กามเทพร้ายพยศรัก (ซีรีส์กามเทพร้าย)

ตอนที่ 65 : บุพเพฯ นำพา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    14 มี.ค. 61

ยามค่ำมีปาร์ตี้ซีฟู้ดริมหาดหน้าบ้านพัก มองฟ้ายามอัสดง มองทะเล ฟังเสียงคลื่น ก็ทำให้รู้สดชื่น ผ่อนคลาย สบายอารมณ์คลายความเครียดไปได้เยอะ กษิตินาถกับธนธรณ์สองหนุ่มโสดถูกโหวตให้ไปทำหน้าที่ปิ้งย่าง สองหนุ่มเบะปากเมื่อมองครอบครัวสุขสันต์ ภานุ ศตวรรษ ศตคุณแกะกุ้ง หอย ปู ปลาที่พวกเขาย่างป้อนภรรยาและลูก อย่าให้มีบ้างก็แล้วไป! ฮึ่มฮั่มในใจแล้วใช้ที่คีบพลิกกุ้ง หอย ปู ปลาบนตะแกรงย่างแล้วยกกระป๋องเบียร์ในมือจดริมฝีปากแล้วดื่ม

ไม่ชวนแฟนมาด้วยล่ะ จะได้เปิดตัวนายตำรวจหนุ่มชวนคุย

ผมไม่มีแฟน โสดธนธรณ์ลากเสียงตอบบอกให้รู้ว่าโสด

“หรา แล้วไปทำอะไรโรงพยาบาลบ่อยๆ แผนกสูติฯ ” ถามด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่คนถูกถามระวังตัวแจ เขาไม่ได้อยากมีชีวิตเป็นนิรันดร์ ที่ต้องไปโรงพยาบาล ส่งส่วย (ขนม) เพราะดารินขอร้อง ถ้าไม่ทำก็จะใจไม้ไส้ระกำกับคนท้องจนเกินไป แม่ก็คือแม่ อยากได้อะไรก็ต้องได้!!

“ผมต้องพาดาร์ลิ่งไปหาหมอ บางทีก็ไปส่งส่วยให้พี่หมอคุณ”

บุพเพฯ หรือดารินจัดสรร?”

ธนธรณ์หัวเราะเพราะรู้ว่าญาติผู้น้องกำลังทำตัวเป็นกามเทพ (ร้าย) จับคู่กับคุณหมอคนดีให้ แต่ยังไงก็ไม่สำเร็จหรอก จึงเปลี่ยนเรื่องคุยชวนนายตำรวจรุ่นพี่คุยเรื่องกีฬา เกม (ต่อสู้ ฟุตบอล แข่งรถ) แล้วพูดข่มกันว่าใครเล่นเกมเก่งกว่ากันแบบไม่มีใครยอมใคร เลยต้องตัดสินโดยการเล่นเกม ในสายตาของพวกผู้หญิง เล่นเกมไร้สาระ ในสายตาของพวกผู้ชาย ชอปปิง แต่งหน้าก็ไร้สาระเหมือนกัน

ดารินที่เพิ่งกลับมาจากเดินที่ชายหาดส่ายหน้าเมื่อมองสองหนุ่มเมามันกับเกมต่อสู้บนหน้าจอและจอยเกมในมือ ติดเกมงอมแงมยิ่งกว่าเด็กติดกาว

ก็ไม่มีเมียให้ติดเหมือนพี่หมอนี่ธนธรณ์พูดทั้งที่มือสารวนอยู่กับจอยเกม คนที่ติดเมียไม่โกรธยิ้มรับเพราะมันเป็นความจริง

ก็เกมไม่น่ารักเท่าเมียนี่ 

ประโยคนั้นได้รับเสียงโห่จากหนุ่มๆ ดารินยิ้มปลื้มที่สามียังรักยังหลงทั้งที่ท้องโตแบบนี้ ศตคุณพาภรรยาเข้านอนทันทีที่อ้าปากหาว นวดหลัง นวดขา ก่อนจะกลับลงมาเล่นเกมกับสองหนุ่ม แล้วถูกสองหนุ่มพูดใส่หน้าว่า

อ่อน!”

ปากดีแบบดีคงไม่เคยเป็นศพ

“ไอ้หมอโหดวะ

กริ๊งกริ๊ง

เสียงสมาร์ตโฟนของกษิตินาถดังขึ้นขัดจังหวะจึงโยนจอยเกมให้กับธนธรณ์ แล้วล้วงสมาร์ตโฟนในกระเป๋ากางเกงยีนขึ้นมามอง

ใครโทรมาศตคุณถามทั้งที่ตาจ้องที่หน้าจอ มืออยู่ที่จอยเกมหมดมาดคุณหมอสุภาพ เงียบขรึม

คุณนายแม่

ฝากสวัสดีด้วย

กษิตินาถเดินเลี่ยงออกจากห้องรับแขกที่ค่อนข้างเสียงดังไปสู่เฉลียงหน้าบ้านที่เงียบกว่า แล้วสไลด์รับสาย ยกโทรศัพท์แนบใบหูแล้วเอ่ยทักผู้ให้กำเนิด

“ถ้าแม่ไม่โทรหานี่คิดจะโทรหาแม่บ้างไหม รู้ว่าโตเป็นควายแล้ว แต่แค่โทรกริ๊งเดียวนี่มันจะตายไหมไอ้ลูกหมา” คุณนายจรัสศรีบ่นยืดยาวด้วยความรักและความคิดถึง มีลูกชายอยู่กับคนเดียวก็ไม่เคยอยู่ติดบ้านติดช่อง เพราะมัวแต่ไล่จับโจรผู้ร้าย สามีก็ดันทนฟังคำบ่น (ด้วยความรัก) ได้ไม่กี่ปีก็ด่วนจากไปด้วยโรคใหลตายตายแบบไม่เจ็บปวดและทิ้งนางกับลูกชายไว้กับสมบัติมหาศาล ชาตินี้ยันชาติหน้าก็ใช้ไม่หมด

ทั้งควายทั้งหมาเลยตรู คิดถึงแม่ครับ

ตอแหล

คิดถึงจริงจริ๊ง แต่แม่ก็รู้ว่างานผมยุ้งยุ่ง คนร้ายบึ้มโรงพยาบาล ขี้ยาขี่รถแหกด่าน…”

พอ! ขี้เกียจฟังขืนให้พูดคงมีแต่คดีน่ากลัวๆ ทำให้นอนไม่หลับและเป็นกังวลไปเปล่าๆ หลังๆ นี้ก็แทบไม่ดูข่าว เข้าห้องพระสวดมนต์ นั่งสมาธิ ขอให้บรรพบุรุษ สามี และสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองให้ลูกชายคนเดียวแคล้วคลาดปลอดภัย คนเป็นแม่ไม่ควรต้องมาเผาศพลูก

ไอ้คุณฝากสวัสดีแม่

ยุ้งยุ่งเนอะไอ้ลูกหมาแต่อยู่กับหมอคุณ แล้วหมอคุณเป็นยังไงบ้าง” เสียงอ่อนลงจนผู้เป็นลูกเบ้ปาก “ได้ยินว่าเมียหมอคุณใกล้คลอดแล้วแล้วเมื่อไหร่แกจะมีเมียมีหลานให้ฉันอุ้มหึ!”

แม่รักไอ้คุณมากกว่าผมจริงๆ ด้วย

แกมันขี้อิจฉา แม่แค่เอ็นดูที่หมอคุณขรึม พูดจาสุภาพ ไม่กากๆ เกรียนๆ เหมือนแก

สร้างภาพนะสิ! แย้งในใจ เวลาอยู่กับเพื่อนศตคุณก็เหมือนผู้ชายทั่วไป มีพูดทะลึ่ง กวนตีน ตามประสา แต่ถ้าอยู่ต่อหน้าคนรู้จักที่ไม่สนิทหรือคนไข้ก็จะอีกบุคลิกหนึ่ง ภาพที่เห็นคือคุณหมอที่สุภาพ ใจดี จนกษิตินาถและเพื่อนในกลุ่มสมัยเรียนมัธยมโรงเรียนชายล้วนพูดเชิงว่า แอ๊บแต่คุณหมอคนเก่งไม่สนหรอก ใครกวนมาก็กวนกลับ

“แม่โทรมามีอะไร นอกจากสรรเสริญไอ้คุณให้ลูกชายคนเดียวของแม่ฟัง”

ไอ้ลูกคนนี้นี่ น้องถูกรถเฉี่ยว แกไปรับน้องที่หอมาส่งบ้านให้แม่หน่อยน้องที่พูดถึงไม่ได้มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดกับกษิตินาถแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะคุณนายจรัสศรีถูกชะตาและสงสารในชะตากรรมของเด็กหญิงกุมตะวัน จันทร์กระจ่างฟ้าจึงรับอุปการะแล้วโอ๋เอาใจยิ่งกว่าลูกชายของตัวเอง

แต่เด็กหญิงกุมตะวันก็ดีใจหาย ว่าง่าย ไม่เคยทำเรื่องให้หนักใจได้ดังใจคุณนายจรัสศรีทุกอย่าง แต่เป็นที่หมั่นไส้ของลูกชายขี้อิจฉาจนต้องคอยแกล้งน้อง (นอกไส้) ตลอด

เดินยังไงไม่ดูตาม้าตาเรือให้รถเฉี่ยว จะรีบไปตามควายที่ไหน

 

 

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

403 ความคิดเห็น