไม่ใช่คนขี้อาย ตอนเรียนโรงเรียนชายล้วนหรือเรียนโรงเรียนนายร้อยตำรวจเขาก็แก้ผ้าอาบน้ำกับเพื่อนผู้ชายเป็นฝูง แต่สายตาของพยาบาลสูงวัยขณะกวาดสายตา (อ่านกิน) ร่างแกร่งสมชายของเขานี่ไม่น่าไว้ใจจริงจริ๊ง

ไม่ต้องอาย ฉันเห็นมาหมดแล้วไม่ว่าเล็กหรือใหญ่” สายตาคนพูดมองต่ำกว่าเอว ทำให้คนถูกมองขนลุกซู่

ก่อนที่จะถูกนางฟ้าสูงวัยทำอนาจาร เอ๊ยเช็ดตัวให้ คุณนายจรัสศรีกับเกษมก็โผล่มา นางพยาบาลแจ้งว่าคนป่วยดื้อไม่ยอมให้เช็ดตัว คุณนายจรัสศรีเลยบอกว่าจะจัดการเอง เมื่อคนป่วยดื้อหรืองอแงก็ถูกคนเป็นแม่กำราบด้วยการตีเหมือนเมื่อตอนเป็นเด็กชายตัวเล็กๆ ผู้บอบบาง

แล้วไปทำอีท่าไหนให้ยุงกัด” มือคนถามเช็ดไปตามเนื้อตัวที่มีผืนแดงๆ ขึ้นกระจาย

ตอนที่ลูกน้องของลูกชายโทรมาแจ้ง แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว ว่าสักวันคงมีคนโทรมาแจ้งว่ากษิตินาถถูกคนร้ายยิงได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือตาย แต่พอได้ยินว่าเป็นไข้ก็ไพล่ไปว่าเป็นไข้โป้งจนปลายสายต้องยืนยันว่าเป็นไข้จริงๆ ถึงกับเข่าทรุดด้วยความโล่งใจ หลังจากนั้นก็ตะโกนโหวกเหวกสั่งให้เกษมเอารถออกเพื่อมาดูอาการลูกชาย

ปกติกษิตินาถเป็นเด็กที่แข็งแรง บ้าพลัง ไม่ค่อยเจ็บไข้ได้ป่วย แต่พอป่วยก็ถึงกับต้องหามส่งโรงพยาบาล ระหว่างอยู่บนรถก็โทรถึงเพื่อนสนิทลูกชายที่เป็นหมอเพื่อถามเรื่องโรคไข้เลือดออกและการรักษาอย่างละเอียด ต่อด้วยโทรหาลูกสาวแจ้งข่าว

ผมอยู่เวรดึก ยุงตัวเมียเยอะเลยเป็นไข้เลือดออก” คนป่วยออดเสียงอ่อนอ้อนแม่

อยู่เวรหรือตั้งวงเหล้าหึ” มือคนถามเช็ดไปตามเนื้อตัวร้อนเน้นบริเวณข้อพับแรงๆ เพื่อให้อุณหภูมิในกายแกร่งลดลงและกลับมาสู่สภาวะปกติโดยเร็วที่สุด

 “อยู่เวรจริ๊งจริง ไม่เชื่อถามลูกน้องผมได้ วันก่อนเกิดเหตุรถชนกันห้าคันรวดบนถนนโดนฝนตั้งหลายชั่วโมง” คนป่วยกอดแขนผู้เป็นแม่แล้วเอนศีรษะทุยมาซบเล่าเรื่องอุบัติเหตุรถชนห้าคันรวดบนถนน คุณนายจรัสศรีวางผ้าขนหนูลง.ในอ่างแล้วสอดไซ้นิ้วมือเข้าไปในเรือนผมดกหนาของลูกชาย ลูบเบาๆ เหมือนเมื่อตอนเป็นเด็ก

ด้วยสามีเสียชีวิตกะทันหันทำให้มีกันแค่สองแม่ลูก นางจึงพยายามเข้มแข็งเพื่อเป็นเสาหลักให้ครอบครัว ส่วนกษิตินาถก็กลายเป็นผู้ใหญ่กว่าอายุ คอยอยู่เคียงข้างเป็นเพื่อน เป็นที่ปรึกษา แม้จะเหงาบางในบางคราแต่ก็มีความสุข แล้วกุมตะวันก็ก้าวเข้ามาในชีวิต แต่ไม่ว่าจะมีใครเข้ามาความรักที่นางมีให้ลูกชายคนเดียวยังคงเหมือนเดิม

ก๊อกก๊อก

เสียงเคาะประตูทำให้คนป่วยที่กำลังกอดแขน ซบไหล่อ้อนแม่ผงกศีรษะขึ้นมามอง ลุ้นว่าใช่คนที่คิดไว้หรือเปล่า?

ประตูห้องถูกเปิดช้าๆ หัวใจคนป่วยเต้นแรงขึ้น ตึกตักตึกตัก!! ขณะดวงตาคมกล้าจับจ้องที่ประตูไม่กะพริบ แล้วก็ปรากฏร่าง...

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

403 ความคิดเห็น